“သူ အဲဒီမှာပဲ ခွဲစိတ်ကုသမှု ခံယူခဲ့ရလိမ့်မယ်” ဟု အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက ဆက်ပြောသည်။
ပြေးလွှားနေသော မီးရထားကဲ့သို့ ဗလောင်ဆူကာ မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် ကျန်းမြောင်၏ စိတ်အစုံမှာ ရုတ်တရက် လက်တွေ့ဘဝဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမ လန့်သွားပြီး အလိုလိုနေရင်း “သူ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသွားလို့လား” ဟု မေးချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် အမှန်တရားကို အမြန်သတိရလိုက်သည်— အဲဒီလူ့ကို ကျိန်ဆဲချင်စမ်းပါရဲ့၊ သူက မျက်နှာပြောင်းထားခဲ့တာပဲ!
သူ့မျက်နှာကို သေချာပေါက် ပြောင်းထားခဲ့တာ ဖြစ်ရမည်!
ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ ခွဲစိတ်နည်းပညာက အလွန်တိုးတက်နေပြီး အလှအပဆိုင်ရာ ခွဲစိတ်မှုဆိုတာကလည်း သေးငယ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ဂြိုဟ်စိမ်းများမှ ပြန်လာကြသည့် စစ်သည်တော်များအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ အထောက်အထားကို အတည်ပြုရန် DNA စစ်ဆေးမှုများကို အဘယ်ကြောင့် ခံယူကြရမည်နည်း။
အတုအယောင် ယန်ဟဲ မှာ နာရှ်သမ္မတနိုင်ငံ၏ မျိုးဗီဇနည်းပညာက တစ်လှမ်းဦးဆောင်နေပြီး သတင်းအချက်အလက် ကွာဟချက်ကို အသုံးချနိုင်ခဲ့သောကြောင့် အောင်မြင်စွာဖြင့် ခိုးဝင်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် ကိုယ်တိုင်လည်း စဉ်းစားမိပေမည်။ နောင်လာမည့် အနာဂတ်တွင် ပြန်လာကြမည့် စစ်သည်တော်များသည် ၎င်းတို့၏ အထောက်အထားကို အတည်ပြုရန်အတွက် DNA စစ်ဆေးမှုတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးနေမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။
ထရိုင် သည် မျိုးဗီဇဖုံးကွယ်မှုနှင့် မျက်နှာပြောင်းလဲမှုကို အသုံးပြု၍ ခိုးဝင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤအချိန်အထိ တပ်မှူး ယန်ဟဲ၏ မျက်နှာနှင့် အသံကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံ ထံမှ ထွက်ပြေးရန် လိုအပ်လာသည့်အတွက် မျက်နှာပြောင်းလိုက်ခြင်းက ပို၍ပင် လွယ်ကူစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထရိုင်၏ ထိုသို့ “အဆင်ပြေချောမွေ့မှု” က ဂီတာအာဏာပိုင်များအတွက်မူ အလုပ်ကို ပိုမိုခက်ခဲသွားစေခဲ့သည်။
“ဒေါက်တာကျန်းရဲ့ အိမ်ကနေ ထရိုင် ရဲ့ မျိုးဗီဇနမူနာတွေကို ကျမတို့ ရယူနိုင်ခဲ့ပေမဲ့…” အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက သူမ၏ နားထင်ကို ပွတ်သပ်ရင်း “အရမ်း နောက်မကျသွားဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် နှင့် တပ်မှူး ယန်ဟဲတို့ အခန်းထဲသို့ မပြန်ရောက်လာမီကပင် သူမသည် ထရက်စီဂြိုဟ်မှ ထွက်ခွာသည့် အများပြည်သူသုံး အာကာသယာဉ် စီးနွှင်းသူအားလုံးအတွက် DNA စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဒေသတွင်း ရေယာဉ်စုကလည်း သီးသန့်အာကာသယာဉ်များကို ကြားဖြတ်စစ်ဆေးရန်အတွက် ဂြိုဟ်၏ ပျံသန်းရာ လမ်းကြောင်းများတွင် စစ်ဆေးရေးဂိတ်များ ချထားပြီး ဖြစ်သည်။
သို့သော်… ဤသည်မှာ မြေပြင်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး မဟုတ်ပေ။ ယာဉ်များကို တားဆီးရန် လမ်းများကို ပိတ်ဆို့၍ မရနိုင်ပါ။ ထရက်စီဂြိုဟ်ပေါ်တွင် လုံခြုံသောနေရာတစ်ခု ရှိနေသမျှ ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်းများလည်း ရှိနေရပေမည်။
