အခန်း ၅၁ - ငါက မီးနိုင်ငံ ရဲ့ ဆဋ္ဌမမင်းသား ရှန်အို ဖြစ်တယ်
ရှန်ထျန်း သည် စကားပြောဆိုပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်စုန့် ကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။
ထိုစဉ် ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အစိမ်းရောင် ဖျော့ဖျော့ ရောင်ဝါသည် ရုတ်တရက် အရောင်ပြောင်းသွားလေသည်။
ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းသည် အသက်စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေသည့် ပို၍ရင့်သော အစိမ်းရောင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီတည်း။
ရှန်ထျန်း လည်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်တော့သည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါ တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်ရာ ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် စိတ်အေးသွားရပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ သူ၏ ရောင်ဝါကို ဖြူစင်လာအောင် လုပ်ဆောင်ရန်ပင် ဖြစ်သေးသည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့် က ဤတူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁၀,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ပြောပြီးသားဖြစ်ရာ ငါက သူ့ကို အသာစီးယူ လိမ်လည်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ကုန်ကျစရိတ် အကုန်အကျကိုလည်း ငါ ကိုယ်တိုင် အပြည့်အဝ ပေးချေခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ တိုးမလာစရာ အကြောင်းကို မရှိပေ။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုတူကို သူ့၏ အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် အခြားသူများအတွက် သတ္တုရိုင်း ရှာဖွေပေးခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ပေးတော့သည်။
...
ခဏအကြာတွင် သတ္တုရိုင်းတစ်ခုထဲမှ ကောင်းမွန်သည့် ပစ္စည်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အဆုံးနှစ်ဖက်တွင် သံလုံးများ တပ်ဆင်ထားသည့် အနီရောင် တုတ်ချောင်းတစ်ချောင်း ဖြစ်ပြီး အလွန်ထူးဆန်းသည့် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့် က ၎င်းကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် အလယ်အလတ်အဆင့် ဓမ္မပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းနှင့် တန်ဖိုးအားဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၄,၀၀၀ ခန့် ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်သည်။
ဤဓမ္မပစ္စည်းကို ရရှိသွားသော ကံကောင်းသူ လူငယ်လေးသည် ရှန်ထျန်း ကို ရှုပ်ထွေးနေသော ခံစားချက်များဖြင့် ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အဆုံးအဖြတ်တစ်ခု ချလိုက်ပြီး ပြောဆိုလာသည်– "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၂,၀၀၀ မပါလာသေးလို့ ဝန်ဆောင်ခကို အခုချက်ချင်း မပေးနိုင်သေးပါဘူး။"
ရှန်ထျန်း က နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်– "ရပါတယ်။ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကိုယ့်ရဲ့ ဝန်ဆောင်မှုက အခမဲ့ပါ။ ကိုယ့်ရဲ့ ရှယ်ယာဝေစုကို ပေးဖို့ မလိုပါဘူး။"
ထိုလူက ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်— "မဟုတ်ရပါဘူး! ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဒါကို ရအောင် ကူညီပေးခဲ့တာပဲ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ပေးကို ပေးရမယ်လေ!
ဟင်... ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ! ဒီဓမ္မပစ္စည်းကို ခင်ဗျားကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၄၀၀ နဲ့ပဲ ကျွန်တော် ရောင်းမယ်လေ!"
သူသည် ရှန်ထျန်း ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာမှာမူ မှောင်မိုက်သွားလေသည်။ သူက ပြောလိုက်သည်— "ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၄,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဓမ္မပစ္စည်းကို ခင်ဗျားက ငါ့ကို ၄၀၀ နဲ့ ရောင်းမယ် ဟုတ်လား။"
သူသည် ဆိုင်ရှင်စုန့် နှင့် ထိုလူကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့ ငါ့ကို လိမ်ညာဖို့ ကြိုးစားနေကြတာလား။
အဲ့ဒီ တောက်ပနေတဲ့ တူတောင်မှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁၀,၀၀၀ ပဲ တန်ဖိုးရှိတာလေ။
ဒီဓမ္မပစ္စည်းက သာမန်ဆန်ပြီး အရုပ်ဆိုးလှပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၄,၀၀၀ တန်တယ်တဲ့လား။
ငါ့ကို လူမိုက်လို့ ထင်နေတာလား။
ငါ့ရဲ့ ဉာဏ်ရည်ကို စော်ကားနေတာလား။
...
