အစီအစဉ်အတိုင်း အရာအားလုံး ချောမွေ့စွာဖြစ်ပျက်ပြီး အကောင်းဆုံးရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း မိမိ၏အမျိုးသမီးဖြစ်သူ ကျန်းမြောင် သည် အဝတ်အစားများ ပြေလျော့လျက် အခြားယောက်ျားတစ်ယောက်၏ အပေါ်တွင် တက်ခွနေပြီး သူ၏ဘောင်းဘီကို အတင်းအကျပ် ချွတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းမှာ ဟီယန် အနေဖြင့် လုံးဝမြင်တွေ့လိုသည့် မြင်ကွင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ကျန်းမြောင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ အသက်ရှူချောင်သွားရသည်။
"မြန်မြန်ကူပေးစမ်းပါ!" ကျန်းမြောင် တံခါးဖွင့်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူရောက်လာသည်ကို မြင်မှ စိတ်အေးသွားသည်။ "ဒီဘောင်းဘီက ချွတ်လို့ကို မရဘူး!"
ဟီယန် - "..."
"မြန်မြန်လုပ်!" ကျန်းမြောင် သူ့ကို အတင်းတိုက်တွန်းသည်။ "သူ သတိမေ့နေတုန်း မြန်မြန်လုပ်ရမှာပေါ့! သူများသတိပြန်ဝင်လာပြီး ဦးနှောက်လှိုင်းထိန်းချုပ်မှုနဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
အကြောင်းအရာမှာ ဟီယန် နှင့် ကျန်းမြောင် တို့သည် "မုန်တိုင်း၏မျက်လုံး" ထဲမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သော်လည်း "လူစားငါးများ" ဝိုင်းရံခြင်းခံလိုက်ရသည့် အချိန်သို့ ပြန်သွားရမည်ဖြစ်သည်။
"အစွန်းရောက်တဲ့ အခြေအနေမျိုး မဖြစ်လာသရွေ့ သူက ကျွန်မကို သတ်မှာမဟုတ်သလို၊ ရှင်တို့ကိုလည်း သတ်မှာမဟုတ်ဘူး" ဟီယန် သည် ကျန်းမြောင် နှင့်အတူ အခြေအနေကို ချက်ချင်းပင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။
"သေချာလို့လား" ကျန်းမြောင် က မေးသည်။
"ကျွန်မရဲ့ အထောက်အထားက ထူးခြားတယ်။ ကျွန်မကို အသက်ရှင်လျက်ထားတာက သတ်ပစ်တာထက် ပိုတန်ဖိုးရှိတယ်" ဟီယန် က ပြောသည်။ "သူက တစ်ချိန်က ရှင်တို့ကို ပြန်ပေးဆွဲချင်ခဲ့တာမို့ ရှင်တို့လည်း သူ့အတွက် တန်ဖိုးရှိနေမှာပါ"
ဤအချက်ကို အတည်ပြုပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့သည်။
ပထမဦးစွာ သူတို့သည် လွတ်မြောက်ရန်၊ ပင်မရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ရန်နှင့် ဖြစ်နိုင်လျှင် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ကို ဖမ်းဆီးရန် လိုအပ်သည်။ ဟီယန် သည် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ကို အရှင်ဖမ်းလိုသကဲ့သို့ ကျန်းမြောင် ကလည်း လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးသည့် စက်ပစ္စည်းကို လိုချင်နေသည်။
ကျန်းရွီ ၏ မိဘနှစ်ပါးမှာ တစ်ယောက်က ပြင်းထန်ပြီး ရဲတင်းသည့် စရိုက်ရှိကာ နောက်တစ်ယောက်မှာမူ အသိပညာနှင့် နည်းပညာတို့ဖြင့် လက်နက်တပ်ဆင်ထားသူများဖြစ်၍ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိကြပေ။
သူတို့မလုပ်ရဲသည့်အရာဟူ၍ မရှိပေ။
သူတို့သည် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ကို သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများထံမှ ခွဲထုတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင် သည် ဤတာဝန်ကို ယူလိုက်သည်။ ဟီယန် ၏ "သူမက ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ဇနီးပဲ" ဆိုသည့် ရန်စစကားမရှိလျှင်ပင် ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ ထူးချွန်သည့် သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ လစ်တယ်ဖစ်ရှ် နှင့် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေမည်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် စစ်မြေပြင်ကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အာကာသယာဉ်ပေါ်တွင် စတင်စီစဉ်ခဲ့ကြပြီး အင်အားနယ်ပယ်စွမ်းဆောင်ရည်ကို ချိန်ညှိကာ AI အတွက် ကြိုတင်သတ်မှတ်ချက်များကို ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။
