လင်မြို့တွင် ဝမ်ချင်းလင်သည် အရပ်အမောင်း မြင့်မားပြီး သန်မာတောင့်တင်းသော ဇွန်ဘီကြီးနှစ်ကောင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ အောက်ထပ်ရှိ ယာဉ်များထဲမှ သူသည် စစ်ဘက်သုံးယာဉ်တစ်စီးကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ဆဋ္ဌမခရိုင်အတွင်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုကြောင့် ဗဟိုမဟာမြို့တော် ရှိ စစ်ဘက်သုံးယာဉ်များတွင် ခရိုင်အမှတ်အသားများ ပါရှိကြောင်း ဝမ်ချင်းလင် သိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် နံပါတ်ပြားများနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်ထားကြရပေမည်။ မဟုတ်လျှင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ခရိုင်မှ စစ်ဘက်သုံးယာဉ်များကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ခွဲခြားသိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က ကားကိုမောင်းနှင်လာပြီး ဇွန်ဘီကြီး နှစ်ကောင်မှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ၎င်းတို့၏နောက်မှ လိုက်ပါပြေးလာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဖောင်းကားနေသော ဗိုက်သားများသည် အသားသည်းကြီးထံသို့ ရောက်ရှိလုနီးပါးပင် ရှိနေလေပြီ။ ၎င်းတို့အား အဆီကျစေရန် အရေးကြီးပုံကို သင်ကြားပေးရန်အတွက် ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဇွန်ဘီနှစ်ကောင် လိုက်ပါနိုင်စေရန် ဝမ်ချင်းလင်မှာ ကား၏ အမြန်နှုန်းကို လျှော့ချပေးရသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က လုထန်ကျིན་ထံသို့ ဆက်သွယ်ကာ "အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
လုထန်ကျིན་သည် ခြေရာခံသည့် နည်းလမ်းကို အကောင်အထည်ဖော်နေစဉ် ဝမ်ချင်းလင်၏ အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကားပင် မှောက်သွားမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
"သူတို့... သူတို့ မရပ်သေးဘူး" ဟု လုထန်ကျིན་က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က "သူတို့ ဘယ်ကိုသွားနေကြတာလဲ" ဟု မေးသည်။
လုထန်ကျིན་က "အတိအကျတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရှေ့ဘက်ကို ဦးတည်သွားနေကြတယ်" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ချင်းလင်က "အရှေ့ဘက် ဟုတ်စမ်း။ သူတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ဖို့ ယွန်းကျင်းမြို့ကို သွားနေကြတာများလား" ဟု ဆိုသည်။
လုထန်ကျིན་မှာ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။
သူတို့သည် အရှေ့ဘက်သို့ အဘယ်ကြောင့် ဦးတည်သွားနေကြသည်ကို မသိကြသော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန်အတွက်တော့ လုံးဝ ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ချင်းလင်က ကားအပြင်ဘက်သို့ အသံကုန်အော်ကာ "အမြန်နှုန်းမြှင့်၊ မြန်မြန်လုပ်၊ မနှေးနဲ့တော့!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လုထန်ကျིན་မှာမူ "???" ဖြစ်သွားရပြီး တစ်ဖက်တွင်မူ အမှားအယွင်း မရှိစေရန်အတွက် ကားအမြန်နှုန်းကို တိတ်တဆိတ် တိုးမြှင့်လိုက်သည်။
