ငါကတကယ်ပဲကံကြမ္မာရဲ့သားတော်မဟုတ်ရပါဘူး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Am Really Not The Son of Providence – Chapter 491: Ancient Heavenly Courts, The 108 Heavenly Generals’ Legacy! | NovelPing

အရာအားလုံးကို စီစဉ်ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ရှုပ်ထွေးသောပင်လယ် အတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားသက်တန့်ရောင်ခြည်တစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ကာ ပင်လယ်ပြင်ဧရိယာအတွင်းသို့ မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

မျက်စိကျိန်းမတတ်တောက်ပနေသော နတ်ဘုရားရောင်ခြည်တန်းများသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားရာ ရှုပ်ထွေးသောစွမ်းအင်များကို တုန်ခါသွားစေသည်။

ရှန်ထျန်း ဆက်လက်ဝင်ရောက်သွားလေလေ၊ မူလအစရှုပ်ထွေးမှုစွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုဆူပွက်လာလေလေဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ မီးခိုးရောင်မြူခိုးများမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေပြီး အလွန်ထက်မြက်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

စုံလင်သောနတ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် ဤစွမ်းအားကို ခုခံရန် ခက်ခဲကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏ အသားအရေများပင် ပြတ်တောက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ဤရှုပ်ထွေးသောစွမ်းအင်များသည် ရှန်ထျန်း အပေါ်တွင်မူ မည်သို့မျှ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိပေ။

သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏အသားအရေမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းအောင် ခိုင်မာသန်စွမ်းသဖြင့် ရှုပ်ထွေးသောစွမ်းအင်အားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်သည်။

နာရီအနည်းငယ်ကြာ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားသည်။

...

ဤနေရာသည် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြီးမားသောလှိုင်းတံပိုးများမှာ အဆုံးမရှိ ဆူညံစွာ ထကြွနေသည်။

မီးခိုးရောင် ရှုပ်ထွေးသောစွမ်းအင်များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့နေပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ လျှံကျနေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့မှာ မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် မိမိ၏လက်ချောင်းများကိုပင် မမြင်နိုင်ပေ။

သေချာစွာ စူးစမ်းကြည့်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ဤနေရာရှိ ရှုပ်ထွေးသောစွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အစိုင်အခဲအခြေအနေအထိ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူသာ ရှန်ထျန်း ၏ ရှုပ်ထွေးသောခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်မထားပါက ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် မည်သို့မျှ ရဲဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ တစ်စုံတစ်ခုက လမ်းပြနေသကဲ့သို့ ပင်လယ်အောက်ခြေမှ ရင်းနှီးမှုတစ်စုံတစ်ရာကို သူခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးတောရင်း ရှန်ထျန်း သည် ပင်လယ်ရေအောက်သို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ငုပ်လျှိုးသွားသည်။ ပေပေါင်း တစ်သန်းနီးပါး ရွေ့လျားပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ပင်လယ်အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော နန်းတော်တစ်ခုသည် ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုနေရာမှာ ရှေးကျပြီး သက်တမ်းရင့်နေသည်။ နန်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ သဲများဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလင်းရောင်မရှိဘဲ မှေးမှိန်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျိုးပဲ့နေသော နံရံများနှင့် အုတ်ကျိုးကျောက်ပျက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ အနက်ရောင်ပြောင်းသွားသည့် ကျိုးပဲ့နေသော တိုင်လုံးအချို့လည်း ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့မှာ လုံးဝခြောက်သွေ့သွားသော သွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် တိုက်ပွဲမှာ မည်မျှပြင်းထန်ခဲ့သည်ကို သိနိုင်သည်။

သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များစွာတို့သည် သွေးမြေကျကာ အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤနေရာကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံးသည် မြောက်ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏အတိတ်က ဂုဏ်ကျက်သရေမှာ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။

...

ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။ ဤပျက်စီးနေသောနန်းတော်မှာ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ အပျက်အစီးများဖြစ်ကြောင်း သူအတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံလောက ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဤနေရာသည် မကောင်းသော အရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်းနှင့် ယခင်က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ၏ ကျိန်စာသင့်ထားကြောင်း သူသည် သင်္ချိုင်းစောင့်ထံမှ သိထားပြီးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသတိထားခြင်းက ပို၍ကောင်းပေမည်။

ရှန်ထျန်း သည် ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံလောက အတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်တစ်ခု စိမ့်ထွက်လာသည်။

ထိုမကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်ကောင်းပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ယုတ်မာပြီး လူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အားအကောင်းဆုံး အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော စိတ်ခံစားချက်များကို သိုဝှက်ထားသည်။

၎င်းနှင့် အနည်းငယ်မျှ ထိတွေ့မိရုံဖြင့် စိတ်ကို ပျက်စီးစေပြီး ရူးသွပ်သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။

ထို့ပြင် ဤမကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။

နတ်ဘုရားအဆင့် နီးပါးရှိသော တည်ရှိမှုများပင်လျှင် ဤစွမ်းအားကို ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ဒါက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ရဲ့ ကျိန်စာပဲလား"

