ရှီချုန် က အနည်းငယ် စိတ်စောနေဟန်ဖြင့် — "သူဌေး၊ ကျွန်တော့်ကိုလည်း တစ်ချက် စမ်းခွင့်ပေးပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် — "မင်းကလည်း သူ့လို ဖြစ်ချင်လို့လား" ဟု မေး၏။
ကျီယုံ က — "ကျွန်တော်တို့က ရုပ်ဆိုးတယ်ဆိုရင်တောင် အတူတူပဲ ရုပ်ဆိုးကြတာပေါ့ဗਾ။ အဲဒါမှ တကယ့်ညီအစ်ကိုတွေပီသမှာပေါ့!" ဟု ဆိုသည်။
ရှီချုန် ကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ — "လုပ်ကြတာပေါ့" ဟု ထောက်ခံလိုက်သည်။
ညီအစ်ကိုသုံးယောက်စလုံး ဇွန်ဘီများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။ ရှီချုန် အတွက်မူ လူသားအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်နေခြင်းက ပျင်းစရာကောင်းလှသဖြင့် ရုပ်ဆိုးသွားရလျှင်တောင် ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်လာချင်ခဲ့ခြင်းပင်။
ရှောင်ဟန်က ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးနောက် သူ၏လက်ချောင်းကို ဖောက်ကာ ရှီချုန် အား သွေးတစ်စက် ပေးလိုက်သည်။ ရှီချုန် ၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုက ကျီယုံ နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး သူလည်း သွေးရွှဲနစ်နေသော ပုံစံဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အသွင်ပြောင်းသည့် ကြာချိန်မှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟန်က — "မင်းရဲ့စွမ်းရည်တွေ ကျန်သေးလား စမ်းကြည့်စမ်း" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ရှီချုန် ၏ စွမ်းရည်မှာ ဆက်လက်တည်ရှိနေရပေမည်။ မှန်ကန်စွာပင် ရှီချုန် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ မြေဓာတ်စွမ်းရည်မှာ ပျက်စီးသွားခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်ရှိနေဆဲပင်တည်း။
ထိုသူသုံးဦးသား ခဏတာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ စွမ်းရည်ရှိသော ဇွန်ဘီများ ရှိနေခြင်းက နည်းနည်းတော့ ကြောက်စရာကောင်းနေပါသလား။
ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လက်ခုပ်တီးသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုအခါမှသာ ထိုသူသုံးဦးသား အနီးနားတွင် လူအုပ်ကြီးတစ်စု စုဝေးနေကြပြီး ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် အားပါးတရ လက်ခုပ်တီးနေကြသည်ကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။
ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီတစ်ကောင်က — "ဂုဏ်ယူပါတယ် နည်းပြ၊ ခင်ဗျားကတော့ ကံကောင်းတာပဲ" ဟု ပြောဆိုလာသည်။
ရှောင်ဟန်က — "??? ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
တစ်စုံတစ်ရာတော့ လွဲချော်နေပြီ ထင်ရသည်။
ဝမ်ချင်းလင် ထွက်လာပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်ကာ မျက်နှာကြီး တွန့်ချိုးလျက် — "ကောင်းလိုက်တာ! ရှောင်ဟန်၊ ခင်ဗျားက ကျီယုံ ရော ရှီချုန် ပါ နှစ်ယောက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း လက်ထပ်ချင်နေတာလား" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်ဟန်မှာ ဗလာဖြစ်သွားရကာ —
ရှောင်ဟန်မှာ ရူးကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားပြီး — "ခင်ဗျား ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ၎င်းတို့သုံးဦးကို စိုက်ကြည့်ရင်း — "ယဉ်ကျေးတဲ့ဇွန်ဘီတွေရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ လူသားတစ်ယောက်ကို ဘယ်သူက အသွင်ပြောင်းပေးလဲ၊ အဲဒီလူကပဲ အိမ်ထောင်ဖက် ဖြစ်လာရမယ်။ ခင်ဗျားကတော့ ဝမ်းဗိုက်ကြီးကြီးနဲ့ တစ်ပြိုင်တည်း နှစ်ယောက်တောင် အသွင်ပြောင်းပေးလိုက်တာပဲ။ အခြေစိုက်စခန်းမှာ ခင်ဗျားအတွက် မင်္ဂလာပွဲတစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးရမလား" ဟု ပြောလေသည်။
'ဒါဖြင့်ရင် ခင်ဗျားတို့က အစစ်အမှန် အချစ်တွေပေါ့' ဟု ဖတ်လို့ရနေသည့် ဝမ်ချင်းလင်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ထိုသုံးဦးစလုံး အာစတက်ကုန်ကြသည်။
အန့်ထုတ်ရမလိုလို ဘာလိုလိုနှင့် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေမိကြတော့သည်။
ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီများက ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ — "သူတို့ သုံးယောက်အတွက် မင်္ဂလာပွဲကြီးလုပ်ပေးရမယ်၊ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ဖြစ်ရမယ်!" ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။
"ဒီလောက် စည်ကားနေတာ မကြာသေးဘူး၊ မင်္ဂလာပွဲက ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် လုပ်ကိုလုပ်ရမယ်!"
