အခန်း (၃၇၀) - ပထမမျိုးဆက် ဘုံဗိမာန်တော်၏ မြတ်စင်ကြယ်သော သူတော်စင် - ယွဲ့ယွင်တឺ
ရှန်ထျန်း သည် ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေ၍ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် အစကတည်းက သုံးလောက၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့ အသိဉာဏ်စွမ်းအင်များကို ဖြန့်ကြက်ကာ ခြေရာခံ ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဤအရပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ရဲ့ ဘုံဗိမာန်တော် (Divine Firmament) က ဒီနေရာမှာ တကယ် ရှိနေတာလား..."
ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေမိသည်။
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မြေကြီးကိုပါ လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည့် ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးကို ငေးကြည့်နေမိစဉ်အတွင်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံးပါ တုန်ခါသွားရသည်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ထိုဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးကား အခြားသူ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ရှေးခေတ်ကာလက ကမ္ဘာဦးဘုံဗိမာန်တော် (Primordial Divine Firmament) ၏ တည်ထောင်သူ၊ ပထမမျိုးဆက် ဘုံဗိမာန်တော်၏ မြတ်စင်ကြယ်သော သူတော်စင်ကြီး ပင်တည်း။
ထိုသူတော်စင်ကြီး၏ နာမည်ရင်းမှာ ယွဲ့ယွင်တឺ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ဤအမည်ကို ကြားလိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် လောကကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်လောက်ပေသည်။ သူသည် ကမ္ဘာဦးခေတ်ကတည်းကပင် အလွန်တရာမှ ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့ပြီး စွမ်းအားအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ဤကဲ့သို့သော ရှေးခေတ်က အလွန်တရာ အင်အားကြီးမားလှသည့် တော်ဝင်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ပါး၏ ပုံရိပ်ယောင်က ဤနေရာတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေပြီ။ ပို၍ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ထိုပုံရိပ်ယောင်ကြီးက တစ်စုံတစ်ဦးကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
မည်သူ့ကို ဦးညွှတ်နေပါသနည်း။
ရှန်ထျန်း က မျက်လုံးများကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ကာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်နေမိသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံများကို စုစည်းကာ ဂရုတစိုက်ဖြင့် အသေအချာ စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ထိုဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီး၏ ရှေ့နားတစ်ဝိုက်တွင် ပုံရိပ်ငယ်လေး တစ်ခုကို သူ အမှန်တကယ်ပင် မြင်လိုက်ရသည်။
မှန်ပေသည်။ ထိုပုံရိပ်ငယ်လေးကား အခြားသူ မဟုတ်၊ ရှန်ထျန်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။
"ဒါက..."
ရှန်ထျန်း မှာ မိမိကိုယ်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် မိမိ၏ မျက်လုံးများကိုပင် မယုံကြည်နိုင်တော့ပေ။
ပထမမျိုးဆက် ဘုံဗိမာန်တော်၏ မြတ်စင်ကြယ်သော သူတော်စင်ကြီး ယွဲ့ယွင်တឺ က သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုနေသည်တဲ့လား။
ဤအဖြစ်အပျက်ကြီးက မည်သို့မျှ ယုတ္တိမတန်သလို၊ မည်သို့မျှလည်း စဉ်းစား၍ မရနိုင်စရာ ဖြစ်နေပေသည်။
အကယ်၍ ဤသတင်းသာ ပြင်ပကမ္ဘာသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့မည်ဆိုပါက တစ်လောကလုံးရှိ သတ္တဝါအပေါင်းတို့မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားကြလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာဦးခေတ်က နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ တန်ခိုးအာဏာကြီးမားလှသော သူတော်စင်ကြီး တစ်ပါးက ယခုခေတ်ကာလမှ လူငယ်လေး တစ်ဦးထံတွင် ဤကဲ့သို့ အလွန်တရာ ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်ကန်တော့နေပါသည်တကား။
"ခင်ဗျားက..."
ရှန်ထျန်း က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ့ထံမှ အသံထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေခဲ့သည်။
သူသည် ထိုကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ပုံရိပ်ယောင်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရစဉ်အတွင်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံးမှာ ဖိအားအလွန်အမင်း မိနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သို့သော် ထိုဖိအားများထဲတွင် ရန်လိုသည့် အရိပ်အယောင် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပါရှိဘဲ၊ အလွန်တရာမှ နက်ရှိုင်းလှသော ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ကြည်ညိုမှုတို့သာ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူ အာရုံခံမိနေသည်။
"မျိုးဆက်သစ်လေး... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ..."
ထိုစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံထက်မှ ထင်ရှားပေါ်ထွက်နေသော ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးထံမှ တိုးညှင်းပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် ပြည့်စုံလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုအသံမှာ ကမ္ဘာဦးခေတ်ကတည်းက ကျန်ရစ်ခဲ့သော ပဲ့တင်သံတစ်ခုကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းလှပြီး လူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်အလွှာ နက်ရှိုင်းရာအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
"ကျွန်တော်မျိုးက..."
ရှန်ထျန်း မှာ စကားပင် ကောင်းကောင်းမပြောနိုင်တော့ဘဲ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ပါးနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
"မင်း အံ့သြနေစရာ မလိုပါဘူး..."
ပထမမျိုးဆက် ဘုံဗိမာန်တော်၏ မြတ်စင်ကြယ်သော သူတော်စင်ကြီး ယွဲ့ယွင်တឺ ၏ ပုံရိပ်ယောင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်ရှိုင်းလှသော ဉာဏ်ပညာများနှင့် အတိတ်ကာလက ဖြစ်ရပ်များစွာတို့ ကိန်းအောင်းနေပုံရသည်။
"ငါတို့ရဲ့ ဘုံဗိမာန်တော်က အချိန်ကာလ အတန်ကြာအောင် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပေမယ့်၊ ဒီနေ့မှာတော့ မင်းရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီပဲ။ ဒါဟာ ကံကြမ္မာရဲ့ ဖန်တီးမှု တစ်ခု ဖြစ်သလို၊ ရှေးယခင်ကတည်းက သတ်မှတ်ထားပြီးသား နိယာမတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်..."
"ခင်ဗျား..."
ရှန်ထျန်း က အနည်းငယ် စုစည်းကာ ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဒီနေရာက ဘာနေရာလဲ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ဘာကြောင့် ဒီလိုမျိုး ခေါ်ယူခဲ့ရတာလဲ။"
"ဒီနေရာကတော့... ကမ္ဘာဦးဘုံဗိမာန်တော်ရဲ့ မူလအစ နေရာပဲ..."
ယွဲ့ယွင်တឺ က ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပို၍ ထင်ရှားလာသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
"ငါတို့တွေ အားလုံးက မင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာ အလွန်တရာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။ မျိုးဆက်သစ်လေး... ဘုံဗိမာန်တော်ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေနဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေက အခုဆိုရင် မင်းရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်တယ်။ မင်းအနေနဲ့ ဒီတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်မလား..."
ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကြီးမားလှသော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။
တာဝန်ဝတ္တရားများ... အမွေအနှစ်များ...
ဤအရာများက သူ၏ ဘဝလမ်းကြောင်းကို မည်သို့ များ သက်ရောက်မှု ရှိလာလိမ့်မည်နည်း။
ဗိႆဒီ (Bai Di) ကား နက်မှောင်သော လိပ်ပြာမျိုးနွယ်ဝင်တို့၏ သွေးကြောစွမ်းအင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပြောင်းလဲလာသော မျိုးကွဲတစ်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ ဟာလာပြင် လျှပ်စီးလိပ်ကြီး (Void Lightning Tortoise) ပင်တည်း။
သာမန်နက်မှောင်သော လိပ်ကြီးတစ်ကောင်၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ ၎င်း၏ အလွန်တရာ အင်အားကောင်းမွန်လှသော ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းနှင့် အလွန်ရှည်လျားလှသော အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းတို့ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဗိႆဒီ (Bai Di) ကမူ ထိုအချက်များထက် ပို၍ပင် ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းနေခဲ့သည်။
သူသည် ခုခံကာကွယ်မှု အလွန်တရာ ခိုင်မာရုံသာမက အသက်လည်း ရှည်လျားလှသည် မဟုတ်ဘဲ လျှပ်စီးများကို အလျင်အမြန် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိကာ ဟာလာပြင်ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင်လည်း မွေးရာပါ အစွမ်းအစ အထူးပင် ပါရှိပေသည်။ သူသည် ဒဏ္ဍာရီလာ “ဟာလာပြင် လွတ်မြောက်ခြင်း” (Void Escape) ပညာရပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။
“ဟာလာပြင် လွတ်မြောက်ခြင်း” ပညာရပ်ကို အသုံးပြုသည့်အခါ ဗိႆဒီ (Bai Di) ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဟာလာပြင်ကြီးတို့မှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ဟာလာပြင် ကာကွယ်ရေး အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခွံချပ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုများကိုမဆို အနည်းဆုံး ရာခိုင်နှုန်းကိုးဆယ်အထိ ခုခံဖယ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
သူ၏ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ သွေးစစ်စစ် နက်မှောင်သော လိပ်ကြီးတစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုမို၍ အင်အားကောင်းမားနေပေသည်!
