အခန်း (၂၅၇) - ပထမဆုံး စစ်ရေးပြလေ့ကျင့်မှု
အီလီဇာက မြို့တစ်ဝန်းလုံး ပါဝင်တဲ့ ပထမဆုံး စစ်ရေးပြလေ့ကျင့်မှုကို မိုးလင်းစအချိန်မှာ ကျင်းပဖို့ အချိန်ဇယားဆွဲခဲ့သည်။
ဒီအစီအစဉ်ကို လူတွေ သဘောမကျကြပေ။
သို့သော် သူမကတော့ ဒါကို သဘောကျနေပုံရသည်။
"ရန်သူက လူတိုင်း အစာစားပြီးတာကို စောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"မနက်စာတောင် မစားရသေးခင် အချိန်ပိုင်းမှာ ဝင်တိုက်တဲ့ ရန်သူကတော့ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုတာကို စွန့်လွှတ်ထားပြီးသားပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သော် က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဒီကိစ္စမှာတော့ ဂရေးကိပ်နဲ့ ကွန်ကော်ဒီယာတို့ သဘောထား တူကြတယ်"
အီလီဇာက ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ခေါင်းလောင်းမထိုးခင် အောက်ဘက်ကွင်းပြင်ကို ဆင်းလာခဲ့ကြပါ"
သော်က ပြုံးလိုက်သည်။
"အဲဒီနောက်မှာ မနက်စာ ကျွေးဦးမှာလား"
"လေ့ကျင့်မှုကို အကောင်းဆုံး လုပ်နိုင်ခဲ့ရင်ပေါ့"
မယ်လိုဒီက ကျွန်တော့်ဘက်ကို တိုးကပ်လာသည်။
"ငါတို့ အစားအသောက်တွေ သွားဝှက်ထားရမယ်"
မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်မှာ အက်ဗလင်က နိုးနေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူမက ပေါင်ပေါ်မှာ စာအုပ်တစ်အုပ်တင်လျက် ပြတင်းပေါက်ဘေးမှာ ထჯိုင်နေသည်။
ကလေးစာအုပ်တွေထဲက တစ်အုပ်တော့ မဟုတ်။
ပိုဟောင်းသည်။
ပိုကျဉ်းသည်။
အက်ကွဲနေသော အစိမ်းရောင် သားရေဖုံးနဲ့ စာအုပ်ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ် လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ သူမက စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
"ဘာတွေ ဖတ်နေတာလဲ"
"ဆေးရုံ မှတ်တမ်းတစ်ခုပါ"
"ဘယ်သူမှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသွားလို့လား"
"လူတွေအများကြီးပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ရာနီးပါး ကာလတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာ"
"မနက်ခင်း တစ်ခုတည်းအတွက်နဲ့တော့ အဲဒါ များလွန်းတယ် ထင်တယ်"
သူမက ပြုံးလိုက်သည်။
ပြီးနောက် စာအုပ်ကို စာမျက်နှာအောက်ဘက်လှန်ပြီး ချထားလိုက်သည်။
အဖုံးပေါ်မှာ ဖိနှိပ်ထွင်းထုထားတဲ့ သင်္ကေတတစ်ခုကို ကျွန်ုပ် သတိထားမိလိုက်သည်။
မီးတောက်ငယ်လေးကို အုပ်မိုးထားတဲ့ လက်ဖဝါးပုံစံ ဖြစ်သည်။
အရမ်းရင်းနှီးနေသလို ခူစားရသည်။
ဘယ်မှာ မြင်ဖူးခဲ့လဲဆိုတာ မစဉ်းစားမိခင်မှာပဲ ဂါရစ်က ပုခက်ထဲကနေ အော်ခေါ်လိုက်သည်။
မေးခွန်းထုတ်ဖို့ ကြံထားတာတွေပါ လွင့်စင်ကုန်တော့သည်။
စစ်ရေးပြလေ့ကျင့်မှုမှာ ကျွန်ုပ် မျှော်လင့်ထားတာထက် ခေါင်းလောင်းသံတွေ ပိုပါဝင်နေသည်။
ရဲတိုက်က တစ်ချက်။
ဟေဗင်ရိတ်က နှစ်ချက်။
လမ်းမဘက်က တပ်စခန်းကနေ သေးသေးလေး တစ်ချက်။
တိုဗန်က ပြင်ပကွင်းပြင်မှာ ရပ်ပြီး အဲဒီခေါင်းလောင်းသံ လေးချက်စလုံးကို နားစွင့်နေသည်။
"မကိုက်ညီကြဘူး" ဟု သူက ဆိုသည်။
"ခေါင်းလောင်းတွေပဲလေ" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"အနောက်ဘက် မြို့ပြခေါင်းလောင်းသံက နောက်ကျနေတယ်"
"ဘယ်လောက်တောင် နောက်ကျလို့လဲ"
"နှလုံးခုန်သံ သုံးချက်စာလောက်ပေါ့"
အီလီဇာက အချက်ပြပေးရမယ့် တာဝန်ရှိ အရာရှိဘက်ကို လှည့်လိုက်သည်။
"ပြင်လိုက်ပါ"
အရာရှိက တာဝါကျောင်းဘက်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
