ညီအစ်မနှစ်ဦးက လက်မြှောက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့တွင် အမြင်ချင်း မတူကြပေ။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က စက်သေနတ်စင်ထက် ပိုကောင်းချင်မှ ကောင်းပေမည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ အသာစီးရသည့် အချက်မှာ ဇွန်ဘီအားလုံး၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်တည်း။ တိုးတက်ပြောင်းလဲပြီးသား ဇွန်ဘီများဖြစ်စေ၊ သာမန်ဇွန်ဘီများဖြစ်စေ အားလုံးသည် ၎င်း၏ အမိန့်အောက်တွင်သာ ရှိနေကြသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ တိုးတက်ပြောင်းလဲရာ လမ်းကြောင်းက ဦးနှောက်ကို ဦးတည်ထားပြီး စက်သေနတ်စင်၏ အဓိက အချက်မှာမူ လက်နက်မီးအား ပင်ဖြစ်သည်။ ប្រហែលជា ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက စက်သေနတ်စင်ထက် ရင်ဆိုင်ရ ပိုလွယ်ကူပေမည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဦးနှောက်ဆိုတာ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပဲ။ အဲ့ဒါ ရှိနေမှတော့ အရာရာက လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး"
ရှောင်ဟန်က မေးလိုက်သည် - "သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ အစီအစဉ် ရှိလား"
ဝမ်ချင်းလင်က ဆက်လက်၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သူက မြို့လယ်ခေါင်မှာ အခိုင်အမာ တပ်စွဲထားပြီး ထွက်မလာဘူး။ ကျုပ်တို့သာ သူ့ကို ဖြေရှင်းချင်ရင် မြို့လယ်ခေါင်ကို သွားရလိမ့်မယ်။ အဲဒီမှာ ကျုပ်တို့ကို စောင့်နေတဲ့ တိုးတက်ပြောင်းလဲပြီးသား ဇွန်ဘီတွေ အများကြီး ရှိနေမှာ သေချာတယ်။ တဝုန်းဝုန်းနဲ့ ဝင်တိုးတာကလွဲလို့ တခြားကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း မရှိဘူး"
ရှောင်ဟန်က မေးသည် - "သူ့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ဖို့ စဉ်းစားထားတာလား"
လေးဦးစလုံးက သူ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ "ဒါမှမဟုတ်ရင် ဘာလုပ်လို့ရဦးမှာလဲ"
သူတို့က သိမ်မွေ့ချင်ကြသော်လည်း ဦးနှောက်မရှိသော ဇွန်ဘီများနှင့်မူ သိမ်မွေ့ပြနေခြင်းက တိုက်ရိုက်ဆန်ဆန် လုပ်သည်လောက် ထိရောက်မည် မဟုတ်ပေ။
ရှောင်ဟန် တိတ်ဆງသွားသည်။ "တိုက်ရိုက်ဝင်တိုက်ရင် အနိုင်ရနိုင်ခြေ ရှိလား"
လေးဦးစလုံးက ခေါင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခါယမ်းလိုက်ကြသည်။ "မသေချာဘူး၊ ဖြစ်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျုပ်တို့ရဲ့ လက်နက်မီးအားအပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်"
သွေးဇွန်ဘီနှင့် ညီအစ်မနှစ်ဦးစလုံးက ဝမ်ချင်းလင်ကို တစ်ပြိုင်နက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ "ကျုပ်တို့က အနိုင်ရဖို့အတွက် သခင်ဝမ်အပေါ်မှာ လောင်းကြေးထပ်ထားတယ်။ သခင်ဝမ်သာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကို နိုင်တယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့က တိုးတက်ပြီးသား ဇွန်ဘီတွေကို ရှင်းထုတ်ပေးနိုင်ပါတယ်"
ရှောင်ဟန် အံ့သြသွားသည်။ "ခင်ဗျားက ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကို နိုင်လို့လား"
