ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်၏ သူတို့ကို ကဲ့ရဲ့သရော်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် အခြားသူတို့၏မျက်နှာထားမှာ တည်ကြည်သွားသည်။
ထိုသူထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် ဖိအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် မည်သို့မျှ သည်းခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။
သူတို့သုံးဦး ပူးပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်၏ ပြိုင်ဘက်များ မဖြစ်နိုင်ချေ။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် စိုက်ပျိုးသူများကလည်း သူတို့ကို အကဲခတ်နေသည်ကို ဆိုဖွယ်ရာမရှိတော့ပေ။
ထို့အပြင် ဤနေရာ၏ အာကာသမှာ လုံးဝအဆက်ခံထားရသဖြင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ ဂုဏ်ယူနေကျဖြစ်သော ထွက်ပြေးနိုင်သည့်စွမ်းရည်မှာလည်း အသုံးမဝင်တော့ပေ။
"ငါတို့တော့ ဒုက္ခအကြီးအကျယ်ရောက်ပြီ!" ဟု ဝမ်ရှန်းရွှီ က လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် လွတ်မြောက်နိုင်မည့်လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် အကဲခတ်နေ၏။
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့မှာလည်း အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ကြိုးစားကြည့်ပြီးဖြစ်သော်လည်း အာကာသကို လုံးဝဖောက်ထွက်၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။
"ငါတို့တော့ သေပြီ! ငါ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သေရတော့မှာလား!?" ဟု ဝမ်ရှန်းရွှီ က ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူတို့အတွက် လွတ်မြောက်နိုင်မည့်လမ်း မရှိတော့ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်က "ကောင်လေး၊ ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ? ကောင်းကင်ဘုံမင်းဆက်ရဲ့ အကူအညီပေးမယ့်တပ်တွေ အပြင်မှာရှိနေတယ်။ သူတို့ ဒီအခြေအနေကို သေချာပေါက် ရိပ်မိပြီး ငါတို့ကို ကူညီပေးလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျရင် အဲဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် လူယုတ်မာတွေပဲ သေရလိမ့်မယ်!" ဟု ပြောသည်။
ဤကယ်ဆယ်ရေးမစ်ရှင်တွင် သူတို့ကို ကူညီရန် အစွမ်းထက်သော စိုက်ပျိုးသူများလည်း လာရောက်နေကြသည်။
အပြင်ဘက်တွင်ရှိနေသူများအနေဖြင့် ဤမျှကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကို မသိရှိဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။
ကောင်းကင်ဘုံမင်းဆက်၏ အကူအညီပေးမယ့်တပ်များ ရောက်ရှိလာသောအခါ အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး သူတို့နှင့်အတူ အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်အချို့ပင် ပါလာနိုင်သေးသည်။
...
ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်က ဟက်ခနဲ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မဟာတောရိုင်းကောင်းကင်ဘုံမင်းဆက်က ငါ့ရဲ့အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ ကြိုတွက်ထားပြီးသား။ ဒါကြောင့် ငါက 'နယ်မြေပိတ်ဆို့ခြင်းပြား' ကို ယူလာရုံတင်မကဘဲ 'နတ်ဘုရားယဇ်ပူဇော်ရာအလ်တာ' ကိုပါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာ။"
"သူတို့သာ လာခဲ့ရင် နတ်ဘုရားယဇ်ပူဇော်ရာအလ်တာရဲ့ စွမ်းအားကို ငါ ပြလိုက်မယ်!"
နတ်ဘုရားယဇ်ပူဇော်ရာအလ်တာဆိုသည်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းက မကောင်းဆိုးဝါး စိုက်ပျိုးနည်းလမ်းများဖြင့် တီထွင်ဖန်တီးထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် မကောင်းဆိုးဝါးလက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ပြင်ပနယ်မြေမှ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များသည် သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ကာ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်လာနိုင်ကြသည်။
ထိုအတိုင်းပင် ရှေးဟောင်းယဇ်ပူဇော်ရာအလ်တာတစ်ခုသည် ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်၏ နောက်ဘက်တွင် ပေါ်လာသည်။
ယဇ်ပူဇော်ရာအလ်တာမှာ အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော ရှေးဟောင်းမကောင်းဆိုးဝါး စာလုံးများ ရေးထိုးထားကာ ထိတ်လန့်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
အလ်တာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အနီရောင်သွေးကန်တစ်ခုရှိသည်။ ၎င်း၏ အနံ့မှာ ပြင်းထန်လွန်းလှပြီး ကျောချမ်းစရာကောင်းသည်။ ထိုကန်ထဲတွင် အရည်ပျော်ကာ စားသုံးခံနေရသော အလောင်းများ ရှိနေပြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ကန်ထဲတွင် ဒေသငါးခုမှ စိုက်ပျိုးသူများ၏ သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့၏သွေးများကို စုပ်ယူခံရပြီးနောက် အလောင်းများကိုလည်း အလ်တာ၏ အာဟာရဖြစ်စေရန်အတွက် ပစ်ချခံရခြင်းဖြစ်သည်။
အလ်တာ၏ အထက်တွင် သွေးရောင်တောက်ပနေသည့် အနက်ရောင်အပေါက်တစ်ခုရှိပြီး အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များစွာသည် အာဟာရကို စုပ်ယူပြီး ပေါ်ထွက်လာတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သောအရောင်များ တောက်လောင်နေပြီး ထိုသုံးဦးကို ကြည့်ကာ ရုပ်ဆိုးဆိုး ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်းတို့ သုံးယောက်က 'သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်သခင်' အတွက် အာဟာရဖြစ်ပေးရမယ်!"