ရှန်ထျန်း သည် အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ အကန့်အသတ်မရှိ ပြန့်နှံ့နေပြီး ကမ္ဘာလောကကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ နောက်ကျောတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး တောက်ပသော ရွှေရောင်ဘီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သန့်ရှင်းသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များမှာ ရွှေရောင်အလင်းအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး လောကထဲသို့ ပြန့်လွင့်သွားသော မီးခိုးရောင်အငွေ့များအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ဆေးကြောခံလိုက်ရသောအခါ ဤနေရာသည် သန့်ရှင်းသော စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ကြည်လင်သွားသည်။

ဤစွမ်းအားမှာ ရှန်ထျန်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော သန့်စင်ခြင်း ရွှေရောင်ဘီးကျမ်းမှ ဖြစ်သည်။

သန့်စင်ခြင်း ရွှေရောင်ဘီးသည် မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် အလွန်ထိရောက်သည်။ ၎င်းနှစ်ခုမှာ လုံးဝမတည့်ကြဘဲ အတူတကွ မတည်ရှိနိုင်ပေ။

ဤနေရာရှိ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်အများစုကို ရှန်ထျန်း က သန့်စင်လိုက်သဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ တောက်ပလာသည်။

ရှန်ထျန်း သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရလျှင် ဤအဆင့်ရှိ ကျိန်စာတစ်ခုသည် နတ်ဘုရားအဆင့် နီးပါးရှိသူများကိုသာ အများဆုံး ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက်မူ ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ပါက နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်များတွင် မည်သူမျှ ပြန်လည်နိုးထလာပြီး ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို အဘယ်ကြောင့် ပြန်လည်မတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ကြသနည်း။

အတွင်းတွင် ဝှက်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ခုများ ရှိနေသလော။

...

ရှန်ထျန်း သည် သတိမလျှော့ဘဲ ရှေ့ဆက်တိုးသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အာကာသမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် စုဝေးလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

အကန့်အသတ်မဲ့ စွမ်းအင်များမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာဖြင့် ပန်းထွက်လာသည်။

မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များမှာ ရိုင်းစိုင်းစွာ တိုးထွက်လာပြီး အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပြန့်နှံ့သွားကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် မျက်လုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

ထူထဲသော မကောင်းဆိုးဝါး မြူခိုးများမှာ ကြီးမားပြင်းထန်ပြီး စိတ်နှလုံးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သည့် ဝမ်းနည်းဖွယ် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်သည်။

မျက်လုံးမှာ မကောင်းဆိုးဝါး မြူခိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ် လူတစ်ဦး၏ မျက်လုံးကဲ့သို့ပင် အလွန်ထင်ရှားနေသည်။

ရှန်ထျန်း သည် ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဆံပင်များပင် ထောင်သွားသည်။ သူသည် အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သွေးရောင်ရှိသော မျက်လုံးမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက တိုက်ရိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းသည် သူ၏ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူလိုနေသကဲ့သို့ပင်။

ရှန်ထျန်း သည် လေးလံသောစိတ်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ၏ စစ်မှန်သော ကျိန်စာစွမ်းအားလော။

မည်သူမျှ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံလောက ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ ဤစွမ်းအားတစ်ခုတည်းကပင် ဒေသငါးခုရှိ ကျွမ်းကျင်သူ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းကို တားဆီးနိုင်ပေသည်။ ဤအငွေ့အသက်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး စုံလင်သောနတ်အဆင့်ထက် များစွာကျော်လွန်ကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

...

ထိုအချိန်တွင် သွေးရောင်မျက်လုံးက ကြည့်လိုက်ရာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုစွမ်းအားမှာ အလွန်ယုတ်မာပြီး အာကာသကို ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုလိုသည့်အလား ကြီးမားသောစွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

ရှန်ထျန်း သည် မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြုတ်လိုက်သည်။ ရှုပ်ထွေးသောစွမ်းအင်တစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ့ကို လုံးဝဝန်းရံထားလိုက်သည်။

ငွေရောင်အဖြူရောင် မြူခိုးများက သူ၏ကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသဖြင့် ရှန်ထျန်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုပ်ထွေးသောစွမ်းအင်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

စုံလင်သောနတ်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော ကျွမ်းကျင်သူများ ဆင်းသက်လာလျှင်ပင် ၎င်းကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုမျက်လုံးတွင် တွေဝေမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုအသွင်ဖျောက်ထားမှုကို ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်ပေ။

သို့သော် မကြာမီတွင်ပင် ၎င်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာသည်။

အာကာသထဲမှ အသံအက်အက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဒါ မင်းပဲလား! မင်း ပြန်ရောက်လာပြီလား!?"

ဤအသံမှာ အကန့်အသတ်မဲ့ အာကာသနှင့် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှ လာသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ရှန်ထျန်း သည် ဤအသံတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။

ရှန်ထျန်း သည် နားမလည်နိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဤသူမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အစွမ်းထက်သည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ရှန်ထျန်း သည် ဤသူကို မမှတ်မိပေ။ သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် အားလုံးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

ရှန်ထျန်း မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

...