ဝမ်ချင်းလင်၏ မျက်နှာထားက အေးစက်နေသည်။ "ငါသာ နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီလောက်အထိ ဘာလို့ ဝါးတားတား လုပ်နေပါ့မလဲ။ ငါ့ခွင့်ပြုချက် မပါဘဲနဲ့ သူက ငါ့ရဲ့ဇွန်ဘီလက်ပါးစေတွေကို အလုပ်ထွက်လုပ်ခိုင်းတယ်၊ ငါ့ရဲ့အခြေစိုက်စခန်းထဲမှာ တိုးတက်ပြီးသား ဇွန်ဘီတွေကို လူစားဖို့တောင် ခွင့်ပြုထားသေးတယ်။ ဒီစာရင်းကို ငါ သူနဲ့ ရှင်းရမယ်"
သွေးဇွန်ဘီက ပြောသည် - "မင်းက အရမ်းစွမ်းအားကြီးတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင် မသိသေးတာပါ"
ဝမ်ချင်းလင်က ပြန်ပြောသည် - "ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို အဲဒီလောက်အထိ မြင့်မြင့်မားမား ထင်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ရဲ့ တောင်မြို့ကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ဆိုတာတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"
ညီအစ်မများက ပြောကြသည် - "ရှင်တို့က တိုက်တောင် မတိုက်ရသေးဘဲနဲ့ ဘာလို့ မနိုင်ဘူးလို့ အသေအချာ ပြောနိုင်တာလဲ"
ဝမ်ချင်းလင်က ပြောသည် - "မိန်းကလေးတွေက အမြဲတမ်း တိုက်ရေးခိုက်ရေးတွေချည်းပဲ မပြောသင့်ပါဘူး"
ရှောင်ဟန် နားလည်သွားသည်။ အစီအစဉ်မရှိဘဲ ဝင်တိုးခြင်းက သေကြောင်းကြံစవుခြင်းနှင့် ဘာမှ မကွာခြားပေ။
"အဲဒီလိုပါပဲ။ သေကြောင်းကြံစည်တာလို့တောင် ပြောလို့ရတယ်"
ဝမ်ချင်းလင် - "တက်ကြွစွာ စတင်တိုက်ခိုက်တာက သေဒဏ်ပေးခံရတာနဲ့ တူပြီး၊ ပာာဝါးပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်တာကတော့ သေဖို့စောင့်နေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ရလဒ်က အတူတူပဲ ဖြစ်နေတာ၊ အဲဒီတော့ စွန့်စားပြီး လောင်းကြေးထပ်ကြည့်တာ ပိုကောင်းတာပေါ့"
ညီအစ်မနှစ်ဦးက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ကြသည်။ "ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး ရူးကြောင်ကြောင် လုပ်နေတဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက်ကို ကျုပ်တို့က ဆက်ပြီး ဖိနှိပ်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး။ သူသာ မသေရင် အချိန်တန်ရင် ကျုပ်တို့ သေရလိမ့်မယ်"
ထိန်းချုပ်၍မရသော လက်အောက်ငယ်သားများကို မည်သည့်ခေါင်းဆောင်ကမျှ သဘောကျမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုလေးဦးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းက အချိန်ပြဿနာသာ ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟန်က ပြောသည် - "ခင်ဗျားတို့ ပြောသလိုဆိုရင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက တိုးတက်ပြီးသား ဇွန်ဘီတွေရော၊ သာမန်ဇွန်ဘီတွေကိုပါ အကုန် ထိန်းချုပ်ထားတာပေါ့။ အဆင့်နှိမ်နှင်းမှုကို ခင်ဗျားတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိရဲ့လား"
ရှောင်ဟန်၏ စကားထဲတွင် စူးစမ်းလိုသော အရိပ်အမြွက် ပါဝင်နေသည်။
သူ့ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ချင်းလင်က ရဲရဲတင်းတင်း ပြောလိုက်သည် - "ကျုပ်တို့ လေးယောက်က ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရဲ့ အဆင့်နှိမ်နှင်းမှုကို မခံရပါဘူး။ သူက ကျုပ်တို့ကို အမိန့်မပေးနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးကျရင် သူက ကျုပ်တို့နောက်ကို လိုက်လာလိမ့်မယ်"
