ခေါင်းစဉ် **"Mad Dog – Chapter 79: Daily — A kiss is always the most heart-stirring thing | NovelPing"** မှ စာပိုဒ်များကို မြန်မာဘာသာသို့ ပြန်ဆိုပေးထားပါသည်။
---
“ဟုတ်တာပေါ့။”
ကျိယွီ (Zhi Yu) က သူမ၏ ဘာမှမသိသည့် ရိုးအအရုပ်အမူအရာကို ကြည့်ပြီး မဲ့ရွဲ့မကျေမနပ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူက အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး - “ငါတို့မိသားစုက ဘယ်မိန်းကလေးမှ ဒီအတိုင်း မင်္ဂလာဆောင်တာမျိုး မရှိဘူး။ ဒီမင်္ဂလာပွဲကို မဖြစ်မနေ ကျင်းပရမယ်။ ကျန်းချီ (Jiang Qi) ကို ဖုန်းဆက်ခေါ်လိုက်၊ ငါကိုယ်တိုင် မေးကြည့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“မလုပ်ပါနဲ့ အစ်ကိုရယ်။”
ကျိချီ (Zhi Qi) က သူ့ကို အမြန်ပင် တားလိုက်သည်။ ကျိယွီ၏ စိုက်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် သူမ စိတ်ကိုတင်းထားပြီး - “ကျွန်မ... ကျွန်မကိုယ်တိုင်ပဲ သူ့ကို ပြောလိုက်ပါ့မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
အမှန်တော့ မင်္ဂလာပွဲမလုပ်ဖို့ ပထမဦးဆုံး စတင်အကြံပြုခဲ့သူမှာ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။
ထူးထူးခြားခြား အကြောင်းပြချက်ရယ်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဓိကကတော့… ရှုပ်ထွေးလှသည်ဟု ထင်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ကျိချီ က မူလကတည်းက ပုံမှန်အတိုင်း အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သူဖြစ်ပြီး၊ မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့် ဧည့်ခံပွဲဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ကာ လူတွေကြားထဲ တိုးဝှေ့ပြီး 'ခံစားချက်မရှိတဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်စက်' တစ်ခုလို ပြုမူနေရမည်ဆိုသည့် အတွေးမျှဖြင့်ပင် စိတ်ရှုပ်လာခဲ့သည်။
အိမ်ထောင်ရေးဆိုတာ အမှန်တော့ လူနှစ်ယောက်ကြားက ကိစ္စပဲဟာကို၊ ဘာလို့ ဒီလို လူအများရှေ့ ပွဲကြီးလမ်းကြီး လုပ်နေရမှာလဲ။
သိုရာတွင် ကျိယွီ၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် သူမ ဘာမှမပြောရဲဘဲ အမြန်ပင် ထွက်ပြေးလာခဲ့ရသည်။
ယခု ကျန်းချီ နှင့်အတူ ရိုက်ကွင်းပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်မှ ထိုကိစ္စကို နောက်ကျမှ သတိရလိုက်မိတော့သည်။
“ချီချီ၊ နင့်ရဲ့ ကျန်းချီ နဲ့ အနမ်းခန်းက တကယ်ကို လှပလွန်းတယ်နော်။”
ကျိလျံ (Ji Liang) ၏ အသံက သူမကို လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ သူမက သဘောကျစွာဖြင့် လျှာရိုက်လိုက်ပြီး - “ဇာတ်လမ်းအပြင်မှာတော့ ဒါက ကောလာဟလအချို့ ထွက်အောင်လုပ်ဖို့ပဲ သုံးလို့ရတာ သနားစရာပဲ… အမှန်တော့ အွန်လိုင်းမှာ သူ့ကို ဝေဖန်နေကြတဲ့သူတွေက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်။”
ကျိလျံ က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး - “သူတို့က တရားမျှတတဲ့ စစ်သည်တော်တွေလို ပြုမူနေကြတာ၊ ကျန်းချီ ရဲ့ ‘သစ္စာရှိတဲ့ ခင်ပွန်း ပုံရိပ်’ ပျက်စီးသွားပြီဆိုပြီး ပြောနေကြတာလေ။ ပေါက်ကြားသွားတဲ့ ဓာတ်ပုံထဲကလူက အမှန်တော့ နင်ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိသွားတဲ့အထိ ခဏစောင့်ကြည့်လိုက်ဦး။ ဒါက တကယ့်ကို ပါးရိုက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာ။”
ထိုအတွေးက သူမကို ကျေနပ်သွားစေသည့်အလား သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ကျိချီ ပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော အလှည့်အပြောင်းမျိုးကို ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့သည်။
— လူတွေက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ 'အမှန်တကယ် မျက်နှာဖုံး' ကွာကျသွားသည့် ဇာတ်လမ်းများကို အဘယ်ကြောင့် ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်ဆိုသည်မှာ ဆန်းကြယ်လှသည်မဟုတ်။
