အခန်း (၁၈၉) - ရှေးဟောင်းတံတား စာချုပ်
လမ်းပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်ခံရပြီး နှစ်ရက်အကြာ၌ လော့ဒ် ကားရ်ဝစ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူ့တွင် အခြွေအရံ လေးဦး ပါလာ၏။
စာရေးတစ်ဦး။
သော့ခတ်ထားသော စာရွက်စာတမ်း သေတ္တာတစ်လုံး။
နှင့် အခွန်ကောက်မပါလာပေ။
အီလီဇာက အနောက်ဘက် တံတိုင်းပေါ်မှနေ၍ သူတို့ ချဉ်းကူးလာသည်ကို ကြည့်နေသည်။
“အဲဒါ စိတ်အေးရမယ့်ကိစ္စလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာလား”
“နှစ်ခုစလုံး ဖြစ်နေနိုင်မလား” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်တာပေါ့”
ကျွန်တော်တို့အောက်ဘက်တွင် လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်သည် တံခါးဝရှေ့၌ ရပ်လိုက်သည်။
သူက ကင်းစောင့်များကို ငေးကြည့်သည်။
ထို့နောက် ၎င်းတို့အထက်ရှိ ကျောက်စာကို ကြည့်၏။
စဲဗ်ရန်ကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ သူက ဝင်ခွင့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
အနည်းဆုံးတော့ အဲဒါက သူ့အတွက် အမှတ်ကောင်းစရာပင်။
အနည်းငယ်ပေါ့လေ။
ဒိန်း ကားရ်ဝစ်သည် ကျွန်တော် ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။
အသက် သုံးဆယ်ငါးနှစ်ခန့် ရှိပေမည်။
သူဝတ်ဆင်ထားသော အနက်ရောင် ကုတ်အင်္ကျီမှာ ရာသီဥတုဆိုးရွားမှုကို မရှောင်တိမ်းဘဲ ကောင်းမွန်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ချုပ်လုပ်ထားပုံရသည်။
သူ့တွင် வாတစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားသည်။
အီလီဇာ၏ တောင်းဆိုချက်အရ မြို့ထဲသို့ မဝင်မီ သူက ထိုဓားကို အပ်နှံခဲ့ရသည်။
သူ့အခြွေအရံများလည်း ထို့အတူပင် ပြုလုပ်ကြသည်။
“တရားမဝင် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံထားရတဲ့ ကျွန်ုပ်ရဲ့ လူ പതിএকဦးကို လာခေါ်တာပါ” ဟု သူက ဆိုသည်။
“လေးဦးပါ” ဟု ကျွန်တော်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူက ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်၏။
“ကျန်တဲ့လူတွေက မနေ့ညက ပြန်ရောက်သွားပါပြီ”
သတင်းက သူ့ထံသို့ ရောက်သွားပြီပေါ့။
“မြန်လှချေလား”
“သူတို့က ပြန်ချင်ဇောနဲ့ ဖြစ်နေကြလို့လေ”
ကျွန်တော်တို့သည် ရှည်လျားသော တရားခွင်ခန်းမအတွင်း၌ တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။
ပလ္လင်ခန်းမတွင် မဟုတ်ပေ။
ထိုနေရာတွင် စားပွဲများ၊ ခုံတန်းလျားများနှင့် အလင်းရောင်က ဘက်တစ်ဘက်တည်းဘက်ကို ယိမ်းယိုင်နေသည်ဟု မည်သူမျှ မပြောနိုင်လောက်အောင် လုံလောက်သော ပြတင်းပေါက်များ ပါရှိသည်။
မေရီက စာရင်းဇယားများနှင့် လမ်းမှတ်တမ်းများကိုင်လျက် ကျွန်တော့်ဘယ်ဘက်တွင် ထိုင်နေသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ညာဘက်တွင် ထိုင်၏။
အီလီဇာက တံခါးအနီးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က စာရေးနှင့်အတူ ဆန့်ကျင်ဘက် စားပွဲတွင် ထိုင်သည်။
ထိန်းသိမ်းခံထားရသော လူလေးဦးက ကင်းစောင့်များ၏ အစောင့်အရှောက်အောက်တွင် တံတိုင်းဘေး၌ စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။
လေးသည်တော် ဘရန်သည် နာမကျန်းဖြစ်နေပုံရသည်။
သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။
“နာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ” ဟု မေရီက သူ့ကို မေးလိုက်သည်။
“ကပ္ပတိန် ኦရစ် ဗေးလ် ပါ”
ဆီးရာ ဗေးလ်ကမူ သူ့ကို သိသည့်ပုံစံ လုံးဝမပြခဲ့ပေ။
ထိုနာမည်က သာမန်အတိုင်း ရိုးလှသည်။
သို့သော် ထိုတိုက်ဆိုင်မှုကို ကျွန်တော် မနှစ်မြို့မိခြင်းမှတော့ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က စာရွက်စာတမ်းသေတ္တာပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။
“ကျွန်ုပ်ရဲ့ မိသားစုဟာ မြောက်ပိုင်းလမ်းမကြီးအပေါ် ခြောက်ဆက်တိုင်တိုင် အာဏာပိုင်စိုးခဲ့ပါတယ်”
“ဘယ်လမ်းကို ပြောတာလဲ” ဟု မေရီက မေးသည်။
“အနောက်ဘက် နယ်စပ်ကနေ မြောက်ပိုင်းရွာတွေဆီ ဆက်သွယ်ထားတဲ့ လမ်းမကြီးပါ”
“အနောက်ဘက်လမ်းလား၊ မြောက်ပိုင်းလမ်းလား”
“တစ်ချိန်တုန်းကတော့ အဲဒါတွေက တစ်လမ်းတည်းပါပဲ”
“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်တော့ဘူးလေ”
ကားရ်ဝစ်၏ စာရေးက သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဖျော့တော့နေသော အနီရောင်အဝတ်စဖြင့် ပတ်ထားသော သားရေချပ်လိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က ၎င်းကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
