သို့သော် ယန်ဟဲ အနေဖြင့် နာရှ်သမ္မတနိုင်ငံ နှင့် ပတ်သက်၍ ထပ်မံ၍ ဘာမျှမပြောတော့ပေ။ မည်သို့ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ လေးနက်သည့် ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးရန် သင့်လျော်သော အခါသမယ မဟုတ်ချေ။
ရှန်ပိန်၊ ခန့်ညားသော ဝတ်စုံများ၊ လက်ဝတ်ရတနာများ၊ သာယာငြိမ့်ညောင်းသည့် ဂီတသံများနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ပွေ့ဖက်ထားရခြင်းတို့သည် စိတ်ခံစားမှုများအကြောင်း ပြောဆိုရန်အတွက် ပို၍ သင့်လျော်သော အချိန်အခါမျိုး ဖြစ်သည်။
ဂျိုး၏ အကြည့်တို့သည် အခါအားလျော်စွာ သူတို့ရှိရာဘက်သို့ ရောက်လာတတ်သည်။ အကတစ်ပုဒ် ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူတို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာရန် အားခဲနေပုံရသည်။
ယန်ဟဲ က ကျန်းမြောင် ကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အခြားတစ်ဖက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။ "ရှင်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တချို့ကို ကျွန်မကို မိတ်ဆက်ပေးပါလား။ ရှင်ပြောသလိုပဲ၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘဝတွေကလည်း တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ထပ်တူကျသင့်တယ် မဟုတ်လား။"
ဤအကြံအစည်မှာ အစကတည်းက ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်ကူးဖြစ်သည့်အတွက် သူမက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ သဘောတူလိုက်သည်။ သူမသည် ယန်ဟဲ ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် သူမနှင့် အဆင်ပြေသည့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အချို့နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း သူမက မိတ်ဆက်ပေးစဉ်တွင် "ဗိုလ်မှူး ယန်ဟဲ က ကျွန်မရဲ့ လက်တွဲဖော်ပါ" ဟု ဝိုးတဝါး ထည့်ပြောမိသည်။
သူမ ထွက်သွားပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ထိုဆရာဝန်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ကြည်သည့် သုတေသီပုံစံကို စွန့်ပစ်ကာ အုပ်စုလိုက် စုရုံး၍ ကောလာဟလများ ပြောဆိုနေကြလိမ့်မည်ဟု သူမ မသိခဲ့ပေ။
"သူက အဲ့ဒီလူ မဟုတ်ဘူးလား။"
"ဘယ်သူကို ပြောတာလဲ။"
"မသိဘူးလား။ ဒေါက်တာကျန်းရဲ့ ရည်းစားအသစ်လေ၊ နောက်တစ်နေ့မနက်ကျရင် ခွန်အားပြန်ဖြည့်ဖို့ ဇီဝဓာတုဗေဒဌာနကနေ ခန္ဓာကိုယ်ပြန်လည်ပြုပြင်ရေး အရည်တွေ သွားယူရလောက်တဲ့အထိ စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့သူလေ။"
"အို ဘုရားသခင်! ဒါပေမဲ့ သူ့ပုံစံက အဲ့ဒီလောက် အစွမ်းထက်မယ့်သူနဲ့ တကယ်တူတယ်နော်!"