"အဲဒီကျရင် မဟာတောရိုင်းကောင်းကင်ဘုံမင်းဆက်က လူဘယ်လောက်ပဲလာလာ အားလုံး သေခြင်းတရားနဲ့ပဲ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်!"
"ဒီနေရာကပဲ မင်းတို့ရဲ့သေဆုံးရာနေရာ ဖြစ်ရမယ်။ ပြီးတော့ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်သခင် ဒီမြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်လာဖို့ အကူအညီပေးရမယ်!"
ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် သွေးဖြင့်ယဇ်ပူဇော်ခြင်း အစီအရင်ကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ကျူးကျော်လာသူအားလုံးကို ယဇ်ပူဇော်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်မှု အရေအတွက် များလေလေ၊ ဆင်းသက်လာမည့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ပို၍ အစွမ်းထက်လေလေဖြစ်သည်။
ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်သည် ပညာရှင် ၁၀ ဦးကျော်ကို ယဇ်ပူဇော်ပြီးဖြစ်ကာ ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့အဖွဲ့ကို ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်ပါက မသေမျိုးဘုရင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တစ်ဦး ဆင်းသက်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်ကျလျှင် မဟာတောရိုင်းကောင်းကင်ဘုံမင်းဆက်၏ အကူအညီပေးမည့်တပ်များကို ကြောက်စရာမလိုတော့ပေ။
...
ထိုသုံးဦး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ နတ်ဘုရားယဇ်ပူဇော်ရာအလ်တာမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါကို သူတို့ ခံစားမိလိုက်သည်။
၎င်းသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဖြစ်ပြီး မဆင်းသက်လာသေးသော်လည်း ၎င်း၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါမှာ သူတို့၏ ကျောရိုးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ရန် ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်လာပုံရသည်။
ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ခုခံမနေဘဲ အသာလေး အဖမ်းခံလိုက်စမ်းပါ။ ငါ စိတ်ကြည်နေရင် မင်းတို့ကို နာကျင်မှုမရှိဘဲ သေခွင့်ပေးကောင်း ပေးနိုင်တယ်!"
သူသည် အာကာသကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့ကို သတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိနေသည်။ သူတို့သုံးဦး၏ စွမ်းအားမှာလည်း သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။
"အဆင့်နိမ့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် လေးက ငါ့ကို ကြည့်သေးတယ်ပေါ့? ငါ မင်းခေါင်းကို တစ်ကိုက်တည်းနဲ့ ကိုက်ဖြတ်ပစ်မယ်!"
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏လိပ်ခေါင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ အာကာသကိုပင် ကြေမွသွားစေလောက်အောင် ကိုက်ချလိုက်သည်။
သူသည် နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ကျော် အသက်ရှင်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းသတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်ရာ ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်ကို ကြောက်ရွံ့မည်လော။
ထွက်ပြေး၍ မရနိုင်တော့သည်ဖြစ်ရာ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းသည်။ သူတို့သေဆုံးသွားလျှင်ပင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ကို အထိအခိုက်မရှိ လွှတ်မပေးနိုင်ပေ။
ဝမ်ရှန်းရွှီ ကလည်း "မင်းသာ ငါ့နားကို ကပ်လာကြည့်၊ ငါ မင်းကို ဗုံးခွဲပစ်မယ်!" ဟု အော်လိုက်သည်။
စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းမျိုးစုံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
စွမ်းအင်များစွာနှင့် ပြည့်နှက်နေသော ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် ပညာရှင်လက်နက်များ၊ ဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အစွမ်းထက်လက်နက်များနှင့် တန်ခိုးပြည့်ဝသော ပယောဂပစ္စည်းများစွာ ပါဝင်သည်။
ရတနာများစွာ တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်လာသောအခါ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ကျရောက်လာသည်။
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူသည် တံတွေးကို မြိုချလိုက်ပြီး "မင်းကောင်၊ မင်းက ငါ့ကို အနောက်မှာ ရတနာတွေ အများကြီး ဝှက်ထားတာကိုး!" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်သည် ထိုရတနာများ၏ အရှိန်အဝါကို သူ အလွန်ရင်းနှီးနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် သူတို့အတူတကွ စူးစမ်းလေ့လာစဉ်က ရတနာအများစုကို ဝှက်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ က အနေရခက်စွာဖြင့် "ဒါတွေက အကုန် ငါ့ပစ္စည်းတွေပဲ။ ငါ့ဘိုးဘွားတွေဆီက လက်ဆင့်ကမ်းလာတာ! ပြီးတော့ ငါ အကုန်ထုတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား?" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ နှလုံးသားမှာ နာကျင်နေသည်။
'ဒါတွေက တစ်သက်လုံး စုဆောင်းထားတဲ့ ရတနာတွေ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာတော့ အကုန်ကုန်တော့မှာပဲ။
ငါ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကံဆိုးရတာလဲ!?'
...
ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်က အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် "ဇွတ်အတင်း ခုခံနေတာပဲ၊ မင်းတို့မှာ အဲဒီလောက်စွမ်းအားရှိရင် ခွဲပစ်လိုက်လေ!" ဟု ပြောသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်း၏ ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူ၏စွမ်းအားမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားသည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ က သူ၏ ရတနာများနှင့် လက်နက်အားလုံးကို ဖောက်ခွဲလိုက်လျှင်ပင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား သူ၏အချိန်ကိုသာ သက်သာစေလိမ့်မည်။
ဤနေရာကို ပိတ်ဆို့ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် နတ်ဘုရားယဇ်ပူဇော်ရာအလ်တာသည် သေဆုံးသူများ၏ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ က ဒေါသတကြီး ခြေစုံရပ်ကာ "စောက်ကျင့်နဲ့ကောင်၊ ငါ မလုပ်ရဲဘူးများ ထင်နေလား!" ဟု ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် သူ၏စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်ရာ ရတနာများမှာ တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာသည်။ ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများမှာ တစ်နေရာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး စွမ်းအင်များ အဆုံးမရှိ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထင်ရှားသည်။ အကယ်၍သာ သူတို့ ယနေ့မလွတ်မြောက်နိုင်တော့လျှင် ထိုပစ္စည်းများကို အကုန်အစင် ဖောက်ခွဲပစ်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများနှင့်အတူ တစ်မဂ္ဂတည်း သေဆုံးသွားရန်ပင်ဖြစ်သည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာ ချက်ချင်းပင် ကြောက်ရွံ့သွားသည်။
အကယ်၍ ရတနာများစွာသာ ပေါက်ကွဲသွားပါက ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင် သေမသေ မသေချာသော်လည်း သူတို့သုံးဦးမှာမူ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။
ထိုစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းသည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုသည် မဟာပညာရှိကြီးတစ်ဦးကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိ၏။
သို့သော်လည်း ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်မှာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး မသေမျိုးလက်နက်များက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ထိုမျှလွယ်ကူမည်မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ရှန်းရွှီ က အလျင်အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုယွဲ့၊ ငါ ထွက်ပြေးဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့ထားပြီးပြီ။"
အမြင့်မြတ်ဆုံး မသေမျိုးလက်နက်တစ်ခုက ဤနေရာကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် သာမန်ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် လုံးဝဖောက်ထွက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာ မဟာဗလာကိုယ်ထည် (Great Void Constitution) ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ရာ ဗလာနယ်ပယ်ဆိုင်ရာ အတတ်ပညာများနှင့် အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသည့်နေရာ၏ အားအနည်းဆုံးအချက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီး ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနိုင်ပေသည်။
သို့သော်လည်း သူသည် ကြီးမားသောပေးဆပ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။
"ဘာ။ ဘာလို့ အစောကတည်းက မပြောတာလဲ။ ငါ့ရတနာတွေတော့ ကုန်ပြီလေ!"
ယွဲ့ယွင်တယ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် နောင်တရနေသည့်မျက်နှာဖြင့် ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့ မသေနိုင်မှန်းသာ အစောက သိခဲ့ပါက သူ၏ရတနာများကို အကုန်ထုတ်သုံးမိမည်မဟုတ်ပေ။
သူ၏ ရတနာတစ်ခုချင်းစီမှာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ဘဲ အလွန်ပင် အဖိုးတန်လှသည်။
၎င်းတို့မှာ သူ၏ တစ်သက်တာ စုဆောင်းမှုများဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင် အသက်သွင်းလိုက်ပြီဖြစ်၍ ပြန်သိမ်း၍ မရတော့ပေ။
ယွဲ့ယွင်တယ်၏ ပါးစပ်မှာ တဆတ်ဆတ်တုန်နေပြီး နောင်တရလွန်း၍ နှလုံးသားပင် နာကျင်နေရသည်။
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်ကလည်း အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "အစီအစဉ်ရှိရင် အမြန်လုပ်စမ်းပါ! ဒီထက်ပိုပြီး ကြန့်ကြာနေရင် ငါတို့သုံးယောက် တကယ်သေတော့မှာ!"
တစ်မဂ္ဂတည်း သေဆုံးခြင်းဆိုသည်မှာ အလိမ်အညာသာဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ထွက်ပြေးနိုင်သည့် နည်းလမ်းရှိပါက မည်သူကများ ထိုနေရာတွင် သေချင်ပါ့မလဲ။
အသက်ရှင်နေမှသာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များစွာကို ပို၍သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
...