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ရှန်ထျန်း သည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အကြောင်းပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

ထို နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူမှာ စိတ်ရူးသွပ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုမျက်လုံးမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်ကို ဆောင်ကြဉ်းထားသည်။

ချီး!

မျက်လုံးအိမ်ထဲမှ သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

ထိုသွေးရောင်အလင်းတန်းမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး အလွန်ယုတ်မာသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် သွေးရောင်လွှမ်းသွားစေသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းသည် စုံလင်သောနတ်အဆင့်ရှိ တည်ရှိမှုများကိုပင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဟု သူခံစားမိသည်။ ဤသည်မှာ ကျိန်စာ၏ စွမ်းအားသက်သက်သာဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် ကျွမ်းကျင်သူ၏ ကိုယ်ပွားမျှသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ထိုသူ၏ ရုပ်ခန္ဓာအစစ်အမှန်ကသာ လူ့လောကထဲသို့ ဆင်းသက်လာပါက မည်မျှထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်နည်း။

ရှန်ထျန်း သည် မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ စစ်တုရင်ခုံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ကြယ်တာရာများ၏ စွမ်းအားကို ဆွဲယူရန်အတွက် အစီအရင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်း စစ်တုရင်ခုံမှာ အကန့်အသတ်မရှိသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပျံဝဲနေသည်။

အဆုံးမရှိသော ကြယ်တာရာများ၏ ကုလားကာတစ်ခု အောက်သို့ကျဆင်းလာပြီး သူ့ကို လုံးဝဝန်းရံဖုံးအုပ်သွားသည်။

ဘုန်း!

အသံမှာ နားကွဲမတတ်ပင်။

ကြယ်တာရာများ၏ ကုလားကာမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ဤတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် လုံးဝကွဲအက်သွားတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မည်သို့ဆိုစေကာမူ ဤစစ်တုရင်ခုံမှာ ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ မင်းသား ရှုပ်ထွေးသောပင်လယ် ၏ အမွေအနှစ်ရတနာကြီး ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသောစွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သို့သော် ဤ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ တိုက်ခိုက်မှုက ၎င်းကိုပင် လှုပ်ခါသွားစေနိုင်သည်။

ဤ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သနည်း။

...

"သေစမ်း!" ဟု မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် က ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်ပြန်သည်။

ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူ ခုခံနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ဤစွမ်းအားကို ကန့်သတ်ချက် တစ်စုံတစ်ခုက ထိန်းချုပ်ထားပြီး အကန့်အသတ်မရှိ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၍ မရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံလောက တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

နေမင်းကြီးကဲ့သို့ လင်းလက်တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကမ္ဘာလောကကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး အာဏာရှင်ဆန်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုအငွေ့အသက်မှာ လောကရှိ မကောင်းမှုမှန်သမျှကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုသည့်အလား ကြီးမားခမ်းနားပြီး ဖြူစင်သောတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဧရာမ ရွှေရောင်တံဆိပ်တစ်ခုမှာ ရှန်ထျန်း ၏ နောက်ကျောတွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုရှေးဟောင်းတံဆိပ်မှာ မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ၍ မြင့်မားသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားပြီး ၎င်း၏ အငွေ့အသက်မှာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်၍ တိုင်းတာ၍မရနိုင်ပေ။

၎င်းသည် အောက်သို့ဆင်းသက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် နစ်မြုပ်သွားစေမည့်အလား အရာအားလုံးကို တိုက်ခိုက်ရှင်းလင်းသွားသည်။

"လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ်!!!"

အစွမ်းထက်သော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ အသံမှာ ချွန်မြနေပြီး ကြောက်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ထိတွေ့မိသွားသည့်အလားပင်။

မကောင်းဆိုးဝါး မြူခိုးများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အဆုံးမရှိ ဆူပွက်လာသည်။ မျက်လုံးမှာလည်း ပိုမိုနီရဲလာပြီး ခုခံရန်အတွက် စွမ်းအားရှိသမျှ ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုရှေးဟောင်းတံဆိပ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အရာအားလုံးမှာ အားနည်းလွန်းလှသည်။

တစ်ခဏချင်းတွင် အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျွမ်းကျင်သူ၏ မျက်လုံးကြီးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားသည်။ ၎င်းပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသများပင် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး အာကာသလှိုင်းများမှာ ကီလိုမီတာ တစ်ထောင်အထိ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

...