"အရမ်းကို မနာလိုဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။ ကဲ၊ ငါလည်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ ငါလည်း စစ်သည်တစ်ယောက်ကိုပဲ ရှာတော့မယ်။ ဟိုဘက်မှာ ရှိနေတဲ့ တစ်ယောက်ကကော ဘယ်လိုလဲ။"
ယနေ့ညတွင် ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ သည် အလွန်တက်ကြွနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် သူမနှင့် အကြိမ်ကြိမ် အကကခဲ့ပြီး သူမကို နေရာအနှံ့ ခေါ်သွားကာ သူ အခုမှ သိကျွမ်းထားသည့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးနှင့် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။
တစ်ဦးမှာ စစ်ရေးဌာနတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ တပ်စခန်း၏ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဌာနမှ ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ သည် သူမလိုပင် အလုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်ပြီး လူမှုရေးညံ့သည့်သူဟု အမြဲထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ယခုမှသာ သူမ မှားနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်၊ ယန်ဟဲ ၏ လူမှုဆက်ဆံရေးစွမ်းရည်သည် သူ၏ အမျိုးသမီးကိစ္စတွင် ထူးချွန်သလောက်ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းလှသည်။
"ကျန်းမြောင် ကို ရှာနေတာလား" တာနာကာ က ဂျိုး၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "နောက်တစ်ခါမှပဲ အခွင့်အရေးရှာပါ၊ ဗိုလ်မှူးယန်က သူမကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေတာလေ။"
"ဘယ်လောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းတဲ့လူလဲ၊ ဒီလောက် လှပတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ လူမှုဆက်ဆံရေး လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပိတ်ပင်ထားရက်နိုင်တယ်လို့" ဟု ဂျိုးက မကျေမနပ် ညည်းတွားသည်။
သူ ချဉ်းကပ်ဖို့ ကြိုးစားတိုင်း ထိုယန်ဆိုသူက ကျန်းမြောင် ကို အကကွင်းထဲ ဆွဲခေါ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသူများနှင့် လူမှုရေးလုပ်ရန် ခေါ်သွားခြင်းမျိုး လုပ်နေသည်။ တကယ့်ကို ရှက်ဖို့ကောင်းလှသည်။
"ဟားဟားဟား" တာနာကာ က ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရယ်မောကာ ထိုမြင်ကွင်းကို အပြည့်အဝ ခံစားနေသည်။
"မင်းက ရယ်နေတုန်းပဲ" ဂျိုးက ညည်းတွားသည်၊ "ဒီလောက် လှပတဲ့သူ ရှိနေမှတော့ ငါ့ကို အစောကြီးကတည်းက မိတ်ဆက်ပေးသင့်တာပေါ့။"
"အို၊ ငါ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ငါ သူမကို ပြောပြဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ယန်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာကြောင့် အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့တာပါ" တာနာကာ သည် သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ ကောင်းကောင်း နားလည်နေသည်။ ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်အာရုံတို့သည် ယန်ဟဲ ထံတွင်သာ အပြည့်အဝ ရှိနေပြီး သူမအနေဖြင့် အခြားသူများအတွက် အချိန်ပေးရန် သို့မဟုတ် အာရုံစိုက်ရန် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
"ဒါဆိုရင် သူမကို ချိန်းပေးဖို့ တစ်ချိန်ချိန်မှာ ကူညီပေးပါ။ အခုတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့၊ ငါ ခရီးသွားရဦးမယ်၊ သွားလိုက်ပြန်လိုက်နဲ့ လအတော်ကြာဦးမှာ" ဂျိုးသည် တာနာကာ ၏ ပခုံးကို ဖက်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ ပြန်လာတဲ့အထိ စောင့်ပါ။ သဘောတူတယ်နော်!"
သူ့မျက်ခုံးကြားတွင် ပုံမှန်တွေ့နေကျ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သည့် စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးနှင့် မတူဘဲ ကစားကွက်ဆင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ ဖက်တွယ်ထားခြင်းကို ခံနေရသည့် တာနာကာ မှာမူ မိမိကိုယ်ပိုင် အတွေးများထဲတွင် နစ်မွန်းနေပြီး ဘာမျှ သတိမပြုမိချေ။
ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ နှင့် အက ဘယ်နှစ်ပုဒ် ကခဲ့မိသည်ကိုပင် မမှတ်မိတော့ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ နွေးထွေးသော လက်ဝါးသည် သူမ၏ ကျောပြင်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ယနေ့ည သူမ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျောပြတ်ဂါဝန်ကြောင့် သူမ၏ အသားအရေသည် သူ၏ လက်ဝါးမှ နွေးထွေးမှုကို တိုက်ရိုက် ခံစားနေရသည်။
အကတစ်ပုဒ် ထပ်မံပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ယန်ဟဲ က သူမအတွက် အချိုရည်အသစ်တစ်ခွက် ယူလာပေးသည်။
သို့သော် ကျန်းမြောင် သည် ထိုအချိုရည်ကို မသောက်ခဲ့ပေ။ သူမသည် သူ့ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ကာ "ကျွန်မ နောက်ထပ် မသောက်နိုင်တော့ဘူး၊ နည်းနည်း ခေါင်းမူးလာပြီ" ဟု ပြောသည်။
"အဲ့ဒီအခြေအနေက အကောင်းဆုံးပဲ မဟုတ်လား" ယန်ဟဲ က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ပို၍ သတိထားမိလာကာ သောက်ရန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ တကယ်ပင် မူးဝေလာပြီး ခေါင်းများ လည်လာကာ သူမ၏ ယခင်ဘဝမှ ငြင်းခုံခဲ့ဖူးသည့် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို မမျှော်လင့်ဘဲ ပြောမိသည်။
"ကျွန်မရဲ့ အမေ ပြောဖူးတယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်၊ "မိန်းကလေးတွေက အပြင်သွားရင် အရက်အများကြီး မသောက်သင့်ဘူးတဲ့။"
ယန်ဟဲ က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အုပ်ထိန်းသူပေါ့လေ? သူမက တင်းကျပ်တဲ့သူပုံပဲ။"
ကျန်းမြောင် သည် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး ခဏမျှ ကြောင်သွားကာ ရုတ်တရက် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ "အို၊ သူမက..."