"ခေါင်းလောင်းကိုလား"
"အချိန်ကိုက်ကို ပြောတာ"
တိုဗန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်အေးသွားပုံရသည်။
ခေါင်းလောင်းကြီးမှာ အန္တရာယ်ရှိနေပြီလားလို့ ကျွန်ုပ် သံသယဝင်မိသည်။
ရဲတိုက်အစောင့်တပ်က ဦးဆုံး စုဝေးကြသည်။
လူဦးရေ ရှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက်။
အချို့က ဂရေးကိပ်ရဲ့ အကာအကွယ်စွမ်းအင်တွေ မနိုးထခင်ကတည်းက တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသူတွေ ဖြစ်သည်။
အချို့ကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်းမှ ရောက်လာကြသူတွေ ဖြစ်သည်။
မြို့ပြကင်းစောင့်တပ်တွေကတော့ ခရိုင်အသီးသီးကနေ အုပ်စုလိုက် ရောက်ရှိလာကြသည်။
လူဦးရေ တစ်ရာ့လေးဆယ့်သုံးယောက်။
လမ်းမကင်းလှည့်အဖွဲ့တွေကတော့ မြင်းတွေ၊ လှည်းတွေနဲ့အတူ ရောက်လာကြပြီး တံတားတွေကို ဘယ်သူက စစ်ဆေးရမယ့်တာဝန်ရှိလဲဆိုတဲ့ အငြင်းပွားမှုတွေနဲ့အတူ ရောက်လာကြသည်။
အရန်အင်အားကတော့ အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။
တောင်သူလယ်သမားတွေ။
လက်မှုပညာရှင်တွေ။
သတ္တုတွင်းလုပ်သားတွေ။
စစ်မှုထောက်ဟောင်းတွေ။
အရန်တာဝန်ဆိုတာ ကျန်တဲ့သူတွေရဲ့ နောက်မှာ ရပ်နေရုံပဲလို့ ထင်လို့ ဆန္ဒအလျောက် ပါဝင်လာကြတဲ့ လူအချို့လည်း ပါဝင်သည်။
အီလီဇာက အဲဒီအယူအဆကို ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။
သူတို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
မေရီက ကွင်းပြင်ဘေးက မြှင့်တင်ထားတဲ့ စင်မြင့်ပေါ်မှာ ရပ်နေသည်။
သူမက စာအုပ်သုံးအုပ်ကို ကိုင်ထားသည်။
တက်ရောက်မှုစာရင်းအတွက် တစ်အုပ်။
ဆုံးဖြတ်ချက်တွေအတွက် တစ်အုပ်။
အမှားအယွင်းတွေအတွက် တစ်အုပ်။
မယ်လိုဒီက သူမကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘယ်ဟာက အကြီးဆုံးလဲ"
"တတိယမြောက် စာအုပ်လေ"
"ငါတို့ မစရသေးဘူးလေ"
မေရီက စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"ငါတို့ စီစဉ်နေတာ ခြောက်ရက်တောင် ရှိပြီလေ"
မယ်လိုဒီက ကျွန်တော့်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
"ဒါက မတရားဘူး"
"ပြင်ဆင်ထားပုံတော့ ရတယ်"
မေရီက ဘာမှန်းမသိတာကို ရေးမှတ်လိုက်သည်။
မယ်လိုဒီက ကိုယ်ကိုမတ်လိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ ကန့်ကွက်မှုကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီ"
ဒီဖွဲ့စည်းပုံအသစ်က စာရွက်ပေါ်မှာ ကြည့်ရတာတော့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သလို ရှိနေသည်။
ရဲတိုက်အစောင့်တပ်က ဂရေးကိပ်ကို ကာကွယ်ပေးမယ်။
မြို့ပြကင်းစောင့်တပ်က ဟေဗင်ရိတ်ကို ကာကွယ်မယ်။
လမ်းမကင်းလှည့်အဖွဲ့တွေက ခရီးသွားလာရေးနဲ့ ထောက်ပံ့ရေးလမ်းကြောင်းတွေကို ပွင့်လင်းနေအောင် လုပ်ပေးမယ်။
အရန်အင်အားကတော့ အကူအညီလိုအပ်တဲ့ မည်သည့်အုပ်စုကိုမဆို အားဖြည့်ပေးမယ်။
ဘုရားသခင်ဘက်က တုံ့ပြန်သူတွေကတော့ သီးသန့်လည်ပတ်ကြပြီး အရေးပေါ်အခြေအနေ ကြေညာမထားဘဲနဲ့ သာမန်လူသားတွေရဲ့ အမိန့်ပေးမှုကို လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။
လက်တွေ့မှာတော့ ရဲတိုက်အစောင့်တပ်က ကင်းစောင့်တပ်ရဲ့ အချို့အဖွဲ့ဝင်တွေထက် မြို့ကို ပိုသိကြသည်။
လမ်းမကင်းလှည့်အဖွဲ့ရဲ့ တစ်ဝက်လောက်က ဟေဗင်ရိတ်ထဲမှာ နေထိုင်ကြသည်။
အရန်အင်အားထဲမှာ သူတို့ကို အမိန့်ပေးရမယ့် တာဝန်ကျသူတွေထက် အတွေ့အကြုံပိုများတဲ့ အရာရှိတွေ ပါဝင်နေသည်။