ကောင်းပြီ၊ ဤသည်မှာ ဝန်ခံချက်တစ်ခုပင်တည်း။
သူတို့ထဲတွင် မည်သူမျှ လူသားမဟုတ်ကြပေ။
ရှောင်ဟန်က သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကို လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထန်သွားသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ ဓားကို ကိုင်ထားသည့် လက်ကိုသာ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က သူ့ကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကြည့်ကာ သူ၏ တုံ့ပြန်မှုက မည်သို့ရှိမည်ကို သိလိုနေသည်။
ရှောင်ဟန်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခြင်းပင်။ ဝမ်ချင်းလင်မှာ လူသားမဟုတ်လောက်ကြောင်း သူ အရင်ကတည်းက ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခုမှသာ အတည်ပြုချက် ရသွားခြင်းသာတည်း။ ယခင်က ခန့်မှန်းချက်များ ရှိထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် ရှောင်ဟန်အတွက် ဤအမှန်တရားကို လက်ခံရသည်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ရှောင်ဟန်က ပြောသည် - "ကျွန်တော့်မှာ အကြံပြုချက် တစ်ခုရှိတယ်၊ နားထောင်ချင်သေးလား"
ဝမ်ချင်းလင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ပြောပါ"
ရှောင်ဟန်က ပြောသည် - "ရန်မြို့နဲ့ မဝေးတဲ့နေရာ၊ လင်မြို့ နဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့နေရာမှာ လေတပ်လေ့ကျင့်ရေး အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒီမှာ သူတို့ လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်တွေ ရှိတယ်၊ ကျွန်တော် မောင်းနိုင်တယ်။ ကျုပ်တို့သာ အဲဒီထဲက တစ်စီးကို ရနိုင်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ လှုပ်ရှားနေတုန်း ကျွန်တော် လေကြောင်းကနေ အထောက်အပံ့ ပေးနိုင်တယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကို မသတ်နိုင်ရင်တောင် တိုးတက်ပြီးသား ဇွန်ဘီအုပ်စု တစ်စုကိုတော့ သုတ်သင်နိုင်မှာ သေချာတယ်။ ဘယ်လိုလဲ"
သွေးဇွန်ဘီက ဦးဆုံး ကန့်ကွက်လိုက်သည် - "ငါ လက်မခံဘူး! ငါ မင်းကို လုံးဝ မယုံဘူး! အဲဒီဘက်မှာ လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်တွေ ရှိမှန်း မင်းက သိရက်နဲ့ ဘာလို့ အဲဒါနဲ့ လိုက်မလာခဲ့တာလဲ။ အဲဒီလက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်ကို ရဖို့ မလွယ်ဘူးဆိုတာကို ပြနေတာပဲ မဟုတ်လား"
ရှောင်ဟန်က ဝန်ခံလိုက်သည် - "ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒီဘက်မှာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဇွန်ဘီတွေနဲ့ တိုးတက်ပြီးသား ဇွန်ဘီတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ လူသားတွေ အနီးကို ကပ်ဖို့ ခက်ခဲတယ်"
သွေးဇွန်ဘီက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည် - "ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ မင်းက လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ် တစ်စီး ရဖို့အတွက် ကျုပ်တို့ကို အသုံးချချင်နေတာပဲ၊ ပြီးရင် လာပြီးတော့ ဇွန်ဘီမှန်သမျှ အကုန်သုတ်သင်ပစ်မလို့ပေါ့။ မင်းရဲ့ အကြံက ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ငါ မလက်ခံဘူး!"