အမှန်တရားမှာ ဤအဆင့်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် ဖမ်းဆီးရေးလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အခြေခံအားဖြင့်… လုံးဝကို အောင်မြင်မှု မရှိတော့ကြောင်း လူတိုင်း သိနေကြသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် အခန်းထဲတွင် ရှိနေကြသော လူများ၏ မျက်နှာထားများ တင်းမာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
တပ်မှူး ယန်ဟဲ၏ မျက်နှာထားလည်း တင်းမာနေခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ လုံခြုံရေးစခန်း၏ ပျက်စီးနေသော အပျက်အစီးများကို မှိုင်တွေစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူမ မည်သည့်အခါ အိမ်ပြန်နိုင်မည်ကိုပင် မမေးခဲ့ပေ။
သို့သော် နောက်တစ်နေ့တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက သူမအား ခေါ်ယူခဲ့သည်။
အစည်းအဝေးခန်း၏ ဖန်နံရံမှတစ်ဆင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက အဆင့်မြင့်အရာရှိအချို့အား ရှင်းလင်းတင်ပြနေသည်ကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
စစ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူများမှာ ဗိုလ်ချုပ်များ ဖြစ်ကြပြီး ဝတ်စုံကိုယ်စီ ဝတ်ထားသူများမှာ ရုပ်မြင်သံကြားသတင်းများတွင် မကြာခဏ မြင်တွေ့ရလေ့ရှိသော ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာများ ဖြစ်နေကြသောကြောင့် ၎င်းတို့မှာ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများ ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က အပြင်ခန်းကို ဖြတ်သွားစဉ် အထဲတွင် ရှိနေကြသော လူများက သူမဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အကြည့်များတွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ သူမ ထင်မိသော်လည်း ၎င်းမှာ သူမ၏ စိတ်ထင်လို့လား ဆိုသည်ကိုတော့ သူမ သေချာမသိခဲ့ပေ။
စောင့်ဆိုင်းရန်အတွက် သူမအား ဘေးခန်းရှိ ရုံးခန်းတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
သူမမျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံများ ထင်ဟပ်နေသည်။
ကျန်းမြောင် သိသည်မှာ သူမသည် အဆောင်တွင် မှိုင်တွေနေခဲ့စဉ် အမျိုးသားလုံခြုံရေးဗျူရို မှ ဤအမျိုးသမီးမှာမူ “ယန်ဟဲ” ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် တစ်ညလုံး တစ်ရက်လုံး အလုပ်လုပ်နေခဲ့ရလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
“မင်္ဂလာပါ ဒေါက်တာ” ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း ထိုအမျိုးသမီး၏ ကျန်းမြောင် အပေါ် ထားရှိသည့် သဘောထားမှာ အစဉ်တစိုက် ဖော်ရွေဆဲပင် ရှိနေသည်။ “ဒေါက်တာ့အတွက် သတင်းကောင်းတစ်ခု ရှိတယ်”
သူမသည် စကားကို လှည့်ပတ်မနေဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် “ရှင် အခု အိမ်ပြန်လို့ရပါပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သတင်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ အခြေစိုက်စခန်းတွင် နေထိုင်ရခြင်းမှာ စားဝတ်နေရေး မချို့တဲ့သည့် အရာရှိအဆောင်တွင် နေရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အနှစ်သာရအားဖြင့်မူ အကျဉ်းကျနေရသည်နှင့် ဘာမှ မခြားနားပေ။
သို့သော် ကျန်းမြောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်ရိပ် တစ်စွန်းတစ်စမျှ မပေါ်လာခဲ့ပေ။ သတင်းကို ကြားရချိန်တွင် သူမသည် မျက်လုံးများကိုသာ အသာအယာ နှိမ့်ချလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာပင် နေနေခဲ့သည်။
အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမအား နှစ်သိမ့်ပေးရန် ကြိုးစားရင်း “ဒီကလေးက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အသားနဲ့ သွေးပါပဲ။ အဲဒါကြောင့်လည်း သူ ခေါ်သွားတာ ဖြစ်မှာပါ။ ရှင် မသိလောက်ဘူး၊ နာရှ်သမ္မတနိုင်ငံ က အရမ်းကို ရှေးရိုးစွဲပြီး အသိပညာနည်းပါးတယ်။ သူတို့က ရှေးဟောင်းမိသားစုတန်ဖိုးတွေကိုပဲ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်စွဲထားကြဆဲပဲ။ အဲဒီမှာ လူတွေက အခုထိ အိမ်ထောင်ပြုကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ လွတ်လပ်ခိုင်မာမှုကို လေးစားမှု မရှိကြဘူး။ သူတို့က သွေးရင်းနှီးမှုကို အလွန်အမင်း အဓိပ္ပာယ်ထားကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်ကြောင့်ပဲ သူ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကလေးကို ဘယ်တော့မှ ထိခိုက်နာကျင်စေမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျမ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
သူမက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်လက်၍ “ရမှတ်တွေ အများကြီးရထားတဲ့ ကလေးမျိုး ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့အတွက် ဒေါက်တာ့အတွက် လူတိုင်းက စာနာပေးကြပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒေါက်တာ…” ဟု ပြောသည်။
ပြတ်သားပြီး ခိုင်မာသော ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ မျက်နှာထားကို နူးညံ့သွားစေကာ “ဒေါက်တာ ခံစားနေရတာတွေက အဲဒီရမှတ်တွေနဲ့ မဆိုင်ဘူးဆိုတာ ကျမ သိပါတယ်။ ဒေါက်တာ၊ ကျမလည်း မိခင်တစ်ယောက် ဖြစ်ဖူးပါတယ်” ဟု နူးနူးညံ့ညံ့ ပြောဆိုလိုက်သည်။
မျက်ရည်စက်အဝိုင်းလေးတစ်ခုက သူမ၏ ဘောင်းဘီစကို စိုစွတ်သွားစေခဲ့သည်။ ကျန်းမြောင်က တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “နောက်ထပ် တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်…” ဟု ဆက်ပြောသည်။
သူမ စကားမဆုံးသေးမီ ရုံးခန်းတံခါးပွင့်လာပြီး အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ရုပ်ချောသည့် လူငယ်အရာရှိတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် စားပွဲခုံရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးအား အလေးပြုလိုက်သည်။
“နောက်ကိစ္စတစ်ခုကတော့” ဟု အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက ကျန်းမြောင်အား ပြောလိုက်သည် — “ဒီကိစ္စ လုံးဝ ပြီးပြတ်သွားတဲ့အထိ တပ်မှူး ယန်ဟဲ က ဒေါက်တာ့ လုံခြုံရေးအတွက် ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူပေးပါလိမ့်မယ်”
ကျန်းမြောင် တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
သူမသည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး တပ်မှူး ယန်ဟဲ၏ အကြည့်များနှင့် ဆုံသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသား တစ်စက္ကန့်မျှ အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်နေကြပြီးမှ အကြည့်လွှဲလိုက်ကြသည်။
“ကျမက ဘာလို့များ လုံခြုံရေးအစောင့်အရှောက် လိုအပ်နေသေးလို့လဲ” ဟု ကျန်းမြောင်က ထိုအစီအစဉ်ကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ “ထရိုင် က ကျမရဲ့ ကလေးကို သူနဲ့အတူ ခေါ်သွားတာလေ။ သူ အခု ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေရတာနဲ့တင် အလုပ်ရှုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျမကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ဖို့ သူ ပြန်လာနိုင်ဦးလို့လား”