ဝမ်ရှန်းရွှီ က သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "စောက်ကျင့်နဲ့မှ၊ ငါ့သက်တမ်းရဲ့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုတာကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါ စွန့်စားမယ်! ငါ့သက်တမ်းကို ရင်းပြီး တံဆိပ်ကို ဖောက်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားမယ်!"
သူသည် သူ၏အတွင်းအားကို ချက်ချင်းစုစည်းလိုက်ရာ အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဗလာနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားများမှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါနှင့်အတူ ဆက်တိုက်မြင့်တက်လာပြီး မကြာမီမှာပင် ဧရာမ ဗလာနယ်ပယ်ဓားတစ်လက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ ဆံပင်များမှာ ဖြူဖွေးသွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများ ထင်လာသည်။ သူ၏ အသက်စွမ်းအင်မှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ သူသည် သူ၏သက်တမ်း ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုံးစွဲလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ ပင် မခံနိုင်တော့ဘဲ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသည်။
သို့သော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ထင်ရှားလှသည်။
ဗလာနယ်ပယ်ဓားမှာ ပို၍ကြီးမားလာပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသကိုပင် ကြေမွသွားစေသည်။
ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုဗလာနယ်ပယ်ဓားမှာ မည်မျှကြောက်စရာကောင်းသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုဓားချက်ကို အထိအခိုက်မရှိ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်သည် ထိုစွမ်းအားကို စတင်ကြောက်ရွံ့လာပြီး ဝမ်ရှန်းရွှီ ကို လုံးဝသတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။
'ဒီကောင်လေးက အစွမ်းထက်လွန်းတယ်၊ သူ တကယ်ပဲ လွတ်မြောက်သွားနိုင်လိမ့်မယ်။'
"သတ်!"
ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များစွာသည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ တစ်နေရာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ မြေပြင်ကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည်။
ထိုရုပ်ဆိုးသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များသည် အနက်ရောင်အရိုးဆူးများကို အသုံးပြု၍ ထိုသုံးဦးကို တိုက်ခိုက်သည်။
ယွဲ့ယွင်တယ်က ဟွန်းခနဲ အသံပြုကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အသက်သွင်းပြီးသားဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဒါတွေ အလကားမဖြစ်စေရဘူး! ငါ့ရဲ့ အဆုံးစွန်လက်နက်ကို ဘယ်လိုသုံးမလဲဆိုတာ ကြည့်ထား!"
သူသည် သူ၏ရတနာအချို့ကို မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များထံသို့ တိုက်ရိုက်ပစ်ပေါက်ကာ ဖောက်ခွဲလိုက်သည်။
သူသာ ရတနာအားလုံးကို ဖောက်ခွဲလိုက်ပါက သူတို့ပါ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။
ယခုမူ သူတို့ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေးရှိကြောင်း သိလိုက်ရပြီဖြစ်၍ ယွဲ့ယွင်တယ်အနေဖြင့် တစ်မဂ္ဂတည်း သေဆုံးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ!
...
ဗုန်း!
ဧရာမ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွားများမှာ ကောင်းကင်ကို လင်းထိန်သွားစေသည်။
ပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အဆုံးမရှိ စွမ်းအင်များမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကိုပင် တုန်ခါသွားစေနိုင်သည်။
ထိုဧရာမပေါက်ကွဲမှုသည် ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၁၀ ဦးကျော်ကို ထိမှန်သွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားကြသည်။
ပညာရှိအဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များပင် ထိုပေါက်ကွဲမှုကို မကာကွယ်နိုင်ဘဲ ၁၀ ဦးကျော်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။
အမှန်တရားပညာရှိအဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် အနည်းငယ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပြီး သွေးများအန်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
ပေါက်ကွဲမှုသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်ကို တစ်ခဏချင်းပင် ဝါးမြိုသွားသည်။
ယွဲ့ယွင်တယ်မှာ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် "ငါက မင်းတို့လို မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကလေးစုတ်တွေ အထင်သေးရမယ့်လူ မဟုတ်ဘူး!" ဟု ပြောသည်။
သူသည် သူ၏ နောက်ဆုံးနည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်ကို ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင်က လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါးအရှိန်အဝါများ တိုးထွက်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များအားလုံးကို ဝန်းရံထားသည့် မကောင်းဆိုးဝါးမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်ရှိနေသော ပညာရှိအဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကလည်း လှုပ်ရှားလာပြီး အစီအရင်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ကာ ပေါက်ကွဲမှု၏ ရိုက်ခတ်မှုကို လျင်မြန်စွာ လျှော့ချလိုက်သည်။
ပျက်စီးမှုမှာ ချက်ချင်းပင် လျော့နည်းသွားပြီး တပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။
ယွဲ့ယွင်တယ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ဝမ်ရှန်းရွှီ၊ မင်း ပြီးပြီလား? မပြီးသေးရင် ငါတော့ သေတော့မှာပဲ!"
သူ၏ ရတနာများသည် သူတို့ကို ကြာရှည်မတားဆီးနိုင်ဘဲ တစ်ခါတည်း ကုန်သွားပါက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်က ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သူတို့ကို သတ်ဖြတ်လိမ့်မည်။
ပညာရှိအဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များစွာနှင့် ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင် ရှိနေသည့်အခြေအနေတွင် မည်သူက အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလဲ!?
