ရှန်ထျန်း သည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်တို့သည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အမွေအနှစ်ပစ္စည်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
၎င်းမှာ စိမ်းလန်းသော ကျောက်စိမ်းမှန်ချပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုမှန်ချပ်၏ အရောင်အသွေးသည် ရိုးရှင်း၍ ရှေးဆန်လှပြီး အချိန်ကာလ၏ အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
၎င်း၏ဘောင်တွင် ထွင်းထုထားသော ထူးဆန်းသည့် ပုံစံများမှာ မဟာဒေါ (Great Dao) ၏ နတ်ဘုရားရေးထိုးချက်များကဲ့သို့ အချင်းချင်း ယှက်နွယ်နေသည်မှာ အလွန်ပင် မှော်ဆန်လှသည်။
မှန်မျက်နှာပြင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နတ်ဘုရားကျောက်စိမ်းဖြင့် ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသည်။
သို့သော်လည်း ထိုမှန်ချပ်မှ ထုတ်လွှတ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် အားနည်းလွန်းသဖြင့် အာရုံခံရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
၎င်းကိုကြည့်ရသည်မှာ အခြားသာမန်မှန်ချပ်များနှင့် မည်သို့မျှ မခြားနားပေ။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ လူသားဧကရာဇ်နန်းတော်အတွင်း၌ ဤမျှ သာမန်ကျသော ပစ္စည်းမျိုး ရှိနေနိုင်ပါ့မလား။
ဒါကိုလည်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အမွေအနှစ်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပါ့မလား။
ရှန်ထျန်း သည် သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ ထိုကျောက်စိမ်းမှန်ချပ်မှာ သာမန်သာဖြစ်နေဆဲပင်။
သူက "ငါ အလိမ်ခံလိုက်ရတာလား" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှန်ထျန်း သည် ထိုမှန်ချပ်ဆီသို့ လက်ဆန့်လိုက်သည်။
ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးမှတော့ မယူဘဲပြန်သွားလျှင် အလကားဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဤမှန်ချပ်အတွင်း၌ ဝှက်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေနိုင်ပြီး အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။
မည်သို့ဆိုစေ၊ ၎င်းမှာ လူသားဧကရာဇ်နန်းတော်မှ ပစ္စည်းဖြစ်ရာ မကောင်းစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
...
ရှန်ထျန်း သည် မှန်ချပ်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
မှန်ချပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူသည် မှန်ချပ်အတွင်း၌ ကျယ်ပြောလှပပြီး တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ နယ်နိမိတ်မရှိသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုနှယ် ကျယ်ပြောလှသည်။
၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်၏။
ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ထဲသို့ သတင်းစကားတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ထိုရှေးဟောင်းမှန်ချပ်၏ မူလအစနှင့် ပတ်သက်နေသည်။
ဤပစ္စည်းကို ခွန်လွန်တောင်တန်း ဟု ခေါ်ဆိုပြီး စိတ်ကူးယဉ်၍မရနိုင်သော မူလဇစ်မြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ရှေးခေတ်ကာလများတွင် ခွန်လွန်တောင်တန်း သည် တုနှိုင်းမဲ့ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ခွန်လွန်တောင်တန်း နန်းတော် ရှိခဲ့ဖူးသည်။
ထိုအဖွဲ့အစည်း၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ထိုခေတ်ကာလတွင် ကမ္ဘာ့အძლიန်ဆုံးဖြစ်သည့် အနောက်ဘက်က ကွင်းမားသခင်မ (Queen Mother of the West) ဖြစ်သည်။
ကွင်းမားသခင်မ၏ လက်ထဲတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော လက်နက်တစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းမှာ ခွန်လွန်တောင်တန်း ဖြစ်သည်။
ခွန်လွန်တောင်တန်း သည် တိုက်ခိုက်ရေးကို အဓိကထားသည့် လက်နက်မဟုတ်သော်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူတို့ ကြောက်ရွံ့ရသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ ၎င်းတွင် ကမ္ဘာပေါ်၌ အထူးခြားဆုံးဖြစ်သော အချိန်နှင့်နေရာ (space-time) စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ခွန်လွန်တောင်တန်း ၏ စွမ်းအားသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်အား အချိန်နှင့်နေရာတို့တွင် ခရီးသွားနိုင်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။
ဤစွမ်းအားမှာ ကမ္ဘာ၏ မူလစွမ်းအင်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့်အရာဖြစ်ပြီး ကံကြမ္မာကိုပင် ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အရာဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခွန်လွန်တောင်တန်း ကို ဤနေရာ၌ ရရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သူသည် ခွန်လွန်တောင်တန်း ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မြင်တွေ့ရန်အတွက် မိမိ၏ စွမ်းအင်များကို အမြန်ဆုံး သွင်းလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာသည်—ခွန်လွန်တောင်တန်း သည် တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေသည်။
နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ထိုးဖောက်သွားပြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ဤနေရာတွင် နေမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းသည် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပပြီး ကြည့်ရှုရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
နေရာလပ်များ လိမ်ကောက်သွားပြီး ကမ္ဘာကြီး ပွင့်အာလာသည်။
ဗလာနယ်ထဲတွင် အလင်းရောင် အပေါက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကမ္ဘာကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် မရေမတွက်နိုင်သော နိယာမများကို ဆွဲယူလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤစွမ်းအားသည် အလွန်ပြင်းထန်လှပြီး သူ သတိမပြုမိခင်မှာပင် အလင်းပေါက်က သူ့ကို မျိုချလိုက်သည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ပြင်းထန်သော မူးဝေမှုတို့သည် ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ကို တိုက်ခိုက်လာပြီး ကမ္ဘာကြီး လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် မူးဝေမှုကို အားတင်းကာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ထိုအခိုက်တွင် ရှန်ထျန်း သည် အလွန်ထူးဆန်းသော နေရာတစ်ခုတွင် ရောက်ရှိနေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ နေရာလပ် နိယာမများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် အတားအဆီးများဖြစ်ပြီး ဤနေရာကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် အချိန်ကာလ၏ အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အချိန်မြစ် (River of Time) တစ်ခု ရှိနေပြီး အလွန်နက်နဲလှသည်။
အချိန်မြစ်သည် လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းနေပြီး အဆုံးမရှိသော နေရာသို့ ဦးတည်သွားနေသည်။
သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အလွန်အားကောင်းသော အချိန်-နေရာ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သမုဒ္ဒရာတစ်ခုကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသည်။
ဤနေရာသည် ထူးဆန်းမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ရှန်ထျန်း မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ "ငါ ဘယ်နေရာကို ရောက်နေတာလဲ" ဟု မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။
ရှေးဟောင်းမှန်ချပ်တစ်ခုက သူ့ကို မသိနိုင်သော ဗလာနယ်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်သည်။
ဤနေရာသည် ငါးဒေသ (Five Regions) နှင့် အလွန်ဝေးကွာသော လူသူမရှိသည့် ဗလာနယ် မဟုတ်လောက်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။
ရှန်ထျန်း သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ဆုပ်ကာ သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားလက်သီး (Heavenly Divine Fist) ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး နေရာလပ် အတားအဆီးဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း နေရာလပ် အတားအဆီးမှာ အလွန်မာကျောပြီး လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ!
ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားမှာ ပုံမှန်နတ်သား (Perfected Immortal) တစ်ဦးကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်သည့် အားရှိသော်လည်း ဤအတားအဆီးကို အနည်းငယ်မျှပင် မခြစ်နိုင်ဘူးလား။
ဤနေရာသည် အတိအကျအားဖြင့် မည်သည့်နေရာနည်း။
...
ရှန်ထျန်း သည် ၎င်းကို မယုံကြည်ဘဲ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် အချိန်မြစ်၏ အထက်ပိုင်း၌ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူသည် အချိန်မြစ်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိယာမပေါင်းစုံမှာ တုန်လှုပ်ကာ စည်းချက်ပျက်သွားကြသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီသွားပြီး နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းထန်သွားသည်။
ထိုပုံရိပ်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး တုနှိုင်းမဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
ကောင်းကင်ဘုံကို လျစ်လျူရှုကာ စကြာဝဠာကို မထီမဲ့မြင် ပြုံးရယ်နေသည့် ထိုတည်ရှိမှုမှာ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းခြေထားသည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။
ဤသူသည် မည်သူနည်း။
ရှန်ထျန်း အခြေအနေကို မဆုံးဖြတ်ရသေးမီမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာလပ်များ ကွဲအက်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်မှုကြောင့် ဤနယ်ပယ်မှ တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ထိုပုံရိပ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်နက်နဲသော အကြည့်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် အချိန်နှင့်နေရာကို ကျော်လွန်ကာ မဟာဒေါ (Grand Dao) ၏ နက်နဲသော အသံဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ!"
သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အာဏာရှင်ဆန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဤနေရာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
ထိုပုံရိပ်သည်လည်း အချိန်မြစ်ထဲတွင် အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
...
ရှန်ထျန်း ၏ အကြည့်များ တောင့်တင်းသွားပြီး သူပြောခဲ့သည့် စကားကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
သူ သတိပြန်ဝင်လာသည့်အခါတွင် မြောက်ပင်လယ် (North Sea) အပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။
သူသည် ထိုသို့သော ထူးဆန်းသည့် နေရာတွင် အဘယ်ကြောင့် ရောက်နေရသနည်း။ ထိုသူမှာ မည်သူနည်း။
ရှန်ထျန်း သည် မှေးမှိန်နေသော ခွန်လွန်တောင်တန်း ကို ကြည့်လိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ ထူးခြားသည့်ပုံပေါက်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အသုံးမဝင်ဟု သူခံစားရသည်။ ဤအတွေ့အကြုံ မပြီးဆုံးမီတွင် ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်အချို့ကိုသာ မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ စွမ်းအားနှင့် ကံကြမ္မာတို့မှာ မည်သို့မျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ တစ်ခုတည်းသော ပြောင်းလဲမှုမှာ လူသားဧကရာဇ်နန်းတော်မှ မြောက်ပင်လယ် ကောင်းကင်ယံသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဒါက အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ရတနာတဲ့လား။ ဒါလောက်ပဲလား။
အလိမ်အညာပါလား!
ရှန်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ထိုအကြောင်းများကို အများကြီး မတွေးတော့ပေ။
မည်သို့ဆိုစေ၊ ဤခရီးစဉ်မှ သူ အများကြီး ရရှိခဲ့သည်။
သူ၏ စွမ်းအားများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာရုံသာမက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဆက်လက်အားဖြည့်ပေးနိုင်မည့် အမွေအနှစ်များကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဤအရာများကို အသုံးပြု၍ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားနန်းတော် (Heavenly Courts) ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်ပေမည်!
ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ရှန်ထျန်း သည် ခွန်လွန်တောင်တန်း ကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။
...
ရှန်ထျန်း သည် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြောက်ပင်လယ်၏ နယ်စပ်ရှိ ငါးဖမ်းရွာလေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။
ထိုရွာထဲမှ ထွက်ပေါ်နေသော မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်တစ်ခုကို သူ ခံစားမိလိုက်သည်။
ထိုအငွေ့အသက်မှာ အလွန်ပင် ယုတ်မာပုပ်သိုးလှသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တို့၏ မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဦးက ဤနေရာတွင် ဖျက်ဆီးနေခြင်းများ ဖြစ်နေသလား။
သုံးနှစ်အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တို့က ပြဿနာများ ပြန်လည်စတင်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပါ။
ရှန်ထျန်း သည် ငါးဖမ်းရွာလေးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားစဉ် သူ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားသည်။ သူ ရွာထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေလေ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ အေးစက်မှုမှာ လူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် အပိုင်းပိုင်းအစအစ ဖြစ်သွားစေနိုင်လောက်သည့် အောက်ခြေမရှိသော ရေခဲတိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာလေလေပင်။
ဤနေရာမှာ အမှောင်ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မကောင်းဆိုးဝါး မြူခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ရွာတစ်ခုလုံးမှာ ဖျက်ဆီးခံထားရပုံရပြီး ကျောက်ခဲများနှင့် အပျက်အစီးများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ရွာ၏ အတွင်းပိုင်းမှ သွေးရနံ့များမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံ့လွင့်နေပြီး အလွန်ပင် စူးရှလှသည်။
ညည်းတွားသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများမှာ မရပ်မနား ပဲ့တင်ထပ်နေသဖြင့် ကြက်သီးမွေးညင်းများပင် ထသွားစေသည်။
ရှန်ထျန်း ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ဖျက်ဆီးခံထားရသည့် မြင်ကွင်းများကိုသာ မြင်တွေ့နေရသည်။
အလောင်းများနှင့် ပြတ်တောက်နေသော ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။
လူအချို့မှာ နှလုံးသားများ အထုတ်ခံထားရပြီး မျက်လုံးများမှာ ပေါက်ထွက်နေကာ ငြိမ်းချမ်းစွာပင် သေဆုံးခွင့်မရခဲ့ကြပေ။
အချို့သူများ၏ အူများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ စီးကျနေပြီး သွေးများမှာ မြစ်ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသည်။
ကလေးငယ်များ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်များနှင့် ဆံပင်ဖြူအိုမင်းနေသော လူကြီးများလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင်ပင်။ သူတို့အားလုံးမှာ ရက်စက်စွာ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤနေရာရှိ အလောင်းများမှာ တောင်ကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပုံနေပြီး ငရဲပြည်တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေသည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တို့၏ လက်ချက် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
...
