အခန်း (၉၈) - အနုပညာဆိုတာ ဖောက်ခွဲခြင်းပါပဲ
အရှေ့ဘက်တောအုပ် အတွင်း၌ ထူထပ်သော မြူမှောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အနံ့အသက်ဆိုးကြီးတစ်ခုက ဟိုမှသည်မှ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ထိုနေရာကား မြေပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ အပေါက်၏ နံရံများမှာ မီးလောင်ထားသဖြင့် မည်းပြာနေပြီး မီးခိုးအမြူတေများ လွင့်ပျံနေဆဲပင်။
ယခင်က ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သော တိုက်ပွဲဝင် ဘီလူးကြီးမှာမူ ယခုအခါ အရိုးစင်းစင်းပင် မကျန်ရစ်တော့ပေ။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သွေးစွန်းနေသော အသားစအကျည်းတန်များနှင့် အရိုးစအချို့သာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး လေထုထဲတွင် ပူလောင်နေသော သွေးနံ့များ ဟိုတစ်စဒီတစ်စ ပျံ့နှံ့နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ပျက်စီးနေသော ဘီလူးကြီး၏ အကြွင်းအကျားများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။
"ဟူး..."
သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်ချလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ လက်ထဲတွင်ကား အပြာရောင် အဆောင်တုံးငယ်လေးတစ်တုံး ပေါ်လာခဲ့ပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဤအရာကား အခြားမဟုတ်၊ လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် ပင်တည်း။
ရှန်ထျန်း ရရှိထားခဲ့သော ပစ္စည်းများထဲတွင် ဤအဆောင်တုံးများက အင်မတန် အစွမ်းထက်လှပြီး ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အသုံးဝင်လှသည်။ သို့သော်လည်း ဤအရာများကို သုံးလိုက်ရသည်မှာ သူ၏ ရည်မှန်းချက်များနှင့် တစ်ခြားစီ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူ့တွင် အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိ၍သာ ဤနည်းကို သုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်တော့ ရှန်ထျန်း သည် ဤကဲ့သို့ ကမောက်ကမဖြစ်စေမည့် အကြမ်းဖက်နည်းလမ်းမျိုးကို မကြိုက်လှပေ။ တိုက်ပွဲဟူသည်မှာ သပ်ရပ်လှပရမည်၊ အသေးစိတ် ကျွမ်းကျင်မှုများကို ထုတ်ဖော်ပြသရမည်၊ ဓားတစ်ချက်ထိုးလိုက်လျှင် သွေးမစွန်းဘဲ ရန်သူကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ဖြိုခွင်းနိုင်ရမည်ဟု သူ ခံယူထားသူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူကား မည်သို့ဖြစ်သွားသနည်း။
ရန်သူနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိသည်နှင့် သူသည် ဤအဖိုးတန် လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် ကို ပစ်ထည့်လိုက်ခြင်းဖြင့် ရန်သူကို အစအနမကျန်အောင် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် တိုက်ပွဲမှာ လှပမှုမရှိတော့ဘဲ သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းဆိုးကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
"အနုပညာဆိုတာ ဖောက်ခွဲခြင်းပါပဲလို့ ဘယ်သူ ပြောခဲ့တာလဲကွာ..." ရှန်ထျန်း က တိုးတိုးလေး ညည်းညူလိုက်သည်။
သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ခမ်းနားကြီးကျယ်ပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ တင့်တယ်သော ပုံရိပ်ကို တည်ဆောက်ရန် ဖြစ်သော်လည်း အခြေအနေများက သူ့ကို 'ဗုံးကြဲအင်ဂျင်နီယာ' တစ်ဦးသဖွယ် ဖြစ်သွားအောင် တွန်းပို့နေကြသည်။
ဤအတွေးကို တွေးမိသည်နှင့် ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ တည်ငြိမ်ခမ်းနားတဲ့ ပုံစံကြီးက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပျောက်ကွယ်တော့မှာလား မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘာပဲပြောပြော... အသက်ရှင်ဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲလေ။ ရန်သူ့ကို သတ်နိုင်ရင် ပြီးတာပဲပေါ့။ ပုံစံကောင်းဖမ်းနေလို့ ကိုယ်ပါ အသတ်ခံလိုက်ရရင် ဘာတန်ဖိုးမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."