ယွဲ့ယွင်တယ်မှာ စိုးရိမ်လွန်း၍ အချိန်ဆွဲနိုင်သမျှ ဆွဲရန် ရတနာများကိုသာ ဆက်တိုက်ပစ်ပေါက်နေရသည်။
...
"ပြီးပြီ၊ ဖွင့်တော့မယ်!"
ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ မျက်နှာမှာ စာရွက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသည်။ သူသည် ဗလာနယ်ပယ်ဓားကို အသုံးပြု၍ အာကာသအတားအဆီးကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ဘုန်း!
မြေပြင် တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်ပါ တုန်လှုပ်သွားသည်။
အမြင့်မြတ်ဆုံး မသေမျိုးလက်နက်ဖြစ်သည့် နယ်မြေပိတ်ဆို့ရေးပြား (Realm Sealing Plate) က ဖန်တီးထားသော အာကာသအတားအဆီးမှာ ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ ကွဲအက်သွားသည်။
ထိုသုံးဦးမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်သွားကြသည်။
ယွဲ့ယွင်တယ်က "ပွင့်သွားပြီ။ အခုတော့ ငါတို့ လွတ်ပြီ!" ဟု ဆိုသည်။
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်က "ကောင်လေး၊ မင်းက အသုံးဝင်သားပဲ။ မင်းကို ငါ့ရဲ့ လူသားအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် လုပ်ပေးရင် မင်းကို ပြိုင်ဘက်ကင်း အတတ်ပညာတွေ သင်ပေးမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ?" ဟု အော်ပြောသည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ က "မင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ဆက်ပြောနေရင် မင်းကို ဒီမှာပဲ ထားခဲ့မယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။
ယွဲ့ယွင်တယ်က ကြားဖြတ်ကာ "တော်ကြပါတော့။ အခု မထွက်သွားရင် ငါတို့ ဒီမှာပဲ ပိတ်မိနေလိမ့်မယ်!"
ထိုအချိန်မျိုးမှာပင် သူတို့နှစ်ဦး ရန်ဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး ယွဲ့ယွင်တယ်မှာ စိတ်ပျက်မိသည်။
သို့သော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် ဆက်လက်ရန်ဖြစ်မနေတော့ပေ။ သူသည် သူ၏ နက်နဲသောအတတ်ပညာကို အသုံးပြု၍ သူတို့နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်သည်။
...
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဗလာနယ်ပယ်အက်ကြောင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားသည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာ ချက်ချင်းပင် ကြောင်အသွားသည်။ သူသည် သူ၏ နက်နဲသောအတတ်ပညာကို အသက်သွင်းရန်ပင် မေ့သွားသည်။
"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ? ဘာလို့ မထွက်သွားသေးတာလဲ!?"
ယွဲ့ယွင်တယ်နှင့် အဖြူရောင်ဧကရာဇ်တို့က ဝမ်ရှန်းရွှီ ကို အလျင်အမြန် တိုက်တွန်းကြသည်။ သူတို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့လည်း ဆွံ့အသွားကြသည်။
"အစ်-အစ်ကိုရှန်!? မင်းက လူလား၊ ဝိညာဉ်လား?"
ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အံ့အားသင့်လွန်း၍ တုန်ရီနေပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံနိုင်စရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည့်သူမှာ ရှန်ထျန်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
...
ရှန်ထျန်း သည် စက်ဝိုင်းပုံ ကောင်းကင်ဘုံစစ်တုရင်ခုံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဗလာနယ်ပယ်၏ လှိုင်းထန်မှုများကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်။
မသေမျိုးဘုရင် ဟွန်ထျန်း ဖန်တီးပေးခဲ့သော ဗလာနယ်ပယ်လမ်းကြောင်းမှာ မတည်ငြိမ်သဖြင့် ရှန်ထျန်း ပင်လျှင် သူ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားသည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ဗလာနယ်ပယ်ထဲတွင် ရွေ့လျားနေရင်းမှ ရုတ်တရက် အာကာသ ပိတ်ဆို့ခံထားရသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် အာကာသကို အတင်းအကျပ် ဖောက်ထွက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အခြားနည်းလမ်းကို ရှာမနေတော့ဘဲ ထိုအက်ကြောင်းမှတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက် ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။
မည်သူကများ မျှော်လင့်ထားမည်နည်း။ သူသည် ဆံပင်ဖြူနှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် တွေ့ဆုံလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထိုသူမှာ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေပုံပေါက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူငယ်ချင်းဟောင်းနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်သဖြင့် နှုတ်ဆက်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နက်မှောင်သွားသည်။
ဟမ်?
ငါက တရားကျင့်တာ (၁၈၀) နှစ်ပဲ ကြာသေးတာ မဟုတ်လား?
ငါက ဘာလို့ ဝိညာဉ်ဖြစ်သွားရတာလဲ?
သူက ငါ့ကို သေစေချင်နေတာလား?