နှင်းဆူထွတ်မြို့တော် အတွင်းတွင်မူ ဘက်သုံးဘက်ပါသော အသေအပျောက်များသည့် တိုက်ပွဲကြီး ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင် အဖြူရောင် အသားတောင်ကြီးက ရပ်တည်နေပြီး၊ နောက်တစ်ဖက်တွင် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၊ ကျန်တစ်ဖက်တွင်မူ တတိယခရိုင်၏ စစ်တပ်တို့ ရှိနေကြသည်။ အဖြူရောင် အသားတောင်ကြီးမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ အသက်ရှင်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်တရာမှပင် ခိုင်မာတောင့်တင်းလှပေသည်။ အဝတ်စုတ်သကဲ့သို့ ပျက်စီးနေသော်လည်း ၎င်းသည် ခိုင်မာဆဲဖြစ်ကာ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ အဆိပ်များ ပက်ဖြန်းနေပြီး ၎င်း၏ကောင်များကို လျင်မြန်သောနှုန်းဖြင့် ဝါးမြိုနေသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးနှင့် လူသားစစ်တပ် နှစ်ခုစလုံး ပြင်းထန်သော အကျအဆုံးများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး စစ်တပ်မှာမူ အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားနေရသည်။
၎င်းတို့တွင် လူအင်အား၊ လက်နက်များနှင့် ဉာဏ်ရည်များ ရှိကြသော်လည်း တစ်ခုတည်းသော ကင်းမဲ့နေသည်မှာ ရောဂါပိုး တိုက်ဖျက်နိုင်စွမ်း (antibodies) ပင် ဖြစ်သည်။ အဖြူရောင် အသားတောင်ကြီးနှင့် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးတို့၏ ရှေ့တွင်မူ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အားနည်းချက်များ ချည်းသာ ဖြစ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အရေပြားသာ ခြစ်မိသွားပါက ရောဂါကူးစက်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီများနှင့် သတ္တဝါများနှင့် နီးကပ်စွာ တိုက်ခိုက်ရခြင်းသည် စစ်တပ်အတွက် အလွန်တရာမှ အားနည်းချက် ဖြစ်စေသည်။
၎င်းတို့သည် ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ကြသော်လည်း အကွာအဝေး ဖန်တီးရန်မှာမူ ခက်ခဲနေကြသည်။ မူလက အဖြူရောင် အသားတောင်ကြီးကို လိုက်လံဝန်းရံရန် ရည်ရွယ်ထားကြသော်လည်း လမ်းတွင် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးနှင့် မထင်မှတ်ဘဲ ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီအုပ်၏ အမြန်နှုန်းမှာ အဖြူရောင် အသားတောင်ကြီးထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပြီး ထိုသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် စစ်တပ်မှာ လုံးဝ ပိတ်ဆို့မိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့တွင် စွမ်းအင်သေနတ်များနှင့် စွမ်းအင်အမြောက်များ ရှိကြသော်လည်း အသုံးမပြုဝံ့ကြပေ။ စွမ်းအင်သေနတ်ဖြင့် တစ်ချက်သာ ပစ်လိုက်ပါက ၎င်းတို့၏ လူများကိုပင် ထိခိုက်နစ်နာစေမည်မှာ သေချာနေပေသည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် လက်ချင်းယှဉ် တိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်တော့သည်။
ကွပ်ကဲရေးယာဉ် အတွင်းတွင် မြို့ပြသန့်ရှင်းရေး၏ အထွေထွေတပ်မှူး Luo Shuang ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသည်။ ကျယ်လောင်စပီကာကို ကိုင်ထားသည့် သူ့လက်များ တုန်ရီနေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကို မကြောက်ကြသော်လည်း ဤသတ္တဝါများကို ပို၍ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်နှင့် အမြန်နှုန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ကူးစက်နိုင်စွမ်းမှာ လူ၏ ဦးခေါင်းခွံကိုပင် ယားယံလာစေသည်။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် သူတို့တပ်တစ်ခုလုံး ပိတ်မိသွားမည်ဆိုပါက တတိယခရိုင်အတွက် သေစေလောက်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
Luo Shuang သည် ကျယ်လောင်စပီကာကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ "ပထမနဲ့ ဒုတိယ အုပ်စု၊ မျဉ်းကို ထိန်းထားကြ! ကျန်တဲ့လူတွေ အကုန်ဆုတ်! ဆုတ်ကြ!" ဟု အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