၎င်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ရှန်ထျန်း က ထိုသို့ မလုပ်လိုပေ။
သူက တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်— "ဒါဖြင့်ရင် ခင်ဗျားက ငါ့ကို အသာစီးယူပြီး ဒီလိုလုပ်မယ်လို့ ထင်နေတာပေါ့။
ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ ကံကြမ္မာ အခွင့်အလမ်း ဖြစ်တဲ့အတွက် ခင်ဗျားပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ။ ကျွန်တော့်ကို ပေးစရာ မလိုဘူး။
ငါသာ ယူလိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါက ငါ့ကို စော်ကားတာပဲ!
ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် ထွက်သွားတော့သည်။
ထိုလူမှာ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့် က ခရမ်းရောင် ရွှေတူကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒီလောက် ဈေးနှိမ်ကာ ရောင်းချနိုင်ခဲ့တာလဲ။
ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ ကြယ်ပွင့်နီတူကျတော့ အလုပ်မဖြစ်ရတာလဲ။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က ငါ့ပိုက်ဆံကိုတောင် မယူချင်ဘူး။ သူ ငါ့ကို စိတ်ဆိုးသွားတာလား။
ဒါဆိုရင် ငါ့ကိုယ်ငါ လူဂျိုးလူအ ဖြစ်အောင် လုပ်မိလိုက်တာပေါ့။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က အခု ငါ့ကို မကြိုက်တော့ဘူးပေါ့။
ထိုလူသည် ဤမျှလောက်အထိ နောင်တရဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ကံကောင်းသူ လူငယ် (ခ) က သူ့ကို ငေးကြည့်ရင်း ကျောက်စိမ်း ဝါးကျဉ်တံနှင့် ကလောင်တံကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူသည် ၎င်းပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ရာကို စတင် ရေးသားလိုက်၏။
. ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နှင့် ကံကြမ္မာ အခွင့်အလမ်းကို တစ်ဝက်စီ ခွဲဝေယူခြင်း။ အကျိုးသက်ရောက်မှု– အားနည်းသည်။ အခြေအနေ– ပြီးဆုံး။
. ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်ပြီး သူ့ကို လွမ်းဆွတ်ကြောင်း ပြောခြင်း။ အကျိုးသက်ရောက်မှု– ကောင်းမွန်သည်။ အခြေအနေ– သက်တမ်းကုန်ဆုံး။
. ကံကြမ္မာ အခွင့်အလမ်းကို ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ထံ ဈေးနှိမ်၍ ရောင်းချခြင်း။ အကျိုးသက်ရောက်မှု– အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ အခြေအနေ– သက်တမ်းကုန်ဆုံး။
နိဂုံးချုပ်ချက်–
. ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို နှစ်လိုကြည်ဖြူစေမည့် အကြံအစည်သည် ဆန်းသစ်ပြီး တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိရမည်။
. အခြားသူများ လုပ်သမျှကို မျက်စိမှိတ် အတုယူခြင်းသည် ဆိုးကျိုးကို သက်ရောက်စေနိုင်သည်။
. ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် သည် အခြောက်တိုက် အမြတ်ထုတ်ခြင်းကို မနှစ်သက်ပေ။ သူသည် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကိုသာ အမြတ်ထုတ်လိမ့်မည်။
ဤအချက်များကို ရေးသားပြီးနောက် ကံကောင်းသူ လူငယ် (ခ) သည် ဝါးကျဉ်တံကို သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဆိုင်ရှင်စုန့် က ဒီလောက်တောင် ထက်မြက်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမိမှာလဲ။
ငါကရော ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ထူးချွန်တဲ့ အကြံဉာဏ်ကို မတွေးမိခဲ့တာလဲ။
ကြည့်ရတာ အခုတော့ ဘာမှန်းမသိ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဟာ... ဆိုင်ရှင်စုန့် က ငါ့နေရာမှာ အလွယ်တကူ အစားထိုးလို့ရနေတာပဲဟာ ဘာလို့များ ငါ ဒီကို ရောက်နေရတာလဲ။"
ကံကောင်းသူ လူငယ် (က) နှင့် ရှုံမုန် တို့သည် ကံကောင်းသူ လူငယ် (ခ) နှင့် ဆိုင်ရှင်စုန့် တို့ကို လေးစားအားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့နှစ်ယောက် တုန်းက တရားဓမ္မ သင်တန်းကျောင်းကို အတူတူ တက်ခဲ့ဖူးကြတာလား။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထက်မြက်ကြတာလဲ။
"အစ်ကိုကြီး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ မကြာခင်မှာ ဒီထက် ပိုကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ် ထွက်လာမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ ခင်ဗျား ပြောသမျှကို ကျွန်တော် နားထောင်မှာပါ။ ကျွန်တော်ပါ အမြတ်အစွန်း ရသမျှ ကာလပတ်လုံးပေါ့!"