မိမိတို့ကိုယ်ကို တရားမျှတမှု၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်နေသည်ဟု ယုံကြည်ထားသူများသည် လက်တွေ့တရားက သူတို့ကို 'မြင့်မြတ်သော ပလ္လင်' ထက်မှ ဆွဲချလိုက်သည့်အခါ အစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းဆုံး ဖြစ်လာလေ့ရှိသည်။
“ကျန်းချီ က ဒီနေ့မွန်းလွဲပိုင်းမှာ ကြိုးဆွဲပြီး ရေထဲဆင်းရမယ့် အခန်း ရှိတယ်။ ကျွန်မ ဟိုဘက်ကို သွားရတော့မယ်။”
ခဏမျှ ထိုင်ပြီးနောက် ကျိချီ က အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ ကျိလျံ ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ “အစ်မလျံ၊ သွားကြည့်မလို့လား။”
“ဩော်၊ ရောဂါရလောက်အောင် ချောတဲ့ ကျန်းချီ ရဲ့ ရေထဲက အခန်းလား…”
ဒါက ရေအောက် တိုက်ခိုက်ရေးအခန်း မဟုတ်ဘူးလား။ ကျိလျံ ၏ လှပသော မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူမလည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ “ငါလည်း သွားကြည့်ရမယ်။”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းချီ ၏ အက်ရှင်အခန်းများသည် ဒါရိုက်တာတော်တော်များများ၏ 'စစ်မှန်မှု' အတွက် ချီးကျူးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် သိုင်းပညာရှင်များထက်ပင် ကျွမ်းကျင်သည်ဟု ဆိုကြရာ သူမလည်း ကြည့်ချင်သည်မှာ သဘာဝပင်။
ကျိချီ နှင့် ကျိလျံ တို့သည် စတိုင်လစ်ထံမှ ရိုက်ကွင်းသို့ ပြန်လျှောက်လာချိန်တွင် ကျန်းချီ က ကြိုးဆွဲခါးပတ်ကို တပ်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ကာ မြင့်သောနေရာမှ ဒိုင်ဗင်ထိုးဆင်းရန် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သည်။
ဒါက ဇာတ်ညွှန်းထဲက အခန်းတစ်ခန်းဖြစ်ပြီး၊ လျှံကျဲယွီ (Liang Jieyu) က တိုက်ပွဲတစ်ခု အနိုင်ရရှိပြီးနောက် မြို့တော်သို့ ပြန်လာစဉ် နယ်စပ်ဒေသတွင် တတိယမင်းသား စေလွှတ်လိုက်သော လုပ်ကြံသူများ၏ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသည့် အခန်းဖြစ်သည်။
ကျန်းချီ က လျှံကျဲယွီ အဖြစ် မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ရင်း လုပ်ကြံသူများနှင့် တိုက်ခိုက်သည့် အခန်းကို ပထမဆုံး ရိုက်ကူးခဲ့ပြီး၊ အတွင်းရိုက်ကူးရေးများ ပြုလုပ်ရန် စတူဒီယိုထဲသို့ မဝင်ရောက်မီ — ဇာတ်လမ်းအရ သူသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် ဂျောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ရေထဲသို့ လိမ့်ကျသွားရမည်ဖြစ်ရာ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့အနေဖြင့် အမှန်တကယ် ဂျောက်ကမ်းပါးနှင့် နက်ရှိုင်းသော ရေကန်ကို စီစဉ်ပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဂရင်းစခရင် (green screen) နှင့် နောက်ပိုင်း အထူးပြုလုပ်ချက်များဖြင့်သာ ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး ဆံပင်တုမှာလည်း ပြေလျော့နေသဖြင့် သွေးဆဆာနေသည့် ဒဏ်ရာရ ဝံပုလွေပျိုလေးတစ်ကောင်နှင့် တူနေလေသည်။
ကျိချီ က သူသည် ဇာတ်ကောင်ထဲမှ စိတ်နှစ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက် ရိုက်ကူးရေးမှ 'သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်' တွင် နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။
သို့သော် နားလည်မှုတစ်ခုကို မျှဝေထားသည့်အလား ကျန်းချီ က ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်ကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အတော်အတန် ဝေးသော အကွာအဝေးမှနေ၍ သူသည် တစ်စက္ကန့်မျှ တန့်သွားပြီးမှ နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ပေးအပ်လိုက်သည်။
ကျိချီ ကလည်း ပြန်ပြုံးပြပြီး အားပေးသည့်အနေဖြင့် မျက်တောင်ခတ်ပြလိုက်သည်။