ရွာ၏ အတွင်းပိုင်းတွင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် အုပ်စုတစ်စုသည် ဖျက်ဆီးနေကြသည်။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အနက်ရောင် အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များမှာ သူတို့တစ်ဝိုက်တွင် ဝန်းရံနေသည်။
သူတို့၏ ကျောပြင်မှ ထက်မြက်သော အရိုးချွန်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ မျက်နှာများမှာ ကြမ်းတမ်းရက်စက်ပြီး မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်ခြယ်နေသည်။
ဤ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များမှာ ငရဲမှ လာသော နတ်ဆိုးများကဲ့သို့ပင် စိတ်တိုင်းကျ သတ်ဖြတ်နေကြသည်။
သူတို့၏ ရှေ့တွင်မူ မျက်လုံးများ သွေးရောင်သမ်းနေသော ရွာသားအချို့ ရပ်နေကြသည်။
"ဒီစောက်ကျိုးနည်းတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တွေ၊ ငါ့မိန်းမနဲ့ ငါ့သားရဲ့ အသက်ကို ပြန်ပေးစမ်း!"
ရွာသားတစ်ဦးက အော်ဟစ်ကာ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ပေါက်တူးဖြင့် သူ၏ရှေ့ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကို ထုရိုက်လိုက်သည်။
သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
မိမိတို့၏ ဇနီးနှင့် ကလေးများမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များ၏ လက်ချက်ဖြင့် မိမိတို့မျက်စိရှေ့တွင်ပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မည်သို့လျှင် ဒေါသထွက်မနေဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။
သို့သော်လည်း ရွာသားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများ မရောက်ရှိမီမှာပင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သည်းဖြင့် ထိုးဖောက်ကာ နှစ်ပိုင်းဖြစ်သွားအောင် ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။
"ပုရွက်ဆိတ်အုပ်စုက ငါ့ကို ခုခံရဲတယ်ပေါ့လေ!"
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် က ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် သွေးမိုးထဲတွင် စိမ်နေရင်း ထိုခံစားချက်ကို နှစ်သက်နေပုံရသည်။
ကျန်ရှိနေသော ရွာသားများကိုလည်း အခြား မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များက သတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။ သမီးငယ်လေးတစ်ဦးသာ တုန်ယင်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ထိုရွာသားများ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်ပြီး ဒေါသထွက်နေသည်။
ဤသူတို့မှာ သာမန်လူသားများသာ ဖြစ်ကြသည်။ အားအကောင်းဆုံးသူပင်လျှင် အခြေခံအုတ်မြစ် (Foundation Establishment) အဆင့်မျှသာ ရှိသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များ၏ အကြမ်းဖက်မှုအောက်တွင် သူတို့မှာ ပြန်လည်ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိခဲ့ပေ။
ဤနေရာမှာ အလွန်ပင် ကြေကွဲစရာကောင်းပြီး နှလုံးသားကိုပင် အေးစက်သွားစေသည်။
...
ထိုအချိန်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များသည် ထိုသမီးငယ်လေးဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တစ်ကောင်က ရက်စက်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ဟဲဟဲ၊ ဒီလောက် ဖြူဖွေးနုနယ်တဲ့ ကလေးလေးဆိုတော့ အရသာ ရှိမှာပဲ။"
သူ၏ သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး ပုပ်အဲ့အဲ့ တံတွေးများမှာ စီးကျနေသည်။
သမီးငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ တုန်ယင်လာပြီး မျက်လုံးများတွင် ကြောက်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူမသည် လက်ထဲရှိ အရုပ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားရင်း အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် နောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာနေသည်။
"သေလိုက်တော့!"
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ထက်မြက်သော လက်သည်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ အောက်သို့ စိုက်ချလိုက်သည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ သူမကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေလိမ့်မည်!
ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကလေးမလေး၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ပြီး သူ၏ ပုံပန်းမှာ နတ်သားကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်လှသည်။
ထိုသူမှာ ရှန်ထျန်း ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်သွားပြီး ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည် - "နောက်ထပ် တစ်ယောက် သေဖို့ ရောက်လာပြန်ပြီပေါ့!"
