အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ နောက်သို့ လိုက်၍ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ "အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဘာမှမခံစားရဘူးမလား။"
ယန်ဟဲ က "..." ဟုသာ တုံ့ပြန်သည်။
ယန်ဟဲ သည် ယခင်က သူမ၏ ဓမ္မတာလာချိန်တွင် သူ့အား "စိတ်ရှုပ်စရာကောင်းသူ" နှင့် "လူမိုက်" ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည့် ကျန်းမြောင် ၏စကားကို ယခုမှ နားလည်တော့သည်။ အခြေအနေတို့မှာ တစ်ဖက်လှည့်သွားခဲ့ပြီ။
"ကိုယ်တိုင်ပဲ ကြည့်လိုက်လေ။" သူသည် ရှပ်အင်္ကျီကြယ်သီးများကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး အင်္ကျီကို မတင်ပြလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
အနာကျက်ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အရေပြားအသစ်၏အရောင်မှာ ပန်းရောင်သမ်းနေသည့် ပါးလွှာသောမျဉ်းကြောင်းလေးတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ထိုအရာမှလွဲ၍ ထူးခြားသည်ကို ဘာမျှမတွေ့ရပေ။
သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများမှာ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေပြီး စည်းချက်ကျသော အမြောင်းလိုက်များ ရှိနေသည်ကလွဲလျှင်ပေါ့။
ကျန်းမြောင် သည် မရည်ရွယ်ဘဲ ထိုနေရာကို လက်ဖြင့် တို့ထိမိသွားသည်။
"..." ယန်ဟဲ သည် သူမ၏လက်ကလေးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာကို အနည်းငယ်တွန့်ကွေးကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အချိန်မတိုင်ခင် တစ်ခုခုဖြစ်လာတာကို မလိုချင်ဘူးဆိုရင်တော့ လက်ကို ထိန်းထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်။"
ကျန်းမြောင် က အားအင်မရှိစွာဖြင့် "ရှင်... ကျွန်မက အနာကိုပဲ စမ်းကြည့်ချင်လို့ပါ" ဟု ပြောသည်။
"အော်... အဲဒါကြောင့်ကိုး။ နောက်တစ်ခါ သတိထားဦး။" ဟု ယန်ဟဲ က ပြောရင်း သူမ၏လက်ကို ပြန်ဆွဲယူကာ သူ့ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ ပြန်ဖိချလိုက်ပြီး အောက်ဘက်သို့ပင် လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။
ဒီလူကတော့ တကယ်ကို မရိုးနိုင်ဘူး!
ကျန်းမြောင် သည် ရှုံးနိမ့်သွားသည့်အလား အရှက်သည်းစွာဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။
သားအိမ်တုကို အစားထိုးကုသမှုပြုလုပ်ပြီး ငါးရက်မြောက်နေ့တွင် ယန်ဟဲ သည် စခန်းမှ အိမ်သို့ ပြန်လာရမည့်နေ့ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ထံ ဖုန်းဆက်လာသည်။ "ဒီနေ့ညစာကို တစ်ယောက်တည်းပဲ စားလိုက်တော့နော်။ ဒီမှာရှိတဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တချို့က ငါ့မှာ သားအိမ်တု အစားထိုးထားတာကို သိသွားကြလို့ အတွေ့အကြုံတွေ ဖလှယ်ဖို့ ညစာစားပွဲ ဖိတ်ထားကြတယ်"
"အို... သူတို့က သိပ်သတိထားတတ်ကြတာပဲ!" ကျန်းမြောင် သည် ဗိုက်ပူပူနှင့် အမျိုးသားများ အတူတူထိုင်ကာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အတွေ့အကြုံများ ဖလှယ်နေကြသည့်ပုံကို မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်၊ "အရက်သောက်လို့ မရဘူးနော်၊ လုံးဝမသောက်ရဘူး၊ ကြားလား"
ယန်ဟဲ က သဘောတူကြောင်း ကတိပေးပြီး ဖုန်းချလိုက်သည်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက ရယ်မောရင်း မေးကြသည်၊ "မင်းကို အရက်မသောက်ဖို့ သတိပေးလိုက်တယ်မလား"
ယန်ဟဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သောအခါ အားလုံး ရယ်မောကြတော့သည်။
အမှန်စင်စစ်တွင် ဤလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များမှာ အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါမကျန်၊ မိဘအုပ်ထိန်းမှုအဖော်အဖြစ် သန္ဓေသားကို ဗိုက်တွင်လွယ်ထားကြသူများချည်းပင် ဖြစ်သည်။
အသစ်ရောက်ရှိလာသော ဗိုလ်မှူး ယန်ဟဲ သည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး လူမှုဆက်ဆံရေး ပြေပြစ်သူဖြစ်ကာ အရေးကြီးဆုံးမှာ သူသည် ယခုနှစ်တွင် အသက် ၃၉ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ အသက် ၄၀ မပြည့်ခင် ဗိုလ်မှူးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ အနာဂတ်တွင် အလားအလာကောင်းမွန်ကြောင်း ပြသနေသည်။
