အခန်း (၉၆) - နန်းတော်၏ ကတိကဝတ်
ဟယ်လ်ဗိန်း (Halvane) ၏ အကြောင်းပြန်စာက စိုရွှဲနေသော ကုတ်အင်္ကျီကို မချွတ်ရသေးမီကပင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
မေရီက သူ့ကို တားလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ အင်္ကျီစိုတွေက မြေပုံပေါ်မှာ ကျနေပြီ”
သူက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်သည်။
ထို့နောက် စားပွဲရှေ့မှ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ကျွန်တော် ယူဆောင်လာသည့် စာကို ဖတ်နေစဉ်အတွင်း အစေခံတစ်ဦးက သူ၏ ဝတ်ရုံကို ယူသွားလေသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။ ဂါရစ်က မီးဖိုဘေးတွင် လက်ပိုက်ကာ ရပ်နေ၏။
သံတမန်၏ နာမည်မှာ လော့ဒ် တဲလ်ဗင် (Lord Talven) ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် ကျဉ်းမြောင်းသော မျက်နှာ၊ စနစ်တကျ ကိုင်ညှိထားသော မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့် အခက်အခဲများနှင့် ကြုံရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည့် ညွှန်ကြားချက်မျိုးကို ရရှိထားသူတို့၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အမူအရာ ရှိသည်။
ကျွန်တော် စာ၏ အဆုံးသို့ ရောက်သွားသည်။
ထို့နောက် ဆိုရန် (Soren) နှင့် ပတ်သက်သော စာပိုဒ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
“‘သင့်လျော်တဲ့ အုပ်ထိန်းမှုအောက်ကို ပြန်လည်အပ်နှံဖို့’ ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
တဲလ်ဗင်က မေရီ၏ ကလောင်သွားဘက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်သည်။
“အနာရောဂါကုသပေးသူတွေက နန်းတော်ရဲ့ စည်းကမ်းဥပဒေတွေအတိုင်း ဆက်ရှိနေရမှာပါ”
“သူတို့က ဒီမှာ ကိုယ်လိုဆန္ဒအလျောက် နေနေကြတာလေ”
“သူတို့ရဲ့ သစ္စာခံယူပွဲတွေက ခင်ဗျားတို့ နယ်နိမိတ်ကို မဖြတ်သန်းခင်ကတည်းက လုပ်ခဲ့ကြတာလေ”
အက်ဗလင်က ရှေ့သို့ ကိုင်းလာသည်။
“အဲဒီသစ္စာခံယူပွဲ စာရွက်စာတမ်းတွေရဲ့ မိတ္တူ ခင်ဗျားတို့မှာ ရှိလား”
“ဗဟိုကျောင်းတော်ရဲ့ ထုတ်ပြန်ချက် စာတမ်းတော့ ရှိပါတယ်”
“ကျွန်မ မေးတာ အဲဒါ မဟုတ်ဘူးလေ”
သူက အက်ဗလင်ကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ కుర్చီဘေးတွင် ရှိသော သားရေအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
စာရွက်စာတမ်း သုံးစောင် ပါရှိသည်။
ပထမစာရွက်တွင် ကျောင်းတော်က ပြန်ခေါ်လိုသူများ၏ နာမည်စာရင်း ပါရှိသည်။
ဒုတိယစာရွက်က သူတို့၏ ပညာသင်စရိတ်ကို တောင်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
တတိယစာရွက်မှာမူ အာဗာ (Avar) ၏ အလုပ်အကိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်မည့် ကုထုံးပညာရှင်များ ကျမ်းသစ္စာ ကျိန်ဆိုခဲ့သည့် ကျမ်းကျိန်လွှာ၏ မိတ္တူပင် ဖြစ်သည်။
မေရီက ထိုစာရွက်ကို အသံထွက်၍ ဖတ်ပြသည်။
ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်မည်ဟူသော ကတိများ ပါရှိသည်။
လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းမည်။
ကျောင်းတော်၏ တရားဝင် ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာမည်။
ထို့နောက် နောက်ဆုံးစာပိုဒ်သို့ ရောက်သွားသည်။
ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အလုပ်မှ ထွက်ခွာသွားသော ကုသရေးသမားတစ်ဦးသည် ပညာသင်ကြားစရိတ်၊ နေရာထိုင်ခင်းနှင့် ပစ္စည်းကိရိယာစရိတ်များကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ငွေပမာဏ ကန့်သတ်ချက် မရှိပေ။
တွက်ချက်မည့် နည်းလမ်းလည်း မရှိပါ။
အလုပ်မှ ထုတ်ပယ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ပြဋ္ဌာန်းချက်လည်း မရှိပေ။
ကျွန်တော် တဲလ်ဗင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဆိုရန်က ဘယ်လောက် ပေးစရာရှိလို့လဲ”
“ကျောင်းတော်ဘက်က စာရင်းဇယားတွေကို အပြီးသတ် မတွက်ရသေးပါဘူး”
“သူက တစ်ဆယ့်တစ်နှစ်တောင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တာလေ”
“အဲဒါကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးမှာပါ”
“ခင်ဗျားတို့ သူ့ကို သော့ခတ်ထားတဲ့ အခန်းထဲ မထည့်ခင်ကလား၊ ထည့်ပြီးမှလား”
တဲလ်ဗင်၏ နှုတ်ခမ်းများ တင်းသွားသည်။
“မင်းကြီးဘารား၊ ကျွန်တော်က ဒီသဘောထားကွဲလွဲမှုကြီး ပိုကြီးမားလာတာကို မဖြစ်အောင် တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ”
“ကျွန်တော်လည်း အဲဒါကိုပဲ လုပ်နေတာပဲ”
ကျွန်တော် စာကို ချလိုက်သည်။
“ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ အပ်နှံခိုင်းချင်နေတဲ့ လူတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာလုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲဆိုတာကို မေးနေတာပေါ့”
စကားပြောဆိုမှုသည် မီးဖိုကို ထင်းထည့်ရမည့် အချိန်အထိ ရှည်ကြာသွားခဲ့သည်။
ဟယ်လ်ဗိန်း၏ နန်းတော်အနေဖြင့် ဂရေးကိပ်၏ နယ်နိမိတ်များကို လေးစားကြောင်း တဲလ်ဗင်က အခိုင်အမာ ပြောကြားခဲ့သည်။
ကျွန်တော်ကမူ ၎င်းနယ်နိမိတ်အတွင်း နေထိုင်ကြသော ပြည်သူများကိုရော လေးစားပါရဲ့လားဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။
တရားဝင် တာဝန်ဝတ္တရားများကို ရှောင်တိမ်းလာသူများကို လက်ခံထားခြင်းက တိုင်းနိုင်ငံများကြား ဆက်ဆံရေးကို ရှုပ်ထွေးစေသည်ဟု သူက ဆိုသည်။
ဆေးရုံမှ ထွက်ခွာခွင့်ပြုခြင်းသည် ထွက်သွားရန် ခွင့်ပြုချက်အဖြစ် ရေတွက်နိုင်ပါသလားဟု အက်ဗလင်က မေးမြန်းခဲ့သည်။
သူက ကျောင်းတော်၏ ထုတ်ပြန်ချက်ဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
မေရီက ယားရာ (Yara) ၏ အလုပ်မှ ထုတ်ပယ်သည့် အမိန့်စာမိတ္တူကို ထိုစာရွက်ဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။
သူ့ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပြောစရာစကား ဆုံးသွားခဲ့သည်။
သူက စာမျက်နှာကို ဖတ်ရှုသည်။
ထို့နောက် နာမည်များကို တစ်ကြိမ်ထပ်၍ ဖတ်ကြည့်သည်။
“ဒါကိုပါ ထည့်သွင်းပေးသင့်ပါတယ်”
“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
ထိုစာရွက်ကို ချလိုက်ချိန်တွင် တဲလ်ဗင်သည် ပို၍ အိုမင်းသွားသလို ပေါ်လာသည်။
သူ ဤစာကို ယခင်က မမြင်ဖူးခဲ့ကြောင်း ကျွန်တော် ယုံကြည်မိသည်။
သို့သော် ထိုအချက်က မည်သူ့ကိုမျှ လက်မလွှတ်ပေးလိုတော့သည့် ကျွန်တော့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲသွားစေခြင်း မရှိပေ။
“ဒီကနေပဲ အကြောင်းပြန်စာ ပို့လို့ရပါတယ်။ ခင်ဗျား စကားပြောချင်တဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ပြောလို့ရပါတယ်။ ငွေကြေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ တကယ့် တောင်းဆိုချက် မှတ်တမ်းတွေကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကောင်စီကို တင်ပြနိုင်ပါတယ်”
“ဒါဆို သူတို့ကို ပြန်လည်ပေးအပ်ဖို့ တောင်းဆိုချက်ကော…”
“ငြင်းပယ်လိုက်ပြီ”
သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို သက်ပြင်းချခွင့် ပေးလိုက်သည်။
“ကျောင်းတော်က မကျေနပ်စရာ တစ်ခုခုကို အကြောင်းပြချက်အသစ် ရှာတွေ့သွားတာနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ သံခြေချင်းခတ်ပြီး ဂရေးကိပ်ကနေ ထွက်သွားခွင့် မပေးနိုင်ဘူး”
ဂါရစ်က မီးဖိုဘေးတွင် အနည်းငယ် ကိုယ်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။
တဲလ်ဗင်က လက်ကို ပိုက်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ အဖြေကို ကျွန်တော် သယ်ဆောင်သွားပါ့မယ်”
ထိုသို့ ပြီးနောက် ကျွန်တော် ကျေနပ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့မိသည်။
သို့သော် ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ကျမ်းကျိန်လွှာကို ကျွန်တော် ပြန်လည်ဖတ်ရှုနေမိသည်။
ဆိုရန်က ကျွန်တော့်စားပွဲရှေ့တွင် လာရပ်နေသည်။
သူက ၎င်းကို ဖတ်ကြည့်လိုကြောင်း တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးစာပိုဒ်သို့ ရောက်သောအခါ သူက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ကျွန်တော် သတိရပါတယ်”
“ဒီအချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်သူကမှ ရှင်းပြဖူးလား”
“သူတို့ ပြောတာကတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပညာသင်ကြားမှုကို ခံယူပြီးတာနဲ့ တခြားနေရာမှာ ချက်ချင်း အတတ်ပညာ ရောင်းချသွားတာမျိုး မဖြစ်အောင် တားဆီးဖို့အတွက် ဆိုပြီး ပြောခဲ့ပါတယ်”
“အဲဒါကို ခင်ဗျား ယုံခဲ့တာပေါ့”
“ဟုတ်ကဲ့”
သူက စာရွက်အစွန်းကို လက်ဖြင့် တို့ထိလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အဲဒီတုန်းက ဆယ့်ကိုးနှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်”
ကျွန်တော် ဆယ့်ကိုးနှစ်သားဘက်ကို ပြန်တွေးမိသည်။
ကျွန်တော် သေချာနားမလည်ခဲ့သော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုနှင့် သူတို့၏ ရှင်းပြချက်များကို ကျွန်တော် အလွန်အမင်း လိုအပ်ခဲ့ဖူးသူများကို ပြန်မြင်ယောင်မိသည်။
“ခင်ဗျားကို လစာ ဘယ်လောက် ပေးခဲ့လဲ”
“မုန့်ဖိုးလောက်တော့ ရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လိုအပ်ချက် အများစုကိုတော့ ကျောင်းတော်က ထောက်ပံ့ပေးပါတယ်”
“ဆယ့်ကိုးနှစ်လုံးလုံးပေါ့”
“ဟုတ်ကဲ့”
သူ မော့ကြည့်လာသည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို ပိုက်ဆံ မပေးလိုက်ပါနဲ့”
“ငါက ပေးမယ်လို့ မပြောရသေးပါဘူး”
“သူတို့ နောက်ထပ် တောင်းဆိုလာလိမ့်မယ်။ နောက်ထပ် ကုထုံးပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက်... အဲဒီနောက်မှာလည်း နောက်တစ်ယောက်အတွက်ပေါ့”
ကျွန်တော် စာရွက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
“ငွေပေးချေမှုကိစ္စ မဆွေးနွေးခင်မှာ သူတို့ ဘာတွေ တောင်းဆိုနေလဲဆိုတာကို အထောက်အထားနဲ့ ပြခိုင်းမှာပါ”
ဆိုရန် ခေါင်းညိတ်သည်။
ထို့နောက် သူ တွေဝေသွားသည်။
“သံတမန်နဲ့ စကားပြောလို့ ရမလားဗျ”
“ပြောချင်ရင် ပြောလေ”
“ပြောချင်ပါတယ်”
သူတို့၏ တွေ့ဆုံမှုကို ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
ဆိုရန်က မေရီကိုပါ တက်ရောက်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
သူ့ဆန္ဒအရ ကျွန်တော်လည်း ပြတင်းပေါက်နားက కుర్చီတွင် ထჯھိုင်ကာ သူ့ကို စတင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
ဆိုရန် ဝင်လာသောအခါ တဲလ်ဗင် ထရပ်လိုက်သည်။
“ညီအစ်ကို”
ဆိုရန် ထိုင်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး ဆရာမက အဖျားရောဂါနဲ့ ဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်”
သံတမန်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းသွားသည်။
သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည့် အစပျိုးမှုမျိုး ဖြစ်နေသည်။
“စိတ်မကောင်းပါဘူး”
“သူ့ကို နှမတော် အယ်လ်ဝင် (Sister Elwen) လို့ ခေါ်ပါတယ်။ လက်ကို ဘယ်လို စနစ်တကျ ဆေးကြောရမယ်ဆိုတာ သူ သင်ပေးခဲ့တာပါ။ လူနာတစ်ယောက်က ကြောက်ရွံ့နေတာကို ဖုံးကွယ်နေသလားဆိုတာ ဘယ်လို ခွဲခြားရမလဲဆိုတာ၊ ဘာမှ လုပ်စရာမရှိတော့တဲ့ အချိန်မျိုးမှာ လူနာဘေးမှာ ဘယ်လို ထိုင်ရမလဲဆိုတာကို သူ သင်ပေးခဲ့ပါတယ်”
တဲလ်ဗင်က နားထောင်နေသည်။
“ကျွန်တော် သူဘက်က ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်။ ကျောင်းတော်က ကျွန်တော် ပညာသင်နေစဉ်အတွင်း ထမင်းကျွေးခဲ့တယ်ဆိုတာ သိပါတယ်။ စာအုပ်တွေအတွက် ငွေကုန်ခဲ့တယ်ဆိုတာလည်း သိပါတယ်”
ဆိုရန်က လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ နေ့တိုင်းပါပဲ။ မနက်စာတောင် မစားရသေးခင်မှာ ကုတင်တွေရဲ့ တစ်ဝက်လောက် ပြည့်နေတဲ့ ဆောင်းရာသီတွေမှာတောင် ကျွန်တော် ဆက်နေခဲ့ပါတယ်။ မိသားစုတွေ လာလို့မမီနိုင်တဲ့ လူနာတွေကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သဂြိုဟ်ပေးခဲ့ပါတယ်”
သူ့အသံ တင်းမာလာသည်။
