ရှန်ဟုန်သည် လူသတ်ဘုရားတစ်ပါးနှယ် ရပ်တည်နေပြီး၊ သူ၏ခြေရင်း၌ အလောင်းသုံးလွှာ ထပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ လူစားထိုး ဘီလူးဆိုးများပင်တည်း။ သူသည် ထိုးဖောက်၍မရနိုင်သော တံတိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ရပ်တည်ကာ ဇွန်ဘီ တစ်ကောင်မျှ မိမိကို ကျော်လွန်သွားခွင့်မပြုပေ။
ပြန့်ကျဲနေကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတို့မှာ မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှန်ဟုန်၏နောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ယာဉ်ထံသို့ အားလုံးစုရုံးလာကြကာ သူ၏အကာအကွယ်ကို တောင်းခံကြသည်။
သို့သော်လည်း ယာဉ်အပြင်ဘက်တွင် ထိုင်ချကာ သစ်ကိုင်းခြောက်ငယ်လေးဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို ထိုးဆွနေသည့် လူငယ်လေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံးမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။
"သြော်၊ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားလို့ တောင်းပန်ပါတယ်! ကျုပ်တို့တွေ ထွက်သွားပါပြီ!"
သူတို့သည် အခြားသူများထက် ပို၍မြန်ဆန်စွာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ ဤလူမှာ သာမန်လူစစ်စစ်မဟုတ်ပေ! ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို ထိုးဆွကစားနေရန် မည်သူက အားလပ်နေမည်နည်း။
ချန်ပေါ်ဟេងသည် ရှန်ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိလာစဉ်က စွမ်းအားထက်မြက်သူ အများအပြားကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ရှန်ခရိုင်သည် ဇွန်ဘီတို့၏ တိုက်ခိုက်ကျူးကျော်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော်လည်း နန်ယန်အခြေစခန်းကဲ့သို့ လုံးဝပြိုလဲသွားခြင်းတော့ မရှိသေးပေ။ လက်တလောတွင် ချန်ပေါ်ဟេងသည် ဘီလူးဆိုးများကို သုတ်သင်ရန် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို ဦးဆောင်နေရသဖြင့် ဝမ်ချူဘက်သို့ အာရုံစိုက်ရန် အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ဘီလူးဆိုးများကို လိုက်လံနှိမ်နင်းရင်း ဝမ်ချူကသာ သူတို့ကို သတိပြုမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချူနှင့် ရှန်ဟုန်တို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ချူမှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏အမြင်တွင် ဝမ်ချူဆိုသည်မှာ အနိုင်ယူ၍မရနိုင်သော စူပါစွမ်းအားရှင်တစ်ဦးပေတည်း။ ဇွန်ဘီများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လင်မြို့တွင်ပင် သူသည် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပြီး သွေးသေလောင်းကောင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဇွန်ဘီရေလှိုင်းကိုပင် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ဝမ်ချူ မလုပ်နိုင်သည့်အရာဟူ၍ ဝမ်ချူ စဉ်းစား၍မရပေ။
"ဆရာဝန်ဝမ်၊ ဒီကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာကြတာလဲ" ဝမ်ချူက ဇွန်ဘီတစ်ကောင်၏ ခေါင်းကို လွှမ်းခြုံသွားစေသော ရေလုံးတစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လွှတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဇွန်ဘီ၏ခေါင်းမှာ ရေကြောင်းပြငါးမန်းကန်တစ်ခုကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးသွားပြီး ဝမ်ချူက ဓားဖြင့် ၎င်း၏ခေါင်းကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။