“ဘယ်သူမှ ဘာကိုမှ အာမမခံနိုင်ပါဘူး ဒေါက်တာ” ဟု အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက ဆိုသည်။ “ရှင်က ရှေးခေတ်ပင်လယ်ဓားပြ ရှောင်ယု ဆိုသူရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို အရင်က ခံခဲ့ရဖူးပြီး ဂျိုးအာသာ က ရှောင်ယု ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်ခဲ့သူက ထရိုင် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဖြစ်ရပ်တွေ ဘယ်လို ဆက်စပ်နေလဲဆိုတာ ကျမတို့ လုံးဝ မသိရသေးပါဘူး။ ဒါက သာမန်လမ်းကြောင်းလွှဲတာ ဖြစ်နိုင်သလို သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ ဒေါက်တာ၊ ဒါက အထက်က ပေးထားတဲ့ အမိန့်တစ်ခုပါ”
“အထက်” ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းမြောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။
ဤစကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးထံ သူမ ပြုလုပ်မည့် မည်သည့်ကန့်ကွက်ချက်မဆို အလင်္ကာမျှသာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟူ၍ပင်တည်း၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအမိန့်ကို ထုတ်ပြန်ပိုင်ခွင့်အာဏာမှာ သူမ၏ လက်လှမ်းမီရာ ထိန်းချုပ်မှုထက် ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် လိုက်နာရန်သာ ရှိတော့သည်။
သူမနှင့် တပ်မှူး ယန်ဟဲတို့သည် မြို့တော်ဂြိုဟ် နက်စ်ဥယျာဉ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
ဖန်နံရံများကို အသစ်လဲလှယ်ထားပြီး အထူးတပ်ဖွဲ့များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကိုလည်း ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ကြမ်းပြင်မှာလည်း ဖန်ကွဲစ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိဘဲ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေခဲ့သည်။
ပရိဘောဂများကို မိမိနေရာတွင် ပြန်လည်ထားရှိခဲ့သော်လည်း ဆိုဖာပေါ်တွင်မူ ဖန်ကွဲစများ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဓားချက်ရာများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အတွင်းမှ ဂွမ်းစများပင် ထွက်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင်၏ ညွှန်ကြားချက်မရှိဘဲ စက်ရုပ်များသည် အိမ်ကို သပ်ရပ်အောင်သာ သိမ်းဆည်းပေးကြမည်ဖြစ်ပြီး ပရိဘောဂများကို အသစ်လဲလှယ်ပေးရန် မှာကြားမည် မဟုတ်ပေ။
ဤမြင်သာထင်ရှားသော အမှတ်အသားများသည် ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များမှာ အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းမြောင်ကို သတိပေးနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
သူမ မှိုင်တွေနေစဉ်အတွင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ ပုခုံးကို နူးနူးညံ့ညံ့ နှစ်ချက် လာပုတ်ခဲ့သည်။
တပ်မှူး ယန်ဟဲက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် “အနားယူပြီး အချိန်ကွာခြားချက်ကို ပြန်ညှိလိုက်ပါ” ဟု ပြောသည်။
နက်စ်ဥယျာဉ် တည်ရှိရာ မြို့တော်ဂြိုဟ်၏ ထိုဒေသတွင် လက်ရှိအချိန်မှာ နံနက် ၂ နာရီ ရှိပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင်က ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး “ဧည့်ခန်းမှာ အနားယူလို့ရပါတယ်။ ကျမနောက်က လိုက်ခဲ့ပါ” ဟု တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် တပ်မှူး ယန်ဟဲအား ဧည့်ခန်းဖြစ်သော “ယန်ဟဲ”၏ အိပ်ခန်းဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။
