မိန်းကလေးတစ်ယောက် အသက်အောင့်ပြီး သည်းခံနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ဟဲ ၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် ကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
“ရှောင်နား” သူ၏အသံမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ “ဆွဲငင်အားကို ၃.၁ ဆအထိ တိုးလိုက်။”
“၃.၂ ဆ။”
“၃.၃ ဆ။”
“၃.၄ ဆ။”
ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင်တစ်လုံးပမာ လေးလံလာပြီး လက်တစ်ဖက်ကိုပင် မြှောက်ရန် ခက်ခဲလာသည်။ သို့သော် ယန်ဟဲ က “အဆင်ပြေရဲ့လား” ဟု မေးလိုက်သောအခါ ကျန်းမြောင် သည် သွားများကို ကြိတ်ကာ “ပြေပါတယ်…” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
နှုတ်ခမ်းများ၊ သွားများ၊ ကြွက်သားတိုင်းသည် လေးလံလွန်းလှသဖြင့် စကားတစ်ခွန်း ပြောဆိုရန်ပင် အလွန်ပင်ပန်းလှသည်။
ဤဆွဲငင်အားအောက်တွင် သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ကြာရှည်စွာ မခံရပ်နိုင်ဘဲ သတိလစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အသက်အန္တရာယ်ပင် ရှိနိုင်ပေသည်။ ကျန်းမြောင် နှင့် ယန်ဟဲ တို့သာလျှင် ဤဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။
“၃.၆ ဆ။”
“၃.၇ ဆ။”
ယန်ဟဲ ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဆွဲငင်အားမှာ တစ်စစ တိုးလာသည်။ ကျန်းမြောင် သည် သူမကိုယ်တိုင် ခံစားမိနေပြီး သူမ အများဆုံး ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ဆွဲငင်အားမှာ ၄ ဆခန့်သာ ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။
သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး “သည်းခံထားစမ်း!” ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး အားပေးလိုက်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ ၄ ဆအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိရမည်။
မင်း လုပ်နိုင်တယ်!
ယန်ဟဲ က “၃.၈ ဆ” ဟု ပြောလိုက်သောအခါ ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ အရိုးများပင် ကျိုးပဲ့တော့မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် ကျန်းမြောင် ကတော့ ဆက်လက် ခံနိုင်ရည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် အားကစားလေ့ကျင့်ခန်းသုံး ပစ္စည်းကိရိယာများကတော့ မခံနိုင်တော့ပေ။ တစ်စက်စက်နှင့် ကွဲအက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အားကစားကိရိယာအချို့မှာ ဆွဲငင်အားဒဏ်ကြောင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြိုကျသွားကာ သတ္တုအပိုင်းအစများမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ပွတ်တိုက်သံအချို့ကို အရင်ဆုံး ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုပြင်းထန်သော အသံအတွက် တုံ့ပြန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမသည် ခိုင်ခံ့သော ရင်ခွင်တစ်ခုထဲသို့ အတင်းဆွဲခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ထိခိုက်မိလိုက်သဖြင့် နှာခေါင်းဖျားမှာ နည်းနည်းလေး နာကျင်သွားသော်လည်း ကျန်းမြောင် ၏ အာရုံမှာ ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ပေ။ ထိုလူ၏ အသက်ရှူသံက သူမကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ရင်ခွင်မှာ နွေးထွေးကာ ခိုင်ခံ့နေသည်။ လက်မောင်းများမှာလည်း သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောလှသည်။
အို… ထိုအရေပြား၏ ထိတွေ့မှု၊ ကြွက်သားများ၏ တင်းရင်းမှုတို့က…!
အကောင်းဆုံးဆိုသော k70 စက်ရုပ်နှင့်ပင် ယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ!
