အခန်း (၂၉၆) - နှင်းအောက်က ပြာမှုန်များ
သောရ်၏ လျှပ်စီးတန်းက ပထမဆုံးကွင်းကို ထိမှန်သွားသည်။
ကျွန်တော့်လျှပ်စီးကတော့ ဒုတိယကွင်းကို ထိမှန်သည်။
သူမ၏ လျှပ်စီးတန်းက လေထုကို ခွဲထွက်သွားပြီး နံရံပေါ်က နှင်းတွေကိုပင် ကြွေကျစေလောက်သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ခတ်သည်။
ကျွန်တော့်လျှပ်စီးကတော့ ရေနက်ပိုင်းအောက်က ရေခဲပြင် ကွဲအက်သွားသလိုမျိုး အသံမြည်သည်။
နှစ်ခုစလုံးက ကြေးနီမြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ကျန်တာ ဘာမှ မီးမလောင်ပါ။
သောရ်က မျော့လ်နီယာကို အောက်ချလိုက်သည်။
“နောက်တစ်ခါ။”
“ကျွန်တော် ကွင်းကို ထိအောင် ပစ်လိုက်တာပဲ။”
“မင်း တွန့်ဆုတ်နေတယ်။”
“ကျွန်တော် လမ်းကြောင်းကို ရွေးလိုက်တာပါ။”
“မင်းက လမ်းကြောင်းသုံးခုကို ရွေးပြီး ဘယ်လမ်းကို သွားရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေတာနဲ့ပဲ အချိန်ကုန်နေတာ။”
ကျွန်တော် တူကို လက်ထဲသို့ ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက ကျေနပ်ရခက်လာပြီနော်။”
“ငါက အမြဲတမ်း ကျေနပ်ရခက်တဲ့သူပါ။”
“မယ်လိုဒီ ပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။”
သောရ်က ဝရန်တာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။
မယ်လိုဒီက နံနက်စာကို ယူဆောင်လာပြီဖြစ်သည်။
“အဲဒါက ကျွန်မ ဘာကိုင်ထားလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။
နောက်တစ်ချက် မပစ်ခင်မှာပင် အီလီဇာက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။
သူမ အော်ဟစ်ခြင်း မရှိပါ။
လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ဝါ့ဒ်တပ်ဖွဲ့ (Ward Company) က ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။
သောရ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
လေ့ကျင့်ရေး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် တူကို သိမ်းလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ။”
“ကယ်ဒရမ်က တောင်ဘက် လုပ်ငန်းခွင်မှာ ကျောက်တင်ကားတစ်စီးကို ဖမ်းမိထားတယ်။”
“အဲဒါက အီလီနောနဲ့ပဲ ဆိုင်တာမဟုတ်ဘူးလား။”
“သူပြောတာက ဒီကျောက်တုံးတွေက ကျွန်တော်တို့ နယ်မြေထဲက ကျောက်ကျင်းတစ်ခုကနေ ရလာတာ မဟုတ်ဘူးတဲ့။”
သောရ်က မျော့လ်နီယာကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ဘယ်ကနေ ရလာတာတဲ့လဲ။”
“မီးတောင်အောက်ခြေကနေ။”
ကျွန်တော့်ပတ်လည်တွင် နှင်းများ စတင်ကျလာသည်။
ကောင်းကင်ကတော့ ကြည်လင်နေဆဲပင်။
ကယ်ဒရမ်က ‘Open Hand’ ဘုရားကျောင်းတော်၏ အုတ်မြစ်နေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
ကျောင်းတော်ကြီးကို စတင်ဆောက်လုပ်စဉ်က ကြိုးများဖြင့် တိုင်းတာပြီး မြောင်းတိမ်တိမ်လေးများသာ တူးထားရသေးသည်။
ကျောက်တုံးအနည်းငယ်ကိုသာ ချထားရသေးသည်။
၎င်းတို့ဘေးတွင် လှည်းလေးစီး ရပ်ထားသည်။
သုံးစီးက အီလီနော အတည်ပြုထားသည့် မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ ကျောက်တုံးများကို တင်ဆောင်ထားသည်။
စတုတ္ထမြောက်လှည်းကတော့ အတူတူပင် ဖြစ်နေသည်။
ကယ်ဒရမ်က လှည်းဘေးတွင် လက်တစ်ဖက်ကို တင်ထားသည်။
သူ၏ နယ်ပယ်မှာ မြေပြင်နှင့် သတ္တုတူးဖော်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျောက်တုံးများက သူ့ကို ဖိအား၊ အနက်၊ အက်ကြောင်းများနှင့် သူတို့ ဖြစ်တည်လာခဲ့သည့် မှတ်ဉာဏ်တို့ဖြင့် စကားပြောတတ်ကြသည်။
“ဒါကို မကြာသေးခင်ကပဲ ခုတ်ထွင်ထားတာ” ဟု သူက ပြောသည်။ “ကျွန်တော်တို့ မြောက်ဘက် ကျောက်ကျင်းက မဟုတ်ဘူး။”
အီလီနောက အနီးဆုံး ကျောက်တုံးကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“အရောင်ကတော့ တူနေတာပဲ။”
“မျက်နှာပြင်ကတော့ တူမှာပေါ့။”
ကယ်ဒရမ်က ကျောက်တုံးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လှည့်လိုက်သည်။
အောက်ဘက်တွင် အနက်ရောင်မျဉ်းကြောင်း ကျဉ်းကျဉ်းလေးတစ်ခု ရှိနေသည်။
“အတွင်းထဲမှာတော့ ဒါက မီးတောက်အောက်မှာ ဖြစ်တည်လာတာ။”
သောရ်က ထိုင်ချလိုက်သည်။
“မီးတောင်မှန် (Volcanic glass)။”
“တစ်ပိုင်းပေါ့။”
သူမက အရေပြားနှင့် မထိဘဲ အဲဒီမျဉ်းကြောင်းကို လက်ဖြင့် တို့ထိလိုက်သည်။
လျှပ်စီးတန်းများက သူမ၏ လက်ချောင်းများပေါ်တွင် ရွေ့လျားနေသည်။
အနက်ရောင်ပစ္စည်းက အနီရောင်အလင်းဖြင့် တုံ့ပြန်လာသည်။
“ဆာ့ထ် (Surtr)။”
လှည်းမောင်းသမားကို ရှာမတွေ့တော့ပါ။
အီလီဇာက မြို့တော်စောင့်တပ်သား နှစ်ဦးကို သူ့ကို ရှာခိုင်းလိုက်သည်။
သူတို့ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်ရောက်လာကြသည်။
“စာရင်းထဲမှာ အိုရင် ဗောလ် ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည် ပါနေတယ်။ တောင်ဘက်တံခါးက ဘယ်သူမှ သူ့မျက်နှာကို မမှတ်မိကြဘူး” ဟု တစ်ဦးက ပြောသည်။
မေရီက တံခါးဝင်ထွက်စာရင်းစာအုပ်ကို ကိုင်ပြီး ရောက်လာသည်။
“သူက လုပ်သား သုံးယောက်နဲ့ ဝင်လာတာ။”
“သူတို့ ဘယ်မှာလဲ” ဟု အီလီဇာက မေးသည်။
“ဘုရားကျောင်းတော်နေရာ၊ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ရပ်ကွက်နဲ့ ဂရေးကိပ်ရဲ့ အနောက်ဘက် ဂိုဒေါင်ကို ခွဲခန့်ထားလိုက်ပြီ။”
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အလုပ်သမား ခွဲဝေမှုကတော့ တော်တော် စနစ်ကျနေတာပဲ။”
“ရောက်လာပြီးမှ ပြန်ခွဲလိုက်တာပါ။”
“ဘယ်သူက ခွဲတာလဲ။”
မေရီက စာရင်းစာအုပ်ကို လှန်ပြလိုက်သည်။
စာရင်းအောက်တွင် အမိန့်စာ သုံးစောင် ရေးထားသည်။
တစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် အီလီဇာ၏ နာမည်ဖြင့် လက်မှတ်ထိုးထားသည်။
အီလီဇာက ၎င်းတို့ကို ဖတ်ကြည့်သည်။
“ကျွန်မ ဒီစာတွေကို လက်မှတ်မထိုးခဲ့ဘူး။”
မေရီ၏ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်အေးစက်သွားသည်။
“ကျွန်မ သိပါတယ်။”
ခံတပ်မှူး (Castellan) ၏ အသံက အနီးဆုံး ကြေးဝါစက်ပစ္စည်းမှတစ်ဆင့် ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာသည်။
“ယူရီယာ။”
“ကျွန်တော် နားထောင်နေပါတယ်။”
“မှတ်ပုံတင်မထားတဲ့ နတ်စွမ်းအားအကြွင်းအကျန် သုံးခု ဟေဗင်ရီးချ် (Havenreach) ထဲကို ရောက်နေတယ်။”
“ဂရေးကိပ်ထဲ ရောက်နေတာလား။”
“တစ်ခုကတော့ ရောက်နေတယ်။”
“ဘယ်နေရာလဲ။”
“အနောက်ဘက် ဂိုဒေါင်။”
အီလီဇာက သူ မပြောခင်ကပင် အမိန့်များ စတင်ပေးနေပြီဖြစ်သည်။
ခံတပ်စောင့်တပ်က အရပ်သားများ ပိတ်မိမနေစေဘဲ အတွင်းပိုင်း လမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့ရမည်။
မြို့တော်စောင့်တပ်က မြို့တံခါးများကို ပိတ်ပြီး ထိန်းချုပ်ထားသည့် ထွက်ပေါက်များ သတ်မှတ်ရမည်။
တံခါးစောင့်တပ်က ကွန်ကောဒီးယား (Concordia) ၏ အရေးပေါ်လမ်းကြောင်းမှလွဲ၍ ကျန်အသွားအလာများကို ရပ်ဆိုင်းရမည်။
နယ်မြေစောင့်တပ်က လမ်းမများပေါ်တွင် ပျောက်ဆုံးနေသည့် လှည်းမောင်းသမားကို ရှာဖွေရမည်။
ဝါ့ဒ်တပ်ဖွဲ့ကို အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ ခွဲရမည်။
ခေါင်းလောင်း မထိုးရ။
သူလျှိုတွေ ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ် မဖော်ထုတ်မချင်း မြို့လုံးကျွတ် သတိပေးချက် မထုတ်ပြန်ရ။