ထိုသို့သောသူနှင့် မိတ်ဆွေမဖွဲ့ချင်သူ ဘယ်သူရှိပါ့မလဲ။
မှီခိုစရာ မိဘမရှိသော လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၊ ကျောင်းနေဖက်များနှင့် သူငယ်ချင်းများမှာ ကွန်ရက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ အရည်အချင်းရှိသူက တက်လာပြီး အရည်အချင်းမရှိသူက ကျဆင်းသွားကာ တစ်ခုလုံးအနေဖြင့် လူအများစုအတွက် အတော်လေးမျှတသော လူ့အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ ကျန်းမြောင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည့် ကြယ်စင်ဒေသကြီး ခြောက်ခုနှင့် ၎င်းတို့ကို ဝန်းရံထားသည့် မြို့တော်ကြယ်စင်ကွင်းများတွင် ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ယန်ဟဲ သည် အိမ်သို့ အတော်နောက်ကျမှ ပြန်ရောက်လာပြီး ကျန်းမြောင် က သူ့ကို စောင့်နေခဲ့သည်။
"ညစာစားခဲ့ပြီးပြီလား။ ပင်ပန်းနေလား။ တခြားဘာများ စားချင်သေးလဲ။ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ညှစ်ထားတဲ့ သစ်သီးဖျော်ရည်လေး သောက်မလား" သူရောက်လာသည်နှင့် သူမသည် ဂရုစိုက်မှုများဖြင့် မေးခွန်းများ မိုးရွာသကဲ့သို့ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည်လည်း နောက်မဆုတ်ဘဲ သူမ၏ ရပ်တန့်မသွားသော စကားလုံးများကို လက်ဖြင့် တားဆီးလိုက်သည်။
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
Xiaona သည် အချိန်နှင့် နှစ်ကာလများ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို တိတ်တဆိတ် မှတ်တမ်းတင်နေသည်။
"အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားမနေပါနဲ့" ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်၊ "စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးချက်တွေအရ အားလုံးပုံမှန်ပါပဲ။ ကလေးလေးက အမြစ်တွယ်ပြီးသားပါ။ သူက ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ လုံခြုံနေပါတယ်"
ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး သူမကို နူးညံ့စွာ နှစ်သိမ့်ပေးသည်။
ကျန်းမြောင် ၏မျက်နှာသည် သူ၏ရင်ဘတ်နှင့် ကပ်နေသဖြင့် သူ၏နှလုံးခုန်သံကို ကြားနေရသည်။ နှေးကွေးပြီး တည်ငြိမ်ကာ အားကောင်းလှသည်။
သူ၏အသက်ရှူသံမှာ သန့်ရှင်းပြီး ဆေးလိပ်နံ့ သို့မဟုတ် အရက်နံ့ မရှိပေ။
ကျန်းမြောင် သည် သူ၏ခါးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလိုက်သည်။
ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သည်ဟုပင် ဆိုရမလား၊ ကျန်းမြောင် သည် ဤအချိန်တွင် ယန်ဟဲ သည် သူမပိုင်ဆိုင်သူဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အရင်းနှီးဆုံး အမူအရာမှာ အနမ်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ထပ်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းခြင်း မရှိသေးပေ။
ထူးဆန်းသည်မှာ ဤအချိန်တွင် ကျန်းမြောင် သည် သူရော ကလေးပါ သူမပိုင်ဆိုင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ လူသုံးယောက်ကြားက ဖက်တွယ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူမ လွှတ်မပေးချင်တော့ပေ။
ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ၏ ကျောရိုးကို နူးညံ့စွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း သူမ၏ ကျောရိုးဆစ်များ၏ ထူးခြားလှပသော ပုံစံကို ခံစားနေရသည်။ သူ၏နားထဲတွင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ နောက်ပြောင်သလိုလို၊ အလေးအနက်ပြောသလိုလို စကားသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
"အော်၊ အဖေလောင်းရေ! ဗိုက်မပေါ်သေးခင် အချိန်မှာ ဘဝကို ပျော်ရွှင်သင့်တယ်နော်။ ဗိုက်ကြီးလာရင်တော့ သင့်တော်တဲ့အနေအထား မရှိတော့ဘူး" ဟု သူတို့က ပြောကြသည်။
ထိုစကားကြောင့် အမျိုးသားများဘက်မှ ညည်းညူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒါကတော့ တကယ်ကို ဆိုးရွားတာပဲ!" သူတို့က ညည်းညူကြသည်၊ "ဒီအဆင့်မှာ ဟော်မုန်းတွေက အများကြီးဖြစ်နေပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ရေတံခါးကို ဖွင့်လို့မရတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတာလေ!"
ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က နောက်ပြောင်လိုက်သည်၊ "ရှင်တို့ နောက်ကနေ 'ဖြစ်' ကြည့်လို့ ရတာပဲ"
ထိုသို့သော ပွင့်လင်းသည့် စကားပြောဆိုမှုများမှာ ဤနေရာတွင် အဖြစ်များပြီး အမျိုးသားများကြားတွင် ရယ်မောခြင်းနှင့် နောက်ပြောင်ခြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ယန်ဟဲ ၏ လက်ဝါးများ ပူနွေးလာသည်။
သူသည် လက်ကို ပိုတင်းလိုက်ရာ ကျန်းမြောင် ၏ ခြေထောက်များမှာ မြေပြင်မှ လွတ်သွားသည်။ ယန်ဟဲ သည် သူမကို ပွေ့ချီကာ အိပ်ခန်းဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
ကျန်းမြောင် သည် "အာ" ဟု အသံလေးထွက်လာပြီး သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာ တင်းမာသွားသည်။
"မရဘူး၊ မရဘူး၊ ရှင် မလုပ်ရဘူး..." ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏အသံမှာ ပုံမှန်ထက် ပို၍နူးညံ့နေသည်။
သို့သော် ယန်ဟဲ သည် သူမကို သူမ၏အိပ်ခန်းတံခါးဝတွင် ချပေးလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်၊ "ဘာကို မရတာလဲ"
ကျန်းမြောင် သည် ရှက်စိတ်နှင့် ဒေါသရောထွေးကာ မျက်နှာနီရဲသွားပြီး သူ၏လည်ပင်းကို ကိုက်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားပြီး သူမကို နံရံနှင့်ကပ်ကာ ဆူပူလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏နှုတ်ခမ်းများ ထိတွေ့သွားပြီး အသက်ရှူသံများ ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။
"ရပ်လိုက်တော့" ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏မျက်နှာကို သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် မြှုပ်ထားလိုက်ပြီး သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ခွင့် ထပ်မပေးတော့ပေ။
ယန်ဟဲ သည် သူမကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နံရံကို ထောက်ထားကာ သူ၏နဖူးကို အေးစက်နေသော နံရံမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှီထားလိုက်သည်။
သူတို့၏ အသက်ရှူသံများ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ၏ လှပပြီး ပိုးသားကဲ့သို့ နူးညံ့သော ဆံပင်များကို သပ်တင်ပေးလိုက်ပြီး သူမ၏နဖူးကို နမ်းကာ "ကောင်းသောညပါ၊ Miao Miao" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ရေလဲ့ကာ တောက်ပနေသည်။ "ကောင်းသောညပါ၊ ယန်ဟဲ"
နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ အမြဲလုပ်နေကျအတိုင်း အားကစားခန်းမတွင် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ အားကစားခန်းမထဲသို့ အပြေးဝင်သွားသော်လည်း မြင့်မားသော ဆွဲငင်အား၏ ဖိအားကြောင့် တားဆီးခံလိုက်ရသည်။
ယန်ဟဲ သည် စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ "Xiaona၊ ဆွဲငင်အားကို ပိတ်လိုက်စမ်း"
ဆွဲငင်အား ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ကျန်းမြောင် သည် ချွေးများရွှဲနစ်နေပြီး အသက်ရှူမဝစွာဖြင့် "ရှင်... ရှင်ကတော့..." ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အသက်အရင်ဝအောင် ရှူပြီးမှ ပြောပါ" ယန်ဟဲ က သူမအား တဘက်တစ်ထည် ပစ်ပေးရင်း ပြောသည်။
"ရှင် ဘာလို့ ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို ဆက်လုပ်နေရတာလဲ" ဟု ကျန်းမြောင် က မောပန်းစွာ မေးသည်။
"ဒါဆို တခြားဘာလုပ်ရမှာလဲ" ဟု ယန်ဟဲ က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က စိုးရိမ်စွာဖြင့် "ကလေးကရော ခံနိုင်ပါ့မလား" ဟု မေးသည်။
