အဖြူရောင်မဟာဘုရင်သည် ယွဲ့ယွန်းတယ်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အကြိတ်အနယ် တွေးတောနေမိသည်။ သူလည်း သေချင်သူမဟုတ်သည့်အတွက် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုခုအတွက် တိုက်ခိုက်သင့်၊ မသင့်ကို ချင့်ချိန်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ယွဲ့ယွန်းတယ်ကမူ အဖြူရောင်မဟာဘုရင်၏ အတွေးကို ကြိုသိနေသည့်အလား ဝမ်ရှန်းရွှီ ဘေးသို့ ချက်ချင်းပြေးသွားလိုက်သည်။
သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်မှာ - "ဘိုးဘေး၊ မကြောက်ပါနဲ့!
"ကျွန်တော်တို့ လွတ်မြောက်သွားတာနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာကို သတင်းပို့လိုက်မယ်။
"ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာက စစ်ကူတွေရောက်လာပြီဆိုရင် အဲ့ဒီအချိန်ကျမှ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တွေပဲ ထွက်ပြေးရတော့မှာ!
"ဘိုးဘေးရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် သူတို့ကို နာရီအနည်းငယ်လောက် ကြန့်ကြာအောင်တော့ သေချာပေါက် တားဆီးနိုင်မှာပါ!"
အဖြူရောင်မဟာဘုရင်၏ ပါးစပ်မှာ တွန့်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲမိတော့သည်။
'မိန်းမရှုပ်၊ မင်းက ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ပဲ သိတယ်ပေါ့လေ!
'ဒီလောက်ကြာကြာ တောင့်ခံထားဖို့ဆိုတာ ဘယ်လောက်လွယ်တယ်မှတ်နေလဲ!
'ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင်တစ်ပါးကိုတောင် ငါ မနိုင်တာ၊ အဲ့ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူအစွမ်းထက်တွေ အများကြီးရှိနေသေးတာကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
'တကယ်သာ တောင့်ခံနေရင် မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် ငါ့အသက်ပျောက်မှာပဲ!'
...
ယွဲ့ယွန်းတယ်ကတော့ အဖြူရောင်မဟာဘုရင် ဘာတွေးနေသည်ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူ့အတွက်ကတော့ မိမိကိုယ်ကိုယ် အရင်ကယ်တင်ဖို့က ပိုအရေးကြီးနေသည်။
သူက တိုက်တွန်းလိုက်သည်မှာ - "အိုဝမ်၊ မြန်မြန်သွားကြရအောင်။ အိုလိပ်က ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကောင်းတယ်၊ သူက သေချာပေါက် တောင့်ခံနိုင်မှာပါ!"
အခုမထွက်ပြေးလျှင် မည်သူမျှ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ရှန်းရွှီ က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒါဆိုရင် ရန်သူကို တားဆီးပေးမယ့် အဖြူရောင်မဟာဘုရင်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!
"စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် သေချာပေါက် စစ်ကူခေါ်ပြီး ဘိုးဘေးကို ကယ်ထုတ်လာခဲ့ပါ့မယ်!" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် စကားဆုံးသည်နှင့် လှည့်ထွက်သွားပြီး သူတို့ကို အဝေးသို့ ပို့ဆောင်ပေးမည့် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို စတင်အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ပြင်းထန်လှသော အာကာသစွမ်းအားတစ်ခုက သူတို့ဆီသို့ လှိုင်းလုံးကြီးသဖွယ် ဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုစွမ်းအားက သူတို့အားလုံးကို ဝန်းရံလိုက်ပြီး တစ်နေရာလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
အက်ကြောင်းသည်လည်း မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပိတ်ဆို့သွားပြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာ ကြက်သေသေသွားသည်။
ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင်သည် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဝိုင်းစက်သော ပန်းကန်ပြားတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ထိုပစ္စည်းကပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အာကာသစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားပစ္စည်းဖြစ်သည့် နယ်မြေပိတ်ဆို့ခြင်းပြားပင်တည်း။
ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင်က ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးဖြင့် "နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒီနေ့ ဘယ်သူမှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
သူသည် နယ်မြေပိတ်ဆို့ခြင်းပြားကို အသုံးပြု၍ ဤနေရာကို ထပ်မံပိတ်ဆို့လိုက်ပြီဖြစ်ရာ မည်သူမျှ ထွက်ပြေး၍မရတော့ပေ။
ထို့နောက် သူသည် မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး လူတစ်ယောက် ပိုနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။
သို့သော်လည်း ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင်က ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ ပေါ့ဆမှုကြောင့်သာ ဝမ်ရှန်းရွှီ လွတ်မြောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ထိုလူက အချိန်ကိုက် ပေါ်လာပြီး ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့ကို တားဆီးပေးလိုက်ခြင်းသာဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင်သည် သူတို့ကို နောက်မှလိုက်လာနိုင်ပြီး ဤနေရာကို အပြီးသတ် ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် သူသည် ထိုလူကို ကျေးဇူးတင်ရပေမည်!