အရေးပေါ်အခြေအနေဆိုတာ ဘာကိုခေါ်လဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ ဘယ်သူမှ သဘောတူညီချက်မရှိကြပေ။
အီလီဇာကတော့ ကျေနပ်နေပုံရသည်။
"ကဲ... အခုဆိုရင် ဘာတွေမှားနေလဲဆိုတာ ငါတို့ သိရပြီပေါ့"
"မနေ့ကတည်းက တချို့ဟာတွေကို သိပြီးသားပါ" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောလိုက်သည်။
"အခုတော့ လူတိုင်း သိသွားကြပြီပေါ့"
ဂါရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က ပထမဆုံး လေ့ကျင့်မှုကို ကွပ်ကဲသည်။
ဒီလိုလုပ်တာက ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
လူသုံးယောက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ သားဖြစ်သူဘက်ကို လှမ်းကြည့်ကြသည်။
သူက နံရံဘေးမှာ ဟယ်လီနာနဲ့ ကားလ်တို့နဲ့အတူ ထိုင်နေပြီး သစ်သားမြင်းရုပ်လေးကို ကိုင်ထားသည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ ယောက္ခထီးပါ" ဟု ကျွန်ုပ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
အသစ်ပေါ်လာတဲ့ ဘုရားသခင်တွေထဲက တစ်ယောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"နာမည်တူတွေလား"
"ဟုတ်တယ်"
"ဘာလို့လဲ"
ကျွန်ုပ်က အက်ဗလင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူမက ဆေးကုသရေးစခန်းကို စစ်ဆေးနေသည်။
"အလေ့အထလေ"
ဂါရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က ကြားသွားသည်။
"ရိုသေလေးစားမှုပေါ့"
နံရံဘေးကနေ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သားဖြစ်သူက "မြင်း" လို့ အော်လိုက်သည်။
ဘုရားသခင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အလေ့အထဆိုတာ ပိုလုံခြုံပုံရပါတယ်"
ဒီလေ့ကျင့်ခန်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။
စပါးတွေတင်ဆောင်လာတဲ့ လှည်းတစ်စီးက အနောက်ဘက်မြို့တံခါးနားမှာ တိမ်းမှောက်သွားမှာ ဖြစ်သည်။
မြို့ပြကင်းစောင့်တပ်က အဲဒီဧရိယာကို လုံခြုံရေးယူရမယ်။
လမ်းမကင်းလှည့်အဖွဲ့က လမ်းကြောင်းပြောင်းပေးရမယ်။
အရန်အင်အားက စိတ်ကူးယဉ် မိုးရွာလို့ မပျက်စီးခင်မှာ စပါးတွေကို ရွှေ့ပြောင်းပေးရမယ်။
ရဲတိုက်အစောင့်တပ်ကတော့ သူတို့ရဲ့ ရာထူးနေရာမှာပဲ ဆက်ရှိနေရမယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဖြစ်အပျက်တိုင်းအတွက် လူတိုင်း အဲဒီဘက်ကို ပြေးသွားဖို့ မလိုဘူးလေ။
ဒီနောက်ဆုံးအချက်ကိုတော့ ကျွန်တော့်အတွက် ထည့်သွင်းထားတာ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်က နံရံပေါ်မှာ အီလီဇာနဲ့အတူ ရပ်နေသည်။
"ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ"
"စောင့်ကြည့်နေ"
"ဒါနဲ့ တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားရင်ရော"
"ဘယ်သူကမှ မြင့်မြတ်တဲ့ အကူအညီ တောင်းခံလာတဲ့အထိ ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေလိုက်"
"အဲဒါက မထိရောက်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်"
"အဲဒါ သင်ခန်းစာပဲလေ"
လှည်းက တိမ်းမှောက်သွားသည်။
පெร์ရင်က ဘီးတစ်ဘက် လုံခြုံစွာ ပြိုကျသွားစေမယ့် စနစ်တစ်ခုကို ဒီဇိုင်းဆွဲထားခဲ့သည်။
အလုပ်ဖြစ်သွားသည်။
ကျန်တဲ့ ဘီးသုံးဘက်ပါ ပြုတ်ထွက်သွားသည်။
အီလီနော်က မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။
ပီရင်က လှည်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"အဲဒီလို ဖြစ်သွားဖို့ မရည်ရွယ်ထားပါဘူး"
စပါးအိတ်တွေ ပြုတ်ကျလာသည်။
တစ်အိတ်က ပေါက်ထွက်သွားသည်။
အရန်အင်အားတွေ အဲဒီဘက်ကို ပြေးသွားကြသည်။