အကယ်၍သာ လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ စစ်သင်္ဘောပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားခံရမည့် ကံဆိုးမှုမျိုးကြုံလျှင် အခြေအနေကိုကြည့်၍ တစ်မျိုးပြောင်းလဲ လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဖြစ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကိုတော့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သည် ဟီယန် အပေါ် အငြိုးအတေးကြီးမားစွာ ထားရှိနေသဖြင့် သူ၏အမျိုးသမီးကို အသုံးပြု၍ အတင်းအကျပ် အရှက်ခွဲရန် စိတ်အားထက်သန်နေခြင်းကြောင့် အစီအစဉ်အတိုင်း ဟီယန် နှင့် ကျန်းမြောင် တို့၏ နယ်မြေတွင် ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် သည် Gita မှ ဝတ်ဆင်လာသည့် အဝတ်အစားကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အရသာရှိသည့် ဝတ်စုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျန်းမြောင် သည် သင်္ဘောပေါ်တက်ပြီးကတည်းက အများကြီး မဝတ်ဖြစ်ခဲ့၍ ဟီယန် အနေဖြင့် ယခင်က သတိမထားမိခဲ့ပေ။
သို့သော် ဤအရေးကြီးသည့် အချိန်အခါတွင် ကျန်းမြောင် သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ထိုဝတ်စုံကို လဲဝတ်လိုက်ရာ ဟီယန် နားလည်သွားသည်။
"ဒါက... တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံလား" သူက မေးသည်။
"တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံ Version 2.0" ကျန်းမြောင် ခေါင်းညိတ်သည်။ "ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်ချုပ်ထားတာ။ ပထမဗားရှင်းထက် ပိုပြီး အရသာရှိတယ်"
"ငါပြန်ပေးဆွဲခံရတဲ့အခါ" ဆိုသည့် ဗားရှင်း ၂ တောင် ရှိနေသေးသည်ပေါ့။
ဟီယန် သည် ဤအသစ်စက်စက် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံကို "ငါ့ကလေးကို ပြန်လိုချင်တယ်" ဟု အမည်ပေးထားသလားဟု မမေးရဲဘဲ "ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား" ဟုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ မေးနေမိသည်။
"ရှင် ကျွန်မရဲ့ နည်းပညာကို ယုံကြည်ရမယ်" ကျန်းမြောင် သူ့ကို စိုက်ကြည့်သည်။ "ကျွန်မ ရှင်ရဲ့ ခွန်အားကို ယုံကြည်သလိုမျိုးပေါ့"
ကျန်းမြောင် သည် ဆွဲငင်အားကန့်သတ်စက်ကို တပ်ဆင်ခံလိုက်ရချိန်တွင် ဟီယန် ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ဤအရာမှာ ဟီယန် ၏ မျှော်လင့်ချက်အတွင်း၌ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်၍ သူက သူမကို စိတ်အေးစေရန် အကြည့်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူ့ကို ယုံကြည်သကဲ့သို့ သူလည်း ကျန်းမြောင် ကို ယုံကြည်ရမည်ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် အခြားယောက်ျားတစ်ယောက်၏ ပွေ့ချီခြင်းခံလိုက်ရပြီး အကူအညီတောင်း အော်ဟစ်နေသည်ကို မြင်ရခြင်းမှာ သူမ သရုပ်ဆောင်နေမှန်း သိထားသော်လည်း၊ သူမ၏ သရုပ်ဆောင်မှုက အဲ့ဒီလောက်ကြီး မကောင်းလှမှန်း သိထားသော်လည်း ဟီယန် ၏ နှလုံးသားမှာမူ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖိညှစ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့၏ အပြန်အလှန်ယုံကြည်မှုမှာ အလကားမဖြစ်ခဲ့ပေ။ "အဆိုးဆုံးအခြေအနေ" ဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။ အရာအားလုံးမှာ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။