'ဒါဆိုရင်တော့ သူ့ကို နာကျင်မှုမရှိအောင် သတ်ပြီး သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်သခင်ထံ ပူဇော်လိုက်ရုံပေါ့။ သူသာသိရင် ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်နေမှာ အသေအချာပဲ!'
ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင်က ခနဲ့သည့်အသံဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ထိုလူသားမှာ အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်ပြီး ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။
သူတို့ခေတ်က ထူးချွန်သူများ၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ခေတ်များထက် အများကြီး သာလွန်ပြီး အများစုမှာ ဒုက္ခကူးပြောင်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြသော်လည်း သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် အဆင့်ထိတော့ မဟုတ်သေးပေ။
အထွတ်အထိပ် မိုက်တီဆေ့ချ် (Mighty Sage) အဆင့်ရှိသည့် ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင်အတွက်မူ ထရူးဆေ့ချ် (True Sage) အနည်းငယ်ကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ အလွန်လွယ်ကူသည်။
အကယ်၍ တစ်ခုခု လွဲချော်သွားလျှင်ပင် သူတို့ အသက်ရှင်နေစရာ မလိုတော့ပေ!
သူတို့ သေသွားရင်တောင် နောက်ဘဝပြန်လည်ဝင်စားဖို့ မျက်နှာမရှိတော့သလောက်ပင်!
...
အာကာသအက်ကြောင်း ပိတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ပါးစပ်မှာ တွန့်သွားသည်။
"90%! ငါ့သက်တမ်းရဲ့ 90%! အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ ကုန်သွားတာလား?
"ဒါတွေအားလုံး မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြောင့်ပဲ! ဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက မဆုံးဖြတ်ကြတာလဲ?"
ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ ရင်ထဲတွင် နာကျင်လွန်းသဖြင့် သွေးပင်အန်ချင်စိတ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် အက်ကြောင်းကို ဖောက်ရန်အတွက် သူ့သက်တမ်း၏ 90% ကို အသုံးပြုလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ အလကားသာ ဖြစ်သွားတော့သည်။ ထိုလူမိုက်နှစ်ယောက်က အချိန်တွေကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးလိုက်ခြင်းကြောင့်ပင်!
ယွဲ့ယွန်းတယ်နှင့် အဖြူရောင်မဟာဘုရင်တို့မှာလည်း အနေရခက်သွားကြသည်။ အစောကြီးကတည်းကသာ သိလျှင် အချိန်ကုန်ခံပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ပြောနေမည်မဟုတ်။ တန်းပြီး ထွက်ပြေးကြမည်သာ!
အခုတော့ ဝမ်ရှန်းရွှီ က အက်ကြောင်းကို ထပ်ဖွင့်ရန် သက်တမ်း 90% ထပ်သုံးနိုင်မည်မဟုတ်တော့သဖြင့် မည်သူမျှ ထွက်ပြေး၍မရတော့ပေ။
ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူ့တွင် ထိုမျှလောက်သော သက်တမ်းလည်း မကျန်တော့ပေ။ သူသာ သက်တမ်းကို ဆက်လက်ဖြုန်းတီးနေလျှင် ဤနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။
...
ယွဲ့ယွန်းတယ်က ငိုယိုလိုက်သည်မှာ - "ပြီးပြီ၊ အကုန်ပြီးပြီ။ ငါတို့တော့ သေပြီ!"
သူတို့တွင် နောက်ဆုံးအပိုင်အနိုင် နည်းလမ်းများအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်မကို မည်သို့ ခုခံနိုင်ပါ့မလဲ။
အထွတ်အထိပ် မိုက်တီဆေ့ချ် (Mighty Sage) တစ်ပါးရှိနေသည်ကို မပြောနှင့်၊ သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ သူ့ကို မနိုင်နိုင်ပေ!
"လွတ်လမ်းမရှိတော့ဘူးဆိုရင်တော့ သေတဲ့အထိ တိုက်ကြတာပေါ့!"
အဖြူရောင်မဟာဘုရင်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာစေသည်။
သူသည် ရုတ်တရက် ပေတစ်သိန်းရှည်လျားသော လိပ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ကို မော့၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ နေမင်းကြီးကဲ့သို့ တောက်ပသော သူ၏ မျက်လုံးကြီးများဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်မကို စိုက်ကြည့်ရင်း သေခြင်းကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
သူသေလျှင်တောင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်မကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားအောင် လုပ်သွားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး။ တိုက်ကြတာပေါ့!"
