ကျီယုံ နဲ့ တခြားသူတွေက အိုဇူးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ရင်ထဲမှာ တမျိုးကြီးဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့ရဲ့ အရင်က အကျင့်စရိုက်တွေကလည်း ခဏလေးအတွင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူလှပါပေ။
အိုဇူးက သူတို့ကို တချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ချင်းလင်းဆီကို ဦးဆောင်ကာ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "တွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ၊ သခင်ဝမ်။"
ရှောက်ဟိန်းနဲ့ သူတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးအပြင် အိုဇူးရဲ့ ဝါရင့်မှုအဆင့်အတန်းကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်တဲ့အတွက် ဝမ်ချင်းလင်းကလည်း မျက်နှာသာပေးတဲ့အနေနဲ့ သူ့လက်ကို လှမ်းဆွဲပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။
ဝမ်ချင်းလင်းက အိုဇူးနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ လူအုပ်စုဘက်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း "ဗိုလ်ချုပ်ဇူး၊ ခင်ဗျားတို့ ဒီကို လာတာ စစ်ဆေးဖို့အတွက်လား" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
အိုဇူးမှာ မျက်နှာစရာနေရာမရှိတော့ဘဲ ဘေးမှာရပ်နေတဲ့ ရှောက်ဟိန်းကို အရိပ်အမြွက်ပြလိုက်ပေမဲ့ ရှောက်ဟိန်းကတော့ မြင်ပါလျက်နဲ့ ဘာမှမဖြစ်သလို ငြိမ်လို့နေနေပါတယ်။
အိုဇူးလည်း အခြေအနေကို သူ့ဘာသာပဲ ပြန်ပြီး ထိန်းသိမ်းရတော့သည်။ "ရှောက်ဟိန်းက ဒီမှာပဲ ဆက်နေပြီး မပြန်သေးလို့ ငါ သူ့ကို လာကြည့်တာလေ။"
ဝမ်ချင်းလင်းက စိတ်ဝင်တစားနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ "ဗိုလ်ချုပ်ဇူး၊ ခင်ဗျား မှားနေပြီမဟုတ်လား။ ရှောက်ဟိန်းက ဗဟိုဧရာမမြို့ကြီးရဲ့ လူမဟုတ်တော့ဘူး၊ အဲ့တော့ ပြန်လာတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"
အိုဇူးက အနေရခက်သွားပြီး ရှောက်ဟိန်းကို တချက်လှမ်းကြည့်ကာ ဘာမှန်းသိအောင် တစ်ခုခုပြောပြဖို့ မျှော်လင့်လိုက်ပေမဲ့ ရှောက်ဟိန်းကတော့ ပါးစပ်တောင် မဟဘဲ ငြိမ်နေဆဲပါပဲ။
အိုဇူးမှာ ဒေါသထွက်ချင်လာပါတော့သည်။ ဒီကောင်လေးကလေ၊ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာမှ ဘာလို့ ကယ်တင်ဖို့ ထမလာရတာလဲ။ နောက်တစ်ခါဆို သူ့အဖေကို ခြေထောက်ကျိုးအောင် ရိုက်ခိုင်းပစ်ရမယ်လို့ သူ စဉ်းစားနေမိပါတယ်။
ရှောက်ဟိန်းကတော့ အိုဇူးရဲ့ အတွေးတွေကို ဘယ်လိုမှ မကြားရပါဘူး။ သူ့အာရုံတွေ အားလုံးက သူတို့နဲ့အတူ ပါလာတဲ့ လူအုပ်စုဆီမှာပဲ စုစည်းနေပါတယ်။
ရှောက်ဟိန်းက အိုဇူးကို မသိတဲ့သူတစ်ယောက်လို အေးစက်စက်နဲ့ ခပ်တည်တည်ပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။ "ပြောချင်တာကိုသာ တိုက်ရိုက်ပြောစမ်းပါ၊ အကွေ့အကောက်တွေနဲ့ လှည့်ပတ်ပြောနေဖို့ မလိုပါဘူး။"
