အခန်း (၇၈) - နွေးထွေးနေဆဲ အိမ်တစ်လုံး
စတူးဝပ် (စီမံခန့်ခွဲရေးမှူး) အနေနဲ့ အီဒရစ် ပထမဆုံး ပို့လိုက်တဲ့ စာထဲမှာ ခွင့်ပြုချက်တောင်းဆိုတာ ဘာမှ မပါလာပါဘူး။
သေချာအောင် ဆိုပြီး အဲဒီစာကို နှစ်ခေါက်တောင် ဖတ်ရပါတယ်။
ကာရံနံရံ တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းတွေ စတင်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ပစ္စည်းစာရင်းဇယားတွေကိုလည်း စစ်ဆေးပြီးစီးသွားပါပြီ။ သူရဲ့ လက်ထောက်ဟောင်းဟာ အီလီဇာနဲ့ အယ်လစ္စတားတို့ရဲ့ စာမေးပွဲကို အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီး ခံတပ်ရဲ့ တပ်စုကို တာဝန်ယူကွပ်ကဲနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
စာရဲ့ အောက်ဆုံးနားမှာတော့ သူက မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်တိုးရေးထားခဲ့ပါတယ်။
"ပြည်သူပိုင်ခုံတန်းလျားတိုင်းအတွက် ခရိုင်ပစ္စည်းစာရင်း စာအုပ်ထဲမှာ သီးသန့်စာရင်းသွင်းဖို့ လိုအပ်ပါသလား"
မေရီက ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်ကို လှမ်းမှီလာပါတယ်။
"လိုတယ်လေ"
"သူတော့ အဲဒါကို သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူး"
"တစ်ယောက်ယောက်က ခုံကို ရွှေ့လိုက်တဲ့အချိန် ကျရင်တော့ သူ သဘောကျသွားလိမ့်မယ်"
ကျွန်တော်လည်း စာကို သူမဆီ လှမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။
တစ်ချိန်က စစ်သည်တော်တွေကို ကွပ်ကဲခဲ့ဖူးတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ ဝက်စ်မီးယား ရဲ့ ဘယ်နေရာမှာဆိုတာတော့ မသိပေမဲ့ ပရိဘောဂတွေကလည်း အာဏာကို ဆန့်ကျင်နိုင်တယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်လာနေပါပြီ။
သူ အဆင်ပြေပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။
နောက်နှစ်ရက်အကြာ မနက်ခင်းမှာတော့ ပထမဆုံး အေးခဲနေတဲ့ နှင်းခဲမြူမှုန်တွေက ဥယျာဉ်ထဲမှာ ငွေရောင်သမ်းနေအောင် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပါပြီ။
အဲဒါကို ကျွန်တော့်ထက် အရင်မြင်လိုက်တာက အက်ဗလင်ပါ။
သူမက ဝတ်စုံရုံလျက်သားနဲ့ ပြတင်းပေါက်နားမှာ ရပ်နေပြီး လက်တစ်ဖက်က သူမရဲ့ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ထောက်ပံ့ထားပါတယ်။
"ကြည့်ပါဦး"
ကျွန်တော်လည်း သူမနားကို သွားလိုက်ပါတယ်။
ဆေးဖက်ဝင်ပင် စိုက်ခင်းတွေက တလက်လက် တောက်ပနေပါတယ်။ လေစုပ်ခေါင်မိုးအောက်က မိုးရေခံအိုးလေးပေါ်မှာ ရေခဲလွှာပါးပါးလေး ဖုံးလွှမ်းနေပါတယ်။ လမ်းလျှောက်လမ်းကြောင်းပေါ်မှာတော့ ဥယျာဉ်မှူးတစ်ဦးဟာ သူ့လက်တွေကို မှုတ်ထုတ်ဖို့ လမ်းမှာ ရပ်တန့်နေခဲ့ပါတယ်။