ဝမ်ရှန်းရွှီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အခြားဖြေရှင်းနည်းလည်း မရှိတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် သေခြင်းကို စောင့်နေမည့်အစား သေတဲ့အထိ တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။
သူတို့သေလျှင်တောင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိနှင့် စစ်မြေပြင်တွင် သေဆုံးရမည်!
သူသည် ရှန်ထျန်း ဘက်သို့ စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ခါးကို မတ်လိုက်သည်။
"ညီလေး ရှန်ထျန်း၊ ဒီလိုမျိုး လွတ်လမ်းမရှိတဲ့ အခြေအနေထဲကို ဆွဲခေါ်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်!"
သူသာ အာကာသကို အတင်းဖောက်မထွက်ခဲ့လျှင် ရှန်ထျန်း သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာမည်မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် ရှန်ထျန်း ကို ဒုက္ခပေးမိသလို ခံစားရပြီး အားနာမိသည်။
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းခါ၍ ပြုံးပြပြီး - "အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်တော် တိုက်ခိုက်တာ နှစ်ပေါင်း 100 ကျော်ပြီမို့ ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တွေကိုပဲ လေ့ကျင့်ခန်းအနေနဲ့ သုံးလိုက်ပါတော့မယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်မဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
"ညီလေး ရှန်ထျန်း၊ မလုပ်ပါနဲ့! သူတို့မှာ အထွတ်အထိပ် မိုက်တီဆေ့ချ် (Mighty Sage) ရှိတယ်!"
ဝမ်ရှန်းရွှီ ထိတ်လန့်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ရှန်ထျန်း ကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
သူ၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများ စီးကျလာပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်မှာ - "ဘာလို့များ ညီလေး ရှန်ထျန်း က ဒီလောက်တောင် ရမ်းကားရတာလဲ?"
သူတို့မှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ဘဲ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်မ ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် အစွမ်းထက်သော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားနှင့် မိုက်တီဆေ့ချ် (Mighty Sage) အဆင့် ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင် ရှိနေသည်။ ထိုသို့သော ပြိုင်ဘက်များကို ကိုင်တွယ်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ!
သူတို့ကို မပြောနှင့်၊ လူသား မိုက်တီဆေ့ချ် (Mighty Sage) တစ်ပါးပင်လျှင် သူတို့ကို မနိုင်နိုင်ဘဲ ဤနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။
ရှန်ထျန်း မှာ စွမ်းအားကြီးမားသော်လည်း ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် ရှန်ထျန်း ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အံ့ဩစရာကောင်းမှန်း သိထားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း 180 ကတည်းက ဒုက္ခခုနစ်ပါးရှိသော ဂရိတ်ဆေ့ချ် (Great Sage) တစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုသူမှာ ဂရိတ်ဆေ့ချ်များထဲတွင် အားအနည်းဆုံးဖြစ်သော ဒုက္ခခုနစ်ပါးရှိသည့် ဂရိတ်ဆေ့ချ်မျှသာ ဖြစ်သည်။
ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင်ဆိုသည်မှာ အဆင့် (၁၁) ရှိသော မိုက်တီဆေ့ချ် (Mighty Sage) တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ဂရိတ်ဆေ့ချ် (Great Sage) အဆင့်ထက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် လေးဆင့်ပို၍ ကျော်လွန်ထားသူဖြစ်သည်။
ဆေ့ချ် (Sage) တစ်ပါး၏ ဒုက္ခကူးပြောင်းခြင်း တစ်ဆင့်စီတိုင်းသည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းနှင့် တူညီပြီး အဆင့် (၁၁) မိုက်တီဆေ့ချ်နှင့် အဆင့် (၇) ဂရိတ်ဆေ့ချ်တို့ကြား ကွာဟချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ပင် ကွာခြားလှသည်။
အကယ်၍သာ သူတို့ တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုပါက ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင်အတွက် ဂရိတ်ဆေ့ချ် အီးဗဲလ်ဖိုင်းယား (Great Sage Evil Fire) ကို သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းမှာ မုန့်စားသကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူလှပေမည်။
...