ရဲတိုက်အစောင့်တပ်က ဆယ့်နှစ်ယောက်လည်း အတူတူပဲ ပြေးသွားကြသည်။
အီလီဇာက လက်ခေါင်းလောင်းကို တီးလိုက်သည်။
သူတို့ ရပ်သွားကြသည်။
"မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်ကျရာ နေရာတွေကို ပြန်ကြတော့"
သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က စပါးတွေဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"စပါးတွေ ဖိတ်ကျကုန်ပြီ"
"မြို့ကြီးကတော့ ဆက်ရှင်သန်နေမှာပါ"
အစောင့်တပ်သားက မယုံကြည်နိုင်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ကြည့်နေသည်။
ဒါပေမဲ့ ပြန်သွားကြပါတယ်။
မြို့ပြကင်းစောင့်တပ်က လမ်းမတစ်ဝိုက်မှာ နယ်နိမိတ် သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။
အရမ်းကြီးလွန်းတယ်။
သူတို့က ဆေးရုံလမ်းလေးကို သွားတဲ့လမ်းကို ပိတ်လိုက်ကြသည်။
အက်ဗလင်က ကြိုးတန်းနားကို လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"ဖယ်လိုက်ပါ"
ကင်းစောင့်အရာရှိက ဂါရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
အက်ဗလင်ကတော့ မကြည့်ဘူး။
"ဒါတကယ်သာဆိုရင်၊ ဒဏ်ရာရထားတဲ့လူတွေ ဒီလမ်းကို လိုအပ်လိမ့်မယ်"
အရာရှိက ကြိုးကို ဖယ်ပေးလိုက်သည်။
မေရီက တတိယမြောက် စာအုပ်ထဲမှာ ရေးမှတ်လိုက်သည်။
လမ်းမကင်းလှည့်အဖွဲ့က လှည်းနှစ်စီးကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးလိုက်သည်။
ပြီးတော့ မှားပြီး လှည်းနှစ်စီးစလုံးကို လမ်းကျဉ်းလေးတစ်ခုတည်းဘက်ကို ပို့လိုက်မိကြသည်။
အော်ဟစ်သံတွေ ထွက်လာသည်။
မြင်းတစ်ကောင်က စိတ်ဆိုးသွားပုံရသည်။
သော်က ကျွန်တော့်ဘေးက နံရံပေါ်ကနေ စောင့်ကြည့်နေသည်။
"အခြေအနေကောင်းနေသလိုပဲ"
"ဟုတ်လို့လား"
"ဘာမှ မလောင်ကျွမ်းသွားဘူးလေ"
သူမရဲ့ ဆံပင်ခွေလေးထဲမှာ မီးပွားလေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
အီလီဇာက သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သော်က အဲဒါကို လက်နဲ့ ဖိသိပ်ချလိုက်သည်။
အရန်အင်အားက စပါးအများစုကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
မယ်လိုဒီက အိတ်တစ်အိတ်ကို ခိုးသွားသည်။
ဒါက လေ့ကျင့်ခန်းရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။
အရန်အင်အားကို ဘယ်သူမှ မပြောပြထားခဲ့ဘူး။
သူမက သံချပ်ကာအပေါ်ကနေ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ပြီး တောင်ဘက် လှေကားဘက်ကို ယူသွားသည်။
လူသုံးယောက်က သူမကို မြင်သွားကြသည်။
တစ်ယောက်က အကူအညီတောင်းဖို့ အော်သည်။
တစ်ယောက်က သူမမှာ ခွင့်ပြုချက်ရှိတယ်လို့ ယူဆလိုက်သည်။
တတိယလူကတော့ သူမနောက်ကနေ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားပြီး ဘယ်သူမှ လိုက်လာလားဆိုတာ ကြည့်ဖို့ ရပ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ အိတ်ကို ယူသွားလိုက်သည်။
မယ်လိုဒီက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
အဲဒီလူက လှည်းဆီကို ပြန်ပြေးသွားသည်။
"သူက ဘယ်သူလဲ" ဟု သူမက မေးလိုက်သည်။
မေရီက တက်ရောက်မှုစာရင်းကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
"ဘားရစ်။ ပုံစံဖော်သူ။ စစ်ရေးအတွေ့အကြုံ မရှိဘူး"
မယ်လိုဒီက ပြုံးလိုက်သည်။
"သူ့ကို ကင်းထောက်တပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပါ"
အီလီဇာက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဘားရစ်က မနက်စာမစားရသေးခင်မှာပဲ အလုပ်အကိုင် ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အမြွှာနှစ်ယောက်က အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ဒါက ကျွန်တော့်ကို စိုးရိမ်စေသည်။
