ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာကျွန်တော်ဆေးခန်းတစ်ခုဖွင့်ခဲ့တယ်

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Opened a Clinic in the Apocalypse – Chapter 137 | NovelPing

ကွေ့ပေါင် သည် သူ၏ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က သူ့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ပေါက်ရောက်နေသော ပေါင်းပင်များကို ဆက်လက်၍ ခုတ်ထစ်နေလေသည်။

ကွေ့ပေါင် - "ကျွန်တော့်ရဲ့ မူလဘုရင်နေရာက အငြင်းပွားစရာ ဖြစ်လာပြီလေ။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော မြက်ရိတ်စက်ကြီးတစ်လုံးသဖွယ် သူ့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက်၍ ပေါင်းပင်များကို ခုတ်ထစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ကွေ့ပေါင်က သူ၏နောက်သို့ လိုက်လာကာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ မျက်နှာပေးကို အကဲခတ်ရန် လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည် - "မင်းက ဗီဇပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်မှာ ပိုတောင် ချောလာသေးတယ်။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ မြက်ခုတ်နေသော လှုပ်ရှားမှု ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် အနည်းငယ်ကော့တက်လာမည့် နှုတ်ခမ်းထောင့်များကို အနိုင်နိုင်ထိန်းချုပ်ကာ မျက်နှာကို တင်းမာလျက် မြက်များကို ဆက်လက်ခုတ်ထစ်နေလေသည်။

ကွေ့ပေါင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည် - "တကယ်ပါပဲ၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ တွဲဖက်ဘုရင်ပဲ။ မင်းရဲ့ဗီဇတွေက အင်မတန် အစွမ်းထက်တယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီလို ဒေါသထွက်နေတဲ့ ချောမောတဲ့ မျက်နှာလေးကိုပဲ ကြည့်စမ်းပါဦး။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ် - "..."

ကမ္ဘာပျက်ကပ်သည် မိမိ၏ လျစ်လျူရှုဟန်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ကာ မြို့ရိုး၏ အခြားတစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ပေါင်းပင်များကို ဆက်လက် ခုတ်ထစ်ပြန်သည်။

ကွေ့ပေါင်က သူ့နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လာသည် - "ဒီပေါင်းပင်တွေက မင်းကို ဘာများပြစ်မှားထားလို့ ဒီလိုမျိုး အငိုးတဖြဲ လိုက်ခုတ်နေရတာလဲ။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ မြို့ရိုးတစ်လျှောက် လျှောက်သွားရင်း ပေါင်းပင်များကို ချမ်းသာပေးလိုက်သည်။

အာကာသစွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့် သူသည် လျှောက်သွားနေစရာပင် မလိုပေ။ ယခုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ ကွေ့ပေါင် သူ့နောက်မှ အမီလိုက်နိုင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ကွေ့ပေါင်က အမြန်ပင် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သူ နားမလည်နိုင်ပေ။ "ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က အေးစက်စက်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ဘာဖြစ်တယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာ စဉ်းစားကြည့်။"

ကွေ့ပေါင်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လေးလေးနက်နက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "လူသားသွေးမျိုးရင်း ပျောက်ကွယ်သွားမှာကို မင်း စိတ်တိုနေတာလား။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ် - "..."

ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားရကား ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ကွေ့ပေါင်က အံ့သြသွားသည် - "အဆင့် (၈) ဗီဇပြောင်း ဖုတ်ကောင်အဆိပ်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားမှာကို မစိုးရိမ်ဘူးပေါ့လေ။ ကဲ၊ တကယ်လို့ မင်းသာ တကယ်မခံစားနိုင်ဘူးဆိုရင် အဲ့ဒါတွေကို ငါ ပြန်ထည့်ပေးလို့ရပါတယ်။"

အဲ့ဒါက လိမ်ညာစကား ဖြစ်သည်။

ကွေ့ပေါင်က ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ယနေ့တော့ တိုက်ပွဲတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ဝန်ခံလိုက်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က သက်ပြင်းကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ကာ လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်လာကာ သူ့အား အမူအရာကင်းမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည် - "ငါ ဒေါသထွက်နေတာ ဒီအရာတွေကြောင့် မဟုတ်ဘူး။"