ဂရိတ်ဆေ့ချ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူတိုင်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီရှင်များဖြစ်ကြသည်ကို သိထားသင့်သည်။
သို့သော်လည်း ဂရိတ်ဆေ့ချ်မှ မိုက်တီဆေ့ချ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားကဲ့သို့ပင် လွန်စွာခက်ခဲလှပေသည်။
ထိုသို့ဖြစ်ရန် ပါရမီတစ်ခုတည်းနှင့် မလုံလောက်ဘဲ အတွေ့အကြုံများ စုဆောင်းရန် အချိန်များစွာ လိုအပ်သည်။
မိုက်တီဆေ့ချ် အားလုံးမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီမှသည် နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအထိ ကျင့်ကြံလာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်!
ရှန်ထျန်း သည် နှစ်ပေါင်း ၁၈၀ ခန့် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျှို့ဝှက်ကျင့်ကြံခဲ့သည်ဟု ဆိုပါကလည်း မိုက်တီဆေ့ချ် တစ်ပါးကို ကျော်လွန်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာပင်!
ရှန်ထျန်း သည် မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။
သူသည် သွားများကို ကြိတ်ကာ မတတ်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် - "ခွေးမသားပဲ၊ သေရုံပဲပေါ့။ မင်းတို့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သူငယ်နာတွေကို ငါ အသက်နဲ့ရင်းပြီး တိုက်မယ်။
"ညီလေးရှန်ထျန်း၊ စောင့်ဦး! ကျွန်တော် လိုက်လာမယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
စကားဆုံးသည်နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် သူ၏ စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း နောက်သို့ လိုက်ပါကာ အတူတူ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
အဖြူရောင်မဟာဘုရင်နှင့် ယွဲ့ယွန်းတယ်တို့လည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး - "တိုက်!" ဟု တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည်လည်း ကျန်နှစ်ယောက်နောက်သို့ လိုက်ပါကာ ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားကြသည်။
...
ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင်၏ မျက်နှာတွင် အထင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး - "ဒီလောက်တောင် မိုက်ရိုင်းတဲ့ လူမိုက်တွေ၊ သေချင်နေတာပဲ!" ဟု ခနဲ့လိုက်သည်။
သူ အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်မသည် ထိုလေးယောက်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။
သူတို့၏ မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါများမှာ ရုန်းကန်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများသည် မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါများထဲမှ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။
နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များက သူတို့ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။ သူတို့မှာ ပူဇော်ရာ ယဇ်ပလ္လင်မှတစ်ဆင့် ဒေသငါးခုသို့ အသစ်ရောက်ရှိလာသော အစွမ်းထက် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
ဆေ့ချ်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များသာလျှင် ဒုတိယအစုလိုက်အပြုံလိုက် ရှိနေပြီး ထရူးဆေ့ချ် (True Sage) ၁၀ ဦးကျော်၊ ဂရိတ်ဆေ့ချ် (Great Sage) ခုနစ်ဦးအထိ ပါဝင်နေသည်။
ထိုသို့သော တပ်မမျိုးသည် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေတစ်ခုကိုပင် အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်ပေသည်။
တပ်မကို ဦးဆောင်နေသော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ငရဲထိန်းချုပ်သူဘုရင်အကြောင်းကို ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် အရေအတွက်မှာ သူတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ပမာဏထက် များစွာကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်ရာ ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အကယ်၍ ထို မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များသာ တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လာပါက သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားကြလိမ့်မည်!
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း မှာမူ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသည်။
သူသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး ရေထဲရှိ ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါ မြူခိုးများထဲသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။
နတ်ဘုရားအဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၂၀ ကျော်နှင့် ဆေ့ချ်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၁၀ ဦးတို့က သူ့ဆီသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်လာကြသည်။ ထရူးဆေ့ချ် (True Sage) အချို့ကလည်း ရှန်ထျန်း ကို သတ်ဖြတ်ရေး စစ်ကွက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
သူတို့မှာ ရက်စက်ပြီး မောက်မာကြကာ သူတို့၏ မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါများမှာ ပြင်းထန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးများ လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာပြီး လူသားများကို သတ်ဖြတ်နေသည့်နှယ်ပင်။
ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အေးစက်သော အရှိန်အဝါများကြောင့် ကြက်သီးပင် ထသွားရသည်။
"သေလိုက်!"
ထရူးဆေ့ချ် (True Sage) မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များက အငြိုးအတေးကြီးသော ဝိညာဉ်များကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး နားကွဲမတတ် အော်သံများမှာ ထိုနေရာတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
အမြောက်အမြားသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါများဖြင့် တိုက်ခိုက်လာကြပြီး ရှန်ထျန်း ကို ဖမ်းဆုပ်ရန်အတွက် မကောင်းဆိုးဝါး လက်ဝါးကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုခဏတွင် ကောင်းကင်ရှိ နေမင်းနှင့် လမင်းတို့ပင် မှေးမှိန်သွားသည့်အလား အဆုံးမရှိသော မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါများမှာ အာကာသကိုပင် ဖောက်ထွင်းတော့မည့်နှယ် လည်ပတ်နေသည်။
ထိုမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါရှိသည့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဂရိတ်ဆေ့ချ်များပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
...