“ဒီစာချုပ်က နယ်မြေခွဲဝေမှုတွေ မလုပ်ခင်ကတည်းက ရှိခဲ့တာပါ”
မေရီ၏ နားရွက်များက ထိုစာချုပ်ဘက်သို့ စောင်းသွားသည်။
ကျွန်တော် အန္တရာယ်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။
နိုင်ငံတော်အတွက်တော့ မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော်တို့၏ ကျန်ရှိနေသေးသော တစ်နေ့တာ အချိန်တွေအတွက် ဖြစ်သည်။
စာချုပ်က ကြီးမားလှသည်။
အပေါ်တွင် တံဆိပ်တုံး သုံးခု ပါရှိ၏။
တစ်ခုမှာ အများစု မပျက်မစီး ကျန်ရစ်နေသည်။
ကျန်နှစ်ခုကမူ နက်မှောင်သော ဖယောင်းအဖြစ်သို့ ပျော်ဝင်ပျက်စီးကုန်ပြီ ဖြစ်သည်။
မေရီက စာမျက်နှာကို မဖြန့်မီ တံဆိပ်တစ်ခုချင်းစီကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုသည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်၏ စာရေးက ထောင့်များတွင် ချောမွေ့သော ကျောက်ခဲများကို လိုက်တင်ပေး၏။
ရှေးဟောင်းစာပေ အရေးအသားများမှာ ညိုမွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အောက်ပိုင်းတစ်ဝက်တွင် မြေပုံတစ်ခု ပါရှိသည်။
မြစ်တစ်စင်း ပါရှိ၏။
ရွာများ။
ရှေးဟောင်း အနောက်ဘက်လမ်း။
ထို့နောက် တာဝါတံတိုင်းငယ်တစ်ခုနှင့် အမှတ်အသားပြုထားသော တံတားတစ်စင်း။
မေရီက တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ဖတ်ရှုသည်။
ထို့နောက် အစမှ ပြန်ဖတ်ပြန်သည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က စောင့်ဆိုင်းနေ၏။
ထိုစာရွက်က နောက်ဆုံးတွင် သူ့ဘက်မှ ရပ်တည်လိမ့်မည်ဟု အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်နေသူတစ်ဦး၏ သည်းခံခြင်းမျိုး သူ၌ ရှိနေသည်။
“ခင်ဗျားတို့ မိသားစုကို အခွန်ကောက်ခံပိုင်ခွင့် အာဏာ အပ်နှင်းထားတာပါပဲ” ဟု မေရီက ပြောသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ကားရ်ဝစ်တံတားမှာပေါ့”
“အဲဒီတံတားက လမ်းအတွက် ဝန်ဆောင်မှု ပေးခဲ့တာလေ”
“ဒီစာချုပ်က တူညီတဲ့ရွာတွေကို ဝန်ဆောင်မှုပေးနေတဲ့ လမ်းတိုင်းအပေါ် အာဏာပိုင်ခွင့် ပေးထားတာ မဟုတ်ပါဘူး”
“မြစ်ရဲ့မြောက်ဘက်ခြမ်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေး အခွင့်အရေးကို ပေးထားတာပါ”
“တံတား၊ တံတားပေါ်က တာဝါနဲ့ မြင်းစီးကင်းလှည့်တပ်ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ပေးမယ့် အစားပေါ့လေ”
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က သူ့စာရေးကို လှည့်ကြည့်သည်။
စာရေးက စာချုပ်ကို ငုံ့ကြည့်၏။
မေရီက ဆက်ပြောသည်။
“ဆောင်းတွင်းမှာ မြင်းစီးကင်း သုံးဦး၊ ကုန်သွယ်ရေးရာသီမှာ ငါးဦး။ တံတားရဲ့ အစွန်းနှစ်ဖက်မှာ မီးအိမ်တွေ ထွန်းထားဖို့။ ကယ်ဆယ်ရေး ကြိုးတွေကို တာဝါပေါ်မှာ သိမ်းဆည်းထားဖို့”
“အဲဒီတံတားက အခု မရှိတော့ပါဘူး” ဟု ကားရ်ဝစ်က ဆိုသည်။
“တာဝါလည်း မရှိတော့ပါဘူး”
“မြစ်ကြောင်းက ပြောင်းသွားလို့ပါ”
“ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ မိသားစုရဲ့ ကင်းလှည့်တပ်ကရော ဘယ်မှာလဲ”
သူ့တွင် အဖြေမရှိပေ။
ကျွန်တော် မြေပုံဘက်သို့ ကိုင်းညွတ်သွားသည်။
စာချုပ်ပါ မြောက်ပိုင်းလမ်းမကြီးမှာ လက်ရှိလမ်း၏ အနောက်ဘက်မှနေ၍ သွယ်တန်းသွားခဲ့သည်။
ရှေးဟောင်းတံတားမှာ ယခုအခါ ရွှံ့နွံပြင်ဖြစ်နေသော နေရာအနီးမှနေ၍ ဖြတ်သန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်တို့ နှစ်ရက်ခန့်က ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြသည့် လမ်းမှာမူ လုံးဝ ပေါ်မလာပေ။
“တံတား ပျက်စီးသွားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“ဆယ့်ခုနစ်နှစ် ရှိပါပြီ” ဟု ကားရ်ဝစ်က ပြန်ဖြေ၏။
“ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ မိသားစုက အခွန်ကောက်တာကို ဘယ်တုန်းက ရပ်လိုက်တာလဲ”
“အခွင့်အရေးကို ကျွန်ုပ်တို့ စွန့်လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး”
“အဲဒါကို မေးတာ မဟုတ်ဘူးလေ”
သူ့ပါးစပ် တင်းသွားသည်။
“ဆယ့်လေးနှစ် ရှိပါပြီ”
မေရီက မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“ရွာတွေက ကျွန်ုပ်ရဲ့ မိသားစုရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ဆက်လက် ခံစားနေရဆဲပါပဲ”
ဟန်းသာသာသာသာဆိုလျှင် ထိုဝါကျကို အတော်လေး နှစ်ခြိုက်လိမ့်မည်။
“ဘယ်လို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုမျိုးလဲ” ဟု ကျွန်တော်က မေးသည်။