ကွေ့ပေါင်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ဘာကြောင့်လဲ။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာ ခေါင်းကိုက်သည်အထိ စိတ်တိုသွားကာ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည် - "မင်းက ငါ့ရဲ့ မင်းအပေါ်ထားတဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်နေတာလေ။ မလိုချင်ဘူးဆိုပြီး အဲ့ဒီလိုပဲ အသာအယာ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်တာ! ငါ ကြောက်တယ်၊ စိုးရိမ်တယ်၊ လူသားသွေးမျိုးရင်းအတွက် ဒါမှမဟုတ် အဆင့် (၈) ဗီဇပြောင်း ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်အတွက် မဟုတ်ဘဲ ခံစားချက်တွေအတွက် ငါ စိုးရိမ်နေတာ! ခံစားချက်ဆိုတာ လူသားတွေမှာမှ ရှိတဲ့ သီးသန့်အရာလေ! လူသားသွေးမျိုးရင်းက ငါ့ကို အားနည်းစေဦးတော့ ငါ့ကိုကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ စွမ်းရည်ကိုတော့ မဆုံးရှုံးချင်ဘူး။ အေးစက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့တဲ့ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားမှာကို၊ ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆုံးရှုံးသွားမှာကို၊ ဗီဇသဘာဝအတိုင်းသာ ရှင်သန်ရတော့မှာကို ငါ ကြောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အားလုံးထဲမှာ အကြောက်ဆုံးကတော့ မင်းကို ထပ်မကြိုက်တော့မှာကိုပဲ။ ငါ အရမ်းကြောက်ပြီး ထိတ်လန့်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်မှန်သမျှကို ဘာတစ်ခုမှ လက်မခံနိုင်ဘူး။ မင်းကတော့ ကိုယ်မှန်တယ်ထင်တာကိုပဲ လုပ်နေတာ။"

ကွေ့ပေါင်က နားလည်းသော်လည်း အပြည့်အဝတော့ နားမလည်ပေ။ "ကြိုက်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောထားကရော ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်မှာလဲ။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းနက်များထဲသို့ စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်သည် - "ငါသာ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင်လေ၊ ငါ့မှာ ခံစားချက်တွေ ရှိနေဦးမယ်လို့ မင်း ထင်နေလား။ ကြိုက်တယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာကို ငါ နားလည်နိုင်ဦးမလား။ ငါ မင်းကို မေ့သွားနိုင်တယ်၊ မင်းကိုကြိုက်တတ်တာကို မေ့သွားနိုင်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ခံစားချက်မပါဘဲ၊ ကြိုက်နှစ်သက်မှုမပါဘဲ ဗီဇသဘာဝသက်သက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

ကွေ့ပေါင်က သူ၏မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ "မင်းက ငါ့ကို အခုရော ကြိုက်သေးလား။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က မာန်မာနဖြင့် သူ မကြိုက်တော့ကြောင်း ငြင်းဆိုချင်ခဲ့သော်လည်း မိမိနှင့် အလွန်နီးကပ်နေသော ထိုမျက်နှာလေးကို ငေးကြည့်ရင်း ထိုစကားသုံးခွန်းကို မပြောထွက်ခဲ့ပေ။

ကွေ့ပေါင်က သူ၏ခံစားချက်များကို နားလည်သွားကာ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားရသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ကွေ့ပေါင်၏ ပီတိဖြစ်မှုကို ခံစားမိလိုက်သလိုပင်၊ ၎င်းမှာ သူတို့နှစ်ဦး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်၏ နှလုံးသားများကို အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်ကြပြီး အပြန်အလှန် ခံစားချက်များကို ခံစားသိရှိနိုင်ကြသကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။

ကွေ့ပေါင်က ပြောလိုက်သည် - "ဖုတ်ကောင်တွေဆိုတာ ကိုယ်တိုင်က လူသားတွေပါပဲ။ ငါ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ဖြည့်ပေးပြီး သူတို့လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကြီးထွားခွင့်ပေးလိုက်တယ်။ သူတို့ထဲက အများစုက သတိမထားမိလိုက်ဘဲ လူသားတွေပိုင်ဆိုင်တာတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့လူသားတွေ ဖြစ်လာကြတယ်။ မင်းအတွက်လည်း အတူတူပဲ။ မင်း ထိန်းသိမ်းထားချင်တဲ့ ခံစားချက်တွေက ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းရဲ့ကြိုက်နှစ်သက်မှုက အတုအယောင်မဟုတ်ဘူးဆိုရင်ပေါ့။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ မျက်ဝန်းများ ပိုမိုမှောင်မိုက်သွားကာ ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် လူသားထံသို့ အကြည့်တို့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စိုက်ထားလိုက်သည် - "ဒါက အတုအယောင်လား၊ အစစ်အမှန်လားလို့ မင်း ထင်လဲ။"