"မင်းတို့အားလုံးကို ငါ ဝိုင်းရံထားလိုက်ပြီလို့ ကြေညာလိုက်တယ်!"
ရှန်ထျန်း သည် မျက်လုံးထဲတွင် ကြယ်တာရာများ တောက်ပနေလျက် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် လက်ကွက်များကို ဖော်လိုက်သည်နှင့် ကြယ်တာရာများ၏ စွမ်းအားများ ကျဆင်းလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဘုရားအလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အဆုံးမရှိသော ကြယ်တာရာအလင်းများမှာ ကောင်းကင်တွင် စုစည်းသွားပြီး ကြယ်တာရာဓားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဓားတစ်လက်စီ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းပြီး ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အမြင့်ဆုံး နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
"ဘာလဲ? ဒီစွမ်းအားက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလဲ?"
"ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလို့မရဘူး! မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြ!"
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်တာရာဓားများ၏ စွမ်းအားကို သူတို့ ခံစားမိလိုက်သည်။ ထိုဓားများက သူတို့ကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်သည်!
ဤလူသားက ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
နတ်ဘုရားအဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကြောင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး ပျော့ခွေသွားကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
ထရူးဆေ့ချ် (True Sage) များပင် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေကြသည်။
ထို မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များမှာ လှည့်ထွက်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရှန်ထျန်း က အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။ သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရေအတွက်မရေတွက်နိုင်သော ကြယ်တာရာဓားများမှာ မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူတို့ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဓားများမှာ အာကာသကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး အာကာသအက်ကြောင်းများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
နတ်ဘုရားအဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များမှာ မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ထိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ သွေးမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဆေ့ချ်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၁၀ ဦးမှာလည်း ထိုကြယ်တာရာဓားများနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အသားတုံးများအဖြစ် ကြေမွသွားသည်။
ထရူးဆေ့ချ် (True Sage) မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များမှာမူ ဓားတစ်ချက်ကိုပင် မခုခံနိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက် အပိုင်းပိုင်း အဖြတ်ဖြတ် ခံလိုက်ရသည်။
ခဏတာအတွင်းမှာပင် အစွမ်းထက် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ကျန်ရှိနေသည်မှာ ပြတ်တောက်နေသော ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများသာဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
...
"အတော်လေး ရမ်းကားတာပဲ!"
ဂရိတ်ဆေ့ချ် (Great Sage) နှစ်ဦးမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ 'ဝိညာဉ်ဖြတ်တောက်ခြင်း' (Spirit Severing) သည် ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်ပြီး အစွမ်းထက် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများစွာကို သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရှန်ထျန်း ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် သွေးဆာနေသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း မှာမူ မလှုပ်မယှက်ဖြင့် ကောင်းကင်တွင် ရပ်နေပြီး ရဲရင့်သော အမူအရာဖြင့် မရှုံးနိမ့်နိုင်သော စစ်နတ်ဘုရား (နတ်ဘုရား of War) တစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။
သူသည် ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြယ်တာရာအလင်းများ တောက်ပလာပြီး ကြယ်တာရာ စွမ်းအားများကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
အဆုံးမရှိသော ကြယ်တာရာအလင်းများမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် စုစည်းသွားပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ထိုဂရိတ်ဆေ့ချ်နှစ်ဦးဆီသို့ ဦးတည်၍ မြှောက်လိုက်သည်။
သူ လက်သီးထိုးလိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ပင်လယ်ရေကို လှုပ်ခတ်သွားစေနိုင်သည့်အလား ထင်ရသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ လက်သီးချက်မှာ ကြယ်တံခွန်ကဲ့သို့ မတားဆီးနိုင်သော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ထိုခဏတွင် အဆုံးမရှိသော ကြယ်တာရာအလင်းများမှာ ရှန်ထျန်း ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် စုစည်းသွားသည်။ ကြယ်တာရာအလင်းများမှာ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်သော အရှိန်အဝါရှိသည့် မရှုံးနိမ့်နိုင်သော လက်သီးချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဘုန်း!
နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များမှာ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။
မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ပြိုကျတော့မည့်အလား တုန်ခါသွားသည်။
မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ ကင်းစင်သွားသောအခါ ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့တွင် မည်သူမျှ မရှိတော့ဘဲ ပေတစ်သိန်းနက်သော တွင်းကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။
ပြိုင်ဘက်ကင်းသော လက်သီးချက်မှာ ဂရိတ်ဆေ့ချ်နှစ်ဦးကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များပင် သေခြင်း၏ ကြေကွဲဖွယ် ကံကြမ္မာမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
...