ထိုသူသုံးဦးစလုံး စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။
ကျီယုံ က အမြန်ဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်ကာ လက်ကို တရစပ်ယမ်းလျက် — "မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သူဌေးက ခင်ဗျားတို့လူပဲလေ။ ခင်ဗျားတို့ကိုယ်တိုင် ကျွန်တော်တို့သူဌေးကို အသွင်ပြောင်းပေးခဲ့တာဆိုတော့ သူဌေးနဲ့ လက်ထပ်ရမှာက ခင်ဗျားတို့ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပြောဆိုသည်။
ရှောင်ဟန်က စိတ်ထဲတွင် 'ငါဒီကောင်ကို အလကားသက်သက် ဆေးကုပေးလိုက်ရတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တုံ့ပြန်တာတော့ မြန်သားပဲ' ဟု တွေးလိုက်မိသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ကာ — "ငါက သူ့ကို အဆိပ်ဖြေပေးနေတာလေ။ သူ့ကို မကိုက်ခင်ကတည်းက ငါ ရှင်းပြမထားဘူးလား" ဟု ဆို၏။
ကျီယုံ က ၎င်းတို့၏ သူဌေးကို လှည့်ကြည့်သည်။
ရှောင်ဟန်:
ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားတာလို့ ဆိုလိုတာလား။
ရှောင်ဟန်က ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုနေသူများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီး — "ခင်ဗျားတို့ တကယ်ပြောနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က — "သေချာပေါ့၊ ဒါက ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ။ ဘယ်သူမှ ခင်ဗျားကို လိမ်မနေပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်သည် ရုံချုံမှ သုတေသနလက်ထောက်တစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ဤစည်းမျဉ်းကို ချမှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
အတိတ်တုန်းကဆိုလျှင် ယဉ်ကျေးသောဇွန်ဘီများ ကူးစက်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ မသိကြသေးသောကြောင့် ဤစည်းမျဉ်းကို မချမှတ်ခဲ့ကြပေ။ ရှောက်ဖေး အပေါ်တွင် အတည်ပြုပြီးပြီဖြစ်ရာ ဤစည်းမျဉ်းကို ထည့်သွင်းရုံသာ ရှိတော့သည်။ ယဉ်ကျေးသောဇွန်ဘီများက လူသားများကို အသွင်ပြောင်းချင်လျှင် ပြောင်းနိုင်သည်၊ သို့သော် အသွင်ပြောင်းပေးသူသည် အသွင်ပြောင်းခံရသူနှင့် လက်ထပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက မည်သူမဆို လူသားများကို β-အသွင် ကျပန်းပြောင်းလဲနေကြပြီး အခြေစိုက်စခန်းကြီးလည်း ရှုပ်ထွေးသွားပေလိမ့်မည်။
ဝမ်ချင်းလင်က — "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် သင့်လျော်တဲ့ မင်္ဂလာပွဲတစ်ခု လုပ်ပေးပါမယ်။ ဒီလိုသွေးတွေနဲ့ ရွှဲနေတာက ကြည့်လို့ကောင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ လာကြ၊ ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ အလှအပဆိုင်ရာ ဆေးရည်ဗူး တစ်ဗူးစီ ယူလိုက်ကြ။ ဇွန်ဘီတွေ ဖြစ်နေရင်တောင် သင့်လျော်တဲ့ ပုံစံမျိုးကို ထိန်းသိမ်းသင့်တယ်" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ချင်းလင်သည် သူ၏အိတ်ထဲမှ အနီရောင် သွေးပန်းညို ဆေးရည် ဗူးနှစ်ဗူးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တစ်ဗူးကို ကျီယုံ အား ပေးကာ ကျန်တစ်ဗူးကို ရှီချုန် အား ပေးလိုက်သည်။
ကျီယုံ ရော ရှီချုန် ပါ ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ သောက်လိုက်ကြလျှင် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် အမှန်တကယ် လက်ထပ်ရတော့မည် ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပါသလော။
ဝမ်ချင်းလင်က တွန်းအားပေးသည့်အနေဖြင့် — "သောက်လိုက်ကြစမ်းပါ၊ မင်္ဂလာလက်ဆောင်လို့ သဘောထားလိုက်ပါ။ ဆေးကုသခအတွက် ခင်ဗျားတို့ဆီက ပိုက်ဆံမတောင်းပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။
ကျီယုံ နှင့် ရှီချုန် တို့မှာ ၎င်းတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ရရှိစေမည့် ပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။ တွေဝေမနေဘဲ ကျီယုံ က တစ်ရှိန်ထိုး မော့သောက်လိုက်သည်။
ရှီချုန် ကမူ 'မင်းက သူဌေးနဲ့ လက်ထပ်ရမှာကို မကြောက်ဘူးလား' ဟု တွေးနေမိသည်။