ကွေ့ပေါင်၏ တိတ်ဆိတ်နေသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းစတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ "ဒါက အတုအယောင်လို့ ငါပြောရင် မင်း ဒီပေါင်းပင်တွေကို ဆက်ခုတ်နေဦးမှာလား။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အပြုံးယောင်သန်းလာသည် - "ဒီပေါင်းပင်တွေကို ခုတ်တာထက် ပိုတောင် လုပ်မိချင်လုပ်မိသွားမှာပေါ့..."

သူသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ကွေ့ပေါင်၏ ဖြူစင်သော ပါးပြင်ကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်ပြီး တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "မင်းကိုပါ ခုတ်ပစ်မိသွားနိုင်တယ်လေ။"

သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်နီးကပ်နေကြပြီး အသက်ရှူသံချင်းပင် ရောစပ်နေကြသည်။ ကွေ့ပေါင် ရှောင်တိမ်းမသွားခဲ့ဘဲ၊ ဖုတ်ကောင်လေးသည် သူ့အား နမ်းရှုံ့ခွင့်ပြုလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာပျက်ကပ် တိတ်တဆိတ် နားလည်လိုက်လေသည်။

နှုတ်ခမ်းချင်း ထိကပ်မိပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပြန်ခွာသွားကြကာ နူးညံ့ပြီး နွေးထွေးသော ထိုအထိအတွေ့က သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော တုန်ခါမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ မျက်ဝန်းများသည် ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းမည်းမှောင်နေပြီး ဖိနှိပ်စုပုံထားခဲ့ရသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဆန္ဒကြီးတစ်ခုကို သိမ်းဆည်းထားလေသည်။ သူသည် ဖုတ်ကောင်လေး၏ မျက်ဝန်းနက်များထဲသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ယခင်တုန်ခါမှုမှ လုံးဝမနိုးထသေးပုံရသည့် တွေဝေနေသော အမူအရာတစ်ခုကို ဆောင်လျက်ရှိသည်။ သူသည် ဤခံစားချက်ကို ကောင်းကောင်းမနားလည်သေးသော်လည်း သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ဖုတ်ကောင်လေးက ရုတ်တရက် ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ လည်ပင်းကို နောက်မှ ဖက်တွယ်လိုက်ကာ သူ့ကို ပိုမိုနီးကပ်လာစေရန် ဆွဲယူလိုက်သည်။ အနေအထားအရ ခံယူရုံသာရှိနေရာမှ တက်ကြွစွာ စတင်လုပ်ဆောင်လာပြီး သူတို့၏နှုတ်ခမ်းများ အပြင်းအထန် တိုက်မိသွားကြသည်။ သွားများ ပွတ်တိုက်မိခြင်းကြောင့် စူးရှသောနာကျင်မှုကို ဖြစ်စေပြီး သွေးနံ့သင်းသင်းလေးက သူတို့၏ တွန်းအားများနှင့် မူလဗီဇဆန္ဒများကို ပိုမိုနှိုးဆွပေးလိုက်သည်။ ဖုတ်ကောင်လေးသည် ရိုင်းစိုင်းသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ နှုတ်ခမ်းများကို ကိုက်ခဲစားသောက်နေလေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် သွေးစက်များ ပေကျံနေကာ အသားနှင့်သွေး ရောထွေးနေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က ပို၍နူးညံ့ချင်ခဲ့ပြီး အရာရာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်ချင်ခဲ့သည်။ ဖုတ်ကောင်လေးထံမှ ရှားရှားပါးပါး ဖြစ်ပေါ်လာသည့် တက်ကြွမှုကို သူ ရုန်းထွက်သွားအောင် မခြိမ်းခြောက်လိုပေ။ သို့သော်လည်း သူ၏ ရိုင်းစိုင်းအူမြူးမှုနှင့် အတောမသတ်နိုင်သော အစောပိုင်းဆန္ဒတို့မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပြင်းပြပြီး စူးရှသော မေတ္တာတရားများကို ဖုတ်ကောင်လေးထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ရာ ဖုတ်ကောင်လေးမှာ သူ၏စိတ်အစုံထဲတွင် မီးရှူးမီးပန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ အားနည်းသွားကာ သူ၏အသံမှာ ချိတ်ဆွဲထားသကဲ့သို့ နိမ့်ရှရှ ထွက်လာသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် တားဆီးဖိနှိပ်ထားခဲ့သော ခံစားချက်များနှင့် ဆန္ဒများမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှု အားလုံးကို အပိုင်းပိုင်းဖြိုခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် ထိုသူ့ကို လက်မောင်းထဲတွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ်ထားလိုက်ပြီး သူ၏အသက်ရှူသံများ ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ "မင်း မကြိုက်ဘူးဆိုရင် ငါ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်လို့ရတယ်..."

