ဒေါက်တာကျန်း၏ အော်ဟစ်သံများမှာ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ရှောင်နာကလည်း အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်သည်။
"သည်းခံလိုက်စမ်းပါ" ဟု ယန်ဟဲ က အေးစက်စက် ပြောသည်။
"မသည်းခံနိုင်တော့ဘူး! အရမ်း၊ အရမ်း၊ အရမ်းကို နာတာပဲ!!!" ဟု ဒေါက်တာကျန်းက ငိုယိုကာ အော်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲ ၏ လက်ချောင်းများက အဓိကအချက်အချာကျသော အကြောအမှတ်များကို တိကျစွာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ အဆိုပါနေရာများမှာ အနာဆုံးနှင့် အရွစပ်ဆုံးနေရာများ ဖြစ်သည့်အတွက် ဒေါက်တာကျန်း ခံစားလိုက်ရသည့် ဝေဒနာမှာ ပြောပြ၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။
ယန်ဟဲ က ရယ်သံကို အနိုင်နိုင်ထိန်းထားရင်း သူမအား "ဒါက ကြွက်သားတွေကို ပြေလျော့စေတဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာနည်းလမ်းတစ်ခုပါ၊ အရမ်းထိရောက်တယ်။ မနက်ဖြန်ဆိုရင် ကြွက်သားတွေ နာကျင်မှု လုံးဝရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောသည်။
ဒါဆိုရင်တော့ ဒီနေ့မှာပဲ အလွန်အမင်း နာကျင်နေရတာကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျန်းမြောင် က ဆိုဖာပေါ်ရှိ ခေါင်းအုံးတစ်ခုကို ဆွဲယူကာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကိုက်ထားလိုက်သည်။
ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ယန်ဟဲ ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကျွမ်းကျင်၊ လျင်မြန်၊ တိကျပြီး ပြတ်သားလှသည်။ ကျန်းမြောင် သည် ထိုပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားပြီးနောက် သူက လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး "ပြီးပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဆိုဖာပေါ်မှ အမြန်လှိမ့်ဆင်းလိုက်ပြီး ကော်ဖီစားပွဲပေါ်တွင် တန်းထိုင်လိုက်သည်။
"နတ်ပြည်ကို ရောက်သွားသလိုပဲ! သက်သာလိုက်တာ!" သူမသည် ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ဆိုဖာပေါ်တင်လိုက်ပြီး နှိပ်နယ်ရန် ပြင်လိုက်ရင်း "ဟင်? တကယ်ပဲ... ပိုသက်သာသွားသလိုပဲနော်?" ဟု ပြောသည်။
"တောရိုင်းဒေသတွေမှာဆိုရင် ပြုပြင်ရေးစက် ဒါမှမဟုတ် ကြွက်သားပြန်လည်ကုသတဲ့အရည်တွေ မရှိတဲ့အခါ ကြွက်သားပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို သက်သာစေဖို့ ဒီလိုရိုးရာစစ်ဘက်ဆိုင်ရာ နည်းလမ်းတွေကိုပဲ အားကိုးရတာပါ"
ယန်ဟဲ က ရှင်းပြရင်း သူ့အင်္ကျီကြယ်သီးတစ်လုံးကို ဖြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် မှီထိုင်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ဆိုဖာနောက်မှီပေါ်တင်ထားကာ ခြေကျင်းဝတ်တစ်ဖက်ကို အခြားခြေထောက်၏ ဒူးပေါ်သို့ တင်ထားလိုက်သည်။
သူသည် အလွန်အေးဆေးသည့်ပုံစံဖြင့် ထိုင်နေပြီး အနည်းငယ်ဟနေသော လည်ပင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကြံ့ခိုင်သောရင်အုပ်ကို မြင်နေရသည်။
ခြေထောက်ကို နှိပ်နယ်နေသော ကျန်းမြောင် ၏ လက်များမှာ နှေးကွေးသွားသည်။
လူတို့သည် အတူတကွ အချိန်ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်းနှီးလာကြသည်။
အစပိုင်းတွင် ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ၏ ဟော်မုန်းများကြောင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေတတ်သည်။ အစိမ်းသက်သက် နေရာသစ်သို့ ရောက်လာသည့် ယန်ဟဲ သည်လည်း စစ်တပ်တွင် ထိုင်သကဲ့သို့ အမြဲတမ်းတင်းမာနေတတ်သည်။
တစ်ပတ်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ နှစ်ဦးစလုံး အသားကျသွားကြသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ၏ ရှေ့တွင်ပင် သူမ၏ ခြေထောက်ကို ပွတ်သပ်ရဲလာပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း အေးဆေးသည့်ပုံစံကို ပြသလာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာရှိစွာ ပေါင်းသင်းနေကြသည်။
အဟမ်း! အဲဒီထိုင်နေတဲ့ပုံစံက ဒီလောက်ကြီး ဆွဲဆောင်မှုမရှိရင်တော့ ပိုကောင်းမှာပဲ!
ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ၏ ဟနေသော လည်ပင်းပေါက်ဆီမှ အကြည့်ကို အတင်းဖယ်လိုက်ပြီး ခြေထောက်ကို ချလိုက်ကာ "ဒီနေ့တော့ စောစောနားကြရအောင်။ မနက်ဖြန်ကျရင် 'Happy World' ကို သွားကြမယ်။ စောစောထပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိတဲ့ အဝတ်အစား ဝတ်လာခဲ့" ဟု ပြောသည်။
Happy World သည် မြို့တော်ကြယ်စု တွင် အကြီးဆုံးအပန်းဖြေဥယျာဉ်ဖြစ်ပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ကျော်ကြားသည်။ မြို့တော်ကြယ် သို့ လာရောက်လည်ပတ်ကြသည့် ကြယ်စနစ်အသီးသီးမှ ခရီးသွားများအတွက် မသွားမဖြစ်သွားရောက်ရမည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
Happy World သည် မနက် ၇ နာရီခွဲတွင် ဖွင့်လှစ်ပြီး ပါလီမန်တောင်ကုန်းထက်ပင် စောသည်။
ကျန်းမြောင် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူဘဝတုန်းက သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ လာရောက်လည်ပတ်ဖူးသည်။ နောက်ပိုင်း အလုပ်လုပ်ချိန်တွင်လည်း ရည်းစားဟောင်းနှစ်ဦးနှင့် လာရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ ကြားထဲတွင်လည်း သူမကို လိုက်လျောနေသူများ၏ ဖိတ်ကြားချက်ဖြင့် ရောက်ဖူးသေးသည်။
ရောက်တိုင်းတွင် သူမသည် ရှေးခေတ်ကမ္ဘာမြေ၏ ဒစ္စနေးလန်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။
ဟိုလိုဂရမ် ဖန်သားပြင်တစ်ခုပေါ်လာပြီး ကျောင်းသားပုံစံ လူငယ်အချို့ ခေါင်းချင်းဆိုင်နေကြသည်။
"အရင်ဆုံး ဒါကိုကစားမယ်၊ ပြီးရင် ဟိုဟာ၊ ပြီးမှ ဟိုဘက်ကိုသွားမယ်။ မြန်မြန်သွားပြီး ဒီနေရာအတွက် တန်းစီရအောင်! အစီအစဉ်အရ ဒါက အမြန်ဆုံးလမ်းကြောင်းပဲ!"
ထိုလူငယ်များသည် သူတို့ကစားလိုသော နေရာများဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
ယန်ဟဲ: "..."