ဝမ်ချူက သစ်ကိုင်းခြောက်ငယ်လေးကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်အေးစက်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီအခြေစခန်းကတော့ အတော်စည်ကားတာပဲ။"
ဝမ်ချူ -
ဝမ်ချူက အတင်းအကျပ် အပြုံးတစ်ပွင့်ဖန်တီးကာ ပြောလိုက်သည်၊ "မကြာခင် ပြီးသွားပါတော့မယ်။"
ဝမ်ချူက မေးလိုက်သည်၊ "သေချာလို့လား။"
ဝမ်ချူက သူမ၏မျက်နှာပေါ်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ အလွန်မကြာခင်ပါပဲ။"
အနီးအနားတွင် ရူးကြောင်ကြောင် ပြေးလွှားနေကြသည့် လူစားထိုးဘီလူးဆိုး အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။ ဝမ်ချူမှာ အခြား မည်သည့်လုပ်ရပ်ကိုမျှ ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ ဝမ်ချူနှင့်အတူ လိုက်ပါရန် ရပ်နေလိုက်သည်။
ဝမ်ချူက မေးလိုက်သည်၊ "ဒီကို ဘာလို့ ရောက်လာဖို့ ရုတ်တရက် စဉ်းစားမိကြတာလဲ။"
ဝမ်ချူက ရှန်ဟုန်ဘက်သို့ မေးညွှတ်ပြလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့မှာ ရှန်ခရိုင်မှာ အခြေစခန်းတစ်ခု ရှိတယ်လို့ သူပြောလို့ လာကြည့်ကြတာ။ လူအချို့ကို ခင်ဗျားတို့ဆီ လွှတ်ပေးချင်ပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့အခြေစခန်းက လုံခြုံပုံမပေါ်ဘူးပဲ။"
ဝမ်ချူမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သူမရော ချန်ပေါ်ဟេងပါ ထက်မြက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဝမ်ချူမည်မျှအထိ စွမ်းအားကြီးသည်ကို သူတို့အတိအကျ မသိကြသော်လည်း လင်မြို့အခြေစိုက်စခန်း၏ ခေါင်းဆောင်များဖြစ်ကြသော ဖန်းရှန်လုံနှင့် မြောင်ဘိုတို့ပင်လျှင် သူ့ထံသို့ အကူအညီတောင်းခံရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်ကို သူတို့သိကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၌ အဆင်အတန်း မလုံလောက်ခဲ့သောကြောင့် ဝမ်ချူက လင်မြို့အခြေစိုက်စခန်းကို လက်မခံခဲ့ပေ။
လင်မြို့အခြေစိုက်စခန်းသည် ဝမ်ချူနှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသော်လည်း အခွင့်အရေး မရခဲ့ဖူးပေ။ ယခုမူ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးက သူတို့လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။ ဝမ်ချူကိုယ်တိုင် စေလွှတ်လိုက်သူတိုင်းသည် သူ အလေးထားရမည့်သူ ဖြစ်မည်မှာ သေချာလောက်ပြီး၊ ဤလူများသာလျှင် သူတို့၏အခြေစခန်းတွင် ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဝမ်ချူသည်လည်း သူတို့၏အခြေစခန်းကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်ပေတည်း။
ဤကဲ့သို့သော ကောင်းမွန်လှသည့် အခွင့်အရေးကြီးကို ဝမ်ချူ လက်လွှတ်ရလောက်အောင် မိုက်မဲနေမည် မဟုတ်ပေ။ သူမက ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီလူစားထိုးဘီလူးဆိုးတွေက ပုန်းကွယ်ရတာ ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ သူတို့က လူသားတွေနဲ့ အချက်အလက် တစ်ထပ်တည်းတူနေတော့ ခွဲခြားရခက်တယ်။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ သူတို့ကိုယ်တိုင် ပေါ်လာကြတာမို့ ပေါ်ဟេងက လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး သုတ်သင်နေပါပြီ။ မကြာခင် ပြီးတော့မှာပါ။"