Luo Shuang ၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေသည်။ ဤအမိန့်ကြောင့် ပထမနှင့် ဒုတိယ အုပ်စုများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ၎င်းတို့သာ နောက်ကျန်ခဲ့ပါက အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာရန် လုံးဝ နည်းလမ်းရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
စစ်သည်တော်များ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့် ကွပ်ကဲရေးယာဉ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ဝိုင်းရံမှုကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆုတ်ခွာစပြုလာသည်။ ပထမနှင့် ဒုတိယ အုပ်စုမှ စစ်သည်တော်များသည် ကာကွယ်ရေးမျဉ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကို ချေမှုန်းကြသည်။ အဖြူရောင် အသားတောင်ကြီးကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း မည်သည့်ဈေးနှင့်မဆို ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကို ပိတ်ဆို့တားဆီးရန် ၎င်းတို့ ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။
မူလက ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသော စစ်သည်တော်များသည် ပထမနှင့် ဒုတိယ အုပ်စုဝင်များ တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး လဲကျသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခိုက်တွင် နောက်ပြန်လှည့်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်စုံတစ်ရာကို အော်ဟစ်ကာ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကြားထဲသို့ ရဲဝံ့စွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြပြီး ထိုအုပ်စုနှစ်ခုနှင့်အတူ ဘေးချင်းယှဉ် တိုက်ပွဲဝင်ကြသည်။
ခြွင်းချက်မရှိဘဲ ဤလူအားလုံးမှာ ဒဏ်ရာရထားကြသူများပင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်လျှင်တောင် ၎င်းတို့ အရှင်လွတ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ၎င်းတို့ သိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကူးစက်ခံရပြီးဖြစ်ကာ ကူးစက်ခံရခြင်းကြောင့် ဇွန်ဘီအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေမည့်အစား ဤနေရာတွင် သူရဲကောင်းပီပီ ကျဆုံးသွားကာ ဒဏ်ရာမရသေးသော ရဲဘော်များကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေမည်။
Luo Shuang သည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ မျက်လုံးများ နီရဲလျက် "ဆုတ်ကြ! ဆုတ်ကြ!" ဟု အသံအက်အက်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကွပ်ကဲရေးယာဉ်မှာ ရန်သူ့နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာရုံသာ ရှိသေးသည်၊ ဘက်စုံသုံး မော်တော်ယာဉ် အချို့က ရဲတင်းစွာဖြင့် ပြေးထွက်လာကြသည်။ ကွပ်ကဲရေးယာဉ်မှာ ပထမတစ်စီးကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဒုတိယတစ်စီးကိုမူ ရှောင်လွှဲနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ထို့နောက်တွင် နောက်ထပ် ဘက်စုံသုံး မော်တော်ယာဉ်အချို့ပါ ဝင်တိုက်မိကြသဖြင့် ကွပ်ကဲရေးယာဉ်၏ လမ်းကြောင်းမှာ လုံးဝ ပိတ်ဆို့သွားတော့သည်။ ၎င်းတို့မှာ လက်တစ်ဖဝါးစာပင် မရွေ့လျားနိုင်တော့ပေ။
ဆုတ်ခွာလာကြသည့် စစ်ဘက်သုံးယာဉ်များမှာ အလျင်အမြန် ရပ်တန့်သွားကြပြီး စစ်သည်တော်များက ကားပေါ်မှ ဆင်းလာကာ ဘက်စုံသုံး မော်တော်ယာဉ်များကို နောက်သို့ ဖယ်ပေးရန် အော်ဟစ်ကြသည်။
လူများသည် ဘက်စုံသုံး မော်တော်ယာဉ်များပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာကြပြီး ၎င်းတို့의 မျက်နှာများမှာ မြေကြီးများပေကျံနေကာ သွေးစွန်းနေပြီး အကူအညီတောင်းခံရန် အဆက်မပြတ် တောင်းပန်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ပိုင်ဘက်စုံသုံး ယာဉ်များကိုပင် စွန့်လွှတ်ကာ စစ်ဘက်သုံးယာဉ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကြပြီး လွှတ်မပေးဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။