ကျီယုံ ကမူ — "လက်ထပ်ရတာကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေမှာလဲ။ အရင်သောက်လိုက်ကြရအောင်" ဟု တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။
ကျီယုံ ၏ ပုပ်ပွနေသော အသားစများ ကြွေကျလာပြီး ၎င်း၏နေရာတွင် အသားသစ်များ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သွေးရွှဲနေသော သူ၏ပုံစံသည် လူသားတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့의။ သွေးစွန်းနေသော ဖုံးကွယ်ရေး ယူနီဖોર્မ်နှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးကွက်များမှလွဲ၍ ပုံမှန်လူသားနှင့် မည်သည့်ကွာခြားချက်မျှ မရှိတော့ပေ။
ကျီယုံ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် — "သူဌေး၊ ကျွန်တော် လူတစ်ယောက်လို ပြန်ဖြစ်သွားပြီ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကျီယုံ ၏ အမူအရာနှင့် ပုံစံမှာ ပုံမှန်လူတစ်ဦးနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်နေပြီ။ ယဉ်ကျေးသော ဇွန်ဘီတို့၏ ထူးခြားချက်ဖြစ်သည့် တောင့်တင်းခက်ထန်နေခြင်းမျိုး မရှိတော့ပေ။
ရှီချုန် လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် အလှအပဆိုင်ရာ ဆေးရည်ကို သောက်လိုက်ရာ သူ၏ လူသားပုံစံကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်သည် ဇွန်ဘီအားလုံးထဲတွင် အနံ့ခံအကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ကျီယုံ နှင့် ရှီချုန် တို့၏ သဘောသဘာဝကို သိရှိနိုင်လေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် — "ရှောင်ဟန်၊ ခင်ဗျား လုပ်တာ ကောင်းပါတယ်။ တစ်ဝက်လူ၊ တစ်ဝက်ဇွန်ဘီ ဖြစ်နေတဲ့ သတ္တဝါနှစ်ကောင်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ညီအစ်ကိုတွေကို ခေါ်ပြီး လောကကြီး နှစ်ခုစလုံးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး နေချင်တာလား" ဟု ပြောသည်။
ရှောင်ဟန်မှာ လုံးဝ အကူအညီမဲ့နေတော့သည်။ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း သူ အနည်းငယ်မျှ မသိပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က ဆက်လက်၍ — "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားတို့က ယဉ်ကျေးတဲ့ ဇွန်ဘီတွေပဲ ဖြစ်နေဆဲပါပဲ။ ဒီအထောက်အထားကနေ ဘယ်လိုမှ ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။ ခင်ဗျားတို့က ယဉ်ကျေးတဲ့ ဇွန်ဘီတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီအသိုက်အဝန်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။ မင်္ဂလာပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားလိုက်တော့" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်ဟန်မှာ လွန်စွာ အကူအညီမဲ့နေ၏။ "ကျွန်တော်တို့က အသိုက်အဝန်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို မသိပါဘူးဗျ" ဟု ပြောရသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က — "အဲဒါ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပြဿနာပဲ။ သူတို့က အရင်က လူသားတွေဖြစ်ပြီး မသိခဲ့ကြတာက ကိစ္စမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်လည်း မသိဘူးဆိုတာက ခင်ဗျားရဲ့ အထောက်အထားကို အလေးအနက်မထားဘဲ အသိုက်အဝန်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို တက်တက်ကြွကြွ လေ့လာရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု မရှိခဲ့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ။ အခုတော့ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်မိပြီဖြစ်တဲ့အတွက် အကျိုးဆက်ကိုပဲ လက်ခံရတော့မှာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောသည်။
"လူတွေ အကုန်ကွဲကြတော့၊ ဒီမှာ ကြည့်စရာ ဘာမှမရှိဘူး။" ကျီယုံ က ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုနေသူများကို စတင်နှင်ထုတ်လိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်က — "အခြားစည်းမျဉ်းတွေက ဘာတွေလဲ။ ဘယ်မှာ သွားရှာရမလဲ" ဟု မေး၏။
ဝမ်ချင်းလင်က — "အသိုက်အဝန်းရဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို ဆေးခန်းနံရံမှာ ကပ်ထားတယ်။ သိချင်ရင် သွားပြီး ကိုယ်တိုင်ဖတ်လိုက်ကြ" ဟု ဖြေသည်။