ရှန်ထျန်း မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။ သူသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ဧရာမ ရှေးဟောင်းတံဆိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ရင်းနှီးမှု ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူ အစောပိုင်းက ခံစားခဲ့ရသော ရင်းနှီးသည့် အငွေ့အသက်မှာ ဤရှေးဟောင်းတံဆိပ်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှေးဟောင်းတံဆိပ်မှာ တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တည်ငြိမ်သွားပြီး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဧရာမ ရှေးဟောင်းတံဆိပ်မှာလည်း လက်ဖဝါးအရွယ် ရွှေရောင်တံဆိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှန်ထျန်း ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ခါသွားသည်။ ဤရွှေရောင်တံဆိပ်ထဲတွင် တူညီသော မူလအစရှိသည့် အငွေ့အသက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်ကို သူခံစားမိသည်။

ဤအငွေ့အသက်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ဆင်တူနေသည်။

ရှန်ထျန်း က သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်၊ "လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် လား။ ဒါဟာ ပထမဆုံး လူသားဧကရာဇ် ထိန်းချုပ်ခဲ့တဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ လက်နက်ကြီးများ ဖြစ်နေမလား။"

ပထမဆုံး လူသားဧကရာဇ်သည် သူ၏လက်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော လက်နက်ကြီးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ဂူစောင့်ထံမှ သူသိရှိခဲ့ရသည်။

ထိုလက်နက်ကြီးမှာ ရှေးဦး ရှုပ်ထွေးမှုမှ ပေါက်ဖွားလာပြီး မွေးရာပါ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပါဝင်ကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က ပထမဆုံး လူသားဧကရာဇ်သည် လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားဧကရာဇ် သုံးပါးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့နှင့်အတူတကွ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် မှာလည်း ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအင်အများစုကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က နတ်ဘုရားမင်း ၃၆ ပါးတို့သည်လည်း လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် ၏ စွမ်းအားကို ချေးငှားကာ ဒေသငါးခုကို တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းက လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကိုပါ ကုန်ဆုံးသွားစေပြီး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်များ၏ တိုက်ပွဲများတွင် လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့တော့ပေ။ အကယ်၍သာ ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့လျှင် လူသားမျိုးနွယ်မှာ ယခုကဲ့သို့ ဆိုးရွားသော အခြေအနေမျိုး ရောက်ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။

...

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၄၉၀,၀၀၀ ခန့်က ဒုတိယမြောက် လူသားဧကရာဇ် ပေါ်ပေါက်လာပြီး တံဆိပ်ကို ပြန်လည်နိုးထစေခဲ့သည်။

သူ၏ လူသားဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ၏ အကူအညီဖြင့် ဤလက်နက်ကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပြသနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ဒုတိယမြောက် လူသားဧကရာဇ်သည် လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် ကို အသုံးပြု၍ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ရန်သူအားလုံးကို ရှင်းလင်းခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤလက်နက်ကြီး၏ စွမ်းအားမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး ကျော်ကြားမှုများကို ရရှိခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဒုတိယမြောက် လူသားဧကရာဇ်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် မှာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

လူသားဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံရှိသူ၏ အကူအညီမပါဘဲ လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် မှာ သူ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဤသည်မှာ လူသားဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် အကိုက်ညီဆုံးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး လက်နက်ဖြစ်ပြီး ပထမမျိုးဆက် လူသားဧကရာဇ်၏ အသက်ဝင်သော လက်နက်လည်း ဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ရှန်ထျန်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် သည် လူသားဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသွားသောကြောင့် သူကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး သူ၏နှလုံးသားမှာ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခုအခါ လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် မှာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီဖြစ်ရာ သူအလိုရှိသည့်အချိန်တိုင်းတွင် ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် မှာ ပျက်စီးနေပြီး သူ၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်မရောက်သေးသော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်နေဆဲဖြစ်သည်။

လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် သည် ကောင်းကင်ဘုံ စစ်တုရင်ခုံထက် မညံ့ဖျင်းကြောင်း ရှန်ထျန်း ခံစားမိသည်။

ကောင်းကင်ဘုံလောက အပျက်အစီးများထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဤမျှများပြားသော အရာများကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် အတားအဆီးများမှာလည်း ယာယီအားဖြင့် ရှင်းလင်းသွားပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျွမ်းကျင်သူမှာ သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးဘဲ အနာဂတ်တွင် သူ့ကို ပြန်လည်ပစ်မှတ်ထားလာမည်မှာ သေချာသည်။

ရှန်ထျန်း မှာ ဤအကြောင်းအတွက် များစွာ စိုးရိမ်မနေပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ဤနယ်ပယ်ထဲသို့ လုံးဝ ဝင်ရောက်လာ၍ မရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရှန်ထျန်း တွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် အချိန်များစွာ ရှိသေးသည်။

သူ ကြီးပြင်းလာသောအခါ မည်သူ့ကို ကြောက်ရွံ့နေရမည်နည်း။

သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်ရာ လောကရှိ ရန်သူအားလုံးကို ဖိနှိပ်သွားရမည်သာ ဖြစ်သည်!

...