အဲ့ဒီတော့မှသာ အိုဇူးက ရှောက်ဟိန်းကို သေချာစိုက်ကြည့်လိုက်ပါတော့တယ်။ ဒီကောင်လေး တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်လို့ သူ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ သူ့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားနဲ့ ပြောပုံဆိုပုံတင်မကဘဲ သူ့အပေါ် ထားရှိတဲ့ အပြုအမူတွေကပါ လွဲနေပြီး သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေထဲမှာ ဘယ်လို ခံစားချက်မှ မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ အရမ်းလွဲနေပြီ။ ဒီလူက တကယ်ပဲ ရှောက်ဟိန်း ဟုတ်ရဲ့လား။
သူတို့နဲ့အတူ လိုက်ပါလာတဲ့ အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ယောက်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "အဲ့လို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောတော့လည်း ငါပဲ မေးလိုက်မယ်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က လူသားတွေလား၊ ဇွန်ဘီတွေလား" လို့ ဝင်ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဒီစကားထွက်လာတာနဲ့ တပြိုင်နက် ဝမ်ချင်းလင်းနဲ့ ရှောက်ဟိန်းတို့ဘက်က ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိပေမဲ့ ကျီယုံ နဲ့ တခြားသူတွေကတော့ သတိအနေအထားဖြစ်သွားကြပြီး သူတို့ရဲ့ ဆံပင်တွေပါ ထောင်လာကာ ရှေ့ကလူတွေကို စူးစူးရွဲရွဲ ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
မူလကတော့ သူတို့က ဝမ်ချင်းလင်းဟာ ဇွန်ဘီ ဟုတ်မဟုတ်ကိုပဲ မေးချင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီအဆင့်မြင့် အရာရှိကတော့ ရှောက်ဟိန်းပါ အပါအဝင်ဖြစ်အောင် ဆွဲသွင်းလိုက်ပါပြီ။
အိုဇူးက ဒေါသတကြီးနဲ့ "ဗိုလ်ချုပ်ဇူး၊ စကားကို ဆင်ခြင်ပါဦး။ ဒီကိစ္စက ရှောက်ဟိန်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဗိုလ်ချုပ်ဇူးက ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။ "ဝမ်ချင်းလင်းနဲ့ သူ့ကြားက ဆက်ဆံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်ရင် ဒါဟာ သူ့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလို့ ခင်ဗျား ထင်နေတုန်းပဲလား"
အိုဇူးမှာ စကားစရာ မရှိတော့ပါ။ ရှောက်ဟိန်းဟာ ဝမ်ချင်းလင်းကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဗဟိုဧရာမမြို့ကြီးကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ အဲ့ဒီသတင်းကို လူမသိအောင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်၍သာ သတင်းပေါက်ကြားသွားမယ်ဆိုရင် ရှောက်ဟိန်းရဲ့ လူသားဖြစ်တည်မှုအပေါ်မှာ သံသယတွေ ဝင်လာမှာ သေချာပါတယ်။
ဝမ်ချင်းလင်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေ တွန့်သွားပါတယ်။ "ငါတို့က လူသားတွေလား၊ ဇွန်ဘီတွေလားဆိုတာက ဘာများ ကွာခြားသွားလို့လဲ"
ဗိုလ်ချုပ်ဇူးရဲ့ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပါတယ်။ "ခင်ဗျားတို့က လူသားတွေဆိုရင် ငါတို့က တစ်ဖက်တည်းပါပဲ။ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့က ရန်သူတွေပဲ!"