တကယ်လို့ သိုင်းကွက်ဖော်ရင်း ကြိုးဆွဲပြီး ရေထဲ ဒိုင်ဗင်ထိုးရမှာက သူမသာဆိုလျှင် သေသွားနိုင်သော်လည်း၊ ကျန်းချီ အတွက်မူ ဘာမှမဟုတ်ကြောင်း ကျိချီ သိနေသည်။
သေချာသည်မှာ၊ ခါးတွင် ကြိုးကို သေချာချည်နှောင်ပြီးနောက် ကျန်းချီ က မြင့်သောနေရာတွင် ရပ်ကာ မဆိုင်းမတွ ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ အစားထိုးသရုပ်ဆောင် (double) ကို သုံးစရာမလိုဘဲ သို့မဟုတ် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ သူနှင့် စတန့်သမား၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ချောမွေ့စွာ ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။
ကျိချီ က ကျန်းချီ 'ကမ်းခြေ' သို့ ရောက်သည်အထိ စိုက်ကြည့်နေစဉ်၊ သူမဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျိလျံ က အံ့ဩချီးကျူးစွာဖြင့် - “အံ့ဩစရာပဲ။ ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ အက်ရှင်အခန်းတွေကို ဘယ်လိုများ ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်နေရတာလဲ” ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် သရုပ်ဆောင်သစ်များ အက်ရှင်အခန်းများ ရိုက်ကူးသည့်အခါ၊ အထူးသဖြင့် ဒီလို အမြင့်မှ ခုန်ဆင်းရသည့် အခန်းများတွင်၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဘာပဲပြင်ဆင်ထားပါစေ လက်တွေ့ကြုံရသည့်အခါ ကြောက်ရွံ့နေကြဆဲဖြစ်သည်။
ကျိလျံ သည် အကနည်းပြတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ကြိုးဆွဲခါးပတ်များဖြင့် စတန့်အစားထိုး သရုပ်ဆောင်ဖူးသူဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မည်မျှ စိတ်မသက်မသာဖြစ်ရသည်ကို သူမ အသိဆုံးပင် — အနည်းဆုံးတော့ သူမက မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
ခါးမှာ တစ်ခုခု ချည်ထားပြီး အရှိန်နဲ့ ပြုတ်ကျလာတဲ့အခါ ဝမ်းဗိုက်ထဲက အင်္ဂါတွေ လိမ်သွားသလို ခံစားရတာ။ ဒါ့အပြင် 'သရုပ်ဆောင်' ရသေးတယ်၊ ဖော်ပြရမယ့် ခံစားချက်တွေကို ဖော်ပြရသေးတယ်။ ဒါ ခက်သလား။ ခက်တာပေါ့။
သို့သော် ယခု ကျန်းချီ ကို ကြည့်ရသည်မှာ သူက ဒါကို ခက်ခဲသည်ဟု လုံးဝမထင်ထားသကဲ့သို့ပင်။
သူက တကယ်ပဲ သံမဏိနဲ့ လုပ်ထားတာများလား။
ကျိလျံ က စိတ်ထဲမှ ဇာတ်ရည်လည်မရဖြစ်စွာ တွေးတောနေမိသည်။
သူမ၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ ကျိချီ က သက်ပြင်းပါးပါးလေး ချလိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ ကျန်းချီ အတွက်မူ ဒါသည် ဘာမှမဟုတ်ကြောင်း သူမ သိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ မသိနိုင်သော်လည်း ကျန်းချီ က သူ၏ 'ကျွမ်းကျင်မှုများ' ကို ဒီလောက် သဘာဝကျကျ ဘယ်လိုလေ့ကျင့်ခဲ့ရသလဲဆိုတာ သူမ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။
ထောင်ထဲမှာ ကုန်လွန်ခဲ့တဲ့ အဲဒီနှစ်တွေအတွင်း သူ ဘယ်လောက်အထိ ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားခဲ့ရလဲဆိုတာ ဘာမှ မသိကြပါဘူး။
ကံဆိုးစွာပင် သူမ မေးသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ကျန်းချီ က ထိုအကြောင်းကို အမြဲ ရှောင်လွှဲလေ့ရှိပြီး မပြောချင်ခဲ့ပေ။
နောက်ပိုင်းတွင်၊ သူမ သိသွားပါက စိုးရိမ်ပြီး ဝမ်းနည်းသွားမည်ကို သူ ကြောက်နေကြောင်း ကျိချီ နားလည်သွားသဖြင့် ဆက်မမေးတော့ပေ။
သို့သော် ယခုအခါ အက်ရှင်အခန်းများကို သရုပ်ဆောင်နေသည်ကို ပြန်ကြည့်ရင်း ထိုအမှတ်တရများ ပြန်လည်နိုးထလာပြီး သူမ စိတ်မကောင်း မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ဒါရိုက်တာ လင်း က "ခတ်တိုက်လိုက်" (cut) ဟု အော်လိုက်သောအခါ ဝန်ထမ်းများသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လျှော့လိုက်ကြသည်။ ကျိချီ က ချျူးမီ (Qiu Mi) ၏ လက်ထဲမှ တဘက်ကြီးကို ယူကာ မီးရောင်စုံ ခင်းကျင်းထားသည့် အလယ်တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက် ထိုင်နေသော ကျန်းချီ ထံသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။
