ခေါင်းစဉ်း- ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲမှာ ဆေးခန်းတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ခဲ့တယ် – အခန်း ၁၄၅ | NovelPing
**ဘာသာပြန်ဆိုသူ - Moonlit**
နောက်ဆုံး အခန်းပေါ့လေ ဟုဟူ။
နောက်ထပ် တစ်ဝက်လောက် ကြာသွားပြီးတဲ့နောက် ကျန်းလန်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာစပြုလာချိန်မှာတော့ သူဟာ တစ်ယောက်တည်း ရှန်ခရိုင်ဆီကို လာခဲ့ပါတယ်။ သူက မြို့ရိုးအပြင်ဘက်မှာပဲ ရပ်နေပြီး အတွင်းဘက်ကို ဝင်မလာခဲ့ပါဘူး။
တခြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ နယ်မြေထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်လာတာဟာ စိန်ခေါ်သလို ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ကွေ့ပေါင်ကို သူတို့လက်ထဲမှာ ဖမ်းထားခံရတဲ့အတွက် ကျန်းလန်လည်း အလွန်အကျွံ မလုပ်ရဲပါဘူး။ သူက တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့တာက သူ့ရဲ့ သဘောထားကို ပြသချင်လို့ပါ။ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် လက်စားချေဖို့ လာတာမဟုတ်ဘဲ လူကို တကယ်ပြန်ခေါ်ချင်လို့ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်တမ်းမှာလည်း သူက တိုက်ခိုက်ရင် နိုင်မှာတောင် မဟုတ်ပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် ကွေ့ပေါင်နဲ့ အဲဒီလူကြားက ပုံစံတူနေတာကို တွေးကြည့်ရင်ပေါ့။ အကယ်၍ သူတို့သာ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်နိုင်ပြီး ကွေ့ပေါင်ကိုသာ သူ့ဆီ ပြန်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျန်းလန်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေနဲ့ ဘုရင်ဖြစ်လာဖို့ လမ်းမှာ အတားအဆီးဖြစ်စေမယ့် အရာတွေကို စွန့်လွှတ်နိုင်ပါတယ်။
ကျန်းလန် ရောက်ရှိလာတာကို ခံစားမိတဲ့အခါမှာတော့ ကောင်လေးဟာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပါတော့တယ်။ သူဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ဝက်လောက်ကတည်းက သေသေချာချာ နာခံနေခဲ့တာဖြစ်ပြီး အခုတော့ ကျန်းလန်က သူ့ကို လာခေါ်ဖို့ တကယ် ရောက်လာခဲ့ပါပြီ။
ကောင်လေးက ကြယ်ဘုရားကျောင်းကို တောက်ပတဲ့ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ ပေးထားတဲ့ ကတိကို တည်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်။
ကျန်းလန် ရောက်ရှိလာပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားတာနဲ့ သွေးပင်စည်ပန်းနဲ့ ကြယ်ဘုရားကျောင်းတို့က ကောင်လေး ရှိတဲ့နေရာကို ချက်ချင်း ရောက်လာကြပါတယ်။ ဒီလို ကောင်လေးမျိုးကို မျက်နှာမူရတဲ့အခါ သွေးပင်စည်ပန်းမှာ အမျက်ဒေါသထွက်ဖို့ မတတ်နိုင်တော့ပါဘူး။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သဘောကျပြီး အားကိုးတယ်ဆိုတာက ကိုယ့်ဆန္ဒနဲ့ကိုယ် ဆုံးဖြတ်လို့ရတဲ့ အရာမှ မဟုတ်တာလေ။
ကျန်းလန်က ကောင်လေးကို တကယ်ပဲ ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့ပုံရပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ကောင်လေးက သူ့အပေါ် ဒီလောက်အထိ တွယ်တာနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ကြယ်ဘုရားကျောင်းက သွေးပင်စည်ပန်းနဲ့ ကောင်လေးကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး မြို့ရိုးပေါ်မှာ အတူတကွ ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။
ကျန်းလန်ရဲ့ အကြည့်တွေက ကောင်လေးဆီကို အရင်ဆုံး ကျရောက်သွားပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမရှိ ဒါမှမဟုတ် မကျေမနပ် ဖြစ်စရာ ရှိမရှိ စစ်ဆေးနေသလိုပါပဲ။ အဲဒီလို ကာကွယ်ပေးချင်တဲ့ ပုံစံမျိုးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သွေးပင်စည်ပန်းမှာ သူ့ကို ထိုးကြိတ်ချင်စိတ်တွေ တားမရဆီးမရ ဖြစ်လာပါတော့တယ်။
သွေးပင်စည်ပန်းက သူ့ကို မေးလိုက်ပါတယ်၊ "အခုရော ဒါ ဘယ်သူ့ရင်သွေးဆိုတာ ခင်ဗျား သိပြီလား"
ကျန်းလန်က မတရားခံရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်၊ "သူက ခင်ဗျားတို့ မိသားစုထဲကပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ပဲ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ကျုပ်ပဲ မွေးမြူခဲ့တာလေ"
အကယ်၍သာ သူတို့နှစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိရင် သူ ဒီလို အချိန်ကုန်ခံပြီး စကားပြောနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကောင်လေးကို အလွယ်တကူပဲ ခေါ်သွားလိုက်မှာပါ။
သွေးပင်စည်ပန်းက အေးစက်စက်နဲ့ နှာတစ်ချက် ရူလိုက်ပြီး၊ "မင်းက ငါတို့ ကောင်လေးကို အဲဒီလောက်တောင် ချစ်ခင်တာပေါ့လေ"
ကျန်းလန်က ခေါင်းကို အထပ်ထပ် ငြိမ့်ပြရင်း၊ "ကျုပ်... ကျုပ် သူ့ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်နိုင်ပါတယ်"
သွေးပင်စည်ပန်းက အာဏာပါပါလေသံနဲ့ ဆက်ပြောပါတယ်၊ "မင်းသာ သူ့ကို ခေါ်သွားရင်ရော သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာလား"
ကျန်းလန်က ဆက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြနေကာ၊ "နိုင်ပါတယ်၊ သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်"
သွေးပင်စည်ပန်းက သူ့မေးစေ့ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး၊ "ဒါဆိုရင် ငါ့ကို ဖြေစမ်း၊ ကွေ့ပေါင်က ဘာလို့ ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာရတာလဲ"
ကျန်းလန်။ ။
သွေးပင်စည်ပန်းကလည်း သူ့ကို အမှန်အတိုင်း မဖုံးကွယ်ဘဲ ပြောပြလိုက်ပါတယ်၊ "ငါ့အိမ်မှာ ဘာမှမပြောဘဲ ဘာပဲကျွေးကျွေး ဘယ်လိုမှ မကြီးလာတဲ့ ကောင်လေး နှစ်ယောက် ထပ်ရှိသေးတယ်"
ကျန်းလန်က နည်းနည်းတော့ နာကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်သိုက်တွေဟာ တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်ဆီကနေ စုပ်ယူခံနေရတာ ဖြစ်ပုံရပါတယ်။ အဲဒါက စွမ်းအင်ပဲ။
သွေးပင်စည်ပန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်လက်သွားပါတယ်။ သူတို့တွေ ကွေ့ပေါင်ကို ကျွေးမွေးတဲ့အခါ အသားတွေကိုပဲ ပေးခဲ့ကြပြီး စွမ်းအင်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မပေးခဲ့ဖူးပါဘူး။ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအင်တွေကို သိုလှောင်ထားနိုင်သမျှ ကောင်လေးတွေ ကြီးထွားလာနိုင်ပုံပါပဲ။
အဲဒီနောက်မှာတော့ သွေးပင်စည်ပန်းက တောင်းဆိုချက် အနည်းငယ်ကို ထပ်လုပ်ခဲ့ပြီးမှ ကျန်းလန်ကို ကောင်လေး ခေါ်သွားခွင့်ပြုလိုက်ပါတော့တယ်။
ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် ကျန်းလန်နဲ့ ကောင်လေး အံ့သြသွားရုံတင်မကဘဲ ကြယ်ဘုရားကျောင်းတောင်မှ သွေးပင်စည်ပန်း ဒီလောက်နဲ့ အလွယ်တကူ သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
သွေးပင်စည်ပန်းက မာန်ထောင်လွှားဟန်နဲ့ လှည့်ထွက်သွားပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်၊ "ကောင်လေးက သူ့နောက်ကို လိုက်ချင်နေမှတော့ လိုက်ပါစေပေါ့။ ကိုယ်ရံတော် ပိုများတာ ဆိုးတာမှ မဟုတ်တာ။ တစ်ချက်ရှိတာက သူက ငါတို့ကို မနိုင်ဘူး၊ പിന്നെ ကွေ့ပေါင်ကိုလည်း မတရား မလုပ်ရဲပါဘူး"
ကျန်းလန်။ ။
သူ့စကားထဲက ခြိမ်းခြောက်မှုကတော့ အထင်အရှားပါပဲ။
မထွက်ခွာခင်မှာ သွေးပင်စည်ပန်းက တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး ကျန်းလန်ကလည်း ကောင်လေးကို သူ့နောက်မှာ အမြန်ဆွဲဖាក់ကာ ဝှက်ထားလိုက်ပါတယ်။
သွေးပင်စည်ပန်း။ ။