စစ်သည်တော်များသည် စွမ်းအင်အမြောက်များကို မြှောက်ယမ်းကာ လက်လွှတ်ပြီး နောက်သို့ဆုတ်ရန် အမိန့်ပေးကြပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကလည်း အသည်းအသန် အော်ဟစ်ကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်တရာမှပင် ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။
ကွပ်ကဲရေးယာဉ်၏ ကျည်ကာမှန်မှာ အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး Old Xue က "ဘာဖြစ်တာလဲ!!" ဟု အော်မေးလိုက်သည်။
မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး သွေးတွေပေကျံနေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူက ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် "အလောင်းသားရဲ! ပြောင်းလဲလာတဲ့ အလောင်းသားရဲတစ်ကောင် ကျွန်တော်တို့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေတယ်! ကူညီကြပါ! ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်ကြပါ! ကျွန်တော်တို့က တတိယခရိုင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ တပ်စုပါ! ကျွန်တော်တို့က တတိယခရိုင်ကပါ!" ဟု အော်ဟစ်သည်။
ဗိုလ်ချုပ် Xiao ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး "တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ကြ!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
စကားပင် ဆုံးသေးမီ ကျားတစ်ကောင်၏ ရင်တွင်းမှ ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ၃ မီတာခန့် မြင့်မားသော ကျားကြီးတစ်ကောင် ၎င်းတို့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို အားလုံး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြရသည်။
ဤကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော အလောင်းသားရဲမျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။ ဤပြောင်းလဲလာသော ကျားသစ်သားရဲမှာ ပုပ်ဆွေးနေသည့် လက္ခဏာ အလွန်နည်းပါးပြီး ကြွက်သားများ တင်းမာနေကာ သွေးနားထင်ရောက်နေသော မျက်လုံးများ ရှိသည်။ ၎င်း၏ ခြေသည်းဖြင့် တစ်ချက်ခြစ်လိုက်ရုံဖြင့် ဘက်စုံသုံး မော်တော်ယာဉ်တစ်စီး လွင့်ထွက်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ကွပ်ကဲရေးယာဉ်ကို ဝင်တိုက်မိလေတော့သည်။
Xiao Hen သည် စစ်ဘက်သုံးယာဉ်ကို လေယာဉ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေမှုကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေပြီး ကားမှာလည်း အပြင်းအထန် တုန်ခါနေသည်။ အကြိမ်ကြိမ်ပင် လမ်းချော်ကာ မှောက်တော့မလို ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း Xiao Hen မှာ ကားကို အခိုင်အမာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
Xiao Hen တစ်ယောက် သူ့ဖခင်မှာ ပြဿနာကြီးကြီးနှင့် ကြုံတွေ့နေရပြီဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိထားသည်။
သူ့မိခင်၏ ဖြစ်ရပ်ကြောင့် သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူကို တစ်ခါမျှ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူအပေါ် မည်မျှပင် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ရွံရှာနေပါစေဦးတော့၊ သူ သေဆုံးသွားသည်ကိုမူ သူ မမြင်လိုပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် သူ၏ ဖခင်ပင် မဟုတ်ပါလော။
သွေးစွန်းနေသော Old Xue သည် Xiao Jiang ကို ကွပ်ကဲရေးယာဉ်ပေါ်မှ အပြင်းအထန် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ စစ်သည်တော်များက နောက်ဆုတ်မှုကို ကာကွယ်ပေးနေစဉ် သေနတ်သံများက လေထုထဲတွင် ဆူညံနေသည်။ ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲ ကျားကြီးက ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် ရမ်းကားကာ ကရුණာတရားကင်းမဲ့စွာ သတ်ဖြတ်နေသည်။
Xiao Jiang ၏ ခြေထောက်မှာ ကျိုးနေပြီး လမ်းမလျှောက်နိုင်ပေ။ Old Xue က သူ့ကို ကျောပိုးထားသည်။
Luo Shuang ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အရိုးအမြောက်အမြား ကျိုးသွားခဲ့သည်။ စစ်သည်တော်များက သူ့ကို ထမ်းပိုးကာ ပြေးကြပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကလည်း နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။ ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲက ၎င်းတို့ကို ဆက်လက် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ စစ်သည်တော်များက ယာဉ်များကို စွန့်လွှတ်ကာ ဗိုလ်ချုပ်သုံးဦး၏ ပတ်လည်တွင် အစောင့်အကြပ်အနေဖြင့် ရပ်တည်နေကြသည်။ စွမ်းအင်အမြောက်များ တင်ဆောင်ထားသည့် သံချပ်ကာယာဉ်များက ချိန်ရွယ်ချက်ကို အဆက်မပြတ် ညှိနေကြသော်လည်း လက်မပစ်ရဲကြပေ။ ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲက ဗိုလ်ချုပ်များနှင့် အလွန်နီးကပ်လွန်းနေသည်။
စွမ်းအားရှင်များနှင့် သာမန်စစ်သည်တော်များ အပါအဝင် စစ်သည်တော်များသည် အလောင်းသားရဲကျားကြီး၏ လမ်းကြောင်းကို အဆက်မပြတ် ပိတ်ဆို့ကာ အချိန်ဆွဲပေးနေကြသည်။ ၎င်းမှာ ဦးနှောက်မရှိသည့် ရိုင်းစိုင်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင် မဟုတ်ဘဲ အမြန်နှုန်း၊ ပျော့ပြောင်းမှုနှင့် လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုများရှိသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ခြေသည်းဖြင့် တစ်ချက်ခြစ်လိုက်ရုံဖြင့် အရာရာတိုင်း လွင့်စင်သွားစေသည်။
Old Xue မှာ လွင့်လာသူတစ်ဦးနှင့် တိုက်မိ၍ လဲကျသွားခဲ့သော်လည်း ပြန်ထလာပြီး Xiao Jiang ကို ဆွဲထုတ်ရန် သွားခဲ့သည်။ Xiao Jiang က သူ့လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အမြန်ပြောလိုက်သည် - "Xue Feng၊ တတိယခရိုင်ကို မင်းကို အပ်ခဲ့မယ်။ စစ်သည်တော်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ဆုတ်ကြ!"
Old Xue က Xiao Jiang ကို ကျောပိုးရန် ကြိုးစားရင်း "အခု အဲဒီလို ပြောရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူး! အသက်ရှင်အောင် အရင်လုပ်ကြပြီးမှ ဆက်ပြောကြမယ်!" ဟု ပြောသည်။
Xiao Jiang က Old Xue ကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ စစ်သည်တော်များကိုလည်း ကူညီခွင့် မပြုပေ။ "မင်းတို့ ငါ့နဲ့အတူ ထွက်ပြေးလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အမြန်သွားကြ!"
Old Xue က ထွက်သွားရန် ငြင်းဆန်ပြီး သူ့ကို ထပ်မံဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသည်။
Xiao Jiang က ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ဒါ အမိန့်ပဲ! အမြန်သွားကြ!"
အမိန့်နာခံခြင်းမှာ စစ်သားတစ်ဦး၏ တာဝန်ဖြစ်သော်လည်း Old Xue မှာ ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။ သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည် - "အထူးအခြေအနေတွေက အထူးနည်းလမ်းနဲ့ ဆက်ဆံရတယ်။ ကျွန်တော် အမိန့်ကို မနာခံနိုင်ဘူး!"
"Xue Feng!"
"ဗိုလ်ချုပ်!" Old Xue က ပြန်အော်လိုက်သည် - "ခင်ဗျားသာ ဒီမှာ သေသွားရင် Xiao Hen ကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ!!"