ကင်းစောင့်တပ်က ကြိုးကို ရွှေ့လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ကားလ်က လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
ဂါရစ်က သူ့ရဲ့ သစ်သားမြင်းရုပ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လေထဲကို မထိဘဲနဲ့ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကြားမှာ ဖြတ်သွားအောင် လုပ်ပြသည်။
ဟယ်လီနာက သူ့လက်တွေကို ချလိုက်သည်။
"စစ်သားရုပ်တွေကို မခေါက်ရဘူး"
"မြင်း"
"မြင်းရုပ်တွေကိုလည်း မခေါက်ရဘူး"
သူက ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ကျဉ်းတဲ့ ပုံစံကို စဉ်းစားလိုက်သည်။
ပြီးနောက် စပါးအိတ်တစ်အိတ်ကို သူ့ပေါင်ပေါ်ရောက်အောင် ခေါက်လိုက်သည်။
အရန်အင်အားတွေ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
စပါးအိတ်က လှည်းဘေးကနေ ပျောက်သွားပြီး ဟယ်လီနာရဲ့ ဒူးပေါ်မှာ ပေါ်လာသည်။
သူမက အဲဒါကို ကြည့်လိုက်သည်။
ပြီးတော့ မြေးဖြစ်သူကို လှမ်းကြည့်သည်။
"မလုပ်ရဘူး"
ဂါရစ်က စပါးအိတ်ကို ပြန်ပို့လိုက်သည်။
အဲဒါက လှည်းပေါ်မှာ ပေါ်လာသည်။
ကျသွားတဲ့အချိန်မှာ အပ်ချုပ်ရာတွေ ကွဲထွက်သွားသည်။
စပါးတွေ ပိုပြီး ဖိတ်ကျကုန်သည်။
မေရီက တတိယမြောက် စာအုပ်မှာ စာကြောင်းအသစ် စတင်ရေးလိုက်သည်။
"သူတို့ကို အထဲခေါ်သွားသင့်တယ်" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောလိုက်သည်။
ဟယ်လီနာက ကလေးတွေဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ခေါင်းလောင်းသံတွေက ဘယ်လိုအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာ သူတို့ သင်ယူဖို့လိုတယ်"
"လေ့ကျင့်ခန်းကို လာမဖျက်ဖို့လည်း လိုတယ်လေ"
ကားလ်က ထရပ်လိုက်သည်။
ဖိတ်ကျနေတဲ့ စပါးတွေက လမ်းမပေါ်ကနေ မြင့်တက်လာသည်။
စပါးစေ့ရာပေါင်းများစွာ လေထဲမှာ မျောပါနေကြသည်။
ဆယ်လ်ရဲ့ နယ်မြေစွမ်းအင်က သူတို့ကြားထဲမှာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
စပါးစေ့တိုင်းမှာ အစိမ်းရောင် အညှောင့်ပေါက်စလေးတွေ ထွက်လာကြသည်။
အရန်အင်အားတွေ အလုပ်ရပ်သွားကြသည်။
လူတိုင်း စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ကားလ်က ပြုံးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်က နံရံပေါ်ကနေ ဆင်းလာလိုက်သည်။
သင်ခန်းစာက ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သမီးငယ်ဆီကို အရင်ဆုံး ရောက်သွားသည်။
"သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ"
ကားလ်က မျောနေတဲ့ စပါးတွေကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ကြီးထွားလာပါစေ"
"အခုတော့ မဟုတ်သေးဘူး"
"ဘာလို့လဲ"
သူမရဲ့ စကားပြောဆိုမှုက မပြေပြစ်သေးဘူး။
အများစုက စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီပဲ ဖြစ်သည်။
တစ်ခုခုကို အရမ်းလိုချင်လာမှသာ မေးခွန်းတွေ မေးတတ်သည်။
အက်ဗလင်က ဒူးထောက်လိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါတွေက သမီးဥစ္စာ မဟုတ်လို့လေ"
ကားလ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
အဲဒီစပါးတွေက တခြားသူတစ်ယောက်ယောက် ပိုင်ဆိုင်တယ်ဆိုတာ သူမ သိသည်။
ဒါပေမဲ့ စွမ်းအင်က အဲဒါကို အရေးမပါသလို ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
"သူတို့ ပစ်ချလိုက်တာလေ"
"အဲဒါကြောင့် သမီးပိုင်သွားတာ မဟုတ်ဘူး"