“ကျွန်တော်တို့ လူတွေ ထိတ်လန့်တာမျိုး မလိုချင်ဘူး” ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။
“သူတို့ ကျောက်တုံးကို ကျွန်မတို့ တွေ့သွားပြီဆိုတာ မသိစေချင်တာပါ” ဟု အီလီဇာက ပြန်ဖြေသည်။
သောရ်က အနီရောင်မျဉ်းကြောင်းလေးကို ကြည့်နေသည်။
“သူတို့ သိပြီးသား ဖြစ်နိုင်တယ်။”
သယ်စ်ရာက ဂရေးကိပ်မှ ကော်ဒရစ်နှင့် ဒိုရီယန်တို့နှင့်အတူ ရောက်လာသည်။
“တံခါးတွေ ပိတ်လိုက်တာက လူတိုင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။
အီလီဇာက သူမကို ကြည့်သည်။
“မင်း စောင့်တပ်နဲ့ တွဲလုပ်နိုင်မလား။”
“ရပါတယ်။ စစ်ဆေးပြီးတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ထွက်လို့ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ဝင်လို့မရဘူး။”
ကော်ဒရစ်က မေရီဆီမှ အတုအယောင် အမိန့်စာများကို ယူလိုက်သည်။
သူ၏ နယ်ပယ်မှာ ‘သစ္စာစကား’ ဖြစ်သည်။
ထိုအတုအယောင် လက်မှတ်များတွင် ဘာသစ္စာစကားမှ မပါဝင်ပါ။
ဘာကတိကဝတ်မှ မရှိပါ။
အာဏာရှိဟန်ဆောင်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
“ဒီစာတွေက ဘာမှ အမိန့်ပေးလို့ မရဘူး” ဟု သူက ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ တံခါးစောင့်စာရေးကိုတော့ ယုံကြည်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်လေ” ဟု မေရီက ပြန်ပြောသည်။
“အဲဒါက အတူတူမှ မဟုတ်တာ။”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါကပဲ လုံလောက်သွားခဲ့တာပဲ။”
ကော်ဒရစ်က စာရွက်တွေကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေက အဲဒီကွာခြားချက်ကို သင်ယူဖို့ လိုလိမ့်မယ်။”
မေရီက အဲဒီစကားကို မှတ်သားလိုက်သည်။
အီလီဇာကတော့ တံခါးဝင်ထွက်ခွင့် ပုံစံတွေကို သူမကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ရေးဆွဲတော့မည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် တွေးတောနေသည်။
ဒိုရီယန်က လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
အလင်းရောင်များက လှည်းပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
သူ၏ နယ်ပယ်မှာ မီးမလောင်စေဘဲ အရာရာကို ဖော်ထုတ်ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျောက်တုံးအောက်က သာမန်အရိပ်များက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
တစ်ခုကတော့ မပျောက်ပါ။
အနက်ရောင်မျဉ်းကြောင်းကို တွယ်ကပ်နေသည်။
၎င်းအတွင်းတွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ကျိုးပဲ့နေသော သရဖူတစ်ခုဖြင့် ဝန်းရံထားသည့် မီးတောက်ပုံစံဖြစ်သည်။
သောရ်က မျော့လ်နီယာကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“ဆာ့ထ်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေက သူတို့ရဲ့ အိမ်ပြန်လမ်းကို ဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ ဒီအမှတ်အသားကို သုံးကြတာ။”
နေသန်နီယယ်နှင့် အီဒရစ်တို့မှာ စူးစမ်းရှာဖွေရေးခရီးစဉ်မှ ပြန်လည်သက်သာလာဆဲသာ ရှိသေးသည်။
သူတို့အနီးတွင် မည်သည့်လမ်းကြောင်းမှ ပွင့်သွားသည်ကို ကျွန်တော် မလိုလားပါ။
“ဒါဖြစ်လာဖို့ ဘာတွေ လိုအပ်သလဲ။”
“အပူချိန်၊ သွေး၊ ပြီးတော့ ပထမဆုံး အကူးအပြောင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ အုတ်မြစ်တစ်ခု။”
ကျွန်တော်တို့အားလုံး ဘုရားကျောင်းတော်၏ မြောင်းတိမ်တိမ်နေရာများကို ငေးကြည့်မိကြသည်။
သူလျှိုတွေက ဒီနေရာကို လုံခြုံရေးမရှိလို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါ။
သူတို့က နတ်ဘုရားတွေကို ကြိုဆိုဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ နေရာကို တည်ဆောက်နေတာ ဖြစ်လို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။
ကယ်ဒရမ်က မြေပြင်ပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို တင်လိုက်သည်။
လှည်းပတ်လည်ရှိ မြေသားများ တောင့်တင်းသွားသည်။
ကျောက်တုံးအဖြစ် ပြောင်းသွားခြင်း မဟုတ်ပါ။
သူတို့ တည်ရှိခဲ့ရာ နေရာသည် သူတို့ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း မှတ်မိနေသည့် မြေသားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
“အောက်ဘက်မှာ ဘယ်လမ်းကြောင်းမှ မရှိတော့ဘူး” ဟု သူက ပြောသည်။
သောရ်က အနက်ရောင်မျဉ်းကြောင်းဘက်ကို ကြည့်သည်။
“အပေါ်ဘက်ကိုတော့ ပွင့်သွားနိုင်သေးတယ်။”
“အုတ်မြစ်ကတော့ ဘယ်အရာကိုမှ အလျှော့မပေးအောင် ကျွန်တော် လုပ်ပေးနိုင်တယ်။ လေထုကိုတော့ မတတ်နိုင်ဘူး။”
“အဲဒါက နေသန်နီယယ်ရဲ့ တာဝန်ပဲ” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ နယ်နိမိတ်က အီဒရစ်ရဲ့ တာဝန်ပေါ့” ဟု သက်စ်ရာက ဖြည့်စွက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ဒီလောက်စောစောစီးစီး ပြန်အလုပ်ခိုင်းဖို့ မသင့်တော်ပါ။
အီလီဇာက ကျွန်တော့်ဘက်ကို ညွှန်ပြသည်။
“ရှင်နဲ့ သောရ် ဒီမှာပဲ ဆက်နေပါ။”
ထို့နောက် ကယ်ဒရမ်နှင့် ဒိုရီယန်ဘက်ကို ကြည့်သည်။
“ကျောက်တုံးကို ထိန်းချုပ်ထားပါ။ ဘယ်သူမှ မထိခင် အမှတ်အသားတိုင်းကို ဖော်ထုတ်ပြပါ။”
သူမက အယ်လစ္စတားဘက် လှည့်လိုက်သည်။
“အနောက်ဘက် ဂိုဒေါင်။”
သူက ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“ဘယ်သူနဲ့လဲ။”
“ကျွန်မနဲ့။”
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ကို လှည်းနားမှာ ထားခဲ့မလို့လား။”
“ရှင်တို့က တူလက်နက်ကိုင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရား နှစ်ပါးလေ။”
သောရ် ပြုံးလိုက်သည်။
အီလီဇာက ဆက်ပြောသည်။
“ဒီတာဝန်နဲ့ ထိုက်တန်အောင် ကြိုးစားနေကြပါ။”
ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုက ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ရပ်ကွက်ဆီမှ စတင်လာသည်။
အော်ရီလီယာမှတစ်ဆင့် ကျွန်တော်တို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ကြောက်ရွံ့မှု မဟုတ်ပါ။
သနားကြင်နာမှုအပေါ် ရုတ်တရက် ဖိအားပေးလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆေးခန်းထဲရှိ ကုသပေးသူတိုင်းကို ဒဏ်ရာတစ်ခုတည်းအတွက် တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားလာရအောင် တစ်စုံတစ်ခုက လုပ်ဆောင်နေသည်။
အော်ရီလီယာက ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
ဖိအားက ပျက်ပြားသွားသည်။
“သွားကြစို့” ဟု သောရ်က ပြောသည်။
“အီလီဇာက ကျွန်တော်တို့ကို ဒီမှာပဲ နေခိုင်းခဲ့တာ။”
“သူက ကျောက်တုံးကို ထိန်းချုပ်ခိုင်းတာလေ။”
အနီရောင်မျဉ်းကြောင်းက ပိုမိုတောက်ပလာသည်။
သောရ်က လှည်းဘီးကို မျော့လ်နီယာဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။
လျှပ်စီးတန်းများက သတ္တုဘီးကွင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ဝင်ရိုးတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။
သံချောင်းများပေါ်သို့ တက်သွားသည်။
အတုအယောင် ကျောက်တုံးထဲတွင် ဝှက်ထားသော မျဉ်းကြောင်းတိုင်းက လင်းလက်လာသည်။
ခုနစ်ကြောင်း ရှိသည်။
ကျွန်တော် ၎င်းတို့ကို အေးခဲလိုက်သည်။
ကယ်ဒရမ်က လှည်းကို မြေကြီးထဲသို့ လက်တစ်ဆစ်စာ နစ်ဝင်သွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။