ဖုတ်ကောင်လေးတွင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။ အကယ်၍သာ သူ မလိုချင်ဘူးဆိုလျှင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ အလှမ်းများကို လွယ်ကူစွာပင် ငြင်းပယ်ပစ်နိုင်ပေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်က သေးငယ်ပြီး နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာလေးကို ရင်ခွင်ထဲ ဖက်တွယ်ထားလျက် မြို့ရိုးပေါ်မှနေ၍ ရုပ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏ တပ်မှူးစံအိမ်တော်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဖုတ်ကောင်လေးကမူ သူ့လည်ပင်းကို ဆက်လက် ဖက်တွယ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး လက်ရှိအခြေအနေကို ကျေနပ်ပုံမပေါ်ပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ နားထင်ကြောများ တဖျတ်ဖျတ် ခုန်လာကာ ထက်သန်ပြင်းပြသော နမ်းရှုံ့မှုကို တစ်ဖန် အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လုပ်ဆောင်လိုက်ပြန်သည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရောထွေးလိမ်ယှက်လျက် သူတို့သည် အိပ်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်...

သူတို့၏ နှလုံးသားများ ချိတ်ဆက်မိနေကြပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ် ခံစားသမျှကို ကွေ့ပေါင်လည်း အတူတူ ခံစားနိုင်လေသည်။ တစ်ဦးမှာ မူလဘုရင်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာ တွဲဖက်ဘုရင်ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့သည် ဗီဇပြောင်းလဲထားကြသည့် စုံတွဲတစ်တွဲ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သူတို့ထက် ပိုမိုရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူ မည်သူမျှ ရှိလာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးအတွက် တစ်ဦးတည်းသော ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်လာကြသည်။

ကွေ့ပေါင် လိုအပ်သမျှကို ကမ္ဘာပျက်ကပ်က ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူတို့၏ စိတ်အစုံနှင့် ခံစားချက်များ ရောပြွမ်းသွားကြကာ အတွေ့အကြုံဟူသမျှကို အတူတကွ မျှဝေခံစားကြသည်။

ယွန်းကျင်းမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မည်းမှောင်နေသော အရိပ်နှစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကြလေတော့သည်။

ပျစ်ချွဲနေသော အမည်းရောင်အရည်များအတွင်းမှ လူတစ်ဦးက ဖြူဖပ်ဖြူရော် မျက်နှာကြီးဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် မကောင်းကြံလိုသည့် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အမည်းရောင်အရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်ယံထက်မှ ပျံသန်းသွားစဉ် ထိုဖျော့တော့တော့ လူသားက လက်ကို ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံရှိ ထောက်လှမ်းရေးလေယာဉ်မှာ မမြင်ရတော့သော ပိုက်ကွန်တစ်ခုဖြင့် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည့်အနှယ် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။ ၎င်း၏ အင်ဂျင်မှာ ရပ်တန့်သွားပြီး တန်းတရုတ်ရုတ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒေါင်လိုက် ထိုးဆင်းကာ ပျက်ကျသွားတော့သည်။

လေယာဉ်မှူးက အခြေအနေကို အမြန်တင်ပြလိုက်သည် - "ကွပ်ကဲရေးကို ခေါ်နေပါတယ်၊ ကွပ်ကဲရေးကို ခေါ်နေပါတယ်... အင်ဂျင်ချို့ယွင်းသွားပါပြီ၊ ထောက်လှမ်းရေးလေယာဉ် ပျက်ကျနေပါပြီ၊ လေထီးခုန်ဆင်းရန် စက္ကန့်ရေတွက်နေပါပြီ..."