အနည်းငယ် တွေဝေနေစဉ်တွင် ယန်ဟဲ က ရုတ်တရက် ကိုယ်ကိုကိုင်းညွတ်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖြင့် ပိတ်လိုက်သည်။ အရက်တစ်ငုံသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းနှင့် လျှာမှတစ်ဆင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
ကျန်းမြောင် သည် "အင်း" ဟူသည့် အသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မလွှဲသာဘဲ မျိုချလိုက်ရသည်။
သူတို့သည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူများ ရှိနေဆဲပင်။
ကျန်းမြောင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယန်ဟဲ ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရယ်မောသံများကို ကြားနေရသည်။ ထိုသူတို့သည် ရယ်မောရင်း ထွက်ခွာသွားကြပြီး သူတို့အတွက် နေရာလွတ် ချန်ထားပေးခဲ့ကြသည်။
မသွားပါနဲ့! ပြန်လာခဲ့ပါဦး!
ယန်ဟဲ သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး နှစ်ချက်မျှ လျှာဖြင့် သတ်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်ရှိ အရက်စက်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ သူမ ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးစားချိန်မရမီ သူက ပြုံးကာ ပြောသည်၊ "ကဲ၊ အဲ့ဒါ နောက်ဆုံးတစ်ငုံပဲ။"
"မင်းရဲ့ အရက်ဒဏ်ခံနိုင်ရည်က တကယ့်ကို အားနည်းတာပဲ။ အနာဂတ်မှာ အပြင်သွားရင် အရက်ကို လျှော့သောက်ပါ၊ အထူးသဖြင့် ယောက်ျားလေးတွေနဲ့ အတူရှိနေတဲ့အချိန်မျိုးမှာပေါ့၊ မင်းဆန္ဒနဲ့ မဆန့်ကျင်တဲ့ ကိစ္စမျိုးတွေ မဖြစ်ရအောင်လို့ပါ" ဟု သူက စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် အကြံပေးသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် လူကောင်းတစ်ယောက်ပြန်ဖြစ်သွားပြန်သည်။
ဟွန်း။
ပွဲပြီးဆုံးသည့်အခါ ကျန်းမြောင် သည် တာနာကာ ကို နှုတ်ဆက်ချင်သော်လည်း သူ မူးမေ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဂျိုးသည် သူ့ကို ပွေ့ချီကာ ကားပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်။
အာ၊ တခြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ ရည်းစားလိုပဲ!