မြို့ရံတံတိုင်းတွေရဲ့ ဟိုဘက်မှာတော့ မြို့တော်ကနေ မီးခိုးငွေ့တွေဟာ အရောင်ဖျော့ဖျော့၊ ဖြောင့်တန်းတဲ့ မျဉ်းကြောင်းတွေအတိုင်း တက်လာနေပါတယ်။
"အေးလို့လား" လို့ ကျွန်တော် မေးလိုက်ပါတယ်။
"နည်းနည်းတော့ အေးတယ်"
ကျွန်တော်လည်း သူမရဲ့ ပုခုံးပေါ်ကို ခြုံစောင်ကို တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။
သူမက ဥယျာဉ်မှူးတစ်ယောက် သူ့ရဲ့ တံမြက်စည်း ရေခဲနဲ့ ကပ်သွားတာကို တွေ့ရှိသွားတာကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော့်ကို မှီတွယ်လာပါတယ်။
"အဲဒါကတော့ သိပ်အဆင်ပြေလှပုံ မပေါ်ဘူးနော်" လို့ သူမက ဆိုပါတယ်။
"သူ ညှိနှိုင်းနေပြီလေ"
အဲဒီလူက တံမြက်စည်းကို ထပ်ဆွဲပါတယ်။
တံမြက်စည်းက ရုတ်တရက်ကြီး ကျွတ်ထွက်သွားတာကြောင့် သူ ဆတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားပါတယ်။
အက်ဗလင် ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
ပြီးတော့ မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့လိုက်ပြီး ကိုယ်အနေအထားကို ရွှေ့လိုက်ပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း သူမဘက်ကို လှည့်လိုက်ပါတယ်။
"ကျောပဲ နည်းနည်း နာသွားလို့ပါ" လို့ သူမက ဆိုပါတယ်။ "ပြီးတော့ အဲဒီလို ရယ်တာကို သဘောမကျတဲ့သူ တစ်ယောက်လည်း ရှိနေလို့ပါ"
ကျွန်တော်တို့လည်း မီးဖိုဘေးမှာ ထိုင်လိုက်ကြပါတယ်။
သူမက ကျွန်တော့်လက်ကို ယူပြီး ခပ်တင်းတင်းလေး လှုပ်ရှားနေတဲ့ သူမရဲ့ ဗိုက်ပေါ်ကို တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။
နှင်းခဲတွေကတော့ မိနစ်အနည်းငယ်လောက် စောင့်နိုင်ပါသေးတယ်။
နေ့ခလယ်လောက် ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ အစီရင်ခံစာ ခြောက်စောင် ရောက်လာခဲ့ပါပြီ။
အေးခဲနေတဲ့ ရေစုပ်စက် တစ်လုံး။
ချော်လဲလွယ်တဲ့ လှေကားထစ် နှစ်ခု။
အရှေ့ဘက် ရေဆေးခန်းက ကွဲအက်နေတဲ့ ရေအိုးတစ်လုံး။
ဆီဖျော်ရည် ပို့ဆောင်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အငြင်းပွားစရာ တစ်ခု။
ပြီးတော့ ဘုရင်မင်းမြတ်အနေနဲ့ လမ်းတိုင်းက ရေခဲတွေကို အရည်ပျော်စေဖို့ ရည်ရွယ်ထားသလား ဆိုတာကို သိလိုတဲ့ တောင်းဆိုချက် တစ်ခုတို့ ဖြစ်ပါတယ်။
နောက်ဆုံး အချက်ကို ကျွန်တော် စဉ်းစားနေမိပါတယ်။
ဂါရစ်ကတော့ အဲဒီလို မစဉ်းစားပါဘူး။
"မရည်ရွယ်ဘူး"
"နားစပ်နားက အစောဆုံး အပိုင်းကို ကျွန်တော် စီမံလို့ရပါတယ်..."