ရှန်ထျန်း သည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံလောက အပျက်အစီးများ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားသည်။

ထိုနေရာသည် ရှေးယခင်က ဒေသငါးခုတွင် အသာစီးရဆုံးသော အင်အားစုဖြစ်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို စောင့်ရှောက်ပေးသည့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာလည်း ရေတွက်၍မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ အမွေအနှစ်များမှာ ဤမျှနှင့်သာ ကန့်သတ်ထားမည်မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဒုတိယမြောက် လူသားဧကရာဇ်အပြင် ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံလောက တွင် အခြားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ် ၁၀၈ ပါးသည် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်မှာ အသေအချာပင်။ ၎င်းတို့သည်လည်း မိမိတို့၏ အမွေအနှစ်များကို ချန်ထားခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။

ရှန်ထျန်း သည် တွေဝေမနေဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားသည်။

သူ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ရောက်ရှိလေလေ၊ စစ်မြေပြင်၏ အပျက်အစီးများမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလေလေဖြစ်သည်။ နေရာတိုင်းတွင် ဧရာမ ချိုင့်ခွက်ကြီးများ ရှိနေပြီး အာကာသများမှာ ကွဲအက်နေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိယာမများမှာလည်း ရှုပ်ထွေးနေသည်။ တစ်ချိန်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ဤနေရာကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များပင် ပြန်လည်မထူထောင်နိုင်တော့ဘဲ ဤဒေသတစ်ခုလုံးကို အပျက်အစီးများအဖြစ်သို့ လုံးဝ ကျရောက်သွားစေခဲ့သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မုန်းတီးမှု အငွေ့အသက်များမှာလည်း အလွန်ပြင်းထန်ပြီး ဆိုးရွားလှသည်။ ၎င်းတို့မှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တို့၏ ကျန်ရှိနေသော မုန်းတီးမှုများမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းကို အဆက်မပြတ် ခုခံတိုက်ခိုက်နေသည့် စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

၎င်းတို့မှာ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်များမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်ရန်အတွက် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည့်အလား လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဤသူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များသည် လေးစားထိုက်သူများဖြစ်ပြီး သူရဲကောင်းများဟု ခေါ်ဆိုရန် အမှန်ပင် ထိုက်တန်လှသည်။

သူသည် လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤနေရာရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားစေကာ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များကို နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူနိုင်စေခဲ့သည်။

မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် မုန်းတီးမှုများလည်း ကင်းစင်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ကြယ်တာရာ အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်ပျံသွားကြသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများမှာ တုန်ခါသွားသည်။ သူသည် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လိုက်ကာ "အားလုံးပဲ၊ ဘေးကင်းစွာ ကြွတော်မူကြပါစေ!" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချီး!

နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများမှာ အဆုံးမရှိ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကြယ်တာရာ အလင်းရောင်များ စုစည်းမိသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များအဖြစ် ပုံဖော်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ကို လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံးမှာ လောကကြီးထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

ရှန်ထျန်း သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားသည်။

ပင်မနန်းတော်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ခမ်းနားလှပသော ခန်းမတစ်ခုသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာသည်။

ဤခန်းမတွင် တဲအိမ်ပေါင်း ၁၀၈ ခု ရှိသည်။ တဲအိမ်တစ်ခုစီမှာ ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ကျယ်ပြောလှသော လောကတစ်ခုကို ဆံ့ဝင်ထားသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤတဲအိမ်များမှာလည်း ပျက်စီးနေပြီး အတွင်းရှိ နိယာမများမှာလည်း ကွဲအက်နေသည်။

ဤတဲအိမ် ၁၀၈ ခုမှာ ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ် ၁၀၈ ပါး၏ နေအိမ်များ ဖြစ်ကြောင်း ရှန်ထျန်း သိရှိလိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ သူသည် ထိုနေရာတွင် အမျိုးမျိုးသော ကျင့်စဉ်များနှင့် အမွေအနှစ်များကို တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤအမွေအနှစ်များမှာ ကွဲပြားခြားနားကြပြီး အမျိုးအစားပေါင်း ၁၀၈ မျိုး အတိအကျပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျင့်စဉ်တစ်ခုစီတွင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

၎င်းတို့မှာ ကြီးမားလှသော ရတနာများပင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

...

ရှန်ထျန်း သိရှိထားသည့်အတိုင်း ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ် ၁၀၈ ပါးမှာ မိမိတို့ခေတ်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။

လူသားများသာမက နတ်ဆိုးများ၊ ငွေရောင်ဝိညာဉ်များ၊ လူသားပုံစံရှိသူများလည်း ပါဝင်သည်။

ဤမျိုးနွယ်စုများအားလုံးသည် လူသားများနှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ခဲ့ကြပြီး ရှေးခေတ်ကာလကုန်ဆုံးချိန်တွင် ဒေသငါးခုသို့ အတူတကွ ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်မှသာ သူတို့၏ မျိုးဆက်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့မျိုးနွယ်စု၏ အစွမ်းထက်ဆုံး အမွေအနှစ်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏စွမ်းအားမှာ နယ်ပယ်မဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်ထျန်း သည် ဤတဲအိမ်များအတွင်းမှ အမြင့်မြတ်ဆုံး လူသားကျင့်စဉ်များကို များစွာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် ဗလာနိယာမ ကျင့်စဉ်များ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျင့်စဉ်များ၊ နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်များ၊ အလွန်အမင်း ရန်စွမ်းအား ကျင့်စဉ်များနှင့် အလွန်အမင်း ယင်စွမ်းအား ကျင့်စဉ်များ ပါဝင်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အစွမ်းထက်ဆုံး နတ်ဆိုးကျင့်စဉ်များလည်း အများအပြား ရှိနေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် စစ်မှန်သော နဂါးကျင့်စဉ်များ၊ စစ်မှန်သော ဖီးနစ်ကျင့်စဉ်များ၊ လင်းယုန်ကျင့်စဉ်များ၊ ရွှေရောင်ကျီးကန်း ကျင့်စဉ်များ၊ အမြီးကိုးချောင်းမြေခွေး ကျင့်စဉ်များ၊ ကျီလင်ကျင့်စဉ်များ စသည်တို့ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ ကျင့်စဉ်တိုင်းမှာ တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်ပေ။