အညှောင့်တွေက ဆက်ပြီး ကြီးထွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
အမြစ်တွေက လေထဲမှာ ခွေလိမ်နေကြသည်။
ဂါရစ်က အဲဒါတွေဘက်ကို လက်လှမ်းလိုက်သည်။
အာကာသ လိမ်ကောက်သွားသည်။
"မလုပ်နဲ့" ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
ကလေးနှစ်ယောက်စလုံး တောင့်တင်းသွားကြသည်။
ကွင်းပြင်တစ်ဝက်လောက်လည်း အတူတူပဲ ငြိမ်ကျသွားကြသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
"သမီးတို့ ပြန်ထည့်ဖို့ ကူညီပေးလို့ရပါတယ်"
ကားလ်က သူမရဲ့ လက်ဖဝါးငယ်လေးကို အက်ဗလင်ရဲ့ လက်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။
ကြီးထွားမှုနှုန်း နှေးကွေးသွားသည်။
ဒါပေမဲ့ ပြန်ရပ်သွားတာတော့ မဟုတ်ဘူး။
ဆယ်လ်က အနားကို ချဉ်းကပ်လာသည်။
"ငါ ကူညီပေးလို့ရမလား"
အက်ဗလင်က ကားလ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သမီးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ဆယ်လ်က မျောနေတဲ့ ပင်စည်လေး တစ်ခုကို ထိလိုက်သည်။
အညှောင့်အသစ်တွေက စပါးစေ့ထဲကို ပြန်ဝင်သွားကြသည်။
ပျက်စီးသွားတာတော့ မဟုတ်ဘူး။
ဖြစ်နိုင်ချေ အခြေအနေဆီကို ပြန်ရောက်သွားတာ ဖြစ်သည်။
ကားလ်က သေချာ စောင့်ကြည့်နေသည်။
ပြီးတော့ သူမကို အတုယူလုပ်လိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေတဲ့ အညှောင့်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
စပါးစေ့တွေ ပြုတ်ကျလာကြသည်။
အများစုက ပေါက်နေတဲ့ အိတ်ထဲကို ကျသွားကြသည်။
အချို့ကတော့ ဂါရစ်ရဲ့ အပေါ်ကို ကျလာသည်။
သူ ရယ်လိုက်သည်။
လေ့ကျင့်ခန်းက ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လာကြသည်။
အီလီဇာက နံရံပေါ်ကနေ ဆင်းလာသည်။
"ကလေးတွေကိုပါ ကာကွယ်ရေး အစီအစဉ်ထဲမှာ ထည့်သင့်လား"
"မထည့်ရဘူး" ဟု အက်ဗလင်နဲ့ ကျွန်ုပ် အတူတူ ပြောလိုက်သည်။
ကပ္ပတိန်က စပါးတွေဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ထည့်သည်ဖြစ်စေ၊ မထည့်သည်ဖြစ်စေ သူတို့ကတော့ သက်ရောက်မှု ရှိလာမှာပဲ"
အဲဒါကို ငြင်းပယ်ဖို့ ခက်ခဲလှသည်။
ရိုင်ဆာက ဆေးကုသရေးစခန်းဘက်ကနေ ရောက်လာသည်။
"သူတို့ရဲ့ သင်ခန်းစာတွေထဲမှာ အရေးပေး ခေါင်းလောင်းသံတွေလည်း ပါဝင်သင့်တယ်"
"သူတို့က ခေါင်းလောင်းသံတွေကို သိပြီးသားပါ" ဟု ဟယ်လီနာက ဆိုသည်။
"ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာရော သူတို့ သိကြရဲ့လား"
လူတိုင်းက အမြွှာနှစ်ယောက်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဂါရစ်က သူ့ရဲ့ သစ်သားမြင်းရုပ်ထဲကို စပါးတွေ ထည့်ထားလိုက်သည်။
ကားလ်က အဲဒါတွေကို ထုတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေသည်။
"မဖြစ်ဘူး" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောလိုက်သည်။
အစီအစဉ်ထဲမှာ ပုခက်ခန်းအတွက် တုံ့ပြန်မှုကိုပါ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ကလေးတွေက တိုက်ခိုက်မှာ ဖြစ်လို့တော့ မဟုတ်ဘူး။
ခေါင်းလောင်းသံတွေ မြည်လာတဲ့အခါ ဘယ်ကိုသွားရမလဲဆိုတာ သူတို့ သိဖို့လိုလို့ ဖြစ်သည်။
အဲဒီအခန်းမှာ လူကြီး သုံးယောက် ရှိလိမ့်မယ်။
ထွက်ပေါက် နှစ်ခု။
အမြွှာတွေ နားလည်နိုင်တဲ့ နယ်နိမိတ်တစ်ခု။
အနီးအနားမှာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပစ္စည်းတွေ မသိမ်းဆည်းထားရဘူး။
သော်က မယော့လ်နီးယာကို နံရံနဲ့ ပိုဝေးတဲ့နေရာကို ရွှေ့လိုက်သည်၊ သူမက အပြင်မှာ ရှိနေပေမဲ့ပေါ့။