"လမ်းခင်းတဲ့ အဖွဲ့မှာ ကျောက်စရစ်ခဲတွေ ရှိပါတယ်"
သူလည်း လစာစာရင်းဇယားဘက်ကို ပြန်လှည့်သွားပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း ဟယ်လီနာဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
သူမက တင်ပြစာလွှာတစ်ခုကို မှတ်သားနေပါတယ်။
"မင်းရဲ့ ယောက္ခထီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်"
"ဒီအုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ကတော့ တော်တော်လေး စည်းလုံးလာပါပြီလား"
အက်ဗလင်က သူမရဲ့ ထိုင်ခုံပေါ်ကနေ ပြုံးပြလာပါတယ်။
"အချိန်ကုန် သက်သာတာပေါ့"
ကျွန်တော်တို့လည်း လမ်းစောင်းတွေနားမှာ ကျောက်စရစ်ခဲဘူးတွေ ထပ်တိုးထားဖို့ ခွင့်ပြုပေးလိုက်ပြီး ပျက်စီးနေတဲ့ ရေစုပ်စက်ကိုလည်း စစ်ဆေးဖို့ စီစဉ်လိုက်ပါတယ်။
လောင်စာဆီ ပို့ဆောင်ရေး ကိစ္စကတော့ အချိန်ပိုယူရပါတယ်။
သစ်သားတွေက စိုနေပါတယ်။
ကုန်ပစ္စည်း ပေးသွင်းသူကတော့ အလေးချိန်ဆိုတာ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အလေးချိန်ပါပဲလို့ တယူသန် ငြင်းဆိုနေပါတယ်။
ဘီထရစ်ကတော့ အဲဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူမရဲ့ သုံးသပ်ချက်တွေ ရှိနေပါတယ်။
အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားတဲ့အချိန်မှာတော့ အဲဒီကုန်ပစ္စည်း ပေးသွင်းသူကို ရေအတွက်နဲ့ ငွေပေးချေဖို့ ဘာကြောင့် လိုချင်ရတာလဲဆိုတာကို ရှင်းပြဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခံလိုက်ရပါပြီ။
အဲဒီနေ့ နေ့လယ်ခင်းမှာပဲ အအေးဒဏ်က နောက်ထပ် အားနည်းချက်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြန်ပါတယ်။
ညဘက် အလုပ်ချိန် မပြောင်းခင်လေးမှာပဲ သိုလှောင်ရုံက သတိပေးခေါင်းလောင်း ထိုးလာပါတယ်။
အပြေးသမား ရောက်လာချိန်မှာ ကျွန်တော်က စက်ပြင်ခန်းထဲမှာ ရှိနေပါတယ်။
ခဏတာလောက်တော့ လူတိုင်း ပျော်ရွှင်သွားကြပါတယ်။
စက်ပစ္စည်းက အလုပ်လုပ်သွားလို့ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဘာကို သတိပေးနေတာလဲဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ ပြန်သတိရသွားကြပါတယ်။
ဘရင်းက သူမရဲ့ ကုတ်အင်္ကျီကို လှမ်းယူလိုက်ပါတယ်။
အော့စ်ဝင်းက ကိရိယာအိတ်ကို ယူလိုက်ပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း သူတို့နဲ့အတူ လိုက်သွားခဲ့ပါတယ်။
သိုလှောင်ရုံမှာတော့ သိုလှောင်ရုံမှူးက အနီးဆုံး အိတ်တွေကို ဖယ်ရှားပြီး ဘေးချင်းကပ်လျက် ရေဆေးကြောတဲ့နေရာကို ပေးပို့နေတဲ့ ရေပိုက်ခေါင်းကို ပိတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ။
ဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်မှာ ရေတွေ တလက်လက် တောက်နေပါတယ်။
နံရံရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ထွက်နေတဲ့ အပိုင်းကနေ ဖြတ်သွားတဲ့ ရေပိုက်တစ်လုံး ကွဲအက်သွားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
ရေစီးဆင်းမှုက နှေးကွေးသွားပါပြီ။