“အဲဒါတွေက ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဆိုရင် ကျောင်းတော်ကို အဲဒါပါ ရေးမှတ်ထားပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုချင်ပါတယ်”
မေရီ၏ ကလောင်သွား လှုပ်ရှားသွားသည်။
တဲလ်ဗင်က မေရီကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ဆိုရန်ဆီသို့ ပြန်လှည့်လာသည်။
“လုပ်ငန်းခွင် မှတ်တမ်းတွေကို ကျွန်တော် တောင်းဆိုပေးနိုင်ပါတယ်”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ထို့နောက် ဆိုရန်က ညီအစ်ကို ကေးလ် (Brother Cael) အကြောင်းကို မေးမြန်းခဲ့သည်။
“သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုတွေ လုပ်နေပါတယ်” ဟု တဲလ်ဗင်က ပြောသည်။
“လူနာတစ်ယောက်ကို ကုသပေးလို့လား”
“အထက်လူကြီးတွေရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို ငြင်းဆန်ခဲ့လို့ပါ”
“သူ ဘယ်သူ့ကို ထိခိုက်နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့လို့ လဲ”
“အဲဒီလို သတင်းအချက်အလက်မျိုးတော့ ကျွန်တော် လက်မခံရသေးပါဘူး”
“သူ ဘာဆို ဘာမှ ခိုးခဲ့တာ ရှိလို့လား”
“ခိုးယူမှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စွပ်စွဲချက် တစ်စုံတစ်ရာကို ကျွန်တော့်ဆီ တင်ပြလာတာ မရှိပါဘူး”
“ဒါဆို ဘာလို့ အခန်းတံခါးကို ခတ်ထားတာလဲ”
တဲလ်ဗင်က ကျွန်တော့်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။
ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။
ဒါက ဆိုရန်၏ မေးခွန်း ဖြစ်သည်။
ခဏကြာမှ သံတမန်က ပြန်လှည့်လာသည်။
“ကျွန်တော် မေးမြန်းကြည့်ပါ့မယ်”
“ကျောင်းတော်ကို မေးမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားရဲ့ ဘုရင်ကို မေးမှာလား”
တဲလ်ဗင်၏ လက်ချောင်းများက కుర్చီလက်ရန်းပေါ်တွင် တင်ထားသည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘုရင်ကိုပေါ့”
ဆိုရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထိုတွေ့ဆုံမှုသည် မကြာမီမှာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ငြင်းခုံကြခြင်း မရှိပေ။
သံတမန်၏ နောက်တွင် တံခါးပိတ်သွားသောအခါ ဆိုရန်က ရှေ့သို့ ကိုင်းကာ မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။
သူ မတ်တပ်ရပ်နိုင်သည့် အချိန်အထိ ကျွန်တော် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။
ထိုနေ့ ညနေခင်းတွင် ဂါရစ်က ပုံမှန်ထက် များစွာပါးလွှာသော စာရွက်ထုပ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျွန်တော့်ရဲ့ စာကြည့်ခန်းသို့ ရောက်လာသည်။
ကျွန်တော် ၎င်းကို စေ့စေ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာတွေများ လျော့သွားလို့လဲ”
“မဟုတ်ပါဘူး။ စောင့်ဆိုင်းလို့ရသမျှ အရာအားလုံးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လို့ပါ”
သူ စာရွက်များကို ချလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ရှေ့က కుర్చီတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
“မင်း ဒီနေ့ ကတိတစ်ခု ပေးခဲ့တယ်”
“အများကြီး ပေးခဲ့မိပါတယ်”
“ဒီဟာကတော့ စာနဲ့ ရေးမှတ်ထားဖို့ လိုတယ်”
ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူက ကျောင်းတော်၏ စာကို လက်ညှိုးဖြင့် ခေါက်လိုက်သည်။
“ဒီမှာ နေထိုင်ကြသူတွေအတွက် အကာအကွယ်ပေးဖို့၊ ကိုးကွယ်ယုံကြည်ခွင့်၊ ထွက်ခွာခွင့်တွေပေါ့။ မင်း အဲဒီအရာတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့တာ လူတွေက သူတို့ရဲ့ ဘဝတွေကို အဲဒီအတိုင်း ပုံဖော်ဖို့ စတင်နေကြပါပြီ”
“လုပ်သင့်တာပေါ့”
“အင်း”
သူ ဆက်မပြောဘဲ စောင့်နေသည်။
ကျွန်တော် သဘောပေါက်လာသည်။
“ငါ တခြားနေရာကို ရောက်နေတဲ့ အချိန်ကျရင်ရော…”
“ဒါမှမဟုတ် မင်းပြောတာ ဒီအငြင်းပွားမှုထဲမှာ ပါတဲ့ လူတွေကိုပဲ ဆိုလိုတာပါလို့ တရားသူကြီးတစ်ယောက်က ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မျိုးမှာပေါ့”
ကျွန်တော် ကျောမှီလိုက်သည်။
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် အလုပ်သမားများက ဝင်းအတွင်းမှ ကျူဘက်စကက် နောက်ဆုံးခြင်းတောင်းများကို သယ်ဆောင်နေကြသည်။