ကျန်းမြောင် တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ယန်ဟဲ က အေးဆေးစွာပင် “ရှောင်နား၊ ဆွဲငင်အားစက်ကွင်းကို ပိတ်လိုက်” ဟု ပြောပြီးနောက် ကျန်းမြောင် ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး “ရှင်… အဆင်ပြေရဲ့လား” ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ ဆွဲငင်အားစက်ကွင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားပြီး လုံးဝပိတ်သွားသောအခါမှ သူမ စကားကို ချောချောမောမော ပြောနိုင်တော့သည်။
ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီးနောက် ကျန်းမြောင် သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ “ဖက်ထားခံရသူ” အဖြစ်မှ “ထိန်းပေးသူ” အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ပြိုကျသွားသော သတ္တုအပိုင်းအစများ လွင့်စဉ်လာစဉ်က ယန်ဟဲ သည် သူမကို ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူ၏ကျောပြင်တွင် ဒဏ်ရာရသွားလောက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ၏ ကျောပြင်ကို ထိလိုက်မိသောအခါ သွေးများကို စမ်းမိလိုက်သည်။ သူမ အံ့အားသင့်သွားသည်။
သို့သော်လည်း သူမ စိတ်ကူးထားသည့်အတိုင်း ထိုလူမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းကာ သူမအပေါ် မှီတွယ်လာခြင်းမျိုး မဖြစ်ခဲ့ပေ။
သူ၏ကျောပြင်မှ သွေးများ စီးကျနေသော်လည်း ယန်ဟဲ ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ခိုင်ခံ့စွာ ရပ်တည်နိုင်ရုံသာမက “ကိုယ် အဆင်ပြေပါတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့” ဟု သူမကိုပါ ပြန်လည် နှစ်သိမ့်ပေးသေးသည်။
“အရေပြားပွန်းရုံလောက်ပါပဲ၊ လေဆာနဲ့ ကုလိုက်ရင် ပျောက်သွားမှာပါ။ ဒီမှာ အိမ်သုံးဆေးကတ် ရှိသလား” ဟု သူက မေးသည်။
ကျန်းမြောင် သည် အလောတကြီးဖြင့် “ရှိတယ်၊ ရှိတယ်! ရှောင်နား!” ဟု အော်ခေါ်လိုက်သည်။
အဆင့်မြင့် အေအိုင် (AI) တစ်ခုဖြစ်သည့် ရှောင်နားမှာ ဤအခြေအနေတွင် ကျန်းမြောင် ၏ အမိန့်ကို စောင့်နေစရာ မလိုပေ။ သူမသည် ယန်ဟဲ ဒဏ်ရာရသွားသည်ကို သိလိုက်သည်နှင့် စက်ရုပ်ကို ညွှန်ကြားချက် ပေးပြီးသားဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် က ရှောင်နားကို ခေါ်လိုက်ချိန်တွင် စက်ရုပ်မှာ တံခါးဝမှနေ၍ ချော်ထွက်လာနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ထည်အပိုင်းတစ်ခု ပွင့်သွားပြီး ဆေးကုသပေးသည့် စက်မှုလက်မောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျန်းမြောင် က “မြန်မြန် လှည့်လိုက်ပါ၊ ကျွန်မ ကြည့်ပေးမယ်!” ဟု ပြောသည်။
ယန်ဟဲ သည် လှည့်လိုက်သည်။ ညနေခင်းတွင် သူသည် အိမ်၌ ချက်ပြုတ်နေခဲ့သဖြင့် ပျော့ပျောင်းပြီး တင်းရင်းသည့် တီရှပ်အကျပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားရာ သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးနှင့် သွယ်လျသော ခါးကို ပို၍ ပေါ်လွင်စေသည်။ သို့သော် သူ၏ကျောပေါ်ရှိ အဖြူရောင် အထည်စမှာ ယခုအခါ သွေးရောင်တို့ဖြင့် နီရဲနေသည်။
ထိုအနီရောင် အကွက်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းမြောင် ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