ဝမ်ချင်းလင်းက လက်ညှိုးထောင်ပြီး အသာခါယမ်းပြလိုက်ပါတယ်။ "အထင်အမြင် မလွဲပါနဲ့။ ငါတို့က လူသားတွေ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ အတူတူ တစ်ဖက်တည်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘယ်တုန်းကမှလည်း တစ်ဖက်တည်း မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ပြီးတော့ ရန်သူတွေဆိုတဲ့ ကိစ္စကျတော့... ခင်ဗျားတို့က ငါနဲ့ ရန်သူဖြစ်ချင်တယ်ဆိုတာ သေချာလို့လား"
ဗိုလ်ချုပ်ဇူးရဲ့ မျက်နှာက ပိုလို့တောင် မှောင်မိုက်သွားပါတယ်။ "ခင်ဗျားက ဇွန်ဘီဆိုတာကို ဝန်ခံလိုက်တာပဲလား"
အိုဇူးက ဗိုလ်ချုပ်ဇူးရဲ့ အပြုအမူအပေါ်မှာ မကျေမနပ် ဖြစ်မိပါတယ်။ သူတို့က အခြေအနေကို လာမေးမြန်းဖို့ အတင်းအကျပ် ရောက်လာကြတာဖြစ်တဲ့အတွက် သဘောထားနဲ့ စကားအပြောအဆိုတွေကို ဆင်ခြင်သင့်တာဖြစ်ပြီး အချင်းချင်း ပဋိပက္ခ ပိုကြီးလာအောင် လုပ်တာမျိုး မလုပ်သင့်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ဇူးရဲ့ အပြုအမူကတော့ ပြဿနာရှိနေပါတယ်။
အခုဆိုရင် ဝမ်ချင်းလင်း ကိုယ်တိုင်တောင် သူဟာ လူသားလား၊ ဇွန်ဘီလားဆိုတာကို အသေအချာ မသိတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာထက်စာရင် ဇွန်ဘီ ဖြစ်နေတာကမှ ပိုကောင်းမယ်လို့ သူ ထင်မိပါတယ်။
ဝမ်ချင်းလင်းက မတ်တပ်ရပ်နေရတာ နည်းနည်းပင်ပန်းလာတဲ့အတွက် ရှောက်ဟိန်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကို ပျင်းရိတွဲလောင်းလေး မှီချလိုက်ပါတယ်။ ရှောက်ဟိန်းက သူ့ကို ထိန်းကိုပ်ပေးဖို့ လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး "ပင်ပန်းလို့လား" လို့ အတိုးအကျယ် မေးလိုက်ပါတယ်။
"နည်းနည်းတော့ ပင်ပန်းနေပြီ။" ဝမ်ချင်းလင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက မှေးစင်းသွားပါတယ်။ "အရမ်း ပျင်းစရာကောင်းတာပဲ..."
"ဝမ်ချင်းလင်း! လူသားလား ဇွန်ဘီလားဆိုတာကို ဖြေဖို့ အဲ့လောက်တောင် ခက်ခဲနေလို့လား!!" လျစ်လျူရှုခံထားရတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ဇူးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။ "ဒီနေ့တော့ ခင်ဗျား လှည့်စားပြီး လွတ်သွားလို့ ရမယ် မထင်နဲ့—"
ရှောက်ဟိန်းက လက်ကို တချက်တောက်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်နေတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ဇူးရဲ့ အသံဟာ ရုတ်တရက် ထွက်မလာတော့ဘဲ သူ့ရဲ့ လည်ပင်းကနေ သွေးတွေ ပန်းထွက်လာကာ အနီးအနားမှာ ရှိနေတဲ့ လူတွေရဲ့ မျက်နှာတွေနဲ့ ကိုယ်တွေပေါ်ကို စင်ထွက်သွားပါတော့တယ်။
ဗိုလ်ချုပ်ဇူးက သွေးတွေရွှဲနေတဲ့ သူ့လည်ပင်းကို လက်နဲ့ဖိထားရင်း မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရပါတယ်။
လက်နက်အားလုံးက တစ်ရှိန်ထိုး အသင့်ဖြစ်သွားပြီး ပြောင်းဝအားလုံးဟာ ရှောက်ဟိန်းတို့ဘက်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ကြပါတယ်။
ဗိုလ်ချုပ်ဇူးလည်း ချက်ချင်းပဲ လူတွေရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ဆေးကုသပေးမယ့်သူတွေက သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ လုပ်ကြပါတော့တယ်။
အိုဇူးကတော့ ဗိုလ်ချုပ်ဇူးက ဝမ်ချင်းလင်းကို ဒေါသထွက်စေလိမ့်မယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ချင်းလင်းဘက်က ဘယ်လိုမှ တုံ့ပြန်လာမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။ တကယ်တမ်းကျတော့ ရှောက်ဟိန်းကသာ အရင်ဆုံး လက်စဖျောက်လိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ လည်ပင်းကို တန်းဖြတ်ပစ်တဲ့ အပြုအမူကို ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ သတ်ဖြတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားနေပါတယ်။
ကျန်တဲ့သူတွေ ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ ဆုတ်ခွာသွားတာကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ချင်းလင်းက ပျင်းရိရိနဲ့ သူ့မျက်ခွံတွေကို ပင့်တင်လိုက်ပါတယ်။ "ငါတို့ရဲ့ ရန်သူတွေအဖြစ် ကြိုဆိုပါတယ်ဗျာ။"
ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
သူက တကယ်ပဲ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဟုတ်နေတာပဲ!