သူတို့ လျှောက်သွားသည်ကို ကျွန်တော် ကြည့်နေမိသည်။
“ဒါကို အစောတည်းက လုပ်ခဲ့သင့်တာ”
“အခုလည်း လုပ်လို့ရတာပဲ”
ကလေးများ အိပ်ရာဝင်ပြီးနောက် အက်ဗလင်က ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာသည်။
သူက ဂါရစ် ပြင်ဆင်ထားသည့် စာရွက်တိုလေးကို ဖတ်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် စာရွက်အသစ်တစ်ရွက်ကို တောင်းလိုက်သည်။
“ဘာတွေ ထပ်ထည့်မလို့လဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“အလုပ်မှ ထုတ်ပယ်ခံရခြင်း”
သူမက နှေးကွေးစွာ ရေးသားနေသည်။
“သူတို့ ကိုးကွယ်တဲ့ နေရာကို အလုပ်ရှင်က မကြိုက်ရုံနဲ့ လူတစ်ယောက်က လုပ်ခလစာကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးရမယ့် သဘောမျိုး မရှိသင့်ဘူး”
မော်ကွန်းတိုက်မှ ခေါ်ယူထားသော မေရီက သူမ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
“အိမ်တွင်းအလုပ်သမားနဲ့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုဆိုင်ရာ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်”
“ဘုန်းကြီးတစ်ပါးကတော့ ဘုရားဝတ်ပြုတာကို ဦးဆောင်ဖို့ မျှော်လင့်နိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အဝတ်တွေကို လျှော်ပေးရမယ့် မိန်းမကတော့ သူ့ဘာသာသူ ကိုးကွယ်ခွင့် ရှိသင့်တယ်” ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
မေရီ ခေါင်းညိတ်ကာ ဝေါဟာရများကို စတင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် ပထမစာပိုဒ်ကို ထပ်မံဖတ်ရှုလိုက်သည်။
ဂရေးကိပ်၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် နေထိုင်သူတိုင်းသည် ငြိမ်းချမ်းစွာ ကိုးကွယ်နိုင်သည်၊ မိမိတို့၏ ကိုးကွယ်ရာကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် လုံးဝ ကိုးကွယ်မှု မပြုဘဲလည်း နေနိုင်ပေသည်။
ပြင်ပအာဏာပိုင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဤနေရာတွင် သူတို့ကို ဖမ်းဆီးခွင့် မရှိပေ။
ဘာသာရေး ကျမ်းကျိန်လွှာကို ငြင်းဆိုရုံမျှဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ အပြစ်ပေးခွင့် မရှိပေ။
စာမျက်နှာပေါ်တွင် ကြည့်လိုက်လျှင် အလွန်တရာမှ သေးငယ်နေသလို ထင်ရသည်။
စာကြောင်းရေ အနည်းငယ်မျှသာ။
ကျွန်တော်တို့သည် ထိုစာကြောင်းများ ဖွင့်ဆိုထားသည့် ပြဿနာများကြားတွင် ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းရံလျက် ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြရသည်။
ဟယ်လီနာက ကာရယ် (Carol) ကို ချီပိုးလျက် တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသည်အထိ ကျွန်တော်တို့ ဆက်လုပ်နေခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော့်သမီးလေးက လုံးဝ အိပ်ရာနိုးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးကတော့ လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံ ရသည်။
“မနက်ကျမှ ဆက်လုပ်ကြတော့” ဟု ဟယ်လီနာက ပြောသည်။
မေရီက သူမ၏ စာရွက်များကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
ဂါရစ် ထရပ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် ပြီးဆုံးသေးခြင်း မရှိသေးသည့် မူကြမ်းကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
“နောက်ထပ် အပိုင်းတစ်ခု ကျန်သေးတယ်”
အက်ဗလင်က ကာရယ်ကို ချီရန် လက်ကို ဆန့်လိုက်သည်။
“ဘာလဲ”
“အမိန့်ကို လျစ်လျူရှုတဲ့ တာဝန်ရှိသူတွေအတွက်လေ”
ဂါရစ်က ကျွန်တော့်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာသည်။
“တိုင်ကြားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပေါ့” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ခဲ့တဲ့ ရုံးခန်းထက် တခြားနေရာ တစ်ခုခုပေါ့”
မေရီ မှတ်စု ရေးလိုက်သည်။
“မနက်ဖြန်မှပေါ့”
ကျွန်တော် ပါးစပ် ဟလိုက်သည်။