ဝမ်ချူက ဘာမျှမပြောတော့ဘဲ နေရာအနှံ့ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေသော ရှုပ်ပွနေသည့် လမ်းမကြီးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ချန်ပေါ်ဟេង ရောက်ရှိလာပြီး ဝမ်ချူနှင့် ရှန်ဟုန်တို့ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အမြန်လျှောက်လာကာ သူ၏လက်ကို ရှေ့သို့ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်၊ "ဆရာဝန်ဝမ်၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။"
ဝမ်ချူက သူ့လက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း လှုပ်ရှား၍ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ခြင်း မပြုပေ။
ချန်ပေါ်ဟេងက သူ၏ သွေးစွန်းနေသော လက်များကို သတိပြုမိသွားပြီး ရှက်ရွံ့သွားကာ လက်ကို အမြန်ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဘီလူးအချို့ကို သတ်လာလို့ပါ။ နည်းနည်း ညစ်ပတ်နေလို့ပါ။"
ဝမ်ချူက မေးလိုက်သည်၊ "သတ်လို့ ပြီးပြီလား။"
ချန်ပေါ်ဟេងက ပြန်ဖြေသည်၊ "ပြီးပါပြီ၊ အားလုံး သေကုန်ပါပြီ။"
ဝမ်ချူက သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စကင်ဖတ်ကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်၊ "အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ၁,၃၅၁ ယောက် ကျန်သေးတယ်။"
ချန်ပေါ်ဟេងနှင့် ဝမ်ချူတို့၏ မျက်နှာထားများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့အခြေစခန်းတွင် လူမည်မျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သေးသည်ကိုပင် သူတို့ မသိကြပေ။ ဝမ်ချူက ဤမျှတိကျသော အရေအတွက်ကို ပြောထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
ချန်ပေါ်ဟេងက ချီးကျူးလိုက်သည်၊ "ဆရာဝန်ဝမ်က တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲဗျာ။"
ဝမ်ချူက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "မလုံလောက်သေးဘူး၊ အကုန်မစင်သေးဘူး။"
ချန်ပေါ်ဟេងနှင့် ဝမ်ချူ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"
ဝမ်ချူက ရှင်းပြလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားတို့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ ဒီဘီလူးတွေက လူသားတွေနဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူပြီး လူတွေကြားထဲမှာ ပုန်းအောင်းနိုင်ကြတယ်။ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ အားလုံးက လူသားတွေချည်းပဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုလုပ် သေချာနိုင်မှာလဲ။"
ချန်ပေါ်ဟេងနှင့် ဝမ်ချူတို့၏ မျက်နှာထားများ တင်းမာသွားသည်။ ထိုဘီလူးများ သူတို့အခြေစခန်းထဲသို့ မည်သည့်အချိန်က ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိခဲ့ကြသည်မှာ အမှန်ပင်တည်း။ အခြေစခန်းအတွင်းမှ လူများ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပျောက်ဆုံးမသွားခဲ့လျှင် ချန်ပေါ်ဟេងအနေဖြင့် မည်သည့်သံသယမှ ရှိလာမည်မဟုတ်ဘဲ လျှို့ဝှက်စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့မည်မဟုတ်သလို အမှန်တရားကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအချိန်က ဘီလူးတစ်ကောင်သည် တစ်စုံတစ်ဦးကို စားသုံးနေခဲ့ပြီး ချန်ပေါ်ဟេងက ချက်ချင်းဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကာ ၎င်းကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ထိုဘီလူးမှာ စွမ်းအားကြီးမားပြီး အလွန်မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ချန်ပေါ်ဟេងနှင့် သူ၏အဖွဲ့တို့က လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့ရာမှ အခြေစခန်းအတွင်း ပုန်းအောင်းနေကြသော ဘီလူးအားလုံး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြတော့သည်။ သူတို့သည် နေရာအနှံ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် လူများကို ဝါးမြိုခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြရာမှ အပြည့်အဝ ရှုပ်ထွေးပوضပော ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ဝမ်ချူ ရောက်ရှိလာသည့်အချိန်အထိ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ချန်ပေါ်ဟេង၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး ဝမ်ချူဘက်သို့ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။ "ဆရာဝန်ဝမ်သာ ဒီဘီလူးတွေကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်းရှိတယ်ဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးပါ။"
ဝမ်ချူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ် သုတ်သင်လိုက်ရင်တောင်မှ အသွင်ပြောင်းခံရမယ့်သူတွေ ထပ်ရှိလာဦးမှာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ သူတို့ကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေလို့မှ မရတာ၊ မမြင်ရတဲ့ အချိန်တွေလည်း ရှိလာမှာပဲ။ သူတို့က အသွင်ပြောင်းလဲမှုတွေကိုဖြတ်သန်းပြီး သေလောင်းကောင်တွေ ဖြစ်လာကာ အခြေစခန်းထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။"
ချန်ပေါ်ဟេង၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှို့သွားသည်။ "သူတို့က ဆန္ဒအလျောက် ဘီလူးတွေ ဖြစ်လာကြတာလို့ ဆိုလိုတာလား။"
ဝမ်ချူက ပြန်ဖြေသည်၊ "သေချာတာပေါ့။ သူတို့သာ ဆန္ဒအလျောက် မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် လူသားအခြေစခန်းတစ်ခုထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ပုန်းအောင်းနိုင်မှာလဲ။ ခင်ဗျားဆီကို သတင်းပေးစာ ပို့ကြမလား။ ခင်ဗျားတို့ကို အသိပေးခဲ့လို့လား။"
မပေးခဲ့ကြပါပေ! ချန်ပေါ်ဟេងသာ ကိုယ်တိုင် မတွေ့ရှိခဲ့ပါက လူမည်မျှ ထပ်မံသေဆုံးသွားခဲ့မည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။
အမှန်တရားမှာ ရှန်ခရိုင် အခြေစခန်း တိုက်ခိုက်ခံရမှုတွင်လည်း လူများစွာ သေဆုံးခဲ့ရပေသည်။
ချန်ပေါ်ဟេងက တည်ငြိမ်စွာ ဆက်မေးလိုက်သည်။ "ဒီသေလောင်းကောင်တွေဆိုတာ အတိအကျ ဘာတွေလဲ။"
ဝမ်ချူက ရှင်းပြလိုက်သည်၊ "သူတို့က ဇွန်ဘီတွေရဲ့ အလောင်းတွေ၊ ဘီလူးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတဲ့ လူသားတွေဖြစ်ပြီး စုပေါင်းအားဖြင့် သေလောင်းကောင်တွေလို့ ခေါ်ကြတယ်။"
ချန်ပေါ်ဟេងနှင့် ဝမ်ချူတို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ရှန်ဟုန်သည် ရှည်လျားသောဓားကို ကိုင်ဆွဲကာ သူတို့ထံသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။