ကျန်းမြောင် ၏ တိုက်တွန်းသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဟီယန် သည် ခါးတွင်ရှိသည့် သေနတ်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး လျှောက်သွားကာ ကျန်းမြောင် ၏ ခါးကို ပွေ့ဖက်၍ လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ အပေါ်မှ ဆွဲချလိုက်သည်။
သူသည် ဆွဲငင်အားကန့်သတ်စက်၏ ထိန်းချုပ်ကိရိယာကို သူမထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ အားပြင်းပြင်းနှင့် ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ ဘောင်းဘီမှာ အစအနမကျန် ပြဲသွားတော့သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ ဆွဲငင်အားကန့်သတ်စက်ကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ ပြဲနေသည့် အဝတ်အစားများကို အတင်းဆွဲချွတ်ရန် အလောတကြီး ပြေးဝင်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးသည့် စက်ပစ္စည်းကို အဝတ်အစားအတွင်း ဝှက်ထားခြင်းမျိုး မဖြစ်စေရန်နှင့် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ချက်ချင်းနေရာရွှေ့ပြောင်းသွားမည်ကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။
သီအိုရီအရ ထိုစက်ပစ္စည်းမှာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေနိုင်ချေ ပိုများသည်။ သို့သော် ကျန်းမြောင် သည် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ ဘောင်းဘီကို ဆွဲချလိုက်သည့်အခါ သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်တွင် ကပ်နေသည့် သတ္တုကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကျန်းမြောင် ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။
သူမသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှား၍ နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးသည့် စက်ပစ္စည်းကို ဖြုတ်ယူလိုက်ပြီး ဟီယန် ၏ ရှေ့တွင် လှုပ်ခါပြကာ "ဒါက..." ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟီယန် သည် သူမ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားသည်။ သူသည် နားထင်ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး "လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ရဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးတဲ့ စက်ပစ္စည်းက စာတမ်းပြုစုထားပြီးသား၊ ပင်လယ်ဓားပြတွေ လက်ထဲမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နာရှ် ရဲ့ အာဏာပိုင်တွေ လက်ထဲမှာပဲဖြစ်ဖြစ်..." ဟု ပြောသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ကျန်းမြောင် သည် ဤအရာကို သူမအတွက် သိမ်းထား၍ မရနိုင်ပေ။
တစ်ပါးသူ၏ အိမ်ခေါင်မိုးအောက်တွင် နေရလျှင် ခေါင်းငုံ့ပေးရမည်သာဖြစ်သည်။ တရားမဝင် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူ ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် နာရှ် ၏ အစိုးရနှင့် စစ်တပ်ကို ရင်ဆိုင်၍ မရနိုင်ပေ။ ထိုမျှမက ကျန်းရွီ မှာလည်း သူတို့လက်ထဲတွင် ရှိနေသေးသည်။
သူမ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့" ဟီယန် က ပြောသည်။ "ဒီကနေ အနီးဆုံး စစ်တပ်ခံတပ်ဆီကို သွားတဲ့လမ်းမှာ ရှင်သာ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် နှေးနှေးသွားပေးလို့ရတယ်..."