စပါးတွေဆီကိုတော့ ရေ မရောက်သွားပါဘူး။
အော်ဒရီက ပျက်စီးနေတဲ့ အပိုင်းဘေးမှာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကျောက်တုံးပေါ်ကို လက်တင်လိုက်ပါတယ်။
"ဒီမှာ"
ရေပိုက်ကိုတော့ ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ပိုက်ပတ်လည်က ကွက်လပ်ကိုတော့ မပြင်ရသေးပါဘူး။
ကျွန်တော်တို့ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အဲဒီကွက်လပ်ထဲကနေ အအေးဓာတ်က ဝင်လာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
တံခါးဘေးက ပယင်းရောင် မီးလုံးလေးဆီကို ကျွန်တော် လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
အဲဒါက ဆက်ပြီး လင်းနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဘရင်းက လမ်းလျှောက်လာရလို့ မောဟိုက်နေတဲ့ ရင်ဘတ်ကို ပင့်တင်ရင်း အဲဒီအောက်မှာ ရပ်နေပါတယ်။
သိုလှောင်ရုံမှူးက သူမရဲ့ လက်ကိုင်ကို ထိလိုက်ပါတယ်။
"အဝေးဘက်ကနေ ကြားလိုက်တာပါ"
ဘရင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
ပြီးတော့ လမ်းကြောင်းဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"ဒီနောက်ပိုင်း ရေပေါ်ပစ္စည်းကို စစ်ဆေးသင့်တယ်။ အထဲမှာ အမှိုက်တွေ ဝင်နေတယ်"
အော့စ်ဝင်းက အိမ်ကို ဖွင့်နေနှင့်ပါပြီ။
သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ဂုဏ်ပြုနေတာထက် အဲဒါက ကျွန်တော့်ကို ပိုပြီး စိတ်အေးချမ်းစေပါတယ်။
ပြုပြင်မှုက သာမန်ပါပဲ။
အမှားကလည်း သာမန်ပါပဲ။
ရှေးဟောင်း ယန္တရားတစ်ခု ပျက်စီးသွားတာထက် အဲဒါက အီလီနော်ကို ပိုပြီး စိတ်ပူစေခဲ့ပါတယ်။
"ရေပိုက်ကို စစ်ဆေးပြီး အပေါက်ကို မေ့သွားကြတာကိုး" လို့ သူမက နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းမှာ ပြောပါတယ်။
အော်ဒရီက အသစ်ပြန်လုပ်ထားတဲ့ စစ်ဆေးရေးစာရွက်ကို စားပွဲပေါ် တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။
"အလားတူ နံရံ အပေါက်အားလုံးကို ဒီနေ့ စစ်ဆေးနေပါတယ်"
သူမက အဲဒါကို ဖတ်ကြည့်ပါတယ်။
ပြီးတော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
ပိုပြီး ရှည်လျားတဲ့ အငြင်းပွားမှုကို ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားခဲ့တာပါ။
ဘာမှ မရှိလာပါဘူး။
သိုလှောင်ရုံမှူးရဲ့ စာရင်းကို စက်ပြင်ခန်း မှတ်တမ်းတွေထဲ ထည့်သွင်းလိုက်ပါတယ်။ သူမက ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားတယ်၊ တုံ့ပြန်ရမယ့် ညွှန်ကြားချက်တွေအတိုင်း လုပ်ဆောင်တယ်၊ ပြုပြင်ရေးအဖွဲ့ ရောက်မလာခင်မှာပဲ ရေစီးဆင်းမှုကို ရပ်တန့်ပေးခဲ့ပါတယ်။
ပျက်စီးသွားတဲ့ ရေပိုက်ကတော့ စစ်ဆေးဖို့အတွက် အော့စ်ဝင်းဆီကို ရောက်သွားပါပြီ။
စပါးတွေကတော့ ခြောက်သွေ့နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ကောင်စီမှာတော့ ဂါရစ်က အစီရင်ခံစာကို နားထောင်ပြီး မှတ်စုတစ်ခု ရေးလိုက်ပါတယ်။
"ဘာတွေ ရေးလိုက်တာလဲ" လို့ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော် မေးလိုက်ပါတယ်။