ဟယ်လီနာက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
ကျွန်တော် ပါးစပ်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ အပေါ်ထပ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်ပိုင်းတွင် ကောင်စီက စကားလုံး သုံးလုံးအတွက် တစ်နာရီနီးပါး ငြင်းခုံခဲ့ကြသည်။
မနက်စာ မစားခဲ့မိတာကို ကျွန်တော် နောင်တရမိသည်။
သို့သော် မွန်းလွဲပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ ကျွန်တော်တို့ ရည်မှန်းထားသည်များကို ဖော်ပြနိုင်သည့် ကြေညာချက်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မေရီက ၎င်းကို အသံထွက်၍ ဖတ်ပြသည်။
ထို့နောက် ကက်စတယ်လန် (Castellan) က ၎င်းကို ဂရေးကိပ်၏ ကျန်ရှိနေသေးသော ဥပဒေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သည်။
“ပြဋ္ဌာန်းချက်အချို့အတွက် ရှေးဟောင်း စံနမူနာတွေ ရှိပါတယ်” ဟု သူက ပြောသည်။
“အော်ရီလီယာ လက်ထက်တုန်းကလား”
“အဲဒီထက်စောတဲ့ ဘုရင်တွေ လက်ထက်ကတည်းကပါ။ ဒါပေမဲ့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ်တော့ အကောင်အထည် မဖော်ခဲ့ကြပါဘူး”
“ကြားရတာ ရင်းနှီးနေသလိုပဲ” ဟု အီလီနော် (Eleanor) က ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် ကြေးပြားလေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီဥပဒေကို တည်ဆဲဥပဒေတွေနဲ့အတူ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလို့ ရမလား”
“ရပါတယ်”
“ဘယ်သူမဆို သူတို့မှာ ဘယ်လို အကာအကွယ်တွေ ရှိလဲလို့ လာမေးတဲ့အခါ မိတ္တူတွေ ထုတ်ပေးလို့ရအောင် လုပ်ထားပေးနိုင်မလား”
“ရပါတယ်”
ကျွန်တော်တို့ လက်မှတ်ထိုးခဲ့ကြသည်။
အက်ဗလင်က အရင်ဆုံး ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော်။
ဂါရစ်နှင့် ကောင်စီဝင်များက သက်သေအဖြစ် လက်မှတ်ထိုးကြသည်။
မေရီက မင်ကို သဲဖြင့် ခြောက်စေသည်။
သူမက စာမျက်နှာကို မြှောက်လိုက်သောအခါ ကျွန်တော်တို့၏ လက်မှတ်ရာများသည် အောက်ဘက်ရှိ စာရွက်ပေါ်တွင် ထင်ကျန်နေခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုကြေညာချက်ကို ထိုနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် တံခါးဝရင်ပြင်၌ အသံထွက် ဖတ်ကြားခဲ့သည်။
လူတို့သည် သူတို့၏ အလုပ်ဝတ်စုံများဖြင့် ရပ်နေကြသည်။
မီးရထားလမ်းဝဘေးတွင် လှည်းတစ်စီး ရပ်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က လက်ကိုင်အင်္ကျီစွပ်ပေါ်တွင် ဂျုံမှုန့်များ တင်ကျန်ခဲ့သည်။ အာဝင် (Arwen) က သူမ၏ ငန်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ချီပိုးလျက် ရောက်လာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုငန်းက တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းကို ကန့်ကွက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သူမက နောက်ပိုင်းတွင် ရှင်းပြခဲ့သည်။
ဆိုရန်က ယားရာ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
အာဗာ၏ နေမင်းတံဆိပ်ကို ဆက်လက် ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်သော ထိုကုသရေးသမားသည် သူ၏ ဇနီးနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ လည်ဆွဲသီးသည် ကော်လာအထက်တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်နေသည်။
ကျွန်တော် သတိထားမိသည်။
အခြားသူများလည်း သတိထားမိကြသည်။
မည်သူကမျှ သူ့ကို ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။
မေရီ ဖတ်ကြားခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည်။
ခဏတာမျှ ရင်ပြင်တော်ကြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ထို့နောက် ရှေ့နားမှ မိန်းမတစ်ဦးက လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းက ကလေးတွေကို သူ့ရဲ့ ကျောင်းတော်ကို မဖြစ်မနေ ပို့ရမယ်လို့ ပြောပါတယ်”
အက်ဗလင်နဲ့ ကျွန်တော် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
မေရီက စာရွက်အသစ်တစ်ရွက်ကို ယူလိုက်သည်။