သို့သော် ယန်ဟဲ က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ယန်ဟဲ သည် သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အနည်းငယ် မြောက်တက်သွားပြီး “ကြည့်ရတာ ကြောက်စရာကောင်းပေမဲ့ အရေပြားပဲ ပွန်းသွားတာပါ။ ကြွက်သားတွေတောင် မထိခိုက်ဘူး။ ဒေါက်တာယို… ရှင်ကိုယ်တိုင်က ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့ ဂြိုဟ်မှာ မွေးဖွားလာတာကို မေ့သွားပုံပဲ” ဟု ပြောသည်။
သူ၏ ရယ်သံကြောင့် ကျန်းမြောင် ၏ အသိစိတ်တို့ ပြန်လည် နိုးကြားလာသည်။
ဆွဲငင်အားမြင့်သော ဂြိုဟ်များမှ လူများသည် သာမန်ဆွဲငင်အားရှိသော ဂြိုဟ်များမှ လူများထက် အရိုးနှင့် ကြွက်သားမျှင်များ ပိုမိုသိပ်သည်းကြပြီး သူတို့၏ ခွန်အားမှာလည်း သဘာဝအတိုင်းပင် ပြိုင်စံရှားလှသည်။
“ဆွဲငင်အားမြင့်တဲ့ ဂြိုဟ်ကလူတွေက ကြွက်သားမျှင်တွေရဲ့ မာကျောမှုနဲ့တင် အားနည်းတဲ့ ကျည်ဆံတွေကိုတောင် တားဆီးနိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်လား” ဟု ကျန်းမြောင် က မေးသည်။
ယန်ဟဲ ၏ အတိုချုံး ပြန်ဖြေချက်မှာ “တားဆီးနိုင်တယ်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ထိုစကားလုံး အသုံးအနှုန်းကြောင့် ကျန်းမြောင် သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိပြီး တစ်ဖက်တွင်လည်း စိတ်အေးသွားကာ “ရှင် သွေးတော်တော်လေး ဆုံးရှုံးသွားတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် ခေါင်းကို လှည့်ကာ “ချွန်ထက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက အရေပြားကို ထိုးဖောက်နိုင်တာပဲ၊ အဲဒါကိုတော့ ရှောင်လို့မရဘူးလေ” ဟု ပြောသည်။ ထို့နောက် လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူ၏ တီရှပ်အရှေ့ပိုင်းကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်သကဲ့သို့ ချွတ်ချလိုက်သည်။
အရေပြားထဲတွင် စိုက်ဝင်နေသော သံစများမှာ သူလှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကြွပ်ကြွပ်သံများဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကြွေကျသွားရာ ကျန်းမြောင် ၏ မျက်ခုံးများပင် တွန့်သွားသည်။ အရေပြားပွန်းရုံသာ ဖြစ်လင့်ကစား နာကျင်မှာ အသေအချာပင်!
ယန်ဟဲ သည် ထိုနေရာတွင်ပင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး “တစ်ခြားနေရာတွေမှာ အညစ်အကြေး မပေအောင် ဒီမှာပဲ လုပ်လိုက်ရအောင်” ဟု ပြောသည်။
စက်ရုပ်က နီးကပ်လာပြီး ကျန်းမြောင် သည် သူနှင့် အဆင်ပြေစေရန် အမြန်ဖယ်ပေးလိုက်ကာ သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုဒဏ်ရာများမှာ အရေပြားပေါ်တွင် ပွန်းရှရုံသာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
စက်မှုလက်မောင်းသည် အရင်ဆုံး လျှပ်စစ်သံလိုက်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ စိုက်ဝင်နေသော အပိုင်းအစများကို စုပ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒဏ်ရာများပေါ်သို့ ပိုးသတ်ဆေးနှင့် ဘက်တီးရီးယားသတ်ဆေး မြူမှုန်များကို ဖြန်းပေးသည်။ လျင်မြန်စွာ ခြောက်သွေ့သွားပြီးနောက် လေဆာရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသပေးရာ သွေးတိတ်ခြင်း၊ ဒဏ်ရာကို ပိတ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးခြင်းတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်ပေးသည်။