ဒိုရီယန်၏ အလင်းရောင်က အပေါ်မှ ဆက်လက် ရှိနေသည်။
သောရ်က ဝါ့ဒ်တပ်ဖွဲ့ကို ကြည့်သည်။
“အပူချိန် ပိုတက်မလာစေနဲ့။”
မုန့်ဖုတ်သမားက ရှေ့ကို တိုးလာသည်။
အပူဆိုသည်မှာ သူ၏ နယ်ပယ် မဟုတ်ပါ။
သူက သာမန်လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် အပူချိန်ကို မိမိကိုယ်တွင်းသို့ ဘေးကင်းစွာ ဆွဲယူနိုင်သည့် ရှားပါးသော မှော်စွမ်းရည် ရှိသည်။
သူက ပထမဆုံး ကျောက်တုံးပေါ်တွင် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို တင်လိုက်သည်။
အနီရောင် အလင်းရောင် မှိန်ကျသွားသည်။
“ကျွန်တော်တို့ ထိန်းထားနိုင်ပါတယ်” ဟု သူက ပြောသည်။
သောရ်က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“အခု သွားကြမယ်။”
ကျွန်တော်တို့ ဟေဗင်ရီးချ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် မုန်တိုင်းကို မခေါ်ခဲ့ပါ။
လမ်းမများပေါ်တွင် လူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသည်။
ကျွန်တော်တို့ကို သယ်ဆောင်သွားနိုင်လောက်သည့် လေပြင်းဆိုပါက အိမ်ခေါင်မိုးများ၊ ငြမ်းများ၊ လှည်းများ၊ ပြီးတော့ အဲဒီအောက်မှာ ရှိနေတဲ့ ကံဆိုးသူ မည်သူမဆိုအတွက် အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်သည်။
အယ်လစ္စတား၏ သင်ခန်းစာကို ပြန်တွေးမိသည်။
ပြဿနာကို နားမလည်ခင်မှာပဲ လက်နက်ကို အရင်ဆုံးဖြတ်မနေပါနဲ့။
ကျွန်တော့်တူက အိတ်ထဲမှာပဲ ရှိနေသည်။
လမ်းရှင်းမှသာ ကျွန်တော့်ခြေထောက်အောက်တွင် ရေခဲပြင်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သောရ်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ပြေးလာသည်။
မျော့လ်နီယာက သူမကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။
လူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို မြင်သောအခါ လမ်းဖယ်ပေးကြသည်။
တူကို ရှေ့ဆုံးက ကိုင်ဆောင်ပြီး သွားနေတဲ့သူ မည်သူ့ကိုမဆို ရှောင်ပေးခြင်းက သဘာဝကျသော တုံ့ပြန်မှုပင်။
ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ရပ်ကွက်၏ အပြင်ဘက် တံခါးများ ပွင့်နေသည်။
နာရာက အဲဒီမှာ စောင့်နေသည်။
သူမ၏ အိမ်နှင့် အမိုးအကာဆိုင်ရာ နယ်ပယ်က တံခါးဝတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဝါ့ဒ်တပ်ဖွဲ့က ဆေးခန်းကို ခံတပ်အဖြစ် ပိတ်လှောင်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ။
သူတို့က မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာသူများ အလွယ်တကူ မဝင်ရောက်နိုင်အောင် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“တစ်ယောက်ယောက်က ဆေးကုသရေး လက်ထောက်အယောင်ဆောင်ပြီး ဝင်လာတယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။ “အခန်းက သူမကို ဧည့်သည်အဖြစ် လက်ခံလိုက်မိတယ်။ သူမက လူနာတစ်ယောက်ရဲ့ ဝေဒနာကို ဖိတ်ခေါ်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။”
“အီလာရာလား။”
“မဟုတ်ဘူး။”
အဲဒီအဖြေက ကျွန်တော့်ကို အံ့အားသင့်စေသည်။
“ဘယ်သူလဲ။”
“အိုင်လင်။”
သောရ် ရပ်သွားသည်။
“ဘယ်မှာလဲ။”
“အောက်ဘက်မှာ။”
အလုံပိတ်ထားသည့် အိုးသုံးလုံးကို ဆေးခန်းအောက်ရှိ အခန်းတစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းထားသည်။
ဟယ်လ်ဝင်က တစ်လုံးချင်းစီကို သန့်ရှင်းသော ရေများဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။
မေးလင်က သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနေသည်။
သက်စ်ရာက စေတနာအလျောက် ပေးအပ်ထားသည့် ဝေဒနာနှင့် အဓမ္မ ဖယ်ရှားခံထားရသည့် ဝေဒနာတို့ကို ခွဲခြားပေးနေသည်။
ကယ်လ်ဒရစ်က သူတို့အပေါ် ချည်နှောင်ထားသည့် စည်းနှောင်မှုများကို စစ်ဆေးနေသည်။
ထိုသူလျှိုက အီလာရာကို ပစ်မှတ်မထားခဲ့ပါ။
သူမက အိုင်လင်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် စိန့်တစ်ယောက်အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာဆဲ အိုင်လင်က အိုးများဘေးတွင် အလုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။
စိန့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာသူသည် သာမန်သူလျှိုတစ်ယောက် မဖွင့်နိုင်သည့် တံခါးများကို ဖွင့်ပေးနိုင်သည်။
ဆာ့ထ်က သူမကို သော့ချက်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုချင်နေသည်။
ကျွန်တော်တို့ အောက်ထပ်လှေကားဆီ ရောက်လာကြသည်။
ဟယ်လ်ဝင်၏ ရေများက လှေကားပေါ်တွင် အပေါ်ဘက်သို့ စီးဆင်းနေသည်။
ရေကြီးနေခြင်း မဟုတ်ပါ။
သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံး ခြေလှမ်းတွင် ပြာမှုန်များဖြင့် ညစ်ညမ်းနေသည်။
ဟယ်လ်ဝင်က အောက်ခြေတွင် ရပ်နေသည်။
တစ်ဖက်လက်က ကြည်လင်သော ရေခွက်တစ်ခုပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
သူ၏ အခြားလက်မောင်းမှာ မီးလောင်ထားသည်။
ဆိုရန်က သူ့ကို အငြင်းပွားရင်း ပတ်တီးစည်းပေးနေသည်။
“ကျွန်တော့်ကို လက်နှစ်ဖက်လုံး လိုအပ်တယ်” ဟု ဟယ်လ်ဝင်က ပြောသည်။
“ရှင်က အသားအရေ လိုအပ်နေတာ။”
“ရေတွေက ထိန်းထားပေးနိုင်တယ်။”
“လက်မောင်းကို အုပ်ထားရင်လည်း ရေတွေက ဆက်ထိန်းထားနိုင်မှာပါ။”
ဟယ်လ်ဝင်က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
ကျွန်တော် ဆိုရန်ဘက်က ရပ်တည်လိုက်သည်။
အဲဒါက သူ့ကို စိတ်ပျက်သွားစေသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ။”
“သူမက ပြာမှုန်တွေကို အပြင်ဘက် ရေခွက်ထဲ ထည့်လိုက်တယ်” ဟု ဟယ်လ်ဝင်က ပြောသည်။ “အဲဒီထဲမှာ တခြားအရာတစ်ခုခု ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ အမိန့်တစ်ခု ပါနေတယ်။”
“ဖြစ်သွားလား။”
“မဖြစ်ဘူး။”
သူ၏ စိတ်တိုနေသော လေသံက အဲဒီကြိုးပမ်းမှုသည် သူ့ကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ စော်ကားသလို ခံစားရကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
“သန့်ရှင်းတဲ့ ရေက တစ်ယောက်ယောက်က မှားယွင်းတဲ့နည်းနဲ့ တောင်းဆိုရုံနဲ့ မီးမဖြစ်သွားဘူး။”
သူလျှိုမိန်းမက အိုးများရှိသည့် အခန်းထဲတွင် ရပ်နေသည်။
သူမက ဆေးခန်းမှ ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားသည်။
လက်တစ်ဖက်၏ လက်ပြတ်မှာ မီးလောင်ကျွမ်းသွားသည်။
သူမ၏ လက်မောင်းတစ်လျှောက် အမှတ်အသားများ ပြည့်နှက်နေသည်။
တက်တူးများ မဟုတ်ပါ။
အရေပြားအောက်တွင် အေးခဲသွားသော လာဗာရည်ကြောင်းများ ဖြစ်သည်။
အိုင်လင်က သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရပ်နေသည်။
ကုသပေးသူ၏ မျက်လုံးများတစ်ဝိုက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပနေသည်။ အော်ရီလီယာက ဗဟိုအိုးကြီးဘေးတွင် ဆက်လက်ရပ်နေသည်။ မယ်လင်က ပြန်လည်ရရှိထားသော မှတ်ဉာဏ်များ၏ စာရင်းကို ကိုင်ထားသည်။ သက်စ်ရာက အိုင်လင်တစ်ဝိုက်တွင် ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ရှိသော နယ်နိမိတ်တစ်ခုကို သတ်မှတ်ပေးထားသည်။
ထိုသူလျှိုက ကမ်းလှမ်းနိုင်သည်။ သူမက ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည်။ သို့သော် လက်ခံခြင်းသည် မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်လာရမည်ဟု သူမ ဖန်တီး၍မရပေ။