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ ရွေးချယ်စရာများကို ချိန်ဆရန် လိုအပ်သဖြင့် "Ruirui က ဘယ်တော့ ရောက်မှာလဲ" ဟု အရင်မေးလိုက်သည်။
"ရှင် Baishi ကြယ်ဆီ ရောက်တဲ့အချိန်မှာ Ruirui က နယ်စပ်ကို ထွက်ခွာနှင့်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီးက ပိုဝေးတဲ့လမ်းကို ရွေးလိုက်တယ်။ သူက စစ်သင်္ဘောအယောင်ဆောင်ထားတာမို့ Gita ဘက်က သိသွားလို့မရဘူး။ အခု ကျွန်တော်တို့ မရပ်ဘဲ သာမန်အမြန်နှုန်းနဲ့ ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် နာရှ် ရဲ့ စစ်တပ်ခံတပ်ကို သူထက် တစ်လစောပြီး ရောက်သွားလိမ့်မယ်"
"ဒါဆိုရင် နှေးနှေးပဲ သွားပါ" ကျန်းမြောင် က ပြောသည်။ "Ruirui မရှိဘဲနဲ့ ဘာလို့ ရှင်တို့ရဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ ခံတပ်ကို ကျွန်မ သွားရမှာလဲ"
သူမသည် လက်ထဲရှိ နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးသည့် စက်ပစ္စည်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီအရာကို ရှင်တို့ရဲ့ နယ်မြေရောက်ရင် ကျွန်မ ပေးလိုက်ပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ လမ်းခရီးမှာတော့ ဒါက ကျွန်မပိုင်ဆိုင်မှုပဲ"
တစ်လဆိုသည့် အချိန်ကာလအတွင်းတွင် သူမသည် လုံလောက်သည့် အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းတင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ အခု ဒီကောင်ကို သတိပြန်ဝင်လာအောင် လုပ်ကြရအောင်" ကျန်းမြောင် သည် လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
"နေပါဦး!" ဟီယန် သူမ၏ အင်္ကျီကို ဆွဲကိုင်၍ တားလိုက်သည်။ ကျန်းမြောင် ၏ အင်္ကျီမှာ လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် အတွင်းခံပင် ပေါ်နေသည်။
သို့သော် ကျန်းမြောင် သည် ဟီယန် ၏ လက်ကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ "မထိနဲ့! ရှင်လည်း သူ့လိုပဲ သတိမေ့သွားချင်တာလား"
"ကျွန်မက တိုက်ခိုက်မှုဆန့်ကျင်ရေး လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖွင့်ထားတာ" ကျန်းမြောင် က ပြောသည်။ "သူက ကျွန်မအဝတ်အစားကို ဆွဲဖြဲရင် သူ လျှပ်စစ်ရှော့ခ် မိလိမ့်မယ်"
ပထမမျိုးဆက် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံတွင် ဤလုပ်ဆောင်ချက် မရှိပေ။ ကျန်းမြောင် သည် တစ်ကိုယ်တည်း ဝေးလံသည့်နေရာသို့ ခရီးသွားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် အရူးအမူးလူများနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်သည်ကို တွေးဆထားခဲ့သည်။ သူမက သန်မာသော်လည်း မတော်တဆမှုများ ဖြစ်ပွားနိုင်သည်၊ ဥပမာအားဖြင့် မူးယစ်ဆေးသုံးခံရခြင်း သို့မဟုတ် ယနေ့လိုမျိုး ဆွဲငင်အားကန့်သတ်စက်ကြောင့် သူမ၏ ခွန်အားများ ကန့်သတ်ခံရခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ စွန့်ပစ်ထားသည့် စိတ်ကူးများကို ရှာဖွေရင်း ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအသုံးမဝင်လှသည့် လုပ်ဆောင်ချက်မှာ တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူအား လျှပ်စစ်ရှော့ခ်ဖြင့် သတိမေ့သွားခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် အတွင်းပိုင်းတွင် လျှပ်ကာအင်္ကျီတစ်ထပ် ခံဝတ်ထားရန် လိုအပ်ခြင်းဖြစ်သည်။
"ကြည့်လေ၊ ဒါက တကယ့်အသားအရေ မဟုတ်ဘူး" ကျန်းမြောင် က သူမ၏ ရင်စွပ်အတွင်းမှ "အသားအရေ" တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ပြရင်း လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ဒီအသားအရေက သူ့နေရာသူ ပြန်ကပ်သွားတယ်"
"သူ့ရဲ့ ဆန့်ထွက်နိုင်စွမ်းက တော်တော်ကောင်းတာပဲ!"
"ရှင် သတိမထားမိဘူးလား" ကျန်းမြောင် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူဟန်ဖြင့် ပြောသည်။ "ကျွန်မ ဒါကို လုပ်တုန်းက လျှပ်ကာအင်္ကျီကို ကျွန်မရဲ့ အသားအရေအရောင်နဲ့ အတိအကျ တူအောင် ချုပ်ထားတာ။ သေချာကြည့်မှပဲ သိနိုင်မှာ"
ထို့ကြောင့် ကျန်းမြောင် သူမကိုယ်သူမ ပေါ်လွင်မသွားခဲ့ပေ။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ အသားအရေအရောင်နှင့် အတိအကျတူသော လျှပ်ကာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဟီယန် တစ်စုံတစ်ခု လွဲနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်...
လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ နောက်သို့ပြန်ကြိုးတုပ်ခံထားရပြီး အောက်ခံဘောင်းဘီတိုတစ်ထည်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
သင်္ဘောသားအကြီးအကဲ၏ အိပ်ခန်းထဲတွင် ကြီးမားသည့် ကုတင်နှစ်ထပ်ရှိသည်။ သတိရလာသည့်အခါ လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သည် သူ့ဘေးနှစ်ဖက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေကြသော ဟီယန် နှင့် ကျန်းမြောင် တို့ကို မြင်လိုက်ရသည်။
လစ်တယ်ဖစ်ရှ်: "..."
လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သည် မသိစိတ်အရ သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်နှစ်ခုကို ပူးကပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။
ကျန်းမြောင် သည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ ခြေကျင်းဝတ်မှ သူမဖြုတ်ယူထားသော နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးသည့် စက်ပစ္စည်း ရှိနေသည်။
လစ်တယ်ဖစ်ရှ်: "..."
ဟီယန် သည် ဆက်သွယ်ရေးစက် အသေးလေးကို သူ့ပါးပြင်နားတွင် ကပ်ထားလိုက်သည်။ ဆက်သွယ်ရေးစက်ထဲမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည် - "ဟဲလို? ဟဲလို? ဘော့စ်? အဲရစ်? ဝမ်ချန်? ပရိုနီယက်? ဟဲလို? တစ်ယောက်ယောက် ရှိလား? ဟဲလို?"
လစ်တယ်ဖစ်ရှ်: "..."
ဟီယန် သည် သေနတ်ပြောင်းဝကို လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ နဖူးတွင် ဖိကပ်ထားလိုက်သည်။ လစ်တယ်ဖစ်ရှ် မျက်လုံးကို လှိမ့်လိုက်ပြီး ဆက်သွယ်ရေးစက်ထဲသို့ လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် "ဘာတွေ အော်နေတာလဲ? ငါတို့ ဒီမှာ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အာ..." ဆက်သွယ်ရေးစက်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် သက်ပြင်းချသံကြားရပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆက်ပြောလာသည် - "ဘော့စ်၊ အရူးဝံပုလွေကို ဖမ်းမိလိုက်ပြီလား? အားလုံး သဘောတူထားကြတယ်၊ သူ့ရဲ့ ရှက်စရာဓာတ်ပုံတွေကို သင်္ဘောကိုယ်ထည်မှာ အရင်ကပ်မယ်! ပြီးရင် သူ့ကို ချိတ်ဆွဲပြီး ရိုက်နှက်မယ်! နောက်ဆုံးကျမှ ဘာဒေါ့ခ်ရဲ့ အဘိုးကြီးဆီမှာ ငွေအများကြီးနဲ့ လဲလှယ်မယ်! ဟားဟား၊ ငါတို့ 'လူစားသမား' တွေရှေ့မှာ တစ်သက်လုံး ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် လုပ်ပစ်မယ်! ဟားဟား!"
လေထုမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျန်းမြောင်: "..."
ဟီယန်: "..."
လစ်တယ်ဖစ်ရှ်: "... ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း၊ ဒီကောင်မိုက်မဲ!"