သွေးပင်စည်ပန်းက ပြောလိုက်ပါတယ်၊ "မင်းရဲ့ မာန်တက်နေတဲ့ အမူအရာကို နည်းနည်းလျှော့လိုက်စမ်းပါ။ တခြားသူတွေနဲ့ အလကားနေရင်း သွားပြီး သာယာယုယ မနေနဲ့တော့။ အဲဒီ နိုင်ငံခြားသား ဇွန်ဘီတွေကို သွားပြီး သာယာပြနေလို့ ဘာအသုံးကျမှာလဲ။ နိုင်ငံခြား ကျူးကျော်သူတွေအတွက် ကွင်းဆင်းရှင်းပေးနေတာလား။ မင်းရဲ့ ဝန်ဆောင်မှုအတွက် သူတို့က ပိုက်ဆံပေးလို့လား။ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး လုပ်နေမယ့်အစား အဲဒီ နိုင်ငံခြားသား ဇွန်ဘီတွေကို ပြန်ပို့ပေးပြီး သူတို့ဘာသာသူတို့ အချင်းချင်း သတ်ခိုင်းလိုက်စမ်းပါ။ အဲဒါမှ ကြည့်လို့ကောင်းမှာ"
သွေးပင်စည်ပန်းက လက်စားချေတတ်တဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ ရှန်ခရိုင်ကို ဗုံးကြဲခဲ့တဲ့ နိုင်ငံတိုင်းအတွက် စာရင်းရှင်းရမှာ ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ လွတ်မြောက်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ကျန်းလန်က ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားပါတော့တယ်။
သွေးပင်စည်ပန်းက သူ့ကို ထပ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်၊ "ဟေ့၊ ငါ့ကို ဖေဖေလို့ ခေါ်ချင်သေးလား"
ကျန်းလန်။ ။
ကျန်းလန်။ ။
ကျန်းလန်ရဲ့ နားထင်ကြောတွေ တဆတ်ဆတ် ခုန်လာပြီး ကောင်လေးကို လက်ထဲပွေ့ချီကာ အမြန်ဆုံး ပျံသန်းထွက်သွားပါတော့တယ်။ သူသာ အဲဒီမှာ ဆက်နေဦးမယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် တိုက်ပွဲတစ်ခု ထပ်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်လို့ သူ စိုးရိမ်နေခဲ့ပါတယ်။
ကြယ်ဘုရားကျောင်းတောင်မှ သွေးပင်စည်ပန်းရဲ့ စကားကြောင့် အံ့သြမှင်တက်သွားခဲ့ရပါတယ်။ သူ့ထက် အသက်ကြီးတဲ့သူတစ်ယောက်က သူ့ကို ဖေဖေလို့ ခေါ်မယ်ဆိုတာက ယုံနိုင်စရာတောင် မရှိပါဘူး။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို အကြံမျိုး ထွက်လာရတာလဲ။
သွေးပင်စည်ပန်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေထဲမှာ တစ်ခုကတော့ ကြယ်မျိုးနွယ်မှာရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ရယူခွင့်ပြုဖို့ ဖြစ်ပြီး ရှန်ခရိုင်က လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။
သွေးပင်စည်ပန်းက ကြယ်မျိုးနွယ်မှာရှိတဲ့ အမျိုးမျိုးသော အဓိက သုတေသန အင်စတီကျုတွေကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီနေရာမှာ ပါရမီရှင် သုတေသနပညာရှင်တွေ အများကြီး ရှိနေမှာ သေချာပြီး သွေးပင်စည်ပန်းက ပါရမီရှင်တွေကို အလွန်အမင်း နှစ်သက်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။
အချိန်မဆွဲဘဲ နောက်တစ်နေ့မှာတင် သွေးပင်စည်ပန်းက ကြယ်ဘုရားကျောင်းကို ခေါ်ပြီး ကြယ်မျိုးနွယ်ကို သွားခဲ့ပါတယ်။ သေသေချာချာ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက်မှာတော့ သွေးပင်စည်ပန်း စိတ်ဝင်စားတဲ့ လူတွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို သူတို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့ကြပါတယ်။ အခုဆိုရင် ရှန်ခရိုင်မှာ စီမံခန့်ခွဲရေး ဝန်ထမ်းတွေ ရှားပါးတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
တစ်လအကြာမှာတော့ အဆိပ်ပြေဆေးတွေ၊ ကာကွယ်ဆေးတွေနဲ့ ပြောင်းလဲရေးဆေးရည် ပမာဏ အလုံအလောက်ကို စုဆောင်းပြီးနောက် ရှန်ခရိုင်က မြို့သားဖြစ်ပြီးသား ဇွန်ဘီတွေနဲ့ လူသစ်အားလုံး သူတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကို ထွက်ပြီး ရှာဖွေနိုင်ပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို ထုတ်ပြန်ကြေညာလိုက်ပါတယ်။
ပြောင်းလဲခံရတဲ့ ဆွေမျိုးတွေက ရှန်ခရိုင်ထဲမှာပဲ နေထိုင်ရမှာ ဖြစ်ပြီး လူသားဆွေမျိုးတွေကတော့ မြို့အပြင်ဘက်မှာဖြစ်စေ၊ တွဲဖက်အခြေစိုက်စခန်းတွေမှာဖြစ်စေ နေထိုင်နိုင်ပါတယ်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ရှန်ခရိုင်ထဲမှာ နေထိုင်ချင်ကြတယ်ဆိုရင်တော့ ကြိုတင် လျှောက်ထားရမှာဖြစ်ပြီး ဝင်ခွင့်ရဖို့ စိစစ်မှုကို အောင်မြင်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ရှန်ခရိုင် တစ်ခုလုံး ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး တွဲဖက်အခြေစိုက်စခန်း သုံးခုတောင်မှ ဒီသတင်းကို သိရှိသွားခဲ့ကြပါတယ်။ လူတိုင်းနီးပါးမှာ ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ ရှိကြပါတယ်။ တစ်နေ့ကျရင် ဇွန်ဘီတွေကို လူသားအဖြစ် ပြန်ပြောင်းလဲပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့ တစ်ခါမှ အိပ်မက်တောင် မမက်ခဲ့ဖူးပါဘူး။
တွဲဖက်အခြေစိုက်စခန်း သုံးခုက သူတို့ရဲ့ ဇွန်ဘီဆွေမျိုးတွေကို ရှာဖွေနိုင်ဖို့ ရှန်ခရိုင်ကို ချက်ချင်း လျှောက်ထားခဲ့ကြပါတယ်။ ရှန်ခရိုင်အနေနဲ့ သူတို့ကို ပြောင်းလဲရေးဆေးရည်တွေ ရောင်းချပေးနိုင်မလားလို့ မေးမြန်းခဲ့ကြပြီး သွေးပင်စည်ပန်းကလည်း သဘောတူခဲ့ပါတယ်။
ပြောင်းလဲရေးဆေးရည် သုံးစွဲမယ့် အစီအစဉ်ကတော့- ပထမအသုတ်က ရှန်ခရိုင်အတွက်၊ ဒုတိယအသုတ်က တွဲဖက်အခြေစိုက်စခန်း သုံးခုအတွက်ဖြစ်ပြီး တတိယအသုတ်ကတော့ သားရဲသလင်းကျောက်များအတွက် ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ဘာအသုတ်မှ ထပ်ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘဲ ဒီအသုတ်သုံးခုပြင်ပက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေအတွက် ပြောင်းလဲရေးဆေးရည်ကို ရရှိဖို့ အလွန်တရာမှ ခက်ခဲသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဆိပ်ပြေဆေးတွေနဲ့ ကာကွယ်ဆေးတွေအတွက်လည်း အဲဒီ ဖြန့်ဝေတဲ့ နည်းလမ်းအတိုင်းပဲ အကျုံးဝင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေက တွဲဖက်အခြေစိုက်စခန်း သုံးခုနဲ့ သားရဲသလင်းကျောက်များထဲကို ဝင်ရောက်ချင်ပြီဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတဲ့အချိန်မှာတော့ အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပါပြီ။ တွဲဖက်အခြေစိုက်စခန်း သုံးခုက လူပြည့်နေပြီဖြစ်ပြီး ပြင်ပက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို ထပ်မလက်ခံတော့ပါဘူး။ လူတိုင်းက တွဲဖက်အခြေစိုက်စခန်းတွေရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ရတာကို ဂုဏ်ယူနေကြပါတယ်။
သားရဲသလင်းကျောက်များရဲ့ မြို့တော်ဝန်က ကျန်းလန် ဖြစ်ပြီး ကြယ်ဘုရားကျောင်းက စစ်ရေးတာဝန်တွေကို ယူထားပါတယ်။ အလယ်ပိုင်း ကြီးမားတဲ့မြို့ရဲ့ သင်ခန်းစာကို သင်ယူထားကြတဲ့အတွက် သူတို့က ဘယ်သူ့ကိုမဆို အခြေစိုက်စခန်းထဲကို မျက်စိစုံမှိတ် လက်မခံပါဘူး။ သားရဲသလင်းကျောက်များထဲကို ဝင်ချင်တဲ့သူတွေအတွက် သတ်မှတ်ချက်တွေ ရှိပြီး အဲဒီ သတ်မှတ်ချက်တွေကလည်း နည်းပါးတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။
ရှန်ခရိုင်နဲ့ တွဲဖက်အခြေစိုက်စခန်းတွေကို ဝင်လို့မရတော့တာကြောင့် နေ့တိုင်းလိုလို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားဟာ သားရဲသလင်းကျောက်များဆီကို သွားပြီး ကံစမ်းကြည့်နေကြပါတော့တယ်။
သားရဲသလင်းကျောက်များ တည်ဆောက်ပြီးနောက်မှာတော့ သားရဲသလင်းကျောက်များ နဲ့ သားရဲသလင်းကျောက်များ တို့ကိုလည်း အသီးသီး တည်ဆောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ သားရဲသလင်းကျောက်များ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး သားရဲသလင်းကျောက်များ ကို တည်ဆောက်ခဲ့သလို သားရဲသလင်းကျောက်များ ကလည်း သားရဲသလင်းကျောက်များ ကို တည်ဆောက်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အခုအခါမှာတော့ ပြောင်းလဲရေးဆေးရည်တွေ ရှိလာတာနဲ့အမျှ အခြေစိုက်စခန်း အများအပြားဟာ မြို့ပြတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလာကြပါတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မြို့တစ်မြို့ကို တည်ဆောက်တယ်ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အထူးသဖြင့် ကျန်းလန် နဲ့ ကွေ့ပေါင် တို့က ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက်ပိုင်း ပိုဆိုးသွားပါတယ်။ မြို့ပြင်တစ်ဝိုက်မှာ ဇွန်ဘီတွေ အပြည့်ရှိနေပြီး စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားမရှိဘဲနဲ့တော့ မြို့တစ်မြို့ကို တည်ဆောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