"ကျွန်တော်လည်း တူတူပါပဲ!"
...
တစ်ဖက်တွင်မူ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကတော့ သိပ်ပြီး ပျော်ရွှင်နေပုံ မပေါ်ပေ။
ထိုကံကောင်းသူ လူငယ်သည် သူ့၏ ကြယ်ပွင့်နီတူကို ဆိုင်ရှင်စုန့် ထံ ရောင်းချခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၂,၀၀၀ ကို ရှန်ထျန်း ထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
သူသည် တောင်းပန်သည့်အနေဖြင့် အရာအားလုံးကို ရှန်ထျန်း ထံ ဦးစွာ ပေးအပ်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ရှန်ထျန်း က စုစုပေါင်း အမြတ်အစွန်း၏ တစ်ဝက်ထက်ပို၍ ယူရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် အဆုံးတွင် ၂,၀၀၀ ကိုသာ ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် မိမိကို စိတ်ဆိုးနေဆဲ ဖြစ်မည်ကို ဆက်လက် စိုးရိမ်နေဆဲပင်။
သူက ငါ့ရဲ့ တောင်းပန်မှုကိုတောင် လက်မခံချင်ဘူး။ သူ အခု အရမ်း စိတ်ဆိုးနေမှာ သေချာတယ်။
ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။
ကူညီကြပါဦး!
ကျေးဇူးပြုပြီး!!
ငါ တကယ်ပဲ အသည်းအသန် ဖြစ်နေပါပြီ!
...
തീർച്ചပါက မည်သူမျှ သူ့ကို ဝင်ရောက် ကူညီခြင်း မပြုကြပေ။
ထိုသို့သော အမှားမျိုးကို လုပ်မိသူမှာ မိမိကိုယ်တိုင် မဟုတ်သည့်အတွက် လူတိုင်းက ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နှင့် နောင်တွင် ဘယ်သောအခါမှ ကံစပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
သူတို့သာဆိုလျှင် ဒုက္ခရောက်တာကို ပို၍ အလိုရှိကြလိမ့်မည်!
ရှန်ထျန်း ကတော့ ထိုအရာကြောင့် ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်ခံစားရခြင်း မရှိပေ။
သူသည် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။
သူ၏ တာဝန်မှာ ကျောက်တုံးတစ်တုံးပြီး တစ်တုံး ရွေးချယ်ပေးရန်နှင့် ကံကြမ္မာ အခွင့်အလမ်းများကို ပေါ်ထွက်လာစေရန် လုပ်ဆောင်ပေးရုံသာ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ့ခေါင်း ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် မှန်ကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ ရောင်ဝါသည်လည်း ပို၍ ရှင်းလင်းလာသည်ကို တွေ့ရှိရလေသည်။
ထိုနေရာတွင် အမည်းစက် အစွန်းအထင်းလေး တစ်ခုနှင့် ၎င်းပတ်လည်၌ အလွန်ပါးလွှာသော အမည်းစက် မြူခိုးလွှာလေး တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
သုံးရက်မြောက်နေ့တွင် သူ့ရောင်ဝါသည် လုံးဝ ဖြူစင်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေ၏။
...
ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ တွင် ကံကြမ္မာ အခွင့်အလမ်းများကို ရရှိရန် ရှိကြသူ အားလုံးမှာ မိမိတို့၏ ပစ္စည်းများကို ရရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့် က မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးကြီး ဝေဆာလျက် သူတို့ကို လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။
သူတို့အတွက် ကျောက်တုံးများကို အခမဲ့ ဖြတ်ပေးခဲ့သော်လည်း သူ ရှုံးနိမ့်သွားသည်ဟု မခံစားရပေ။
သူ ရရှိခဲ့သည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅,၀၀၀ မှာ ကျောက်ဖြတ်ခများထက် အများကြီး ပိုများနေပေသည်။
ထို့အပြင် သူသည် ခရမ်းရောင် ရွှေတူကို ဈေးနှိမ်၍ ရောင်းချပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ ကြည်ညိုမှုကို ရရှိခဲ့သည်။
နောင်တွင်လည်း ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နှင့် ကံစပ်ဦးမည်မှာ သေချာပေသည်။
သူတို့ကြားတွင် ကံစပ်မှု ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သူသည် အလွယ်တကူ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ ဆိုင်ရှင်စုန့် က ထိုသို့ တွေးတောနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"မြင်လိုက်လား? အဲ့ဒါကို ဉာဏ်ရည်လို့ ခေါ်တာကွ!" ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် သူ့သားဖြစ်သူကို ပြောဆိုရင်း တစ်ချက် ရိုက်လိုက်သည်— "မင်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က အသက်အရွယ် တူတူချင်းတွေပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကို မင်း ပြန်ကြည့်စမ်းပါဦး! မင်း ဘာတွေ လုပ်နိုင်ခဲ့လို့လဲ။ ငါ သတိပေးလိုက်မယ်၊ နောက်တစ်ခါ အပြင်ထွက်တဲ့အခါ ပြဿနာ မရှာနဲ့၊ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ငါ ချိုးပစ်မယ်!"
လူငယ် ဆိုင်ရှင်စုန့် မှာမူ တစ်ဖန် ပြန်လည် အပြောမခံနိုင် ဖြစ်သွားရပြန်တော့သည်။
...
ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဂူ ၏ တံခါးဝတွင် လူတစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် အဖြူရောင် နဂါးပုံပါသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။
သူသည် အတော်လေး ရုပ်ောကာသ ချောမောပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝသူတစ်ဦးနှင့် တူနေပေသည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့် က သူ့ထံသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"လာပါခင်ဗျာ၊ ကြွပါခင်ဗျ!
ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ မသိဘူးဗျာ။ ကျွန်တော် ဘယ်လို ကူညီပေးရမလဲခင်ဗျာ။"
ထိုလူသည် ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ ဆက်ဆံပုံကို အလွန် ကျေနပ်အားရနေပုံ ရသည်။
သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်— "ငါက မီးနိုင်ငံ ရဲ့ ဆဋ္ဌမမင်းသား ရှန်အို ဖြစ်တယ်!"
အခန်း (၅၁) - မီးနိုင်ငံ၏ ဆဋ္ဌမမင်းသား!
(ရှန်အို : "ငါ့ရဲ့ တောင်းပန်မှုကိုတောင် လက်မခံချင်ဘူး။ သူ အခု အရမ်း စိတ်ဆိုးနေမှာ သေချာတယ်။ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။ ကူညီကြပါဦး! ကျေးဇူးပြုပြီး!! ငါ တကယ်ပဲ အသည်းအသန် ဖြစ်နေပါပြီ!")
(ရှန်ထျန်း - ကျောက်တုံးရွေးချယ်ပေးခြင်း, ဝိညာဉ်ရောင်ဝါ ဖြူစင်လာခြင်း)
(ဆိုင်ရှင်စုန့် နှင့် သားဖြစ်သူ - ဉာဏ်ရည်နှင့် ကျောက်ဖြတ်ခများအကြောင်း)
(မီးနိုင်ငံ : ရှန်အို)