"ဒုတိယဂြိုဟ်တုက ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်မယ်" ကျန်းမြောင် က ပြုံးရင်းပြောသည် "အော်... ငါကျောင်းတက်တုန်းကလည်း အတန်းဖော်တွေနဲ့ စနေ၊ တနင်္ဂနွေဆို ဒီကို ခဏခဏ လာဖြစ်တယ်"
မြို့တော်ကြယ်စု ရှိ ဒုတိယဂြိုဟ်တုကို အကယ်ဒမီဂြိုဟ်တုဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး မြို့တော်ကြယ်စု ရှိ ထူးချွန်သည့် တက္ကသိုလ်အားလုံးနီးပါးကို ထိုနေရာတွင် စုစည်းထားသည်။ ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးမှာ ကျောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
စနေ၊ တနင်္ဂနွေနေ့များတွင် ထိုကျောင်းသားများသည် မြို့တော်ကြယ်စု ရှိ ဂြိုဟ်အသီးသီးသို့ အလည်အပတ်ထွက်ကြသည်။
"ဟားဟား၊ အဲဒီလို မျက်နှာပေးမျိုး လုပ်စရာမလိုပါဘူး" ကျန်းမြောင် က ရယ်မောရင်းပြောသည် "ငါတို့ တန်းစီစရာမလိုပါဘူး။ ပန်းခြံရဲ့ အမှတ်တွေနဲ့ Fast-track လက်မှတ်တချို့ လဲထားပြီးသား၊ ပြီးတော့ နိုင်ငံသားအမှတ်တွေကို သုံးပြီး အစီအစဉ်တချို့ကိုလည်း ကြိုတင်ဘွတ်ကင်လုပ်ထားတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူတို့လို ပြေးလွှားနေစရာမလိုပါဘူး"
ရိုးသားဖြောင့်မတ်သည့် အမျိုးသားများမှာ တကယ်ပင် ရိုးသားကြသည်။ ယန်ဟဲ ၏ အမူအရာမှာ တော်တော်လေးရယ်ရပြီး ကျန်းမြောင် က သူဘာတွေးနေမှန်း သိနေသည်။ သူမက အရာအားလုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်ဟဲ မှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။
"ကျွန်တော် ဒီလိုမြို့ပြဘဝမျိုးနဲ့ မရင်းနှီးသေးဘူး" ဟု သူကပြောသည် "ကောင်းတဲ့အရင်းအမြစ်မှန်သမျှကို လုယူရမလို ခံစားရတယ်"
"ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒီမှာ လူဦးရေသိပ်သည်းဆ ဘယ်လောက်များလဲ တွေးကြည့်လေ၊ အရင်းအမြစ်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုက ပြင်းထန်မှာပဲလေ" ဟု ကျန်းမြောင် ကပြောသည် "ဒါကြောင့် နိုင်ငံသားအမှတ်တွေက အရမ်းအရေးကြီးတယ်၊ နေရာတော်တော်များများမှာ သုံးလို့ရတယ်လို့ ပြောခဲ့တာပေါ့"
"သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နယ်စပ်မှာတုန်းကတော့ ဒီလိုအရာတွေ သိပ်မလိုခဲ့ဘူးလေ" ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။
"နားလည်ပါပြီ။ သွားကြရအောင်" ကျန်းမြောင် က ခြေလှမ်းကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည် "အရင်ဆုံး Anti-Gravity Spongeball Battle ကို သွားကစားကြမယ်!"
