ကမ္ဘာပျက်ကပ် တွင် ဆေးခန်းဖွင့်သူ – အခန်း ၁၂၃ | NovelPing
**ဘာသာပြန်ဆိုသူ - Moonlit**
အနီရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်သည် ဝမ်ချင်းလင်၏ ခြေရာခံလိုက်ခြင်းကို ခံနေရပြီဖြစ်သည်။ သူ့တွင် ဗုံးများ ကုန်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် နောက်ဆုတ်ရင်းဖြင့်သာ မိမိ၏ စွမ်းရည်များကို အသုံးချကာ တိုက်ခိုက်နေရပြီး ဆדရစ် ရှိရာဘက်သို့ အသည်းအသန် ပြေးသွားနေလေသည်။
အနီရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်မှာ ကျည်ဆန်များ ကုန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ပုံဆောင်ခဲများတော့ ရှိသေးသည်။ သို့သော် ထိုပုံဆောင်ခဲများကို တပ်ဆင်ရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ သူသည် အသက်လုကာ ပြေးရင်းဖြင့် " αφεντικό - သူဌေး!" ဟု အော်ခေါ်လိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပျံသန်းခုန်ပေါက်ရင်း အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်၏ လမ်းကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
အနီရောင်ဆံပင်နှင့်လူငယ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ရှေ့ကို လာရပ်ပိတ်လိုက်သော ဝမ်ချင်းလင်ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က လက်ကိုမြှောက်လိုက်သည်နှင့် အနီရောင်ဆံပင်နှင့်လူငယ်မှာ ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ ဝမ်ချင်းလင်ဆီသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသော အနီရောင်ဆံပင်နှင့်လူငယ်မှာ လက်ကို ဝမ်းနည်းပက်လက် ယမ်းခါလိုက်ပြီး မီးတောက်ဓားသွားတစ်လက်ကို ဝမ်ချင်းလင်ဆီသို့ လွှတ်တင်လိုက်ရာ ဝမ်ချင်းလင်၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ထိန်းချုပ်မှုကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က မီးတောက်ဓားသွားကို ရှောင်ရှားရန် မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူ၏နောက်ဘက်တွင်မူ လျှပ်စီးကြောင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဧရာမဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင်က ဝမ်ချင်းလင်ဆီသို့ မိုးကြိုးပစ်ခတ်သံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ခုန်အုပ်လာလေတော့သည်။
ဧရာမဝံပုလွေကြီးက အရင်ဆုံး ရောက်ရှိလာ၏။
ဝမ်ချင်းလင် -
ဒီကောင်က ဘယ်သူ့ကိုများ လျှပ်စစ်နဲ့ ရှော့တိုက်ချင်နေတာလဲ။
ဝမ်ချင်းလင်၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်မှာ ရုတ်တရက် သစ်သားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဝံပုလွေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဝံပုလွေကြီးက သူ့ကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဖိချကာ ဖဲ့ထုတ်ပစ်ရန် ကြိုးပမ်းလေသည်။ သို့သော် မြေပြင်နှင့် ထိမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရေတွက်၍မရနိုင်သော သစ်သားဆူးချွန်ကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝံပုလွေကို ကရුණာတရားကင်းမဲ့စွာဖြင့် ထိုးစိုက်ကုန်ကြသည်။
ဝံပုလွေကြီးမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး ဝမ်ချင်းလင်ကို အမြန်လွှတ်ကာ ဆက်တိုက်ပေါ်ထွက်လာနေသည့် သစ်သားဆူးချွန်များကို ရှောင်ရှားရန် ဘေးသို့ လှိမ့်ထွက်သွားရသည်။ ၎င်းမှာ ပို၍ ပို၍ နောက်ဆုတ်သွားရန် အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးခံလိုက်ရလေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်သည် မြေကြီးပေါ်မှ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်များမှာ ကပ်စေးစေး အကြွင်းအကျန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ မျက်နှာမှာလည်း မည်းတူးနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ "မင်းက သေလမ်းကို ရှာနေတာပဲ!"