တဘက်လေးက သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ နူးညံ့စွာ ကျရောက်သွားသောအခါ လူငယ်လေးက မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ကျိချီ ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ဖန်သားလို မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုနှင့် ဝမ်းသာမှု အရောင်အဝါများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“မင်းအတွက် နို့လက်ဖက်ရည် အချို့ ယူခိုင်းထားတယ်”
မိန်းကလေးက ပြုံးပြလိုက်ပြီး ကျန်းချီ ၏ စုတ်ပြဲနေသော ဝတ်စုံမှာ ရေရွှဲနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမက ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကူညီထူပေးရန် သူ၏ လက်မောင်းကို တွဲထားကာ သူမ၏ အသံမှာ ချိုမြိန်ပြီး နူးညံ့လှသည် - “ကြားတာတော့…”
“သူက မင်း ပဲနီအရသာ ကြိုက်တယ်တဲ့။”
ကျိချီ က ဒါကို ပြောလိုက်ရင်း ကျန်းချီ ကို ကျီစယ်သည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် ခဏမျှ တန့်သွားပြီး အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားကာ နှုတ်ခမ်းကို စေ့ထားလိုက်သည်။
လက်တွေ့တွင် ကျန်းချီ က ပဲနီအရသာ နို့လက်ဖက်ရည်ကို လုံးဝ မကြိုက်ပါ — သူက အချိုဓာတ်ရှိသောအရာများကို လုံးဝ မနှစ်သက်ပေ။ သို့သော် ချျူးမီ က သူ့ကို ဘာသောက်ချင်လဲဟု မေးသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင်၊ သူသည် မိန်းကလေး ကြိုက်နှစ်သက်သည့် အရာကို မသိစိတ်က စဉ်းစားမိသွားပြီး အတူတူပင် အော်ဒါမှာလိုက်မိတော့သည်။
ဒီစိတ်ကူးလေးကို အခုတော့ ကျိချီ က သိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ရောက်လာရင်” ကျန်းချီ က ခဏနားပြီး သူမကို ကြည့်လိုက်သည် - “မင်း သောက်လို့ရပါတယ်။”
အင်း… တကယ့်ကို စကားနားထောင်တာပဲ။
ကျိချီ က မျက်လုံးလေး မှေးလိုက်ပြီး ပြုံးကာ - “ကောင်းပြီလေ။”
အမှန်တော့ ကျန်းချီ က ခွက်တစ်ခုကို အတူတူ မျှသောက်ချင်ခဲ့တာပါ။
သို့သော် အမြဲတမ်း အရာရာကို မသိတတ်သော ချျူးမီ က ခွက်များစွာ ဝယ်လာခဲ့သည်။
—
ကျန်းချီ တွင် ဒီနေ့ ရိုက်ကူးရမည့် ညပိုင်း အဓိကအခန်း တစ်ခုရှိသည် — လျှံကျဲယွီ က မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ စံအိမ်အတွင်းရှိ လေထုသည် ချုံခိုအန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အဆင့်တိုင်းတွင် ဂရုတစိုက် သွားလာရမည်ဖြစ်သည်။
မှန်ကန်သော ခံစားချက်ကို ရရှိရန် ဒီအခန်းကို ညဘက်တွင် ရိုက်ကူးရမည်ဖြစ်ရာ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် လင်းချီဟန် (Lin Qihang) က ညပိုင်းရိုက်ကူးရေးအတွက် အပြည့်အဝ စွမ်းအင်ရှိစေရန် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ကို အနားယူခွင့်ပေးခဲ့သည်။
ဒါဟာ ကျိချီ ရိုက်ကွင်းမှာ ကျန်းချီ နဲ့အတူ ရှိနေခဲ့တဲ့ ၆ ရက်မြောက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ သက်တမ်းတိုး ခွင့်ရက်ပြီးရင် လင်းလန် (Linlan) ကို မနက်ဖြန် ပြန်ရတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့်မို့လို့ သူမဟာ ထွက်သွားဖို့ မလိုလားဘဲ ညပိုင်း ရိုက်ကူးရေးမှာ ကျန်းချီ နဲ့အတူ ရှိနေချင်ခဲ့ပါတယ်။
သို့သော် မိန်းကလေးက ညဉ့်နက်အထိ မအိပ်ဘဲ နေလေ့မရှိဘဲ ခုံတန်းရှည်လေးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ရိုက်ကူးရေးကို ကြည့်နေရင်း သူမ၏ အမြင်အာရုံများသည် ငိုက်မျဉ်းလာခဲ့သည်။ သူမက မလဲကျအောင် ကြိုးစားနေသည့် အရုပ်လေးလို ခေါင်းကို ဇွတ်မော့ထားခဲ့သည်။
အနားယူချိန်တွင် ကျန်းချီ က သတိပြုမိသွားပြီး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ချီချီ။”
အနားယူချိန် အခွင့်အရေးကို ယူပြီး၊ သူ က လျှောက်လာကာ သူမကို နှိုးရန် ငုံ့လိုက်သည်။
“အင်း… အင်း?”