ကလေးတွေက သူတို့သိတဲ့သူတစ်ယောက်ယောက် လာခေါ်တဲ့အထိ ကာကွယ်ထားတဲ့ အခန်းထဲမှာပဲ ဆက်ရှိနေဖို့ လေ့ကျင့်ကြရလိမ့်မယ်။
"တံခါးကို ဂါရစ် မခေါက်အောင် ဘယ်လို တားဆီးရမလဲ" ဟု ဟယ်လီနာက မေးလိုက်သည်။
နာသနီရယ်က စဉ်းစားလိုက်သည်။
"တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်ကို လုံခြုံစေဖို့အတွက် သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားတာဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သူ့ကို သင်ပြပေးရမယ်"
ကယ်လ်ဒြစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အဲဒါက ထွက်မသွားဖို့ တားမြစ်တာထက် ပိုအလုပ်ဖြစ်မယ် ထင်တယ်"
"ဒါဆို ကားလ်ရော" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
ရိုင်ဆာက စပါးစေ့တွေကို အရွယ်အစားအလိုက် စီနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သမီးကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
"သူမ တာဝန်ယူပြီး ကာကွယ်ပေးရမယ့် တစ်ခုခုကို ပေးထားလိုက်ပါ"
ကားလ်က မော့ကြည့်လိုက်သည်။
သူမကတော့ သဘောတူပုံရသည်။
မနက်စာစားပြီးတဲ့နောက် ဒုတိယမြောက် လေ့ကျင့်ခန်း စတင်ခဲ့သည်။
အီလီဇာက လေ့ကျင့်ခန်းကို အကောင်းဆုံး မလုပ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ အစားအသောက်တွေ ခွင့်ပြုပေးခဲ့သည်။
သော်က ဒါကို အားနည်းချက်လို့ ခေါ်ဆိုသည်။
အီလီဇာက သူမကို ပန်းကန်လုံးတစ်လုံး ကမ်းပေးလိုက်သည်။
သော်က ယူလိုက်သည်။
ဒုတိယမြောက် လေ့ကျင့်ခန်းက အရှေ့ဘက်ဈေးထဲမှာ မီးလောင်မှု ဖြစ်ပွားတာ ဖြစ်သည်။
နာရာက မီးမပါဘဲနဲ့ မီးခိုးတွေ ထွက်လာအောင် ဖန်တီးလိုက်သည်။
မြို့ပြကင်းစောင့်တပ်က ရင်ပြင်ကို စတင်ပြီး လူစုခွဲ evacuate လုပ်ကြသည်။
လမ်းမကင်းလှည့်အဖွဲ့က ရေလှည်းတွေကို ရွှေ့ပြောင်းပေးကြသည်။
အရန်အင်အားက ရေတွင်းနဲ့ ဈေးကြားမှာ တန်းစီလုပ်ဆောင်ကြသည်။
ရဲတိုက်အစောင့်တပ်ကတော့ ဂရေးကိပ်မှာပဲ ဆက်ရှိနေကြသည်။
အများစုကတော့ပေါ့။
ဒီတစ်ခါတော့ လေးယောက်ပဲ သူတို့ရဲ့ တာဝန်ကျရာနေရာကနေ ထွက်သွားကြသည်။
မေရီက တိုးတက်မှုကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်ကတော့ နံရံပေါ်မှာပဲ ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။
စောင့်ကြည့်ပါ။
စောင့်ပါ။
ကိုယ့်မှာ စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ရှိနေတိုင်း ပြဿနာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းမပေးနဲ့။
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ရပ်နေသည်။
"မင်း ဒါကို မကြိုက်ဘူးပေါ့"
"ငါ ဒီမီးကို ငြှိမ်းသတ်နိုင်တယ်လေ"
"အခု မီးလောင်နေတာမှ မရှိတာ"
"အဲဒါက ပိုလွယ်သွားတာပေါ့"
"ဟေဗင်ရိတ်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မီးလောင်မှု သုံးခု ဖြစ်လာရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
"ငါ သုံးခုစလုံးကို ငြှိမ်းသတ်မှာပေါ့"
"တကယ်လို့ ရဲတိုက် တိုက်ခိုက်ခံရပြီး နိုင်ငံနှစ်ခုကျော်က နတ်ကွန်းတစ်ခုခုကနေ တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းကို အကူအညီတောင်းနေချိန်မှာ မုန်တိုင်းက သတ္တုတွင်းကို ခြိမ်းခြောက်လာရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
ကျွန်ုပ်က သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒါက အလွန်အမင်း တိကျလွန်းနေပြီနော်"
"ပြဿနာ လေးခုလေ"
"ငါ သတိထားမိပါတယ်"
ခေါင်းလောင်းသံတွေ ပြောင်းသွားသည်။
တိုဗန်က မြောက်ဘက်တောင်တန်းဘက်ကို လှည့်လိုက်သည်။