ရှန်ထျန်း မှာမူ ဂရိတ်ဆေ့ချ်နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပုရွက်ဆိတ်နှစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်ပြီး အလေးအနက် မထားသည့်ပုံစံ ရှိနေသည်။
သူသည် ဆက်လက်၍ တိုက်ခိုက်နေပြီး လက်သီးချက်တိုင်းတွင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များစွာကို သတ်ဖြတ်နေလေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သီးချက်များမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များထံသို့ ကျရောက်သည်နှင့် သူတို့ကို အပိုင်းပိုင်းအစတ်စတ် ဖြစ်သွားစေသည်။
ကောင်းကင်မှ အဆုံးမရှိသော ကြယ်တာရာအလင်းများမှာလည်း ကျဆင်းလာပြီး ကြယ်တာရာဓားများအဖြစ် ပုံဖော်သွားသည်။ ထိုဓားများမှာ ဆေ့ချ်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ရိတ်သိမ်းပစ်လိုက်သည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်မတော်၏ အရေအတွက်မှာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် လျော့နည်းသွားတော့သည်။
...
ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် အခြားသူများမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် အံ့အားသင့်လွန်း၍ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မြိုချလိုက်ရသည်။
"အမလေး၊ ရှန်ထျန်း အစ်ကိုက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတာပဲ!"
"ရှန်ထျန်း အစ်ကို ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ နှစ် ၁၈၀ အတွင်းမှာ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်လာလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ဂရိတ်ဆေ့ချ် တစ်ယောက်ကိုတောင် ဒီလောက် လွယ်လွယ်လေး သတ်ပစ်နိုင်တယ်ပေါ့။"
"ရှန်ထျန်း အစ်ကို ရှိနေသရွေ့ ဘာကိုများ ကြောက်စရာ လိုသေးလို့လဲ?"
ရှန်ထျန်း ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ—သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်မတော်တစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်းဖြင့်ပင် တားဆီးနိုင်နေသည်။
ယွဲ့ယွင်သဲ့ နှင့် အဖြူရောင် နတ်ဘုရား (White Thearch) တို့မှာလည်း အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို သူတို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ပင် မကြိုးစားရသေးခင်မှာပင် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။
သူတို့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိနိုင်လိမ့်မည်။
မဟုတ်သေးဘူး၊ သူတို့ အသက်ရှင်နိုင်မှာ သေချာပေါက်ပဲ!!!
...
တစ်ဖက်တွင်မူ ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင် (Hell Protector King) မှာ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်လာသော အအေးဓာတ်ကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေရသည်။
ဒီကောင်လေးက တကယ့်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ! သူက အစွမ်းထက်ရုံတင်မကဘဲ အကျယ်အပြန့် တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တွေပါ ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ!
ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်တောင်မှ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူ အစွမ်းထက်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒီလောက်အထိ သတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သူက သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်! ငါ သူ့ကို သတ်ကို သတ်ရမယ်!
သူတို့တွေက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တွေထဲကမှ အထူးချွန်ဆုံးတွေ ဖြစ်ကြတာ၊ အကုန်လုံးသာ အသတ်ခံလိုက်ရရင် ငါ တာဝန်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!
"ကောင်လေး၊ သေဖို့ ပြင်ထားလိုက်!"
ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်မှာ ဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ဘဲ ဟိန်းဟောက်ရင်း ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အနက်ရောင် မကောင်းဆိုးဝါး မီးတောက်များက ဝါးမြိုသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။
ထိုမကောင်းဆိုးဝါး မီးတောက်များတွင် မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဆေ့ချ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် ပြာကျသွားအောင် မီးရှို့နိုင်စွမ်းရှိသည်။
ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါမှာ မုန်တိုင်းလှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ သွေးစွန်းနေသော နေမင်းကဲ့သို့ နီရဲလာသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ သူ၏ မျက်လုံးထဲသို့ တည့်တည့်ကြည့်မိပါက သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ပျက်စီးသွားပြီး သွေးဆာနေသော ရူးသွပ်သည့် မကောင်းဆိုးဝါးများ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်!
ကပ်ဘေး (၁၁) ပါး ကျော်ဖြတ်ထားသော အထွတ်အထိပ် မိုက်တီဆေ့ချ် (Mighty Sage) တစ်ဦးဖြစ်သည့် ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီ!