ထောက်လှမ်းရေးလေယာဉ်မှာ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်လဲကျကာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို မီးတောက်နှစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ယွန်းကျင်းမြို့တော်အတွင်း ကောင်းကင်ယံမှ အမည်းရောင်အစက်နှစ်ခု မတည်မငြိမ် ဆင်းသက်လာကြသည်။

ထိုဖျော့တော့တော့လူမှာ ပျစ်ချွဲနေသော အရည်များထဲမှ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်နှင့်ဆက်နေသမျှ အမည်းရောင်အရည် အားလုံးပြတ်တောက်သွားကာ မလိုလားတလိုဖြင့် အမည်းရောင် ရေကန်ထဲသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားကြသည်။

ထိုလူသည် ကမ်းစပ်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ဖျော့တော့နေပြီး အမူအရာမှာ မှိုင်းညှို့နေကာ အဝေးသို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဖုတ်ကောင်များက သူ၏နောက်မှ တစ်ကောက်ကောက် လိုက်ပါလာကြသည်။

ရေကန်ဘေးတွင် စောင့်ကြပ်နေကြသည့် ဗိုလ်ချုပ်နှင့် တာဝါတိုင်တို့က အနီးကပ် လိုက်ပါသွားကြသည်။ အမည်းရောင်အရည်ကို မြည်းစမ်းကြည့်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့ဖူးသော လက်တစ်ဖက်တည်းပါသည့် ကလေးငယ်က ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည့် ပုံရိပ်နှင့် ယခုအခါ တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်သော အမည်းရောင်အရည်တို့ကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူက တံတွေးကို မျိုချလိုက်ပြီး မရေမရာ ရေရွတ်လေသည် - "စွမ်းအင်တွေ အများကြီးပဲ... နည်းနည်းလောက်ပဲ မြည်းကြည့်မလို့ပါ၊ တစ်ချက်လောက်ပဲလေ၊ အများကြီး မစားဘူးလို့ ကတိပေးတယ်..."

ထို့နောက် သူ၏ခေါင်းကို ပျစ်ချွဲနေသော အရည်များထဲသို့ ထိုးစိုက်ချလိုက်သည်။

တည်ငြိမ်နေသော အမည်းရောင်အရည်မှာ ချက်ချင်းပင် ဆူပွက်လာပြီး အမည်းရောင်အရည်များက အသက်ရှင်နေသော ငါးများကဲ့သို့ လက်တစ်ဖက်တည်းပါသည့် ကလေးငယ်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ခုန်အိပ်ကြကာ အသားများကို ကိုက်ခဲပြီး အရေပြားထဲသို့ တိုးဝင်သွားကြတော့သည်—

လက်တစ်ဖက်တည်းပါသည့် ကလေးငယ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာငယ်လေးမှာ ကွဲအထွက်လုနီးပါး ဖြစ်လာကာ နာကျင်မှုကြောင့် အူလှိုက်သည်းလှိုက် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ထွက်ခွာသွားခဲ့သော ထိုလူက လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး တစ်ချက်ဆွဲကိုပ်ကာ ရုန်းကန်နေသော လက်တစ်ဖက်တည်းပါသည့် ကလေးငယ်ကို အမည်းရောင်အရည်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သော ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်များမှာ ဆက်လက်၍ ဆူပွက်ရိုင်းစိုင်းနေကြသည်။ လက်တစ်ဖက်တည်းပါသည့် ကလေးငယ်မှာ နာကျင်မှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေပြီး လူးလှိမ့်မှုတိုင်းတွင် သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ စမ်းချောင်းလေးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျလာကာ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာငယ်လေးမှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာခဲ့သည်။