"ရေပိုက်ခေါင်း တစ်ခုချင်းစီကို ဘယ်သူ ပိတ်နိုင်လဲဆိုတာ ရှာပါ"
"သိုလှောင်ရုံမှာ အဲဒါ ရှိပါတယ်"
"ဟုတ်တယ်" လို့ သူက ဆိုပါတယ်။ "ကျန်တဲ့နေရာတွေ အားလုံးမှာလည်း အဲဒါ ရှိစေချင်တယ်"
ကျွန်တော်လည်း သူ့ရဲ့ စာမျက်နှာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
သတိဝီရိယရှိဖို့ အကြောင်း ဟောပြောချက်တွေ ဘာမှ မပါပါဘူး။
နောက်ထပ် ရေပိုက်တစ်ခု မကွဲခင်မှာ လူတစ်ယောက်ယောက် ဖြေကြားနိုင်မယ့် မေးခွန်းတစ်ခုပဲ ပါပါတယ်။
အက်ဗလင်ဆီကနေ အချို့သော အလေ့အထတွေကို ဘယ်မှာ သင်ယူခဲ့တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် စတင် သဘောပေါက်လာပါပြီ။
အဲဒီညမှာတော့ ကျွန်တော် ကတိပေးထားတဲ့ အချိန်အတိုင်း အပေါ်ထပ်ကို တက်လာခဲ့ပါတယ်။
အက်ဗလင်က စာအုပ်တစ်အုပ်နဲ့ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း သိထားတဲ့ မျက်နှာပေးတစ်ခုနဲ့ စောင့်နေပါတယ်။
"ဘာလဲ"
"ရှင်အတွက် တာဝန်တစ်ခု ရှိတယ်"
"ကျွန်တော် စိုးရိမ်ရမလား"
"သင်ယူလို့ မရတဲ့သူ ဖြစ်နေမှပဲပေါ့"
အိပ်ရာပေါ်မှာ ခေါက်ထားတဲ့ အဝတ်စတုရန်းတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။
그အနားမှာ အရုပ်တစ်ရုပ် ရှိပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း အဲဒီအရုပ်ကို ငေးကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဇနီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"အဲဒါ ဘယ်က ရလာတာလဲ"
"အမေ ပေးတာ"
"သေချာတာပေါ့"
"ဒီမနက်ခင်းက ဘယ်လို ပတ်ရမလဲဆိုတာ နက်ဆာက သင်ပေးလိုက်တာ"
ကျွန်တော်လည်း ထိုင်ချလိုက်ပါတယ်။
အရုပ်က အောင်မြင်မယ်ဆိုတာ ကြိုသိနေတဲ့သူတစ်ယောက်လို ခေါင်းမော့ပြီး စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေပါတယ်။
ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ် ကြိုးစားမှုက လက်တစ်ဖက်ကို လွတ်နေစေခဲ့ပါတယ်။
ဒါမှမဟုတ် ဒုတိယအကြိမ်က မျက်နှာကို ဖုံးသွားစေခဲ့ပါတယ်။
အက်ဗလင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာပါတယ်။
"အစကနေ ပြန်စကြည့်ရအောင်"
"ကျွန်တော်က ပိုကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ လုပ်နေကျလေ"
"အဲဒါတွေက အဲဒီထက် ပိုကြီးမှာပါ"
"အားရစရာပဲ"
သူမက ရယ်မောပြီး ပတ်ပုံကို တစ်ခေါက် ထပ်ပြပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း သူမရဲ့ လက်တွေကို ငေးကြည့်နေလိုက်ပါတယ်။
ပြီးတော့ ထပ်ကြိုးစားကြည့်ပါတယ်။
ဒီတစ်ခါတော့ အဝတ်စက ကျွန်တော် ထားတဲ့နေရာမှာ တည်ငြိမ်နေပါတယ်။
အက်ဗလင်က ရလာတဲ့ ရလဒ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပါတယ်။
"တော်သွားပြီ"
ကျွန်တော်လည်း အရုပ်ကို သေချာ ကိုင်ထားလိုက်ပါတယ်။
"ဒီအောင်မြင်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ထားသင့်တယ်"
"မနက်ကျရင် မေရီကို ပြောပြလို့ ရပါတယ်"
"ကိုယ်က သီးသန့်မှတ်တမ်းတစ်ခုကို ဆိုလိုတာပါ"
"ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ"