သူသည် ကောင်းကင်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ အဆုံးမရှိသော တုန်လှုပ်ဖွယ် အရှိန်အဝါကြောင့် သဘာဝတရား၏ နိယာမများပင် ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။
ကောင်းကင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အဆုံးမရှိသော မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်များနှင့် အငြိုးအတေးကြီးသော သရဲတစ္ဆေများ အော်ဟစ်နေကြသည့်အလားပင်။
ထိုအနက်ရောင် မီးတောက်များမှာ အရာအားလုံးကိုပင် မီးရှို့ဖျက်ဆီးနိုင်မည့်အလား ထင်ရသည်။
...
ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။
ထိုစွမ်းအားမှာ ကြောက်ဖို့ကောင်းလွန်းသဖြင့် သူတို့မှာ မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။
ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်မှာ အစွမ်းထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဂရိတ်ဆေ့ချ် တစ်ဦးကိုပင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်!
ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်ကို အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလားဟု သူတို့ တွေးတောမိသည်။
ထိုခဏတွင် ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် အခြားသူများမှာ စိုးရိမ်ခြင်းမကင်း ဖြစ်လာကြသည်။
ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်က အသံကို ပုံသွင်းကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ကောင်လေး၊ မင်းက ငါတို့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးရဲတယ်ပေါ့! ငါက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး နတ်ဘုရား ဆီကို ကြိုဆိုဖို့အတွက် ကောင်းကင် မီးအိမ်တွေ ထွန်းညှိမလို့ စိတ်ကူးထားတာ—"
ရှန်ထျန်း က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဆူညံလိုက်တာ။"
သူသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းတက်သွားပြီး ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်ဆီသို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
တော်သေးတာပေါ့။ ငါ အခု ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ စမ်းသပ်ကြည့်ရဦးမယ်။
ကပ်ဘေး (၁၁) ပါး မိုက်တီဆေ့ချ် ဟုတ်လား?
ဟဲဟဲ၊ သူ လက်သီးချက် ဘယ်လောက်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့~
ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူသည် အဆုံးမရှိသော လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ လက်သီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး 'နတ်ဘုရား လက်သီးချက်' (Heavenly Divine Fist) ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။
အဆုံးမရှိသော ကြယ်တာရာအလင်းများ စုစည်းလာပြီး ရှန်ထျန်း ကို ဝန်းရံကာ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး ကြယ်တာရာများကိုပင် ကြေမွသွားစေနိုင်သည့်အလား ထိတ်လန့်ဖွယ် အတိုင်းအတာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
"သေချင်နေတာပဲ!"
ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်မှာ အရုပ်ဆိုးသော အပြုံးဖြင့် ရှန်ထျန်း ကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ကာ သူ၏ လက်သီးဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ကပ်ဘေး (၁၁) ပါး မိုက်တီဆေ့ချ် တစ်ဦးဖြစ်သည့် ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်၍ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ခိုင်ခံ့သည်။
ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုအပိုင်းတွင် သူသည် နတ်ဘုရားအဆင့် (Sub-Immortal) တစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။
ရှန်ထျန်း က သူနှင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေသည်မှာ သေတွင်းကို တူးနေခြင်းပင်!
ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်၏ လက်သီးများမှာ အနက်ရောင် မကောင်းဆိုးဝါး မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူသည် လက်ကို ရမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်သည်။
ထိုခဏတွင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကျတော့မည့်အလားပင်။ သရဲတစ္ဆေများ၏ ငိုညည်းသံများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ ညည်းတွားသံများမှာ ကြားနေရသည်။ သွေးမိုးများ ရွာသွန်းနေသည့်အကြား လျှပ်စီးလက်ပြီး မိုးခြိမ်းသံများမှာလည်း ကြောက်ရွံ့မှုများကို တိုးပွားစေသည်။
ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်မှာ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီ! သူသည် ဤမြေပြင်ကို ဖျက်ဆီးရန် ဆင်းသက်လာသော မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်!
ရှန်ထျန်း မှာမူ လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပေ။ ရှန်ထျန်း ၏ လက်သီးများမှ မျက်စိကျိန်းလောက်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ စကြာဝဠာမှ ကြယ်တံခွန်များကဲ့သို့ပင်။
ဘုန်း!
သူတို့နှစ်ဦး တိုက်မိသွားကြပြီး သူတို့၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ အက်ကြောင်းများနှင့် အပေါက်များစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
အာကာသ၏ တည်ဆောက်ပုံများမှာ ပြိုကျသွားပြီး ဘာမှမရှိတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။
အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရား စွမ်းအင်များမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပြန့်နှက်သွားပြီး မြေပြင်တစ်လျှောက် တိုက်ခတ်သွားသော လေပြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်၍ ဆွံ့အသွားကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် မည်သူ အနိုင်ရသွားမည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
...