အကယ်၍ ဤသတင်းသာ အပြင်လောကသို့ ပျံ့နှံ့သွားပါက ကောင်းကင်ဘုံလောက မှ ကျွမ်းကျင်သူများပင် တံတွေးမြိုချရလောက်အောင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ဤသည်မှာ ရှေးခေတ်ကာလမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမြင့်မြတ်ဆုံး အမွေအနှစ်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ သာမန် မီးတောက်ကျမ်း တစ်ခုထက် များစွာ သာလွန်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရှန်ထျန်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

သူကျင့်ကြံနေသော မီးတောက်ကျမ်း အများစုမှာ ဤကျင့်စဉ်များ၏ အကိုင်းအခက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ သူသည် ဤကျင့်စဉ်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါက သူ၏စွမ်းအားမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာသည်။

အကယ်၍ သူကိုယ်တိုင် အသုံးမပြုနိုင်လျှင်ပင် အခြားသူများကို ပေးနိုင်သေးသည်။

ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ကျင့်စဉ်များစွာကို ထုတ်ယူနိုင်ပါက ဒေသငါးခုရှိ အင်အားစုများ၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့်တစ်ခုအထိ မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဒေသငါးခုမှာ လက်ရှိတွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တို့၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံနေရပြီး အလွန်အန္တရာယ်များသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

သူတို့၏ စွမ်းအား တိုးတက်လာခြင်းမှာ ဒေသငါးခုအတွက် အလွန်အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ရှန်ထျန်း သည် တွေဝေမနေဘဲ ဤကျင့်စဉ်များကို သူ၏ သိုလှောင်ပစ္စည်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရား သားပွားနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။

...

သူသည် ဤကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံရန် အလျင်မလိုပေ။ ယင်းအစား ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားသည်။

သူသည် ဤနေရာကို စူးစမ်းရှာဖွေမှု မပြီးဆုံးသေးပေ။ ဤနေရာတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေရမည်။

ထို့နောက် ရှန်ထျန်း သည် ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်ခန်းမတစ်ခုထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။ ဤနေရာမှာ အခြားနေရာများနှင့် မတူပေ။ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အငွေ့အသက်များ မှေးမှိန်သွားရုံသာ ရှိသေးသည်။

ခန်းမ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ဧရာမ ရာဇပလ္လင်တစ်ခု ရှိနေပြီး ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသည်။

၎င်းသည် အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိနေပြီး နယ်ပယ်မဲ့သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ရှန်ထျန်း သည် ၎င်းမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။

ဤသည်မှာ လူသားဧကရာဇ် နန်းတော် ဖြစ်ရပေမည်။

လူသားဧကရာဇ်သာလျှင် ဤကဲ့သို့သော အငွေ့အသက်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် ဤနေရာရှိ အခြေအနေအရ ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ် ၁၀၈ ပါးမှာ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံလောက ကို ကာကွယ်ရန် ကျိန်ဆိုထားခဲ့ကြကြောင်း မြင်သာသည်။

ပြီးတော့ လူသားဧကရာဇ် နန်းတော်မှာ သူတို့၏ နောက်ဆုံးခံတပ် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးနေသော်လည်း ဤနေရာတွင် ပျက်စီးမှု နည်းပါးသည်။ ဤအချက်က ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ် ၁၀၈ ပါး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒုတိယမြောက် လူသားဧကရာဇ်၏ အဆင့်အတန်းမှာ မည်မျှမြင့်မားကြောင်း ပြသနေသည်။

သူတို့၏ အသက်ကို ပေးဆပ်ရလျှင်တောင်မှ ဤနေရာကို စောင့်ရှောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့သည် အပြည့်အဝ မထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံလောကတစ်ခုလုံးမှာ ရှုပ်ထွေးသောပင်လယ် ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီး လူသားဧကရာဇ် နန်းတော်မှာလည်း ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

...

ရှန်ထျန်း သည် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး လူသားဧကရာဇ် နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် သူသည် ရင်းနှီးမှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အကြည့်ကို စူးစိုက်လိုက်ရာ ရာဇပလ္လင်ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် ပစ္စည်းသုံးခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပထမဆုံး ပစ္စည်းမှာ အရောင်လွှင့်နေသော ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရှေးကျပြီး ခေတ်ဟောင်းဆန်ကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ အကြည့်မှာ ထိုရှေးဟောင်းစာအုပ်ပေါ်တွင် စူးစိုက်သွားသည်။

စာအုပ်၏ အဖုံးပေါ်တွင် စာလုံးနှစ်လုံးကို ထွင်းထုထားသည်—မီးတောက်ကျမ်း!