ကျိချီ က မျက်လုံးများကို အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် ဖွင့်လိုက်ရာ၊ သူမ မသိမီမှာပင် ကျန်းချီ က သူမဘေးတွင် ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် လရောင်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ရှေးဟောင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်ရှည်ပြီး ချောမောသော လူငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် တူနေကာ၊ သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည့် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ ပြည့်နှက်နေသည် - “ပြန်ပြီး အိပ်တော့လေ။”
ဟတ်၊ သူ၏ အလှတရားက သူမကို ချက်ချင်း လန်းဆန်းသွားစေခဲ့သည်။
ကျိချီ က ခေါင်းကို ခါလိုက်ပြီး အားအင်များ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဟင်းအင်း၊ ကျွန်မ အစ်ကိုနဲ့အတူ ရှိနေချင်တာ။”
မိန်းကလေးက ဒူးပေါ် မေးတင်ကာ ရှဉ့်ကလေးလို ခွေခွေလေးထိုင်ရင်း နှုတ်ခမ်းဆူကာ ညည်းတွားလိုက်သည် - “မဟုတ်ရင် မနက်ဖြန် လင်းလန် ကို ပြန်ရတော့မှာ၊ အဲဒါဆို ငါးရက်လောက် အစ်ကို့ကို တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ကယ်ဆယ်ရေးစခန်းမှ သူမ၏ သင်တန်းကာလသည် စနေ၊ တနင်္ဂနွေနေ့များတွင်သာ ပိတ်ရက်ပေးသဖြင့် စနေ နှင့် တနင်္ဂနွေနေ့များတွင်သာ ကားမောင်းလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကျိချီ က စိတ်ပျက်စွာဖြင့် နှာခေါင်းကို တွန့်လိုက်ပြီး ငါး အရေအတွက်ကို ပြသရန် သူမ၏ လက်ကလေးကိုပင် မြှောက်ပြလိုက်သည်။
သူမသည် တကယ့်ကို အသည်းယားစရာကောင်းလွှာအောင် စိတ်တိုနေခဲ့သည်။
ကျန်းချီ က မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဘေ၊ စိတ်ရှည်စွာဖြင့် စည်းရုံးလိုက်သည် - “ဒါပေမဲ့ မင်းက ညဉ့်နက်အထိ မအိပ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူးလေ။ ဒီမှာ ငါနဲ့အတူ နေရင် မင်း တကယ် ပင်ပန်းပြီး အိပ်ချင်လာလိမ့်မယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အစ်ကိုနဲ့အတူ ရှိနေချင်တာ။”
ကျိချီ က ခေါင်းခါတုန်းပင်။ “အစ်ကိုလည်း ပင်ပန်းပြီး အိပ်ချင်နေတာပဲကို။”
သူမသာ အတူရှိနေရင် နှစ်ယောက်လုံး တူတူ ခံစားရမှာပေါ့။
“…လိမ္မာပါတယ်၊ ပြန်ပြီး အိပ်တော့နော်။”
ကျန်းချီ ၏ မျက်လုံးများ နူးညံ့သွားပြီး သူမကြောင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဝေဒနာနှင့် နွေးထွေးမှုတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက သူမ၏ ပွပွဆံပင်များကို သွားရောက် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်မိသည် - “မဟုတ်ရင် မနက်ဖြန် ကားမောင်းပြန်တဲ့အခါ ငါ အရမ်း စိုးရိမ်နေရလိမ့်မယ်။”
ဒီရိုက်ကူးရေးက တစ်ညလုံး ကြာသွားနိုင်ပါတယ်။
မြို့ပြင်မှ လင်းလန် သို့ ပြန်မောင်းရသည်မှာ နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျိချီ က တကယ်ပင် တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ မနက်ဖြန် ပြန်မောင်းသွားပါက ကျန်းချီ အနေဖြင့် ရိုက်ကူးရေးတွင် လုံးဝ စိတ်စူးစိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
မိန်းကလေးကလည်း ဒါကို သေချာ သိနေပါတယ်။ သူမက မျက်တောင် အနည်းငယ် ခတ်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် မလိုလားဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည် - “ပြီးရောလေ။”
ဟွန်း၊ အတူမနေစေချင်ရင်လည်း မနေတော့ဘူးပေါ့။
သူမသည် စိတ်ဆိုးဆိုးဖြင့် ရိုက်ကွင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
— သွယ်လျသော လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အသာအယာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်အထိပင်။
ဒါဟာ ကျန်းချီ တစ်ယောက်တည်းမှာပဲ ရှိတဲ့ ရင်းနှီးပြီးသား အေးစက်စက် ထင်းရှူးနံ့လေးပါ။
အရာရာကို အတူတူ လုပ်ခဲ့ကြပေမယ့် အနမ်းကတော့ အမြဲတမ်း ရင်အခုန်ရဆုံး အရာပါပဲ။
ခဏချင်းမှာပင် မိန်းကလေး၏ စိတ်ခံစားချက်များ တက်ကြွသွားခဲ့သည်။