ရှောင်ဟန်လည်း သွေးဇွန်ဘီကို မနှစ်မြို့ပေ။ ယခင်က အကြိမ်အနည်းငယ် ဆုံတွေ့ခဲ့စဉ်က သူသည် ဤဇွန်ဘီကို အမှန်တကယ် သတ်ပစ်ချင်ခဲ့သော်လည်း သွေးဇွန်ဘီမှာ အလွန်စွမ်းအားကြီးပြီး သတ်ရခက်လှပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော သွေးဇွန်ဘီနှင့် တစ်နေ့ကျမှ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ရှောင်ဟန်က ပြောသည် - "ကောင်းပြီ၊ ငါလည်း မင်းကို မယုံဘူး။ ငါ ပူးပေါင်းချင်တဲ့သူက ဝမ်ချင်းလင်ပါ, မင်း မဟုတ်ဘူး"
ရှောင်ဟန်က ဝမ်ချင်းလင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည် - "ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ"
ဝမ်ချင်းလင် မဖြေရသေးမီတွင် ညီအစ်မနှစ်ဦးက ပြောလိုက်ကြသည် - "ကျုပ်တို့လည်း လူသားတွေကို မယုံဘူး၊ သခင်ဝမ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သေချာ စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ပေးပါ"
သွေးဇွန်ဘီနှင့် ညီအစ်မနှစ်ဦးတို့က ဝမ်ချင်းလင်ကို ဦးဆောင်လာပြီး ရှာဖွေခဲ့ကြသည် ဆိုသည်မှာ ၎င်းတို့က စေတနာအပြည့်ရှိကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်တည်း။ ၎င်းတို့က ဝမ်ချင်းလင်ဘက်မှ ရပ်တည်လိုကြသော်လည်း လူသားများကို မယုံကြည်ကြဘဲ ၎င်းတို့နှင့် ပူးပေါင်းရန်လည်း မဆန္ဒရှိကြပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က ရှောင်ဟန်၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ ပြန်၍ မေးလိုက်သည် - "မင်းက ကျုပ်တို့ရဲ့ အစစ်အမှန် အမှတ်လက္ခဏာတွေကို သိသွားပြီဆိုတော့ ဘယ်လိုထင်လဲ။ ကျုပ်တို့ ရှိနေတာကို အထက်ကို သတင်းပို့ပြီး ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတွေ ဒါမှမဟုတ် ဗိုလ်မှူးကြီးတွေကို သူတို့ရဲ့ စစ်တပ်တွေနဲ့ ခေါ်လာပြီး ကျုပ်တို့ကို ဝိုင်းတိုက်ခိုက်ခိုင်းတော့မှာလား"
အဆင့်မြှင့်တင်မှု ထပ်မံလုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဝမ်ချင်းလင်၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို၍ပင် သန်မာလာခဲ့သည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်များကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ထက်မြက်တိကျလာပြီး ထိတွေ့စရာပင် မလိုတော့ဘဲ မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။
ဝမ်ချင်းလင် ရည်ညွှန်းနေသည်မှာ တောင်မြို့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်များကို သတင်းပို့ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ကြောင်း ရှောင်ဟန် သိလိုက်သည်။ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့က အချက်အလက်များကို ပြန်မယူသွားခဲ့ပါက မုန်အိုက လင်ချန် သုတေသနဌာနသို့ လာမည်မဟုတ်သလို ယင်ချန်လည်း တောင်မြို့တွင် ပြဿနာလာရှာရန် လူများကို ခေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ရှောင်ဟန်က ပြောသည် - "လင်ချန်မြို့က အချက်အလက်တွေကို သတင်းပို့တာက ကျွန်တော့် တာဝန်ပဲ။ ဖန်ကျန်းကို ရှာဖွေပြီး သူ့ရဲ့ သွေးနမူနာကို ပြန်ယူလာတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ မစ်ရှင်ပဲ"
ဝမ်ချင်းလင်က မေးသည် - "ဒါဆို အခုကော"
ရှောင်ဟန်က ပြန်ဖြေသည် - "ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ မစ်ရှင်က မုန်အိုကို ကာကွယ်ဖို့နဲ့ သုတေသနဌာနကို တည်ထောင်ဖို့ပါပဲ"