ဝမ်ချူက ဆက်ပြောလိုက်သည်၊ "သေလောင်းကောင်တွေမှာ ကြီးမားတဲ့စွမ်းအား၊ အဆုံးမရှိတဲ့ သက်တမ်းတွေ ရှိပြီး ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ သူတို့က လူသားတွေကို အစားထိုးပြီး ကမ္ဘာသစ်ရဲ့ အထူးအခွင့်အရေးခံတွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်။ ဒီလိုကြီးမားတဲ့ သွေးဆောင်မှုမျိုးနဲ့ လူဘယ်နှစ်ယောက်ကများ ခုခံနိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်လဲ။"
"ဖွတ်! ဒီသေလောင်းကောင်တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ဘယ်လိုပိရမစ်စကမ် (လိမ်လည်မှု) လုပ်ငန်းမျိုးကို လုပ်နေတာလဲ။ သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်ဆေးတဲ့နည်းလမ်းက အဲဒီလောက်တောင် ညံ့ဖျင်းနေတာကို လူတွေက တကယ်ပဲ ယုံကြည်နေကြတာလား။" ကမ္ဘာပျက်ကပ်က လူတွေကို အမှန်တကယ်ပဲ ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည်ဟု ချန်ပေါ်ဟេង ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ လူသားများကို စားသုံးနေသည့် ဘီလူးများသာ ဖြစ်လျက်နှင့် သူတို့၏ ဝါဒဖြန့်မှုများက ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားသခင်တစ်ပါး၏ ဝါဒဖြန့်မှုနှင့် မည်သို့ပင် တူနေရပါသနည်း။
ဝမ်ချူက ပြောလိုက်သည်၊ "သူတို့က ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်ကို ကြောက်ကြတယ်၊ သေခြင်းတရားကို ကြောက်ကြတယ်၊ စွမ်းအားကို တောင့်တကြတယ်၊ ထာဝရအသက်ကို လိုလားကြတယ်။ အခွင့်အရေးသာ ရလာရင် လူတိုင်းက ဒီလမ်းကို ရွေးချယ်ကြလိမ့်မယ် မဟုတ်ပေမဲ့ ဒီလိုရွေးချယ်မယ့်သူတွေတော့ ရှားပါးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အခြေစခန်းမှာ သာမန်လူတွေ အခုထက်ထိ ဒီလောက်များပြားနေဆဲ ဖြစ်ရခြင်းက မိခင်အလောင်း (Mother Corpse) မှာ စွမ်းအင်ကန့်သတ်ချက် ရှိနေပြီး ဆက်တိုက်မလုပ်နိုင်လို့ပါပဲ။"
ဝမ်ချူက ဆက်ပြောလိုက်သည်၊ "အခု ဘီလူးတွေကို ခွဲခြားဖို့ ကျုပ်ကို ကူညီခိုင်းချင်သေးလား။"
ချန်ပေါ်ဟេងမှာ အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ မေးလိုက်သည်၊ "ဘယ်လို ခွဲခြားသလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် မေးလို့ရမလား။"
ဝမ်ချူက ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျတို့ရဲ့နည်းလမ်းက ခင်ဗျားတို့ သင်ယူလို့ရတဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး။"
ချန်ပေါ်ဟេងမှာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ ဝမ်ချူပြောသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် ဤတစ်ကြိမ် ပုန်းအောင်းနေသော သေလောင်းကောင်များကို ရှင်းထုတ်လိုက်လျှင်တောင်မှ နောင်တွင် နောက်ထပ် ရှိလာဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ဆက်သွား၍ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဝမ်ချူက မေးလိုက်သည်၊ "ဆရာဝန်ဝမ်၊ လင်မြို့ ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ကျွန်မတို့ မသိရလို့ပါ။ ဇွန်ဘီတွေကရော ဆက်ပြီး ထိန်းချုပ်လို့ရသေးရဲ့လား။"
ဝမ်ချူက သူမကို ကြည့်ကာ သူမ၏ ဆက်ပြောမည့်စကားကို နားထောင်နေသည်။
ဝမ်ချူက ဆက်ပြောသည်၊ "နည်းလမ်းတွေကို မသင်ယူနိုင်တော့ဘူးဆိုတော့ အဆင်ပြေစေဖို့အတွက် လင်မြို့ နဲ့ နီးတဲ့နေရာကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ဖြစ်နိုင်မလားဆိုတာကို စစ်ဆေးပေးပြီး ကူညီလို့ရမလား။ ဒီလိုဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အခြေစခန်းနဲ့ ပိုပြီး နီးသွားမှာပေါ့။ ဘယ်လို ထင်လဲ။"