မနေ့ကနှင့် မတူဘဲ ကျန်းမြောင် သည် ဒီနေ့တွင် လှပသောဂါဝန်ကို မဝတ်ဆင်ထားပေ။ သူမသည် သက်သောင့်သက်သာရှိသော တီရှပ်နှင့် ဘောင်းဘီတိုကိုသာ ရွေးချယ်ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ ဖြောင့်စင်းပြီး လှပသောခြေတံများမှာ မနေ့ကဂါဝန်ထက်ပင် ပို၍ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။
ကျန်းမြောင် က ကြိုတင်ပြောထားသည့်အတွက် ယန်ဟဲ လည်း ဒီနေ့တွင် အင်္ကျီအပိုမဝတ်တော့ပေ။ သူသည်လည်း တီရှပ်ကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့ကြွက်သားများ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ပေ။ စစ်ဘက်ပုံစံ အနည်းငယ်ပါသည့် အနက်ရောင်ဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးပတ်အကျယ်ကြီးက သူ့ခါးသိမ်သိမ်လေးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်စည်းထားသည်။
သူ့ကျောပြင်၏ ပြောင်းပြန် V ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် ရှည်လျားသောခြေတံများက သူ့ကို အရပ်ရှည်ပြီး ကြံ့ခိုင်သောပုံစံ ပေါက်စေသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းပြီးနောက် သူ့ကိုမကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
"..." ယန်ဟဲ က "ဘာဖြစ်လို့လဲ?" ဟု မေးသည်။
"လမ်းလျှောက်ရင် အသံမမြည်ပေမဲ့ မြင်လိုက်ရတာက 'အရမ်းလေးလံ' သလို ခံစားရတယ်" ဟု ကျန်းမြောင် က အံ့ဩစွာပြောသည်။
ဒါက အားကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကြွက်သားများကြောင့် ထိုသို့ခံစားရခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သောသူတစ်ယောက်က သင့်ဆီ တည့်တည့်လျှောက်လာလျှင် သူ့မျက်နှာကို မမြင်ခင်ကတည်းက "မာကျော" သည့် ခံစားချက်မျိုးကို သင် ကြိုသိနေလိမ့်မည်။
"ကျွန်မဆွဲပေးထားတဲ့ လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်အတိုင်းဆိုရင် နောက်တစ်လနေရင် သင်လည်း ဒီလိုဖြစ်လာမှာပါ" ဟု ယန်ဟဲ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောသည်။
ကျန်းမြောင် ၏ အမူအရာ ပျက်သွားသည်။
သေပါပြီ၊ ဒီလိုလူမျိုးက ကြံ့ခိုင်တဲ့ခံစားချက်မျိုး ပေးနိုင်တယ်ဆိုရင်၊ သူမလို မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကလည်း ဒီလိုဖြစ်လာရင်တော့...
သူမ၏ ထိတ်လန့်နေမှုကြားမှ ယန်ဟဲ သည် ခေါင်းလှည့်လာပြီး "ဖူး" ဟူသော အသံကို ပြုလိုက်သည်။
"ဟေး!" ဟု ကျန်းမြောင် က ကန့်ကွက်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် လက်သီးကို နှုတ်ခမ်းပေါ်တင်ထားပြီး ပါးစပ်မှာ ပြုံးစိစိ ဖြစ်နေသည်။ "ဒေါက်တာက လှည့်စားရတာ အရမ်းလွယ်တာပဲ"
"ရှင်က မျက်နှာပေးက လှည့်စားဖို့ကောင်းနေတာကိုး!" ဟု ကျန်းမြောင် က ပြန်ပြောသည်။
အကယ်၍ ဒီလူသာ ထိုအေးစက်ပြီး တည်ကြည်သောမျက်နှာပေးမျိုး၊ ထိုသို့သော လျစ်လျူရှုသည့်လေသံမျိုးနှင့်သာ ဆိုလျှင် သူပြောသမျှကို လူတိုင်းယုံမိကြမှာ အမှန်ပင်။
သူသာ အစကတည်းက နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ထားပြီး မျက်လုံးတွင် စနောက်သည့်အရိပ်အယောင်များ ရှိနေခဲ့လျှင် ကျန်းမြောင် လည်း သူ့ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ် အလှည့်ခံရမှာ မဟုတ်ပေ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံချိန်က ပုံရိပ်မှာ သူမစိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေခဲ့သည်။ သူတည်ကြည်သော မျက်နှာပေးမျိုး လုပ်လိုက်တိုင်း ကျန်းမြောင် သည် မသိစိတ်ကနေ ပုခုံးကို တင်းထားမိတတ်သည်။
တကယ်ပါပဲ၊ ပထမဆုံးအထင်အမြင်ဆိုတာ အလွန်အရေးကြီးသည်။
ကျန်းမြောင် သည် မေးမြန်းလိုက်မိသည်။ "ဗိုလ်မှူး၊ ကျွန်မကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တဲ့အခါ ဘာလို့ထင်မိလဲ?"