“ကျွန်မ အမျှင်တန်းတစ်ခုပဲ လိုတာပါ” ဟု ထိုအမျိုးသမီးက ပြောသည်။ “မရဘူး” ဟု အိုင်လင်က ပြန်ပြောသည်။ “နာကျင်မှုအပိုင်းအစတစ်ခုပဲ။ အဲဒါကို ဆုံးရှုံးသွားတဲ့သူက သေတောင် သေနေလောက်ပြီ။” “မရဘူး။” “ရှင် အားလုံးကို ပြန်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။” “မရဘူး။”
သူလျှို၏ စိတ်ပျက်မှုက ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။ အိုင်လင်သည် ထိရောက်သော ငြင်းခုံမှုတစ်ခုကို တွေ့ရှိထားသည်။
သောရ်နှင့် ကျွန်တော် အထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ ထိုသူလျှိုက မျော့လ်နီယာဆီသို့ တစ်ချက်ကြည့်သည်။ ထို့နောက် ကျွန်တော့်လက်ဗလာများကို ကြည့်လိုက်သည်။
“လက်နက်မပါဘဲ ဆောင်းရာသီကို ခေါ်လာတာလား။” “လက်နက်မရခင်ကတည်းက ကျွန်တော် ဆောင်းရာသီကို ခေါ်နိုင်ခဲ့တာပါ။”
သူမ၏ လက်မောင်းက ပိုမိုလင်းလက်လာသည်။ အခန်းထဲတွင် အပူရှိန်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဟယ်လ်ဝင်၏ အပြင်ဘက် ရေခွက်ထဲမှ ရေနွေးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် အိုးများပတ်လည်ရှိ ရေများကမူ ကြည်လင်နေဆဲပင်။ အော်ရီလီယာ၏ ကုသပေးသော စွမ်းအားများက ထိုသူလျှို၏ လောင်ကျွမ်းနေသော အရေပြားဆီသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။ သူမက အထိအတွေ့မဖြစ်ခင်မှာပင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
“အကူအညီ လိုချင်သလား” ဟု အော်ရီလီယာက မေးသည်။
ထိုအမျိုးသမီးက ရယ်မောလိုက်သည်။ “အခုမှ လာမေးတာလား။” “ဟုတ်တယ်။” “ရှင် ကျွန်မ ဘယ်သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်လဲဆိုတာ သိတာပဲ။” “ဟုတ်တယ်။” “ရှင် ကျွန်မ ဘာလို့လာလဲဆိုတာ သိတာပဲ။” “ဟုတ်တယ်။” “ပြီးတော့ ရှင်က ကျွန်မကို ကုပေးဦးမှာလား။” “ရှင် သဘောတူရင်ပေါ့။”
ခဏတာမျှအတွက် အရေပြားအောက်မှ လာဗာရည်ကြောင်းများ မှိန်ကျသွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ထဲသို့ အမိန့်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာတွင် ဘာခံစားချက်မှ မရှိတော့ပေ။ ဆာ့ထ်က သူမ၏ တွေဝေမှုကို ခံစားမိသွားသည်။
သူမက ကြမ်းပြင်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ မီးတောက်များက အိုးများဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ကျွန်တော် တူကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ သူမကို ရိုက်ဖို့ မဟုတ်ပါ။ တူထိပ်ကို ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ဖိကပ်လိုက်သည်။ ဆောင်းရာသီ၏ စွမ်းအားက ကြမ်းပြင်တစ်လျှောက် စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ပြန့်နှံ့သွားသည်။
မီးတောက်နှင့် ရေခဲပြင် ထိတွေ့မိသွားသည်။ ရေနွေးငွေ့များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သောရ်က လမ်းကြောင်းကို ကြိုတင် ရွေးချယ်ပြီးသားဖြစ်သည်။ လျှပ်စီးတန်းများက မျက်နှာကျက်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သတ္တုရေမြောင်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ရေနွေးငွေ့များကို ကုသပေးသူများဘက်သို့ မသွားစေဘဲ နောက်ဘက်ရှိ အလွတ်နံရံဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ ဘာမျှ ကွဲအက်မသွားသလို မည်သူမျှလည်း ထိခိုက်ခြင်း မရှိပေ။
သောရ်က ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။ “တော်သေးတာပေါ့။”
သူလျှိုက သူမ၏ ဝတ်ရုံအောက်မှ ကွေးညွတ်နေသော ဓားတစ်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ အယ်လစ္စတားသာဆိုလျှင် ကျွန်တော့်အကွာအဝေးကို အပြစ်တင်နေလိမ့်မည်။ ကျွန်တော် တူကို ဖျောက်လိုက်ပြီး ဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ သူမက ကျွန်တော် ပြောင်းလဲနေစဉ်အတွင်းမှာပင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော် လက်ကို မကြည့်မိလိုက်။ သူမ၏ ဓားချက်က ကျွန်တော့် လက်ဖျံကို ထိမှန်သည်။ ဓားသွားထိသည့် နေရာတွင်သာ ရေခဲပြင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လက်နက်က ပြန်ကန်ထွက်သွားသည်။ ကျွန်တော် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူမက ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ လှည့်လိုက်သည်။ အတွေ့အကြုံရှိသူဖြစ်သည်။ သာမန်လူသားတစ်ယောက်ထက် ပိုမြန်နေသည်။
အပူဓာတ်က ကျွန်တော့် ရေခဲသံချပ်ကာကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး အရေပြားဆီသို့ နာကျင်မှု ရောက်လာသည်။ ကျွန်တော် ခွန်အားကို သုံးမည့်အစား ပခုံးကို သုံးလိုက်သည်။ သူမကို အိုးများရှိရာဘက်မှ လှည့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။ သူမက ကျွန်တော့် နံရိုးဘက်သို့ ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းရန် ကြိုးစားသည်။ ကျွန်တော် ဓားကို ဖျောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ရောက်ရာအတွင်းသို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။ တံတောင်ဆစ်တစ်ဝိုက်တွင် ရေခဲများ ဖန်တီးပြီး သူမလက်ထဲမှ ဓားကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ကာကွယ်မှုအနောက်တွင် တူကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ တူထိပ်က သူမ၏ ရင်ဘတ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ လျှပ်စီးတန်းများက တူထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ကျွန်တော် ၎င်းကို မလွှတ်ပေးလိုက်ပါ။
“ပြီးပြီ” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
သူမအရေပြားအောက်မှ လာဗာများ တောက်လောင်လာသည်။ သောရ်က မျော့လ်နီယာကို သူမ၏ ကျောဘက်တွင် ကပ်ထားလိုက်သည်။ “အခုမှ ပြီးတာ။”
သူလျှိုက ပြုံးလိုက်သည်။ “မင်းတို့ နှစ်ယောက်ပဲလား။”
ကျွန်တော့် ဗိုက်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားသည်။ “ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ။”
သူမက ကိုက်ခဲလိုက်သည်။ အော်ရီလီယာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်ထားသော ဆေးတောင့် မကွဲခင်မှာပင် ကုသပေးသည့် စွမ်းအားက သူမ၏ မေးရိုးကို ထိမှန်သွားသည်။ ထိုအမျိုးသမီး ချောင်းဆိုးလိုက်ရာ အနက်ရောင် ပုတီးစေ့တစ်ခု ပါးစပ်ထဲမှ ကျလာသည်။ ဟယ်လ်ဝင်က ၎င်းကို သန့်ရှင်းသော ရေလုံးတစ်ခုထဲတွင် ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။ ရေက ပုတီးစေ့အနီးတွင် အရောင်ရင့်သွားသော်လည်း အဆိပ်ကို ပိုမိုပျံ့နှံ့မသွားစေခဲ့ပေ။ ဆိုရန်က ညှပ်ဖြင့် ကောက်ယူလိုက်သည်။
သူလျှိုက အော်ရီလီယာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ “ရှင် ကျွန်မကို သေခွင့်မပေးဘူး။” “တခြားနတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ လုပ်ဆောင်ရတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုကို ကျွန်မ တားဆီးလိုက်တာပါ။”
သက်စ်ရာက အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။ “အခု ရှင် ထပ်ပြီး ရွေးချယ်နိုင်ပါပြီ။”