ဝမ်ချူမှာ အလွန်ထက်မြက်လှပေသည်။ ဝမ်ချူသည် အဆင့် (၈) အဆင့်တက်ထားသော ဂျင်နရယ်ကိုပင် မကြောက်ဘဲ လင်မြို့ တွင် အခြေစိုက်နိုင်သည်ဆိုလျှင် လင်မြို့ မှာ ဝမ်ချူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။ လင်မြို့ အနီးတစ်ဝိုက် မည်မျှ အန္တရာယ်များကြောင်း မပြောနှင့်တော့ပေ၊ ဝမ်ချူ၏ ခွင့်ပြုချက်ကိုသာ ရရှိထားမည်ဆိုလျှင် မည်သည့်အရာကမျှ အန္တရာယ်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
ချန်ပေါ်ဟេងက သူ့ချစ်သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို ချီးကျူးလိုက်ပြီး ဝမ်ချူကို မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ဝမ်ချူ - "လင်မြို့ ထဲက ဇွန်ဘီတွေက အခု လက်ရှိမှာ ရူးသွပ်နေကြတယ်။ လင်မြို့ က သူတို့ကို ဆက်ပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။ သူတို့က မြို့ပြင်မှာ အစားအစာ ရှာနေကြတယ်။ ခင်ဗျားတို့က သူတို့ကို ကျွေးမွေးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ပြန်ပြောင်းလာလို့ ရပါတယ်။"
ချန်ပေါ်ဟេង - "... "
ဝမ်ချူ - "... "
မည်သူက ပြန်ပြောင်းရဲမည်နည်း။ ဇွန်ဘီများကို ကျွေးမွေးရမည်လော။
"ငါ့အထင်တော့ ရှန်ခရိုင် က ကောင်းတယ်။" ရှန်ဟုန်က တစ်လမ်းလုံး မောင်းနှင်လာရင်း ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်လာခဲ့သည်။
ရှန်ခရိုင် သည် လင်မြို့ နှင့် နီးစပ်သော်လည်း အန္တရာယ်ကြားတွင် လုံခြုံမှုရှိပေသည်။ ယခင်က ရှန်ခရိုင် ရှိ ဇွန်ဘီအားလုံးနီးပါးမှာ လင်မြို့ သို့ ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရပြီး ဇွန်ဘီအနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ လင်မြို့ ရှိ ဇွန်ဘီများ ရူးသွပ်ကာ နေရာအနှံ့ လှည့်လည်နေကြသဖြင့် ဇွန်ဘီအချို့မှာ ရှန်ခရိုင် သို့လည်း ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း ထွက်သွားကြသည်များနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်ပင် နည်းပါးလှပေသည်။
ရှန်ဟုန် မြင်ခဲ့ရသည့် အခြေစခန်းများအထဲတွင် ရှန်ခရိုင် မှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပိုမိုလုံခြုံပေသည်။ သူသာဆိုလျှင် ရှန်ခရိုင် ကို စွန့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။ ရှန်ခရိုင် သာ ကောင်းမွန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးလာမည်ဆိုလျှင် ကောင်းမွန်သော အခြေစခန်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။
ပြန်သွားရန်နှင့် ဝမ်ချူ၏ ကာကွယ်မှုကို ရရှိရန် အခွင့်အရေးသာရှိမည်ဆိုလျှင် ချန်ပေါ်ဟេង ဆန္ဒရှိပေမည်။ သို့သော် ဝမ်ချူ၏ ကာကွယ်မှု မရှိဘဲ လင်မြို့ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ခြင်းမှာ သေလမ်းကို ရှာဖွေခြင်းသာ ဖြစ်ပေမည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လင်မြို့ နှင့် မဝေးလှသော ရှန်ခရိုင် တွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။
ချန်ပေါ်ဟេង - "ဆရာဝန်ဝမ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့အတွက် သေလောင်းကောင်တွေကို ခွဲခြားပေးပါ။"
ဝမ်ချူ - "ကျုပ်သာ သေလောင်းကောင်ကို မြင်ရင် ရှင်းပြမနေဘူး၊ တန်းသတ်မှာပဲ။ အဲဒီကျရင် ခင်ဗျားတို့ သိမှာပေါ့။ ကျုပ် လူရိုးလူအများကို သတ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား။"