ယန်ဟဲ သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "လှတယ်" ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင်: "..." သူမကြားချင်သည့်အဖြေ မဟုတ်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ ကောင်းနေမိသည်။
"ပြီးတော့ရော?" ဟု သူမသည် ပိုသိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ က နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်စဉ်းစားသည်။ သူခြေလှမ်းကို နှေးလိုက်ပြီး ရပ်တန့်ကာ ကျန်းမြောင် ကို စိုက်ကြည့်ရင်း "အရမ်းစိတ်ရင်းမှန်တယ်၊ အရမ်းနွေးထွေးတယ်... ကလေးတစ်ယောက် လိုချင်နေတဲ့ပုံပဲ" ဟု ပြောသည်။
သူသည် ကျန်းမြောင် ၏ မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ စနောက်ခြင်းမပါဘဲ လေးနက်သော အသံဖြင့် "ပြီးတော့... အရည်အချင်းရှိတဲ့ မိခင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။ မင်း တကယ်ပဲ ဖြစ်လာမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ထိုကဲ့သို့သော ချီးကျူးစကားမျိုးကို ကြားရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။
ဒီခေတ်ကာလတွင် လူတို့သည် တစ်ဖက်သားကို တည့်တည့်မတ်မတ် ချီးကျူးတတ်ကြသော်လည်း ယန်ဟဲ ၏ အကြည့်များမှာ လေးနက်ပြီး စိတ်ရင်းအမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုချီးကျူးစကားမှာ စစ်မှန်ပြီး နှလုံးသားထဲကလာသည်ကို သူမ ခံစားမိသည်။ သူတို့ကလေး၏ အနာဂတ်ဖခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်ရင်းစေတနာနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို အသိအမှတ်ပြုပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ရဲရဲနီသွားသော အရေးအကြောင်းလေးများ ပေါ်လာသည်။ "ကျ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် လှည့်ထွက်သွားလိုက်သည်။ "သွားကြရအောင်၊ Anti-Gravity Spongeball Battle ကို သွားကစားကြမယ်။"
သူမသည် တူညီသော အဆင်မပြေသည့်ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်သွားမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှက်စရာအခြေအနေ မရောက်ခင်လေးမှာပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ထိန်းလိုက်နိုင်သည်။
ယန်ဟဲ သည် ဘာမှမပြောတော့ဘဲ သူမဆီလျှောက်သွားကာ ကျန်းမြောင် ၏ ပခုံးကို လက်ဖြင့်ဖက်လိုက်ပြီး မှန်ကန်သည့်လမ်းကြောင်းဘက်သို့ အတင်းလှည့်ပေးလိုက်သည်။ "ဒီဘက်လမ်း မဟုတ်ဘူးလား?"
ကျန်းမြောင်: "..."
အိုး၊ သူမ တကယ်ပင် မြေကြီးထဲ ဝင်ပုန်းချင်နေမိတော့သည်!
"သူတို့နှစ်ယောက်က တကယ်ကို လိုက်ဖက်တာပဲ~" ဟု ဘေးနားမှ တိုးတိုးလေး ရယ်မောသံထွက်ပေါ်လာသည်။
သူတို့နှစ်ယောက်လုံး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျောင်းသူများဟု ထင်ရသည့် လူငယ်အုပ်စုတစ်ခုက သူတို့ကို ပြုံးစစဖြင့် ခိုးကြည့်နေကြသည်။ သူတို့အကြည့်ခံလိုက်ရမှန်း သိသွားသည့်အခါ ထိုသူတို့မှာ တခစ်ခစ်ရယ်မောရင်း ပြေးသွားကြသည်။
သူတို့၏ တိုးတိုးဖျော့ဖျော့ စကားပြောသံများကို အဝေးမှကြားနေရသေးသည်။
"ဟိုလူက အရမ်းချောတာပဲ၊ ရုပ်ရှင်မင်းသားများလား?"