သူလျှိုက သူမလက်မောင်းရှိ လာဗာရည်ကြောင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။ “သူက ကျွန်မကို အတွင်းထဲကနေ မီးရှို့လိမ့်မယ်။”
အော်ရီလီယာက သူမ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် သူ့ဆီကနေ ရှင်နဲ့ ခွဲထုတ်ပေးပါရစေ။”
ကျွန်တော်တို့ သူမကို အော်ရီလီယာ၊ သက်စ်ရာ၊ ဟယ်လ်ဝင်နှင့် ကုသပေးသူများထံတွင် ထားခဲ့လိုက်သည်။ သောရ်နှင့် ကျွန်တော် လှေကားထစ်များကို တစ်ခါတည်း နှစ်ထစ်စီ တက်သွားကြသည်။ ဒုတိယမြောက် သူလျှိုက ဂရေးကိပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ တတိယမြောက်လူမှာမူ ပျောက်ဆုံးနေဆဲပင်။
ကျွန်တော်တို့ ထိန်းသိမ်းထားသည့် ရပ်ကွက်၏ အပေါ်ထပ် ခန်းမကို ဖြတ်ကျော်စဉ်တွင် ကက်စ်တယ်လန်က ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာသည်။ “အနောက်ဘက် ဂိုဒေါင်က သူလျှိုကို ဖမ်းဆီးလိုက်ပါပြီ။” “အီလီဇာလား။” “ဒဏ်ရာ မရပါဘူး။” “အယ်လစ္စတားကော။” “စိတ်တိုနေတယ်။” “ဒါက ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းတဲ့ လက္ခဏာပဲ။” “တတိယမြောက် သူလျှိုက ကလေးထိန်းအခန်းဘက်ကို ချဉ်းကပ်လာနေတယ်။”
복လမ်းတစ်လျှောက် အေးစက်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ပြတင်းပေါက်တိုင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှင်းခဲများ ကပ်သွားသည်။ သောရ်က ကျွန်တော့်ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ “လမ်းကြောင်းကို ရွေးလိုက်။”
ကျွန်တော် ကျွန်တော့်အတွင်းထဲရှိ မုန်တိုင်းကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။ တံခါးများကို မပိတ်ခင်မှာပင် နှင်းခဲများ ရပ်တန့်သွားသည်။
“ကလေးတွေ ဘယ်မှာလဲ။” “အရှေ့ဘက် စာသင်ခန်းမှာ ရိုင်ဆာနဲ့အတူ ရှိနေတယ်။ နာရာရဲ့ အမိုးအကာ နယ်ပယ်ကလည်း အလုပ်လုပ်နေတယ်။ ရဲတပ်ဖွဲ့ကလည်း နေရာယူထားပြီးပြီ။” “ဒါဆို ဘာလို့ သူလျှိုကို မဖမ်းနိုင်သေးတာလဲ။” “သူ ကလေးတစ်ယောက်ကို ချီထားလို့။”
ကလေးက ခြောက်နှစ်အရွယ်လောက် ရှိမည်။ အရွယ်အစား အများကြီး ကြီးနေသည့် ကျောက်မိုင်းလုပ်သား ဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားသည်။ သူလျှိုက ကလေးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရင်ဘတ်တွင် ဖိကပ်ထားသည်။ ကလေး၏ လည်ပင်းနားတွင် အနက်ရောင် မှန်ဓားတစ်ချောင်း ရှိနေသည်။ သူတို့က ကလေးထိန်းအခန်းအပြင်ဘက်ရှိ ပြခန်းတွင် ရပ်နေကြသည်။ အီလီဇာနှင့် အယ်လစ္စတားက အနောက်ဘက် လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် လေးယောက်က အရှေ့ဘက် လှေကားကို ထိန်းထားသည်။
သူလျှိုမှာ သွားစရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။ အဲဒီအချက်က သူ့ကို ပိုပြီး အန္တရာယ်များစေသည်။
နှင်းမှုန်များက ပွင့်နေသော ပြခန်းပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် လွင့်ပျံလာသည်။ ကျွန်တော် နှင်းမှုန်တစ်ခုချင်းစီကို ခံစားမိသည်။ လေစီးကြောင်းတိုင်း၊ အသက်ရှူသံတိုင်းကို သိနေသည်။ ကလေး၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ပြာနှမ်းနေသည်။ ကျွန်တော့်စွမ်းအားကြောင့် မဟုတ်ပါ။ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူလျှိုက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။ သူ၏ မျက်နှာက သာမန်အတိုင်းပင်။ ဒါက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အရေပြားအောက်တွင် လာဗာရည်ကြောင်းများ မရှိ။ နတ်ဘုရားအမှတ်အသားလည်း မပါရှိပေ။ သူသည် ဆာထာအား ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည့် သာမန်လူသားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော့်ကို ကလေးထိန်းအခန်းထဲ ဝင်ခွင့်ပေးပါ။”
“မဖြစ်ဘူး။”
“ကျွန်တော် ကလေးတွေကို ဘာမှ လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“အဲဒီစကားက ယုံကြည်ရလောက်အောင် မရှိဘူး။”
“ကျွန်တော်က အခန်းထဲမှာ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ ထားခဲ့ချင်တာပါ။”
သူက အရုပ်ကလေးတစ်ရုပ်ကို ထုတ်ပြသည်။ သစ်သားဖြင့် ထွင်းထုထားသည့် မြင်းရုပ်ဖြစ်သည်။ ကာရိုတွင် မြင်းရုပ်ပုံစံ အရုပ်မျိုးစုံ ရှိသည်။ နောက်ထပ် တစ်ရုပ်လောက်ဆိုလျှင် ဘယ်သူမှ သတိထားမိမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုမြင်းရုပ်၏ အလယ်ဗဟိုမှာ အသားအရောင် ရင့်နေသည်။
“ဒါက ဘာလုပ်တာလဲ။” ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ခိုင်းစေတဲ့အချိန်အထိ ဘာမှ မလုပ်ဘူး။”
“ဆာထာက ခိုင်းမှာလား။”
သူက ပြုံးသည်။
“ကလေးနှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ခိုင်းမှာလေ။”
အမြွှာကလေးများသည် စွမ်းအားနယ်ပယ်များနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို အတုခိုးနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ထိုအရုပ်က သူတို့ကို ဆာထာ၏ မီးတောက်စွမ်းအားကို ပေးအပ်လိမ့်မည်။ သူတို့က ထိုစွမ်းအားကို ပြန်လည် ပုံဖော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ကလေးများထံ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရရှိသွားလိမ့်မည်။
ရိုင်ဆာက စာသင်ခန်း၏ နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်။ ကာရိုနှင့် ဂယ်ရစ်တို့က သူမ၏ နောက်တွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ပြခန်းကို လှမ်းမြင်နေရသည်။ ဒါက အကောင်းဆုံး အခြေအနေတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူလျှိုက အနီးအနားတွင် ရှိနေချိန်တွင် ကလေးများကို ရွှေ့ပြောင်းခြင်းထက်စာလျှင် ပို၍ ဘေးကင်းသည်။
ကာရိုက ထွင်းထုထားသည့် မြင်းရုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်မရဲ့ အရုပ်လား။”
“မဟုတ်ဘူး။” ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
သူလျှိုက အရုပ်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။”
ရိုင်ဆာက အမြွှာကလေးများကြားတွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူမ၏ စွမ်းအားနယ်ပယ်သည် ကလေးဘဝကို ကာကွယ်ပေးသည်။ မသိနားမလည်မှုမှတစ်ဆင့် ရရှိလာသည့် အပြစ်ကင်းစင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးချမခံရဘဲ သင်ယူနိုင်မည့် နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခြင်းဖြစ်သည်။
“လက်ဆောင်တစ်ခုမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပါနေရင် ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ။” သူမက မေးလိုက်သည်။
ဂယ်ရစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
“မေးရမှာပေါ့။”
“အဖြေက မလုံခြုံဘူးဆိုရင်ကော။”
ကာရိုက မြင်းရုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မယူဘူး။”
ထိုအရုပ်က အက်ကွဲသွားသည်။ အတွင်းထဲမှ အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပြန်လည် ငြိမ်းသွားသည်။ ၎င်းသည် ကလေးများ၏ လက်ခံလိုစိတ်ကို လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကလေးများက ငြင်းပယ်လိုက်သည့်အတွက် ဆာထာ၏ ပထမဆုံး လမ်းကြောင်းမှာ ပိတ်သွားခဲ့သည်။