ဗိႆဒီ (Bai Di) ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ သူ၏ အပေါင်းအသင်းချင်း တန်းတူများကြားတွင် ထိုမျှလောက်ကြီး အင်အားမပြင်းထန်လှသော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမှာမူ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
ဤအချက်က ဗိႆဒီ (Bai Di) သည် လူသတ်လုပ်ကြံသည့် ပညာရပ်များတွင် အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြနေပေသည်။ သူသည် ဟာလာပြင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သင်၏ ကျောဘက်မှနေ၍ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားခဲ့ပါက ဟာလာပြင်မှတစ်ဆင့် အလွယ်တကူပင် ပြန်လည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်ပေသည်။
ထိုအချိန်တွင်မူ သင်သည် ထိုကောင်လေးကို မည်သို့မျှ ထိခိုက်နစ်နာအောင် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် နယ်မြေငါးခုလုံးတွင် အတင့်အတယ်ဆုံးနှင့် အခိုင်မာဆုံးသော နင်ဂျာလိပ်ကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်လာမည်မှာ သံသယရှိစရာ မလိုတော့ပေ။
ထိုသို့သောကြောင့်ပင် ခွန်ယွီ၊ ခွန်မင် နှင့် အခြားသူများမှာ ရှန်ထျန်း ရှေ့မှောက်တွင် မည်သို့မျှ ရပ်တည်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ဤမျှ တန်ခိုးအာဏာ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားတိရစ္ဆာန်ကြီးမှာ ရှန်ထျန်း ၏ လက်ချက်ဖြင့် အပြင်းအထန် အနှက်ခံနေရရှာသည်။
လိပ်ကြီး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် နောက်ထပ် နီရဲောင်ဖောင်းနေသော အဖုကြီး တစ်ဖု ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် ခွန်မင်တို့၏ ကျောပြင်များပေါ်တွင် အေးစက်သော ချွေးစေးများ ထွက်လာကာ တုန်ယင်သွားကြတော့သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်သာ သူတို့သည် အတိတ်ကာလက ရှန်ထျန်း ကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့စဉ်က ဤလိပ်ကဲ့သို့ မာန်မာန မကြီးခဲ့ကြပေ။ အကယ်၍သာ သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ကို တကယ်တမ်း စိတ်ဆွပေးခဲ့မိမည်ဆိုပါက—
သူတို့၏ ခေါင်းများလည်း ထိုလိပ်ကြီးကဲ့သို့ပင် ရောင်ကိုင်းနေပေလိမ့်မည်။
...