“ကျွန်ုပ်ရဲ့ လူတွေက ပုံဆိုးပန်းဆိုး လူဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းပေးတယ်။ အချင်းချင်း အငြင်းပွားမှုတွေကို ဖြေရှင်းပေးတယ်။ တောင်ပိုင်းဈေးကွက်တွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းပေးပါတယ်”
“ခင်ဗျားတို့လူတွေက လှည်းနှစ်စီးကို တားဆီးခဲ့တယ်လေ”
“စစ်ဆေးဖို့ပါ”
“သူတို့က မြில்ခရော့စ်ရဲ့ မှတ်တိုင်မှာ မြေခွေးတစ်ကောင်ကို ကြိုးနဲ့ ချည်နှောင်ခဲ့တယ်”
ကားရ်ဝစ်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ကျွန်ုပ် အဲဒီလို အမိန့်မျိုး မပေးခဲ့ပါဘူး”
“ဂရေးကိပ်ကို ရွာတွေ မလာရဲအောင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ခြောက်လှန့်ခိုင်းတာမျိုး မရှိဘူးပေါ့”
“မရှိပါဘူး”
အဖြေက ချက်ချင်း ထွက်လာသည်။
အတုအယောင် ဖြစ်ချင်မှလည်း ဖြစ်ပေမည်။
သူ့ထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ကျွန်တော် မကြားရပေ။
ဖုံးကွယ်ထားသော အသံ မရှိပါ။
မရည်ရွယ်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာသော အတွေးလည်း မရှိပါ။
ကျွန်တော့်၏ အကြားအာရုံအသစ်က လူတိုင်းကို ကျွန်တော့်အနီး ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ပွင့်လင်းမြင်သာသွားစေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ထိုအတွက်လည်း ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်မိသည်။
သူ့အဖြေကို သိချင်လျှင် သူရွေးချယ်ပြောဆိုသည့် အဖြေကို နားထောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သက်သေပြနိုင်သည်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။
အဲဒါက မြင့်မြတ်သော ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုထက်စာလျှင် ပို၍ နှေးကွေးပေမည်။
သို့သော် ပို၍လည်း မျှတပေသည်။
“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အခွန်ကောက်ခံသူက ဘယ်မှာလဲ” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“ဘေလစ် ဗင်န် ခရီးထွက်နေပါတယ်”
“အဆင်သင့်ဖြစ်နေသလိုပဲပေါ့”
“အချိန်ကိုက်ဖြစ်နေတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျားရဲ့ အမြင်ကို ကျွန်ုပ် မထိန်းချုပ်နိုင်ပါဘူး”
“ဟုတ်ပါတယ်။ အချိန်ကိုက်တာကိုပဲ ထိန်းချုပ်တာကိုး”
ကပ္ပတိန် အိုရစ်က တံတိုင်းဘေးတွင် တစ်ချက် ရွေ့လိုက်သည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က သူ့ကို ငေးကြည့်၏။
“ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကိုယ်စားပြုအဖွဲ့ကို ဟန့်တားဖို့ ဘေလစ် ဗင်န်က ညွှန်ကြားခဲ့တာလား”
အိုရစ်က ကျွန်တော့်ဘက်သို့ တစ်ချက် လှည့်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် အီလီဇာ့ကို ကြည့်၏။
“ကားရ်ဝစ် နယ်မြေကနေ ယူလာတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို မြောက်ဘက်ကို သယ်ဆောင်သွားနေတယ်လို့ သူက ပြောပါတယ်”
“အဲဒါတွေကို သိမ်းဆည်းဖို့ သူ အမိန့်ပေးခဲ့တာလား”
“ပြန်လည် ယူဆောင်လာရမယ်လို့ ပြောပါတယ်”
“သူ့ဆီမှာ စာနဲ့ရေးသားထားတဲ့ အာဏာပိုင်ခွင့် လက်မှတ် ပါလာသလား”
“မပါပါဘူး”
“ခင်ဗျား တောင်းခဲ့သေးလား”
အိုရစ်က တိတ်ဆိတ်နေ၏။
ကားရ်ဝစ်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ အေးစက်လာသည်။
“မင်းတို့က ကိုယ့်ရဲ့ ကင်းလှည့်တပ်သားတွေအဖြစ် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကိုယ်စားပြုပြောဆိုခဲ့ကြတာပေါ့”
“ကျွန်ုပ်တို့က ကိုယ့်သခင်ကို ဝန်ဆောင်မှု ပေးနေတာပါ”
“အဲဒါကို မေးတာ မဟုတ်ဘူး”
ထိုစကားလုံးများက ရင်းနှီးနေသလို ရှိသည်။
မေရီက ឌယ်ရင်ကို ခေါ်လိုက်သည်။
သူ့ယူနီဖောင်းအောက်မှ လက်မောင်းတွင် ပတ်တီးစည်းထားသည်။
သူက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို တင်ပြသည်။
အလှူခံစကားလုံး လှလှပပ မပါပေ။
လမ်းက ပိတ်ဆို့ခံခဲ့ရသည်။
ကပ္ပတိန် အိုရစ်က တိုမတ်စ်၏ ခရီးဆောင်အိတ်ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ကင်းစောင့်တွေက ငြင်းဆိုတဲ့အခါ လူနှစ်ယောက်က တိုမတ်စ်ကို မြင်းပေါ်ကနေ ဆွဲချဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။
ឌယ်ရင်က ဝင်ရောက် တားဆီးခဲ့သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ချွန်ထက်တဲ့ တိုတောင်းတဲ့ဓားတစ်လက်ရဲ့ အသွားနဲ့ ရိုက်ချခဲ့တယ်။
နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားဖြည့်တင်းမှုတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ လေးသည်တော်က မြားလွှတ်ခဲ့ပါတယ်။