"သူတို့ကို ကြည့်စမ်း!" ကျန်းမြောင် က ညည်းတွားသည်။
ယန်ဟဲ က သူမကို တစ်ချက်စောင်းကြည့်လိုက်သည်။
အရက်အနည်းငယ် သောက်ထားမိသဖြင့် ယန်ဟဲ သည် ပြန်မည့်ခရီးအတွက် အော်တိုမောင်းနှင်စနစ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"တာနာကာ ကလည်း အရက်မခံတဲ့သူမျိုးလား" ဟု သူက မေးသည်။
"သူက အဆင်ပြေပါတယ်၊ သူ အရမ်းပျော်နေလို့ အများကြီး သောက်မိသွားတာ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ကျန်းမြောင် က ပြန်ဖြေသည်။
သူမသည် စီမံကိန်း အပြီးသတ်သွားမှ ပြောပြရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အကြောင်းရင်းမဲ့ ပျော်ရွှင်နေမိသဖြင့် ယန်ဟဲ ကို ပြောပြလိုက်သည်၊ "ကျွန်မတို့ စီမံကိန်းကြီးကို အောင်အောင်မြင်မြင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။"
အရက်မူးနေသဖြင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းတို့သည် ပုံမှန်အတိုင်း ကြည်လင်မနေသော်လည်း တစ်မူထူးခြားသော အရောင်အဝါဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထောင့်တွင် ပေါ်နေသည့် သေးငယ်သော ကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်လေးမှာ ပို၍ပင် ချစ်စရာကောင်းနေသည်။
သူမသည် တက်ကြွလှုပ်ရှားတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
"အို၊ ယန်ဟဲ!" ဟု သူမက ရုတ်တရက် သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အရက်မူးနေသဖြင့် သူမ၏ အသံမှာ ပုံမှန်ထက် ပို၍ ကျယ်လောင်နေသည်။ သူမသည် အော်ပြောလိုက်သလိုမျိုး ဆိုလိုက်သည်၊ "ကျွန်မ စဉ်းစားပြီးပြီ၊ ယန်ဟဲ! နောင်ကျရင် ကျွန်မကို ထပ်မနမ်းပါနဲ့တော့!"
"အော်?" ယန်ဟဲ က မေးသည်၊ "ဘာလို့လဲ။"
"ရှင် ရည်းစားသွားရှာသင့်တယ်!" ကျန်းမြောင် က ပြောသည်၊ "ကျွန်မနဲ့ အချိန်ဖြုန်းမနေပါနဲ့။ ကျွန်မ ပြောပြမယ်၊ ကလေးထိန်းကျောင်းတဲ့ ကာလမှာဆိုရင် ရှင် ဒါကို စဉ်းစားတောင် မစဉ်းစားသင့်ဘူး။ ဒါကြောင့် သွားပြီး ရည်းစားရှာလိုက်ပါ။ ရှင်က ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး စွမ်းရည်ရှိတဲ့သူ မဟုတ်လား? သွားလိုက်ပါ။"
ယန်ဟဲ သည် မျက်လုံးကို မှေးလိုက်ပြီး ကျန်းမြောင် သည် တကယ်ပင် မူးနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
အရက်အချို့သည် နောက်မှ အာနိသင်ပြတတ်သည်၊ ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်လိမ့်မည်။
သို့သော် ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ ခေါင်းအနည်းငယ် မူးနေသော်လည်း သူမကိုယ်သူမ မူးနေသည်ဟု မခံစားရပေ။
သူမသည် ဤအကြောင်းကို အကြောင်းမဲ့ ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယနေ့ ဟယ်လီနာ၏ ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် အဘိုးအို ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက ထိုသို့ ပြောခဲ့ပြီး အမျိုးသမီး ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများနှင့် ဗိုလ်မှူးများကလည်း သဘောတူညီစွာ ရယ်မောခဲ့ကြသည်ကို သူမ သတိရနေသည်။
သူတို့အားလုံးကတော့ ကျန်းမြောင် နဲ့ ယန်ဟဲ တို့က တစ်ခုခုတော့ "စတင်တော့မှာ" သေချာတယ်လို့ ထင်နေကြပြီး၊ ကျန်းမြောင် လိုမျိုး ထူးချွန်ပြီး လှပတဲ့သူနဲ့ အချေအတင် ဆက်ဆံရေး ရှိနေတာက ယန်ဟဲ ရဲ့ စစ်ပွဲဆိုင်ရာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါအသေးစားအတွက် အကောင်းဆုံး ကုသမှုပုံစံတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်နေကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျန်းမြောင် မှာတော့ ကလေးထိန်းကျောင်းတဲ့ ကာလအတွင်း ယန်ဟဲ နဲ့ အတူနေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်များက ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုလာခြင်းကြောင့် ဤအရာသည် မသင့်လျော်ကြောင်း သူမအား ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။