လူတိုင်းက ပိုပြီး သတိဝီရိယ ရှိလာကြကာ သေနတ်ပြောင်းဝတွေကို တည်ငြိမ်စွာ ချိန်ရွယ်ထားရင်း တဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားကြပါတယ်။
ရှောက်ဟိန်းက အသံဩဇာနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ "ဒီကစပြီး ဗဟိုဧရာမမြို့ကြီးနဲ့ သူ့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတဲ့ ဇွန်ဘီသတ္တဝါတွေအားလုံးဟာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရန်သူတွေ ဖြစ်လာတော့မယ်။"
"ရှောက်ဟိန်း!" အိုဇူးက လူအုပ်ကြားကနေ ဆွဲထုတ်ခံနေရပြီး ရုန်းကန်နေပေမဲ့ လွတ်အောင် မရုန်းနိုင်ဘဲ အော်လိုက်ပါတယ်။ "ရှောက်ဟိန်း၊ မင်းပြောနေတာ ဘာလဲဆိုတာ သိရဲ့လား! ဗဟိုဧရာမမြို့ကြီးကို ရန်စပြီး ဝမ်ချင်းလင်းနဲ့အတူ ရပ်တည်ဖို့ တကယ် ဆုံးဖြတ်ထားတာလား!!"
ရှောက်ဟိန်းက သူ့ကို အေးစက်စက် အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ "ငါတို့က ဗဟိုဧရာမမြို့ကြီးကို ကူညီခဲ့တယ်၊ သူတို့က ငါတို့ကို လျော်ကြေးပေးခဲ့တယ်။ ငါတို့အချင်းချင်း အကြွေးတွေ ရှင်းပြီးသွားပြီ။ ခင်ဗျားတို့က ငါတို့ဆီ လာပြီး ရန်စတယ်၊ ယဉ်ကျေးသောမြို့နဲ့ ရန်သူဖြစ်ချင်ဇောနဲ့ ဖြစ်နေတော့ ငါတို့လည်း ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း ဖြည့်ဆည်းပေးရုံပေါ့။"
အိုဇူးမှာ အရူးလို ဖြစ်သွားရတော့မလိုပါပဲ။ ဒါက သူတို့ရဲ့ မူလ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဝမ်ချင်းလင်းရဲ့ အထောက်အထားကို အတည်ပြုဖို့သက်သက်ပါ၊ ရန်သူဖြစ်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်သွားရတာလဲ။
ရှောက်ဟိန်းရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အကြည့်က သူတို့ဆီကို ရောက်လာပါတယ်။ "ခင်ဗျားတို့မှာ ငါးမိနစ် အချိန်ရှိတယ်။ အချိန်ပြည့်သွားပြီဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူမှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
စကားတစ်ခွန်းနဲ့တင် ရက်စက်စွာ သတ်ပြလိုက်တဲ့ ရှောက်ဟိန်းရဲ့ စွမ်းရည်ကြောင့် ဘယ်သူမှ သူ့စကားရဲ့ အမှန်တရားကို မစိန်ခေါ်ရဲကြတော့ပါဘူး။
လူအုပ်စုက အမြန်ဆုံး နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး လူတစ်ယောက်က မာန်ဝါစွာနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။ "ဇွန်ဘီစုတ်တွေက လူသားတွေလို အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်ချင်နေသေးတယ်။ မင်းတို့က ဇွန်ဘီဆိုတာကို သူတို့ သိကြရဲ့လား!"
ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း အမြန်ပြေးကြကာ လူတိုင်းက ရဟတ်ယာဉ်တွေပေါ်ကို အပြေးအလွှား တက်သွားကြပြီး ရဟတ်ယာဉ်တွေလည်း နားကွဲမတတ် ဆူညံသံတွေနဲ့အတူ ထွက်ခွာသွားကြပါတယ်။
အိုဇူးလည်း ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်ကို အတင်းအကျပ် ဆွဲတင်ခံလိုက်ရပြီး ရဟတ်ယာဉ်ကလည်း အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာလာခဲ့ပါတယ်။
အိုဇူးက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားရပါတော့တယ်။ သူက အသံချဲ့စက်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။ "မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ!! ဒါကို လုပ်ဖို့ ဘယ်သူက ခွင့်ပြုလိုက်လို့လဲ!! ရပ်ကြစမ်း!"