ကျီယုံ က အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ — "အသိုက်အဝန်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်မိရင် ဘာဖြစ်မလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က — "စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ယဉ်ကျေးတဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကနေ နှင်ထုတ်ခံရမယ်" ဟု ဖြေကြားသည်။
ကျီယုံ က အံ့ဩသွားပြီး — "နေပါဦး၊ နေပါဦး၊ နေပါဦး! ကျွန်တော်တို့ စဉ်းစားကြည့်သင့်တယ် ထင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က — "မင်္ဂလာဆောင်ချင်လို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ထိုသူသုံးဦးစလုံးက တစ်ပြိုင်တည်း တုံ့ပြန်ကြသည်မှာ — "မင်္ဂလာမဆောင်ဘူး!"
လက်ထပ်ရမည်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စပင်။ ၎င်းတို့ မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ လက်ထပ်မည် မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က ၎င်းတို့ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် — "ခင်ဗျားတို့က လူသစ်တွေဖြစ်ပြီး အသိုက်အဝန်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို မရင်းနှီးသေးတာကို ထည့်စဉ်းစားပြီး ပြင်ဆင်ခွင့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ အကယ်၍ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားတို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာက သေဆုံးခြင်း ဒါမှမဟုတ် လက်ထပ်ခြင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ပြောလေသည်။
ကျီယုံ က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လက်ကိုမြှောက်ကာ — "လက်ထပ်ရတာနဲ့ သေရတာကနေ ရှောင်လွှဲနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ကျွန်တော် သေချာပေါက် အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်မှာပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ရှောင်ဟန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ဟန်မှာ ရှေ့တွင် မြောင်းတွင်းကြီး စောင့်ကြိုနေသည်ဟု အလိုလို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် စကားမဆိုရဲတော့ပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က — "ခင်ဗျား ခုနက ဗဟိုမဟာမြို့တော် ကို ပြန်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့သားပဲ မဟုတ်လား။ ကျွန်တော် သဘောတူတယ်။ ဒီနှစ်ရက်အတွင်းမှာ ခင်ဗျား ပြန်လို့ရတယ်။ ကျီယုံ နဲ့ ရှီချုန် ကို ခေါ်သွားပြီး အဲဒီကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းပြီးမှ ပြန်လာခဲ့ကြ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ဟန် — တိတ်ဆိတ်သွား၏။
မဟုတ်ပေ၊ ဤသည်မှာ ကြီးမားလှသော ကျင်းကြီးတစ်ခု၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် မထိန်းကိုင်နိုင်လောက်သည့် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။
ရှောင်ဟန်က သတိကြီးစွာဖြင့် — "အဲဒါ ဘယ်လိုကိစ္စမျိုးလဲ အတိအကျ ပြောပြပါဦး" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က လက်ကိုခါယမ်းပြကာ ၎င်းတို့အား နီးနီးသို့ တိုးလာရန် အမူအရာပြလိုက်ပြီး — "ခင်ဗျားတို့ ဗဟိုမဟာမြို့တော် ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းထဲက ပစ္စည်းကိရိယာတွေ အားလုံးကို အစုံလိုက် အတိုင်းအဆမရှိ ယူခဲ့ပေးပါ" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်ဟန် — တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ကျီယုံ — တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ရှီချုန် — တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ဝမ်ချင်းလင်က ရှောင်ဟန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း — "ခင်ဗျားက အာကာသစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်ပဲလေ၊ ဒါက ခင်ဗျားအတွက် ခက်ခဲလိမ့်မယ် မဟုတ်ပါဘူး နော်" ဟု ပြောသည်။