သားရဲသလင်းကျောက်များ ရဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့် သားရဲသလင်းကျောက်များ ဟာ ဆေးဝါးဖြန့်ဝေမှု အစီအစဉ်မှာ စတုတ္ထအဆင့်ကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။
သားရဲသလင်းကျောက်များ လည်း ကြိုးစားနေခဲ့ပါတယ်။ သူတို့က ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဆီကို အကြိမ်ကြိမ် သွားရောက်ခဲ့ကြပြီး ရက်ရောတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို သုံးကာ အတားအဆီးတွေကို ဖြိုခွဲနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် သားရဲသလင်းကျောက်များ ကို ဆေးဝါးဖြန့်ဝေရေး အစီအစဉ်ရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်ထဲမှာ ပါဝင်လာစေခဲ့ပါတယ်။
ဒီ အသုတ်ငါးခု အပြင် တခြားဘယ်အခြေစိုက်စခန်းမှ ဆေးဝါးတွေကို ရယူနိုင်ခြင်း မရှိပါတော့ဘူး။
ကျန်းလန် က ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာကို အကြောင်းပြပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ် နဲ့ ဘယ်လို အဆက်အသွယ်မှ မလုပ်တော့ဘူးလို့ ငြင်းဆိုခဲ့ကြတဲ့ အသံတွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါပြီ။ တစ်ချိန်က အဲဒီလို လုပ်ရပ်တွေအပေါ် အထက်တန်းလွှာတွေဟာ အတက်ကြွဆုံး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ အခုတော့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၊ သားရဲသလင်းကျောက်များ သို့မဟုတ် သားရဲသလင်းကျောက်များ မှာ သူတို့ မရှိတော့ပါဘူး။ သားရဲသလင်းကျောက်များ၊ သားရဲသလင်းကျောက်များ နဲ့ သားရဲသလင်းကျောက်များ တို့အားလုံးက အဲဒီအထက်တန်းလွှာတွေ အခြေစိုက်စခန်းထဲ ဝင်ရောက်လာတာကို အတူတကွ ပယ်ချခဲ့ကြပါတယ်။ အလယ်ပိုင်း ကြီးမားတဲ့မြို့ ပျက်စီးခဲ့ရတာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ နာကြည်းမှုကြောင့်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကျန်းလန် ရဲ့ အမျက်ဒေါសကို ရှောင်ရှားချင်လို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကလည်း သဘောထား ထင်ဟပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
သူတို့က ကမ္ဘာပျက်ကပ် နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်လိုကြပါတယ်။
အထူးသဖြင့် သားရဲသလင်းကျောက်များ နဲ့ သားရဲသလင်းကျောက်များ တို့က စည်းလုံးညီညွတ်ကြပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ် အပေါ် ဘယ်တော့မှ ဒုတိယစိတ် မရှိကြပါဘူး။ သားရဲသလင်းကျောက်များ၊ ဦးလေးရွှေနဲ့ သားရဲသလင်းကျောက်များ ရဲ့ ဖားသားနှစ်ဦးစလုံးဟာ ကျန်းလန် ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ့်သူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်တော့ သူတို့ရဲ့ သားနဲ့ဖခင် နှစ်ဦးစလုံးဟာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မှာ ရှိနေကြတာကြောင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် နဲ့ အတူ မရပ်တည်စရာ ဘယ်လိုအကြောင်းပြချက်များ ရှိနိုင်ဦးမှာလဲ။
သားရဲသလင်းကျောက်များ က ထက်မြက်တဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်းချားရဲ့ ကံကြမ္မာက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာဖြစ်ပြီး သားရဲသလင်းကျောက်များ ကလည်း သူတို့နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
အလယ်ပိုင်း ကြီးမားတဲ့မြို့ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရတဲ့အတွက် အရေအတွက်မတွက်နိုင်တဲ့ သေဆုံးမှုနဲ့ ဒဏ်ရာရမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အသက်ရှင်သူတွေက ပျံ့နှံ့ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြပါတယ်။ သားရဲသလင်းကျောက်များ နဲ့အတူ ထွက်ပြေးခဲ့ကြတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေထဲမှာ တစ်ယောက်တောင် အသက်မရှင်ခဲ့ပါဘူး။ အပြင်ဘက်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ အလွန်များပြားပြီး အားလုံးက အခြေချနေထိုင်ဖို့အတွက် အစွမ်းထက်တဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေနေကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အძლიက်ဆုံး အခြေစိုက်စခန်း ငါးခုက ဝင်ရောက်ဖို့ ပို၍ပို၍ ခက်ခဲလာခဲ့ပါတယ်။ ဘယ်သူမဆို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ဖြစ်ရုံနဲ့ အခြေစိုက်စခန်းထဲကို ဝင်လို့ရတော့တဲ့ ခေတ်မဟုတ်တော့ပါဘူး။
အလယ်ပိုင်း ကြီးမားတဲ့မြို့ ကျဆုံးသွားပြီးနောက် ကျွန်းချားတစ်ခုလုံးရဲ့ အနေအထားက လုံးဝကို ပြန်လည် နေရာချထားခံလိုက်ရပါတော့တယ်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် က ငြင်းလို့မရတဲ့ နံပါတ်တစ် အခြေစိုက်စခန်း ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
ရှန်ခရိုင်၊ ရှန်ခရိုင်နဲ့ ကျူးဟိန်းခရိုင်တို့ရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို သိကြတဲ့သူတွေကလည်း ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ရယူလိုကြပါတယ်။ သူတို့က သူတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းတွေကို ဆန္ဒအလျောက် ခေါ်ဆောင်လာကြပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရဲ့ တွဲဖက်အခြေစိုက်စခန်းတွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြကာ အဓိက တွဲဖက်အခြေစိုက်စခန်း သုံးခုလိုမျိုး တူညီတဲ့ ဆက်ဆံမှုကို ရရှိဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့ကြပါတယ်။
ကံဆိုးစွာနဲ့ပဲ ပထမဆုံး တွဲဖက်အခြေစိုက်စခန်း ဖြစ်တဲ့ ရှန်ခရိုင် က ကျန်းလန် ရဲ့ ခက်ခက်ခဲခဲ ရယူခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာ ရှန်ခရိုင်နဲ့ ကျူးဟိန်းကို လက်ခံဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျန်းလန် ကိုယ်တိုင်သာ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဘယ်သူမှ ကျန်းလန် ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း မရှိပါဘူး။
ကျန်းလန် က သနားကြင်နာတတ်သူ မဟုတ်ပါဘူး။ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိသူတွေကို ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရဲ့ အစောင့်တိရစ္ဆာန်တွေ ဖြစ်တဲ့ ဗီဇပြောင်း အရုပ်ကြောင်နဲ့ ဗီဇပြောင်း နွားကြီးတို့က အဝေးကြီးအထိ ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ အစောင့်တိရစ္ဆာန် နှစ်ကောင်က အချင်းချင်းတောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပါသေးတယ်။
ဗီဇပြောင်း အရုပ်ကြောင်က အဲဒီမိုက်မဲတဲ့ နွားကြီးကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြိုက်ခဲ့ပါဘူး၊ မြို့ထဲမှာနေတုန်းကတော့ နွားကို မတိုက်ခိုက်ရဲခဲ့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် မြို့ထဲက ထွက်လာတဲ့အခါမှာ ရတ်ဒေါ့ကြောင်က နွားကို ကုတ်ပြီးရင်း ကုတ်နေခဲ့ပေမဲ့ နွားရဲ့ အရေပြားက ထူလွန်းလှပါတယ်။ ရတ်ဒေါ့ကြောင်ရဲ့ လက်သည်းတွေတောင် နာကျင်လာခဲ့ရပြီး မိုက်မဲတဲ့ နွားကြီးကတော့ တုံ့ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာမှ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ရတ်ဒေါ့ကြောင်က အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လာပြီး နွားကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် မှာ လူသားသစ်တွေ တိုးပွားလာနေပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေရဲ့ အရေအတွက်ကတော့ အတန်အသင့် တည်ငြိမ်နေခဲ့ပါတယ်။