မေးခွန်းများက ကြေညာချက်ထက် ပို၍ ကြာမြင့်စွာ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။
အဆုံးတွင်တော့ ဥပဒေ စာကြောင်းရေ အနည်းငယ်မျှက လူများစွာကို ၎င်းတို့အား လက်တွေ့ အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဘာကြောင့် တောင်းဆိုနေရသည်ဆိုသည်ကို ကျွန်တော် နားလည်လာခဲ့သည်။
တဲလ်ဗင်က နောက်တစ်နေ့ မနက်ပိုင်းတွင် ထွက်ခွာခွင့်ပြုရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ကျွန်တော် သူ့ကို လက်ခံဧည့်ခန်းမတွင် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
သူ၏ ခရီးဆောင်အိတ်က కుర్చီဘေးတွင် ရှိနေသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် စားပွဲဆီသို့ မလာမီကတည်းက ကုတ်အင်္ကျီကို ချွတ်ထားခဲ့သည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ ငြင်းပယ်ချက်ကို ကျွန်တော် ပို့လိုက်ပါပြီ” ဟု သူက ပြောသည်။
“ဆိုရန်ရဲ့ ပြောဆိုချက်ကော ပါရဲ့လား”
“ပါပါတယ်”
သူက ခေါက်ထားသော စာရွက်တစ်ရွက်ကို ကျွန်တော့်ရှေ့တွင် ချပေးသည်။
“ပြီးတော့ ညီအစ်ကို ကေးလ် အကျဉ်းချခံထားရတာကို နန်းတော်ကနေ ပြန်လည် စစ်ဆေးပေးဖို့လည်း ကျွန်တော် တောင်းဆိုထားပါတယ်”
ကျွန်တော် မိတ္တူကို ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ တိကျစွာ ရေးသားထားသည်။
အကြမ်းဖက်မှု စွဲချက် မရှိပါ။
ဖော်ပြထားသော ရာဇဝတ်မှု စွဲချက်လည်း မရှိပါ။
စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု ပြီးဆုံးမည့် အချိန်ကိုလည်း ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ကျွန်တော် ဆိုလိုက်သည်။
တဲလ်ဗင်က ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။
“ကျွန်တော် မနေ့က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆေးရုံကို သွားခဲ့ပါတယ်”
“သိပါတယ်”
“ဆိုရန်က ကင်းသမားတစ်ယောက်ကို ကုသပေးနေတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်”
“သူက အခု ကျိန်ဆိုမှုအသစ်ကို သုံးစွဲနေပါပြီ”
“ဟုတ်ကဲ့”
သံတမန်က သူ၏ လက်အိတ်စွပ် အစွန်းဘက်ကို လက်မဖြင့် ပွတ်သပ်နေသည်။
“သူက သူ့ရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီလို့ ကျွန်တော် အပြောခံခဲ့ရဖူးတာဗျ”
ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
တဲလ်ဗင်က ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့်သည်။
“ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရသမျှကို အစီရင်ခံတင်ပြပါ့မယ်”
သူ ထွက်သွားသောအခါ ကျွန်တော် အောက်ဘက် ဥယျာဉ်ထဲသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
လေထုက ကိုက်ခဲလောက်အောင် အေးမြနေသော်လည်း နေရောင်ခြည်က အမိုးကာထားသော နံရံဆီသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဆေးရုံအမိုးပေါ်မှ ရေစက်တို့က တစ်စက်စက် ကျဆင်းနေသည်။
ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အက်ဗလင်က အိုင်ဗီ (Ilyen) နှင့်အတူ ထိုင်နေသည်ကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက နားထောင်နေသည်။
ဆိုရန်က စားပွဲဘေးတွင် ရပ်ကာ လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် တစ်ခုခုကို ရှင်းပြနေသည်။
ထိုနေ့တွင်တော့ သူက ရှင်းပြနေသူ ဖြစ်နေသည်။
ကျွန်တော် ပြုံးလိုက်ပြီး အပေါ်ထပ်သို့ ဆက်တက်လာခဲ့သည်။
ဟယ်လီနာက ကျွန်တော်တို့ အခန်းအပြင်ဘက်တွင် လာဆုံသည်။
“မင်းရဲ့ သားလေးက ချီပိုးခံရတာက ဘာထက်မဆို ပိုကောင်းတယ်ဆိုတာကို သိသွားပြီ”
“အဲဒါကို သူ အရင်ကတည်းက သိပြီးသား ထင်နေတာ”
“သူက ပိုပြီး ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိလာနေပြီ”
သူမက ကလေးကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ ထည့်ပေးသည်။
ဂါရစ်က ကျွန်တော့်ရင်ဘက်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး မှီချလိုက်သည်။
“ထိရောက်တဲ့ ငြင်းခုံမှုတစ်ခုပဲ” ဟု ကျွန်တော် ဆိုလိုက်သည်။