ဟီယန် သည် ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ မျက်နှာနားသို့ ပြန်ဖိကပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အန္တရာယ်ရှိစွာ အရောင်လက်နေသည်။
လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သည်လည်း အခြေအနေကို ချက်ချင်းရိပ်မိသွားကာ "စကားတွေ အများကြီး မပြောနဲ့တော့။ လူတွေကို အရင်ဆုံး အနားယူခိုင်းပြီး အိမ်ပြန်ခိုင်းလိုက်။ အဲရစ်နဲ့ ငါ အရူးဝံပုလွေကို ငွေနဲ့ လဲဖို့ ခေါ်သွားမယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဆက်သွယ်ရေးစက်ထဲမှ ရယ်မောသံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး တစ်ဖက်လူက မကျေမနပ်ဖြင့် "သူ့အတွက် ဒါက စျေးပေါလွန်းမနေဘူးလား? အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ဆီ ခေါ်လာပြီး ရိုက်နှက်ခွင့်ပေးပါဦး။ အာ၊ ဇာဘာဆိုရင် အဲဒီ ချောချောလှလှကောင်လေးကိုတောင် သူ့သဘောအတိုင်း လုပ်ချင်တယ်လို့ ပြောနေတာ! ဟားဟား!" ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် ရယ်မောခြင်းကို ထိန်းထားရသည်။
ထိုချောချောလှလှကောင်လေး၏ မျက်နှာမှာ ယခုအခါ အိုးမည်းကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသည်။
လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သွားများကို ကြိတ်ကာ "ငါပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြစမ်း၊ ဒီကောင်တွေ!" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်ခြမ်းမှ အသံက "ရှင်တို့ပဲလား? ငါတို့ မလိုက်ရဘူးလား?" ဟု ပြန်မေးသည်။
"မလိုဘူး! သင်္ဘောတွေ အများကြီးနဲ့၊ နာရှ် ငါတို့ကို သတိမထားမိမှာ ကြောက်နေတာလား? ထွက်သွားကြ! ငါတို့အဖွဲ့နဲ့တင် လုံလောက်တယ်!" လစ်တယ်ဖစ်ရှ် အော်ဟစ်သံနီးပါး ပြောလိုက်သည်။ "ပြန်ပြီးတော့သာ ပိုက်ဆံရေတွက်ဖို့ စောင့်နေကြ!"
ဆက်သွယ်မှုမှာ နောက်ဆုံးတော့ ပြတ်တောက်သွားသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဟီယန် ကို "အရူးဝံပုလွေ?" ဟု မေးမြန်းရန် အခွင့်သာသွားသည်။
ဟီယန် သည် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ ဦးခေါင်းကို သေနတ်ပြောင်းဝဖြင့် ပုတ်လိုက်ရင်း "သူတို့က ငါ့ကို အဲ့ဒီနာမည်ပြောင် ပေးထားကြတာ" ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ကို "အဲ့ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ" ဟု မေးသည်။
လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သည် ဟီယန် ၏ ပုတ်ခတ်မှုကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားပြီး ကျန်းမြောင် ကို မဝံ့မရဲ ရှင်းပြသည်။ "အရူးဆိုတာက သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံကို ဆိုလိုတာ၊ ဒီကောင်က အရူးတစ်ယောက်လို တိုက်ခိုက်တာ၊ သေဖို့တောင် မကြောက်ဘူး။ ဝံပုလွေဆိုတာကတော့ ဝံပုလွေလိုပဲ၊ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကိုက်မိပြီဆိုရင် သေတဲ့အထိ မလွှတ်ဘူး။ အတိုချုပ်ပြောရရင် သူ့ရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာတာက အရမ်းကံဆိုးတာပဲ"
ဟီယန် သည် သူ၏ အဓိကအလုပ်မှာ ဓားပြများနှင့် ပင်လယ်ဓားပြများကို ရှင်းလင်းခြင်းဖြစ်ကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် ပြောဖူးသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ကျန်းမြောင် သည် ဤအချက်ကို သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြမ်းဖျင်း ပုံဖော်နိုင်သွားပြီဖြစ်သည်။
သူမသည် ဟီယန် ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
ဖြူစင်သော အသားအရေ၊ ချောမောသော မျက်နှာ။ သူမသည် သူ့ကို "ချောချောလှလှကောင်လေး" ဟု မကြာခဏ စနောက်လေ့ရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူ၏ တင်းကျပ်သော နှုတ်ခမ်းများနှင့် လူသတ်ချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အေးစက်စက် အမူအရာများက သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် တုန်ယင်သွားစေသည်။
သူသည်လည်း သွေးနှင့် မီးကြားထဲတွင် လျှောက်လှမ်းနေရသူတစ်ဦးပင်။
ထို့ကြောင့် ထရိုင် အစီအစဉ်တွင် စစ်ရေးနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံရှိသော ဖမ်းဆီးခံထားရသည့် ရန်သူ့တပ်မှူးတစ်ဦး လိုအပ်သည့်အခါ သူ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမအပေါ်တွင် အမြဲတမ်း နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ပြောဆိုဆက်ဆံခဲ့ခြင်းကြောင့် သူမသည် ဤအချက်ကို မေ့လျော့နေခဲ့သည်။
တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းအရင်းကြောင့် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ နွေးထွေးသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ကျန်းမြောင် သည် ခေါင်းကို လှည့်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။
ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟီယန် သည် မော်နီတာမျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ လူစားသမားများ၏ သင်္ဘောများသည် လက်နက်များကို ပြန်သိမ်းကာ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်သည်။
"ရှင် တစ်ခုခု လှည့်စားထားတာလား?" သူမ၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းရန်အတွက် ကျန်းမြောင် သည် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ကို စတင်မေးမြန်းသည်။ "နောက်ဆုံးပြောလိုက်တဲ့ စကားပြောဆိုမှုထဲမှာ လျှို့ဝှက်ကုဒ်တွေ ဒါမှမဟုတ် တခြားဘာတွေများ ရှိသေးလား?"