သူ့ကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ပျက်စီးနေသော ဘီလူးကြီး၏ အကြွင်းအကျားများထဲမှ မာကျောနေသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
ထိုအရာကား ထိုဘီလူး၏ အတွင်းအား စွမ်းအင်သလင်းခဲပင် ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း က စွမ်းအင်သလင်းခဲကို ဖမ်းကိုင်ကာ အဝတ်အစားဖြင့် သေချာသုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ ပို၍ နက်ရှိုင်းရာသို့ ခြေဦးလှည့်လိုက်ပြန်သည်။
...
ဤအတောအတွင်းတွင် အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ...
ကျန်းယွင်ရှီး နှင့် ကျန်းယွင်ထင် တို့ အပါအဝင် အဖွဲ့သားများသည် တောအုပ်အတွင်း သတိကြီးစွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေကြသည်။
ကျန်းယွင်ရှီး ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အေးစက်စက် အမူအရာများ ကိန်းအောင်းနေသည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဓားတစ်ချောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းနေသည်။ သူမဘေးတွင် ရှိနေသည့် ကျန်းယွင်ထင် ကမူ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံရသော်လည်း အာရုံကို အပြည့်အဝ စုစည်းထားဆဲပင်။
"ညီမလေး... ဟိုဘက်ကနေ ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်လာတာ ကြားလိုက်လား..." ကျန်းယွင်ထင် က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အင်း..." ကျန်းယွင်ရှီး က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးနှစ်ဘက်ကို တွန့်ချိုးလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီဘက်က စွမ်းအင်လှိုင်းတွေ တော်တော်ပြင်းထန်တယ်။ ဘီလူးတစ်ကောင်နဲ့ ဘယ်သူများ တိုက်ခိုက်နေကြတာလဲ မသိဘူး။ ဒါမှမဟုတ်..."
"ဒါမှမဟုတ် ဘာလဲ..." ကျန်းယွင်ထင် က ဆက်မေးသည်။
"ရှန်ထျန်း ဖြစ်နေမလားလို့..." ကျန်းယွင်ရှီး ၏ အသံတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အချို့ ရောပြွမ်းနေသည်။
ကျန်းယွင်ထင် က ပြုံးလိုက်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ညီမလေးကလည်း သူငယ်ချင်းဖြစ်သူကို အရမ်း စိတ်ပူနေပြန်ပြီ။ ရှန်ထျန်း က အစွမ်းထက်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့နေရာမျိုးမှာ သူတစ်ယောက်တည်း သွားလာနေတာက အန္တရာယ်များတယ်။ ငါတို့ အဲ့ဒီ ပေါက်ကွဲသံ လာရာဘက်ကို သွားကြည့်ကြရအောင်..."
"အင်း၊ သွားကြစို့..." ကျန်းယွင်ရှီး ကလည်း သဘောတူလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးနှင့် အဖွဲ့သားများသည် ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာရာ အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးသွားကြတော့သည်။
သို့သော် သူတို့ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ဧရာမ မြေအပေါက်ကြီးတစ်ခုနှင့် ပျက်စီးနေသော ဘီလူး၏ အကြွင်းအကျားများသာ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ရန်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရတော့ပေ။
ကျန်းယွင်ထင် သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။
"ဘုရားရေ... ဒါ... ဘယ်လို တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကြီးလဲ။ ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်လုံး ဒီလောက်အထိ အစအနမကျန်အောင် ပျက်စီးသွားရတယ်လို့..." ကျန်းယွင်ထင် က အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး ကမူ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မီးလောင်ရာ မီးရာများကို ငုံ့ကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူမသည် ဒူးတစ်ဖက်ကို ကွေးချကာ ပြာကျနေသော မြေဆီလွှာများကို လက်ဖြင့် တို့ထိကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီစွမ်းအင်က..." ကျန်းယွင်ရှီး ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "အရမ်းကို ပြင်းထန်ပြီး ရုတ်တရက်ဆန်တယ်။ သာမန် ကိုယ်ကျင့်တရား တိုက်ခိုက်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ရာရဲ့ ဖောက်ကွဲအားကြောင့် ဖြစ်လာတာ..."
"ဖောက်ကွဲအား?" ကျန်းယွင်ထင် က အံ့သြသွားသည်။ "ဒီလောက် သန်မာတဲ့ ဘီလူးကြီးကို ဘယ်လို ဖောက်ကွဲအားမျိုးနဲ့ ဒီလောက်အထိ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ။ အဲ့ဒီလို လုပ်နိုင်ဖို့ဆိုရင် အဆင့်မြင့် အဆောင်တုံးတွေ ဒါမှမဟုတ် ထူးဆန်းတဲ့ ရတနာတစ်ခုခု လိုအပ်လိမ့်မယ်..."