“ဒီကုတင်က ဆွဲငင်အားကုတင်ပါ။ ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ ခင်းမည့်စောင်တွေကို အသစ်ပြောင်းပေးဖို့ စက်ရုပ်ကို ကျမ ခိုင်းထားခဲ့တယ်။ အသစ်လျှော်ထားပြီးသားဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ မသုံးရသေးပါဘူး။ ရေချိုးခန်းသုံးပစ္စည်းတွေလည်း အကုန်အသစ်တွေပါပဲ” ဟု ကျန်းမြောင်က မျက်လုံးများကို အသာအယာ နှိမ့်ချရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု တပ်မှူး ယန်ဟဲက ဆိုသည်။
“ရှင်လည်း အနားယူသင့်ပါပြီ” ဟု ကျန်းမြောင်က ပြောသည်။ “ကောင်းသောညပါ”
“ဒေါက်တာ—” ဟု တပ်မှူး ယန်ဟဲက သူမအား လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က မလိုလားတရာ လှည့်ပြီး ထိုလူငယ်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်သည်။
တပ်မှူး ယန်ဟဲ က သူ့ရဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ကော်လာခလုတ်များကို ဖြုတ်လိုက်ကာ သူမအား ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးမှ “သူက ကျုပ်ရဲ့မျက်နှာနဲ့ အသံကို သုံးခဲ့တာပါ။ အဲဒီအတွက်နဲ့တော့ ကျုပ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့” ဟု ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် မှာ အကြပ်အတည်း ဖြစ်သွားရသည်။
“အမှန်ပါပဲ၊ ကျမ ရှင့်ကို အပြစ်မတင်ပါဘူး” ဟု သူမက အလေးအနက် ထပ်ပြောလိုက်သည် — “ရှင်ရော ကျမရော နှစ်ယောက်စလုံး သားကောင်တွေချည်းပါပဲ”
“အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ဆက်ဆံနေပုံကလေ” ဟု ယန်ဟဲ က သူ့အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲ လက်ထည့်လျက် သူမ၏ ရှေ့တွင် ရပ်ရင်း ပြောလိုက်သည် — “အရမ်း မတရားဘူး ဖြစ်နေတယ်”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျမ… ကျမ အဲဒီလို ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး…” ဟု ကျန်းမြောင် က ပိုမိုအကြပ်ရိုက်လာကာ ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“ဒေါက်တာ!” ဟု ယန်ဟဲ က သူမ၏ စကားကို တိုတိုပြတ်ပြတ်ဖြင့် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ “အနည်းဆုံးတော့ ခင်ဗျား ကျုပ်နဲ့ စကားပြောတဲ့အခါ ကျုပ်မျက်နှာကို တည့်တည့်ကြည့်ပေးပါ”
ကျန်းမြောင် က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးများကို မော့လိုက်သည်။
ယန်ဟဲ က ဆိုလိုနေသည်မှာ ကျန်းမြောင် က သူ့မျက်နှာကို တိုက်ရိုက်မကြည့်မိစေရန် အမြဲတမ်း ရှောင်လွှဲနေခြင်းကိုပင် ဖြစ်သည်။ သူက သူမ၏ ရှောင်လွှဲနေသော သဘောထားကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ထောက်ပြကာ သူ့အား ရင်ဆိုင်လာစေရန် ဖိအားပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤချောမောသည့်မျက်နှာက ကျန်းမြောင် အား အမှန်တကယ်ပင် ရေပန်းစားပြီး ရှက်ရွံ့သွားစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယန်ဟဲ ၏ ဤသို့ဖိအားပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းမြောင် မှာ မတတ်သာတော့ဘဲ မော့ကြည့်ကာ သူ့အကြည့်များနှင့် ဆုံရတော့သည်။
ထိုလူငယ်၏ ကော်လာမှာ ပွင့်ဟနေပြီး သူ့၏ ရှည်လျားသောလည်ပင်းနှင့် လည်စေ့ကို ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေစေသည်။