ရဟတ်ယာဉ်အနည်းငယ်သာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး အိုဇူးလည်း အဲ့ဒီထဲမှာ ပါသွားခဲ့ပါတယ်။ ကျန်ရှိနေတဲ့ လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်တွေကတော့ သေနတ်ပြောင်းဝတွေကို ချိန်ညှိလိုက်ကြပြီး မြေပြင်ပေါ်က ဝမ်ချင်းလင်းနဲ့ တခြားသူတွေကို ချိန်ရွယ်လိုက်ကြကာ မထင်မှတ်တဲ့အချိန်မှာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပုံ ပေါ်နေပါတော့သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲသို့ လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်အချို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အိုဇူး ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာရပါတော့သည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားနေပေသည်။
အိုဇူးသည် ခေါင်းဆောင်းကို ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး ထရပ်ကာ လေယာဉ်ခန်းတံခါးဆီသို့ သွား၍ ဖွင့်ရန် လုပ်သော်လည်း အစောင့်စစ်သားများက သူ့ကို အမြန်ပင် တားဆီးလိုက်ကြသည်။
ရှောက်ဟိန်းက ဝမ်ချင်းလင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ထားရင်း လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော လက်နက်ကိုင် ရဟတ်ယာဉ်များကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ သူက လေထဲတွင် လက်ကို ရမ်းပြလိုက်ရာ ဧရာမ အာကာသဓားသွားကြီးတစ်လက်က ရဟတ်ယာဉ်တစ်စီးကို ဖြတ်ပိုင်းသွားသဖြင့် မီးခိုးမီးတောက်များ ထွက်လာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျပျက်စီးသွားလေသည်။
ကျန်ရှိနေသော ရဟတ်ယာဉ်များက ချက်ချင်းပင် အမြင့်သို့ တက်သွားကြပြီး စက်သေနတ်များနှင့် ဒုံးကျည်များဖြင့် ပစ်ခတ်ကြပါတော့သည်။ ဝမ်ချင်းလင်း ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ၊ ဤမျှပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးအောက်တွင် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုအားလုံးသည် ဝမ်ချင်းလင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်!
ပင်လယ်ထဲသို့ ရွှံ့နွံနွားတစ်ကောင် ကျသွားသကဲ့သို့ ရေစက်ကျသံလေးမျှပင် မကြားရဘဲ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
သူတို့ ဝေခွဲမရဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပေါက်ကွဲသံကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော ကျည်ဆံများနှင့် ဒုံးကျည်များအားလုံးသည် အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြိုးစားနေကြသည့် ရဟတ်ယာဉ်များဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ ထגעပ်မိကြတော့သည်။ ရဟတ်ယာဉ်နှစ်စီး၏ ယမ်းပန်များ ပျက်စီးသွားပြီး မီးခိုးမီးတောက်များ တလူလူထွက်ကာ လေထဲတွင် ဝဲဂယက်ရိုက်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျက်ကျသွားကြသည်။ ကျန်ရှိနေသော ရဟတ်ယာဉ်နှစ်စီးလည်း ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံရမှုကြောင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြလေသည်။
ရှောက်ဟိန်းက လက်ကို တစ်ချက်လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော ရဟတ်ယာဉ်နှစ်စီးကို ထပ်မံ၍ လျင်မြန်စွာ ဖြိုချပစ်လိုက်သည်။
သူက ဝမ်ချင်းလင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး "ဒီမှာ ခဏစောင့်နေပါ။ ခဏနေ ပြန်လာခဲ့မယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်းက ကိုယ်ကိုဆန့်လိုက်ပြီး "သွားလေ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ရှောက်ဟိန်းသည် ရပ်နေသည့်နေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ ပျံဝဲနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အာကာသပြင်ပေါ်တွင် တကယ် မတ်တပ်ရပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခြေအောက်ရှိ အာကာသမှာ ဖန်သားပြင်ကြည်ကြည်ပေါ်တွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ ခပ်ဝါးဝါး ဖြစ်နေသည်။
သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သော ရဟတ်ယာဉ်နှစ်စီးကို နောက်ထပ်အကြိမ် ထပ်မံ၍ ဖြုတ်ချလိုက်သည်။ ပျက်ကျလာသော ရဟတ်ယာဉ် အပိုင်းအစများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားစဉ် လေထဲတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြို့အပြင်ဘက်တွင် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါ်လာကြသည်။
ရှောက်ဟိန်းသည် ဤလူများကြောင့် ခက်ခက်ခဲခဲ တည်ဆောက်ထားရသော ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပျက်စီးသွားသည်ကို မလိုလားပေ။
ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးစီးသွားသောအခါ ရှောက်ဟိန်းသည် ဝမ်ချင်းလင်း၏ ဘေးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