အထူးအခြေအနေတွေ မရှိဘူးဆိုရင် ကျန်းလန် က ပိုမိုကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ပေးချင်တဲ့သူတွေကိုသာ သွေးပင်စည်ပန်း ကို ပေးအပ်လေ့ရှိပြီး သူတို့ကို ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် ကျန်းလန် နဲ့အတူ အလယ်ပိုင်း ကြီးမားတဲ့မြို့မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြတဲ့ ရှောက်ကျန်းနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တွေကို ကျန်းလန် က မြှင့်တင်ပေးချင်ခဲ့ပြီး စွမ်းအားကို သေချာပေါက် ပေးအပ်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်လာတာက ဂုဏ်ယူစရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ။
ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေနဲ့ လူသားသစ်တွေအကြားမှာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကလွဲလို့ ဘယ်လို ကွာခြားချက်မှ မရှိပါဘူး။ အကယ်၍ သူတို့သာ မြို့တော်ဝန်ရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုကို ခံရပြီး ပိုမိုစင်ကြယ်တဲ့ သွေးပင်စည်ပန်း အရည်များကို ရရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် ပြောင်းလဲပြီးတာနဲ့ တပြိုင်နက် အဆင့် ၄ ကနေ အဆင့် ၆ ရှိတဲ့ ဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီတွေနဲ့ ညီမျှတဲ့ စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ရရှိကြမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါတွေက လူသားသစ်တွေ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် မမက်ရဲတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။
လူသားသစ်တွေရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်နဲ့ အရည်အချင်းတွေက သာမန်လူတွေထက် အများကြီး သာလွန်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ လူမှုရေး အဆင့်အတန်းက မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေ မဟုတ်ကြရင်တောင်မှ စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေနဲ့ တန်းတူညီမျှတဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပါတယ်။
စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေက ရှားပါးပေမဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မှာတော့ నిବାਸੀတိုင်းဟာ စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေနဲ့ တန်းတူညီမျှတဲ့ စွမ်းအားရှိတဲ့ လူသားသစ်တွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။ ဒီအချက်က ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကို မချိုးဖောက်နိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့ပြီး လူတိုင်း အလိုချင်ဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်။
ကွေ့ပေါင် ရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကျန်းလန် က သားရဲသလင်းကျောက်များ ကို သားရဲသလင်းကျောက်များ တချို့ကို နေ့စဉ် ကျွေးမွေးခိုင်းခဲ့ပါတယ်။ ကလေးနှစ်ယောက်က စွမ်းအားကို ဘယ်လို စုပ်ယူရမှန်း မသိကြတာကြောင့် သားရဲသလင်းကျောက်များ ကို မုန့်တစ်မျိုးလို သဘောထားပြီး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဝါးစားနေခဲ့ကြပါတယ်။
အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်မှာ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ထင်ရှားလာခဲ့ပါတယ်။ ကလေးငယ်နှစ်ဦး ကြီးထွားလာကြပြီး သူတို့ရဲ့ ခေါင်းပေါ်က အစမ်းစမ်းနဲ့ ပါးစပ်ပြားတွေ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အစားထိုးအနေနဲ့ မဲနက်တဲ့ ဆံပင်တွေ ပေါက်လာခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ တဖြည်းဖြည်း ကြီးပြင်းလာတာနဲ့အမျှ ကျန်းလန် နဲ့ သိပ်ပြီး မတူတော့ဘဲ သူ့ရဲ့ ရုပ်သွင်အချို့သာ ခပ်ရေးရေး ကျန်ရစ်တော့ပါတယ်။ သူတို့ နည်းနည်း ပိုကြီးလာတဲ့အခါမှာတော့ ကျန်းလန် နဲ့ လုံးဝ မတူတော့ဘဲ သူတို့ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ရုပ်သွင်ကို ဖော်ပြလာကြပါတယ်။
ကျန်းလန် က ဒီအပေါ်မှာ အံ့သြမနေခဲ့ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ နှလုံးသားကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ သွေးပင်စည်ပန်းက သာမန် သွေးပင်စည်ပန်း နဲ့ မတူပါဘူး။ တုံင်က သူ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲက သွေးပင်စည်ပန်း ကနေ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့တာဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့နှစ်ကောင်ကတော့ သာမန် သွေးပင်စည်ပန်း တွေကနေ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီတွေအဖြစ် မပြောင်းလဲခင်မှာ သူတို့က လူများစွာရဲ့ သွေးတွေကို စုပ်ယူခဲ့ကြတဲ့အတွက် မျိုးရိုးဗီဇတွေ ရောနှောသွားခဲ့ပါတယ်။ သူတို့အနေနဲ့ ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ ကြီးထွားလာနိုင်ခြေ ရှိပါတယ်။
ပထမဆုံး သွေးပင်စည်ပန်းဖြစ်တဲ့ ကွေ့ပေါင် နံပါတ် ၁ က လုံးဝ လွတ်လပ်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့ပါတယ်။ လူများစွာရဲ့ အဆိပ်ပြေသွေးတွေကို စုပ်ယူပြီးနောက်မှာ အကောင်းဆုံး မျိုးရိုးဗီဇတွေကို ရွေးချယ်ကာ နှုတ်ခမ်းနီနီ သွားဖြူဖြူနဲ့ ချောမောတဲ့ပုံစံ ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကွေ့ပေါင် နံပါတ် ၂ ကတော့ ဦးလေးရွှေနဲ့ ပိုပိုတူလာခဲ့ပါတယ်။
ကွေ့ပေါင် က ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး အလွန်အမင်း စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ပြန်ရောက်တိုင်း သူက ကွေ့ပေါင် နံပါတ် ၂ ကို အေးစက်ခဲယဉ်းတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေလေ့ ရှိပါတယ်။
ဒီလို စိတ်ပျက်စရာ ခံစားချက်က မိန်းမဖြစ်သူက တခြားသူနဲ့ ကလေးမွေးဖွားလာတာနဲ့ တူနေခဲ့ပါတယ်။ ဇီဝဗေဒအရ မွေးဖွားတာ မဟုတ်ပေမဲ့ ကျန်းလန် က သွေးတစ်စက် ပေးလှူခဲ့ပြီးနောက် ကွေ့ပေါင် က ဦးလေးရွှေရဲ့ အဆိပ်သွေးတွေကို စုပ်ယူကာ လက်ရှိပုံစံ ဖြစ်လာတယ်ဆိုတဲ့ အချက်က ကွေ့ပေါင် ကို တုန်ယင်သွားစေခဲ့ပါတယ်။
တစ်နေ့မှာ ဦးလေးရွှေက ဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုအတွက် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကို ရောက်လာပြီး ကွေ့ပေါင် နံပါတ် ၂ ကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။ သူက မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အဲဒီနေရာမှာတင် ငိုကြွေးချလိုက်ပါတော့တယ်။
ကွေ့ပေါင် နံပါတ် ၂ က ဦးလေးရွှေရဲ့ ဆုံးပါးသွားရှာပြီဖြစ်တဲ့ သားနဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူနေခဲ့ပါတယ်။ သူ့သားနဲ့ အရမ်းကို တူနေတာကြောင့် ဦးလေးရွှေ တစ်ယောက် အတိတ်ကို ပြန်သတိရလာပြီး မနေနိုင် ဖြစ်လာခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီအချက်က သူ့အတွက် ခံစားရ ခက်ခဲလွန်းလှပါတယ်။
အဲဒီနောက်မှာတော့ ဦးလေးရွှေက ကလေးရဲ့ မူလဇစ်မြစ်ကို အမြဲတမ်း စုံစမ်းမေးမြန်းနေခဲ့ပြီး ဒါဟာ သူ့ရဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ မြေးလေး ဖြစ်မလားဆိုတာကို သိချင်နေခဲ့ပါတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဆုံးပါးသွားရှာတဲ့ သားနဲ့ အဲဒီလောက်တောင် တူနေရတာလဲပေါ့။
ကျန်းလန် က "သူက ခင်ဗျားရဲ့ မြေး မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ သား ဖြစ်ရမယ်" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။
ဖျစ်ခနဲ!