ဝမ်ချင်းလင်သည် မူလနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝံပုလွေ၏ ဘေးတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဝံပုလွေ၏ ဗိုက်ဆီသို့ သစ်သားဆူးချွန်များကို ထိုးစိုက်ချလိုက်သည်။ ဝံပုလွေက အမြန် နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ ခြေသည်းများ မြေပေါ်ကျသည်နှင့် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော သစ်သားဆူးချွန်များက ၎င်းတို့ကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။
ဝံပုလွေကြီးမှာ ဟိန်းဟောက်ရင်း နောက်တစ်ကြိမ် ခုန်ထွက်သွားပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မြေပြင်ကို မထိဘဲ ကားတစ်စီး၏ အမိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွား၏။
ဝမ်ချင်းလင်က ၎င်း၏နောက်မှ လိုက်လံဖမ်းဆီးသော်လည်း မြေပြင်က ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားကာ သူသည် မြေကြီးထဲသို့ ကျွံကျသွားသည်။
ဝမ်ချင်းလင် -
မြေကြီးက တကယ်ပဲ ပြိုကျသွားတာလား။
ပြိုကျသွားသော မြေပြင်သည် ပြန်လည် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဝမ်ချင်းလင်ကို မြေအောက်တွင် မြှုပ်နှံပစ်လိုက်သည်။
သူ့နောက်မှ လိုက်လာကြသော မိုရွှမ်းနှင့် လေ့ယုရှောင်းတို့က ဝမ်ချင်းလင် မြေမြှုပ်ခံလိုက်ရသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ကြရသည်။ သူတို့သည် အများအမြင်တွင် မပါစေရန် ရှောင်ရှားပြီး ပုန်းအောင်းနေလိုက်ကြသည်။
လေ့ယုရှောင်းမှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ ကြားဖူးသည်မှာ ဝမ်ချင်းလင်သည် အလွန်တရာ စွမ်းအားကြီးမားသည်ဟု ဆိုသည်။ အကယ်၍ သူကဲ့သို့ သန်မာသူပင် အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်ခံလိုက်ရပြီဆိုလျှင် ဗဟိုဧရာမမြို့တော်တွင် ဤအရူးများကို မည်သူက ရင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။
လူငယ်တစ်ဦးသည် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖျော့တော့နေသည်။
အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော မော်လီက ဝမ်ချင်းလင်ကို မတွေ့ရှိရကြောင်း သေချာစေရန် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် စကင်ဖတ်စစ်ဆေးပြီးနောက် သူမကိုယ်သူမ ပြသလိုက်သည်။ "တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီလား"
လူငယ်က သူမကို တစ်ချက် glanced လှမ်းကြည့်ပြီး "ငါ အလုပ်စုံအောင် လုပ်နေတုန်း မင်းက ငါ့ကို လှမ်းခေါ်တာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဝံပုလွေကြီးက ၎င်း၏ ခြေသည်းကို မြှောက်ကာ ကားအမိုးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး အောက်ပိုင်းကိုသာ ဝံပုလွေပုံစံအဖြစ် ထားရှိကာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းသွားသည်။ ၎င်း၏ လက်တစ်ဖက်မှာ ဖောက်ထွင်းခံထားရပြီး သွေးများ စီးကျနေ၏။
"သူက မင်းပြောတဲ့ ဝမ်ချင်းလင်လား" ဟု လူငယ်က မေးမြန်းသည်။
မော်လီက "ဟုတ်တယ်၊ သူက အလွန်တရာ စွမ်းအားကြီးမားတယ်" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
လူငယ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "သန်မာတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မသန်မာတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ သူ့ကို မြှုပ်ပစ်လိုက်ပြီပဲ။ ဘာလို့ သူဌေးက သူ့ကိုပါ အတူခေါ်လာဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ နားမလည်နိုင်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။
"ဝမ်ချင်းလင်နဲ့ တကယ် တိုက်ခိုက်ဖူးတဲ့သူတွေမှပဲ သူ ဘယ်လောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းလဲဆိုတာကို သိကြတာ။" အနီရောင်ဆံပင်နှင့်လူငယ်က သူ့အား သတိပေးလိုက်သည် - "အလွန်အမင်း မာန်မတက်နဲ့။ ငါ ကြားတာတော့ သူက စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ သစ်သားအခြေခံ စွမ်းအင် နှစ်မျိုးစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ စွမ်းအင်နှစ်မျိုးသုံးစွဲသူတဲ့။ အဲဒီလိုလူမျိုးက အလွယ်တကူ သေသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဩော် ဟုတ်လား။ ဒါဆို ငါ ခုနက ဘယ်သူ့ကို မြှုပ်လိုက်တာလဲ" လူငယ် စကားပြောမဆုံးသေးမီမှာပင် မြေကြီးထဲမှ သစ်သားဆူးချွန်တစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူငယ်မှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လာကာ သူ့ကို လေထဲတွင် ချုပ်ကိုင်ထားပြီး ကားအမိုးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