သူ့၏ မျက်လုံးများနှင့် မျက်ခုံးများမှာ “ယန်ဟဲ” နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူနေပေသည်။
ညတိုင်း သူမနှင့် ကုတင်တစ်လုံးတည်း အတူမျှဝေခဲ့ပြီး သူမအား နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မေတ္တာတို့ဖြင့် ဆက်ဆံခဲ့သော ထိုလူနှင့် တစ်ထပ်တည်းပင် ဖြစ်သည်။
ဤအချက်က ကျန်းမြောင် အား ပို၍ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
သူမ၏ ရှက်ရွံ့မှုကို မျိုသိပ်လိုက်ရင်း ကျန်းမြောင် က တပ်မှူး ယန်ဟဲ အား တည်ကြည်သော အသံဖြင့် “တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဲဒါ ကျမအမှားပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
တပ်မှူး ယန်ဟဲ က ထိုတောင်းပန်မှုကို လက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “ဒါဆိုရင် ကောင်းသောညပါ ဒေါက်တာ” ဟု ပြောသည်။
“ကောင်းသောညပါ” ဟု ကျန်းမြောင် က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “တပ်မှူး”
တပ်မှူး ယန်ဟဲ က ကျန်းမြောင် လှည့်ထွက်သွားကာ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
သူမ၏ သွယ်လျ၍ ပန်ဆင်ကောင်းမွန်သော ပုံစံနှင့် အနည်းငယ်တွန့်ကျနေသည့် ပုခုံးများက သနားကြင်နာဖွယ်ကောင်းလှသည့် ခံစားချက်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။
သူ သူမ၏ ကိုယ်ရေးဖိုင်ကို ကြည့်ဖူးသည်။ ဓာတ်ပုံထဲတွင် သူမသည် အမြဲတမ်း တက်ကြွလန်းဆန်းနေပြီး စွမ်းအင်တွေ ပြည့်နှက်နေကာ ယခု လက်ရှိအခြေအနေနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေခဲ့သည်။
ယန်ဟဲ က ကုတင်စွန်းတွင် ထိုင်ရင်း စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူကာ မီးညှိလိုက်သည်။
သူ့လက်က သဘာဝအတိုင်း ဘေးသို့ ကျဆင်းသွားပြီး ကုတင်စွန်းကို ထိမိသွားသည် — ၎င်းသည် ရိုမိုကြယ်စင်စနစ်ရှိ သူ့အိမ်တွင် ရှိသော ကုတင်နှင့် ဆင်တူသည့် ဆွဲငင်အားကုတင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယန်ဟဲ က ထရိုင် ဟု ကုဒ်အမည်ပေးထားသော ထိုလူသည် သူ့နှင့် ဘယ်လောက်အထိ တူနေမည်နည်းဟု တွေးတောမိမြဲ တွေးတောမိနေခဲ့သည်။
မျက်နှာမှအပပေါ့။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီးနောက် တံခါးဝကို ခြေထောက်ဖြင့် ကျော်ဖြတ်ကာ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ခွန်အားအទាំងអស់ အကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ တံခါးကိုမှီလျက် ထိုင်ချလိုက်သည်။
**ကောင်းသောညပါ၊ ဒေါက်တာ။**
**ကောင်းသောညပါ၊ တပ်မှူး။**
မနေ့ကမှ ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ရင်းနှီးနေသော စကားလုံးများ။
ထိုစဉ်က အအေးခံတတ်ဟန်ဆောင်နေသော ထိုလူသည် သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်သည့်အခါတိုင်း သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် မထိန်းနိုင်အောင် ပျံ့လွင့်နေသည့် အပြုံးတစ်ခု အမြဲရှိနေတတ်သည်။ ဆော့ကစားတတ်သော်လည်း သူက သူမအား အမြဲတမ်း စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် “ဒေါက်တာ” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
ထိုလူ့ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ကျန်းမြောင် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူမ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အခန်းတွင်းသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ကာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