ကျန်းယွင်ရှီး က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းများ အနည်းငယ် မြန်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ရှန်ထျန်း... သူ ဒီနားမှာ ရှိနေခဲ့တာများ ဖြစ်မလား..."
သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေးက ဝင်ရောက်လာသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ယခင်ကလည်း ထူးဆန်းသော အဆောင်ပစ္စည်းများကို သုံးတတ်သည်ကို သူမ သိထားသည်။ ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖောက်ကွဲမှုကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသူမှာ သူမ သိကျွမ်းသမျှထဲတွင် ရှန်ထျန်း တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေလိမ့်မည်။
"ညီမလေး၊ ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ..." ကျန်းယွင်ထင် က မေးလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး အစ်ကို။ သွားကြစို့... ရှန်ထျန်း ကို ရှာရအောင်။ သူ ဒီနားတစ်ဝိုက်မှာ ရှိနေနိုင်တယ်။"
"အင်း၊ ဟုတ်ပြီ..."
...
ဤအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း ကမူ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ အခြားတစ်ထောင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ ကိုင်းဖျားတွင် ထိုင်နေကာ လက်ထဲမှ စွမ်းအင်သလင်းခဲကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသည်။
"ဒီတစ်ခေါက် ထွက်လာတာ တော်တော်လေး အလုပ်ဖြစ်တာပဲ။ ဘီလူးတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို သိမ်းဆည်းနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ငါ့ရဲ့ ခွန်အားတွေလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာတယ်။" ရှန်ထျန်း က တိုးတိုးလေး တွေးလိုက်သည်။
ကုဋေကုဋာ မက များပြားလှသော ကံကြမ္မာ စွမ်းအင်များနှင့် အခွင့်အလမ်းများက သူ့ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ပို၍ သန်မာလာရုံသာမက မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်းလည်း ပိုမို ရရှိလာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ ရည်မှန်းချက်က ဤမျှဖြင့် ကျေနပ်နေရန် မဟုတ်ပေ။
"နောက်ထပ် ရတနာတွေ၊ နောက်ထပ် အခွင့်အလမ်းတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်။" ရှန်ထျန်း က မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်ကာ အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ အလယ်ဗဟိုဘက်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
သူ့ရှေ့တွင် မည်သည့် အန္တရာယ်များ စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို မသိရသေးသော်လည်း သူ ဆုတ်ခွာသွားမည် မဟုတ်ပေ။
ရှန်ထျန်း က သစ်ကိုင်းပေါ်မှ မြေပြင်ဆီသို့ ပေါ့ပါးစွာ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် ချီတက်သွားတော့သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး ၏ ညည်းတွားမှုကို နားထောင်ပြီးနောက် ကြာပန်းနီလာအရှင် မှာ မျက်နှာရဲသွားပြီးနောက် သင်္ဘောပေါ်မှ ချက်ချင်းခုန်ဆင်းကာ အဘယ်အရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
"ဘယ်သူ့ရဲ့ အယုတ်တမာ သားမယားကျိန်ဆီ လုပ်ရပ်ကြီးလဲ၊ ငါတို့ဆီကို ဘယ်သူ လာပစ်တာလဲကွ"
ရှေးဟောင်းတာအိုဆရာကြီး ပျံသန်းသွားရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ လူတိုင်း အတူတကွ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏အောက်ဘက်တွင် ဧရာမ ရန်ကန်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးပွားစိုင်များနှင့် ရောနှောနေသော ရေငွေ့များနှင့် မြူခိုးများ အလွန်အမင်း ထွက်ပေါ်နေပေသည်။
ထိုကန်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ယင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူတို့၏သင်္ဘောကြီးပါ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရှေးဟောင်းတာအိုဆရာကြီး၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ရွှေရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်လေးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရွှေကြာနတ်ဘုရားမ ၏ စစ်မှန်သော တပည့်ရင်းများသာ ဝတ်ဆင်ခွင့်ရှိသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူက မျက်လုံးငယ်ငယ်လေးများနှင့် အလွန်တရာ တိတ်ဆိတ်အေးဆေးဟန် ရှိသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းတာအိုဆရာကြီးကို မှတ်မိသွားသောအခါ လူငယ်လေး၏ မျက်နှာမှာ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ရဲတက်သွားလေသည်။ "မင်္ဂလာပါ၊ အရှင်ဘုရား ကြာပန်းနီလာအရှင်..."