ရှောင်ဟန် — တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ရှောင်ဟန်မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ကြက်သေသေသွားတော့သည်။ သူက ပစ္စည်းခိုးခိုင်းနေခြင်း လော။
ဝမ်ချင်းလင်က — "ခိုးတယ်လို့ ဘာလို့ပြောရတာလဲဗျာ။ အဲဒါက နားထဲမှာ နားဝင်မချိုလှဘူး။ သုတေသနလုပ်ငန်းအတွက် အလှူအတန်းလုပ်တာကို ခိုးတယ်လို့ ခေါ်လို့ရမလား။ ခဏငှားသုံးတာပါ၊ သုံးပြီးရင် ပြန်ပေးမှာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောသည်။
မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်ပေးမည်နည်းဟူမူ၊ ထိုအရာက ဝမ်ချင်းလင်၏ စိတ်ခံစားချက်အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။
ရှောင်ဟန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ဘာတိကျတဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေ လိုအပ်သေးလဲ"
ဝမ်ချင်းလင်က — "ဗဟိုမဟာမြို့တော် ရဲ့ သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ ရှိတဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာမှန်သမျှ လိုတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ လိုအပ်နေတာ အဲဒီပစ္စည်းတွေပါပဲ" ဟု ဖြေသည်။
ရှောင်ဟန် — တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ရှောင်ဟန်က — "ပိုတိတိကျကျလေး ပြောပြပါဦး" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် စာရင်းလွှာတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး — "လိုတဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာ အတိအကျကို ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ ဒါက သုတေသနလက်ထောက် ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ စာရင်းပဲ။ ဒီအတိုင်းသာ လိုက်လုပ်လိုက်" ဟု ပြောသည်။
ရှောင်ဟန်သည် စာရင်းလွှာကို ယူဆောင်ကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သပ်ရပ်စွာ ခေါက်သိမ်း၍ သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ — "အကုန်စုဆောင်းလာနိုင်အောင် ကြိုးစားကြည့်ပါမယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ကျီယုံ နှင့် ရှီချုန် တို့က ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူက အမှန်တကယ်ပင် ပြန်ပြီး ပစ္စည်းခိုးတော့မည် လော။
ရှောင်ဟန်တစ်ယောက် ပြန်သွားခွင့်ရရှိရန်အတွက် ပြည်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုမျိုးစုံကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ မသိခဲ့ကြပေ။ ယခုအခါတွင် ထိုကြမ်းတမ်းသော လူယုတ်မာနှစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ရခြင်းမှ ရှောင်လွှဲနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ရရှိထားပြီဖြစ်ရာ ဤတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုစိတ် ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် ဝမ်ချင်းလင် လိုချင်နေသည်မှာ ပစ္စည်းကိရိယာများသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သာ စုဆောင်းလာနိုင်ပါက ခိုးယူလာရမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်မသက်ရောက်ပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က ရှောင်ဟန်၏ အတွေးများကို ဖတ်ပြနိုင်သကဲ့သို့ — "ကျွန်တော် လိုချင်တာက ဗဟိုမဟာမြို့တော် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲက သုတေသန ပစ္စည်းကိရိယာတွေကိုပဲ။ တခြားနေရာက ဘာပစ္စည်းမှ မလိုဘူး" ဟု ပြောသည်။
ရှောင်ဟန် — တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ရှောင်ဟန်က — "ဗဟိုမဟာမြို့တော် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲက သုတေသန ပစ္စည်းကိရိယာတွေကိုလည်း အပြင်ကနေ သယ်လာခဲ့ကြတာချည်းပါပဲ။ အဲဒီနှစ်ခုကြားမှာ ဘာကွာခြားချက် ရှိလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က — "ရှိတာပေါ့၊ ကွာခြားချက်က ရှိတာပေါ့။ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲက သုတေသန ပစ္စည်းကိရိယာတွေက နှစ်နှစ်ကျော်တိုင်အောင် အသုံးပြုနေဆဲ ပစ္စည်းတွေလေ။ အဲဒါတွေက အကောင်းပကတိအတိုင်း ရှိနေတဲ့ ပစ္စည်းတွေပဲ။ အပြင်ကနေ ခင်ဗျားတို့ သယ်လာမယ့် ပစ္စည်းတွေက အကောင်းအတိုင်း အပြည့်အဝ ရှိနေမယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျား အာမခံနိုင်လို့လား" ဟု ပြန်ပြောသည်။