“ဂရေးကိပ်က ကင်းစောင့်တွေက အရင်ဆုံး ဓားထုတ်ခဲ့တာလား” ဟု လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က မေးသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
သူ့အခြွေအရံများကြားတွင် တိုးညှင်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ឌယ်ရင်က ဆက်ပြောသည်။
“သူတို့က တိုမတ်စ်ကို လက်နဲ့ ဆွဲကိုင်ပြီးနောက်မှာပါ”
တိုးညှင်းသော အသံများ ရပ်တန့်သွားသည်။
ထို့နောက် ဘရန်က သူ့အဖြစ်အပျက်ကို တင်ပြသည်။
သူက လက်နှစ်ဖက်စလုံး မြင်သာအောင်ထားလျက် မတ်တတ်ရပ်နေ၏။
“ကပ္ပတိန် အိုရစ်က ကျွန်တော့်ကို ကျောကုန်းကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းခဲ့ပါတယ်”
“မင်းကို မြားပစ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာလား” ဟု အီလီဇာက မေးသည်။
“မပေးပါဘူး”
“ဒါဆို ဘလို့ ပစ်ခဲ့တာလဲ”
“ဘုရင်မင်းမြတ် လက်မြှောက်တာကို ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရလို့ပါ”
ကျွန်တော် ကျွန်တော့်လက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုလက်က ရေခွက်ဘေးတွင်သာ အချိန်အများစု ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဘာဖြစ်လာမယ်လို့ မင်းက ထင်လို့လဲ”
ဘရန် တံတွေး တစ်ချက် မျိုချလိုက်သည်။
“ရှေးဟောင်းခံတပ်မှာ သူလုပ်ခဲ့တာတွေကို ကျွန်တော် ကြားခဲ့ရတယ်။ တန်ရီခရော့စ်မှာလည်းပေါ့။ သူတို့ပြောတာက သူက လေကိုသုံးပြီး လူတွေကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားအောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်”
ခန်းမအတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျွန်တော် မည်သည့်အခါကမျှ လူတစ်ဦးကို လေနှင့် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားအောင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။
ကောလာဟလက ကျွန်တော့်ကို ပို၍ပင် စွမ်းအင်ကြီးမားအောင် ဖန်တီးပေးခဲ့ကြပေသည်။
“အဲဒီလို ဘယ်သူက ပြောတာလဲ” ဟု ကျွန်တော်က မေးသည်။
“လူတွေပေါ့”
“ဘယ်လူတွေလဲ”
“ဘေလစ် ဗင်န်နဲ့ တခြားလူတွေပေါ့”
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က သူ့စာရေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
စာရေးက စာရေးခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဘရန်၏ အသံမှာ ပို၍ သေးငယ်သွားသည်။
“ကျွန်တော်သာ စောင့်နေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့အားလုံး သေကုန်ကြလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့မိလို့ပါ”
“ဒါနဲ့ ငါ့ကို လှမ်းပစ်တာပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ငါ့ကို ရည်ရွယ်ပြီး ပစ်ခဲ့တာလား”
“မဟုတ်ပါဘူး။ ရှေ့တည့်တည့်ကို ပစ်ခဲ့တာပါ။ ခင်ဗျားကို ရပ်သွားစေချင်လို့ပါ”
အဆိုပါမြားမှာ ကျွန်တော်သာ လမ်းကြောင်းမလွှဲခဲ့ပါက မြင်းစီးသူတစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားစွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုတို့က ၎င်းဘယ်ကို ဦးတည်နေသည်ဆိုသည်နှင့်ပတ်သက်၍ သဘောမတူညီခဲ့ကြပေ။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က သီးသန့် အစည်းအဝေးရပ်နားခွင့် တောင်းဆိုသည်။
ကျွန်တော် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ လူတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြောစရာရှိရင် သူတို့ရှေ့မှာတင် ပြောရမယ်”
သူက သူ့စားပွဲနောက်တွင် ရတ်နေသည်။
ခဏလောက်ကတော့ သူ ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် ထင်ခဲ့မိသည်။
သို့သော် အစား ကပ္ပတိန် အိုရစ်ဘက်သို့ လှည့်လာခဲ့သည်။
“မင်းက ငါပေးခဲ့တဲ့ ညွှန်ကြားချက် ဘာကိုမှ လိုက်နာတာ မရှိဘူး”
အိုရစ်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်သည်။
“ဗင်န်က ပြောတာတော့ ရွာတွေက သခင့်ရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ငြင်းပယ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတယ်လို့ ဆိုတယ်”
“သူတို့ ပေးဆပ်ရမယ့်အရာကို ဘယ်သူမှ ငြင်းပယ်လို့ မရဘူး”
“ဒါဆို ကျွန်ုပ်တို့ ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေကြတာလဲ” ဟု အိုရစ်က မေးသည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။
“မင်း ကျရှုံးသွားလို့ပေါ့”
အဲဒီလို ဖြစ်သွားတာပဲ။
တစ်စုံတစ်ယောက် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်သွားလို့ စိုးရိမ်တာ မဟုတ်ပေ။.