ရှေးဟောင်းတာအိုဆရာကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ "မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ပေါက်ကွဲတာတွေကိုပဲ ထပ်လေ့လာနေတာလား"
ရွှေရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်လေးက ပြုံးလျက် ဖြေကြားလိုက်သည်- "ဟုတ်ပါတယ်! ယွမ်ဒီ က စွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုအသစ်တစ်ခုကို စမ်းသပ်နေတာပါ။ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် တစ်ခုကို ဖန်တီးနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျင့်စဉ်နယ်မြေ အနီးတစ်ဝိုက်က တောင်တန်းတွေတောင် ကျုပ်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကြောင့် ပြားချပ်သွားလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီမို့လို့ ဒီကလွဲပြီး တခြားစမ်းသပ်စရာနေရာ မရှိတော့လို့ပါပဲ။ ကျုပ်ရဲ့ လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် က ကြာပန်းနီလာအရှင် ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့တဲ့အတွက် တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်!"
ရှေးဟောင်းတာအိုဆရာကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ရုံနဲ့ ပြီးသွားမလား။ ဒီသင်္ဘောကြီး ထိခိုက်ပျက်စီးသွားတာ မင်း မြင်တယ်မလား။ မင်း လျော်ကြေးပေးရမယ်။"
ရွှေရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်လေးမှာ အံ့သြသွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကြာပန်းနီလာအရှင်၊ သင်္ဘောကြီးမှာ ပုန်းရှောင်ခြင်း အစီအရင် (Stealth Mode) ဖွင့်ထားသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလားဗျ"
ရှေးဟောင်းတာအိုဆရာကြီးက ပြန်လည်ချေပရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကျန်းယွင်ရှီး က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်မရဲ့ အထင်တော့ ညီလေးမှာ ဘာအပြစ်မှ ရှိပုံမပေါ်ပါဘူးရှင်။"
လူငယ်လေးက ကျန်းယွင်ရှီး ကို ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမကမူ သတိမထားမိပေ။
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် စိတ်ကြီးပြီး ဒေါသကြီးသူတစ်ဦးအဖြစ် နာမည်ကြီးသည်။ သူ ဒုက္ခပေးမိသူမှာ ကြာပန်းနီလာအရှင် ဖြစ်နေခြင်းက ထိုလူငယ်လေးအတွက် အလွန်တရာ ကံဆိုးခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
*အကယ်၍သာ အစ်မတော် ရွှေကြာနတ်ဘုရားမ သာ မရှိရင် ငါ့အရေးတော့ တော်တော်လေး ဆိုးသွားမှာပဲ။ သူက တကယ်ကို ငါ့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပါပဲလား!*
ပျံသန်းရေးသင်္ဘောကြီးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဆက်လက် ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် နတ်ဖန်ဆင်းခြင်း သန့်ရှင်းသောနယ်မြေ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုတလော သူတို့ ရပ်နားခဲ့ကြသည့် မှန်လကန် (Mirror Moon Lake) သည် နတ်ဖန်ဆင်းခြင်းမြို့တော်၏ အကြီးဆုံးကန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဖန်ဆင်းခြင်း ထိပ်တန်းတောင်ထွတ်နှင့် အလွန်နီးကပ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း နတ်ဖန်ဆင်းခြင်း သန့်ရှင်းသောနယ်မြေ၏ စစ်မှန်သောတပည့်တစ်ဦးက ထိုနေရာတွင် သူ၏ လျှပ်စီးပညာကို စမ်းသပ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သင်္ဘောပေါ်တွင် ရှန်ထျန်း က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည် - "အစ်မတော်၊ အဲ့ဒါ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေက ညီအစ်ကိုတစ်ယောက်လား။"
ကျန်းယွင်ရှီး က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ သူက ရွှေကြာဝိညာဉ်တောင် ရဲ့ အဓိကတပည့်ရင်း ယွမ်ဒီ ပဲ။ သူက အဒေါ်တော် ရွှေကြာနတ်ဘုရားမ ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသားပဲလေ။ ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေမှာ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် အကြီးအကဲ ကိုးဦးရှိပြီး တစ်ဦးစီက ဝိညာဉ်တောင် တစ်တောင်စီကို စောင့်ကြပ်နေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင်က ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေရဲ့ သန့်စင်သူမင်းသား ဖြစ်တဲ့အတွက် ဥပဒေအရဆိုရင် သူတို့က ရှင့်ကို အစ်ကိုကြီးလို့ ခေါ်ရမှာပါ။"
ရှန်ထျန်း က ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည် - "အာ... အဲ့လိုလား။ ဒီညီလေးက အရမ်းကို ထူးခြားတဲ့ပုံပဲ!"