လူငယ်သည် နောက်ကျမှသာ သူ့ခြေထောက်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မိမိ၏ ခြေဖဝါးကို ဖောက်ထွင်းခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ဝံပုလွေ၏ လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှုဖြင့် သူ့ကို မကယ်တင်ခဲ့ပါက သူသည် ဘူးသီးကဲ့သို့ ထိုးစိုက်ခံရပေလိမ့်မည်။
ယခင်က ညီညာနေသော မြေပြင်မှာ ရုတ်တရက် ပਲန်ထိုး လှန်ကျသွားပြီး မြေကြီးထဲမှ ရစ်ပတ်ပင်စည်များစွာ ထွက်ပေါ်လာကာ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ နွယ်ပင်များ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အကာအကွယ်ရယူထားသော ဝမ်ချင်းလင်က ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လေသည်။
ဝမ်ချင်းလင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် လေ့ယုရှောင်းမှာ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်တော့သည်။
ဝမ်ချင်းလင်သည် မြေကြီးများ ပေကျံနေသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။ ဤလူအနည်းငယ်က သူ့ကို အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချင်းလင်က သူတို့ကို တစ်ဦးချင်းစီ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သဝေထိုး စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အာတိတ် ရုပ်အလောင်းဝံပုလွေကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော ရှောင်ဟេងမှာ ဝမ်ချင်းလင်၏ ဖိအားကို အစောဆုံး ခံစားမိလိုက်သူဖြစ်သည်။ သူက ဝမ်ချင်းလင် ဝန်းရံခံနေရကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ဝံပုလွေနှင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေရန် အချိန်မဖြုန်းတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ဧရာမ အာကာသဓားသွားကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်ပြီး တစ်ရှိန်ထိုး တယ်လီပို့လုပ်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။
အာတိတ် ရုပ်အလောင်းဝံပုလွေကြီးမှာ အချိန်မီ မရှောင်ရှားနိုင်ဘဲ ထပ်မံ အခုတ်ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းက ရှောင်ဟេង၏ အနံ့ကို ခံကာ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။
ဟုန်ဖနှင့် မော်လီတို့က ဝမ်ချင်းလင်ကြောင့် ဖြစ်လာမည့် အန္တရာယ်ကို အပြည့်အဝ မသိရှိသေးဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ သူတို့က မလှုပ်ရှားဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကြပြီး ဝံပုလွေနှင့် လူငယ်တို့မှာလည်း မလှုပ်မယှက် ဆက်ရှိနေကြသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က နွယ်ပင်များ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်နေပြီး ဧရာမ ရစ်ပတ်ပင်စည်ကြီးများမှာ လေထဲတွင် လှည့်ပတ်နေကာ ဧရာမ ရေဘဝဲကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေလေသည်။
ဝမ်ချင်းလင်၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်ခံစားချက် တစ်စုံတစ်ရာ ကင်းမဲ့နေသည်။ မော်လီက သူ၏ထံမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ကို လည်းကောင်း၊ လူသားတို့၏ စိတ်ခံစားချက် တစ်စုံတစ်ရာကို လည်းကောင်း မခံစားရပေ။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူသည် အအန္တရာယ်ဆုံး ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မော်လီက ရုတ်တရက် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး "ပြေးကြ!" ဟု အော်လိုက်သည်။