Xiao Jiang က "ရှင်းပြစရာ မလိုဘူး! ငါ့ရဲ့ အသေအပျောက်က သူ့နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး! အမိန့်ကို နာခံစမ်း!" ဟု ဆိုသည်။
Old Xue မှာ ဆက်၍ မအော်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလှိမ့်သွားကာ သွေးတွေပေကျံနေပြီး ပခုံးတစ်ဖက်မှာလည်း ပြတ်ထွက်သွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။
Xiao Jiang က အော်ဟစ်လိုက်သည် - "ဆေးတပ်သား! ဆေးတပ်သား ဘယ်မှာလဲ?!"
စစ်သားနှစ်ဦးက Xiao Jiang ကို အမြန်ဆုံး ဆွဲထုတ်သွားကြသည် - "ဗိုလ်ချုပ်! ဆေးတပ်သားတွေ အလောင်းသားရဲ အုပ်စုထဲမှာ ပိတ်မိနေပါပြီ!"
စစ်သားတစ်ဦး လဲကျသွားပြီး နောက်စစ်သားတစ်ဦးက သူ့ကို ဆွဲထုတ်ရန် ရောက်လာသည်။ Xiao Jiang က သူတို့ကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး တုန်ယင်စွာဖြင့် ရပ်လိုက်ကာ ကျိုးနေသော ခြေထောက်ကို ဆွဲငင်ရင်း Old Xue ရှိရာသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ခံမနိုင်အောင် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် သူ့မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး အေးစက်သော ချွေးများ စီးကျလာသည် - "Old Xue! တောင့်ခံထား!"
Old Xue က သွေးများကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သတိရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ - "အခုဆို ရုန်းမထွက်နိုင်တော့ဘူး... အကယ်၍ အဲဒီကောင်လေး Xiao Hen သာ အခုထိ ရှိနေသေးရင် သူ သေချာပေါက် ချောင်းဆိုး၊ ချောင်းဆိုး..."
Xiao Jiang ၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားပြီး ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးလိုက်သည် - "အားလုံး ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာကြ! မြို့ထဲကို ပြန်ကြ! လင်မြို့ ကို လူလွှတ်ပြီး Xiao Hen ကို ရှာခိုင်းလိုက်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ သေဆုံးသွားပြီဆိုတာကို အကြောင်းကြားလိုက်! သူသာ ပြန်လာချင်တယ်ဆိုရင် တတိယခရိုင်ကို သူ့ကို ဆက်ခံခွင့်ပေးလိုက်! သူသာ ပြန်လာဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူးဆိုရင်လည်း လင်မြို့ ကို သွားပြီး သူ့ထံမှာ ခိုလှုံဖို့ မခိုလှုံဖို့ဆိုတာ မင်းတို့ ဖာသာ ဆုံးဖြတ်ကြ!"
မလိုအပ်သော အသေအပျောက်များ မရှိတော့သမျှ ကာလပတ်လုံး တတိယခရိုင် ဆုံးရှုံးသွားလျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ သူ ဆန္ဒရှိသည်မှာ ကမ္ဘာကြီးတွင် ငြိမ်းချမ်းရေး ရှိရန်နှင့် သေဆုံးမှုများ ထပ်မဖြစ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
"ဗိုလ်ချုပ်!"
ဤအမိန့်ကို ကြားရသော စစ်သည်တော်တိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာကြသည်။
Xiao Jiang က အော်ဟစ်လိုက်သည် - "ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာကြ!"