မကြာသေးရاتက ယန်ဟဲ က သူမအပေါ် ပြသခဲ့သည့် ချစ်ခင်ယုယသော အမူအရာများသည် သူမအား ဤကဲ့သို့သော အချို့သော ရိုမန်တစ်ဆန်သည့် ခံစားချက်မျိုးတွင် စွဲလမ်းလာစေခဲ့ပြီး သူမလည်း ၎င်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ခံစားနေခဲ့မိသည်။ သို့သော်လည်း ဤအရာသည် တကယ်တော့ မသင့်လျော်ပေ။
ယန်ဟဲ သည် ပုံမှန်အတိုင်း အလွန်တရာ ပုံမှန်ဖြစ်နေပုံရပြီး၊ အလွန်ပင် တက်ကြွနေကာ၊ အနည်းငယ် ပိုလွန်သည်အထိပင် တက်ကြွနေသော်လည်း စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဆရာဝန်က ထုတ်ပေးထားသည့် အဖြူအမည်း စာလုံးများဖြင့် ရိုက်နှိပ်ထားသော ဆေးစစ်ချက်လက်မှတ်က လိမ်ညာမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် လူနာတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ရောဂါသည် စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး သူမဘက်မှ စစ်မှန်သော သက်သာရာရမှုနှင့် အနားယူမှုတို့ကို လိုအပ်နေသူ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်စားဖိုမှူးအဖြစ် ရိုးရိုးလေး နေပေးရုံမျှဖြင့် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ... ကျန်းမြောင် ကတော့ သူမအနေဖြင့် ယန်ဟဲ ကို ဆက်လက် အချိန်ဆွဲထားလို့ မဖြစ်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ယန်ဟဲ သည် သူမ၏ ကလေး၏ ဖခင်ပင် ဖြစ်စေကာမူ၊ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်သင့်ပေသည်။
തീർച്ചပါက ယန်ဟဲ မှာ ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော မငြိမ်မသက်မှုများကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့သော်လည်း ဤအခြေအနေကိုမူ သူက ပျော်စရာတစ်ခုအနေဖြင့် တွေ့ရှိနေသည်။
"မနာလိုဖြစ်နေတာလား" ဟု သူက ဘုရားစောင်းကို လက်ဖြင့် ထောက်ကာ ပြုံးလျက် စနောက်လိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့!" ဟု ကျန်းမြောင် က အော်ပြောလိုက်သည်။
"အို၊ ဟုတ်လို့လား။ ဒါဆို ဘာလို့လဲ" ဟု သူက မေးသည်။
ကျန်းမြောင် က သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ရေတွက်ပြလိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပထမအချက်က ရှင့်မှာ ကိုယ်ပိုင်ဘဝ ရှိသင့်တယ်။ ဒုတိယအချက်က ကျွန်မက သစ္စာရှိတဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုးကိုပဲ လက်ခံတဲ့သူ၊ မရေမရာဖြစ်တဲ့ အနေအထားမျိုးကို မကြိုက်ဘူး။ အခုလောလောဆယ်တော့ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံး တခြားသူတွေကို မတွေ့သေးဘူး၊ အဲ့ဒါကို ကျွန်မ လက်ခံနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင်က တခြားသူနဲ့ အတူရှိနေပြီဆိုရင်၊ ကျွန်မနဲ့ ဆက်ပြီး မရေမရာတွေ လုပ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး! ကျွန်မ ရှင့်ကို ရိုက်မယ်၊ သေချာမှတ်ထား! အရင်တုန်းက ဘိုရင့်ကို ရိုက်ဖို့ ကြောက်လို့ ကျွန်မ ထွက်ပြေးခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်ကိုတော့ သေသည်အထိ ရိုက်သတ်လို့ မရနိုင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သေချာသိတော့ မကြောက်ဘူး။ အမုန်းစခန်းဖွင့်ပြီး ရှင့်ကို အကြေအလည် ရိုက်နှက်ပစ်မယ်၊ သေချာမှတ်ထား!"