ရှောင်ဟန်က အကြံပြုချက်အနေဖြင့် — "အဲဒီလိုဆိုရင် ခင်ဗျား လိုချင်နေတာ သုတေသန ပစ္စည်းကိရိယာတွေ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းကိရိယာ ထိန်းသိမ်းပြုပြင်ရေး ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က — "အဲဒီလို ပညာရှင်မျိုးပါ ပြန်ခေါ်လာနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် လုံးဝ ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲက ပစ္စည်းတွေကိုတော့ ကျွန်တော် သေချာပေါက် လိုချင်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်ဟန် — တိတ်ဆိတ်သွား၏။
သူ့ခြေသူ ပြန်ချိုင့်မိနေပြီ လော။
ပစ္စည်းကိရိယာ အကြောင်းအရာ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် စကားစမြည်ပြောဆိုမှု ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က — "နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်" ဟု ဆိုသည်။
နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ဟုတ်စ။ ထိုသူသုံးဦးစလုံး ချက်ချင်းပင် သတိအနေအထားသို့ ရောက်သွားကြသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ဆက်လက်၍ — "မင်အို ကိုလည်း ခေါ်ခဲ့ပါ။ ကျွန်တော့် သုတေသနအတွက် သူ လိုအပ်တယ်" ဟု ပြောသည်။
ရှောင်ဟန် — တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ကျီယုံ — တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ရှီချုန် — တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ကျီယုံ က ငိုချင်လာကာ — "ခေါင်းဆောင်ဝမ်၊ အာကာသ မန်နေဂျင်ထဲကို ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ထည့်တာကတော့ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့်၊ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေတဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ မင်အိုကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ခိုးထုတ်လာရမှာလဲ။ တခြားတစ်ဖက်မှာလည်း သူ့ကို နေ့တိုင်း စောင့်ရှောက်ပေးနေတဲ့ လူတွေ ရှိနေတာ၊ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က — "တိတ်တဆိတ် မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် အတင်းအကျပ်ပဲ လုပ်ပေါ့။ ရှောင်ဟန်၊ ခင်ဗျားမှာ ဇွန်ဘီတစ်မျိုးလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ဗိုလ်ချုပ်စွမ်းရည် ရှိတယ်။ ဒီပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ဘူးလား" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ကျီယုံ နှင့် ရှီချုန် တို့က ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကို အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဇွန်ဘီအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည် ဟုတ်စ။ ထိုအရာက လွန်စွာမှ ယုံနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အံ့မခန်းစရာ ကောင်းလှပေသည်။
ရှောင်ဟန်က — "ကျွန်တော် ဇွန်ဘီတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာတော့ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ထိန်းချုပ်ဖို့အတွက် ဇွန်ဘီတွေ ရှိဖို့လိုတယ်။ ဗဟိုမဟာမြို့တော် က အရမ်းကြီးတယ်။ မြို့ပြင်မိုင်တစ်ရာပတ်လည်မှာ ဘယ်ဇွန်ဘီမှ ရှိမနေဘူး။ မြို့ပြင်မှာ နေ့တိုင်း သန့်စင်ရေးလုပ်နေတဲ့ အဖွဲ့တွေ ရှိတယ်။ ကျွန်တော်သာ မြို့ထဲမှာ ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လည်မှာ ထိန်းချုပ်ဖို့ ဇွန်ဘီဆိုတာ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ခဏမျှ တွေးတောနေပြီးနောက် — "ခင်ဗျားကို ကူညီဖို့အတွက် ဇွန်ဘီတပ်ကြီး တစ်ခုကို ကျွန်တော် ခေါ်လာပေးရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ထိုသူသုံးဦးစလုံး — တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။