ခဏအကြာတွင် ယန်ဟဲ ၏ ကျောပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာအသေးအမွှားများအားလုံး ပျောက်ကင်းသွားသည်။ သူ၏ ဂျုံရောင် ကျောပြင်ပေါ်တွင် ပြန်လည် ကုသထားသော အရေပြားမှာ အရောင်အနည်းငယ် ပိုဖျော့နေပြီး ပန်းရောင်သန်းနေကာ ကျောက်မျက်ရတနာ အပိုင်းအစများ ဖြန့်ကျဲထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
“ဒီစက်ရုပ်က တော်တော်ကောင်းတာပဲ။ ဘယ်မော်ဒယ်လဲ” ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ၏ အိမ်သုံးစက်ရုပ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဈေးကွက်မှာ ဝယ်လို့မရဘူး” ဟု ကျန်းမြောင် က ပြောသည်။ “ကျွန်တော် ကုမ္ပဏီထဲကနေပဲ အထူးမှာယူထားတာ။”
ယန်ဟဲ သဘောပေါက်သွားသည်။ “စစ်ဘက်သုံးအဆင့်လား။”
“ဟုတ်တယ်” ဟု ကျန်းမြောင် က ဝန်ခံသည်။
မအံ့သြသင့်တော့ပေ။ သာမန်အိမ်သုံးစက်ရုပ်များအနေဖြင့် ဤမျှ တိကျသော အဆင့်အတန်းမျိုး မရနိုင်ပေ။ ယန်ဟဲ က “ကောင်းလိုက်တာ” ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။
သူသည် ကျောဘက်ကို ပြန်စမ်းကြည့်လိုက်ပြီး “ကဲ၊ ကျွန်တော် ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်” ဟု ပြောကာ အားယူ၍ ထလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည်လည်း အမြန် ထလိုက်ပြီး “ဗိုလ်မှူး!” ဟု ခေါ်လိုက်သည်။
ယန်ဟဲ သည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းမြောင် ၏ နီလာရောင် မျက်ဝန်းတို့တွင် တောင်းပန်မှုမှလွဲ၍ ဘာမျှ မရှိ။ “ကျွန်မ… တောင်းပန်ပါတယ်။ အားလုံးက ကျွန်မ မစဉ်းစားမိလို့…”
အိမ်ရှိ အားကစားကိရိယာများမှာလည်း အထူးမှာယူထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မှာယူစဉ်က ကျန်းမြောင် သည် အမှတ်အသား လေးခုပါသော အားဖြည့်သံမဏိကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့မိသည်။ ထိုသံမဏိ၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ ဆွဲငင်အား ၃ ဆကို ခံနိုင်ရည်ရှိသဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အားနည်းသည်ဟု ယူဆထားသော ကျန်းမြောင် အတွက်မူ လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ် ယနေ့ ကုမ္ပဏီတွင် ဆွဲငင်အား ထိန်းညှိစက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်စဉ်က သူမ ဤအကြောင်းကို တွေးမိခဲ့သည်။ ထိုစက်ကို အဆင့်မြှင့်လိုက်ပါက အိမ်သုံး အားကစားကိရိယာများကိုလည်း အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ယန်ဟဲ ၏ လိုအပ်ချက်မှာ သူမနှင့် မတူနိုင်ဟု တွေးမိသဖြင့် အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် သူနှင့် တိုင်ပင်ကာ မည်သို့သော ပုံစံမျိုးကို စိတ်ကြိုက်ပြင်ဆင်နိုင်မည်ကို ကြည့်ရန် သူမ စီစဉ်ထားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း အိမ်သို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ဟင်းလျာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကြုံလိုက်ရပြီး ယန်ဟဲ မှာလည်း ညစာစားပွဲတွင် သူမအား (သံသယရှိဖွယ်) မြူဆွယ်နေပြန်သည်။ ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်မှာ တစ်ညလုံး ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ရသဖြင့် ဤကိစ္စကို လုံးဝ မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။