ချန်ပေါ်ဟេងက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဆရာဝန်ဝမ်က ဆရာဝန်တစ်ယောက်ပါ၊ အသက်ကယ်ပြီး လူနာတွေကို ကူညီပေးနေတာပါ။ လူရိုးလူအတွေကို သတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
ဝမ်ချူ - "ကျွန်မတို့ ခင်ဗျားကို ယုံကြည်ပါတယ်။"
ဝမ်ချူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သေလောင်းကောင် တစ်ကောင်လျှင် သာမန် ပုံဆောင်ခဲ အလုံး ၅၀ တန်ဖိုးရှိသည်။
ချန်ပေါ်ဟេង - "ကောင်းပြီလေ။"
ဝမ်ချူက အခြေစခန်းအတွင်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံးကို စုစည်းရန်၊ တံခါးများ ပိတ်ထားရန်နှင့် မည်သူမျှ ထွက်မပြေးစေရန် ချန်ပေါ်ဟេងကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
ချန်ပေါ်ဟេង - "... "
ဝမ်ချူ - "... "
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးက လူများကို အဘယ်ကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်စေရပါသနည်း။ ဤသည်မှာ သူတို့ လူသတ်ပွဲ စတင်တော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။
စုစည်းခံထားရသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ မပျောက်သေးသော စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဘီလူးတစ်ကောင်မျှ ရောနှောမပါလာစေရန် မိမိတို့၏ ဘေးနားရှိသူများကို အမြဲတမ်း သတိနှင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကွာအဝေးကို ထိန်းထားကြပြီး၊ ဤအရာကပင် ဝမ်ချူနှင့် ရှန်ဟုန်တို့အတွက် ပို၍ အဆင်ပြေစေခဲ့သည်။
အတူတကွ ရောက်ရှိလာကြသော မိုကျင်းနှင့် အခြားသူများမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ မကြာသေးမီကပင် သူတို့လည်း နန်ယန်အခြေစခန်းတွင် ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးဖြင့် ခေါ်ထုတ်စုစည်းခံခဲ့ရဖူးသည်။
ဝမ်ချူနှင့် ရှန်ဟုန်တို့က ချန်ပေါ်ဟេង၏ ဦးဆောင်အဖွဲ့နှင့်အတူ ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေကြပြီး လိုကျိ၊ ရှုံရှူ၊ မိုကျင်းနှင့် အခြားသူများက တစ်ဖက်တွင် ရပ်နေကြကာ အုပ်စုသုံးစုကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားပြသနေသည်။
လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ဝမ်ချူကသာ အငယ်ဆုံးဟု ထင်ရပြီး နုဖတ်သော မျက်နှာနှင့် အသက်အရွယ် ငယ်ရွယ်ပုံ ပေါ်နေသည်။ သူက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "နန်ယန်အခြေစခန်းနဲ့ ယှဉ်ရင် လူတွေ ပိုများတယ်။ ခင်ဗျား ကိုင်တွယ်နိုင်မလား။"
သူပြောနေသည်မှာ မိမိကို ရည်ညွှန်းနေမှန်း ရှန်ဟုန် သိသဖြင့် "ပြဿနာမရှိပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ဝမ်ချူ - "ဒါဆို နာမည်ခေါ်ပွဲ စကြစို့။"
ဤနာမည်ခေါ်ပွဲမှာ ပုံမှန်နာမည်ခေါ်ပွဲမျိုး မဟုတ်ပေ။ တစ်စုံတစ်ဦး၏ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်နှင့် အသက်နှင့် သေခြင်း ကိစ္စ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ဝမ်ချူက သူ၏ သေနတ်ကို ရက်ရက်ရောရောဖြင့် ရှန်ဟုန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဝမ်ချူက ပုံဆောင်ခဲများကို ရယူပြီး သူက လက်နက်များကို ထောက်ပံ့ပေးသည်ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှန်ဟုန် နားလည်လိုက်သည်။ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ ကျေးဇူးမတင်လိုသူ ဖြစ်သည့်အတိုင်း မူလအတိုင်းပင် ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။