ဟုန်ဖက အမြန်ဆုံး တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပြီး မော်လီနှင့်အတူ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုဖြင့် ခွဲထွက်ကာ ပြေးကြသည်။ ဧရာမဝံပုလွေကြီးပင်လျှင် အဆိုပါ အော်သံကို တုံ့ပြန်ကာ အဝေးသို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားခဲ့သည်။ လူငယ်တစ်ဦးသာလျှင် နေရာတွင် ဆက်လက် ရပ်နေခဲ့ပြီး ဝံပုလွေမှာ နောက်သို့ ပြန်လှည့်လာကာ လူငယ်၏ အဝတ်ကို ကိုက်ဆွဲပြီး ကျောပေါ်သို့ ပစ်တင်ကာမှ ပြန်လှည့်ပြေးခဲ့ရသည်။ သို့သော် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မြေပြင်က ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားပြီး ထူထဲသော နွယ်ပင်များစွာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်လာကြသည်။
ဧရာမဝံပုလွေကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။
ပြေးနေကြသော ဟုန်ဖနှင့် မော်လီတို့လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ဟဟာပြင်ကြီးထဲသို့ ကျွံကျသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး နေရာတွင် ထိုးထွက်လာသော ထူထဲသည့် နွယ်ပင်များက ဝင်ရောက် အစားထိုးသွားကြသည်။
လူငယ်က "ခဲစေ!" ဟု အော်လိုက်သည်။
ပြိုကျသွားသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ထူထဲသော နှင်းခဲအလွှာတစ်ခု ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တိုက်ခိုက်လာသော ထူထဲသည့် နွယ်ပင်များ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ကျွံကျနေကြသော ဟုန်ဖနှင့် မော်လီတို့မှာ မြှောက်တင်ပေးခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်များမှာ ခိုင်မာသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဧရာမဝံပုလွေနှင့် လူငယ်ရှိရာသို့ ပြေးသွားကြသည်။
ဝမ်ချင်းလင်သည် ဤမျှ ကြီးမားသော နွယ်ပင်တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ခါမျှ မသုံးဖူးခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထူထဲသော ရေခဲအလွှာကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ရေခဲပေါ်သို့ နင်းရန် နွယ်ပင်များပေါ်မှ တမင်တကာ ဆင်းလာခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် ဧရာမဝံပုလွေကြီးက လူငယ်ကို သယ်ဆောင်ကာ အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဟုန်ဖနှင့် မော်လီတို့လည်း ၎င်းတို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး အတူတကွ ပြေးလွှားကာ နွယ်ပင် ငရဲခန်း၏ နယ်เขตမှ လွတ်မြောက်သွားကြသည်။
အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော လေ့ယုရှောင်းနှင့် မိုချိန်ရှုောင်းတို့မှာ ပါးစပ်မှ ထွက်ကျသွားမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့က - "လူတိုင်းက ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီ၊ မင်းက ရေခဲကို လေ့လာဖို့ အချိန်တောင် ရှိသေးတယ်ပေါ့လေ" ဟု တွေးတောမိလိုက်ကြသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် အခြေအနေကို ကမ္ဘာပျက်ကပ် တဖြည်းဖြည်း နားလည်သွားသည်။ သူသည် နွယ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ ယခင်က လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့သော နွယ်ပင်တို့မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာကြပြီး ရေခဲပြင်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ထွက်ပြေးနေကြသည့် အုပ်စုနောက်သို့ လိုက်လံ နှိမ်နင်းကြတော့သည်။
နွယ်ပင်များက လူလေးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ထိုးဖောက်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသွားသကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ဆက်မတက်နိုင်တော့ပေ။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် က လူငယ်လေး၏ စွမ်းရည်ကို စိတ်ဝင်စားသွားဟန်ဖြင့် အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် က နွယ်ပင်များကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် နွယ်ပင်အများအပြားကို ထူထဲသော စူးချွန်သဏ္ဌာန် လိမ်ယှက်ကာ မမြင်ရသည့် အတားအဆီးကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
လေထုထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သော တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အတွင်းဘက်ရှိ လူများကို ကာကွယ်ပေးထားသော မမြင်နိုင်သည့် အကာအကွယ်အကာအရံ ဖြစ်ပေသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လူငယ်မှာ သွေးအန်ထွက်လာပြီး ဧရာမဝံပုလွေကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် အသိစိတ်လွတ်မတတ် အားယော့စွာဖြင့် လဲကျသွားတော့သည်။
ဟုန်ဖ၊ မော်လီနှင့် ဧရာမဝံပုလွေကြီးတို့မှာ အလွန်အမင်း တင်းမာနေကြပြီး နွယ်ပင်စူးချွန်ကြီး မြှောက်တင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့က အကယ်၍ ထပ်မံသာ ထိုးနှက်ခံရပါက အကာအကွယ်အကာအရံမှာ ကျိုးပဲ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး လူငယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရုံသာမက ၎င်းတို့ပါ အသက်အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။
နွယ်ပင်စူးချွန်ကြီးကို အမြင့်ဆုံးသို့ မြှောက်တင်လိုက်ချိန်တွင်ပင်——
ဟိန်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အာတိတ် ရုပ်အလောင်းဝံပုလွေကြီးက ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကာ နွယ်ပင်စူးချွန်ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ ရှောင်ဟេង ရောက်ရှိလာပြီး ဝံပုလွေနှင့် သူ၏ တိုက်ပွဲကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်တော့သည်။
စက်ဒရစ်၏ ကျည်ဆန်များက နွယ်ပင်များကို ထိမှန်နေပြီး ရှောင်ဟេង၏ ကျည်ဆန်များကမူ စက်ဒရစ်ကို ထိမှန်နေသည်။ အာတိတ် ရုပ်အလောင်းဝံပုလွေကြီးမှာ လူများကို ကယ်တင်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေရသဖြင့် စက်ဒရစ်ကို အချိန်မီ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။
လူနှင့် ဝံပုလွေတို့ တည်ငြိမ်သွားရန် မစောင့်နိုင်ကြသေးမီပင် နွယ်ပင် မြောက်မြားစွာမှာ စူးချွန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ၎င်းတို့ထံသို့ အပြင်းအထန် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။
စက်ဒရစ်က "ပြေးကြ!" ဟု အော်လိုက်သည်။
ဧရာမဝံပုလွေကြီးက လူငယ်ကို သယ်ဆောင်ကာ အပြေးအလွှား ထွက်သွားပြီး ဟုန်ဖနှင့် မော်လီတို့ကလည်း အာတိတ် ရုပ်အလောင်းဝံပုလွေကြီး၏ ရှည်လျားသော အမွှေးများကို ဆွဲကိုပ်ကာ လိုက်ပါသွားကြသည်။ ဝံပုလွေကြီးက တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို သူ့ကိုယ်သူ ခံယူကာ ကာကွယ်ပေးထားပြီး ၎င်း၏ မည်းနက်သော သွေးများ စင်ထွက်နေသော်လည်း အုပ်စုလိုက် လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်သွားကြသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် မှာ ဤလူအစုအဝေးကြောင့် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ *ဟွာရှာက မင်းတို့ရဲ့ နောက်ဖေးဥယျာဉ်လို့ ထင်နေတာလား။ စိတ်ကြိုက် ဝင်ချင်ဝင် ထွက်ချင်ထွက် လုပ်လို့ ရတယ်ပေါ့လေ?*
ကမ္ဘာပျက်ကပ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် နွယ်ပင်ငရဲခန်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နွယ်ပင် အားလုံးမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လေထဲတွင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး သစ်သားအခြေခံ စွမ်းအင် အားလုံးမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ထံသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် က မြေပြင်ကို အပြင်းအထန် နင်းချလိုက်ရာ ဗဟိုမြို့တော် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ သစ်သားနံရံများ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဗဟိုမြို့တော်ကြီးကို အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် အပိုင်းပိုင်းများအဖြစ် ပိုင်းခြားပစ်လိုက်သည်။
ဤသစ်သားနံရံများတွင် တံခါးပေါက်ဟူ၍ မရှိဘဲ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပိတ်ဆို့ထားကာ ခရိုင်တစ်ခုချင်းစီကို ၎င်းတို့၏ သီးသန့်နယ်မြေအတွင်း၌သာ ပိတ်မိနေစေပြီး နံရံများကို ကျော်တက်မသွားပါက ထွက်မသွားနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ထားသည်။