ဝမ်ချင်းလင်က ထပ်မံမေးမြန်းသည် - "ဒါဆို ကျုပ်တို့ ရှိနေတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးကော"
ရှောင်ဟန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောသည် - "အထက်က အမိန့်ရှိလာမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် နာခံရုံမှတပါး တခြား မတတ်နိုင်ဘူး"
ဝမ်ချင်းလင် နားလည်သွားသည်။ အကယ်၍သာ အမိန့်မရှိလာပါက ရှောင်ဟန်အနေဖြင့် ၎င်းတို့ ရှိနေခြင်းကို သတင်းပို့မည် မဟုတ်သော်လည်း အမိန့်ရှိလာပါကလည်း ဖုံးကွယ်ပေးရန် ကူညီမည် မဟုတ်ပေ။
သွေးဇွန်ဘီက ဝမ်ချင်းလင်အား ပြောလိုက်သည် - "သူက ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုပဲ! သူက အများကြီး သိနေပြီ။ သူ့ကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်တာကမှ မကောင်းဘူးလား"
ရှောင်ဟန်သည် ဓားရှည်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ အေးစက်နေသည်။ ဤသွေးဇွန်ဘီသည် လူသားအများအပြားကို စားသုံးခဲ့ဖူးသူဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကိုလည်း တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်ချင်နေမိသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်စိုက်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည် - "ရှောင်ဟန်၊ ကိုယ် အရင်က ပြောခဲ့ပြီးသားအတိုင်းပဲ၊ လူသားတွေက ကျုပ်တို့နဲ့ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့လည်း ငြိမ်းချမ်းစွာ နေပါမယ်။ လူသားတွေက ကျုပ်တို့နဲ့ စစ်ခင်းမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့လည်း စစ်ခင်းမှာပါပဲ။ လူသား ဗိုလ်မှူးကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ ခင်ဗျား အကောင်းအဆိုးကို ချိန်ဆနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အမိန့်နာခံရုံကလွဲပြီး ဘာမှမသိတဲ့ အရုပ်တစ်ရုပ်တော့ မဖြစ်သွားပါနဲ့။ အထက်က ပေးတဲ့အမိန့်တိုင်းက အမြဲတမ်း မှန်နေတာမဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် လေ့လာဆန်းစစ်တတ်ဖို့ လိုတယ်"
ရှောင်ဟန်က နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။ "စစ်သားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် အမိန့်ကို မနာခံဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး"
ဝမ်ချင်းလင်က လက်နှစ်ဖက်ကို မြေပြင်ပေါ်ထောက်ကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့က နိုင်ငံရဲ့ စစ်သားတွေ မဟုတ်တော့ဘူး။ အထက်တန်းစား လူနည်းစုရဲ့ စစ်သားတွေ သက်သက်ပါပဲ။ ငြိမ်းချမ်းရေး ကာလတုန်းက တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို ထုတ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်မပြပါနဲ့။ လူတိုင်းက ကိုယ်ကျိုးရှာကြတာချည်းပါပဲ"
ရှောင်ဟန်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ချင်းလင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "အာဏာဆိုတာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိတယ်။ ಒಮ್ಮೆ ရဖူးသွားပြီဆိုရင် ဘယ်သူမှ လက်လွှတ်ချင်တော့ဘူး။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်ခင်နဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပြီးနောက်ပိုင်းက အတူတူပဲလို့ ခင်ဗျား ထင်နေလို့လား"
မတူသည်ကတော့ သေချာသည်။