"ကျန်းမြောင်၊ နားလည်ထားရမှာက ကျွန်တော်တို့ကလေးရဲ့ မိဘတွေဟာ ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့ ဂြိုဟ်တွေကနေ လာတာပဲ။ ဒီက ဒေသခံတွေနဲ့ မတူဘူး" ဟု ယန်ဟဲ က သည်းခံစွာ ရှင်းပြသည်။ "ဒီဆွဲငင်အားက မင်းအတွက်တော့ နည်းနည်းပြင်းထန်နိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ မွေးကတည်းက ကျင့်သားရနေတဲ့ အရာပဲ"
"ကျွန်တော်တို့ကလေးက ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာလမှာ ဆွဲငင်အားနည်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာပဲ နေခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ သဘာဝရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အချင်းတွေကို လျော့နည်းသွားစေနိုင်တယ်" ဟု ယန်ဟဲ က ဆက်ပြောသည်။ "မင်းကို မပြောရသေးဘူး၊ ကျွန်တော် ဆွဲငင်အားတင် အိပ်ရာနှစ်ခု မှာထားတယ်။ တစ်ခုက စခန်းအိပ်ဆောင်အတွက်၊ နောက်တစ်ခုက ဒီအတွက်ပေါ့"
ကျန်းမြောင် သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "အိပ်တဲ့အချိန်မှာတောင်..."
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဒေါက်တာလီနဲ့ တိုင်ပင်ပြီးပါပြီ။ ကလေးရဲ့ မွေးရာပါ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားသာချက်တွေကို တတ်နိုင်သမျှ ထိန်းသိမ်းထားဖို့ဆိုရင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်ကတည်းက စတင်ရမှာပါ။ ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကြီးပြင်းလာရင် သူ့ရဲ့ အရိုးသိပ်သည်းဆနဲ့ ကြွက်သားမျှင်သိပ်သည်းဆတွေဟာ ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့ ဂြိုဟ်က ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ စံနှုန်းအတိုင်း ရောက်ရှိနိုင်မှာပါ"
"ဒါပေမဲ့..." ကျန်းမြောင် စကားစတင်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ယန်ဟဲ ၏ အကြောင်းပြချက်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စကားကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ ရပ်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲ က သူမ၏ အတွေးကို ရိပ်မိသွားသည်။ "မင်းက သူ ဒါမှမဟုတ် သူမဟာ မြို့တော်ကြယ် (မြို့တော်ကြယ်) ဝန်းကျင်မှာပဲ နေသွားရမှာဖြစ်ပြီး ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့ ဂြိုဟ်တွေကို သွားလည်ဖို့ အခွင့်အရေး သိပ်မရနိုင်ဘူးလို့ တွေးနေတာမလား"
ကျန်းမြောင် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် သက်ပြင်းချကာ သူမ၏ခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
"Miao Miao၊ ကျွန်တော်တို့က သူ့ရဲ့ မိဘတွေဖြစ်ပေမဲ့ သူ ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ မသတ်မှတ်ပေးနိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ သူ့အတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကို တတ်နိုင်သမျှ ပြင်ဆင်ပေးထားသင့်တယ် မဟုတ်လား"
ကျန်းမြောင် သည် သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ရှင်က ကျွန်မထက် ပိုပြီး အဝေးကြီးကို တွေးထားတာပဲ။ ရှင်ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ပါမယ်"
သူမ ခဏရပ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ရှင်ဟာ တင်းကျပ်ပေမဲ့ သားသမီးကို အလွန်ချစ်တဲ့ ဖခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားနေရတယ်"
ယန်ဟဲ က အသံတိုးတိုးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒါက မကောင်းတဲ့အရာလား။ ဘာလို့ သက်ပြင်းချနေတာလဲ"
ကျန်းမြောင် သည် ဘာမျှရှင်းပြမနေဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။
ရှင်လိုမျိုး ဖခင်တစ်ယောက်က ကျွန်မနဲ့ ကလေးအနားမှာ အမြဲရှိနေပေးမယ်ဆိုရင် တကယ်ကို ကောင်းမှာပဲ။