ဤအချက်ကပင် ယန်ဟဲ ဒဏ်ရာရသွားရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။
“ရှင် ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေတာလဲ” ယန်ဟဲ သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ “ဒါက ကျွန်တော့်အမှားပါ။”
“ဟင်” ကျန်းမြောင် ကြောင်သွားသည်။
ယန်ဟဲ က “အိမ်က ကိရိယာတွေက စိတ်ကြိုက်ပုံစံထုတ်ထားတဲ့ အပြာရောင်သံမဏိစပ်နဲ့ လုပ်ထားတာပါ။ ကျွန်တော်က ဒါကိုပဲ ကျင့်သားရနေတာ၊ ဒီနေရာမှာ အဲဒီလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး” ဟု တောင်းပန်သည်။
အပြာရောင်သံမဏိစပ်ဆိုသည်မှာ အာကာသယာဉ်ကိုယ်ထည်များ တည်ဆောက်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ဆွဲငင်အားမြင့်မားသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။
“ဒါကြောင့် ဒါက ကျွန်တော့် တာဝန်ပါ။ ရှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်ပါနဲ့” ဟု ယန်ဟဲ က ဆိုသည်။
“အာ… အဲဒီလို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်မလဲ။ ကျွန်မ ဒီည အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဒီကိရိယာတွေကို ဘယ်လို လဲလှယ်ရမလဲဆိုတာ ရှင်နဲ့ တိုင်ပင်ဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ မေ့သွားလို့…” ကျန်းမြောင် သည် အိမ်ရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမသာ တာဝန်အပြည့်အဝ ယူသင့်သည်ဟု ခံစားရကာ သူမ၏ မျက်နှာကို ကုတ်လိုက်မိသည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ” ယန်ဟဲ က ထိုလက်ချောင်းလေးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ “တာဝန်ကို ခွဲယူလိုက်ကြတာပေါ့၊ စကားများမနေနဲ့တော့။ ကျွန်တော် ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်” ဟု ပြောသည်။
သူတို့နှစ်ယောက် တာဝန်ယူမှုနှင့်ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားနေသည်ကို ပျော်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ဟန်ရှိပြီး သူသည် စကားကို အဆုံးမသတ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရိပ်တစ်ခု သန်းနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
ယန်ဟဲ ၏ အပြုံးတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ကျန်းမြောင် ခေါင်းမူးသွားသလို ခံစားလိုက်ရကာ “ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ သွားပါရှင်။ အဲ… ကိရိယာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့…” ဟု အမြန် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ဆီပဲ အပ်ထားလိုက်ပါ” ယန်ဟဲ က ပြုံးလျက် “နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာတွေကို ရှင်ပဲ လုပ်ပေးပါ၊ လေ့ကျင့်ခန်းပိုင်းကိုတော့ ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါ့မယ်” ဟု ဆိုသည်။
တစ်ယောက်က ဉာဏ်ကြီးရှင်၊ တစ်ယောက်က ခွန်အားဗလရှင် ဖြစ်နေရအောင်ပါလား!
အို! တကယ်ကို၊ တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံလိုက်တာ!