"အကြီးအမြတ်... ခင်ဗျားရဲ့ အလျင်က တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲဗျာ။ ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်"
ရှန်ထျန်း က သမုဒ္ဒရာဘုရားသခင်တူ ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ထံ ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်ကြတဲ့အချိန်မှာ စွမ်းအားချင်းက တော်တော်လေး တူညီနေကြပါတယ်။ ဒါကို သရေကျတယ်လို့ သတ်မှတ်လိုက်ရင် ရမလားဗျ"
သရေကျတယ် ဟုတ်စ။
လူတိုင်းမှာ သူ့ကို အားကျကြည်ညိုသော မျက်လုံးများဖြင့် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။
သူဟာ တကယ်ကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစ်ကိုရှန် ပါပဲလား။
သူသည် မိမိ၏ ပြိုင်ဘက်ကို သိသိသာသာကြီး ဖိနှိပ်ထားခဲ့ပါလျက်နှင့် မာန်မာန ထောင်လွှားခြင်း မရှိဘဲ ဤလိပ်ကြီး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပင် ထိန်းသိမ်းပေးနေသေးပေသည်။
ဤကဲ့သို့သော မွန်မြတ်သည့် ကျင့်ဝတ်စရိုက်မျိုးနှင့်ဆိုလျှင် သူ၏ ရန်သူတော်ကြီးပင်လျှင် လေးစားရပေလိမ့်မည်။
ခွန်မင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း နှင့် ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ်ကို ယခုအချိန်အထိ ရင်ထဲတွင် ဝှက်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် အကြွင်းမဲ့ အရှုံးပေးလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း ထက် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းက ပို၍ မြင့်မားနေလျှင်ရော ဘာဖြစ်သနည်း။
တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်နှင့် ကျင့်ဝတ်စရိုက်ပိုင်းဆိုင်ရာတို့တွင် သူသည် ရှန်ထျန်း နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် တောက်လောင်နေသော နေမင်းဘေးရှိ ပိုးစုန်းကြူးလေး တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်နေသည်။ လုံးဝကို ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်ပေ!
လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့သည် ရှန်ထျန်း ထံမှ ရှန်ထျန်း ဘက်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ဤလိပ်ကြီးအနေဖြင့် ဤအခြေအနေတွင် ထပ်ပြီး မည်သို့ ပြောစရာ ရှိဦးမည်နည်း။
ရှန်ထျန်း မှာ ယခုအခါ နာကျင်မှုကြောင့် သွားများကို ဖြီးရင်း ကြိတ်ခံနေရရှာသည်။
သို့သော်လည်း လူအများ၏ အကြည့်များ မိမိထံသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားခဲ့သည်။ "အဟမ်း... မင်းက တော်တော်လေး အရည်အချင်းရှိပြီး နားလည်တတ်တဲ့ ကောင်လေးပဲ"
ရှန်ထျန်း က သူ၏ ရောင်ကိုင်းနေသော မျက်နှာမှ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုကို အတင်းအကျပ် သည်းခံကာ အသံထွက်အောင် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါ တစ်ခုတော့ အတိအလင်း ပြောပြချင်တယ်။ တိုက်ပွဲတုန်းက ငါက မင်းကို အလျော့ပေးပြီး တိုက်ခဲ့တာကွ"
"ငါ့ရဲ့ လိပ်လက်သီးကို ထုတ်သုံးတဲ့အချိန်မှာ မင်းရဲ့ နှာခေါင်းကို မထိခင်လေးတင် ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်တာ။"
ရှန်ထျန်း ၏ စည်းမျဉ်းတွေအရဆိုရင် မင်းက အရှုံးပေးပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ။ အကယ်၍သာ ငါ့လက်သီးရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်တောင် ကွဲကြေသွားလိမ့်မယ်။
"ငါက မင်းကို စွမ်းအားအပြည့်နဲ့ မတိုက်ခဲ့ဘူးဆိုတာကို မင်းအနေနဲ့ ဝန်ခံသင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အရှုံးမပေးတဲ့အပြင် ငါ့ခေါင်းကိုလည်း တူနဲ့ လာထုသေးတယ်။"
"ငါ့ရဲ့ ညီငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့သာ ငါ ဒီကိစ္စကို ခွင့်လွှတ်ပေးတာ။ အကယ်၍သာ တခြားလူတစ်ယောက်နဲ့သာ လက်စမ်းတိုက်နေမိရင်တော့ ငါ ဒီလောက်ထိ သနားကြင်နာပြမိမယ် မထင်နဲ့"
...