ဆယ်မိနစ်အကြာမှာ ဟယ်လီနာက ကျွန်တော်တို့ကို တွေ့သွားပါတယ်။
ကျွန်တော်က အရုပ်ကို ကိုင်ထားဆဲပါ။
သူမက တံခါးဝမှာ ရပ်တန့်သွားပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံး ဘာမှ မပြောကြပါဘူး။
အဲဒီနောက် သူမက "ရှင်တို့ရဲ့ အဖေက သူ့ရဲ့ လေ့ကျင့်ရေး ကလေးကို နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လိုချင်နေပြီ" လို့ ပြောပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း အက်ဗလင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေ ကျယ်သွားပါတယ်။
"အဖေ ဟုတ်လား"
ဟယ်လီနာရဲ့ မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။
"ပုခက်ကို စမ်းသပ်ဖို့အတွက်လို့ သူ ပြောတယ်"
ကျွန်တော်လည်း ရယ်မောလိုက်မိပါတယ်။
အက်ဗလင်က သူမရဲ့ မျက်နှာကို လက်နဲ့ အုပ်လိုက်ပါတယ်။
အရုပ်က လွတ်ထွက်သွားမတတ် ဖြစ်သွားပါတယ်။
ဟယ်လီနာက အခန်းကို ဖြတ်လျှောက်လာပြီး ကျွန်တော့်လက်ကို ထိန်းပေးလိုက်ပါတယ်။
"အာရုံစိုက်ပါ၊ ယူရီယာ"
"ဟုတ်ကဲ့၊ အမေ"
သူမက အဲဒီအတွက် ပြုံးပြလိုက်ပါတယ်။
ပြီးတော့ သူမရဲ့ သမီးဘေးမှာ ထိုင်လိုက်ပါတယ်။
မီးဖိုမီးက မှိန်သွားတဲ့အထိ ခဏလောက်တော့ ကျွန်တော်တို့ အလှည့်ကျ ခေါက်ကြပါတော့တယ်။
နောက်ရက်အနည်းငယ်မှာတော့ တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းတဲ့ ရစ်သမ်တစ်ခုဆီကို ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။
အက်ဗလင်က သူမ အားပြည့်တယ်လို့ ခံစားရတဲ့ မနက်ခင်းတွေမှာ မနက်ခင်း ကောင်စီအစည်းအဝေးကို တက်ရောက်ပါတယ်။
ရက်အချို့မှာတော့ သူမ လိုအပ်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေနဲ့ ပြီးစီးသွားတဲ့ ကိစ္စတွေရဲ့ အကျဉ်းချုပ်ကို ဟယ်လီနာက ယူလာပေးပါတယ်။
ဂါရစ်က ခရိုင်စာရေးတွေနဲ့ တွေ့ဆုံပါတယ်။
မေရီကတော့ အားလုံးကို ရိုးသားဖြောင့်မတ်အောင် ထိန်းသိမ်းပေးထားပါတယ်။
သင်ခန်းစာတွေအတွက် နာရီတိုင်းမှာ ကျွန်တော် ရှိနေစရာ မလိုတော့ပေမဲ့ စက်ပြင်ခန်းဆီကို ဆက်သွားဖြစ်ပါတယ်။ အော့စ်ဝင်းက သတ္တုပေါ်က အကြောင်းအရာတွေကို ဘယ်လိုရှာဖွေရမလဲဆိုတာ ကျန်တဲ့သူတွေကို စတင် သင်ကြားပေးနေပါပြီ။
ကျွန်တော် ဆားကစ်ပြားတွေအကြောင်း ရှင်းပြတာထက် သူက ပိုပြီး ကောင်းကောင်း ရှင်းပြတတ်ပါတယ်။
အဲဒါက မတရားဘူးလို့ ခံစားရပါတယ်။
အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကို ပြောပြလိုက်ပါတယ်။
သူက သူ့ရဲ့ မျက်မှန်အနောက်ကနေ လှမ်းကြည့်ပါတယ်။
"နှစ်လေးဆယ်စာ ပြင်ဆင်မှုလေ"
ကျန်တဲ့သူတွေ ရယ်မောလိုက်ကြပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း ထိုင်ချလိုက်ပြီး နားထောင်နေလိုက်ပါတယ်။
နှင်းခဲကျပြီး တစ်ပတ်အကြာမှာ အီဒရစ်က သူရဲ့ ပထမဆုံး ခက်ခဲတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပို့လာပါတယ်။
ကုန်သည်တစ်ဦးက မုဆိုးမတစ်ဦးရဲ့ အိမ်ကို အာမခံအဖြစ် ပေးထားတဲ့ ရှေးဟောင်းကြွေးမြီတစ်ခုကို ခရိုင်ကနေ အတင်းအကျပ် ကောက်ခံပေးဖို့ တောင်းဆိုလာပါတယ်။