ဒုတိယခရိုင်မှ ပဉ္စမခရိုင်သို့ ဖြတ်ကူးကာ ထိုမှတစ်ဆင့် ပထမခရိုင်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြံစည်ထားကြသည့် အုပ်စုမှာ အန္တရာယ်ကြီးမားလာမှုကြောင့် ၎င်းတို့၏ မဟာဗျူဟာကို ပြောင်းလဲရတော့သည်။ အသက်ဆက်ရှင်ရန်အတွက် ၎င်းတို့သည် ဗဟိုမြို့တော်တွင် ဆက်လက် မနေနိုင်တော့ဘဲ မဖြစ်မနေ ထွက်ခွာကြရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် က သူ၏ သစ်သားအခြေခံ စွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် ထွက်မသွားနိုင်ပေ။ ရှောင်ဟេងက ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်သွားပြီး အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသည့် မိုချိန်ရှုောင်းနှင့် လေ့ယုရှောင်းတို့မှာလည်း ၎င်းတို့၏ လူများနှင့်အတူ ထိုနိုင်ငံခြားသားများကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် လိုက်လံ သွားကြသည်။
သစ်သားနံရံများ အချို့သော အမြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကမ္ဘာပျက်ကပ် က သစ်သားအခြေခံ စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထိုလူများနောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။
ဒုတိယခရိုင်၏ အနောက်ဘက်တံခါးသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် အရာရာတိုင်းက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အနောက်ဘက်တံခါးမှာ ဖျက်ဆီးခံထားရပြီး ကင်းစောင့်များမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲကာ သေဆုံးနေကြသည်။
ရှောင်ဟេង၊ လေ့ယုရှောင်းနှင့် မိုချိန်ရှုောင်းတို့မှာ မြို့ပြင်ဘက်သို့ လိုက်လံ ခြေရာခံခဲ့ကြသည်။ မြို့ပြင်ဘက်တွင်ကား အမှောင်ထုကြီး စိုးမိုးနေပြီး အန္တရာယ်များက နေရာအနှံ့ ပုန်းအောင်းနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဆက်လက် မလိုက်လံတော့ဘဲ လှည့်ပြန်လာကြရာ မြို့တံခါးဝတွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ "ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးမြန်းသည်။
သုံးဦးစလုံးမှာ စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် က သက်ပြင်းချလိုက်ကာ "အရည်အချင်း မရှိလိုက်တာ" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်ဟេង:-
လေ့ယုရှောင်း:-
မိုချိန်ရှုောင်း:-
ကမ္ဘာပျက်ကပ် လှည့်ပြီး ပြန်လျှောက်လာသည်။ သို့သော် သူ့ခြေလှမ်းများမှာ ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်လာပြီး ဒူးထောက်ကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
ရှောင်ဟេងက အမြန်ဆုံး ထောက်မပေးလိုက်သော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ကပ် က သူ့လက်ကို ပုတ်ထုတ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လျှောက်သွားသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် မှာ အရာရာကို အသိအမှတ်ပြုပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ့ခြေထောက်များ အားမလိုအားမမ ဖြစ်နေလျှင်တောင် ကြောက်စရာ ဘာရှိသနည်း။
ရှောင်ဟេងက သူ့နောက်မှ လိုက်လာပြီး "ကျုပ် ခင်ဗျားကို ကျောပိုးပြီး ပြန်ရအောင် လုပ်ပေးမယ်" ဟု ပြောသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် က ငြင်းဆိုလိုက်ကာ "ငါ့ကို ကျောပိုးဖို့ မင်း လိုတယ်လို့ ထင်နေလား" ဟု ဆိုသည်။
ရှောင်ဟេងက အားနာပါးနာဖြင့် "ကျုပ်က ပိုးချင်လို့ပါ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သခင်ကြီးရဲ့ ဘေးမှာ ကျုပ်တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာပဲဟာ" ဟု ဆိုသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်-
ရှောင်ဟេងက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရှေ့တွင် ကျောပေးလျက် ထိုင်ချလိုက်ပြီး "သခင်ကြီး၊ ကျုပ်ကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးပါ" ဟု ပြောသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ဟេងက ပြုံးလျက် "ဒါမှမဟုတ် သခင်ကြီးက ကျုပ်ကို ပွေ့ချီသွားစေချင်တာလား" ဟု ဆိုသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်-