စာရွက်စာတမ်းတွေ ပါသွားမလို ဖြစ်သွားလို့ ဒေါသထွက်တာလည်း မဟုတ်။
ကျရှုံးခြင်း။
အက်ဗလင်၏ လက်က ကျွန်တော့်လက်နားတွင် လာရောက် ငြိမ်သက်နေသည်။
မထိမိတထိဖြင့်။
နီးနီးကပ်ကပ်လေးပေါ့။
ကျွန်တော် ကျွန်တော့်စွမ်းအားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။
အခန်းထဲသို့ စွမ်းအားတွေနှင့် ပြည့်နှက်စေလိုသည့် ဆန္ဒမှာ လိုအပ်ချက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဒေါသကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုကွာခြားချက်ကို သိရှိစေရန် အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ကို သင်ကြားပေးခဲ့ဖူးသည်။
“ကပ္ပတိန် အိုရစ်” ဟု ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်၊ “လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က ရွာတွေနဲ့ ဂရေးကိပ်တို့ ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းတာကို တားဆီးဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့သလား”
အိုရစ်က သူ့သခင်ကို ငေးကြည့်သည်။
ကားရ်ဝစ်က မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြန်မပြောပေ။
“မပေးပါဘူး”
“ဘေလစ် ဗင်န်ကော ပေးခဲ့သလား”
“ပေးခဲ့ပါတယ်”
“ဘယ်သူ့ရဲ့ အာဏာပိုင်ခွင့်နဲ့လဲ”
“လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က လိုအပ်သမျှကို လုပ်ပိုင်ခွင့် ပေးထားတယ်လို့ သူပြောပါတယ်”
ကားရ်ဝစ် ထိုင်ချလိုက်သည်။
“မပေးခဲ့ပါဘူး”
တရားခွင် ဆက်လက် ကျင်းပနေဆဲဖြစ်ရာ နေ့လယ်ဘက်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
ဘေးခန်းထဲသို့ အစားအသောက်များ သယ်ဆောင်လာကြသည်။
အစောင့်အရှောက်နှင့်မှ မဟုတ်ပါက မည်သူမျှ ထွက်ခွာခွင့်မရှိပေ။
မေရီက စာချုပ်ကို နောက်ပိုင်း စစ်တမ်း သုံးခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သည်။
ရစ်ကြောင်းပြောင်းသွားပြီးနောက် ကားရ်ဝစ်တံတား စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရကြောင်း ပြသနေသော ရှေးဟောင်း ထိန်းသိမ်းရေး စာရင်းများကို ရဲတိုက်မှူးက ထုတ်ပြသည်။
လွန်ခဲ့သော ဆယ့်တစ်နှစ်က ဘုရင်မင်းမြတ်၏ လမ်းအမိန့်ဒီကရီတွင် အရှေ့ဘက်လမ်းကြောင်းကို အခမဲ့ အများပြည်သူသုံးလမ်းအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က တံဆိပ်တုံးကို ငြင်းဆိုသည်။
မေရီက သူ့ငြင်းဆိုချက်ကို ပြန်လည် ချေပ၏။
သူ့စာရေးက မူရင်းကို စစ်ဆေးခွင့်ပြုရန် တောင်းဆိုသည်။
ရဲတိုက်မှူးက မထိဘဲနဲ့ စစ်ဆေးခွင့်ပြုခဲ့သည်။
သူက ဤအချက်ကို နှစ်သက်ပုံမရပေ။
နေ့လယ်နှောင်းပိုင်းတွင် အချက်သုံးချက်မှာ ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်တွင် ရှေးဟောင်း အခွန်ကောက်ခံခွင့် စာချုပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။
ထိုစာချုပ်မှာ ယခုအခါ မရှိတော့သည့် တံတားတစ်စင်းနှင့် ပတ်သက်နေသည်။
ထို့ပြင် သူ့လူများထဲတွင် ရွာ၏ မှတ်တမ်းများကို သိမ်းဆည်းပိုင်ခွင့် အာဏာ မရှိခဲ့ပေ။
ကျန်ရှိနေသည်များမှာမူ ရှင်းလင်းမှု အနည်းငယ်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ဘေလစ် ဗင်န် မရှိနေပေ။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က ခြိမ်းခြောက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်း မရှိကြောင်း ငြင်းဆိုသည်။
ကပ္ပတိန် အိုရစ်ကမူ မိမိသခင်၏ ဆန္ဒအတွင်း၌သာ လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု ယုံကြည်ကြောင်း ဆိုသည်။
ဘရန်က အမိန့်မရှိဘဲ မြားလွှတ်ခဲ့သည်။
လူတိုင်းက တာဝန်လွှဲချရန် အခြားတစ်ဦးနှင့် တစ်ဦးကြားတွင် နေရာလွတ် အလုံအလောက် ချန်ထားခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော် ဘရန်ကို မတ်တတ်ရပ်ရန် ပြောလိုက်သည်။
သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
“မင်းက တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ရောက်လာတော့မယ်လို့ ယုံကြည်လို့ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့ကို လှမ်းပစ်ခဲ့တာပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“အဲဒီလို ယုံကြည်ရုံနဲ့ မြားက အန္တရာယ်ကင်းသွားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို မင်း သဘောပေါက်တယ်မလား”
“သဘောပေါက်ပါတယ်”