အမည်းရောင်စွမ်းအင်က လက်တစ်ဖက်တည်းပါသည့် ကလေးငယ်ကို မစုတ်ပြဲစေမီမှာပင် ကလေးငယ်က ၎င်းကို စုပ်ယူ၍ အကျေညက် စားသုံးလိုက်လေသည်။ သူ၏ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သော လက်တစ်ဖက်မှာ ပြန်လည်ပေါက်လာပြီး ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ရှည်ထွက်လာကာ ခေါင်းပေါ်ရှိ စမ်းချောင်းများနှင့် ပါးစပ်ပြားတို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး ထူထဲစိုပြေနေသော အမည်းရောင် ဆံပင်အုပ်အုပ်တို့ဖြင့် အစားထိုးလဲလှယ်သွားခဲ့သည်။

လက်တစ်ဖက်တည်းပါသည့် ကလေးငယ်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာသွယ်လျပြီး အသားဖြူဝင်းသည့် ချောမောသော လူငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူတွင် နီရဲတောက်လောင်နေသော မျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့် နုနယ်သည့် အသွင်အပြင်တို့ ရှိနေလေသည်။

ထိုလူငယ်လေးသည် မြေပြင်မှ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အသစ်နှင့် အသစ်ထွက်လာသော လက်ကို အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ငေးကြည့်နေသည်။ သူ၏နီရဲနေသော မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် ဖျော့တော့တော့လူကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုလူက လက်ကိုဆန့်တန်းပေးလိုက်ရာ လူငယ်လေးက ခုန်ပေါက်ပြေးလာပြီး ထိုလူ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

ကွေ့ပေါင် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ပွင့်လာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် က သူ၏ခါးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ်ထားကာ ရင်ခွင်ထဲတွင် ထိန်းသိမ်းထားရင်း နှစ်ချက်ခန့် အသာအယာ ပုတ်ပေးလိုက်သည် - "နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်အိပ်လိုက်ဦးလေ။"

ကွေ့ပေါင် က ခေါင်းလှည့်ပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ ကွေ့ပေါင် ရိုင်းတွေရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိနေတယ်။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ် က မျက်လုံးများကို ပွင့်လာခဲ့ပြီး သူ၏အကြည့်တို့မှာ ကြည်လင်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အိပ်စက်ခဲ့ကြခြင်း မရှိသလို၊ အိပ်စက်ရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။ "ဖန်းကျန်း ခေါ်သွားတာကို ပြောတာလား။"

ကွေ့ပေါင် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် က ထိုင်လိုက်သည်။ "ဘယ်မှာလဲ။"

ကွေ့ပေါင် လည်း ထိုင်ချင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ခါးမှာ ယခုတိုင် အောင့်နေဆဲဖြစ်ပြီး အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသေးပေ။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် က လက်ဆန့်ထုတ်ကာ သူ့ကို ပင့်ထူပေးလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို မှီလျက် ထိုင်စေလိုက်သည်။ ကွေ့ပေါင် စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် က သူ၏ပါးလျသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားမိပြီးသား ဖြစ်နေသည်။ "ငါတို့ သွားပြီး ပြန်ခေါ်လာကြမလား။"

ကွေ့ပေါင် က ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကို မှီတွယ်ထားလိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းများက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တိုးဝှေ့လျက် ချောမွေ့နေသော အသားအရေနှင့် သန်မာသည့် ကြွက်သားများကို ပွတ်သပ်စမ်းသပ်နေမိသည်။ ထိရတာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် က ထိုမရှက်မကြောက် လှုပ်ရှားနေသော လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ ကွေ့ပေါင် က သူ့ကို မော့ကြည့်လာသည်။ "မထိရဘူးလား။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ၏ အကြည့်များ နက်ရှိုင်းလာသည်။ "မင်း အိပ်ယာပေါ်မှာ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် ဆက်လှဲနေချင်မှတော့ တခြားကိစ္စပေါ့။"

ကွေ့ပေါင် က နောက်ထပ် တိုက်ပွဲတစ်ခု ထပ်ဖြစ်လာနိုင်ခြေကို စဉ်းစားတွေးတောနေမိပြီး သေမတတ်အရသာရှိလှသည့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်က တုန်ခါမှုများနှင့် အသက်ရှူကြပ်မှုများကို ပြန်လည်သတိရသွားသည်။ ယခုအချိန်အထိပင် သူ၏ ဦးခေါင်းခွံနှင့် တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ်တုန်ရီနေဆဲဖြစ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားမတတ် အားအင်ကုန်ခမ်းနေသလို ခံစားနေရဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