ဦးလေးရွှေ ပါးစပ်ထဲက ပူပူနွေးနွေး လက်ဖက်ရည်တွေ ထွက်ကျလာပြီး သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားခဲ့ပါတယ်။ သူက ဘယ်အချိန်တုန်းက ဒီလောက်ကြီးတဲ့ သားတစ်ယောက် ရှိသွားရတာလဲ။
ကွေ့ပေါင် က ခေါင်းကိုက်လာသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ဦးလေးရွှေရဲ့ တစိုက်မတ်မတ် မေးမြန်းနေမှုတွေအောက်မှာ နောက်ဆုံးတော့ သူက အဲဒီတုန်းက သူ့ဘေးမှာ ပေါ်လာခဲ့တဲ့ ပိန်ပိန်ပါးပါးနဲ့ ဝတုတ်ဝတုတ် ကလေးငယ်လေးက ဦးလေးရွှေရဲ့ အဆိပ်သွေးတွေကို စုပ်ယူပြီး ကြီးပြင်းလာခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း ဖွင့်ပြောပြလိုက်ရပါတော့တယ်။ အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာကြောင့်ပဲ သူက ဦးလေးရွှေနဲ့ အဲဒီလောက်တောင် တူနေရတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီသတင်းကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စွာ လက်ခံပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ ဦးလေးရွှေက ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ရပ် ချမှတ်လိုက်ပါတော့တယ် — ကွေ့ပေါင် နံပါတ် ၂ ကို သူကိုယ်တိုင် ကြီးပြင်းပေးတော့မယ် ဆိုတာပါပဲ!
ကွေ့ပေါင် နံပါတ် ၂ ရဲ့ အုပ်ထိန်းခွင့်ကို ရယူနိုင်ဖို့အတွက် ဦးလေးရွှေက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဆီကို အကြိမ်ကြိမ် သွားရောက်ခဲ့ပါတယ်။ ကလေးကို အိမ်ခေါ်သွားပြီး အမြဲတမ်း မစောင့်ရှောက်နိုင်ရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ ရက်အနည်းငယ်လောက် ခေါ်သွားပြီးမှ ပြန်ပို့ပေးလေ့ ရှိပါတယ်။ သူက အဲဒီကလေးအပေါ် တကယ်ကို မြတ်နိုးစွဲလမ်းနေခဲ့ပါပြီ။
ကျန်းလန် ကလည်း သူ့ရဲ့ မလျော့သော ဇွဲလုံ့လကို အသိအမှတ်ပြု သနားသွားခဲ့ပြီး ကွေ့ပေါင် နံပါတ် ၂ ကို နှစ်ဖက်စလုံးဆီ အသွားအလာ လုပ်ခွင့်ပြုဖို့ သဘောတူလိုက်ပါတယ်။ ဦးလေးရွှေကတော့ ရတနာတစ်ပါး တွေ့လိုက်ရသလိုမျိုး အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ပါတယ်။ သူက ဆယ်စုနှစ်များစွာ ငယ်သွားသလိုမျိုး ဖြစ်သွားပြီး စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပါတယ်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပိုမို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ အမျိုးਭާသာ ဌာနအသီးသီးမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျန်းလန် နဲ့ ကွေ့ပေါင် တို့လည်း အချိန်ပိုတွေ ရလာကြပါတယ်။ မြို့တော်ဝန်နဲ့ အဓိကဗိုလ်ချုပ်တို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တောင်းခံရတဲ့ အရေးကြီးကိစ္စတွေကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ အလုပ်အများစုကို တခြားသူတွေက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ကြပါပြီ။
လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ငြိမ်းချမ်းသာယာနေပြီး ဘယ်လို အရေးကြီးကိစ္စမှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တခြားနိုင်ငံတွေဆီက သတင်းတွေအရတော့ တရုတ်နိုင်ငံနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုတဲ့ ဆန္ဒတွေ ရှိနေကြကြောင်း သိရပါတယ်။
ဘယ်လို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမျိုးပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျန်းလန် ကတော့ သူတို့နဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံဖို့ ဘယ်လို စိတ်ဝင်စားမှုမှ မရှိပါဘူး။
သူ့ရဲ့ တုံ့ပြန်ပုံကတော့ ဖုန်းချန် ကို တုံ့ နဲ့အတူ ပြည်ပခရီးထွက်ခိုင်းလိုက်တာပါပဲ။ တုံ့ ရဲ့ ဆိုးသွမ်းတဲ့ သဘာဝအရ သူတို့နှစ်ဦးသား တစ်နေရာရာမှာ ပြဿနာရှာပြီး သူတို့စိတ်ကြိုက် ပျော်ပါးကြလိမ့်မယ်လို့ ကျန်းလန် က အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားပါတယ်။
တခြားနိုင်ငံတွေက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဘုရင်တွေ မပေါ်ပေါက်သေးသမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့တွေ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဆော့ကစားနိုင်ပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ တခြား ဘယ်နိုင်ငံကမှ တရုတ်နိုင်ငံ မြေပေါ်ကို ခြေမချဝံ့ကြတော့လို့ပါပဲ။
နှစ်ကိုယ်တူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးနောက်မှာ ကျန်းလန် က ရုတ်တရက် "ကလေး တစ်ယောက် လိုချင်သေးလား" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
ကွေ့ပေါင် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့ကို ရင်ခွင်ထဲ ဖက်ထားကာ "ကိုကိုရော လိုချင်လို့လား" လို့ တိုးတိုးလေး ပြန်မေးခဲ့ပါတယ်။
ကျန်းလန် က ဒီမီးခွန်းကို ရက်ပေါင်းများစွာ စဉ်းစားနေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ မမေးခင်ကတည်းက သူက ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ။ "ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးနဲ့ တူတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် လိုချင်တယ်"
ကွေ့ပေါင် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို ပက်လက်လှန်စေကာ အပေါ်ကနေ ဖိထားလိုက်ပါတော့တယ်။ "ကောင်းပြီလေ၊ အခုပဲ ဖန်တီးကြတာပေါ့"
ကျန်းလန်: "... "
တစ်ညလုံး စွဲမက်ဖွယ် ရောစပ်ပြီးနောက်မှာတော့ နောက်တစ်နေ့ ရောက်မှသာ သူတို့ရဲ့ ကလေးကို စတင်ဖန်တီးကြပါတော့တယ်။
ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကျန်းလန် နဲ့ ကွေ့ပေါင် နှစ်ယောက်စလုံး တက်တက်ကြွကြွ မျှော်လင့်စောင့်စားနေခဲ့ကြပါတယ်။ ကွေ့ပေါင် တုန်းကလို မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်လာတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဒီတစ်ခါတော့ အစကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့က တခြားသူရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေကို ရောနှောချင်စိတ် မရှိကြဘဲ သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကိုသာ အသုံးပြုပြီး ကလေးကို ပြုစုပျိုးထောင်ချင်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ကျန်းလန် က ဒီကလေးအပေါ် အလွန်အမင်း ဂရုတစိုက် ရှိလှပါတယ်။ သူက သုတေသနဌာနကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး သုတေသီတွေကို သူ့ရဲ့ နှလုံးသွေးကို ထုတ်ယူခိုင်းခဲ့ပါတယ်။ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ အခြေခံ သွေးပင်စည်ပန်း အားလုံးက ကွေ့ပေါင် ဆီကလာတာ ဖြစ်ပြီး ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ် ပါဝင်တဲ့ သွေးတွေလည်း ပါဝင်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ရင်သွေးလေးရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကို တခြားသူတွေနဲ့ ရောနှောခွင့် မပေးခဲ့ပါဘူး။ ကြီးထွားဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်နဲ့ သွေးတွေ အားလုံးကို ကွေ့ပေါင် ဆီကနေပဲ ထုတ်ယူခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