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးက အော်ဟစ်ကာ Xiao Jiang နှင့် Old Xue ထံသို့ ပြေးလာပြီး ၎င်း၏နောက်တွင် ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲက အနီးကပ် လိုက်ပါလာသည်။
Xiao Jiang ၏ အကြည့်များ အေးစက်သွားပြီး "ပစ်ခတ်ကြ!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဤအကျပ်အတည်းကိုမှ မမြင်နိုင်တော့လျှင် သူက အလွန်တရာ တုံးအသူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနေသော စစ်သည်တော်များသည် ၎င်းတို့ထံသို့ ခုန်ဝင်လာသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူကို လဲကျသွားအောင် တွန်းချလိုက်ကြသော်လည်း ချဉ်းကပ်လာနေသော အလောင်းသားရဲကျားကြီးကိုမူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးမှာ ဟစင်းနေပြီး ပုပ်စော်နံသော အနံ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်သည်တော်များသည် သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း သိလျက်နှင့်ပင် လက်မလျှော့ဘဲ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ကြဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲကျားကြီးက အစောင့်စစ်သည်တော်များကို ကိုက်ဖြတ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လူတစ်ဦးမှာ ဥက္ကာပျံတစ်စင်း ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ကျားကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ကျရောက်လာသည်။
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ မြေကြီး တုန်ခါသွားပြီး အစောင့်စစ်သည်တော်များမှာ ရုတ်တရက် ထိခိုက်မှုကြောင့် အနောက်ဘက်သို့ အတန်ငယ် တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရကာ ရှေ့ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။ ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲကျားကြီး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လူတစ်ဦး ရပ်နေသည်!
ထိုသူသည် ဖုံးကွယ်ရေး ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဦးထုပ်နှင့် မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် ရင်းနှီးပြီးသား ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက် ပေါ်လာပြီး ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲ၏ ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးစိုက်လိုက်သော်လည်း ကျားကြီး၏ ခေါင်းခါရမ်းမှုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
Xiao Hen သည် လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းတွင် သူသည် လေထုထဲ၌ ရှိနေပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိကာ ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး Xiao Hen က ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် နောက်တစ်ခဏတွင် ကျားကြီး၏ လည်ပင်းအောက်ဘက်၌ ပြန်လည်ပေါ်လာကာ လည်ပင်းကို ဖြတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ မည်းနက်နေသော သွေးများ အဟုန်ပြင်းစွာ ဖြန်းထွက်လာပြီး ကျားကြီး၏ ကြီးမားသော ခြေသည်းမှာ Xiao Hen ထံသို့ ရိုက်ချလိုက်ပြီးဖြစ်သည်။ Xiao Hen ၏ ရှည်လျားသော ဓားမှာ ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲ၏ လည်ပင်းတွင် ညပ်နေသဖြင့် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ထိုတိုက်ခတ်မှုကို တိုက်ရိုက် ခံလိုက်ရကာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။
ဖခင်ဖြစ်သူသည် သားဖြစ်သူကို ကောင်းစွာ သိရှိပေသည်။ Xiao Hen သည် သူ့ကိုယ်သူ တင်းကျပ်စွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ရုပ်သွင်ပြင်မျှဖြင့်ပင် ၎င်းမှာ ပြန်လာသူ Xiao Hen ဖြစ်ကြောင်း Xiao Jiang က ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။
Old Xue လည်း Xiao Hen ကို မှတ်မိလိုက်သည်။ သူ လွင့်စင်သွားသည်ကို မြေပြင်ပေါ်မှ မြင်လိုက်ရသောအခါ မြေပြင်ပေါ်မှ တဟုန်ထိုး ထခုန်မိမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
Xiao Jiang ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နှင်းခဲများ ဖွဲ့တည်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ ရွှံ့များထဲသို့ လက်နှစ်ဖက် နစ်နေသော Xiao Hen ထံသို့ သူ၏ အကြည့်များ တင်းတင်းစိုက်ထားလိုက်သည်။
Xiao Hen မထရပ်နိုင်မီမှာပင် ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲက သူ့ထံသို့ ထပ်မံ ခုန်ဝင်လာသည်။ Xiao Hen သည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေထုထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာကာ လှည့်ပတ်ရင်း ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲ၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ရွယ်ကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ပြောင်းလဲလာသော အလောင်းသားရဲက ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ Xiao Hen ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ကိုက်ခဲလိုက်ပြီး ဆွဲငင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ပစ်ချလိုက်တော့သည်!