“ဘေလစ် ဗင်န်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကြားနာစစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးတဲ့အထိ မင်းရဲ့ လေးကို အပ်နှံထားရမယ်။ မင်း ဂရေးကိပ်မှာပဲ ဆက်နေရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ အကျဉ်းခန်းထဲမှာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်ရမလဲဆိုတာကို အီလီဇာက ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်”
ဘရန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
“အဲဒါပဲလား”
“မဟုတ်သေးဘူး။ ဗင်န်ကို တွေ့တဲ့အခါ မင်း ထပ်ပြီး သက်သေထွက်ဆိုရမယ်။ ဒါ့အပြင် မင်း ဒဏ်ရာရစေခဲ့တဲ့ မြင်းကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရာမှာလည်း ကူညီရမယ်”
သူ့မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“အဲဒါ အသက်ရှင်သေးလား”
“ရှင်ပါတယ်”
သူ့မေးခွန်းက အရေးပါကြောင်း ကျွန်တော် ယုံကြည်လာစေလောက်အောင် သူ သက်သာရာရသွားပုံရသည်။
တိုမတ်စ်ကို ဖမ်းဆီးခဲ့သော လူနှစ်ဦးမှာ မြောက်ပိုင်းအဖွဲ့မှ ၎င်းတွင် ထာဝရ ဒဏ်ရာဒုက္ခ မရှိကြောင်း အတည်မပြုနိုင်မချင်း အစောင့်အရှောက်အောက်တွင် ဆက်လက် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။
ကပ္ပတိန် အိုရစ်ကမူ ထိန်းသိမ်းခံဘဝဖြင့် ဆက်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။
သူက လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးခဲ့လို့ မဟုတ်ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက အများပြည်သူသုံးလမ်းကို ပိတ်ဆို့ခဲ့ခြင်း၊ တရားမဝင် သိမ်းဆည်းရန် အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်း၊ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု ဖြစ်ပွားစေပြီးနောက် လက်နက်ကိုင်လူများကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ် ထရပ်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက ကျွန်ုပ်ရဲ့ ကပ္ပတိန်အပေါ် တရားစီရင်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”
“သူက ဂရေးကိပ်ရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာရှိတဲ့ လမ်းပေါ်မှာ ကျူးလွန်ခဲ့တာလေ”
“နှစ်ရက်လောက်ကမှ စတင်ခဲ့တဲ့ အကာအကွယ်လား”
“သူတို့ မတိုက်ခိုက်ခင်ကတည်းက တောင်းဆိုထားခဲ့တဲ့ အကာအကွယ်ပါ”
“ရွာတွေက ခင်ဗျားတို့နဲ့ မပူးပေါင်းသေးပါဘူး”
“ဟုတ်တယ်”
ကျွန်တော် သူ့မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“သူတို့က ကျွန်ုပ်ရဲ့လူတွေ မဖြစ်သေးရင်တောင်မှ သူတို့အပေါ် ခင်ဗျားတို့လူတွေ အန္တရာယ်ပြုတာကို မတားဆီးခင်မှာ သူတို့က ကျွန်ုပ်လူတွေ ဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး”
သူ့ထံမှ အသက်ရှူသံအချို့ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြောပေ။
ထို့နောက် သူက လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
“ဘယ်လိုလျော်ကြေးမျိုး တောင်းဆိုချင်သလဲ”
“မြင်းအတွက် ဆေးကုသမှုစရိတ်။ အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင် အစားထိုးပေးရမယ်။ ឌယ်ရင် လက်မောင်းပျောက်ကင်းသွားတဲ့အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်မှုအတွက် ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ စရိတ်။ ပျက်စီးသွားတဲ့ လှည်းကြိုးတန်ဖိုးတွေ”
“ဒါနဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေကော”
“မလိုပါဘူး”
ထိုအချက်က သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
လူတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ စီးနင်းခဲ့ပြီးနောက် အဲဒီအတွက် ငွေကြေးပေးချေဖို့ ကျွန်တော် မတောင်းဆိုလိုပေ။
အချို့သော တာဝန်ဝတ္တရားတွေက ငွေကြေးဘေလ်အဖြစ် အလွန်အမင်း အသွင်ပြောင်းလဲသွားတဲ့အခါ ရုပ်ဆိုးဆိုး ဖြစ်သွားတတ်ကြသည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က ရှေးဟောင်းစာချုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“သက်သေပြနိုင်တဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေကို ကျွန်ုပ် ပေးချေပါ့မယ်”
သူ စိတ်မပြောင်းသွားမီ မေရီက သဘောတူညီချက်ကို ရေးချလိုက်သည်။
လက်ရှိလမ်းအပေါ် သူ့ दाနာပိုင်ခွင့်ကို ထောက်ခံပေးမည့် နောက်ပိုင်းစာချုပ် တစ်စုံတစ်ရာကို ထုတ်ပြရန် သူ့ကို ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ် အချိန်ပေးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်အထိ အခွန်ကောက်ခံမှု မရှိစေရ။