သို့သော်လည်း ကျန်းမြောင် ကိုယ်တိုင် သိထားသည်မှာ ဤလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် လူ့အလွှာ၏ ထိပ်ဆုံးသို့ မရောက်ရှိသရွေ့၊ စီးပွားရေးအရ ဆက်ဆံမှုများ သို့မဟုတ် လက်ထပ်စာချုပ်ဖြင့် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါက ထိုသို့သော မျှော်လင့်ချက်များမှာ အိပ်မက်သက်သက်သာ ဖြစ်နေနိုင်ပေသည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမကိုယ်သူမ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် လူမှုအလွှာတစ်ခုမှ နောက်တစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားရသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်ကျလျှင် ယန်ဟဲ သည် ဘယ်ရောက်နေမည်နည်း။ ပြီးလျှင် ဘယ်သူနဲ့ ရှိနေမည်နည်း။
ထိုအချိန်တွင် ပြန်ဆုံတွေ့ကြလျှင်ပင် တစ်ယောက်၏နှုတ်ခမ်းကို တစ်ယောက် နမ်းလိုသည့် တက်ကြွမှုမျိုး ရှိနေဦးမည်လား။ သို့မဟုတ် သူက ယခုကဲ့သို့ပင် သူမ၏ ဆံပင်များကို သပ်တင်ပေးကာ "Miao Miao" ဟု ချစ်ခင်စွာ ခေါ်နေဦးမည်လား။
ဆွဲငင်အားတင် အိပ်ရာရောက်လာသည့်နေ့သည် ယန်ဟဲ ၏ နှစ်ရက်တာ တာဝန်ချိန်ပြီး အားလပ်ရက်တွင် အိမ်ပြန်လာရမည့်နေ့လည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ အလုပ်စဝင်ကတည်းက လူမှုရေးကိစ္စများဖြင့် မကြာခဏ အလုပ်ရှုပ်နေတတ်သည်။ ကျန်းမြောင် သည် သူထက် အိမ်သို့ အရင်ရောက်နှင့်နေသဖြင့် Xiaona ကို စက်ရုပ်များအား ခိုင်းစေကာ မူလအိပ်ရာကို ဖြုတ်သိမ်းစေပြီး ဆွဲငင်အားတင် အိပ်ရာကို တပ်ဆင်ခိုင်းလိုက်သည်။
သူမသည် သူအတွက် သန့်ရှင်းသစ်လွင်သော အိပ်ရာခင်းများကိုပင် ကိုယ်တိုင်ပြင်ဆင်ပေးထားလိုက်သည်။
အသစ်စက်စက် အိပ်ရာကို ကြည့်ရင်း ကျန်းမြောင် သည် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအပေါ်၌ လှဲအိပ်ကြည့်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။
"Xiaona၊ ဒီအိပ်ရာအသစ်က မင်းရဲ့ ကွန်ရက်နဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီးပြီလား" ဟု သူမက မေးလိုက်သည်။
"ဆွဲငင်အားတင် အိပ်ရာကို ကွန်ရက်နဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီးပါပြီ" ဟု Xiaona က ပြန်ဖြေသည်။
စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းမြောင် က "ဆွဲငင်အား နှစ်ဆကနေ စလိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
Xiaona သည် ဆွဲငင်အားကို စတင်အသက်သွင်းလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် ကျန်းမြောင် က "သုံးဆကို တိုးကြည့်စမ်း" ဟု ထပ်ပြောသည်။
သူမ၏ ဆွဲငင်အားလေ့ကျင့်ခန်းမှာ ကိုယ်ဝန်မဆောင်မီကလောက် ပြင်းထန်ခြင်း မရှိတော့သော်လည်း သူမ လုံးဝရပ်တန့်လိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ကျန်းမာသော မျိုးဥများကို ထုတ်ယူပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ယန်ဟဲ အသိအမှတ်ပြုထားသည့်အတိုင်း ကျန်းမြောင် ၏ လက်ရှိလေ့ကျင့်ခန်း ပြင်းထန်မှုမှာ သူမ ယန်ဟဲ နှင့် မတွေ့ဆုံမီကထက် ပိုမိုများပြားပြီး သူကိုယ်တိုင် သူမအတွက် စိတ်ကြိုက်ရေးဆွဲပေးထားသည့် အစီအစဉ်အတိုင်း အခြေခံအားဖြင့် လိုက်နာနေခြင်းဖြစ်သည်။
ဆွဲငင်အား သုံးဆဆိုသည်မှာ သူမအတွက် ယခုအခါတွင် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။ ပို၍ပြောရလျှင် သူမသည် ကျန်းယာ နှင့်အတူ Dufa Star တွင် နေထိုင်စဉ်က ခံစားချက်မျိုးကိုပင် ပြန်လည်ရရှိနေသလို ဖြစ်သည်။
သူမသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် လူးလှိမ့်လိုက်ရင်း Dufa Star ရှိ သူမ၏ဘဝကို မလွှဲမရှောင်သာ ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။