သူလျှိုက ကလေးငယ်၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ပို၍ ဖိကပ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ငါ့အတွက် သွေးပဲ လိုတော့တယ်။”
ကျွန်တော့်တူက လက်ထဲကို ရောက်ချင်နေသည်။ ကျွန်တော် ၎င်းကို မဖန်တီးသေးဘဲ ထားလိုက်သည်။ တူကိုသာ ဖန်တီးလိုက်ပါက လျှပ်စီးတန်းများက ဓားသွားကို ဖြတ်ကျော်သွားလိမ့်မည်။ ရေခဲကို သုံးလျှင် သူလျှို၏ လက်ကို ပိုတင်းကျပ်သွားစေနိုင်သည်။ လေကို သုံးလျှင် ကလေးကို အရင် ရွှေ့နိုင်ပေမည်။
ဖြစ်နိုင်ချေသာ ရှိသည်။
သောရ်၏ သင်ခန်းစာကို ကျွန်တော် ကြားယောင်လိုက်သည်။ လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ရွေးချယ်ပါ။
ပြခန်းပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် ဝင်လာသည့် နှင်းမှုန်များကို ကျွန်တော် ခံစားမိသည်။ နှင်းမှုန်တစ်ခုချင်းစီသည် မုန်တိုင်းတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်လာကြသည်။ အကြမ်းပတမ်း မဟုတ်သည့် မုန်တိုင်းမျိုးပါ။ သူလျှို၏ မျက်လုံးအနီးတွင် ဖိအားအနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ နှင်းမှုန်များက ဘေးသို့ ယိမ်းသွားသည်။ သူ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
အယ်လစ္စတား လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ထိုလူဆီသို့ မဟုတ်ဘဲ ဓားဆီသို့ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားက ဓားသွားဘက်ခြမ်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ အီလီဇာက ကလေးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။
ကျွန်တော် အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်။ နေရာကို ခေါက်ချိုးခေါက်ချိုး လုပ်စရာ မလို။ လျှပ်စီးလည်း မလို။ သာမန် ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းသာ ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်လက်တွင် ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူလျှို၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး လှည့်လိုက်သည်။ ဓားက ပြုတ်ကျသွားသည်။ သောရ်၏တူက သူ၏ ဒူးခေါင်းနှင့် လက်တစ်ဆစ်အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
“ထပ်လှုပ်ရှားကြည့်။” သောရ်က ပြောသည်။ “ဒါက သင်ခန်းစာပေးမယ့် အနေအထား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”
သူ ငြိမ်ကျသွားသည်။ ကလေးက အီလီဇာကို တင်းတင်းဖက်ထားသည်။ သူမက ဓားကို ချလိုက်သည်။
“နာမည်က ဘာလဲ။”
“ပိတ်။”
“မိသားစုကော။”
“ကျွန်တော့်အမေက ဘုရားကျောင်း မီးဖိုချောင်မှာ အလုပ်လုပ်တယ်။”
“ကျွန်မတို့ သူ့ကို ရှာပေးမယ်။”
သူမ ထိုစကား ပြောပြီးမှသာ ကလေးက ငိုချလိုက်သည်။ နာရာ၏ အမိုးအကာက အရှေ့ဘက် နယ်နိမိတ်မှတစ်ဆင့် ရောက်ရှိလာသည်။ အီလီဇာဆီမှ ကလေးကို လုယူခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပြခန်းကို ပိုမို လုံခြုံသွားစေရန် လုပ်ဆောင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
ရိုင်ဆာက အမြွှာကလေးများကို သူတို့ရှိရာမှာပင် ဆက်ထားလိုက်သည်။ ကလေးများက အနားသို့ တိုးကပ်လာချင်ကြသော်လည်း သူမက ခွင့်မပြုပေ။ ကလေးတိုင်းက ကြောက်ရွံ့နေသည့် တခြားကလေးတိုင်းကို နှစ်သိမ့်ပေးရမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ လူကြီးများ ရှိနေသည်ပင်။ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်ကို ကျွန်တော်တို့ ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။
ဖမ်းဆီးရမိသည့် သူလျှိုက ကာရိုနှင့် ဂယ်ရစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“သူတို့ ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မင်းတို့ မသိကြပါဘူး။”
“ဟုတ်တယ်။” ကျွန်တော် ပြောသည်။
“ဆာထာကတော့ သိတယ်။”
“မဟုတ်ဘူး။ သူက သူတို့ ဘာဖြစ်လာစေချင်တယ်ဆိုတာကိုပဲ သိတာ။”
ထိုလူက ရယ်မောသည်။
“အိုသယ်လို့စ်ကရော မင်းတို့နဲ့ ဘာထူးခြားလို့လဲ။”
“မထူးခြားဘူး။”
သူ့စကားရပ်သွားသည်။ ကျွန်တော် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ရေခဲဖြင့် ပို၍ တင်းကျပ်အောင် ဖိလိုက်သည်။ အရေပြားကို အေးခဲစေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သံထက် မာကျောသည့် အချုပ်အနှောင်အဖြစ် ပုံသွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဘယ်သူမှ ဆုံးဖြတ်ခွင့် မရှိဘူး။”
သောရ်က ထွင်းထုထားသည့် မြင်းရုပ်ကို သတ္တုညှပ်ဖြင့် ကောက်ယူလိုက်သည်။ အရုပ်အတွင်းတွင် အနီရောင် အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းနေသည်။
“ကွန်ကောဒီးယား ဒါကို မြင်သင့်တယ်။”
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အော်ရီသာနဲ့ လက်ဇန်ဒါလည်း မြင်သင့်တယ်။”
“အိုလည်း ပါရမယ်။”
သူမက အမြွှာကလေးများဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။
“အိုကတော့ ပိုပြီးတောင် မြင်သင့်သေးတယ်။”
တတိယမြောက် သူလျှိုမှာ ခိုလှုံရေးလှည်းထဲတွင် ပုန်းနေခဲ့သည်။ လှည်းမောင်းသူ၏ နာမည်မှာ အိုရင်းဗောလ် မဟုတ်ပေ။ သူ့နာမည်ရင်းကိုတော့ နောက်ထပ် စုံစမ်းရန် လိုအပ်သေးသည်။ အနောက်ဘက် ဂိုဒေါင်ရှိ အလုပ်သမားအတုက ဂရေးကိပ်၏ လမ်းဟောင်းများ ပါဝင်သည့် မြေပုံကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ အီလီဇာနှင့် အယ်လစ္စတားတို့က ကလေးထိန်းအခန်းသို့ သွားရာ လှေကားထစ်များဆီ မရောက်ခင်မှာပင် သူ့ကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။
သူက အယ်လစ္စတား၏ ငှားထားသော ဓားကို ချိုးဖျက်ပစ်ခဲ့သည်။ အယ်လစ္စတား စိတ်တိုနေခြင်းမှာ ထိုအချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဓားက ဟန်ချက်မညီဘူး။” အယ်လစ္စတားက ဆိုသည်။
အီလီနော်က ကျိုးနေသည့် ဓားအပိုင်းအစနှစ်ခုကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး။”
“သူက ကျောက်တုံးခုံတန်းနဲ့ ရိုက်ချိုးလိုက်တာလေ။” အီလီဇာက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
“ဒါကတော့ လွန်လွန်းတယ်ဗျာ။” ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
“ဓားက လမ်းမှာ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေလို့ပါ။”
အီလီနော်က အယ်လစ္စတားကို ကြည့်သည်။
“ရှင်ပဲ လျော်ရမှာနော်။”
သောရ် ရယ်မောလိုက်သည်။ ဂရေးကိပ်၏ ကျောက်တုံး ကျိုးခြင်းနှင့် လက်နက် ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေများမှာ လူတိုင်းအတွက် တန်းတူ အကျုံးဝင်ပုံရသည်။
နေမဝင်ခင်မှာပင် ဂိတ်တံခါးများ ပြန်ပွင့်သွားသည်။ သက်စ်ရာက မြို့စောင့်တပ်များနှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ထွက်ခွာသွားသူများမှာ ပြစ်ဒဏ်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအလျောက် ဖြစ်ကြောင်း သေချာစေသည်။ ကယ်ဒရစ်က အမိန့်ပေးစနစ်သစ်ကို ရေးဆွဲရာတွင် ကူညီပေးသည်။ ယခုအခါ အမိန့်တိုင်းတွင် သက်ဆိုင်ရာ ဌာနခွဲသာ သိရှိသည့် နေ့စဉ် အမှတ်အသားတစ်ခု ပါဝင်ရမည် ဖြစ်သည်။