စစ်ဆေးမှု မရှိစေရ။
ဂရေးကိပ်နှင့် ရွာများကို အသိမပေးဘဲ တံဆိပ်အောက် မြောက်ဘက်ခြမ်းတွင် လက်နက်ကိုင် ကင်းလှည့်တပ်များ မထားရှိရ။
နောက်ဆုံး အချက်ကို သူ ကန့်ကွက်သည်။
အီလီဇာက လက်နက်ကိုင်လူများကို ထပ်လွှတ်ရန် ရည်ရွယ်နေသလားဟု မေးလိုက်သည်။
သူ လက်ခံလိုက်ရသည်။
ဖလှယ်မှုမှာ အတန်ငယ် တိုတောင်းသည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်က နေမဝင်မီ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
သူ့စာရေးက စာရွက်စာတမ်းသေတ္တာကို သယ်သွား၏။
ရှေးဟောင်းစာချုပ်လည်း သူတို့နှင့်အတူ ပါသွားသည်။
မေရီက မြေပုံ၏ ကူးယူချက်အပြည့်အစုံ နှစ်စောင်နှင့် ရေးဆွဲချက် တစ်စောင်ကို ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။
သူမက သေတ္တာထွက်သွားသည်ကို ဆွေမျိုးသေဆုံးသွားသူတစ်ဦးကို ငေးကြည့်သကဲ့သို့သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။
“အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး အချိန်ပိုလိုချင်နေတာမလား” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“ဒုတိယတံဆိပ်က အလင်းရောင်ကောင်းကောင်းအောက်မှာဆိုရင် ဖတ်လို့ရနိုင်လောက်တယ်”
“မင်းမှာ ခြောက်နာရီ အချိန်ရှိခဲ့တယ်လေ”
“ဟုတ်ပါတယ်”
အသုံးဝင်မည့် အဖြေတစ်ခုမျှ မရှိတော့ကြောင်း ကျွန်တော် လက်ခံလိုက်သည်။
ထို့နောက် ခန်းမလွတ်ကြီးထဲတွင် အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ကို လာတွေ့သည်။
သူမက လော့ဒ် ကားရ်ဝစ် ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေ၏။
“စွမ်းအား ဘလောက်လောက် သုံးလိုက်လဲ” ဟု သူမက မေးသည်။
“မသုံးပါဘူး”
“အဲဒါ မမှန်ပါဘူး”
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ဒေါသကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ နားထောင်ပေးခဲ့တယ်။ ဘယ်လူ့ကို ဘယ်လို ပြစ်ဒဏ်ပေးရမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်”
“အဲဒါ အုပ်ချုပ်ရေးလေ”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“မှော်ပညာ မဟုတ်ဘူး”
“မှော်ပညာလို့ ငါ မပြောခဲ့ပါဘူး”
သူမက စားပွဲပတ်လည်သို့ လျှောက်လာသည်။
“ဘုရားသဘော တရားသဘောက ဒီနေ့ ခင်ဗျား လိုအပ်ခဲ့တဲ့ ခွန်မျိုးကို အစားထိုးပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“အဲဒါက အားတက်စရာပဲ”
“အဲဒီလို ရည်ရွယ်ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး”
အက်ဗလင်က ကာရ်ကို ပွေ့ချီရင်း ဝင်လာသည်။
ကျွန်တို့သမီးငယ်လေးတွင် ခြေအස් တစ်ဖက်သာ ပါလာသည်။
ကျန်တစ်ဖက်ကိုမူ သူမလက်သီးထဲတွင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထား၏။
“ဂယ်ရစ်က ပစ္စည်းတွေကို ဖွက်တတ်နေပြီ” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
“ကာရ် ကိုယ်တိုင် ချွတ်လိုက်တာ ဖြစ်မှာပေါ့”
“ဂယ်ရစ်က သူ့ဖိနပ်ကို ရေအိုးထဲ ထည့်ထားခဲ့တာလေ”
“အဲဒါက ပိုပြီး အထောက်အထား ခိုင်လုံပုံပဲ”
ကာရ်က အော်ရီလီယာဘက်သို့ လက်လှမ်းပြသည်။
အော်ရီလီယာက သူမကို ချီလိုက်၏။
သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် မည်သည့် နွေးထွေးမှုမျှ ပေါ်မလာပေ။
စွမ်းအားလည်း မရှိပါ။
သို့သော် သူမက ကလေးမလေး၏ ဆံပင်ကို ငုံ့နမ်းလိုက်သည်။
ညစာစားပွဲတွင် ဘရန်က ကင်းစောင့်ခန်း၏ အစွန်ဆုံးတွင် ထိုင်စားနေသည်။
မည်သူမျှ သူ့ကို အစပိုင်းတွင် စကားမပြောကြပေ။
ထို့နောက် ឌယ်ရင်က သူ့ရှေ့တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
သူ့ဒဏ်ရာရလက်မောင်းကို ဆိုင်းကြိုးဖြင့် ချိတ်ဆွဲထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ဘရန်က ဒေါသထွက်ခံရတော့မည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်ပုံစံမျိုးဖြင့် ကြည့်နေ၏။
ឌယ်ရင်က ပေါင်မုန့်ကို သူ့ဘက်သို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်သည်။
“မင်း ငါ့ကို အင်္ကျီတစ်ထည် ပေးရမယ်”
ဘရန် စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ဓားက ဖြတ်သွားလို့လေ”
“ငါ မင်းကို မခုတ်ခဲ့ပါဘူး”
“ခင်ဗျားက အဲဒီလို လုပ်တဲ့လူတွေနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်လား”
“အဲဒါက မတရားဘူးလို့ ထင်ရတာပဲ”
ឌယ်ရင် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ကောင်းပြီလေ။ အပ်ချုပ်သမားကို သွားပြောလိုက်ပေါ့”