ကျိချီ က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို ပြန်နမ်းလိုက်ကာ ထွက်သွားရန် လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။
—
ကျိချီ က ညဉ့်နက်မှ အိပ်ရာဝင်ခဲ့သဖြင့် မနက်ပိုင်း နောက်ကျမှ နိုးလာခဲ့သည်။
ပင်ပန်းနေတဲ့အခါ နားနေဆောင်ရဲ့ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ နေရာနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ဆီးသံတွေက စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ရတော့ပါဘူး။ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ရာ ကျန်းချီ ၏ မျက်နှာကို အနီးကပ် မြင်လိုက်ရသည်။
ကောင်လေးမှာ နှာတံမြင့်မြင့်ရှိပြီး၊ သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်နှာသွင်ပြင်များကို ပြတင်းပေါက်မှ တိုးဝင်လာသော နေရောင်ခြည် အစိမ်းလေးက လင်းလက်စေကာ အလင်းနှင့် အရိပ်ကြား သိသာသော ကွဲပြားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
သူက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေတယ် — မနေ့က ညက ဘယ်အချိန်မှ ပြန်ရောက်လဲ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။
ကျိချီ က တိုးကပ်သွားပြီး ကြောင်ပေါက်လေးလို နူးညံ့စွာ နမ်းလိုက်ကာ အိပ်ရာပေါ်မှ တိတ်တဆိတ် ထလိုက်သည်။
မြို့ပြင်မှ မြို့တွင်းသို့ ပြန်မောင်းရန် နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် အရှိန်ပြင်းပြင်း မမောင်းသဖြင့် အမြန်ထွက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။
တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ နေခဲ့ရပုံရသော ကျန်းချီ အတွက်မူ… ကဲ၊ သူ့ကို လောလောဆယ် အိပ်ပါစေဦး။
ခပ်မြန်မြန် မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် အိတ်ကိုယူကာ ရိုက်ကွင်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ကျန်းချီ ထံ WeChat မှတစ်ဆင့် ထွက်သွားကြောင်း မက်ဆေ့ချ် ပို့လိုက်သည် — မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူ ပြန်မဖြေခဲ့ဘဲ အိပ်ပျော်နေဆဲ ဖြစ်မှာ သေချာသည်။
သုံးနာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ကျိချီ က လင်းလန် မြို့အဝင် တိုးဂိတ်သို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်မှသာ သူမ၏ ဖုန်းတွင် ကျန်းချီ ထံမှ WeChat မက်ဆေ့ချ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမက အသံဖိုင်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ အေးစက်ပြီး အနည်းငယ် ဗလုံးဗထွေး ဖြစ်နေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည် -
“မင်း ငါ့ကို နှိုးသင့်တာ။ ငါ မင်းကို အိမ်အထိ လိုက်ပို့ပေးမှာပေါ့။”
ပေါက်ကရ၊ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပင်ပန်းအောင် လုပ်မလို့လား။
ကျိချီ က မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ တိုးဂိတ်တွင် ရပ်လိုက်စဉ် သူမ က သူ့ထံ စာတိုတိုလေး ပို့လိုက်သည် - [ရိုက်ကူးရေးကိုပဲ စိတ်စူးစိုက်ပါ၊ နောက်အပတ် စနေ၊ တနင်္ဂနွေမှ တွေ့ကြမယ်။]
စနေ၊ တနင်္ဂနွေတိုင်း ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို သွားတွေ့ဖို့ ကားမောင်းရတာဟာ သူမရဲ့ ဘဝမှာ အမျှော်လင့်ရဆုံး အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့ပုံရပါတယ်။
ဒီတစ်ခေါက် သွားရောက်မှုက တကယ်ကို ထိုက်တန်ခဲ့ပြီး ကျိချီ က တစ်လမ်းလုံး စိတ်ဓာတ် တက်ကြွနေခဲ့သည်။ အိမ်ပြန်ရောက်၊ ရေချိုးပြီး အိပ်ရာပေါ်မှာ လှဲနေပြီးတဲ့နောက် မုန်းချွန်းယွိ (Meng Chunyu) နဲ့ စကားပြောရင်း သူမရဲ့ 'ဧည့်သည်သရုပ်ဆောင်' ကိစ္စကို ကြွားလုံးထုတ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပါဘူး။
“ဝါး၊ ဝါး၊ ဝါး၊ တကယ်ပြောနေတာလား။”
မုန်းချွန်းယွိ ၏ အသံက ဖုန်းအခြားတစ်ဖက်မှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မရပ်မနား စကားပြောနေခဲ့သည်။ “*Junlin City* ထွက်လာတဲ့အခါ ရုပ်ရှင်ရုံစခရင်ကြီးပေါ်မှာ နင်နဲ့ နင့်ယောက်ျား အတူတူ သရုပ်ဆောင်ထားတာကို ငါ မြင်ရတော့မှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
“အင်း၊ ဟုတ်လောက်တယ်?”