အခန်းတွင်း၌ အရာရာတိုင်းသည် သပ်ရပ်နေပြီး သတ်မှတ်ထားသော နေရာအသီးသီးတွင် ရှိနေသည်။ အိမ်တွင်းအလုပ်များကို သူမ၏ အိမ်သန့်ရှင်းရေးစက်ရုပ်က တာဝန်ယူလုပ်ဆောင်ပေးသောကြောင့် ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ သံသယရှိစရာ မရှိပေ။ ပထမအကြိမ် စီစဉ်ပြီးသည်နှင့် စက်ရုပ်သည် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးတိုင်း အရာရာကို မူလနေရာများတွင် ပြန်လည်ထားရှိပေးတတ်သည်။
ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးတိုင်း အခန်း၏ အခြေအနေမှာ အမြဲတမ်း အတူတူပင် ဖြစ်နေမည်ဖြစ်သည်။
သိပ္ပံနည်းကျ ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် သိပ္ပံနည်းဖြင့် ရှင်းပြ၍မရသော အခြားသောရှုထောင့်တစ်ခုမှ ကြည့်လျှင် ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ အိပ်ခန်းထဲတွင် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက် သူမ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ဤ “တစ်စုံတစ်ယောက်” မှာ အိမ်သန့်ရှင်းရေးစက်ရုပ် မဟုတ်သည်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားနေပေသည်။
ဤသည်မှာ လူသားတို့၏ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အာရုံခံစားမှုပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကျန်းမြောင် က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို စေ့လိုက်ပြီး “ရှောင်နာ၊ ငါ့ရဲ့ ခရီးဆောင်သေတ္တာကို ယူခဲ့ပေးပါ” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ရှောင်နာက “ဟုတ်ကဲ့ပါ ဒေါက်တာ” ဟု တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
သိုလှောင်ခန်းတံခါးက အလိုအလျောက် ပွင့်လာပြီး သူမ၏ ခရီးဆောင်သေတ္တာက လျှောထွက်လာကာ ကျန်းမြောင် ၏ အိပ်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ အိပ်ခန်းတံခါးလည်း အလိုအလျောက် ပွင့်လာပြီး ခရီးဆောင်သေတ္တာမှာ အထဲသို့ လျှောဝင်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် က ခရီးဆောင်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အထဲမှ ပစ္စည်းများကို မွှေနှောက်ကာ ကိရိယာငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူမ ခရီးသွားသည့်အခါတိုင်း အမြဲတမ်း ယူဆောင်သွားလေ့ရှိသော မရှိမဖြစ်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုကိရိယာကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ဟိုလိုဂရမ်မျက်နှာပြင်တစ်ခု လင်းထွက်လာပြီး မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော အနီရောင်အစက်အပြောက်အချို့ကို ပြသလာခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် က ထိုအနီရောင်အစက်များကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်။
မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း သူမသည် ကုတင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ ဖြူစင်သော လက်ဝါးပြင်ပေါ်၌ ချစ်ပ်ပြားငယ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
၎င်းမှာ နားထောင်ရေးကိရိယာ ချစ်ပ်ပြားတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် သိလိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းကို အဲလစ်ဆာကုမ္ပဏီက ထုတ်လုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပြိုင်ဘက်ကုမ္ပဏီတစ်ခုက ထုတ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်မျှတောင် စိတ်တိုစရာ ကောင်းလိုက်ပါသလဲ။