မြို့ပြအချက်ပြစနစ်တွေက လေ့ကျင့်ခန်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။
အဲဒီအောက်မှာ ပဉ္စမမြောက် ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တိုးတိုးလေး။
ဝေးဝေးကနေ။
သာမန်လူသားတွေ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ခေါင်းလောင်း မဟုတ်။
ဒါမားက အရန်အင်အားတန်းတွေနားမှာ ရပ်နေသည်။
သူ့ခေါင်း မြင့်တက်လာသည်။
"ငါ့ရဲ့ တောင်တွင်းပဲ"
အီလီဇာက သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာလဲ"
"မြောက်ဘက် ဂူပေါက် ရွှေ့သွားပြီ"
လေ့ကျင့်ခန်း ပြီးဆုံးသွားသည်။
ဘယ်သူမှ ကြေညာပေးဖို့ မလိုတော့ဘူး။
ကွင်းပြင်ထဲမှာ ရှိတဲ့ လူတွေက ကွာခြားချက်ကို ခံစားမိကြတယ်။
လေ့ကျင့်မှုတွေ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။
ရည်ရွယ်ချက်တွေ စုစည်းလာကြသည်။
ရဲတိုက်မှူးရဲ့ အသံက နံရံပေါ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မြောက်ဘက် သတ္တုတွင်းအတွင်းမှာ ပြိုကျပျက်စီးမှု ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။ မြေအောက်မှာ လူနှစ်ဆယ့်ခြောက်ယောက် ရှိနေပါတယ်။ ပင်မထွက်ပေါက်က ပွင့်နေဆဲပါ။ ဒုတိယလမ်းကြောင်း ပိတ်ဆို့နေပါတယ်"
အီလီဇာက အမိန့်တွေ စတင်ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။
"လမ်းမကင်းလှည့်အဖွဲ့ တောင်တန်းဘက်ကို သွားကြ။ အရန်အင်အား အင်ဂျင်နီယာတွေပါ အတူတူ လိုက်သွား။ မြောက်ဘက်လမ်းကို မြို့ပြကင်းစောင့်တပ်က ရှင်းလင်းပေး။ ရဲတိုက်အစောင့်တပ်က ရာထူးနေရာမှာပဲ ဆက်စောင့်နေကြ"
ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်သူမှ မငြင်းကြတော့ဘူး။
ဂါရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က လှည်းတွေကို တာဝန်ခွဲဝေပေးသည်။
အီလီနော်က ကိရိယာတွေကို စုဆောင်းသည်။
ပီရင်က အလုပ်ရုံဘက်ကို ပြေးသွားသည်။
အက်ဗလင်က ကုထုံးဆရာတွေဘက်ကို လှည့်လိုက်သည်။
"သတ္တုတွင်းဝင်ပေါက်မှာ ကွင်းပြင်ဆေးခန်း ဖွင့်မယ်။ လီယိုရာ၊ ပထမဆုံးလှည်းကို ယူသွား။ အရိုးချည်စပ်တံတွေ၊ စောင်တွေ၊ ရေနဲ့ မီးလောင်ဒဏ်ရာ ဖာထေးစရာတွေ ယူသွား"
"မီးလောင်ဒဏ်ရာတွေအတွက်လား" လို့ လီယိုရာက မေးလိုက်သည်။
"မီးအိမ်ဆီလေ"
သူမက ထပ်ရှင်းပြနေစရာ မလိုတော့ဘူး။
ကျွန်ုပ် စောင့်နေလိုက်သည်။
ကျွန်တော့်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းက မြောက်ဘက်ဆီကို ရောက်သွားချင်နေသည်။
တောင်တန်းကြီးကို ကျွန်ုပ် ခံစားမိနေသည်။
ကျောက်တုံးတွေ။
အေးစိမ့်မှု။
အဲဒီအောက်မှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ သတ္တုတွေ။
မြေအောက်မှာ ရှိနေတဲ့ ကြောက်ရွံ့နေတဲ့ လူတွေရဲ့ အသက်ရှူသံတွေက ဝေးလွန်းလို့ ကြားတောင်မကြားရဘူး။
ကျွန်တော့်ရဲ့ နယ်မြေစွမ်းအင်က သူတို့အပေါ်က ရာသီဥတုကို နားစွင့်နေသည်။
တောင်တန်းပေါ်မှာ နှင်းတွေ စတင် စုဝေးလာနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ် မခေါ်ခဲ့တဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ခု။
ကျွန်တော့်ကို သိနေဆဲဖြစ်တဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ခု။
အီလီဇာက မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"ယူရီယာ"
နောက်ဆုံးတော့ ခေါ်လာပြီ။
"ဘာလိုချင်လို့လဲ"
"မြောက်ဘက်လမ်းကို ရှင်းပေးထား။ ရေခဲ မရှိစေနဲ့။ နှင်းထူထပ်တာတွေ မရှိစေနဲ့။ ဒါမား မတောင်းဆိုမချင်း သတ္တုတွင်းကို သွားမထိနဲ့"
ကျွန်ုပ်က မုန်တိုင်းဆီကို လက်လှမ်းလိုက်သည်။