ယန်ဟဲ သည် ယနေ့တွင် အတော်လေး သောက်ထားပုံရသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာမူ အရက်မူးနေသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မပြဘဲ ထူးထူးခြားခြား တောက်ပနေသည်။
"မင်းက ငါ့ကို အပြစ်ရှိတယ်လို့ ကြိုပြီး ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပုံပဲ" ဟု သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ ငါ ဒီနေ့ အခြားသူတွေရဲ့ ဖိတ်ခေါ် ရင်းနှီးချင်တဲ့ အမူအရာအားလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့တာပါ။"
"ဒီနေ့မှ ရှင် ငြင်းခဲ့တာကိုး" ကျန်းမြောင် က သူ့ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှင်လို အမျိုးသားမျိုးက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို မိနစ်ပိုင်းအတွင်း အိပ်ယာပေါ် ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့သူ၊ တခြားမိန်းကလေး ရှာဖို့ဆိုတာ ရှင့်အတွက် လွယ်ကူနေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"
ယန်ဟဲ က သူ၏ နားထောင်စပ်ကို လက်ဖြင့် ထောက်ကာ သူမကို တစ်ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေသည်။ "မင်း ဒီကိစ္စကို စိတ်ညစ်နေတာလား။"
"မဟုတ်ပါဘူး!" ကျန်းမြောင် က ခေါင်းကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ကားပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူလိုက်သည်။
ကားပေါ်တွင် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်၊ အတော်လေး ကြာအောင်ပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
"ကောင်းပြီလေ!" ဤတိတ်ဆိတ်မှုကို အရင်ဆုံး မခံနိုင်တော့သည်မှာ ကျန်းမြောင် ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ပြန်လှည့်လာပြီး ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်မက ရှင်လိုလူမျိုးကို ရိုးရိုးလေးပဲ စိတ်တိုနေတာ!"
"မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အိပ်ယာပေါ်ဆွဲဆောင်ဖို့ မိနစ်နှစ်မိနစ်လောက်ပဲ အချိန်ယူတယ်ဆိုတော့၊ ရှင် သူမနဲ့ အကြာကြီး အတူနေဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်လောက်ဘူး မဟုတ်လား။ ကျွန်မသာ မှန်တယ်ဆိုရင် ရှင်က ပြီးသွားတာနဲ့ ပြီးရော၊ ဘောင်းဘီကို ပြန်ဝတ်ပြီး ထွက်သွားမယ့်သူမျိုး မဟုတ်လား" ဟု သူမက ဆက်လက် ဖိမေးလိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ယန်ဟဲ က အရင်ဆုံး မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး သူ၏ နားထောင်စပ်ကိုပင် လက်ချောင်းများဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
သူမ ပြောတာ မှန်နေတယ်! ဟွန်း!
ကားက ဝရန်တာရှိ ကားပါကင်စင်ဝိုင်းတွင် ထိုးရပ်လိုက်သည်အထိ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဘာစကားမှ ထပ်မပြောကြတော့ပေ။
ကျန်းမြောင် က ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်စဉ် သူမ၏ ခြေထောက်များမှာ အားမရှိတော့ဘဲ ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်သွားကာ လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူမ အမှန်တကယ်ပင် အရက်အနည်းငယ် ပိုသောက်မိသွားခဲ့ပြီ။
ယန်ဟဲ က သူမကို ထိန်းပေးရန် လုပ်သော်လည်း ကျန်းမြောင် က သူ့လက်ကို ခါထုတ်လိုက်ကာ အိမ်ဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။
"လူတိုင်းက အဲ့ဒီလို မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ယန်ဟဲ က ရုတ်တရက် ပြောလာသည်။
မှန်ပေသည်၊ ဤခေတ်ကာလတွင် လူအများစုမှာ ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ယန်ဟဲ က မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်သည့်အရာကို လူအများစုကမူ နာရီပေါင်းများစွာ၊ ရက်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရတတ်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
"ဒါကြောင့် ကျွန်မက 'လူတိုင်း' ဆိုတာကို မုန်းတာ" ကျန်းမြောင် က လှည့်ပြီး နောက်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်မမှာ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှာ အဲ့ဒီအရာ ရှိနေရတာပေါ့!"