ရှန်ထျန်း တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာသည်။

ဤသည်မှာ... ပထမဆုံး လူသားဧကရာဇ်၏ အမွေအနှစ် ကျင့်စဉ်ဖြစ်ပြီး ဤလောကရှိ မီးတောက်ကျမ်း များအားလုံး၏ မူလအစပင်ဖြစ်သည်။

ရှန်ထျန်း သည် မီးတောက်ကျမ်း အမျိုးအစားများကို များစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ရှုပ်ထွေးမှုမီးပွားကျမ်း နှင့် စစ်ပွဲဆိုင်ရာ မီးတောက်ကျမ်း နတ်ဘုရားကျမ်းတို့မှာ မီးတောက်ကျမ်း မှ ဆင်းသက်လာသော အကိုင်းအခက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

မီးတောက်ကျမ်း ၏ မူလအစမှာမူ အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး အဆုံးမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ယခုအခါ ဤရတနာကို ရရှိလိုက်ပြီဖြစ်၍ ရှန်ထျန်း မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေမိသည်။ သူသည် မီးတောက်ကျမ်း ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ရှုပ်ထွေးမှုမီးပွားကျမ်း ကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

...

ရှန်ထျန်း သည် မီးတောက်ကျမ်း ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဒုတိယမြောက် ပစ္စည်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းမှာလည်း ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတစ်စောင်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ရှန်ထျန်း အား မီးတောက်ကျမ်း ထက် ပိုမိုရင်းနှီးသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။

အကြောင်းမှာ ဤဒုတိယမြောက် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာမှာ အခြားမဟုတ်၊ ရှုပ်ထွေးမှုမီးပွားကျမ်း ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး ကျင့်စဉ်မှာ ဒုတိယမျိုးဆက် လူသားဧကရာဇ် ဖန်တီးခဲ့သည့် ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည်။

ရှန်ထျန်း သည် ရှုပ်ထွေးမှုမီးပွားကျမ်း ကို ကောက်ကိုင်ကာ နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားရင်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

ခဏတာမျှတွင် ရှန်ထျန်း သည် ရှုပ်ထွေးသောပင်လယ် ထဲတွင် ခရီးနှင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ အေးချမ်းနေသည်။

ဤ ရှုပ်ထွေးမှုမီးပွားကျမ်း မှာ ရှန်ထျန်း အစောပိုင်းက ရရှိခဲ့သည့် ကျင့်စဉ်နှင့် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် တူညီနေသည်။

သို့သော်လည်း သူ ယခင်က မထိတွေ့ခဲ့ရသေးသော နယ်ပယ်များအကြောင်း အချက်အလက်များ အပါအဝင် ပိုမိုနက်နဲပြီး အသေးစိတ်ကျသော အပိုင်းအချို့ ပါဝင်နေသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်အာရုံမှာ ရှုပ်ထွေးမှုမီးပွားကျမ်း ထဲသို့ ချက်ချင်း နစ်မြုပ်သွားပြီး ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

မကြာမီပင် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ နယ်ပယ်မဲ့ကာ တိုင်းတာ၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်လာသည်။

သူ ရှုပ်ထွေးမှုမီးပွားကျမ်း ကို နားလည်သဘောပေါက်လာသည်နှင့်အမျှ ရှန်ထျန်း ၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာမှာ လျင်မြန်စွာ ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကနဦးက မိုင်သန်းပေါင်းများစွာမှ စတင်ခဲ့ရာမှ ပိုမိုကျယ်ဝန်းလာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့မှာ ပြောင်းလဲစပြုလာပြီး ဒေသအချို့မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါကာ အားလုံး စုစည်းလာကြသည်။

မြေပြင်များ ပေါင်းစပ်သွားပြီး တိမ်တိုက်များအထိ ထိုးထွက်နေသော တောင်တန်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မြေသားအချို့မှာလည်း အောက်ခြေကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးများအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။

ကောင်းကင်မှ ဝိညာဉ်ရေးရာ မိုးရေစက်ပေါင်းများစွာ ကျဆင်းလာပြီး အက်ကြောင်းများအတွင်း စုဝေးကာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သမုဒ္ဒရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမများမှာ အဆက်မပြတ် တိုးတက်နေသည်။ ကောင်းကင်ဒေါ (Heavenly Dao) ၏ စည်းမျဉ်းများမှာ ကောင်းကင်ယံတစ်လျှောက် လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား ပေါက်ဖွားလာစေသည်။

ရှန်ထျန်း မှာ အံ့အားသင့်ရလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သေးငယ်သော ကမ္ဘာလေးမှာ နောက်ဆုံးတွင် စစ်မှန်သော ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ရှုပ်ထွေးသော အငွေ့အသက်များနှင့် ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအားများမှာလည်း ရူးသွပ်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားလာပြီး ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