ကမ္ဘာပျက်ကပ် က *မင်းရဲ့ စေတနာကို ထောက်ထားပြီး ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်* ဟု တွေးလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် က စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ရှောင်ဟេង၏ ကျောပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကျောပိုးခွင့် ပေးလိုက်တော့သည်။
နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည့် လေ့ယုရှောင်းနှင့် မိုချိန်ရှုောင်းတို့:-
သူတို့နှစ်ဦး အချင်းချင်း မျက်စပစ်ပြလိုက်ကြပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒါက ကောလာဟလတွေထဲက နာမည်ကြီး ဘော့စ်ကြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဟုတ်ရဲ့လား။ သူ့ရဲ့ ပုံစံစရိုက်က သူတို့ ကြားဖူးထားတာတွေနဲ့ လုံးဝ ကွာခြားနေသလိုပဲ။
ပြီးတော့ ရှောင်ဟេងကလည်း ကောလာဟလတွေနဲ့ လုံးဝ မတူတော့ဘူး။ ဒါက သနားကြင်နာတတ်တဲ့ အရိပ်အယောင်လေးတောင် မရှိတဲ့ အေးစက်ပြီး ခက်ထန်တဲ့ ဗိုလ်မှူးကြီး ဟုတ်ရဲ့လား။
လေ့ယုရှောင်းက အမြန် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းကာ ရှောင်ဟេងနှင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် တို့ကို မှီလိုက်ပြီး "ဒီတစ်ခေါက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။ မဟုတ်ရင် ကျုပ် သေကံမရောက် သက်မပျောက် ဖြစ်သွားလောက်ပြီ" ဟု ပြောသည်။
ရှောင်ဟេងက "ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကိုသာ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ။ ကျုပ်လည်း တိုက်ခိုက်ခံရတာပဲ၊ အဲဒီ အာတိတ် ရုပ်အလောင်းဝံပုလွေကြီးကလည်း အလွန်တရာ အရှုပ်ထုတ်ပဲ။ ကျင့်ကြံသူသာ မရှိခဲ့ရင် ကျုပ်တောင် ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြန်ပြောသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် က လေထဲတွင် ခြေထောက်ကို တစ်ချက် လှမ်းကန်လိုက်ကာ "စကားကို ပိုရဲရဲတင်းတင်း ပြောစမ်းပါ။ ဖြစ်နိုင်ခြေ သက်သက် မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့ အားလုံး အသက်ပါ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တာ" ဟု ဆိုသည်။
လေ့ယုရှောင်းက ချက်ချင်းပင် ထောက်ခံလိုက်ကာ "ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကမ္ဘာပျက်ကပ် က မိုချိန်ရှုောင်းကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ကာ "အထူးသဖြင့် မင်းပဲ။ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က အဲဒီကောင်လေး ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။
မိုချိန်ရှုောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ "ဟုတ်ပါတယ်။ သူက အလွန်တရာ သန်မာပါတယ်" ဟု ဖြေသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် က ပြင်ဆင်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "သန်မာရုံတင် မကဘူး၊ အလွန်တရာကို ကြောက်စရာကောင်းအောင် သန်မာတာ။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အလောင်းဝံပုလွေရဲ့ ပိုင်ရှင်နဲ့ တန်းတူပဲ။ အကယ်၍ မင်းသာ ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေခဲ့ရင် သေမယ့်သူက မင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
မိုချိန်ရှုောင်းက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ရှောင်ဟេងနှင့် လေ့ယုရှောင်းတို့ထက် အသက်ကြီးပြီး ပို၍လည်း တည်ငြိမ်သူ ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ပွဲပြီးနောက် သူသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘောသဘာဝကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် မှာ ၎င်းတို့၏ အသက်များကို လွယ်ကူစွာ နုတ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသော ထိပ်တန်း စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် ၎င်းတို့ အားလုံး အင်အားချင်း ပူးပေါင်းလိုက်လျှင်တောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကြောင့် အလွန်အမင်း အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး မြို့တံခါးကို အတင်းအကျပ် ဖောက်ထွင်းကာ ကင်းစောင့်များကို သတ်ဖြတ်ပြီးမှသာ မြို့ပြင်သို့ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤလူသားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်!