"ဒါက ရိုးရိုးလေး ကိုယ်ခန္ဓာရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်မရဲ့ k70 ကို လာမစော်ကားနဲ့။ အဲ့ဒါက ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ လိုအပ်ချက်မှန်သမျှကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်! အဲ့ဒါက ကျွန်မရဲ့ အဖိုးတန်ဘဝကို အလကားနေရင်း အချိန်ကုန် လူပင်ပန်းဖြစ်ရတာတွေကနေ အများကြီး ကာကွယ်ပေးတယ်!"
ကျန်းမြောင် သည် ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့် ပို၍ပင် စိတ်ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်တတ်သူဖြစ်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှတိုင်အောင် စိတ်ထဲတွင် ဖိနှိပ်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပါသနည်း။ ယခုကဲ့သို့ ရင်ထဲရှိသည်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် လန်းဆန်းစေပါသည်။
"ဒီခေတ်ကြီးကို တကယ် ကျေးဇူးတင်မိတယ်။ ဒီလိုခေတ်ကြီးထဲမှာ မွေးဖွားလာရတာကြောင့် လူချိန်းတွေ့စရာ ဒါမှမဟုတ် လက်ထပ်စရာ မလိုဘဲနဲ့ ကလေးယူနိုင်တယ်!" ဟု ကျန်းမြောင် က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်မရဲ့ အုပ်ထိန်းသူက ကျွန်မရဲ့ အစစ်အမှန် အမေတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ကံကြမ္မာရဲ့ နတ်သမီးပဲ ဖြစ်ရမယ်!"
ယန်ဟဲ က ကျန်းမြောင် အမှန်တကယ် မူးနေပြီဆိုတာကို သိလိုက်သည်။
သူမသည် လမ်းလျှောက်ရင်း ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်နေပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အမိန့်ပေးနေသည်၊ "ရှောင်နာ! k70 ကို ကျွန်မ အခန်းထဲ ပြန်သယ်ခဲ့ပေး!"
ရှောင်နာက အမိန့်ကိုနာခံကာ စက်ရုပ်ကို ညွှန်ကြားပြီး k70 ကို ၎င်း၏ ဗီရိုပုံစံ အားသွင်းစခန်းနှင့်အတူ သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ထုတ်ယူကာ ကျန်းမြောင် ၏ အခန်းသို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာပြီး ထောင့်တစ်နေရာတွင် ချထားပေးလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ က တံခါးဘောင်ကို မှီလျက် ငေးကြည့်နေသည်။
ကျန်းမြောင် ၏ အခန်းထဲတွင် အလင်းရောင် မရှိဘဲ မှောင်မဲနေပြီး၊ သူမသည် အဝတ်အစားပင် မလဲရသေးဘဲ တံခါးဘက်သို့ ကျောပေးလျက် အိပ်ယာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေကာ၊ သူမ၏ ခါးသီးဆန်သော မျဉ်းကွေးများသည် လှပသော်လည်း အေးစက်စက် ရှိနေသည်။
သူမလို မိန်းကလေးမျိုးက တစ်ယောက်တည်း အိပ်စက်သင့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူမကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားပြီး နွေးထွေးမှု ပေးမယ့် ယောက်ျားတစ်ယောက် သူမမှာ ရှိသင့်တယ်လို့ ယန်ဟဲ က တွေးလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ကျန်းမြောင် က ကိုယ်ကို ထောင်လိုက်ပြီး နောက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ကာ အိပ်ယာပေါ်သို့ လေးလံစွာ ပြန်လှဲချလိုက်သည်။
"ထွက်သွားတော့" ဟု သူမက ဆိုသည်၊ "အဲ့ဒီမှာ ဆက်မရပ်နေနဲ့၊ တံခါးကို ပိတ်ဆို့နေတယ်။"
သို့သော် ယန်ဟဲ က ထွက်မသွားဘဲ လက်ပိုက်လျက် တံခါးဘောင်ကို ဆက်လက်မှီထားကာ သူမ၏ အိပ်ယာတံခါး မပိတ်နိုင်အောင် တားဆီးထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် က သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အိပ်စက်ခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ခဏကြာင်းသောအခါ ယန်ဟဲ ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားသည်။