ထို့နောက်တွင် အဖြူရောင်ဧကရာဇ်နှင့် ယွဲ့ယွင်တယ်တို့ကလည်း "ဝိညာဉ်ပဲ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အထူးသဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးကောင်းကင်သစ်ပင်ကမ္ဘာ အတွင်းတွင် အချိန်အကြာကြီး ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သဖြင့် သူတို့မှာ အံ့အားသင့်ရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်တော့ပေ။
ရှန်ထျန်း သည် စက်ဝိုင်းပုံ ကောင်းကင်ဘုံစစ်တုရင်ခုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြောင်း ရှီးထျန်းစီထံမှ သိထားသော်လည်း သူသည် (၁၈၀) နှစ်ကြာအောင် ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ မည်သို့ အသက်ရှင်နိုင်ဦးမည်နည်း။
မည်သူမျှ အမြင့်မြတ်ဆုံးကောင်းကင်သစ်ပင်ကမ္ဘာ ထဲတွင် နှစ်ပေါင်း (၁၀၀) ကျော် မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ယခင်က တစ်ခါမျှ မဖြစ်ဖူးသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့မှာ ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။
"ဒါက ငါတို့ကို လှည့်စားဖို့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တွေ ဖန်တီးထားတဲ့ လှည့်စားမှုပဲ ဖြစ်ရမယ်!" ဟု ဝမ်ရှန်းရွှီ က အော်ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ၎င်းမှာ လှည့်စားမှုတစ်ခုဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေသဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သူသည် ဗလာနယ်ပယ်ဓားကို ရှန်ထျန်း ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
"အစ်ကိုဝမ်၊ နောက်တာ ရပ်လိုက်စမ်းပါ!"
ရှန်ထျန်း မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဗလာနယ်ပယ်ဓားကို လက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။
"ခွေးမသား! ဒီမကောင်းဆိုးဝါးက သိပ်ကြမ်းတာပဲ! အားလုံး ဝိုင်းတိုက်ကြ!"
ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး အဖြူရောင်ဧကရာဇ်နှင့် ယွဲ့ယွင်တယ်ကို သူ့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း မှာမူ မတတ်နိုင်တော့ပေ။ သူ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်တော့ဟု ထင်သောကြောင့် စကားရှည်မနေတော့ဘဲ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် များသည် မြွေများကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းသွားပြီး ဝမ်ရှန်းရွှီ ကို တိုက်ရိုက် ချည်နှောင်လိုက်သည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာ ချက်ချင်းပင် တုပ်နှောင်ခံလိုက်ရပြီး လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်နှင့် ယွဲ့ယွင်တယ်တို့မှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ဝမ်ရှန်းရွှီ ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားကြသည်။
မျှော်လင့်မထားစွာပင် ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး "ဒါ အစ်ကိုရှန်ပဲ၊ ဒါ အစ်ကိုရှန် အသေအချာပဲ!" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
ဒီလို ချည်နှောင်တဲ့ ခံစားချက်မျိုး၊ မှားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး!
"ရှန်ထျန်း/ညီလေး၊ မင်း တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေတာလား!?"
ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဖြူရောင်ဧကရာဇ်နှင့် ယွဲ့ယွင်တယ်တို့မှာ ရပ်တန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။
သတင်းစကားများအရ ရှန်ထျန်း သေဆုံးသွားပြီဟု ဆိုကြသည်။ သူတို့ မယုံချင်သော်လည်း လက်ခံရမည့် အနေအထား ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း ပေါ်မလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ သူတို့မှာ သံသယဝင်မိကြသည်။
ရှန်ထျန်း က "ငါ တရားကျင့်တာ ကြာသွားလို့၊ နိုးလာမှပဲ (၁၈၀) နှစ်တောင် ရှိသွားမှန်း သိလိုက်ရတယ်!" ဟု ပြောသည်။
ရှန်ထျန်း မှာလည်း ဝမ်းသာနေသည်။ တရားကျင့်ရာမှ ထွက်လာချိန်တွင် သူ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်းများကို ပြန်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ယွဲ့ယွင်တယ်က အရင်က အကြောင်းများကို ပြန်ပြောပြချင်သော်လည်း ရုတ်တရက် သတိဝင်လာသည်။ "ညီလေး၊ နောက်မှပဲ စကားပြောကြတာပေါ့။ ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်၊ အမြန်ထွက်သွားကြရအောင်။"
"အစ်ကိုဝမ်၊ အမြန်ပဲ ငါတို့ကို ပို့ပေးလိုက်ပါ!"
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်က နောက်မှ လိုက်လာနေသည့်အတွက် ဤနေရာမှာ အတိတ်အကြောင်း ပြောရန် နေရာမဟုတ်ပေ။
ဆက်နေနေပါက သူတို့ သေရလိမ့်မည်!
ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။ "ငါ-ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး! အခု ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် လူနှစ်ယောက်ပဲ ခေါ်သွားနိုင်တော့မယ်။"
သူသည် မိမိ၏ သက်တမ်းကို အကုန်သုံးပြီးလျှင် လူနှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ မိုင် (၁၀,၀၀၀) အကွာသို့ ပို့ဆောင်နိုင်မည်ဟု တွက်ချက်ထားပြီးဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း ရောက်လာခြင်းက ဝမ်ရှန်းရွှီ အပေါ် ဖိအားများစွာ သက်ရောက်သွားစေသည်။
သူသည် သက်တမ်း၏ (၉၀) ရာခိုင်နှုန်းကို သုံးစွဲပြီးဖြစ်၍ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းနေပြီး လူသုံးယောက်လုံးကို ခေါ်သွားရန် သက်တမ်း မကျန်တော့ပေ။
နောက်ထပ်တစ်ယောက်ကို ထပ်ခေါ်သွားပါက သူ ထိုနေရာမှာတင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။
"ဒါဆိုရင် ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်က သေရတော့မှာပေါ့?"
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်နှင့် ယွဲ့ယွင်တယ်တို့မှာ ဆွံ့အသွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်သွားကြသည်။
လက်ရှိအခြေအနေတွင် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်မှာ ထွက်ခွာနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာနေသည်။
နောက်မှ လိုက်လာနေသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်မှာ သူတို့ထံ ရောက်ခါနီးပြီဖြစ်၍ ဤနေရာတွင် ဆက်နေပါက သေချာပေါက် သေရလိမ့်မည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာလည်း အခက်တွေ့နေသည်။ မည်သူ့ကို ခေါ်သွားရမှန်း သူ မသိတော့ပေ!
ရှန်ထျန်း မှာ အခက်အခဲများစွာကြားမှ လွတ်မြောက်လာခြင်းဖြစ်၍ ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့်အတူ ပြန်လည် ထွက်ခွာရန်မှာ သေချာသည်။
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်နှင့် ယွဲ့ယွင်တယ်တို့မှာလည်း မဆိုးလှပေ။ သူတို့သည် ဒေသငါးခုအတွက် အသုံးဝင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် အစ်ကိုရှန်နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက သူတို့မှာ အရေးမပါတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်က မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ရတော့မည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် အဖြူရောင်ဧကရာဇ်နှင့် ယွဲ့ယွင်တယ်တို့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘယ်သူက စွန့်လွှတ်ပြီး ဒီမှာ ကျန်ခဲ့မလဲဆိုတာ တိုင်ပင်ကြည့်ကြမလား?"
အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ဝမ်ရှန်းရွှီနှင့် ရှန်ထျန်း တို့ ထွက်ခွာရမည်ဖြစ်၍ ယွဲ့ယွင်တယ်နှင့် အဖြူရောင်ဧကရာဇ်တို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကိုသာ ရွေးရမည်ဖြစ်သည်။
ယွဲ့ယွင်တယ်နှင့် အဖြူရောင်ဧကရာဇ်တို့၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ရီသွားသည်။
ကိုယ်တိုင် စွန့်လွှတ်ရမယ်? ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ! ဒီမှာ ကျန်ခဲ့ရင် သေမှာ အသေအချာပဲ!
သူတို့နှစ်ယောက် ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားကြသည်!
"ရှန်ထျန်း/ညီလေး၊ ဘာလို့များ ဒီအချိန်မှ ရောက်လာရတာလဲ?"
သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ကို အသက်ရှင်လျက် တွေ့ရ၍ ဝမ်းသာသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ တစ်ယောက်ယောက်က ကျန်ခဲ့ပြီး သေရတော့မည်ဖြစ်၍ မပျော်နိုင်တော့ပေ!
...
ရှန်ထျန်း သည် ထိုသုံးဦး၏ ပြောဆိုချက်များကို နားထောင်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူတို့ ဘာပြောနေကြသည်ကို သူ နားမလည်သေးပေ။
သို့သော် မကြာမီပင် သူ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။
သူတို့သုံးဦး အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ထိတ်လန့်နေကြသလဲ၊ ဝမ်ရှန်းရွှီ ကပင် သက်တမ်းကုန်ခါနီးအထိ လွတ်မြောက်အောင် ဘာကြောင့် ကြိုးစားနေရသလဲဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်က သူတို့ကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုတပ်၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါရှိသော ငရဲပြည်စောင့်ရှောက်သူဘုရင် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ပညာရှိအဆင့် အနည်းငယ်၊ အမှန်တရားပညာရှိအဆင့် (၁၀) ဦးကျော်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များစွာလည်း ရှိနေသည်။
ဤမျှ အစွမ်းထက်သော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအားမှာ ကမ္ဘာကြီးကိုပင် ပက်လက်လန်သွားစေနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
ရှန်ထျန်း ကမူ ထိုအစွမ်းထက် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ အနည်းငယ်သာ စိတ်ဝင်စားမိသည်။
ဒီလောက်များတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တွေ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ဒေသငါးခုရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကလည်း ကျရောက်လာပြီပဲ။
ငါ ဘာတွေ လွဲချော်သွားလဲ မသိဘူး။
...