သုံးရက်ကြာ ပြုစုပျိုးထောင်ပြီးနောက်မှာတော့ အလွန်တရာ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ရင်သွေးငယ်လေး တစ်ဦးကို အောင်မြင်စွာ မွေးထုတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ကလေးက လူ့ပုံစံ ပြောင်းလဲလာတဲ့အခါမှာ သူ့ရဲ့ အစမ်းစမ်းနဲ့ ပါးစပ်ပြားတွေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး မျက်လုံးတွေကလည်း အနီရောင် မဟုတ်ဘဲ စင်ကြယ်မည်းနက်နေခဲ့ပါတယ်။ သူက ကျန်းမာရေးနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ လူသားကလေးငယ်တစ်ဦးရဲ့ ပုံစံရှိပြီး အသက် ခုနစ်လ ရှစ်လသာ ရှိသေးပေမဲ့ လမ်းလျှောက်နိုင်သလို လူစကားကိုလည်း နားလည်နိုင်ပါတယ်။ နည်းနည်းလေး သေးငယ်နေတာပါပဲ။
ကျန်းလန် နဲ့ ကွေ့ပေါင် တို့ရဲ့ ရုပ်သွင်ကို ဆက်ခံထားတဲ့ ဒီပဲလေးငယ်လေးက သူတို့ရဲ့ သားဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေခဲ့ပါတယ်။
ကွေ့ပေါင် တစ်ယောက် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်နေခဲ့ပြီး ကလေးကို လက်ထဲက မချနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ သူက ကလေးရဲ့ ကျွေးမွေးပြုစုရေး အားလုံးကို ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး ကလေးကို အမြဲတမ်း သူ့ဘေးမှာပဲ ထားရှိခဲ့ပါတယ်။ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် သူတို့က ကလေးကို သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အရွယ်အစားအထိ ကြီးထွားလာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့ကြပါတယ်။
သွေးပင်စည်ပန်း ကနေ ဆင်းသက်လာကြတဲ့ ကွေ့ပေါင် တွေ အားလုံးက ကြီးထွားမှုမှာ အလွန်တရာ ထူးချွန်ကြပြီး အကောင်းဆုံး မျိုးရိုးဗီဇတွေကို ရွေးချယ် ဆက်ခံကြတယ်ဆိုတာကို ပြောရပါမယ်။ ဒီပဲလေးငယ်လေးက ကျန်းလန် နဲ့ ကွေ့ပေါင် တို့ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ အားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဆက်ခံထားခဲ့ပြီး ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ပင် အံ့မခန်းစွမ်းအားကို ပြသနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ကွေ့ပေါင် နဲ့ ဆွေးနွေးပြီးနောက်မှာတော့ ကျန်းလန် က ကလေးသုံးယောက်စလုံးကို လောကကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ်လုပ်ဖို့ အပြင်ခေါ်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
ဝမ်းကျင်း ၁ (ကွေ့ပေါင် နံပါတ် ၁) ငယ်ငယ်တုန်းက ကျန်းလန် နဲ့အတူ အပြင်ထွက်ဖူးပါတယ်။ ရှဲ့ကျိုး ၂ (ကွေ့ပေါင် နံပါတ် ၂) ကတော့ အလယ်ပိုင်း ကြီးမားတဲ့မြို့ကနေ ပြန်လာကတည်းက ကမ္ဘာပျက်ကပ် နဲ့ လန်မြို့တော် အကြားမှာ အသွားအလာ လုပ်နေခဲ့ပါတယ်။ အငယ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ကျောက်ယိ လေး တစ်ယောက်တည်းသာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ထဲမှာပဲ ကန့်သတ်ခံထားရပြီး အပြင်လောကရဲ့ လေကို တစ်ခါမှ မရှူဖူးသေးပါဘူး။
ဖခင်ဖြစ်သူ နှစ်ဦးက ကလေးတွေနဲ့အတူ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကနေစတင်ပြီး တရုတ်နိုင်ငံ အနှံ့အပြားကို ကားမောင်းခရီးထွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါတယ်။
ပြုပြင်မွမ်းမံထားတဲ့ အိပ်စက်ရာပါ ကားကြီးက အမြန်လမ်းပေါ်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ မောင်းနှင်လာခဲ့ပြီး ကားထဲမှာတော့ ကလေးသုံးယောက်က ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဆော့ကစားနေကြပါတယ်။ ဇွန်ဘီတိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ ဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီတိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံတဲ့အခါမှာ သားရဲသလင်းကျောက်များ ကို ကောက်ယူဖို့အတွက် ကားကို ရပ်တန့်လေ့ ရှိပါတယ်။ ကောက်ယူတဲ့သူတွေက ကျန်းလန် နဲ့ ကွေ့ပေါင် တို့ မဟုတ်ဘဲ ကလေးသုံးယောက် ကိုယ်တိုင်ပါပဲ။
စားသောက်ချိန် ရောက်တဲ့အခါ လမ်းဘေးမှာ ကားရပ်လိုက်ပြီး ကလေးသုံးယောက်ကို ဗီဇပြောင်း တိရစ္ဆာန်တွေ လိုက်လံမုញ်းတီးဖို့ လွှတ်ပေးလိုက်ကြပါတယ်။ ကျန်းလန် နဲ့ ကွေ့ပေါင် တို့ကတော့ ကားထဲမှာ အစားအသောက် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ပြင်ဆင်ကြပါတယ်။ မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ တာဝန်ကိုယ်စီ ရှိကြပါတယ်။
ကလေးသုံးယောက်က ဗီဇပြောင်း သိုးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးလာနိုင်ခဲ့ကြပြီး ဗီဇပြောင်း မှိုတွေနဲ့ တောသစ်သီးတွေကိုပါ ယူဆောင်လာခဲ့ကြပါတယ်။
အသက် ရှစ်နှစ်အရွယ်လောက် ရှိနေပြီဖြစ်တဲ့ ဝမ်းကျင်း က ဗီဇပြောင်း သိုးတစ်ကောင်ကို ဆွဲလာခဲ့ပြီး ဝမ်းကျင်း ထက် ငယ်တဲ့ ရှဲ့ကျိုး က လက်တစ်ဆုပ်စာ ဗီဇပြောင်း မှိုတွေကို ကိုင်လာခဲ့ပါတယ်။ အငယ်ဆုံးလေး ကျောက်ယိ ကတော့ အဝတ်စထဲမှာ တောသစ်သီးတွေကို ထုပ်ပိုးသယ်ဆောင်လာရင်း အကြီးနှစ်ကောင်ရဲ့ နောက်က လိုက်လာခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ တိုတိုတုတ်တုတ် ခြေထောက်လေးတွေနဲ့ လမ်းလျှောက်ရင်း လမ်းတစ်လျှောက်မှာ သစ်သီးတွေ တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ကျကျန်ရစ်ခဲ့တာကို သူ လုံးဝ သတိမထားမိပါဘူး။ သူက ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ကျန်းလန် ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့ပါတယ်။
ချိုမြိန်နူးညံ့တဲ့ အသံလေးနဲ့ "ဖေဖေ၊ သစ်သီးတွေ ခူးလာခဲ့တယ်!" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျန်းလန် ရဲ့ မျက်ဝန်းတွေ နူးညံ့သွားပြီး ထိုပဲလေးငယ်ကို ကြည့်ဖို့ တင်ပါးထိုင်ချလိုက်ကာ "ဘယ်နှစ်လုံး ခူးလာခဲ့တာလဲ" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
"အများကြီး၊ အများကြီးပဲ" ကျောက်ယိ က သူ ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ အဝတ်စစွန်းကို ဂရုတစိုက် လွှတ်လိုက်ပေမဲ့ အထဲမှာ ဘာသစ်သီးမှ မရှိဘဲ ဗလာဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
ကျောက်ယိ က သူ့ရဲ့ သစ်သီးတွေ ဘယ်ရောက်သွားမှန်း နားမလည်နိုင်ဘဲ တွေဝေင်သွားခဲ့ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ အပြစ်ကင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ပုံစံကြောင့် ကျန်းလန် ပြုံးသွားပြီး "သစ်သီးတွေက ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