"ငါက မင်းနဲ့ မတူဘူး" ဟု သူက ဆိုသည်၊ "ငါက ဘယ်တော့မှ မနက်ဖြန်ကို မျှော်လင့်မထားဘူး။"
"ငါ့ရဲ့ အတိတ်အကြောင်းကို မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးမနေချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အတိတ်က နေ့ရက်တိုင်းမှာ ငါ့အနေနဲ့ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံးနေ့တစ်နေ့ဖြစ်သလို၊ နောက်ဆုံးနေ့တစ်နေ့လည်း ဖြစ်တယ်လို့ သဘောထားပြီး နေထိုင်ခဲ့တယ်။"
"ငါ့အနေနဲ့ ဒီနေ့အတွက်၊ လက်ရှိအချိန်အတွက်၊ ငါ့ရဲ့ ရှေ့မှာရှိနေတဲ့အရာတွေအတွက်သာ ကောင်းမွန်စွာ အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံတဲ့အခါ၊ မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုးဆိုရင် ရက်ပေါင်းများစွာ ဘာလို့ စောင့်နေရမှာလဲ။ တစ်ခါတလေ မနက်ဖြန်ကျရင် သူမနဲ့ ထပ်မတွေ့ရတော့ဘူး၊ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါ့အတွက် မနက်ဖြန်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"
"ငါ အချိန်မဆွဲနိုင်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ရှေ့မှာရှိတဲ့ ကောင်းမွန်မှုတွေ၊ ငါ့ရဲ့ ရှေ့မှာရှိတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ၊ ငါ့ရဲ့ ရှေ့မှာရှိတဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုတွေကို ငါ ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်ချင်တယ်။"
"ငါ... ဒီလိုမျိုးပဲ အမြဲတမ်း နေထိုင်လာခဲ့တာ။"
ကျန်းမြောင် သည် ပင်ပန်းနေသော မျက်လုံးများကို အတင်းဖွင့်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
လူငယ်လေးသည် တံခါးဘောင်ကို လက်ပိုက်လျက် မှီနေပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာသည် စင်္ကြံလမ်းမှ လင်းလာသော အလင်းရောင်ကြောင့် အမိုက်ရိပ်တွင် ဖုံးကွယ်နေသည်။ သူ၏ သွယ်လျသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပေါ်နေသည်။
မှုန်ဝါးနေသော်လည်း ထိုအရိပ်သည် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာသည်။
"မင်းက မနက်ဖြန်အတွက်၊ မင်းတွေ့ဆုံရမယ့်သူတွေအတွက် မျှော်လင့်ချက်တွေ ရှိနေတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းကိုယ်မင်း ထိန်းချုပ်နေတာ။"
"မင်းက မသန့်ရှင်းတာတွေ၊ အာရုံမစိုက်တာတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးမှာ သစ္စာမရှိတာတွေကို မုန်းတယ်။ ငါ နားလည်ပါတယ်။ တကယ်လို့ တခြားယောက်ျားတစ်ယောက် ရှိလာမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းရဲ့ဆန္ဒကို လေးစားပြီး မင်းကို ထပ်ပြီး လက်နဲ့တောင် ထိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါပေမဲ့၊ အဲ့ဒီလို မရှိဘူးဆိုရင်တော့..."
သူသည် ကိုယ်ကိုကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။
"ကောင်းသောညပါ၊ ကျန်းမြောင်။"
သံသုကိနီ၏ မှတ်ချက်။ ။ ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံ ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံ အတွင်းက အခြားသော အာကာသခေတ် လူသားတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဒီလူနှစ်ယောက်မှာ တူညီတဲ့အချက်တွေ ပိုများတယ်လို့ ကျွန်တော့အနေနဲ့ ဆိုချင်ပါတယ်။
လာရောက်ဖတ်ရှုပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းကို သဘောကျတယ်ဆိုရင် NovelUpdates ကို သွားပြီး 5⭐ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်လေး ပေးဖို့ ရှက်ကြောက်နေမနေဘဲ တောင်းဆိုပါရစေရှင်။ (人❛ᴗ❛)♪တှဲငျ်စွံ♪(❛ᴗ❛*人)