အမှန်တကယ်ပင် သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ ကံကြမ္မာ အလင်းဝန်းသည် ရွှေရောင်အစက်အပြောက်များပါဝင်နေသော အနီရောင် ဖြစ်နေသည် - သူက သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။
ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ရှန်ထျန်း သည် ထိုကံကြမ္မာ အလင်းဝန်းမှတစ်ဆင့် ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ အနီးအနားတွင် လူများသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် သင်္ဘောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။
*ငါ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းကို သေချာ မမြင်လိုက်ရဘူး။ အချိန်ရတဲ့အခါ ဒီညီလေးကို သွားရှာရမယ်။ သူများနဲ့ မတိုက်မိသေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။*
ရှန်ထျန်း က ယွမ်ဒီ ၏ အမည်ကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး က ဆက်လက်ပြောပြလေသည် - "သူက တကယ်ကို ထူးခြားပါတယ်။ စိတ်မကောင်းစရာက သူ့အရည်အချင်းတွေကို အလဟဿ ဖြစ်စေတာပါပဲ။ သူ့မှာရှိတဲ့ မွေးရာပါ အရည်အချင်းနဲ့သာ ဆိုရင် ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင် ရွှေຫຼိူ့ဝှက်ချက် (Golden Core) အဆင့်ကို ရောက်နှင့်ပြီးလောက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူက ကျင့်ကြံဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး။ သူက လျှပ်စီးအဆောင်တွေကို လေ့လာဖို့ကိုပဲ ရူးသွပ်နေတာ။"
"အမှန်အတိုင်းပြောရရင် သူဖန်တီးထားတဲ့ လျှပ်စီးအဆောင်က တခြားဟာတွေထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်။ သူက ရွှေຫຼိူ့ဝှက်ချက် (Golden Core) အဆင့် နောက်ပိုင်းရောက်နေတဲ့ ဘီလူးတစ်ကောင်ကို သတ်ဖို့အတွက် လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် ခြောက်ရာတောင် သုံးခဲ့ဖူးတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပစ္စည်းတွေ သုံးပြီး တိုက်ခိုက်တာက ကျင့်စဉ်ရဲ့ သဘောတရား မဟုတ်ပါဘူး။"
"ရှင် နောင်ကျရင် လိုအပ်ရင် သူ့ဆီကနေ လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် အချို့ ဝယ်လို့ရပါတယ်။ ကျွန်မနာမည်ကိုသာ ပြောလိုက်, သူက လျော့ဈေး ပေးလိမ့်မယ်။"
"ဒါပေမဲ့ သတိတော့ထားပါ။ သူလုပ်သလိုမျိုး အမှားမျိုး မလုပ်မိစေနဲ့။ ကျင့်ကြံခြင်းကသာ အောင်မြင်မှုရဲ့ သော့ချက်ပဲ!"