ကွေ့ပေါင် က ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကို တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသည်။ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သက်တောင့်သက်သာ ရှိတယ်လို့ ဖွဲ့နွဲ့ရမှာလဲ။ သူက ဤလောကတွင် သေခြင်းတရားနှင့် ရှင်ခြင်းတရားကြား ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အကြိမ်ကြိမ် ယိမ်းယိုင်ခဲ့ရပြီး အိပ်ယာပေါ်တွင်ပင် သေလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရရှာသည်။

ကွေ့ပေါင် က ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အကြောအခြင် အားလုံးမှာ ထိုတုန်ခါမှုများ၏ အမှတ်တရများကြောင့် နိုးကြားလာခဲ့ကြသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းလေးများနှင့် ခြေချောင်းလေးများမှာ အလိုလို ကွေးညွတ်သွားကြသည်။ ပုံစံက အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် သူ့အား တပ်မက်လိုစိတ်နှင့် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မှုကိုပါ တစ်ပြိုင်နက် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကွေ့ပေါင် ဆိုလျှင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်ကျသွားကာ ကြေမွသွားသည့်တိုင် မသေနိုင်ခဲ့သော်လည်း အိပ်ယာပေါ်တွင်မူ သေလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရပေသည်။ ဤအကြောင်းသာ ပြင်ပသို့ ပျံ့နှံ့သွားမည်ဆိုပါက ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် လုံးဝ လိုက်ဖက်ပေမည် မဟုတ်ပေ။

ကွေ့ပေါင် က မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး အလေးအနက်ထားကာ ပြောလိုက်သည် - "အဓိကက လက်ရှိအလုပ်ကို အာရုံစိုက်ဖို့ပဲ။ နောက်မှပဲ ဆက်တိုက်ကြတာပေါ့။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ် က မြို့တော်ဝန် ကွေ့ပေါင် ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ချမှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ်ကျလျှင် သူ အလွန်တရာ အားအင်မရှိဖြစ်မနေတော့သည်မှာ သေချာပေသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကိုလည်း နုနယ်သော အကြောအခြင်များပေါ်တွင် ကခုန်နေသည့် ဝိညာဉ်၏ တုန်ခါမှုများကို ခံစားဖူးသွားစေရမည်!

ကွေ့ပေါင် ၏ စကားနောက်ကွယ်မှ အဟုန်ကို ကမ္ဘာပျက်ကပ် က အထင်းသား မြင်တွေ့လိုက်ရကာ အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။"

သူ့ကို ရယ်မောနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် စိတ်တိုသွားသော ကွေ့ပေါင် က သူ့ကို ကန်ကျောက်လိုက်သော်လည်း ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေခြင်း မရှိစေရန် အားကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် က ပြုံးလျက် သူ၏ ဖြူစင်နုနယ်သော ခြေကျင်းဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် အဲဒီ ပြောင်းလဲနေတဲ့ သွေးပန်းမော့က ဘယ်မှာလဲ။"

ကွေ့ပေါင် ၏ အကြည့်များ မှောင်မိုက်သွားသည်။ "ကမ္ဘာပျက်ကပ်။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ် -

ဘာလို့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဖြစ်နေရတာလဲ။ ၎င်းမှာ မတို့မထိရဲသော အဆိပ်ပြင်း ပိတုန်းအုံကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး တိုက်မိပါက ပေါက်ကွဲထွက်လာမည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကွေ့ပေါင် က သွားများကို တင်တင်းကြိတ်လိုက်သည်။ "သူက ဘုရင်ဖြစ်လာရင်တောင်မှ ငါတို့မှာ ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိတဲ့ ဘုရင်နှစ်ပါး ရှိနေတာပဲလေ။ ဘာလို့ သွားပြီး သူ့ခွေးဦးနှောက်ကို မချေမှုန်းပစ်ကြရမှာလဲ။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ် -

ကမ္ဘာပျက်ကပ် အကြောက်ဆုံးအရာက အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

မင်းရဲ့ဇနီးလင်က အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာနေတဲ့အခါ ခိုင်မာသည်းခံထားလိုက်ပါတော့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဟားဟားဟားဟားဟားဟားဟား အားဟားဟား အူဟားဟား။