ဟယ်လီနာက သူမ၏ သသမီးလေးကို သွားရှာရန် ထွက်သွားသည်။
ကျွန်တော် သူ့ကို ချီလျက် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ သွားခဲ့သည်။
ခဏလောက်တော့ ကျွန်တော်တို့ ရင်ပြင်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
အမိုးပါသော ကြော်ငြာသင်ပုန်းအောက်တွင် ကြေညာချက် အသစ်တစ်ခုကို ကပ်ထားသည်။
လူနှစ်ဦးက ၎င်းကို ရပ်ဖတ်နေကြသည်။
နောက်တစ်ယောက်က စာရေးစာချိတ်တစ်ဦးက စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ရှင်းပြနေသည်ကို စောင့်နေသည်။
ကျွန်တော့်သားလေးက သူ၏ လက်သေးသေးလေးဖြင့် ကျွန်တော့်ကုတ်အင်္ကျီကို တွန်းထားသည်။
ကျွန်တော် သူ့ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်နေ့ကျလျှင် သူသည် ထိုစာမျက်နှာကို ဖတ်တတ်လာလိမ့်မည်။
ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသူများကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ဤစာကို ရေးခဲ့ရသည်ကို များစွာ စဉ်းစားမနေဘဲ သူ သဘောတူလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သူ ထိုသို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါသည်။
အဲဒီအချက်က အလွန်တရာမှ သာမန်ဆန်လွန်းလို့ ဘာကြောင့်များ ကြေညာချက်တစ်ခုကို လူတွေ လိုအပ်ခဲ့ရတာလဲဆိုတာကို သူ အံ့သြနေလိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် မျှော်လင့်မိသည်။
ကျွန်တော့်နောက်ဘက်တွင် ကာရယ် လှုပ်ရှားလာသည်။
ဂါရစ်ကို ရင်ခွင်ထဲ ဆက်ပိုက်ထားလျက် ကာရယ်၏ ပေါင်းစပ်ပုခက်ဘေးတွင် ကျွန်တော် ထိုင်လိုက်သည်။
“မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးမှာ ကိုယ်ပိုင် အမြင်တွေ ရှိလာကြမှာပါ” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
သူက ကျွန်တော့်ကော်လာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“မင်းရဲ့ အမေက အဲဒါကို အားပေးလိမ့်မယ်”
တံခါး ပွင့်လာသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလောက်သည့် အချိန်တွင် ဝင်လာခဲ့သည်။
“မင်းလည်း အဲဒီအတိုင်း လုပ်မှာပါပဲ”
“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု ကျွန်တော် ဆိုလိုက်သည်။
သူမက ကာရယ်၏ ပုခက်ဆီသို့ ကိုင်းချကာ ကလေးကို မတင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော်တို့ဘေးတွင် လာထိုင်သည်။
ညီအစ်ကို ကေးလ်၏ အကြောင်းပြန်စာက ခြောက်ရက်အကြာတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
စာက တိုတိုလေး ဖြစ်သည်။
ဒူးပေါ်တွင် တင်ရေးထားသကဲ့သို့ လက်ရေးများက မညီမညာ တိမ်းစောင်းနေသည်။
ဧည့်သည်တစ်ဦးကို ရှာဖွေပေးခဲ့သည့်အတွက် မေးလင်း (Maelin) ကို သူ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
သူ့ကို သတိရပေးသည့်အတွက် ဆိုရန်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဆိုထားသည်။
အောက်ဆုံးတွင်၊ ထိုကျေးဇူးတင်စကားများအောက်တွင် သူက စာကြောင်းနှစ်ကြောင်း ထပ်ဖြတ်ထည့်ထားသည်။
နေထိုင်ရာနေရာမှ ထွက်ခွာခွင့်ပြုရန် နန်းတော်က အမိန့်ပေးခဲ့ပါပြီ။
ကျွန်ტော့်နောက် လိုက်လာလိုကြသည့် လူနာများလည်း ရှိနေပါသေးသည်။
မေရီက စာမှ မျက်နှာကို မော့လာသည်။
ကျွန်တော်တို့ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ရသော ကုတင်များကို ကျွန်တော် ပြန်တွေးမိသည်။
ဟယ်လီနာ ရှာဖွေပေးခဲ့သော အခန်းများကို။
စောင်များကို။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကတိမပေးမီ ကျွန်တော် စာရွက်သစ်တစ်ရွက်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
“ဘယ်လောက်တောင် များလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
မေရီ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“သူက စာရင်းတစ်ခု ပူးတွဲ ပေးပို့ထားပါတယ်”
“ရှိမှာပေါ့လေ”
ကျွန်တော် ၎င်းကို ကျွန်တော့်ဘက်သို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဘီထရစ် (Beatrice) ကို ခေါ်လိုက်သည်။