တစ်ချိန်တည်းတွင် အဖြူရောင်ဧကရာဇ်နှင့် ယွဲ့ယွင်တယ်တို့မှာ အခက်တွေ့နေကြသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ထူးချွန်မှုကို သူတို့ သိရှိကြသဖြင့် အကယ်၍ သူသာ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်သွားပါက သူတို့ထက် ပို၍ အသုံးဝင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လာပြီဖြစ်၍ မည်သူမျှ ဘေးဖယ်နေ၍ မရတော့ပေ။
ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးသာလျှင် ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မည်။
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒီလိုဆိုရင် ငါပဲ ကျန်ခဲ့မယ်! ငါက နှစ်ပေါင်း (၁၀,၀၀၀) ကျော်နေခဲ့ရပြီဆိုတော့ လုံလောက်ပါပြီ။ မင်းတို့ သုံးယောက် ထွက်သွားကြပါ။"
ယွဲ့ယွင်တယ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တက်ကြွလာသကဲ့သို့ တုန်ရီသွားသည်။ "မရဘူး၊ ငါပဲ ကျန်ခဲ့မယ်! ငါ လွတ်မြောက်သွားရင်တောင် အဖြူရောင်ဧကရာဇ်လောက် အသက်မရှည်နိုင်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ ထွက်သွားဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။ သူ ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းပါတယ်!"
ယွဲ့ယွင်တယ်၏ မျက်လုံးများမှာ တရားဝင်စွာ ပြောဆိုရင်း စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသည်။
အခက်အခဲကြုံတဲ့အခါ ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဘေးထိုင်နေနိုင်မှာလဲ? အများဆုံးတော့ ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သူငယ်စုတ်တွေကို တားဆီးဖို့ ငါ့အသက်ကို စတေးလိုက်မှာပေါ့!
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယွဲ့ယွင်တယ်က ဤသို့ ပြောလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် မတတ်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် "အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့တော့။ ငါက မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးလို့ ခေါ်ရမယ့်အရွယ် ရောက်နေပြီ။ ငါ ထွက်သွားခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်!" ဟု ပြောသည်။
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်က ထိုသို့ ပြောသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အခြားသော အကြံအစည်များ ရှိနေသည်။
အကယ်၍ ဒီဝက်ဝံကောင်က နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ကျန်ခဲ့မယ်လို့ ပြောလာရင် ငါ လက်ခံလိုက်တော့မယ်။ အဲဒီလို ပြောလိုက်ရင် သူက စိတ်ဓာတ်မွန်မြတ်သူတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားမှာပေါ့!
အို... ဒီလိပ်အိုကြီးက ဘယ်လောက်တောင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲနိုင်သလဲ။
နောက်ဆုံးတော့လည်း အသက်ရှင်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိရင် ဘယ်သူကများ သေချင်ပါ့မလဲ။
ရှန်ထျန်း အသက်ရှင်ဖို့ကလွဲရင် တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အခြေအနေတစ်ခုလုံးအပေါ် သူ့ရဲ့ သက်ရောက်မှုက သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေလို့ပဲ။
သို့သော်လည်း ဝမ်ရှန်းရွှီ နဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့...
အမ်း... အမ်း...
သူရှိနေတာနဲ့ မရှိနေတာက ဘာမှသိပ်မထူးခြားလှပါဘူး!
...
သို့သော်လည်း အဖြူရောင်ဧကရာဇ် တစ်ယောက် လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ဝမ်ရှန်းရွှီ ကလည်း အလားတူ အတွေးမျိုးကို တွေးနေလိမ့်မည်ဟုပင်။
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်၏ အမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူက "ကောင်းပါပြီ! ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ အဘိုးအို။ အဘိုးက ကျွန်တော့်ကို အမိန့်ပေးထားတဲ့အတွက် ကျွန်တော် မဖြစ်မနေ နားထောင်ရမှာပေါ့!
"စိတ်ချလက်ချ သာ သွားပါတော့!
"နောက်နှစ်ကျရင် အဘိုးအတွက် အမွှေးတိုင်ထွန်းပြီး အထိမ်းအမှတ်ပွဲ လုပ်ပေးပါ့မယ်!" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
အဖြူရောင်ဧကရာဇ်၊ "???"
မဖြစ်နိုင်တာ!
မဖြစ်နိုင်ဘူး!!
မဖြစ်နိုင်လိုက်တာ!!!
ဒီသေချင်ဆိုး ဝက်ဝံကောင်! ဘာလို့ သူ မျှော်လင့်ထားသလိုမျိုး မလုပ်ရတာလဲ?
ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ ဘယ်သူကျန်ခဲ့ရမလဲဆိုတာကို အကြိမ်ကြိမ် အငြင်းပွားကြရမှာ မဟုတ်ဘူးလား?
အခုတော့ ဒီဝက်ဝံကောင်က တစ်ခါပဲ ပြောပြီး နောက်ဆုတ်သွားလိုက်တာ!
ခွေးမသား!
ငါတော့ သူ့ထောင်ချောက်ထဲ ရောက်သွားပြီ!
ခွေးမသား! လူတွေထဲမှာ ကောင်းတဲ့လူဆိုတာ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး!