ခေါင်းစဉ်း – အမှန်တကယ်တော့ ငါက ကံကြမ္မာရဲ့သားတော် မဟုတ်ပါဘူး – အခန်း ၇၀ - တစ်စုံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာနေပြီ
ရှန်ထျန်း သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး နောက်သို့ အသိစိတ်ဖြင့် ဆုတ်လိုက်မိသည်။
"အရှင်သခင်……"
သူ့နောက်မှ ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အခြေအနေ မူမမှန်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ရှန်ထျန်း ကို အကာအကွယ်ပေးရန် ရှေ့မှ ကာရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတိကြီးစွာဖြင့် စူးရှသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သို့သော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြီးမှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် တစစီ ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားကာ လေထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
သို့သော် ထိုတိတ်ဆိတ်မှုက လူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ပို၍ပင် လေးလံဖိစီးနေစေသည်။
"သွားကြစို့။ သွားပြီး ကြည့်ရအောင်။"
ရှန်ထျန်း သည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုံ့လျက် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အခြေအနေမျိုးမှ ထွက်ပြေးရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ကျောခိုင်းထွက်သွားလျှင်တောင်မှ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်ရပ်ကြီးက သူ့နောက်သို့ လိုက်လာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။
ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ—
သူ့တွင် ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ရှိနေသည်။
ဤမြင့်မြတ်သော ပစ္စည်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ၎င်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသမျှ ကာလပတ်လုံး သူ့တွင် အန္တရာယ်ကင်းစင်စေမည့် ယုံကြည်ချက် အပြည့်အဝ ရှိနေသည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် အခြားသူများလည်း ရှန်ထျန်း ထံမှ အမိန့်ရရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သတိဝီရိယ အပြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။ သူတို့၏ ခြေလှမ်းတိုင်းသည် အလွန်တရာမှ သတိကြီးကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို ချက်ချင်း တုံ့ပြန်နိုင်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် ရှိနေကြသည်။
သူတို့ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးသွားလိုက်ကြစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေထုနှင့် ကျောက်ဆောင်များသည် သိသာထင်ရှားစွာ ပြောင်းလဲလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အက်ကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုအက်ကြောင်းများထဲမှ အေးစက်စက်နှင့် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ထွက်ပေါ်လာနေသည်။ ဤနေရာသည် ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ၏ အဓိကနေရာ ရင်ပြင်တော် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းသည် တစ်ချိန်က ဂုဏ်ကျက်သရေရှိခဲ့သော မြင့်မြတ်ရာအရပ်မှ ကမ္ဘာဦးအစကတည်းက တည်ရှိခဲ့သော သေမင်း၏ တံခါးဝတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"အရှင်သခင်၊ ကြည့်စမ်းပါဦး။"
ကွေ့ကုန်းကုန်း က လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
သူ့လက်ညှိုးထိုးရာ အရပ်သို့ အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်ကြရာ ရင်ပြင်တော်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျောက်တုံးကြီး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း စာလုံးပုံစံ ရေးထိုးထားသော ရုပ်ကြွများ ရှိနေပြီး ယခုအခါတွင်မူ ထိုစာလုံးများသည် သွေးကဲ့သို့ နီရဲလာကာ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာနေကြသည်။
ဗုန်း…… ဗုန်း…… ဗုန်း……
တုန်ခါသံအချို့သည် ကျောက်တုံးကြီး၏ အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။ အလွန်တရာမှ တိုးညှင်းသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ရင်ဘတ်များကို တိုက်ရိုက် လာရောက် ရိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားကြရသည်။
"တစ်စုံတစ်ခု…… တစ်စုံတစ်ခုက အဲဒီထဲကနေ ထွက်လာတော့မယ် ထင်တယ်!"
ချင်းကော ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ အသံပင် တုန်ရီနေသည်။ သူတို့ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူများအတွက်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖိအားမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ အလွန်တရာမှ ရှားပါးလှပေသည်။
*ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ဒီလိုမျိုး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမိမှာလဲ……*
ရှန်ထျန်း သည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာ မရှိသော်လည်း သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်မူ လှိုင်းကြီးများ ထန်နေလေပြီ။ သူသည် ရှေ့ရှိ ကျောက်တုံးကြီးကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်အနီးရှိ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး က နွေးထွေးသော အလင်းတန်းလေးများကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးနေသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။
*ဒီပစ္စည်းက တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်နေတာပဲ……*
ဤအချက်က ရှန်ထျန်း ကို အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားစေသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်စ ဝင်လာသည်။
*တကယ်လို့ ဒီထဲကနေ တစ်ခုခု ထွက်လာခဲ့ရင်တောင် ငါ့ကို မလုပ်နိုင်လောက်ပါဘူး မဟုတ်လား။ အနည်းဆုံးတော့ ငါ့မှာ အကာအကွယ် ရှိနေတာပဲ……*
သို့သော်လည်း သူ ဤသို့ တွေးပြီးခါစ ရှိသေးသည်—
ခွပ်!
ကျောက်တုံးကြီး၏ မျက်နှာပြင်ရှိ ကျောက်သားများသည် အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲအက်သွားတော့သည်။ များပြားလှသော ဖုန်မှုန့်များနှင့် ကျောက်စများ လွင့်စင်ထွက်သွားကြပြီး လေထုထဲတွင် အလွန်တရာမှ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂရက်ကြီးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။
"သတိထားကြ!"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးများကို ဖြန့်ထုတ်ကာ ကြီးမားသော စွမ်းအင် အကာအကွယ် တံတိုင်းကြီး တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ကျောက်တုံးကြီး၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အက်ကြောင်းထဲမှ မျက်လုံးတစ်စုံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုမျက်လုံးများသည် အလွန်တရာမှ ကြီးမားပြီး သွေးနီရောင် တောက်ပနေကာ အမုန်းတရားများနှင့် အပြည့်အနှက် ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့သည် အသက်ရှူသံတစ်ချက်နှင့်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကို အဓိပ္ပာယ် ကင်းမဲ့စေနိုင်စွမ်းရှိသည်။
"ဒါ…… ဒါ ဘာလဲ……"
ချင်းကော နှင့် အခြားသော လက်အောက်ငယ်သားများသည် ထိုမျက်လုံးကြီး၏ စိုက်ကြည့်မှုကို ခံလိုက်ရုံမျှဖြင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များပါ ရပ်တန့်သွားမည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ ခြေထောက်များမှာ ခွန်အားမရှိတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားချင်စိတ်များ ပေါ်လာကြသည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း ကမူ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ၏ အလင်းရောင်သည် ပို၍ပင် တောက်ပလာကာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို အပြည့်အဝ တားဆီးပေးထားနိုင်ခဲ့သည်။
ဂူကြီးထဲတွင် တကျီကျီ မြည်သံများနှင့်အတူ တစ်စုံတစ်ခုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်အို သည် အလွန်တရာ စိတ်ဓာတ်ကျနေပြီး ယနေ့သည် သူ၏ ကံမကောင်းသော နေ့တစ်နေ့ဖြစ်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။
သူသည် အခက်အခဲများစွာကြားမှ တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် သို့ သွားရာလမ်းတွင် ရှိနေလေသည်။
သူသည် မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် ချီသွေဖည်မှုကို ခံခဲ့ရကာ ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာ ပြင်းထန်စွာဖြင့် နိုးထလာခဲ့ရသည်။
သို့သော် ထိုအရာက အဆိုးဆုံးမဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို တိုက်ရိုက်ကြီး မထိခိုက်စေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပြဿနာမှာ လူများနှင့် လှည့်လည်စကားပြောဆိုပြီးနောက် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တွင် ကောလာဟလအချို့ကို ကြားလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တွင် ကျောက်တုံးများကို အကဲဖြတ်ရာ၌ အလွန်တော်ပေစပ်သော ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေသည်။ သူ၏အမည်မှာ ရှန်အို ထျန်း ဖြစ်သည်။
ဤ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် သူနှင့် ကံပါလာသူများအတွက်သာ ကျောက်တုံးများကို အကဲဖြတ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် တိကျသေချာမှု ရှိပြီး သူရွေးချယ်ပေးခဲ့သော ကျောက်တုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာထဲမှ တစ်တုံးချင်းစီတိုင်းသည် မြင့်မားသော အမြတ်အစွန်းများကို ထွက်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ကောလာဟလများအရ ဤ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် ဝိညာဉ်သစ်ပင် စာရင်းတွင် ၃၆ ခုမြောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသော အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဖေရီ ကျောက်ဖရုံသီး အစေ့ပါဝင်သည့် ကျောက်တုံးကိုပင် ရွေးချယ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။
ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ထဲမှ တပည့်များသာမက အကြီးအကဲများစွာကပါ ထိုကဲ့သို့သော အမြင့်ဆုံးအဆင့် ရတနာများကို အသည်းအသန် ရှာဖွေနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှန်အို သည် စိတ်ဝင်စားလာခဲ့ပြီး ဤ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဟုခေါ်ဆိုသူထံ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်လည်ပတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ အမည်များသည် အလွန်တရာ ဆင်တူနေကြသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ခိုင်မာသော ကံကြမ္မာဆက်နွှယ်မှု တစ်ခု ရှိနေသည်ဟု သူက အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူတို့သာ ကံမပါလာကြပါက ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်!
အကယ်၍သာ ဤ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏ ဆရာအတွက် လက်ဆောင်ရွေးချယ်ပေးရမည့်အရေးကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် လူများကို ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အကြောင်း စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့ရာမှ မကြာမီမှာပင် "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို ကိုးကွယ်သူများ" (Celievers) ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ထိုအဖွဲ့အစည်း၏ လက်ရှိ မဟာအကြီးအကဲမှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ ဖြစ်ကြောင်းပါ သိရှိခဲ့ရသည်။
ရှန်အို သည် အဝတ်အစားများကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ဆင်ကာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ ထံသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် သူအစောဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့ရသူမှာ လူငယ်လေး ဆိုင်ရှင်စုန့် ပင် ဖြစ်လေသည်။
ရှန်အို သည် သူ၏ အထောက်အထားကို အမြန်ပင် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီး ဆိုင်ရှင်စုန့် အနေဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ထံသို့ မိတ်ဆက်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
လူငယ်လေး ဆိုင်ရှင်စုန့် ကလည်း သူ့အား ဧည့်ခန်းတွင် ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းရန် ပြောဆိုကာ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ဧည့်ခံခဲ့သည်။
ပီလುವော့တောင်ထွတ် (Bi Luo Peak) မှ အကောင်းစား အစိမ်းရောင်လက်ဖက်ရည်ကို သောက်သုံးပြီးနောက် ရှန်အို မှာ တစ်ဖန် သတိလစ်သွားခဲ့ပြန်သည်။ ပြန်လည်နိုးထလာချိန်တွင် ရှန်အို တစ်ယောက် ကားတိုင်ကြီးတစ်ခုတွင် ကြိုးဖြင့် တုပ်နှောင်ခံထားရကြောင်း အသိတရား ဝင်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ လူသူကင်းမဲ့သော လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်တရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ…… ရင်းနှီးနေသလိုပါ ရှိနေသည်။
"ဒီ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ ဆိုတာ လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုတစ်ခုပဲ!" ရှန်အို တစ်ယောက် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ တွေးမိလိုက်သည်။ "သေစမ်း။ ငါ ဘာလို့များ ဒီလောက်တောင် သတိလက်လွတ် ဖြစ်ခဲ့ရတာလဲ!?"
လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကမှ ငါ့ရဲ့ တတိယမြောက်ညီလေးနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တာပဲ၊ ငါ ပိုပြီးသတိထားသင့်တာပေါ့!
သိုးသိုးညံညံ…… အဲဒီနေ့ကတည်းက လီ ရဲ့ တာဝန်တွေကို ငါ ဖယ်ရှားပေးလိုက်သင့်တာ!
ငါ ဘာလို့များ ဒီလောက်တောင် ပေါ့ဆခဲ့ရတာလဲ!?
...
ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော တို့နှင့်အတူ သူ၏ လန်နန်းတော် (Lan Palace) သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်သော ရှန်ထျန်း မှာ နှာချေလိုက်သည်။
သူ နောက်ဆုံးတော့ ခေတ္တမျှ စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ နန်းတော်ထဲရှိ ရူးသွပ်နေသော ပရိသတ်များအကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ ညီဖြစ်သူ ရှန်အို တစ်ယောက် သူလုပ်နေသည်များကို သိသွားခြင်း ရှိမရှိကိုလည်းကောင်း ပူပန်နေစရာ မလိုတော့ပေ။
ရှန်ထျန်း ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် ရောင်ဝါစက်ကွင်းတစ်ခု လွင့်ပျံနေနှင့်ပြီဖြစ်ရာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကာလဆိုးကြီးများမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့အနေဖြင့် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ရန် နောက်ဆုံးတော့ ယုံကြည်ချက် အပြည့်အဝ ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အန္တရာယ်များလှသော ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် စွမ်းအားနှင့် ကံကြမ္မာ (providence) တို့မှာ တန်းတူညီမျှ အရေးပါကြသည်။
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် သူ၏ ပြိုင်ဘက်များကို အနိုင်ယူနိုင်လောက်သည့် စွမ်းအား မရရှိမချင်း ဤနန်းတော်ထဲတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ရောင်ဝါစက်ကွင်း အရောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ အစိမ်းရောင်သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။
ရှန်ထျန်း ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ အနိမ့်ဆုံးအားဖြင့် အစိမ်းရောင်ရင့်ရင့် ရောင်ဝါစက်ကွင်းဖြင့် ရွှေຫຼန်းအဆင့် (Golden Core stage) သို့ ရောက်ရှိရန် ဖြစ်သည်။
ငါ ပိုပြီးတော့ အရောင်စိမ်းလာဖို့ လိုတယ်!
"ဩော်၊ ငါ အဲဒီနေ့က ကျင့်စဉ်သုံးခု ရခဲ့သားပဲ!"
ရှန်ထျန်း သည် ကျန်းယွင်ရှီး (ကျန်းယွင်ရှီး) ပေးအပ်ခဲ့သော ကျင့်စဉ်များကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး (ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး) က ထိုကျင့်စဉ်များကို သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထွင်းထုပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာပင် ပြန်ပြောင်းသတိရနိုင်ခဲ့သည်။
ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း မှာ လျှပ်စီးဧကရာဇ်ကျမ်း (Lightning Imperial Sutra) ၏ တားမြစ်ထားသော အခန်းဖြစ်ကာ ယခုချိန်ထိ သူ မသင်ယူနိုင်သေးပေ။ သို့သော်လည်း ကျန်ရှိသော ကျင့်စဉ်နှစ်ခုကိုမူ မည်သည့်ပြဿနာမှ မရှိဘဲ ကျင့်ကြံနိုင်ပေသည်။
ပထမတစ်ခုမှာ ငါးပါးဘုံလျှပ်စီးကျင့်စဉ် (Five Heavenly Lightning Cultivation Technique) ဟုခေါ်ဆိုသော ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်သန့်စင်ရာနယ်မြေ (Divine Firmament Sacred Ground) ၏ တပည့်များသာလျှင် ဤပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော ကျမ်းဂန်ကို ကျင့်ကြံခွင့် ရှိကြသည်။
အဆိုပါကျင့်စဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို မူလဒြပ်ငါးပါးနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ပြုလုပ်ကာ အစွမ်းထက်မြက်သော နတ်ဘုရားလျှပ်စီး အမျိုးအစား (၁၀) မျိုးကို ဖွဲ့စည်းရန် အဓိကထားသည်။
၎င်းတို့မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ကြသည်—
ပြာလဲ့လဲ့ နဂါးနီ ပထမနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (သစ်သား)
စကြဝဠာ ဒုတိယနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (သစ်သား)
သွေးနီရောင် ဖီးနစ် တတိယနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (မီး)
ပျံသန်းနေသော မြွေ စတုတ္ထနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (မီး)
တန်ခိုးကြီး ကျီလင် ပဉ္စမနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (မြေကြီး)
မဟာကံကောင်းခြင်း ဆဋ္ဌမနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (မြေကြီး)
ကျားဖြူ သတ္တမနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (သတ္တု)
ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ် အဋ္ဌမနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (သတ္တု)
လိပ်မည်း နဝမနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (ရေ)
ကောင်းကင်ဘုံမိဖုရား ဒသမနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (ရေ)
အထက်ပါ လျှပ်စီးများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်တွယ်စွမ်းအားအတွင်း၌ ကြီးမားလှသော စွမ်းပကားများကို ဆောင်ကြဉ်းထားကြသည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်မျိုးတည်းကိုသာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပါက အရှေ့ဘက်တောအုပ် (အရှေ့ဘက်တောအုပ်) အတွင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းစွာ လှည့်လည်သွားလာနိုင်ကြပေမည်။
အကယ်၍ ၎င်းတို့အနက်မှ အများအပြားကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခဲ့ပါက သူတို့သည် မိမိတို့၏ ခေတ်ပြိုင်များထဲတွင် ဂျီးနီးယပ်စ်တစ်ဦး ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။
...