မေရီက လျှို့ဝှက်အမှတ်အသားများကို ခိုးယူနိုင်ကြောင်း ကန့်ကွက်သည်။ ကယ်ဒရစ်က သဘောတူသည်။ ထို့ကြောင့် နှုတ်ဖြင့် အတည်ပြုချက်ကို ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။ အီလီဇာက အသံကိုလည်း အတုခေါ်နိုင်ကြောင်း ထပ်မံ ကန့်ကွက်သည်။ ကက်စ်တယ်လန်က မှော်အကာအကွယ်တုံ့ပြန်မှုစနစ်ကို အကြံပြုသည်။ ညစာစားချိန်ရောက်သောအခါ လှည်းတစ်စီးကို ခွင့်ပြုချက်ပေးရန် လူသုံးဦးနှင့် ကြေးပြားတစ်ခု လိုအပ်လာသည်။
မယ်လိုဒီက လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအသစ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
“ဝင်ဖို့ ဘယ်လောက် ကြာမလဲ။”
မေရီ စဉ်းစားသည်။
“ပိုကြာမယ်။”
“ဒါက ကျွန်မ မေးတဲ့ မေးခွန်း မဟုတ်ဘူး။”
“လက်ရှိမှာတော့ ဒါပဲ ကျွန်မတို့ ပေးနိုင်တဲ့ အဖြေပါ။”
ဖမ်းဆီးရမိထားသည့် အမျိုးသမီးမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည်။
အော်ရီလီယာက သူမ ကုသပေးရန် သဘောတူခဲ့သည့် မီးလောင်ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးလိုက်သည်။ သက်စ်ရာက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုများ မည်သည့်အရာများ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို သိရှိအောင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ဟော်လွန်းက သန့်ရှင်းသော ရေကိုသုံး၍ သူမ၏ ဒဏ်ရာများပေါ်မှ ဆာထာ၏ ပြာမှုန်များကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။ ဆာထာ၏ အမိန့်မီးတောက်များ သူမစိတ်ထဲတွင် တောက်လောင်မသွားမီ မေလင်က ထိုအမိန့်ပေးချက်၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။ ကယ်ဒရစ်က ချော်ရည်စီးကြောင်းများအောက်တွင် ကျိန်စာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
၎င်းသည် ထိုအမျိုးသမီး ကိုယ်တိုင် ကျိန်ဆိုခဲ့သည့် ကျိန်စာ မဟုတ်ပေ။
နာကျင်မှုဖြင့် အတင်းအကျပ် ပေးထားခဲ့သည့် ကျိန်စာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကယ်ဒရစ်က ထိုကျိန်စာ၏ အာဏာကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများ မှေးမှိန်သွားသည်။ သူမ ခြောက်နာရီကြာ အိပ်ပျော်သွားသည်။ နိုးလာသောအခါ သူမက ကျွန်တော်တို့ကို နာမည် ပြောပြသည်။
ဗက်ဆာ။
မေရီက ထိုနာမည်ကို ချရေးလိုက်သည်။
သူလျှိုတစ်ယောက်အနေဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ထိန်းသိမ်းခံထားရသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဖြစ်သည်။
ဗက်ဆာက ဆာထာသည် လူငါးယောက်ကို စေလွှတ်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ ကျွန်တော်တို့က သုံးယောက်ကို ဖမ်းမိထားသည်။ လှည်းမောင်းသူမှာ စတုတ္ထမြောက်သူ ဖြစ်သည်။ ပဉ္စမမြောက်သူက ဟေဗင်ရီးချ်ထဲသို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ခဲ့ပေ။
“သူတို့ရဲ့ တာဝန်က ဘာလဲ။” အီလီဇာက မေးသည်။
“စောင့်ကြည့်ဖို့။”
“ဘယ်နေရာကနေလဲ။”
“ကျွန်မ မသိဘူး။”
ထိုအချက်က ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။ ဆာထာသည် သူ၏ သူလျှိုများကို တစ်ယောက်နေရာနှင့် တစ်ယောက် မသိစေရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“သူ ဘာကို လိုချင်တာလဲ။” ကျွန်တော် မေးသည်။
ဗက်ဆာက သူမလက်မောင်းကို ပတ်ထားသည့် ပတ်တီးစများကို ငေးကြည့်သည်။
“သန့်ရှင်းရာဌာနအောက်က လမ်းကြောင်းတစ်ခု။ လျှို့ဝှက်အိမ်တော်က ချည်မျှင်တစ်ခု။ ကလေးထိန်းအခန်းထဲက အမှတ်အသားတစ်ခု။”
“ဘာလို့ အဲ့ဒီသုံးခုလုံးကို လိုချင်တာလဲ။”
“ဝင်ဖို့ လမ်းကြောင်း၊ ကုသပေးသူတွေကို အားနည်းသွားအောင် လုပ်ဖို့ နာကျင်မှု၊ ပြီးတော့ ကလေးတွေကို ခေါ်ထုတ်ဖို့ အမှတ်အသား။”
သောရ်က စားပွဲပေါ်သို့ ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ စောင့်ကြည့်သူကော။”
“ဘယ်ကြိုးပမ်းမှုက အထိရောက်ဆုံး ဖြစ်မလဲဆိုတာ ပြန်သတင်းပို့ဖို့။”
“ဘာလို့ အခုမှ လုပ်တာလဲ။” မေရီက မေးသည်။
ဗက်ဆာက အီလာရာ၏ အခန်းဘက်သို့ ကြည့်သည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းတို့က သူတော်စင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်လို့ပဲ။”
“ဆာထာက ဒါကို အဲ့လောက်မြန်မြန် သိသွားတာလား။”
“သံကြိုးက ပြတ်သွားပြီလေ။”
“မပြတ်ဘူး။” ကျွန်တော် ပြောသည်။ “ကျွန်တော်တို့က ဒါကို မြေပုံဆွဲထားပြီးသား။”
ဗက်ဆာ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။
“မင်းတို့ မီးတောင်ခိုလှုံရာကို မြင်လိုက်ရတာပေါ့။”
“ဟုတ်တယ်။”
သူမက သောရ်ကို ကြည့်သည်။ ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“သူ ရွေ့လျားတော့မယ်။”
“ဘယ်ကိုလဲ။”
“ကျွန်မ မသိဘူး။”
“ကွန်ကောဒီးယားဘက်ကိုလား။”
“ဖြစ်နိုင်တယ်။”
“ကလေးတွေကော။”
သူမ၏ တိတ်ဆိတ်မှုက အဖြေပေးနေသည်။ သောရ် ထရပ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ မနက်လင်းရင် ထွက်သွားမယ်။”
“ဂိတ်တံခါးက အခုလည်း ရပါတယ်။” ကျွန်တော် ပြောသည်။
“ကျွန်မက ကွန်ကောဒီးယားကို သူတို့ကို ကြိုမပြောဘဲနဲ့ အကျဉ်းသား သုံးယောက်နဲ့ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ သစ်သားမြင်းရုပ်ကြီးကို သယ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“မျှော်လင့်မထားလောက်အောင်ကို သတိကြီးတာပဲ။”
“ကျွန်မကို နောင်တရအောင် မလုပ်နဲ့။”
ပဉ္စမမြောက် သူလျှိုကို ညမှောင်မှ ဖမ်းမိသည်။
မုန်လာဥ (Carrot) က သူ့ကို ဖမ်းမိခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဆိတ်မှာ အောက်ဘက် တိရစ္ဆာန်ရုံမှ လွတ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ တံခါးခလုတ်ကို ဘယ်သူဖွင့်ထားခဲ့မှန်း ဘယ်သူမှ ဝန်မခံကြပေ။ မုန်လာဥက တောင်ဘက်ဂိတ်အနီးရှိ ယာယီမှတ်တမ်းရုံးထဲသို့ လျှောက်သွားပြီး အသုံးမပြုရသေးသည့် ခရီးသွားပုံစံစာရွက်များကို စားပစ်လိုက်သည်။ စာရေးသူက ၎င်းတို့ကို ပြန်သိမ်းရန် ကြိုးစားသည်။
မုန်လာဥက ထွက်ပြေးသည်။
သူက ပန်းပဲဆရာ၏ ဆိုင်နောက်ဘက်ရှိ လမ်းကြားထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
ထိုနေရာတွင် သူက အာရုံစိုက်မှုကို လွဲမှားစေသည့် ဝတ်ရုံအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဝတ်ရုံက ဆိတ်တွေအပေါ်မှာတော့ အလုပ်မဖြစ်ပေ။
မုန်လာဥက ဝတ်ရုံ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ကိုက်စားပစ်လိုက်သည်။
မြို့စောင့်တပ်က ထိုသူလျှိုအား သူ၏ လက်မှ ဆိတ်ကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားနေစဉ် ဖမ်းမိလိုက်သည်။ မယ်လိုဒီက သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ဂရေးကိပ်သို့ ခေါ်လာသည်။
“ဒါ နောက်ဆုံးသူလျှိုပဲ။” သူမ ပြောသည်။
မုန်လာဥ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် အနက်ရောင် အဝတ်စတစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူလျှိုက ဆိတ်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်နေသည်။ ကျွန်တော် ဆိတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“လွှတ်ပေးလိုက်။”
မုန်လာဥက ဝါးနေဆဲ။
“မုန်လာဥ။”
သူ မျိုချလိုက်သည်။