ကျိချီ က လုံးဝ မသေချာပါ။ “ငါက ဇာတ်လမ်းထဲမှာ မျက်နှာဖုံး စွပ်ထားတာလေ။”
ဒါ့အပြင် မျက်နှာဖုံး ကွာကျသွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူမရဲ့ ဇာတ်ကောင် သေသွားတာဆိုတော့ သရုပ်ဆောင်ချိန် သိပ်မရှိပါဘူး…
အမှန်တော့ ကျိချီ က သူမ၏ မျက်နှာကို မြင်ရသည့် အခန်းများ နည်းနိုင်သမျှ နည်းပါစေဟု တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။
ရုပ်ရည်နဲ့ ပတ်သက်ရင် ကင်မရာတွေနဲ့ စခရင်ကြီးတွေက တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းလှပြီး သူမ ဘယ်လို ပုံထွက်မလဲဆိုတာ မသိခဲ့ပါဘူး။ ပုံထွက် မလှရင် တကယ့်ကို ရှက်စရာကြီး။
“အာ၊ ငါ ပွဲဦးထွက်ကို သွားရမယ်! ဘယ်တော့လဲ။ ငါ သေချာပေါက် ပွဲဦးထွက်ကို သွားမှာ!”
မုန်းချွန်းယွိ ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်၍ မရခဲ့ပေ။ “ချီချီ ချီချီ၊ နင့်ယောက်ျားကို အကူအညီတောင်းပြီး ငါတို့ကို ပွဲဦးထွက်ပွဲထဲ ဝင်ခွင့်ရအောင် လုပ်ပေးပါဦး!”
ဒါက ကျန်းချီ သေချာပေါက် ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အရာဖြစ်လို့ ကျိချီ က ရယ်မောပြီး သဘောတူလိုက်ပါတယ်။
သူတို့ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေကြစဉ် ဝင်လာသော ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုက သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို အနှောင့်အယှက် ပေးလိုက်သည်။
ကျိချီ က ကျန်းချီ ဆီက ခေါ်တာလို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် စခရင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူမ၏ အစ်ကို ခေါ်နေတာ ဖြစ်သည်။
“ချွန်းယွိ၊ ငါ့အစ်ကို ဖုန်းခေါ်နေလို့။”
ကျိချီ က မုန်းချွန်းယွိ ကို အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည် - “ငါ နောက်မှ ပြန်ခေါ်လိုက်မယ်။”
ထို့နောက် သူမက ကျိယွီ ၏ ဖုန်းကို လက်ခံလိုက်သည်။
သို့သော် သူမ နှုတ်ဆက်ချိန် မရသေးမီမှာပင် သူမ၏ အစ်ကို၏ ပြတ်သားသော အသံက တိုက်ရိုက်ပင် လိုရင်းသို့ ရောက်သွားခဲ့သည် - “ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်က ငါ သတိပေးထားတဲ့ ကိစ္စကို အဲဒီကောင်နဲ့ ပြောပြီးပြီလား။”
…
ကျိချီ က သူ ဘာကို ရည်ညွှန်းနေမှန်း သေချာ သိနေသည်။
သူမရဲ့ အစ်ကိုက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလို 'မင်္ဂလာဆောင်ဖို့ ဖိအားပေးတဲ့ ဗီလိန်ကြီး' ဖြစ်သွားရတာလဲ။
စိတ်တို သလိုလို ဂရုစိုက်မိ သလိုလိုဖြစ်ကာ သူမက - “မပြောရသေးဘူး” ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဘာ?”