အာဏာလုပွဲများက ပြင်းထန်လှပြီး လူတိုင်းက ဂုဏ်နှင့် အသိအမှတ်ပြုမှုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်ပင်လျှင် သူနှင့် ယင်ချန်မှာ မတူညီသော အုပ်စုနှစ်စုမှ ဖြစ်ကြပြီး ပဋိဇောဓနှင့် ကာကွယ်ဆေး ဖော်စုပ်ရေးအတွက် လုယက်ရန်ပင် နီးစပ်ခဲ့ကြသေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယင်ချန်ဘက်မှ အသာစီးရသွားခဲ့သောကြောင့် သူက ဤနေရာသို့ စေလွှတ်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ရှောင်ဟန်နှင့် သူ့အဖွဲ့သာ ဤကိစ္စတွင် တိုက်ရိုက် မပါဝင်ခဲ့ပါက ဤအချိန်လောက်ဆိုလျှင် ပြန်လည် ခေါ်ယူခံရပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်ပါလျက်နှင့်ပင် အချို့လူများက ၎င်းတို့ကို လူစားထိုးရန်နှင့် လူသစ်လေးဦးကို စေလွှတ်ရန် အကြံပြုခဲ့ကြသော်လည်း ရှောင်ဟန်၏ အထက်အရာရှိက လက်မခံခဲ့ပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က ပြောသည် - "ကျွန်တော်က လူသားလည်း မဟုတ်ဘူး၊ လူသားတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ဘုရားသခင်လိုမျိုး ကရုဏာတရားကြီးမားသူလည်း မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် လူသားတွေကို ကုသပေးတာက ပုံဆောင်ခဲပြားတွေ ရဖို့အတွက်ပဲ။ လူသားတွေထက်စာရင် လက်ထဲမှာ ပုံဆောင်ခဲပြားတွေ ကိုင်ပြီး လာတဲ့ ဇွန်ဘီတွေကို ကူညီရတာကို ပိုသဘောကျတယ်"
"ကျွန်တော်က လူသားတွေနဲ့ စစ်ခင်းဖို့ အစကတည်းက စိတ်မရှိခဲ့ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ကို ကယ်ထုတ်ပြီး တောင်မြို့ကနေ ထွက်သွားခွင့်ပေးခဲ့တာ။ ဇွန်ဘီလှိုင်းကို တားဆီးပေးပြီး လင်မြို့ စခန်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကယ်တင်ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒါက ခင်ဗျားတို့နဲ့ လုပ်ခဲ့တဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပဲ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ခင်ဗျားတို့ကို ထပ်ပြီး ကယ်တင်ချင်စိတ် ရှိမရှိဆိုတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်" ဟု ဝမ်ချင်းလင်က ဆက်ပြောသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က လက်ပေါ်ရှိ ဖုန်များကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ကျုပ်တို့က စစ်ပွဲကို မကြောက်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အသက်ရှင်နေတဲ့ လူတွေထက် ဇွန်ဘီတွေက အများကြီး ပိုများလို့ပဲ"
ဇွန်ဘီများကို သတ်ရခက်ပြီး နာကျင်မှုကို မခံစားရပေ။ ဦးခေါင်းကို မပစ်သမျှ ကာလပတ်လုံး ၎င်းတို့ သေဆုံးမည် မဟုတ်ပေ။ အကြောက်ဆုံးအချက်မှာ ၎င်းတို့၏ ကူးစက်တတ်သော သဘောသဘာဝပင်တည်း။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မည်မျှများများက ဇွန်ဘီလှိုင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိကြမည်နည်း။
ရှောင်ဟန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး ပြောသည် - "နားလည်ပါပြီ၊ သေချာ စဉ်းစားပါ့မယ်"