ဤလျှပ်စီးအနုပညာ (၁၀) မျိုးအနက် မဂ်ဂိဏ်းနံပါတ်မရှိသော ဂဏန်းမစုံများ (ပထမ၊ တတိယ၊ ပဉ္စမ၊ သတ္တမ၊ နဝမ) သည် ယန် (Yang) ၏ သဘောသဘာဝကို ဆောင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ယန်အမျိုးအစား လျှပ်စီးငါးမျိုးစလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပါက ၎င်းတို့သည် သန့်စင်သော ယန်မူလဒြပ်ငါးပါးလျှပ်စီး (pure Yang Five Elements Lightning) ကို ဖန်တီးနိုင်ကြပေမည်။
ဂဏန်းစုံများ (ဒုတိယ၊ စတုတ္ထ၊ ဆဋ္ဌမ၊ အဋ္ဌမ၊ ဒသမ) ကမူ ယင် (Yin) ၏ သဘောသဘာဝကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ယင်အမျိုးအစား လျှပ်စီးငါးမျိုးစလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပါက ၎င်းတို့သည် သန့်စင်သော ယင်မူလဒြပ်ငါးပါးလျှပ်စီး (pure Yin Five Elements Lightning) ကို ဖန်တီးနိုင်ကြပေမည်။
လူတစ်ဦးအနေဖြင့် နတ်ဘုရားလျှပ်စီး (၁၀) မျိုးစလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ကာ သန့်စင်သော ယင်နှင့် ယန် မူလဒြပ်ငါးပါးလျှပ်စီး နှစ်မျိုးစလုံးကို ဖန်တီးနိုင်သည့်အခါ ၎င်းတို့သည် ထိုနှစ်မျိုးကို ပေါင်းစပ်ကာ ဒဏ္ဍာရီလာ ယင်-ယန် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး) ကို ရယူနိုင်ကြလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ယင်နှင့် ယန် အမျိုးအစား လျှပ်စီးများသည် သဘာဝအရ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တွန်းကန်နေကြရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမျိုးအစားတစ်ခုပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် အခြားအမျိုးအစားတစ်ခုကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ခြင်းသည် များသောအားဖြင့် စွမ်းအင်ပြန်ရိုက်ခတ်မှု (backlash) ကို ဖြစ်ပေါ်စေတတ်သည်။
ထိုသို့သော အကြောင်းရင်းကြောင့် ယင်-ယန် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး) ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။
ကောလာဟလများအရ လျှပ်စီးဧကရာဇ်ကျမ်း၏ နောက်ဆုံးတားမြစ်ထားသောအခန်းဖြစ်သော ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း တွင် ဤအခက်အခဲကို ကျော်လွှားနိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ပါရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ က ယင်-ယန် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး (ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး) ကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်ပေသည်!
"တောက်၊ ဒီ ငါးပါးဘုံလျှပ်စီးကျင့်စဉ်က ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့မိဘူး" ဟု ရှန်ထျန်း က ညည်းညူလိုက်သည်။
သူသည် မူလဒြပ်ငါးပါး နတ်ဘုရားလျှပ်စီး အမျိုးအစား (၁၀) မျိုးစလုံးကို သင်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို တစ်ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါင်းစပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာမှာ အလွန်တရာမှ လက်ဝင်လှသဖြင့် ရှန်ထျန်း စိတ်ဝင်စားမှု ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် သူ တစ်စုံတစ်ရာကို စဉ်းစားမိသွားကာ သူ၏ မှန်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ရွှေရောင်လျှပ်စီးအမှတ်အသားမှာ သူ၏ ရုပ်ချောချော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားသည်။
ငါ့မှာ မူလဒြပ်ငါးပါး နတ်ဘုရားလျှပ်စီးတွေ အားလုံး ရှိနေပြီးသားပုံပဲ!
ဟဲဟဲ၊ ဒါဖြင့်ရင်တော့ ငါ တစ်ချက် စမ်းကြည့်လိုက်ဦးမယ်!
ရှန်ထျန်း သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ့ကို စောင့်ကြပ်ပေးရန် ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော တို့ကို ခေါ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ထჯိုင်ချကာ ငါးပါးဘုံလျှပ်စီးကျင့်စဉ်ကို စတင် ကျင့်ကြံလေတော့သည်။
မည်သည့်လျှပ်စီးအမျိုးအစားကို အရင်ဆုံး ကျင့်ကြံရမည်ဆိုသည့် အစဉ်မှာ လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူညီကြပေ။
ပုံမှန်အားဖြင့် အမျိုးသားများကို ယန်ဟု သတ်မှတ်ကြသောကြောင့် ယန်အမျိုးအစား မူလဒြပ်ငါးပါးလျှပ်စီးက ပို၍ သင့်လျော်မည်ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးများအတွက်မူ ယင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ပေမည်…… ကဲ၊ ကျန်းယွင်ရှီး ကတော့ ခြွင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
အချို့လူများမှာ သတ္တုဒြပ်နှင့် ပို၍ အားကောင်းကြပြီး၊ အချို့မှာ ရေဒြပ်နှင့် ပို၍ အားကောင်းကြသည် စသည်ဖြင့် ရှိကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ကို ငြိမ်ကျအောင် ထိန်းလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ (ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ) တစ်ပုံကြီးကို စုဝေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ငါးပါးဘုံလျှပ်စီးကျင့်စဉ်အတိုင်း လိုက်နာကာ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ သန့်စင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ ခေါင်းမှာ ထုံကျင်လာပြီး အစာအိမ်ထဲတွင် နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
တစ်စုံတစ်ခု ထွက်လာတော့မနဲ!
ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မြန်နေရတာလဲ?