ပုဂ္ဂိုလ်ထူးလူရည်ချွန်တို့၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းများမှာ ရှန်ထျန်း ၏ တည်ကြည်လေးနက်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း တွန့်သွားကြသည်။
ဤမျှလောက် ရှက်ကြောက်ခြင်းကင်းမဲ့သော သူမျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။
သူ၏ လိပ်ခေါင်းမှာ အလွန်တရာ ရောင်ကိုင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူကမူ ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း မရှိသေးကြောင်းကို တယူသန်စွာ ငြင်းဆိုနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး က နှုတ်ခမ်းတစ်ချက် ကော့တက်သွားကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီအဘိုးကြီးလိပ်က သူ မရှုံးဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်ဆိုတော့... ညီငယ်၊ ဘာလို့ သူ့ကို တစ်ကျော့ပြန် လက်စမ်းတိုက်ပေးလိုက်ပါဦးမလဲ။ အနိုင်အရှုံးကို အရှင်းဆုံး ဖြစ်သွားအောင်ပေါ့။ ဒီတစ်ခါတော့ တရားမျှတပါစေ၊ ဘာစည်းကမ်းမှလည်း ကန့်သတ်မထားဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ကြတာပေါ့"
တျား~
ဘယ်လောက်တောင် ရစရာမရှိအောင် ဆိုးသွမ်းတဲ့ မိန်းမလဲကွ။
ရှန်ထျန်း မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ "အဟမ်း... ဒီလိုပါပဲလေ..."
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါတော့! ရှန်ထျန်း ရဲ့ လျှပ်စီးပညာရပ်တွေက တကယ်ကို အစွမ်းထက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်ကြတုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွင်းကလီစာတွေကို အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်မိသွားလို့ အတွင်းဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရသွားပြီ။ အကယ်၍သာ ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြလို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ပိုဆိုးသွားမယ်ဆိုရင် သချႌုင်းဂူထဲမှာ အန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံလာရတဲ့အခါ ကျွန်တော် အလွန်တရာ အသာစီးမရတဲ့ အနေအထား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
အတွင်းဒဏ်ရာ ဟုတ်လား့!
ရှန်ထျန်း ၏ စကားကြောင့် ပုဂ္ဂိုလ်ထူးလူရည်ချွန်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ အားလုံး ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့ အချင်းချင်း အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။
အစ်ကိုရှန်က ကြည့်ရတာ အလွန်တရာ တက်ကြွပြီး သန်မာနေတာပဲ။ ဘယ်လိုမှ အတွင်းဒဏ်ရာ ရသွားတဲ့ပုံ မပေါ်ပါဘူး။
ဒီလိပ်ကြီးက တကယ်ပဲ အဲ့လောက်ထိ လက်ရာကောင်းတယ်လို့ မပြောနဲ့တော့နော်။ သူ့ခေါင်းတွေ အကုန် ရောင်ကိုင်းနေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ တကယ်ပဲ အစ်ကိုရှန်ကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့လို့လား။
ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယုံနိုင်မှာလဲ။
ကျန်းယွင်ရှီး၊ မင်းသမီးလင်လုံ၊ ခွန်ယွီ နှင့် အခြားသော အမျိုးသမီး ပုဂ္ဂိုလ်ထူးလူရည်ချွန်တို့၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိနေတော့သည်။
"သူတော်စင်ကြီး... ဒါက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ကြီးမားသော ဟာလာပြင် ခွန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဒဏ်ရာပျောက်ဆေး ဖြစ်တဲ့ အလင်းသုံးပါးနတ်ဘုရားရေ ဖြစ်ပါတယ်။ အလင်းသုံးပါးနတ်ဘုရားရေ နဲ့ အထူးဆေးဖက်ဝင် အပင်ငါးမျိုးကို ပေါင်းစပ်ပြီး ချက်ပြုတ်ထားတာပါ။ အတွင်းဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို အမြန်ဆုံး သောက်သုံးလိုက်ပါရှင်!"
"အစ်ကိုရှန်... ဒါက ကောင်းကင်မင်းဆက်ရဲ့ တည်မြဲသော နတ်ဘုရား ကျောက်စိမ်းဆီမွှေး ဖြစ်ပါတယ်။ သူက သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာအမျိုးမျိုးကို ကုသပေးနိုင်သလို၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကိုလည်း အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ပါတယ်။ အစ်ကိုရှန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို လက်ခံပေးပါ"
"ညီငယ်... ငါ... ငါ ဒီလိပ်ကောင်ကို အခုချက်ချင်း ငရဲကို ပို့ပေးမယ်! မင်းကို ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ဝံ့တဲ့ သူ့ကို သေချာပေါက် သင်ခန်းစာပေးရမယ်!"
...