"ကျွန်တော် အကြံပြုတာက တစ်စုံတစ်ရာသော ရည်ရွယ်ချက်ဆိုးနဲ့ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်ကိုပဲ ခင်ဗျားတို့က ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကို သတ်ချင်နေတာရယ်၊ ကျုပ်တို့ လူသားတွေဘက်ကလည်း ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ပေါ်လာတာကို မလိုလားတာရယ်ကြောင့်ပါ။ ဒါကြောင့် ဒါက ကျုပ်တို့ ပူးပေါင်းဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဟု ရှောင်ဟန်က ဆိုသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ပြန်ဖြေသည် - "ပူးပေါင်းရေးကိုတော့ ဆွေးနွေးလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပစ်မှတ်ကလွဲပြီး တခြားဇွန်ဘီတွေကို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်က ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်စေရဘူးဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် အာမခံချက် ယူရမယ်။ ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်တို့ကို မယုံကြည်သလို ကျုပ်တို့လည်း ခင်ဗျားတို့ကို မယုံကြည်ဘူး"
"လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်ကို မောင်းနှင်ဖို့ လူနှစ်ယောက် လိုအပ်တယ်၊ လေယာဉ်မှူးနဲ့ လက်နက်စနစ် ထိန်းချုပ်သူပေါ့။ ကျွန်တော်က လေယာဉ်မှူး လုပ်မယ်၊ လက်နက်စနစ် ထိန်းချုပ်သူကတော့ ခင်ဗျားတို့လူတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အခုတော့ ကျုပ်တို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ယုံကြည်လို့ ရပြီလား" ဟု ရှောင်ဟန်က မေးသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ဖြည့်စွက်ပြောသည် - "စစ်ပွဲ ပြီးသွားတဲ့အခါ လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်က ထိခိုက်ပျက်စီးမှု မရှိဘဲ ကောင်းကောင်း ရှိနေမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ ယူသွားလို့ မရဘူး။ လင်မြို့ မှာပဲ ထားခဲ့ရမယ်"
ရှောင်ဟန်က သဘောတူလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ကျန်ဇွန်ဘီသုံးကောင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည် - "ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ"
သွေးဇွန်ဘီက ပြောသည် - "လက်နက်စနစ်ကို ဘယ်သူ ကိုင်တွယ်မလဲ။ မင်း လုပ်နိုင်လို့လား"
ဝမ်ချင်းလင်က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ သူ မလုပ်တတ်မှန်း သူ သိပြီးသားဖြစ်ကာ ဤကဲ့သို့သော အလုပ်မျိုးသည် တစ်ညချင်းနှင့် တတ်မြောက်နိုင်သည့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကျွမ်းကျင်မှုမျိုး လိုအပ်ပေသည်။
ညီအစ်မနှစ်ဦးက ပြောကြသည် - "ကျုပ်တို့ ယုံကြည်လို့ရတဲ့သူကိုပဲ ရွေးရမယ်"
ဝမ်ချင်းလင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောသည် - "ရှောင်ဟန်နဲ့ ကျွန်တော် ရုံမြို့ကို သွားပြီး ယာဉ်မောင်းဇွန်ဘီတွေထဲက တစ်ယောက်ကို ရွေးလာခဲ့မယ်။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အလုပ်တွေကို ပရော်ဖက်ရှင်နယ်သမားတွေလက်ထဲပဲ အပ်လိုက်ကြစို့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စခန်းကို ခင်ဗျားတို့ပဲ တာဝန်ယူပေးထားကြပါ။ ကျွန်တော့်အတွက် သေချာ စောင့်ရှောက်ပေးပြီး ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဘာပြဿနာမှ မရှာနိုင်အောင် ကြည့်ပေးကြပါ"
သွေးဇွန်ဘီက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အာမခံလိုက်သည် - "စိတ်ချပါ, အကုန် သေချာ ကြည့်ကြပ်ပေးထားပါမယ်"