ကျောက်ယိ က ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးလေးတွေ တောက်ပသွားကာ "ဖေဖေ ယူသွားတာပေါ့!" လို့ အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျောက်ယိ က သူ့အဖေရဲ့ စွမ်းရည်ကို သိထားပြီးသား ဖြစ်ပါတယ်။ ပျောက်သွားတဲ့ ဘယ်အရာမဆို အဖေ လုပ်တာချည်းပဲ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သူ သိပါတယ်။
ကျန်းလန် က မီးဖိုကို ကိုင်တွယ်နေတဲ့ ကွေ့ပေါင် ကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး "ရှင် ကျောက်ယိ ရဲ့ သစ်သီးတွေကို ခိုးစားလိုက်တာလား" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
ကွေ့ပေါင် လှည့်ကြည့်လာပြီး တစုံတရာ မတတ်နိုင်တော့သည့် ပုံစံနဲ့ နူးညံ့စွာ ပြုံးရင်း "ကျောက်ယိ က ငါ့ကို နောက်ထပ် အပြစ်ပုံချစရာ အိုးမည်းတစ်လုံး ရှာတွေ့ပြန်ပြီ ထင်တယ်နော်" လို့ ပြန်ပြောလိုက်ပါတော့တယ်။
ခရီးမထွက်မီမှာပင် ကျန်းလန် က ဒဿမအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သလို ကွေ့ပေါင် လည်း တိုးတက်လာကာ စစ်မှန်သော ဒုတိယဘုရင် (ဆับဘုရင်) တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဘုရင်တို့၏ ကမ္ဘာတွင် ဇွန်ဘီနှင့် လူသားဟူသော နယ်နိမိတ်များကို ကျော်လွန်ကာ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ယနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင်မူ သူတို့က ကင်မရာဖြင့် အကင်လုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ အမွှေးအကြိုင်များကိုလည်း ကြိုတင် ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ကွေ့ပေါင် က မီးဖိုနှင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ပေးပြီးနောက် ကလေးသုံးယောက်ကို တာဝန်လွှဲအပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ကျန်းလန် ၏ ဘေးတွင် ထိုင်ကာ သူ့ကို ရင်ခွင်ထဲ ပွေ့ဖက်ထားလျက် ကလေးသုံးယောက် အလုပ်ကြိုးစားစွာဖြင့် အသားကင်နေကြသည်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
ကျန်းလန် က ကွေ့ပေါင် ကို ပျင်းရိတွဲလဲကျလျက် မှီထားရင်း နေရောင်ခြည်အောက်တွင် အနည်းငယ် ငိုက်စင်းလာသလို ခံစားနေရသည်။
သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ "ကျွန်တော် အရင် ခဏအိပ်လိုက်ဦးမယ်။ အစားအသောက်တွေ ရပြီဆိုမှ နှိုးနော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းလန် ကို အနမ်းတစ်ပွင့် ခြွေပေးရင်း ကွေ့ပေါင် က "အင်းလေ၊ ကောင်းပြီလေ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
**စာရေးသူ၏ မှတ်ချက်။ ။**
အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက်ပိုင်း ဤနေရာမှာပင် ဇာတ်လမ်းကို အဆုံးသတ်ရန် ကျွန်ုပ် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါပြီ။
ဒါက တတိယမြောက် စာအုပ်ဖြစ်ပြီး အားနည်းချက်တွေလည်း အများကြီး ရှိနေပါသေးတယ်။ ဒီအချိန်အထိ ဇာတ်လမ်းကို တစ်စိုက်မတ်မတ် ဖတ်ရှုအားပေးခဲ့ကြတဲ့ စာဖတ်သူ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဆက်လက်ပြီး အားပေးကူညီပေးကြတဲ့အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။
ကျွန်ုပ်ကို ရှေ့ဆက်ကြိုးစားဖို့ တွန်းအားပေးနေတာက စာဖတ်သူတွေပါပဲ။ တစ်ခါလောက် ပြန်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
**ကြေညာချက်။ ။**
အောက်တိုဘာလမှစတင်၍ ကျွန်ုပ်သည် ဝတ္ထုအသစ်တစ်ခုကို စတင်တင်ဆက်တော့မည် ဖြစ်ပါသည်။ ကျေးဇူးပြု၍ အကျဉ်းချုပ်ကို ဖတ်ရှုပြီး ကြိုတင်မှာယူမှု ပြုလုပ်ပေးကြပါရန် ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါသည်!
**ခေါင်းစဉ် -** နတ်ဆိုးမုဆိုး စနစ်နှင့် ချိတ်ဆက်ပြီးနောက် လူကြိုက်များထင်ရှားလာခဲ့သည် (ခေါင်းစဉ် ပြောင်းလဲနိုင်ပါသည်)
သုံးနှစ်တာကာလအတွင်း လင်ကျို သည် ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် အခြေအနေ အသင့်အတင့်သာရှိသော သူ၏ အဖွဲ့သားများနှင့်အတူ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က တာဝန်ယူရမည့်အရေးမှ ရှောင်ရှားလိုသဖြင့် တစ်ကိုယ်တော် လုပ်ချင်လာကာ လင်ကျို၏ လိင်စိတ်တိမ်းညွတ်မှုကို ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့ပြီး လင်ကျိုနှင့် ပတ်သက်နေပုံရသော ဓာတ်ပုံများကို ထုတ်ဖော်ကာ အပြစ်အားလုံးကို လင်ကျိုဆီသို့ ပုံချခဲ့သည်။
အင်တာနက်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ကန့်ကွက်ရှုတ်ချမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီးနောက် လင်ကျိုသည် အိမ်အပြန်လမ်းတွင် ကားမုန်းတိုက်မှု တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
အခြားကမ္ဘာတစ်ခုတွင် လင်ကျိုသည် ကဏန်းများဖမ်းဆီးရင်း ငါးနှစ်တာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး ပင်လယ်မိစ္ဆာ မျိုးရိုးဗီဇကို နိုးထစေခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးမုဆိုး စနစ်နှင့် ချိတ်ဆက်ပြီးနောက် သူ ပြန်လာခဲ့သည်။
ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင်မူ တစ်နှစ်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့သေးသော်လည်း အဖွဲ့မှာမူ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လင်ကျိုအား ကြီးမားလှသော စာချုပ်ဖောက်ဖျက်မှု ဒဏ်ကြေးများကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့သည်။
ကြွေးမြီများ ဆပ်ရန်အတွက် လင်ကျိုသည် ပင်လယ်စာများ ရောင်းချကာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ဟင်းချက်လောကတွင် နာမည်ကြီး လူကြိုက်များလာခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ စားသောက်ဆိုင်ငယ်လေးက အမြဲတမ်း လူပြည့်နေတတ်ပြီး အမျိုးမျိုးသော နယ်ပယ်များမှ သြဇာတိက္ကမ ကြီးမားသူများက ထူးကဲကောင်းမွန်လှသော သူ၏ ဟင်းပွဲများကို မြည်းစမ်းကြည့်ရန်အတွက် နေ့စဉ် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေကြရသည်။
သူ့အပေါ် ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားသူများက စတင်တိုက်ခိုက်လာကြသည် -
**ရန်သူတော် ၁ -** မီနူးကို ပိုင်ရှင်က နေ့စဉ် ဆုံးဖြတ်တယ်။ ကြိုတင်စာရင်းပေးလို့ မရသလို ပါဆယ်ထုတ်လို့လည်း မရဘူး၊ ဆိုင်ထိုင်စားရုံပဲ။ တကယ်ကို အာဏာဆန်လွန်းတယ်။ အဖွဲ့ကို ဖြိုခွဲခဲ့တဲ့သူဆိုတဲ့ ဘွဲ့နဲ့တော့ ကိုက်ညီပါတယ်။
**ရန်သူတော် ၂ -** ဖျော်ဖြေရေးလောကမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သူ။ ဟင်းချက်လောကမှာလည်း အဲဒီလိုပဲ ဆိုးဆိုးရွားရွား ရှုံးနိမ့်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်!