မြို့ပြင်ဘက်တွင်မူ ပျက်စီးနေသော ရဟတ်ယာဉ်လေးစီးမှာ လေထဲမှ အမှတ်မထင် ပေါ်လာပြီး ပေါက်ကွဲသံများနှင်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာကြသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ အော်ဟစ်ရင်း ရုန်းကန်တွားထွက်လာကြသည်။ ဆံပင်ရွှေရောင် လူမျိုးများရော ဆံပင်မည်းနက် လူမျိုးများပါ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးဆိုးရွားနေကြသည့် အနေအထားတွင် ရှိနေကြသည်။
ရှောက်ဟိန်းက သူတို့ကို တစ်ချက်လေးတောင် လှည့်မကြည့်ဘဲ အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို အနီးအနားမှ လှမ်းကြည့်နေရသော အိုဇူးမှာ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်သွားရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှောက်ဟိန်းသည် သူသိကျွမ်းဖူးသော လူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်တော့ပေ။ စစ်သားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် အပြစ်မဲ့သူများကို ဘယ်သောအခါမှ မတရားသဖြင့် မသတ်ဖြတ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုမူ ရှောက်ဟိန်းသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူသတ်ရဲသွားခဲ့ပြီး အေးစက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။
ရှောက်ဟိန်းက ဝမ်ချင်းလင်းကို ပွေ့ဖက်လျက် ထွက်သွားခဲ့ပြီး ကျန်ရှိနေသော ကိစ္စရပ်များကို ကျီယုံ နှင့် အခြားသူများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ထားခဲ့လိုက်သည်။
ကျီယုံ နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ရှောက်ဟိန်း၏ စွမ်းအားကြောင့် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြပြီး တိတ်တဆိတ်ပင် နောက်ဆက်တွဲကိစ္စများကို ရှင်းလင်းရန် သွားကြလေသည်။
အိုဇူးသည် ဗဟိုဧရာမမြို့ကြီးသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ထွက်သွားခဲ့သည့် ရဟတ်ယာဉ် ဆယ်စီးကျော်ထဲမှ အနည်းငယ်သာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့နှင့်အတူ လိုက်သွားခဲ့သော နိုင်ငံခြားသား တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ပြန်မပါလာတော့ဘဲ တရုတ်နိုင်ငံသား အချို့ပင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူဟူ၍ မရှိဘဲ အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။
နိုင်ငံခြား ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့၊ အထူးသဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကိုယ်စားလှယ်များက အဘယ်ကြောင့် ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့ရသနည်းဟု အိုဇူးကို မေးမြန်းစစ်ဆေးကြသည်။
ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်သော အိုဇူးက စားပွဲကို ဝုန်းကနဲ ထုချလိုက်ပြီး အဘယ်ကြောင့် အမိန့်ကို မနာခံဘဲ ဝမ်ချင်းလင်းနှင့် ရှောက်ဟိန်းတို့ကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသနည်း၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ လေပိုင်နက်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ရန် အဘယ်ကြောင့် ကြိုးစားခဲ့ကြသနည်းဟု ပြန်လည်၍ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဤအရာများက ဘယ်လိုသဘောလဲ ဟု ဆိုလေသည်။
သူတို့အားလုံး ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ကောင်းကောင်း နားလည်ကြသော်လည်း မည်သူကမျှ ထိုအကြောင်းကို လူသိရှင်ကြား မပြောဝံ့ကြဘဲ အနည်းငယ်ကျန်ရှိနေသေးသော သိက္ခာတရားကို ထိန်းသိမ်းရန် ဆက်လက် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်ကြသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့က အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြသည်။ "ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရဲ့ အရှင်သခင်က ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေတဲ့အတွက် လူသားတွေအနေနဲ့ ဘာကိုမှ နှမြောနေစရာ မလိုဘူးလို့ ငါထင်တယ်။ ငါတို့သာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကို ဗုံးကြဲပြီး အဲ့ဒီဇွန်ဘီကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းပစ်သင့်တယ်"
တရုတ်စစ်တပ်ဘက်က ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲမှာ ရှိနေတာက ဇွန်ဘီ တစ်ကောင်တည်း၊ ဝမ်ချင်းလင်းပဲ ရှိတယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဗုံးကြဲမယ့် အစီအစဉ်ထဲမှာ အဲ့ဒီထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကျန်ရစ်နေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြည်သူတွေကိုပါ အတူတူ သတ်ပစ်ဖို့ ပါဝင်နေလို့လား!!"
ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကလည်း လုံးဝ လက်မလျှော့ပေ။ အခြားသော နိုင်ငံအချို့နှင့် ပူးပေါင်းကာ ဗဟိုဧရာမမြို့ကြီးအပေါ် ဖိအားပေးလာကြပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကို အရေးယူရန် ကြိုးပမ်းလာကြသည်။
ဗဟိုဧရာမမြို့ကြီး အတွင်းပိုင်း၌ပင် အမြင်အမျိုးမျိုး ကွဲပြားလျက် ရှိနေသည်။ အဆင့်မြင့် အရာရှိ အများစုက ရှောက်ကျန်းနှင့် အိုဇူးကို လက်ညှိုးထိုး အပြစ်တင်နေကြသည်။ ထိုသူများသည် ရှောက်ဟိန်းကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကလည်း သက်သေခံနိုင်ကြသည်။ ဤအချက်ကို ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်ပေ။
ရှောက်ဟိန်းသည် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဗဟိုဧရာမမြို့ကြီး၏ စစ်သားများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤလုပ်ရပ်ကို မည်သို့မျှ ခွင့်လွှတ်၍ မရနိုင်ပါ။ ဝမ်ချင်းလင်းနှင့် ရင်းနှီးသူများဖြစ်ကြသော လေးယုရှောင်နှင့် မိုချန်ရွှမ်းတို့ပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် ဘာမှ ထွက်ပြောမရတော့ပေ။ အကယ်၍သာ သူတို့ ထွက်ပြောခဲ့ပါက ဇွန်ဘီကို အလိုတူအလိုပါ ကူညီပေးသူများအဖြစ် တံဆိပ်ကပ်ခံရမည်မှာ သေချာနေပေသည်။
အခြားသော ဒေသကြီးများ၏ မကျေနပ်ချက်များကို မဆိုထားနှင့်၊ တတိယဒေသကြီး၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိများပင်လျှင် ရှောက်ဟိန်း၏ လုပ်ရပ်အပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့က ရှောက်ကျန်းကို ရှောက်ဟိန်းအား လှည့်ဖြားခေါ်ဆောင်လာပြီး အခြားစစ်သားများအတွက် တရားမျှတမှုရှိရှိ ရှင်းပြချက်ပေးရန် တိုက်တွန်းနေကြသည်။
အကယ်၍ ရှောက်ဟိန်းကို လှည့်ဖြားပြီး ပြန်ခေါ်လာခဲ့မည်ဆိုပါက မည်သူ့ကိုမျှ ရှင်းပြချက်ပေးရန်အတွက် ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ဘဲ ဝမ်ချင်းလင်းအား တန်ပြန်ဆေးနှင့် ကာကွယ်ဆေး ထုတ်လုပ်သည့် နည်းလမ်းကို အတင်းအကျပ် ပေးအပ်စေရန် ခြိမ်းခြောက်သည့် လက်နက်တစ်ခုအဖြစ်သာ အသုံးချခံရလိမ့်မည်ဆိုလသည်ကို ရှောက်ကျန်း ကောင်းကောင်းကြီး သိထားပေသည်။