"ဟိုမိန်းကလေးကလည်း အရမ်းလှတာပဲ!"
ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ၏ ပခုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး "သွားကြရအောင်" ဟု ပြောသည်။
သူသည် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးကြား ဆက်ဆံရေးကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အတော်လေး ကျွမ်းကျင်သူပင်၊ ဟု ကျန်းမြောင် က တွေးလိုက်သည်။ ဒါက ထင်ရှားပါသည်။ သူကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ချောမောသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ရည်းစားများစွာ ရှိခဲ့ဖူးမည်မှာ သေချာသည်။ သုံးယောက်တွဲ၊ လေးယောက်တွဲ ဆက်ဆံရေးမျိုးကိုတောင် သူအလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သူမျိုးဖြစ်သည်။
ဆက်ဆံရေးအပေါ် အတော်လေး လွတ်လပ်ခွင့်ပေးထားသည့် ဒီခေတ်ကာလတွင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူညီကြသရွေ့ ထိုကဲ့သို့သော အပြုအမူမျိုးကို လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းက လက်ခံထားကြသည်။
ကျန်းမြောင် ကဲ့သို့သော ပြောင်မြောက်သည့်ရုပ်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လိင်ဆက်ဆံဖော်များစွာကို အလွယ်တကူ ရနိုင်ပါလျက်နှင့် ရိုးရှင်းပြီး ဖြူစင်သောဘဝကို ရွေးချယ်နေထိုင်သူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှားပါးလှသည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမကိုယ်သူမ ပြန်တွေးလိုက်သည်။ သူမသည် ထူးဆန်းသောလူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ယန်ဟဲ သိသွားအောင် ဘယ်လိုမှ မလုပ်မိစေရဘူးဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
Anti-Gravity Spongeball Battle မှာ အလွန်ရေပန်းစားသည့် ကစားနည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် အိတ်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပြီး ယန်ဟဲ နှင့်အတူ တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ သူတို့ဝင်ရောက်သွားသည့်အချိန်တွင် ဉာဏ်ရည်တုစနစ်က သူတို့ကို အပြာရောင်အသင်းသို့ အလိုအလျောက် သတ်မှတ်ပေးလိုက်သည်။
"အသင်းကို အနီနဲ့ အပြာ ခွဲထားတယ်။ အခြေခံအားဖြင့်တော့ အရောင်ကွဲတဲ့သူတိုင်းကို ပစ်ပေါက်ရုံပဲ" ဟု ကျန်းမြောင် က ခါးတွင် ကျည်အိမ်တစ်ခုကို တပ်ဆင်ရင်းပြောသည်။
သူမစကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် Spongeball တစ်လုံးက လေထဲတွင် တဝုန်းဝုန်းမြည်ကာ သူမ၏ ခေါင်းနောက်စေ့ကို လာမှန်သည်။
Spongeball သည် ပင်ပေါင်ဘောလုံးအရွယ်အစားခန့်ရှိပြီး ဗဟိုတွင် ရေမြှုပ်ဖြင့် ပတ်ထားသော ချစ်ပ်ပြားလေးတစ်ခု ပါရှိသည်။ လူကို ထိမိသည့်အခါ နာကျင်မှု လုံးဝမရှိဘဲ တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံတွင် ချက်ချင်းကပ်သွားသည်။ ၎င်းကို တိုက်ပွဲနယ်မြေအပြင်ဘက်တွင် အထူးကိရိယာတစ်ခုဖြင့်သာ ဖယ်ရှားရသည်။
နာကျင်မှုမရှိသော်လည်း တိုက်ပွဲနယ်မြေထဲ မဝင်ရသေးခင်မှာပင် ခေါင်းနောက်စေ့ကို Spongeball နှင့် အမှန်ခံရခြင်းကို ဘယ်သူမှ မလိုလားပေ။
ယန်ဟဲ သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် ကျန်းမြောင် ၏ နောက်ဘက်ကို စကင်ဖတ်လိုက်သည်။ ကျန်းမြောင် သည်လည်း ခေါင်းနောက်စေ့ကို ဖုံးအုပ်ကာ နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျန်းမြောင်၊ တကယ်ပဲ မင်းပဲပေါ့!" အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။
ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ထိုလူ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသေးသော်လည်း ထိုအသံကို ကြားလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
ရန်သူနှင့် တွေ့လိုက်ရသည့် သားရဲကောင်လေးတစ်ကောင်လို သူမ၏ အမွှေးအမျှင်များ ထောင်မတ်သွားသလိုမျိုး ဖြစ်သွားသည်။
စကားပြောလိုက်သည့် ထိုအမျိုးသားသည် ယန်ဟဲ ကဲ့သို့ပင် အာရှတိုက်သားဖြစ်ပြီး အနက်ရောင်ဆံပင်၊ အနက်ရောင်မျက်လုံးများ ရှိသည်။ သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး ခြေတံရှည်သူ၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရုပ်ရည်မှာလည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အမျိုးသမီးများကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် အလွန်ချောမောသည်။
သူနှင့်အတူ ပါလာသည့် အမျိုးသမီးမှာလည်း လှပသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးဆက်ဆံရေးတွင် ငွေကြေးနှင့် ပညာရေးကဲ့သို့သော အချက်များထက် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က ပို၍အရေးပါနေဆဲဖြစ်သည်။
"အော်၊ ချန်ဘိုရန် (Chen Borent)" ဟု ကျန်းမြောင် က အေးစက်စက် ပြန်ပြောသည်။
ယန်ဟဲ သည် ဘေးသို့ တစ်ချက်ငဲ့ကြည့်မိသည်။
သူသည် ကျန်းမြောင် ကို သိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ တစ်ပတ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး သူမသည် အမြဲတမ်းတက်ကြွပြီး စိတ်အားထက်သန်သူဖြစ်သည်။ သူမ၏ ထိုကဲ့သို့သော အေးစက်သည့်အမူအရာမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် ချန်ဘိုရန် သို့မဟုတ် ဘရန့်ချန် (Brent Chen) ကို တစ်ချက်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာမှထပ်မပြောသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အတိတ်ကအကြောင်းတချို့ ရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဒေါက်တာကျန်း၏ တုံ့ပြန်ပုံအရ သူတို့၏လမ်းခွဲခြင်းမှာ သာယာသည့်အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ကြောင်း အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ မင်းနဲ့တွေ့လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။" အနီရောင်တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ချန်ဘိုရန်သည် သူ၏လက်တွဲဖော်နှင့်အတူ လျှောက်လာပြီး ယန်ဟဲ ကို အကဲဖြတ်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မောက်မာသော အပြုံးဖြင့် "ငါနဲ့နည်းနည်းဆင်တဲ့ ရည်းစားကို ရှာတွေ့ထားတာပေါ့လေ၊ ပြီးတော့ ငါမင်းကို ခေါ်လာဖူးတဲ့နေရာတွေကိုပဲ သူ့ကို ခေါ်လာတာပေါ့ ဟုတ်လား?" ဟု ပြောသည်။
သူသည် ချောမောပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း သူ၏စကားလုံးများမှာ အလွန်ပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှသည်။
ကောင်းပြီ၊ ဘာမှထပ်ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။
ယန်ဟဲ သည် လမ်းခွဲခြင်းမှာ သာယာသည့်အခြေအနေ မဟုတ်ခဲ့လျှင်ပင်၊ ၎င်းမှာ ဒေါက်တာကျန်း၏ အမှား လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း အလွန်သေချာနေသည်။