ညီအစ်မနှစ်ဦးလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ "စိတ်ချပါ၊ အကုန်လုံးကို သေချာ တာဝန်ယူပေးပါ့မယ်" ဟု အတည်ပြု ပြောဆိုကြသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြောသည် - "ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ သွားကြတော့။ ကျွန်တော် ရုံမြို့ကို တန်းသွားပြီး အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့မယ်။ အဲဒီအချိန်အထိ ခင်ဗျားတို့ ဆက်ထိန်းထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာကြစဉ် ကားကို ဝမ်ချင်းလင်သာ မောင်းခဲ့သည်။ ညီအစ်မနှစ်ဦးမှာ ကားမောင်းရန် အသက်မပြည့်သေးသောကြောင့် ကြီးပြင်းပြီးသားဖြစ်သည့် သွေးဇွန်ဘီကိုသာ အားကိုးပြီး ပြန်ရပေမည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ၎င်းတို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေပြီးမှ လှည့်၍ ရှောင်ဟန်၏ ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်ကာ "သွားကြစို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် ရှောင်ဟန်အနေဖြင့် ယာဉ်မောင်းဇွန်ဘီများထဲမှ ရွေးချယ်မည်ဟူသော ဝမ်ချင်းလင်၏ စကားကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ ဝမ်ချင်းလင်ကလည်း သူ့ကို ရှင်းပြမနေခဲ့ပေ။
သူတို့နှစ်ဦးသား ရုံမြို့သို့ ရောက်သည်အထိ တစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်လာခဲ့ကြသည်။
ရုံမြို့သည် လင်မြို့ ၏ အနောက်ဘက် မိုင်တစ်ရာကျော်အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ အကယ်၍သာ ဤထက် ပိုနီးမည်ဆိုပါက ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ကျရောက်သွားမည်ဖြစ်ရာ ကိုင်တွယ်ရ ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။
ရှောင်ဟန်က ပြောသည် - "ကျွန်တော့်ကို အကူအညီ တစ်ခုလောက် ပေးနိုင်မလား"
ဝမ်ချင်းလင်က မေးသည် - "ဘာလဲ"
ရှောင်ဟန်က ပြောသည် - "ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ကို သုံးပြီး ကျီယုံ နဲ့ မုန်အိုတို့ကို ရှာပေးလို့ ရမလား"
ဝမ်ချင်းလင်က ပြန်မေးသည် - "သူတို့က တောင်ဘက်ကို သွားတာ, ကျုပ်တို့က အနောက်ဘက်ကို သွားနေတာ။ ကျုပ်တို့ သူတို့ကို တွေ့နိုင်မယ်လို့ ထင်လို့လား"
ရှောင်ဟန်က ပြောသည် - "သူတို့က လင်မြို့ နဲ့ အများကြီး ဝေးဝေး မသွားလောက်ပါဘူး, ဒီနယ်မြေထဲမှာပဲ ရှိနေမှာပါ, အမြဲတမ်း တောင်ဘက်ကိုချည်း ဆက်သွားနေမယ်လို့လည်း မသေချာပါဘူး"
ဝမ်ချင်းလင်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ "ပုံဆောင်ခဲပြား"
ရှောင်ဟန်က ဒုတိယအဆင့် တိုးတက်ပြီးသား ဇွန်ဘီ ပုံဆောင်ခဲပြား နှစ်ခုကို သူ့အား ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ပုံဆောင်ခဲပြားများကို သူ့ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
ရှောင်ဟန်က သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည် - "ရေပိုင်းပန်းပွင့်လေးကို ရော ယူလာခဲ့သေးလား"
ဝမ်ချင်းလင်က ပြောသည် - "မပါဘူး"
ရှောင်ဟန်က ဆက်မမေးတော့ပေ။
အပြင်ထွက်တိုင်း ဝမ်ချင်းလင်သည် ကျောပိုးအိတ်ကို အမြဲ ဆွဲဆောင်သွားတတ်ပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ အလေ့အထတစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် ရေပိုင်းပန်းပွင့် မပါသော်လည်း သွေးပန်းပွင့်ကမူ ရှိနေပေသည်။
သူသည် သွေးပန်းပွင့်ကို အမြဲတမ်း ယူဆောင်သွားလေ့ရှိပြီး ပုံဆောင်ခဲပြား ရနိုင်မည့် အခွင့်အရေး တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။