ရင့်ကျက်ပြီး တည်ငြိမ်ကာ ဉာဏ်ပညာရှိပြီး လွတ်လပ်သော အရွယ်ရောက် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူမဘေးတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး ဤလုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာကြီးနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လမ်းပြပေးခဲ့သည်။
သူမ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလများတွင် သူမသည် သူမကို လက်တွေ့သင်ခန်းစာများစွာ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က သူမသည် သူမအပေါ်တွင် အလွန်သည်းခံပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့ခဲ့သည်။
သူမသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူမသည် ကျန်းမြောင် ၏ အတိတ်ဘဝတွင် ကျောင်းမပြီးဆုံးမီက လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် သူမကိုယ်သူမအတွက် စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ် ဖြစ်သည်။
ထိုထက်ပင် ပိုကောင်းသေးသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် အရွယ်ရောက်ပြီးသူ၏ ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကျန်းမြောင် သည် သူမအပေါ်တွင် ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ရှေ့တွင် ကလေးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားရသည်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံခဲ့ပြီး သူမကဲ့သို့ ကြီးပြင်းလာမည့်အကြောင်းကို စိတ်ကူးယဉ်မိသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဆွဲငင်အား သုံးဆရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ယန်ဟဲ ၏ အိပ်ရာပေါ်၌ မည်သို့အိပ်ပျော်သွားမှန်းပင် မသိလိုက်ပေ။
ယန်ဟဲ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဆွဲငင်အားမြင့်သော ဂြိုဟ်များမှ သူတို့ကဲ့သို့သော လူများအတွက် ဆွဲငင်အားနည်းပါးခြင်းသည် အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားများ ရှိနေသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ငှက်မွေးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ပေါ့ပါးနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဆွဲငင်အားမြင့်မားခြင်းသည် မွေးကတည်းက ကျင့်သားရနေခဲ့သည့် ပတ်ဝန်းကျင် ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်နေသည်။
ညသန်းခေါင်ယံတွင် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုသည် သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို လာရောက်ဖိကပ်လိုက်သည်။ ရေချိုးပြီးခါစဖြစ်၍ ကိုယ်ပေါ်တွင် မြူနှင်းမှုန်လေးများကဲ့သို့ အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
သူမသည် ဖက်တွယ်မှုတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသည်။
ကျန်းမြောင် သည် မသိစိတ်ဖြင့် ပြန်လည်တွယ်ကပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ကျောပြင်ကို ထိုသူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိကပ်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာကို လိပ်ခွေလိုက်သည်။
အပေါ်မှ ကြည့်မည်ဆိုပါက ကလေးငယ်တစ်ယောက်နှင့် တူနေပေလိမ့်မည်။
လာရောက်လည်ပတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းကို သဘောကျတယ်ဆိုရင် NovelUpdates မှာ သွားရောက်ပြီး 5⭐ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်လေး ပေးဖို့ ရှက်ရှက်နဲ့ပဲ တောင်းဆိုပါရစေ။ (人❛ᴗ❛)♪тнайк чоц♪(❛ᴗ❛*人)