မေရီ မျက်လုံး မှိတ်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒါ သက်သေအထောက်အထား ဖြစ်နိုင်တယ်။”
မယ်လိုဒီက ကျန်နေသည့် ဝတ်ရုံကို စစ်ဆေးသည်။
“နောက်ထပ် အများကြီး ကျန်သေးပါတယ်။”
သူလျှိုက လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသည်။ မုန်လာဥက သူ့ဒူးခေါင်းနောက်ကို ခေါင်းဖြင့် တိုက်လိုက်သည်။ သူ လဲကျသွားသည်။ အီလီဇာက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“ကျွန်မတို့ ဆိတ်တပ်ဖွဲ့တော့ ဖွဲ့မှာ မဟုတ်ဘူးနော်။”
“ကျွန်တော်လည်း အဲ့လို မဆိုလိုပါဘူး။”
ပယ်ရင်က စစ်ရေးမြေပုံပေါ်ရှိ သစ်သားဘဲရုပ်ကို ကိုင်လျက် တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသည်။ သူ မျက်နှာပျက်နေပုံ ရသည်။
သူလျှိုတွင် လက်နက် မပါရှိပေ။ မှတ်စုများသာ ပါသည်။ သူက မြို့စောင့်တပ်များ၏ အလှည့်ကျ စောင့်ကြည့်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ကလေးများ အောက်ဘက် ဥယျာဉ်သို့ သွားသည့်အချိန်၊ ဂရေးကိပ်တွင် ညဘက် ကျန်ရစ်သည့် နတ်ဘုရားများ၊ သောရ် ကွန်ကောဒီးယားသို့ မည်မျှမကြာခဏ သွားရောက်သည်၊ အက်ဗလင် အိုင်အိုထံ သွားရန် မည်သည့်ဂိတ်ကို အသုံးပြုသည်၊ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အုတ်မြစ်သည် ဂရေးကိပ်၏ အောက်ဘက် အကာအကွယ်များနှင့် မည်သည့်နေရာတွင် ချိတ်ဆက်မည် စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
ဆာထာသည် တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူသည် မေးခွန်းများကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူလျှိုများသည် မည်သည့်အဖြေက ကျွန်တော်တို့ကို အလွယ်ကူဆုံး ပွင့်သွားစေမည်ကို သိရှိရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့က ငါးယောက်လုံးကို ဖမ်းမိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချက်က ကျွန်တော်တို့ မည်သည့်မေးခွန်းကိုမျှ အဖြေမပေးခဲ့ရဟု မဆိုလိုပါ။
ထိုညနှောင်းပိုင်းတွင် ကျွန်တော် ကလေးထိန်းအခန်း၌ ရပ်နေမိသည်။ ကာရိုက သူမ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသား သစ်သားမြင်းရုပ်ကို ရင်ခွင်ထဲ ဖက်ထားလျက် အိပ်ပျော်နေသည်။ ဂယ်ရစ်က သူ၏ စောင်ကို သူမအိပ်ရာဘက်သို့ နေရာမရွှေ့ဘဲ တစ်ဝက်လောက် ရောက်အောင် လုပ်ထားသည်။ တိုးတက်မှုက အပြည့်အဝ မရှိသေးပေ။ အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“သူတို့ သူလျှိုကို မြင်လိုက်ကြတယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။
“သူတို့က ကျွန်မတို့ သူ့ကို ဖမ်းလိုက်တာကို မြင်သွားတာပါ။”
“ဓားကို မြင်လိုက်ကြတယ်။”
“ဟုတ်တယ်။”
“ကျွန်တော် သူတို့ကို အဲ့ဒါတွေ မမြင်စေချင်ခဲ့တာ။”
“ကျွန်မ သိပါတယ်။”
သူမက ကျွန်တော့်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“ရိုင်ဆာက သူတို့နဲ့အတူ ရှိနေပေးတယ်။ နာရာက အခန်းကို ကာကွယ်ပေးတယ်။ အီလီဇာက ပိတ်ကို ကာကွယ်ပေးတယ်။ ရှင်က သူလျှိုကို တားဆီးလိုက်တယ်။”
“သူတို့ ဒါတွေကို လုပ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ လိုအပ်မနေသင့်ဘူး။”
“ကလေးဘယ်သူမှ မလိုအပ်သင့်ပါဘူး။”
သူမက ကျွန်တော့်ကို မှီလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါက ကာကွယ်ပေးတာကို မအောင်မြင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။”
ကျွန်တော့် မျက်လုံးထောင့်တွင် အလင်းစတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသည်။ သောရ် တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်။ သူမက မြော့လ်နီယာ (Mjölnir) ကို ကိုင်ထားသည်။
“ကွန်ကောဒီးယား ဂိတ်က အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီ။”
“အခုလား။”
“လက်ဇန်ဒါနဲ့ အိုင်အိုက သတိပေးချက်ကို လက်ခံရရှိပြီးပြီ။ အော်ရီသာက အဟောင်းအုတ်မြစ်အခန်းကို စစ်ဆေးနေတယ်။”
“ပြီးတော့ အရုပ်ကော။”
“တံဆိပ်ခတ်ပြီးပြီ။”
“သူလျှိုတွေကော။”
“ကောင်စီတွေက လွှဲပြောင်းဖို့ သဘောတူတဲ့အထိ အီလီဇာက သူတို့ကို ဒီမှာပဲ ထိန်းထားလိမ့်မယ်။”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သောရ်က အိပ်ပျော်နေသည့် အမြွှာကလေးများကို ကြည့်သည်။
“မနက်လင်းရင် လေ့ကျင့်မယ်။”
ကျွန်တော် သူမကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
“ဆာထာက ကျွန်တော်တို့မြို့ထဲကို သူလျှိုငါးယောက် စေလွှတ်လိုက်တာ။”
“ဟုတ်တယ်။”
“ကျွန်တော်တို့က တစ်နေ့ကုန် သူတို့ကို လိုက်ဖမ်းနေရတာ။”
“ဟုတ်တယ်။”
“ရှင်က ကွန်ကောဒီးယားကို ထွက်သွားတော့မလို့လား။”
“ခဏတာပါပဲ။”
“ဒါတောင် ရှင်က ကျွန်တော့်ကို လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ ရှိနေစေချင်သေးတာလား။”
သူမ ပြုံးသည်။
“အခုလိုအချိန်မျိုးမှာ ပိုတောင် လိုသေးတယ်။”
သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ရဲ့တူကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။
တိတ်ဆိတ်စွာပင်။
တူ၏ အမည်းရောင် ခေါင်းပိုင်းအတွင်းတွင် လျှပ်စီးတန်းများ လှုပ်ရှားနေသည်။
အခန်းထဲရှိ သတ္တုပစ္စည်းတိုင်း၏ တည်ရှိမှုကို ကျွန်တော် ခံစားမိသည်။
ကုတင်တပ်ဆင်ထားသည့် သံချောင်းများ။
မီးအိမ်ချိတ်။
ပြတင်းပေါက် စလစ်တံ။
အက်ဗလင်၏ လက်စွပ်။
ထို့နောက် ကျွန်တော် စွမ်းအားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
လျှပ်စစ်ပွင့် တစ်စက်မျှပင် ထွက်မလာခဲ့။ သံမှိုတစ်ခုမျှပင် တုန်ခါမသွားပေ။ ကျွန်တော့်စွမ်းအားက ကျွန်တော်ရွေးချယ်သည့်အတိုင်း လိုက်နာသည်။
အပြင်ဘက်တွင်မူ ဟေဗင်ရီးချ်ကို နှင်းလွှာသစ်များ ဖုံးအုပ်ထားသည်။
ကျွန်တော်တို့ နံရံတွေ ဆောက်လိုက်ရုံနဲ့ မြို့က လုံခြုံသွားတာ မဟုတ်ပေ။ ဂရေးကိပ်၏ အကာအကွယ် မှော်အတားအဆီးတွေ သန်မာရုံနဲ့လည်း စိတ်ချရတာ မဟုတ်။
ဆာထာ၏ ကိုယ်စားလှယ်များသည် စာရွက်စာတမ်းများ၊ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများ၊ ဂရုစိုက်မှုများ၊ သိလိုစိတ်များနှင့် လမ်းဘေးမှ ခေါ်လာသည့် ကလေးတစ်ယောက်မှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
သာမန်အပေါက်အလမ်းလေးတွေပါ။
တူတစ်လက်နဲ့ အပြီးတိုင် ပိတ်ဆို့လို့မရနိုင်တဲ့ အပေါက်မျိုးတွေပေါ့။
သို့သော်လည်း မြို့စောင့်တပ်က တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။
တပ်ဖွဲ့များက ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။
နတ်ဘုရားများက တစ်ဦး၏ နယ်ပယ်ကို တစ်ဦး မကျူးကျော်ဘဲ မိမိတို့၏ စွမ်းအားကိုသာ သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။
ကလေးများကလည်း ကမ်းလှမ်းလာသည့် အရာကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။
ပြီးတော့ မုန်လာဥကလည်း ရန်သူ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ကိုက်စားပစ်ခဲ့သေးသည်။
ဒါဟာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကာကွယ်မှုတော့ မဟုတ်ပါ။
ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကာကွယ်မှုပါ။
ဒီတစ်ညတာအတွက်တော့၊ ကျွန်တော်တို့ ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။