သူတို့ပတ်လည်တွင် စကားပြောဆိုမှုများ ပြန်လည် စတင်လာသည်။
ခွင့်လွှတ်ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
အစပျိုးမှုတစ်ခုပေါ့။
ထိုညနေခင်းတွင် မြில்ခရော့စ်မှ မြင်းစီးသမားတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အစောင့်အရှောက် ကင်းလှည့်တပ်သားများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် ခေါက်ထားသော စာမျက်နှာ သုံးမျက်နှာ ပါလာသည်။
တစ်ခုချင်းစီတွင် မတူညီသော ရွာ၏ အမှတ်အသားများ ပါရှိ၏။
မေရီက ကောင်စီခန်းမအတွင်းတွင် ၎င်းတို့ကို ဖွင့်ဖတ်သည်။
မြில்ခရော့စ်သည် ဂရေးကိပ်နှင့် ပူးပေါင်းရန် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။
ကျောက် quarry သည် ဒေသခံပိုင်ဆိုင်မှုအောက်တွင် ဆက်ရှိနေမည်ဆိုပါက စတုန်းဘန်းလည်း ပူးပေါင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။
ရီးလ်ဇ်အင်န်သည် ၎င်း၏ ကုသသူများနှင့် ဆေးဝါးရွေးချယ်မှုကို နောက်ဆုံး သဘောတူညီချက်တွင် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားမည်ဆိုပါက ပူးပေါင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။
ရွာ သုံးရွာ။
အခြေအနေ သတ်မှတ်ချက် သုံးခု။
မည်သည့်အရာမျှ အပြည့်အစုံ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် အားလုံးက တူညီသော ဦးတည်ချက်ဆီသို့ ရွေ့လျားနေကြသည်။
စတုတ္ထမြောက် စာမျက်နှာလည်း ရှိနေသေးသည်။
ရွာအမှတ်အသား မပါပေ။
ဟန်း၏ လက်ရေးသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
မေရီက ၎င်းကို ကျွန်တော့်ထံ ပေးလိုက်သည်။
‘လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်ရဲ့လူတွေက ကုန်းပေါ်ကနေ အစည်းအဝေးခန်းကို စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။ သူတို့ ဆင်းမလာပါဘူး။’
ထိုအောက်တွင် သူမက ဤသို့ ထပ်ဖြည့်ရေးထား၏။
‘တာနစ်ပ်က မြில்ခရော့စ် မိတ္တူရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို စားပစ်လိုက်တယ်။ အရေးကြီးတဲ့ အပိုင်းတွေကိုတော့ ဆက်ဖတ်လို့ရပါသေးတယ်။’
ကျွန်တော် ၎င်းကို နှစ်ခေါက်တိုင်အောင် ဖတ်လိုက်သည်။
“အရေးကြီးတဲ့ အပိုင်းတွေက ဘာတွေလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“ဆိတ်စားသွားတာ မပါတဲ့ အပိုင်းတွေ ဖြစ်မှာပေါ့”
မေရီ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် စာရွက်အသစ်ကို လှမ်းယူလိုက်၏။
ကျွန်တော်တို့ အိပ်ရာမဝင်မီ စာပြန်ပို့ခဲ့သည်။
အခြေအနေ သတ်မှတ်ချက် သုံးခုကို နောက်မူကြမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် လက်ခံလိုက်သည်။
ပျက်စီးသွားသော မြில்ခရော့စ် မိတ္တူနေရာတွင် အစားထိုးပေးမည်။
ရွာအစည်းအဝေးများ ပြီးဆုံးသည်အထိ ကင်းစောင့်များ ဆက်လက် ရှိနေမည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်၏လူများက ကုန်းပေါ်မှနေ၍ စောင့်ကြည့်လိုပါက လက်နက်မပါဘဲ၊ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိဘဲ စောင့်ကြည့်နိုင်ကြသည်။
နောင်လာမည့် တရားဝင် မိတ္တူများကို တိရစ္ဆာန်များ လက်လှမ်းမမီရာတွင် သိမ်းဆည်းထားသင့်ကြောင်း မှတ်ချက်တစ်ခုကို မေရီက ထပ်ဖြည့်ရေးလိုက်သည်။
ဟန်းကတော့ ထိုအချက်ကို လိုက်နာမည် မဟုတ်ဟု ကျွန်တော် ထင်သည်။
ကြေးတမန် ထွက်ခွာသွားသောအခါ ကျွန်တော် တံခါးဝအောက်တွင် ရတ်လျက် သူ့မီးအိမ် မြောက်ဘက်သို့ ခရီးဆက်နေသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။
ကျွန်တော် ဟန်းထံသို့ လှမ်း၍ ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့သည်။
အစည်းအဝေးတွေ ခက်ခဲခဲ့သလားဟု မေးနိုင်ခဲ့သည်။
လူတွေ ဘယ်လောက်အထိ ကြောက်ရွံ့နေကြသလဲဟု မေးနိုင်ခဲ့သည်။
လော့ဒ် ကားရ်ဝစ်၏ စောင့်ကြည့်သူတွေ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့သလဲဟု မေးနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကျွန်တော် မလုပ်ခဲ့ပေ။
သူ့တွင် ကြေးတမန်တစ်ဦး ရှိသည်။
ကျွန်တော့်တွင် သူမ၏ စာဖြင့်ရေးသားထားသော အဖြေ ရှိသည်။
စွမ်းအားက အကွာအဝေးတိုင်းကို ကျွန်တော် ဖြတ်ကျော်ရမည့် တာဝန်ဖြစ်စေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
မီးအိမ်လေးမှာ အကွေ့အောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ကျွန်တော် လမ်းကို ကျွန်တော်မပါဘဲ ဆက်လက် သွားခွင့်ပြုလိုက်သည်။