ယွမ်ဒီ က ရှန်ထျန်း အပေါ် မကောင်းတဲ့ သက်ရောက်မှုတွေ ဖြစ်စေမှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် ကျန်းယွင်ရှီး က အသေးစိတ် ရှင်းပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ယခုအခါတွင် သူ့အကြောင်းကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
ယွမ်ဒီ သည် အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သားဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို သုတေသနလုပ်ငန်းများတွင်သာ သုံးစွဲခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ရွယ်တူချင်းများဖြစ်ကြသော ဖန်းချាង၊ ကျန်းယွင်ထင် နှင့် ကျန်းယွင်ရှီး တို့မှာ ယခုအခါ ရွှေຫຼိူ့ဝှက်ချက် (Golden Core) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့သုံးဦးသည် အရှေ့ဘက်တောအုပ် အတွင်းရှိ ထိပ်တန်း ရွှေຫຼိူ့ဝှက်ချက် (Golden Core) ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးစာရင်းဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။
ယွမ်ဒီ ကမူ ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ဆောက်ခြင်း (Foundation Establishment) အဆင့်တွင်သာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူ့မိခင်ဖြစ်သူ ရွှေကြာနတ်ဘုရားမ မှာ သူ တရားသဖြင့် မလုပ်ဘဲ နေခြင်းကြောင့် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကုန်ကျစရိတ်များပြားသော သုတေသနလုပ်ငန်းက သူမကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး ထိုကဲ့သို့သော အရာများပေါ်တွင် ငွေကြေးများ အလဟဿ ဖြုန်းတီးနေသည်ကို သူမ မကြည့်ရက်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ရွှေကြာနတ်ဘုရားမ သည် သူမ၏သားကို သူမပြောစကား နားထောင်လာစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စရိတ်စကများကို ဖြတ်တောက်ခဲ့လေသည်။
သူမ ထင်မှတ်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ယွမ်ဒီ က ငွေရှာရန် နည်းလမ်းသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ သူသည် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေအတွင်း၌ သူ၏ လျှပ်စီးအဆောင်များကို စတင် ရောင်းချခဲ့သည်။
သူ့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ နိမ့်သော်လည်း သူ တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ထားသော ဒုတိယတန်း လျှပ်စီးအဆောင်မှာ အလွန်တရာ အသုံးဝင်လှပေသည်။
သာမန် ဒုတိယတန်း လျှပ်စီးအဆောင်တစ်ခုသည် ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ဆောက်ခြင်း (Foundation Establishment) ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ သယ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း သူ ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအား ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် သူသည် သာမန် လျှပ်စီးအဆောင်တစ်ခု၏ စွမ်းအားကို ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးမြှင့်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် သူ၏ လျှပ်စီးအဆောင်သည် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေတွင်းရှိ သာမန်တပည့်များအကြားတွင် အလွန်တရာ ရေပန်းစားခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေမှ မဟုတ်ကြသည့် လျှပ်စီးအမျိုးအစား ကျင့်ကြံသူအချို့ပင်လျှင် သူ၏ လျှပ်စီးအဆောင်များကို ဝယ်ယူရန်အတွက် သူ့ထံသို့ လာရောက်လေ့ရှိကြသည်။
ပြင်ပတွင် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ မိမိတို့၏ ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အကန့်အသတ်မရှိ သုံးစွဲကာ ခုခံရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသောအခါတွင် အစွမ်းထက်သော လျှပ်စီးအဆောင်အချို့က သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့သာ ကံကောင်းကြပြီး လျှပ်စီးအဆောင်များကို အနည်းငယ် ပိုသုံးရန် ဆန္ဒရှိကြမည်ဆိုပါက တိုက်ပွဲကိုပင် လှည့်ဖျားကာ အနိုင်ယူနိုင်ကြပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ယွမ်ဒီ ၏ လျှပ်စီးအဆောင်သည် လူများစွာ၏ နှစ်သက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း အဆောင်များ ပြုလုပ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ထို့အပြင် ယွမ်ဒီ ၏ အဓိက ဦးစားပေးမှာ ငွေရှာရန်ထက် သုတေသနပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သောကြောင့် သူ ပြုလုပ်သမျှ အဆောင်အများစုကို အချက်အလက်များ စုဆောင်းရန်နှင့် စောင့်ကြည့်လေ့လာရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ ပြုလုပ်သမျှထဲမှ အနည်းငယ်ကိုသာ ရောင်းချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ယွမ်ဒီ မှာ များစွာ ချမ်းသာသူ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဘဝမှာလည်း သိပ်ပြီး အဆင်ပြေလှသည် မဟုတ်ပေ။
ကျန်းယွင်ရှီး ထံမှ ဤအချက်အလက်အားလုံးကို သိရှိလိုက်ရသောအခါ ယွမ်ဒီ မှာ အံ့သြသွားလေသည်။
ကျင့်ကြံခြင်း လောကလိုမျိုး သိပ္ပံနည်းမကျတဲ့ နေရာမျိုးမှာတောင် သုတေသနလုပ်ချင်နေတဲ့သူ ရှိသေးတာပေါ့။ တခြားသူတွေက လျှပ်စီးပညာတွေကို ကျင့်ကြံနေကြချိန်မှာ ဒီကောင်လေးကတော့ ဗုံးတွေကို လေ့လာနေတာပေါ့လေ။ အနုပညာဆိုတာ ပေါက်ကွဲမှုပဲ မဟုတ်လား? မင်းက ဒေဒါရာ (Deidara) လားဟေ့!