ခရက်!
အရိုးကျိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်!
ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်မှာ အမြောက်ဆန်ကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ပေပေါင်း သိန်းချီ၍ နောက်ဆုတ်သွားရသည်။
"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!?"
ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။ သူ၏ နဖူးတွင် စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍မရသော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည့်အလား အေးစက်သော ချွေးစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်၏ ညာဘက်လက်မှာ... ပျောက်ကွယ်သွားပြီ!? ထိုနေရာတွင် ဘာမှ မရှိတော့ပေ!
ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်သည် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြဲ ဂုဏ်ယူတတ်သူဖြစ်သော်လည်း ရှန်ထျန်း နှင့် တိုက်ရိုက် တိုက်မိလိုက်သည့်အချိန်တွင် သူ၏ ညာဘက်လက်မှာ အသားတုံးများအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့သည်။
ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင်သာ အချိန်မီ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပါက ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် အသက်ပင် ပေးလိုက်ရနိုင်သည်!
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စွမ်းအားမှာ ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု ငရဲအစောင့်အရှောက် ဘုရင် လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ရှန်ထျန်း နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က ဥက္ကာခဲတစ်ခုနှင့် ဝင်တိုက်မိသလို ခံစားလိုက်ရပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ!
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ကြယ်တာရာအလင်းများ ဝန်းရံထားသော ရှန်ထျန်း မှာမူ တစ်စက်ကလေးမျှ အထိအခိုက်မရှိပေ!
သူသည် မိုက်တီပရိုဝက်စ် (Mighty Prowess) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်မှစ၍ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့သည်။
သူ၏ ဖွဲ့စည်းပုံဖြစ်သော 'ရှုပ်ထွေးသော ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်' (Chaotic Golden Body) နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ရှန်ထျန်း ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ နတ်ဘုရားအဆင့် (Sub-Immortal) ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သွားခဲ့ပြီ။
သူသည် သူ၏ လက်သီးချက်များဖြင့် ကမ္ဘာကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သော လူသားပုံစံ မျောက်ဝံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
...
ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် အခြားသူများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။
အကယ်၍ သူတို့သည် ရှန်ထျန်း က ဂရိတ်ဆေ့ချ် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်ရစဉ်ကတည်းက အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်ခဲ့ကြရသည်ဆိုပါက၊ ယခု ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ ထိုသူသုံးဦးမှာ အံ့အားသင့်လွန်း၍ ဆွံ့အသွားကြရပြီ ဖြစ်သည်။
ချီရှောင်ရွှမ် ကဲ့သို့သော ဂရိတ်ဆေ့ချ်များနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သည့် ထူးချွန်သူများ အနည်းငယ် ရှိကြသည်။ ဝမ်ရှန်းရွှီ၊ ယွဲ့ယွင်တယ် နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ဂရိတ်ဆေ့ချ် တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်ကြသူများ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ လုံးဝ မတူညီသော သဘောတရားများ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဝမ်ရှန်းရွှီ သာ ဂရိတ်ဆေ့ချ် တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုပါက သူသည် ကြီးမားသော စျေးနှုန်းကို ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ရှီထျန်းဇီ ကဲ့သို့ ဂရိတ်ဆေ့ချ် တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော ထူးချွန်သူများလည်း ရှိကြသည်။
သို့သော်လည်း သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ကဲ့သို့ လက်ဖျားခတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် အလွယ်တကူ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
ကပ်ဘေး (၁၁) ပါး မိုက်တီဆေ့ချ် တစ်ဦးကို အနိုင်ယူခြင်းဆိုပါက ၎င်းမျိုးဆက်အတွင်းရှိ မည်သည့် ထူးချွန်သူမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လက်ရှိတွင် ရှန်ထျန်း သည် ကပ်ဘေး (၁၁) ပါး မိုက်တီဆေ့ချ် တစ်ဦးကို ဖိနှိပ်နိုင်ရုံသာမက ထို မိုက်တီဆေ့ချ် ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေသည်အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်နေသည်။
ဤမျှလောက်သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း အဆင့်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်!
အံ့ဩစရာကောင်းလှချည်လား!
...
ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် ယွဲ့ယွင်တယ် တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ရောယှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့သည် မနေနိုင်ဘဲ "ကံကြမ္မာ၏ သားတော် ဆိုတာ ဒါကို ပြောတာပဲ! ရှန်ထျန်း ရဲ့ စွမ်းအားကတော့ တကယ်ကို ကြောက်ခမန်းလိလိပါပဲ!" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိကြသည်။