ယန်ဟဲ သည် ပါးပြင်များ နီရဲနေသည့် ကျန်းမြောင် ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တောက်ပလာပြီး အရိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
သူသည် စူးစူးရဲရဲ ကြည့်ကာ “ကျွန်တော် တစ်ခုခု မှားပြောမိလို့လား” ဟု မေးသည်။ သူမက ဘာကြောင့် ထူးဆန်းသော တုံ့ပြန်မှုမျိုး ပြနေရသနည်း။
“အာ၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မ… ဗိုလ်မှူး!” စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်မိုးလိုက်ပြီး “ကျွန်မ ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်တာက… ကျွန်မတို့ရဲ့ ကလေး၊ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ကလေးက အဖေ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား၊ အမေ့ရဲ့ ဉာဏ်ရည်နဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရုပ်ရည်ကို အမွေဆက်ခံမှာပေါ့။ လုံးဝ ရုပ်ဆိုးမှာ မဟုတ်ဘူး! စဉ်းစားကြည့်ပါဦး၊ ဒီကလေး… အို၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ကလေးက တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံနေမှာပဲ!” ဟု ပြောသည်။
ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များအားလုံးသည် သူမ၏ လက်သေးသေးလေးနှစ်ဖက်မှတစ်ဆင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကူးစက်သွားသည်။
ဒေါက်တာကျန်း… ဒီကလေးကို တကယ်ကို အများကြီး မျှော်လင့်နေတာပဲ။
ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်နေသည်။
ကျန်းမြောင်: “…”
သူမသည် သူ၏လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်မှ ဆံပင်များကို ပြင်လိုက်သည်။
“အဟမ်း” တစ်ယောက်ယောက်က အနေခက်စွာဖြင့် “တောင်းပန်ပါတယ်၊ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရင် ထိန်းမရဖြစ်တတ်လို့ပါ…” ဟု ဆိုသည်။
ယန်ဟဲ သည် နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံးသည်။ သူ၏ အကြည့်တို့မှာ ရေခဲနှင့်နှင်းများ အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ပင်။
တစ်ယောက်ယောက်မှာမူ ရှက်ရွံ့ခြင်းကို မေ့လျော့ကာ ငေးမောနေမိသည်။
“အရမ်းကို ပြီးပြည့်စုံမှာပါ။ ကျွန်တော်လည်း မျှော်လင့်နေပါတယ်” ယန်ဟဲ က ပြုံး၍ “ကောင်းသောညပါ၊ ဒေါက်တာကျန်း” ဟု နှုတ်ဆက်သည်။
“က-ကောင်းသောညပါ၊ ဗိုလ်မှူး!” တစ်ယောက်ယောက်က အလိုအလျောက် ရိုးအစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
အရပ်ရှည်ပြီး ခိုင်ခံ့သော ထိုလူသား အားကစားခန်းမ အဝင်ဝတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းမြောင် သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်ပြီး မျက်နှာကြက်ကို မော့ကြည့်ကာ အသံမထွက်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အို ဘုရားသခင်!
ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမလဲ!
လမ်းလျှောက်နေတဲ့ ဟော်မုန်းစက်ကြီး!
အဆိုးဆုံးကတော့ ယန်ဟဲ အနားမှာရှိနေရင် ကျန်းမြောင် ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တာလဲ ဆိုတာပါပဲ! ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယန်ဟဲ ဟာ သူမရဲ့ နှစ်သက်ရဆုံး ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေလို့ပါပဲ!
ရုပ်မြင်သံကြားမှာ မြင်ဖူးတာ၊ ဝတ္ထုတွေထဲမှာ စိတ်ကူးယဉ်ဖူးတာ၊ အိပ်မက်တွေထဲမှာ မက်ဖူးတာ၊ ပြီးတော့ K70 ခေတ်တုန်းကပေါ့!
ကျန်းမြောင် သည် မျက်နှာကြက်ကို မိနစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် တိတ်တဆိတ် အော်ဟစ်ပြီးမှသာ စိတ်ငြိမ်သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။
အမေရေ၊ သူက မနက်တိုင်း၊ ညတိုင်း အဲဒီလို ဆွဲဆောင်မှုတွေနဲ့ သူမကို စုံစမ်းနေတာ၊ အသက်တောင် ရူမဝတော့ဘူး!
ကျန်းမြောင် သည် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် လက်ချောင်းများကို ပြန်ကိုက်မိပြန်သည်။
သူမသည် အိပ်ခန်းဆီသို့ ခြေဆောင့်နင်းကာ ပြန်သွားပြီး စိတ်ငြိမ်သွားစေရန် ရေအရင်ချိုးလိုက်သည်။ ရေချိုးပြီးနောက် သူမ၌ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိလာသည်။
မဟုတ်သေးဘူး၊ ရှောင်နား ရှိသေးတယ်!