ရှန်ဟုန်က သေနတ်ကို လူအုပ်ဘက်သို့ချိန်လိုက်ရာ အန္တရာယ်ကြားမှ အနည်းငယ် လွတ်မြောက်လာကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ သူတို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြရာ ဝမ်ချူက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူတိုင်းကို ဘီလူးတစ်ကောင်လို့ သတ်မှတ်ပြီး သတ်ပစ်မယ်။"
ဝမ်ချူက ပြုံးလိုသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေးမှာ တောင့်တင်းနေဆဲဖြစ်ကာ ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်နှင့် တူနေစေသည်။ "ခင်ဗျားတို့ မယုံရင် စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်။"
အားလုံး - "... "
သူတို့ အသက်ရှင်ရေးကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ရမ်းကားပြီး စွန့်စားရဲတယ်ပေါ့လေ။
လူတိုင်းမှာ ဝမ်ချူဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် မာရ်နတ်ဆန်သော အရှိန်အဝါကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသူများမှာ တုံ့ဆိုင်းလျက် မူလနေရာများသို့ ပြန်သွားကြပြီး နောက်တစ်ကြိမ် မလှုပ်ရှားရဲတော့ပေ။
သူတို့က လူသားတွေပါပဲ၊ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိတာ။ ဘာကို ကြောက်နေရမှာလဲ။
ရှန်ဟုန်က သေနတ်မောင်းကို ဖွင့်လိုက်ရာ လူအုပ်ထဲမှ လူတစ်ဦး၏ ခေါင်းမှာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တန်း၍ လဲကျသွားသည်။ ထိုသူ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော အမျိုးသမီးမှာ တစ်ချက် မိန်းမူးသွားပြီးမှ အလောင်းပေါ်သို့ ပစ်လဲကျကာ ငိုကြွေးလေတော့သည်။
ရှန်ဟုန်က ဆက်လက်၍ သေနတ်မောင်းကို ဆက်ဖွင့်လိုက်ရာ လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော သေလောင်းကောင်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လဲကျသွားကြသည်။ ဝမ်ချူက ခေါင်းအရေအတွက်ကို အေးအေးလူလူ ရေတွက်နေပြီး ခေါင်းတစ်လုံးလျှင် သာမန် ပုံဆောင်ခဲ ၅၀ တန်ဖိုးရှိသည်။ သူ အတိအကျ ရေတွက်ရမည် ဖြစ်သည်။
ရှန်ဟုန်၏ သေနတ်ပစ်ချက်များမှာ အလွန်ပင် တိကျသေချာလှသဖြင့် နာမည်ခေါ်ပွဲမှာ လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။ သေလောင်းကောင်များက သတ်ဖြတ်ခံနေရသူများမှာ သူတို့ အမျိုးအစားချင်း တူသူများဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသောအခါ တစ်စုံတစ်ဦးက ရုတ်တရက်ပင် အော်လိုက်သည်၊ "ပြေးကြ! သူတို့ ငါတို့အားလုံးကို သတ်တော့မယ်! ပြေးကြ!"
ထိုသို့ အော်လိုက်ပြီးနောက် လူတစ်ဒါဇင်ကျော် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ပြေးလိုက်ရုံနှင့် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ကျန်ရှိနေသော လူများမှာ မူလနေရာတွင် ဆက်လက် ရပ်နေကြသဖြင့် သူတို့မှာ မှောင်မိုက်ထဲမှ ထင်ရှားသည့် မီးရောင်များကဲ့သို့ ထင်ရှားနေပြီး လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်း၍ မရတော့ပေ။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ - "ဒီလိုမျိုး လုပ်ရမှန်း ကျွန်တော်တို့ သိပါတယ်! ထွက်ပြေးတဲ့သူတိုင်းကတော့ လူမိုက်တွေပဲ ဟားဟား!"
သေလောင်းကောင်များ - "... "