ကျိယွီ ၏ အသံက တင်းမာသွားသည် - “ကျယ်ကျယ် ပြောစမ်း။”
ကျိချီ က မသိစိတ်မှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး - “ကျွန်မ သူ့ကို မပြောရသေးဘူး” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
“မပြောရသေးဘူးဟုတ်လား? နင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ။”
ကျိယွီ က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အသံက အေးစက်သွားသည် - “ကျန်းချီ က မင်္ဂလာပွဲ မလုပ်ချင်လို့လား။”
ဘယ်ကသာ! ဘယ်အချိန်ကတည်းက သူမရဲ့ အစ်ကိုက ဒီလောက်အထိ အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားရတာလဲ။
ကျန်းချီ က မင်္ဂလာပွဲ လုပ်ချင်လွန်းလို့ ရူးမတတ် ဖြစ်နေတာ၊ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ သူမက သူ့ကို မပြောသေးတာလေ။
သူမ မိသားစုက မင်္ဂလာပွဲ လုပ်ဖို့ တိုက်တွန်းနေပြီဆိုတာ ကျန်းချီ သွားသိရင်၊ သူက အရာအားလုံးကို ပစ်ချပြီး ခမ်းနားတဲ့ ပွဲကြီးတစ်ပွဲကို ချက်ချင်း စီစဉ်တော့မှာ… ဒါပေမဲ့ သူမက အဲဒါကို မလိုချင်ပါဘူး။
ကျိချီ က ပါးစပ်ကလေး ဖောင်းလိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် အလေးအနက် ရှင်းပြလိုက်သည် - “အစ်ကို၊ မင်္ဂလာပွဲတွေက အရမ်း ဆူညံပြီး ပိုက်ဆံဖြုန်းတီးတာပဲလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်…”
“ငါ့ကို အဲဒီ ပေါက်ကရတွေ လာမပြောနဲ့။ ငါတို့ မိသားစုက မတတ်နိုင်လို့လား။”
ကျိယွီ က သူမ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး အသံမှာ တင်းမာနေဆဲ - “အမှန်အတိုင်းပဲ ပြော၊ ကျန်းချီ က မလုပ်ချင်တာလား။”
“မဟုတ်ပါဘူး။”
ကျိချီ က စိတ်ကို တင်းထားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံလိုက်သည် - “ကျွန်မ မလုပ်ချင်တာ။ အရမ်း ရှုပ်ထွေးလွန်းလို့။”
…
ကျိယွီ က အွန်လိုင်းမှာ ဖတ်ခဲ့ဖူးတဲ့ 'မိန်းကလေးတိုင်းက ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို အိမ်မက်မက်ကြတယ်' ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာတွေဟာ တကယ့် လိမ်ညာမှုတွေ၊ ပေါက်ကရတွေလို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ သူ့ညီမရဲ့ ဦးနှောက်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကွဲပြားနေရတာလဲ။
“နင် တကယ် ပြောနေတာလား။”
“တကယ်ပေါ့ အစ်ကိုရ။ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မကို တိုက်တွန်းမနေပါနဲ့တော့။ ကျွန်မ အလုပ်တွေနဲ့ ရှုပ်နေတာ။”
ကျိချီ က မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံး ထိုးနှက်ချက်အဖြစ် - “ဒါ့အပြင် ကျွန်မက အစ်ကို့ထက် အရင် မင်္ဂလာဆောင်လိုက်ရင် အစ်ကို့အတွက် ရှက်စရာ မဟုတ်ဘူးလား။ အစ်ကိုက ကျွန်မထက် သုံးနှစ် ပိုကြီးတာလေ၊ အသက် သုံးဆယ် ပြည့်တော့မယ်။ အစ်ကို့ကိုယ်အကြောင်း အစ်ကို ပိုစိုးရိမ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
သူမ မပြောခဲ့သည့် အလွန်ရက်စက်သော အမှန်တရားတစ်ခု ရှိပါသေးသည် — အလုပ်ရူးနေသည့် ကျိယွီ တွင် ရည်းစားပင် မရှိသေးပေ။
သို့သော် သူမ ပြောခဲ့သည့် အရာကပင် စားပွဲကို ရိုက်လိုက်သော ကျိယွီ ကို ဒေါသထွက်စေရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည် - “နင် ဘာ ပေါက်ကရတွေ ပြောနေတာလဲ။”
“ဟဲဟဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကို ရည်းစားရမှ ကျွန်မ မင်္ဂလာဆောင်မယ်။”
ကျိချီ က သူ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ နူးညံ့သော ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် မေးတင်လိုက်ရင်း - “တရားမျှတတယ် မဟုတ်ဘူးလား။”
“အစ်ကို၊ ကျွန်မ ဖုန်းချတော့မယ်။”
ကျိယွီ ပေါက်ကွဲမသွားမီ သူမ က အမြန်ပင် ဖုန်းချလိုက်သည်။
ကျားတစ်ကောင်ကို ကျီစယ်ရာတွင် မှန်ကန်သော မျှခြေ လိုအပ်သည် — ဒါဟာ ကျိချီ က ပြီးပြည့်စုံအောင် တတ်မြောက်ထားပြီးသား အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။