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် သူ၏ ထက်မြက်သော လက်သည်းများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှန်ထျန်း ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည် - "ပျက်စီးသွား!"
ထိုခဏတွင် ကောင်းကင်ဘုံ ပြိုလဲသွားသကဲ့သို့ပင် ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မှာ ချက်ချင်းပင် သွေးမြူများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး သူတို့၏ အူများပင် ပျက်စီးသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် ထပ်မံမနေရဲတော့ဘဲ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးကြသည်။
ဤလူသားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူတို့နှင့် မယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်!
ဤသည်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော လူသားစွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ထို မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် "ဘေးအန္တရာယ်က လုံးဝ ကျရောက်လာပြီလား" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိသည်။ ဤနေရာမှာ ပုံမှန်အခြေအနေများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။
ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရလျှင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တစ်ကောင်သာ မြောက်ပင်လယ်တွင် ပေါ်လာလျှင်ပင် နတ်ဆိုး-လူသား အဖွဲ့အစည်း အဓိကအုပ်စုများအားလုံးက ချက်ချင်းပင် အရေးယူဆောင်ရွက်ကြလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် မြောက်ပင်လယ် လမ်းကြောင်းမှာလည်း ယခင်က ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တို့အနေဖြင့် ဤမျှမြန်ဆန်စွာ ကျူးကျော်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
၎င်းကို ရှင်းပြနိုင်မည့် နည်းလမ်းနှစ်ခုသာ ရှိသည်။
ပထမတစ်ခုမှာ ဤသုံးနှစ်အတွင်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တို့၏ တပ်ဖွဲ့များက အခြားဒေသများမှ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး ဒေသငါးခုလုံးကို အပြီးတိုင် သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သို့သော်လည်း ဤအရာမှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ရှန်ထျန်း သိသည်။
ဒေသငါးခုတွင် ဟွမ်ရှီး အရှင်သခင်က တာဝန်ယူ စိုးမိုးထားသဖြင့် ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ကျဆုံးသွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုသာ ရှိသည်—သူသည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းလာမိခြင်း ဖြစ်သည်!
မီးတောက်ကျမ်း (Kunlun Mirror) သည် အချိန်နှင့်နေရာ၏ စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ်သို့ ခရီးသွားနိုင်သည့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ အချိန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဒေသငါးခု ကျဆုံးပြီးနောက်ပိုင်း အချိန်ကာလသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ယခုဖြစ်ပျက်နေသမျှ အရာအားလုံးကို ရှင်းပြနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဤသည်ပင် ဖြစ်သည်။
...
ဤအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် ရှန်ထျန်း ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။
သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မီးတောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ဝန်းကျင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ အလွန်ပင် အေးစက်လှသည်။
ထွက်ပြေးနေသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး သူတို့၏ သတ္တိများမှာ အစစအရာရာ ပျက်ပြားသွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဘုန်း!
ထိုခဏတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ကွဲအက်သွားသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း မှာ လုံးဝ ပျော်ရွှင်ခြင်း မရှိပေ။
သူ၏ ရှေ့တွင် တောင်ကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပုံနေသော အလောင်းများနှင့် ကြေကွဲဖွယ် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှလုံးသားမှာ အလွန်ပင် လေးလံသွားသည်။ ဤနေရာမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလွန်းသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ထို့နောက် ရှန်ထျန်း သည် နောက်သို့လှည့်ကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ကလေးမလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကလေးမလေးမှာ သနားစရာကောင်းလှပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးသော မျက်နှာလေးမှာ ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူမ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများတွင် ကြောက်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သနားစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
သူမသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကွေးကွေးလေး ထိုင်နေပြီး ခြေထောက်များကို လက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်ကာ တုန်ယင်နေသည်။
ရှန်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဤအရွယ်ရှိ ကလေးမလေးတစ်ဦးသည် ပူပန်စရာမလိုဘဲ ပျော်ရွှင်စွာ ကြီးပြင်းသင့်သူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ဤကဲ့သို့သော ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး မိမိ၏ မိသားစု ပျက်စီးသွားသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤဖိအားကို သူမ မည်သို့လျှင် ခံနိုင်ရည်ရှိပါမည်နည်း။
...
ရှန်ထျန်း သည် ကလေးမလေးထံသို့ လျှောက်သွားကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည် - "မကြောက်ပါနဲ့။ ဒီနေရာမှာ စိတ်ချရပါတယ်!"