ထိုစွမ်းအားနှစ်ခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်ငင်တွဲနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မြူခိုးများဖြင့် လွှမ်းခြုံကာ နက်နဲသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဤအချက်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အနှစ်သာရကို ထိတွေ့မိစေပြီး ဤနေရာကို ပြင်းထန်သော ဒါအို (Dao) နိယာမများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေဟု ဆိုရပေမည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ၏ သေးငယ်သော ကမ္ဘာထဲတွင် ကိုယ်ခံပညာကို ကျင့်ကြံနိုင်ပါက ထိုနေရာတွင် တစ်ရက် ကျင့်ကြံခြင်းသည် အပြင်လောက၏ နှစ်ရာ သို့မဟုတ် ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ညီမျှပေလိမ့်မည်။

ရှန်ထျန်း သည် လုံးဝ တွေဝေမနေတော့ပေ။

သူသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ၁၀၈ ပါး၏ အမွေအနှစ်များကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။

ရှန်ထျန်း သည် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကောင်းကို အသုံးပြု၍ ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး အမွေအနှစ်များကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ကျင့်ကြံပြီးမြောက်အောင် ကြိုးစားတော့သည်။

...

မကြာမီပင် ရှန်ထျန်း သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမြင့်ဆုံးအထိ ရောက်ရှိသွားပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် လှည့်ပတ်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာများမှ ပြင်းထန်သော ဒါအို (Dao) နိယာမများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနေရာမှာ နယ်ပယ်မဲ့ကာ အလွန်နက်နဲသွားသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ကောင်းကင်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားသည်။

အချိန်အခါအလိုက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဝါးမြိုသွားသည်။

ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အလွန်တောက်ပနေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဗလာနယ်မှာ လှိုင်းထန်လာပြီး အဖြစ်မှန်များကို အချည်းနှီး ဖြစ်စေကာ မြင်ကွင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလွန်အမင်း ယင်စွမ်းအားနှင့် အလွန်အမင်း ယန်စွမ်းအားတို့မှာ တက်ကြွလာပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်ငင်တွဲနေသည်။

နဂါးဟိန်းသံများ၊ ကျားဟိန်းသံများ၊ ကောင်းကင်ကို တုန်ခါစေသော ဖီးနစ်အော်သံများနှင့် အခြားသော ကိုယ်ပွားများစွာကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီတိုင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အလွန်အားကောင်းသော ဖိအားများနှင့် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုအောက်တွင် ဤစွမ်းအားများမှာ ထူးခြားသော ပုံစံဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ရှန်ထျန်း မှာမူ ဤအရာအားလုံးကို သတိမပြုမိပေ။

သူသည် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျင့်စဉ် ၁၀၈ ခုကို စဉ်ဆက်မပြတ် ဆင့်ပွားကာ ကျင့်ကြံနေသည်။

သူ ကျင့်ကြံလေလေ၊ ၎င်းတို့မှာ လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း ပိုမိုတွေ့ရှိလေလေဖြစ်ပြီး သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားသည်။

"ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အချိန်ကာလဟူသည် မရှိ" ဟု ဆိုကြသည့်အတိုင်းပင်။

အချိန်များမှာ မသိလိုက်မသိဘာသာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

သုံးနှစ် ကြာပြီးနောက်...

ရှန်ထျန်း သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များမှာ အလွန်နက်နဲသွားပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ကြယ်ပေါင်းသန်းပေါင်းများစွာ လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသည်။

သုံးနှစ် ကြာပြီးနောက်တွင် ရှန်ထျန်း သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျင့်စဉ် ၁၀၈ ခုလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ၎င်းတို့ကို လုံးဝ ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး သူ၏ တတိယမြောက် ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်—နယ်ပယ်မဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ ကျွမ်းကျင်သူပေါင်းများစွာ၏ ဒါအို (Dao) အမြင်များကို ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သာမန်မျှဖြင့်ပင် ဆင့်ပွားဖန်တီးနိုင်သည်။

ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ပိုမိုကြီးမားသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ နယ်ပယ်မဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ၏ စွမ်းအားမှာ သူ လက်ရှိပိုင်ဆိုင်ထားသော ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ခွဲခြားခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တို့ထက် မနိမ့်ကျပေ။

အချို့သော အထူးအခြေအနေများတွင် ၎င်းမှာ ပိုမိုအားကောင်းနိုင်ပြီး ထူးခြားသော ရလဒ်များကို ရရှိစေနိုင်သည်။

ရှန်ထျန်း ၏ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်အရ အကယ်၍ သူသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ၏ အခြားသော အသက်မသေနိုင်သည့် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် တွေ့ဆုံပါက...

လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် ၏ အကူအညီမပါဘဲနှင့်ပင် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။

ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ စွမ်းအား တိုးတက်လာမှုအတွက် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေမိသည်။

သူ၏ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံလောက သို့ ခရီးစဉ်မှာ ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ပင် ဖြစ်သည်။

...

အမွေအနှစ်များစွာဖြင့် ရှန်ထျန်း သည် ကောင်းကင်ဘုံလောက အသစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ မသိမ်းဆည်းရသေးသော နောက်ဆုံးပစ္စည်းတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ထိုအရာမှာ အဘယ်အရာ ဖြစ်ပါသနည်း။