ရှန်ထျန်း မှာ ရယ်ရမိုလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် ထိုအမျိုးသမီးများကို အမြန်ဆုံး ချော့မော့လိုက်ရတော့သည်။
သူ့ကိုယ်မှ နတ်ဘုရား အလင်းတန်းသုံးပါး ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ရှိန်ချင်းဆိုသလို အရင်ကထက် ပို၍ စိုပြေတက်ကြွလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ရှန်ထျန်း က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ စိုးရိမ်မနေကြပါနဲ့။ ကျွန်တော့်မှာ အလင်းသုံးပါးနတ်ဘုရားရေ ရှိပါတယ်၊ အသက်အန္တရာယ်အတွက် ဘာမှ စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး"
အလင်းသုံးပါးနတ်ဘုရားရေ တဲ့လား။
အစ်ကိုရှန်မှာ ဘယ်လိုဘဏ္ဍာတွေများ ဒီလောက်တောင် ပိုင်ဆိုင်ထားရတာလဲ။
အလင်းတန်းစာရင်းတွင် အလွန်တရာ မြင့်မားစွာ ရပ်တည်နေသော ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ပစ္စည်းမျိုးကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ရရှိလာခဲ့ပြန်တာလဲ။
ချီရှောင်ရွှမ် က သူ့လက်ထဲမှ ကောင်းကင် ဟယ်လ်ဘတ် လက်နက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် မနာလိုဝန်တိုမှု စိတ်ဓာတ်များ လှိုင်းထန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အကယ်၍သာ သူ ရှန်ထျန်း နှင့် မတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးဘူးဆိုပါက သူသည်လည်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားရမည့် ကံကြမ္မာ၏ သားတော် တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤကောင်လေး ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင်မူ တခြားမည်သူ့ကိုမျှ အလင်းပြခွင့် မပေးတော့ပေ။
ယခုအချိန်တွင် ဒုတိယနေရာအတွက်သာ ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ကြရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ၊ ခွန်မင်၊ ဖန်းချန် နှင့် ကျန်းယွင်ထင် တို့ အားလုံးလည်း ထိုနည်းတူစွာဖြင့် တွေးတောနေကြသည်။
ရှန်ထျန်း နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး စိတ်ဖောက်ပြန်ခြင်း (သို့မဟုတ်) အခြားသော ဆိုးရွားလှသည့် အခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်ရဖွယ် ရှိပေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း က အလျှော့ပေးလိုက်သည့်အတွက် ရှန်ထျန်း မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ စိတ်အေးသွားရတော့သည်။
ဘုံဗိမာန်တော် မြတ်စင်ကြယ်သော နယ်မြေက သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို သင်ကြားပြသပေးတဲ့နေရာမှာ တကယ်ကို လက်ရာမြောက်လှပါပေတယ်!
ဒီသူတော်စင်က တကယ်ကို မွန်မြတ်လိုက်တာ!
...
အဲ့ဒီလိုတော့လည်း မဟုတ်ပြန်ပါဘူး။ ဘုံဗိမာန်တော် မြတ်စင်ကြယ်သော နယ်မြေက သူတော်စင်တိုင်းက ဒီလောက်အထိ မွန်မြတ်ကြတာ မဟုတ်ပါဘူး!
ဥပမာအားဖြင့် မကြာသေးခင်က သင်္ချိုင်းဂူဘေးမှာ ငါတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အဝေးက ဝတုတ်ကောင်လေ။ သူလည်း ဘုံဗိမာန်တော် မြတ်စင်ကြယ်သော နယ်မြေရဲ့ သူတော်စင် တစ်ပါးပဲ!
အဲ့ဒီကောင်က မွန်မြတ်တယ်ဆိုတာထက် လုံးဝကို ဖောက်ပြန်ပျက်စီးနေတဲ့ကောင်။ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး ဖန်တီးထားခဲ့ရတဲ့ ခေါင်းတလားကိုတောင် ခိုးသွားခဲ့တယ်!
ဒါ ငါ့ရဲ့ ခေါင်းတလားလေကွာ!
မင်းတို့တွေ အဲ့ဒီလိုလုပ်တာ ကောင်းကင်ရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံရမှာ မကြောက်ကြဘူးလား။
ရှန်ထျန်း မှာ ထိုဝတုတ်ကောင်အကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် သွားများကို ကြိတ်ကာ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရတော့သည်။
ကျိန်စာသင့်လှချည်ရဲ့!
အဲ့ဒီခေါင်းတလားက ငါ့ဥစ္စာကွ!