"မရှိပါဘူး၊ လှပသူလေးရေ" လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သည် ကျန်းမြောင် ၏ သေနတ်ပြောင်းဝကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ကြမ်းတမ်းလိုက်၊ နူးညံ့လိုက်၊ အနိုင်ကျင့်လိုက်၊ ရိုကျိုးလိုက်ဖြင့် မျက်နှာချိုသွေးကာ ပြောသည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ အသုံးမဝင်တဲ့ အသက်က ဘာမှတန်ဖိုးမရှိပေမဲ့လည်း ဒီအတိုင်းတော့ အလကား မစွန့်လွှတ်လိုက်ပါဘူး"
"ဒါတော့ မှန်တယ်" ကျန်းမြောင် က ပြောသည်။ "ငါသာ မင်းရဲ့ ဒုတိယအကြီးအကဲဆိုရင် မင်း အဖမ်းခံရတာ မြင်တာနဲ့ ဒီသင်္ဘောကို အရင်ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်မှာ။ ဘော့စ်ကို သတ်ပြီး ကိုယ်တိုင်ဘော့စ်ဖြစ်တာကမှ ပိုစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာ"
"ဟဲဟဲ၊ အဲ့လိုတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး" လစ်တယ်ဖစ်ရှ် က ပြောသည်။ "ဂိုဏ်းရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တစ်ယောက်ပဲ သိတာ။ ကျွန်တော်သာ သေသွားရင် သူတို့က အရင်ဆုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ရှင်က ဉာဏ်ကောင်းသားပဲ" ကျန်းမြောင် သေနတ်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး ဟီယန် ကို မေးသည်။ "သူ့ကို ဘယ်မှာ ထိန်းသိမ်းထားတာလဲ?"
ဟီယန် သည် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "တစ်ယောက်တည်း ထိန်းသိမ်းတဲ့နေရာမှာပါ"
"ကျွန်မကို ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးပါ" ကျန်းမြောင် သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောသည်။ "ဒီကောင်က ကျွန်မကိုတောင် အနိုင်ကျင့်ဖို့ ကြိုးစားရဲသေးတယ်။ ကျွန်မ သူ့ကို ကောင်းကောင်း ပညာပေးဖို့ လိုသေးတယ်"
ဟီယန် သည်လည်း ကျန်းမြောင် ၏ "ပညာပေးခြင်း" ကို ခံထားရဖူးသဖြင့် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အိမ်ထောင်ရှင်မလေးတစ်ယောက်လို အလွန်နူးညံ့သွားပြီး "သူ့ကိုတော့ မသတ်လိုက်ပါနဲ့" ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်ရှိသည့် အမျိုးသမီးဖြစ်သည့်အတိုင်း လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ကို ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။
ဆန်ဆူကီနီ - ကျန်းမြောင် နှင့် ဟီယန် တို့သည် အတူတကွ အလုပ်လုပ်ရာတွင် အလွန်ပင် အဆင်ပြေသည်။ သို့သော်လည်း ခွင့်လွှတ်ခြင်းကိုတော့ မရရှိသေးပေ။
ဇာတ်လမ်းကို ဖတ်ရှုပေးသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ အကယ်၍ ဤဇာတ်လမ်းကို နှစ်သက်ပါက NovelUpdates တွင် 5⭐ rating ပေးပြီး အားပေးကြပါရန် ရှက်ရှက်နဲ့ပဲ တောင်းဆိုပါရစေ။ (人❛ᴗ❛)♪тнайк чоц♪(❛ᴗ❛*人)