“ရှောင်နား” ကျန်းမြောင် သည် လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ပြီး “ဗိုလ်မှူးကို ပြောပေးလိုက်ပါ။ ကျွန်မတို့ သုံးနှစ်အထိ အတူနေဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတာကို ထည့်တွက်ရင်… မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်ကိုပါ ထည့်တွက်ရင် လေးနှစ်လောက်ပေါ့။ ဒီလို အတူနေရမယ့် ကာလရှည်ကြီးမှာ အားလုံး အဆင်ပြေစေဖို့အတွက် ဒီအိမ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့အချိန်တိုင်းမှာ စနစ်တကျ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်လို့… အဟမ်း၊ အဟမ်း” ဟု ပြောသည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဒေါက်တာကျန်း” ရှောင်နားသည် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပက်ကေ့ဂျ် ရှိသော်လည်း “အနေခက်သော” ခံစားချက်မျိုး မရှိဘဲ အကောင်းဆုံး သတင်းစကား ပို့ဆောင်သူ ဖြစ်လာသည်။
ဧည့်သည်အိပ်ခန်းတွင် ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ထက် ပို၍ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရေချိုးပြီးစီးသွားသည်။ သူသည် အပြီးသတ်ကာ အိမ်ရှိ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဦးနှောက်ထဲမှ အသံနှင့် ဗီဒီယို မှတ်တမ်းများကို စီစစ်နေသည်။
ဖခင်၏ အခန်းထဲတွင်… အာ၊ မဟုတ်ပါ၊ ဧည့်သည်အိပ်ခန်းတွင် ယန်ဟဲ သည် ကျန်းမြောင် ထက် ပို၍ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရေချိုးပြီးစီးသွားသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကွန်ပျူတာထဲမှ စုဆောင်းထားသော အသံနှင့် ဗီဒီယို မှတ်တမ်းများကို စီစစ်နေသည်။
“သိပါပြီ” ယန်ဟဲ သည် ရှောင်နား၏ သတင်းစကားကို ကြားသောအခါ မျက်ခုံးပင် မတွန့်ဘဲ “ကျွန်တော် ဂရုစိုက်ပါ့မယ်၊ စိတ်ချပါ ဒေါက်တာ” ဟု ပြန်ပြောသည်။
ယန်ဟဲ သည် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဗီဒီယိုများကို အပိုင်းလိုက် ကြည့်ရှုနေရင်း မောပန်းလာသည်အထိ ကြည့်ကာ ကွန်ပျူတာကို ပိတ်၍ အိပ်စက်ရန် အိပ်ရာပေါ် လှဲချလိုက်သည်။
သူ ခဏတာ အိပ်မပျော်ပေ။ သူသည် ရှေ့တန်းတွင် မရှိသလို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အသက်ရှူနည်းဖြင့် စိတ်ငြိမ်စေခြင်းကိုလည်း မသုံးလိုပေ။ လုပ်စရာလည်း မရှိတော့သဖြင့် ယန်ဟဲ သည် အိပ်ရာဘေးစားပွဲကို လှည့်ကြည့်ကာ လက်ကောက်ဝတ်စမတ်ဦးနှောက်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
အလင်းဖန်သားပြင် ပွင့်လာပြီး ကြည်လင်မှု အနည်းငယ် လျော့နည်းသော စောင့်ကြည့်ဗီဒီယိုတစ်ခုကို ပြသနေသည်။
ဒေါက်တာကျန်းသည် မီးဖိုချောင်မှ အိပ်ခန်းဆီသို့ ပြန်သွားနေသည်။
…
…
ယန်ဟဲ သည် ထိုဗီဒီယိုကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်ရင်း ပို၍ စိတ်အေးချမ်းသွားသည်။