**ရန်သူတော် ၃ -** ငါးဟင်းတစ်ပွဲကို 8888၊ သစ်သီးစပျစ်ဝိုင်တစ်ခွက်ကို 6666။ အဲဒါအတွက် ပိုက်ဆံပေးဖို့ ဘယ်သူက တုံးအမှာလဲ။
စားသောက်ဆိုင်ငယ်လေးကို ထောက်ခံအားပေးသူများက ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာကြသည် -
**ပရိသတ် ၁ -** တစ်ခါလောက် စားဖူးဖို့ ကံကောင်းခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး အကောင်းဆုံး အပြာရောင်တူနာငါးတောင်မှ အရသာ ဖျော့တော့နေသလို ခံစားရတော့တယ် QAQ။
**ပရိသတ် ၂ -** လစ်ဘလူးဒေးဗစ် ရဲ့ ဟင်းချက်လက်ရာကို စားသုံးခဲ့ရကတည်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဟော်မုန်းတွေ မျှတသွားခဲ့ပါပြီ။
**ပရိသတ်၃ -** ကျိန်ရဲပါတယ်၊ အဲဒီပိုးကောင်ငယ်လေးက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝက်ခြံတွေကို အကြွင်းမဲ့ ပျောက်ကင်းစေခဲ့ပါတယ်!
ညစဉ်ညတိုင်း လင်ကျိုသည် နတ်ဆိုးပင်လယ်ထဲသို့ အမဲလိုက်ထွက်လေ့ရှိပြီး သူ မိနိုင်သမျှကို ကံတရားပေါ်မူတည်ကာ ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။
လင်ကျိုက သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည် - "ငါရသမျှ ပါဝင်ပစ္စည်းတိုင်းက အသက်ကို ရဲဝံ့စွာ စွန့်စားပြီး ရယူလာခဲ့ရတာလေ။ ဈေးကြီးလို့လား"
လင်ကျို၏ စားသောက်ဆိုင်ငယ်လေးတွင် လူတစ်ဦးအတွက်မူ ခြွင်းချက် ရှိနေခဲ့သည်။
ထိုသူမှာ သူ၏ ငယ်ဘဝ အိပ်မက်၊ အထီးကျန်ဆန်လှသော ညများ၏ တစ်ဦးတည်းသော ကြယ်တစ်ပွင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
---
**ကြယ်တာရာ လူမျိုးစုအဖြစ် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း**
ကြယ်မျိုးနွယ် သည် စကြဝဠာအတွင်းရှိ အခြားသော လူမျိုးစုအားလုံးထက် သာလွန်ထူးကဲကြသည်။
သူတို့တွင် အရာရာတိုင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် ကြယ်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်စွမ်း အလွန်ကောင်းမွန်ကာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်းမှ ကင်းဝေးကြသည်။
သုတေသီ ချီယန် သည် ဤလူမျိုးစုကို လေ့လာရာတွင် စွဲလမ်းနစ်မျောနေခဲ့ပြီး အဆုံးတွင် အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ရာထူးတိုးမြှင့်သည့် ကာလအတွင်း မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကာ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရပြီး အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရသည်။
သူ ပြန်လည်နိုးထလာသောအခါတွင် ကြယ်မျိုးနွယ် တို့၏ အထွတ်အမြတ်ထားရာ အမြင့်မြတ်ဆုံး သူတော်စင် သားတော် ဧရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကြယ်ဘုရားကျောင်း သည် ကြယ်မျိုးနွယ် တို့၏ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုစနစ်ဖြစ်ပြီး သူတော်စင် သားတော်မှာမူ သူတို့လူမျိုးစု၏ လမ်းပြမီးရှူးတန်ဆောင် ဖြစ်ပေသည်။
နိုးထလာကတည်းက ချီယန် တစ်ယောက် အလွန်အမင်း အလိုလိုက် အကြင်နာခံခဲ့ရသည်။
ချီယန် - "ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ကြယ်တာရာ ပင်လယ်ပြင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ပါပဲ။"
အမျိုးသားချင်းများ - "ရင်သွေးလေးရေ၊ စကြဝဠာကြီးက သင့်လက်ထဲမှာ ရှိပြီးသားပါ။"
ချီယန် - (...)
အမျက်ထွက်နေသော ချီယန် - "ကျွန်တော် အင်ပါယာဆီ သွားချင်တယ်။ ခင်ဗျားတို့သာ ခွင့်မပြုဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် အစာငတ်ခံ ဆန္ဒပြမှာနော်!"
သူတို့၏ အမျိုးသားချင်းများမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြပြီး အမြန်ဆုံးပင် ဗလာနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူ့ကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြသည်။
ခွဲခွာခါနီးတွင် သူတို့က စေတနာအပြည့်ဖြင့် မှာကြားခဲ့ကြသည် - "ရင်သွေးလေးရေ၊ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ကစားပါ။ အိပ်စက်အနားယူပြီးရင် အမေတို့ လာခေါ်မယ်နော်။"
ကြယ်မျိုးနွယ် တို့က သောင်းနှင့်ချီသော နှစ်ပေါင်းများစွာ အိပ်စက်အနားယူခဲ့ကြသည်။
ချီယန် - (...)
အင်ပါယာသို့ အဆုံးတွင် ပြန်ရောက်လာခဲ့သောအခါ သူ သိရှိခဲ့ဖူးသမျှ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲကုန်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့ရဲ့ ပျော်ရွှင်စရာ မိသားစုကြီးလည်း မရှိတော့ပေ။ ဖခင်ဖြစ်သူမှာလည်း သစ္စာဖောက်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သူ့နောက် နှစ်လအကြာတွင် မွေးဖွားလာခဲ့သည့် မိထွေးကိုယ်စား မွေးထားသော ကလေးတစ်ဦး ရှိနေခဲ့သည်။
သူ့ကို ယုံကြည်အားကိုးရသော လက်ထောက်ဖြစ်သူမှာလည်း ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အပြင်လူမှ မွေးသည့် ကလေး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ ကြယ်စေ့ သုတေသန လုပ်ငန်းမှာလည်း ထိုအပြင်လူမှ မွေးသည့် ကလေး၏ အောင်မြင်မှု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းမှာလည်း အပြင်လူမှ မွေးသည့် ကလေးနှင့် လက်ထပ်သွားခဲ့ပြီး ချီယန်၏ မိခင်နှင့် ညီငယ်တို့ကို ထိုသူတို့၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ထားရှိကာ ဝေးလံခေါင်သီသော ဂြိုလ်တစ်ခုသို့ နှင်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။
တစ်ဦးတည်းသော အံ့သြစရာမှာ သူ ရန်သူတော်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသူကပင် မိခင်ဖြစ်သူနှင့် ညီငယ်တို့ကို တစ်လျှောက်လုံး တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးနေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
---
ဟောဒါပဲ… ပြီးသွားပါပြီ! ^^ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ထဲမှာ ဆေးခန်းဖွင့်ခဲ့တာ ဒီနေရာမှာ တရားဝင် ပြီးဆုံးသွားပါပြီ~
ခရီးတစ်လျှောက်လုံး အတူတကွ လိုက်ပါဖတ်ရှုပေးကြတဲ့ စာဖတ်သူများအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ^^ ဒီစီးရီးကို သဘောကျ နှစ်သက်ကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ် ဘာသာပြန်မယ့် တခြားစီးရီးတွေမှာ ထပ်တွေ့ကြမယ်နော်!~ ^^
* 1 ကွေ့ပေါင် နံပါတ် ၁ * 2 ကွေ့ပေါင် နံပါတ် ၂