မုဆိုးမက ငွေချေးခဲ့တာကို မငြင်းပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ငွေပမာဏက နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ နှစ်ဆတိုးသွားတယ်ဆိုတာကိုတော့ သူမ မငြင်းဘဲ ငြင်းဆိုနေပါတယ်။
အီဒရစ်က အဲဒီကိစ္စကို တရားသူကြီးဆီ ပို့ပေးလိုက်ပြီး စာရွက်စာတမ်းတွေကို သိမ်းဆည်းထားကာ အဆိုပါ တောင်းဆိုချက်ကို စစ်ဆေးနေစဉ်အတွင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မိသားစုရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဖယ်ရှားခွင့်မပေးဖို့ အမိန့်ပေးထားပါတယ်။
သူ့ရဲ့ အာဏာစက်အတွင်းမှာပဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သလားဆိုတာကို သူက မေးမြန်းလာပါတယ်။
မေရီက အမိန့်စာကို သေချာ ဖတ်ကြည့်ပါတယ်။
"သူက အမှုမှာ ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်မချဘဲ အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားတာပဲ"
"ကောင်းတယ်ပေါ့" လို့ ကျွန်တော် မေးလိုက်ပါတယ်။
"ကောင်းတယ်"
ဂါရစ်က ဒုတိယ စာမျက်နှာကို ယူလိုက်ပါတယ်။
"ကုန်သည်က သူ့ဆီကို တိုက်ရိုက် တိုင်ကြားတာလား"
"အဲဒီလိုပဲ ထင်ရတာပဲ"
"ပြီးတော့ သူ့ကို အစိုးရယောင်ဆောင်နေတဲ့ စစ်သားတစ်ယောက်လို့ ခေါ်တယ်ပေါ့"
ကျွန်တော်လည်း မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့လိုက်ပါတယ်။
ဂါရစ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"ဒါဆိုရင်တော့ သူ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သင်ယူနေပြီပဲ"
ကျွန်တော်တို့လည်း အီဒရစ်ကို သင့်လျော်တဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အတည်ပြုချက်ကို ပို့ပေးလိုက်ပြီး ကြားနာမယ့်ရက်ကို နှစ်ဖက်စလုံးကို အကြောင်းကြားပေးဖို့ တရားသူကြီးကို တောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်။
ဘယ်စားပွဲက သူတို့ကို ကြားနာသင့်လဲဆိုတာကို သိရုံနဲ့ ဘယ်သူမှ ဂရေးကိပ်ဆီကို ခရီးနှင်စရာ မလိုတော့ပါဘူး။
နောက်ပိုင်းမှာ စာပေါ်က ဝက်စ်မီးယား တံဆိပ်တုံးကို ငေးကြည့်နေမိပါတယ်။
အဲဒါက တစ်ချိန်က ဟားဝစ်နဲ့သာ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့ဖူးတဲ့ ရုံးခန်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
အခုတော့ အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ ယုံကြည်ရတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျိန်ဆိုချက်နဲ့အတူ ပါလာပါပြီ။
သူ့ရဲ့ ပြည်သူတွေကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှု ဒါမှမဟုတ် ဆောင်းရာသီ အအေးဒဏ်ကို အတင်းအကျပ် မပေးမယ့် လူတစ်ယောက်။
အစေခံတွေကို စင်္ကြံတွေထဲမှာ ရေမွှေးဆမ်းခိုင်းမယ့်သူ မဟုတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်။
အဲဒါကို သိလိုက်ရတာနဲ့ ကျွန်တော် ပိုပြီး ကောင်းကောင်း အိပ်စက်နိုင်မယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်လာပါပြီ။