ဝမ်ချင်းလင်၏ လေးနက်တည်ကြည်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ စနောက်နေပုံ လုံးဝ မပေါ်ပေ။
ရှောင်ဟန်က — "မလိုပါဘူး။ ခင်ဗျား လိုချင်နေတာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ဗိုင်းရပ်စ် သုတေသန ပညာရှင်တစ်ဦးပဲ မဟုတ်လား၊ မင်အို တစ်ယောက်တည်းမှ မဟုတ်တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ချင်းလင်မှာ ဗျာများသွားပြီး — "မင်အိုက လူသားတွေထဲမှာ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော နိုင်ငံတော် အဖိုးတန်အဆင့် ဗိုင်းရပ်စ် သုတေသန ပညာရှင် မဟုတ်ဘူးလား။ သူက အတော်ဆုံးဖြစ်တဲ့အတွက် သူ့ကိုပဲ ရှာရမှာပေါ့" ဟု ပြောသည်။
ရှောင်ဟန်က အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ရှင်းပြရသည်မှာ — "မင်အိုက လူသားတွေအတွက်တော့ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော နိုင်ငံတော် အဖိုးတန်အဆင့် ဗိုင်းရပ်စ် သုတေသန ပညာရှင် ဖြစ်တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားအတွက်တော့ မဟုတ်ဘူးလေ။ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ နာမည်ကြီး ဗိုင်းရပ်စ် သုတေသန ပညာရှင်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ မင်အိုထက် ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတွေတောင် ရှိသေးတယ်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာက သူတို့တွေ မရှင်သန်နိုင်ဘဲ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရဲ့ အစပိုင်းမှာတင် ဇွန်ဘီတွေ ဖြစ်သွားကြတာပါပဲ။ မင်အိုလို လူသားတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးနေမယ့်အစား ဇွန်ဘီ ဖြစ်သွားကြတဲ့ အဲဒီပညာရှင်တွေကို သွားရှာတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ သူတို့တွေ ယဉ်ကျေးတဲ့ ဇွန်ဘီတွေ ဖြစ်လာပြီးတဲ့အခါ ခင်ဗျားနဲ့ ယဉ်ကျေးတဲ့ အခြေစိုက်စခန်းအပေါ်မှာ သစ္စာရှိကြမှာ သေချာပါတယ်။ အဲဒီလိုလူတွေကို ပိုပြီး ယုံကြည်လို့ရတယ်။ ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း သေချာစွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "သူတို့ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား"
ရှောင်ဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "သိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့အရင်က ကယ်ဆယ်ရေးမစ်ရှင်တွေ လုပ်ခဲ့ဖူးပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့ ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ သူတို့တွေက ဇွန်ဘီ ဖြစ်သွားကြနှင့်ပြီးသားပါ"
ရှောင်ဟန်၏ အကြံပြုချက်က ဝမ်ချင်းလင်အတွက် နည်းလမ်းသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်သည်။ "ဗိုင်းရပ်စ် သုတေသန ပညာရှင် ဇွန်ဘီတွေအပြင် တခြားနယ်ပယ်က ပညာရှင်တွေကိုလည်း လိုချင်တယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် များလေကောင်းလေပါပဲ။ ခင်ဗျားတို့ ရှာတွေ့နိုင်သမျှ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ပြန်ခေါ်လာခဲ့... မဟုတ်ဘူး၊ ပထမဆုံး သုတေသန ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို အရင်ပြန်ခေါ်လာခဲ့။ အဲဒီနောက်မှာ ဗိုင်းရပ်စ် သုတေသန ပညာရှင်တွေကို သွားရှာဖို့အတွက် အားလုံးနဲ့အတူတူ သွားကြတာပေါ့။ သူတို့တွေ ဇွန်ဘီ ဖြစ်သွားပြီးရင် ခင်ဗျားသွားရှာတာကို စောင့်ပြီး တစ်နေရာတည်းမှာ ငြိမ်ငြိမ်နေကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ အရှိန်မြှင့်ဖို့အတွက် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လိုက်သွားရမလား မသိဘူး" ဟု ပြောလေသည်။
ထိုသူသုံးဦးစလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ပစ္စည်းကိရိယာခိုးခြင်းက တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း အသက်ရှင်လျက်ရှိသော လူတစ်ဦးကို ခိုးထုတ်ရခြင်းမှာ ၎င်းတို့အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝမ်ချင်းလင်ကို နားချနိုင်ခဲ့ပေသည်။