အခန်း ၃၆၃ - ထူးကဲသော ပါရမီနှင့် မျက်လုံးနှစ်ဆန်ပါရှိခြင်း၊ ရှန်ထျန်း
ဟိန်းထွက်သွားသော အသံကြီးနှင့်အတူ လောကကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။
လျှပ်စီးမီးပွားများ ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်မည်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် ကြေမွသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံနေပြီး ရှေးဟောင်းမဟာ နတ်ဘုရား တစ်ပါးပမာ အရာရာကို အထက်စီးမှ စိုးမိုးထားသည့် အရှိန်အဝါမျိုး ထွက်ပေါ်နေပေသည်။
"ဒါ... ဒါက ဘာအစွမ်းကြီးလဲ..."
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ အောက်တွင် ရပ်နေသော ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်ရင်း အံ့သြင်္ငေးလို့ သွားသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ အံ့ဩထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဖိအားသည် သူမကိုပါ အသက်ရှူကြပ်လာစေသည်အထိ ပြင်းထန်လှသည်။
"အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ စွမ်းအင်..."
ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် ကုန်းမန်း တို့လည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူရော်သွားပြီး ခြေဖျားလက်ဖျားများ အေးစက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤဖိအားသည် မူလတန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဖိအားမဟုတ်ဘဲ စကြာဝဠာကိုပင် ချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ဖိအားနှင့် တူနေပေသည်။
ဘုန်း!
ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးပစ်ခတ်သကဲ့သို့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရှန်ထျန်း ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လှမ်းသွားတော့သည်။
ဘရိတ်အောက် သို့မဟုတ် အတားအဆီးဟူ၍ မရှိပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းတန်းများဖြင့် ပုံသွင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားတို့၏ တင့်တယ်ခမ်းနားမှုမျိုးကို ဆောင်ကြဉ်းလာသည်။
"ဟင့်အင်း... သူ တကယ်ပဲ တက်လှမ်းနေပြီ..."
ရွှေကျီးမင်းသား သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လာပြီး နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။
ဟွမ်ရှီး နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့လည်း အတူတူပင် ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော ပါရမီရှင်များ아ဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယခု ရှန်ထျန်း ပြသနေသည့် အဖြစ်အပျက်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုမှာ အမြူစိုးမျှပင် မကျန်တော့ဘဲ အမှုန့်အမွှားဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
"ဒါက... ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်လို့လား..."
ရှန်ထျန်း က မတ်မတ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ...
အိုး!
ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်မှာ သူ၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်စီတွင် မျက်ဆန်နှစ်ဆန်စီ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရပေသည်။ ထိုမျက်ဝန်းထူးကြီးက လောကကြီး၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းရှိသကဲ့သို့ လျှပ်စီးရောင်များနှင့် ရွှေရောင်များ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသည်။
"မျက်ဆန်နှစ်ဆန်... ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲက ရှန်ထျန်း ရဲ့ လက္ခဏာပဲ..."
ကုန်းမန်း သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ သူ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေပြီး ခြေထောက်များပင် ယိုင်နဲ့သွားခဲ့သည်။
ဒဏ္ဍာရီလာ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများအရ ရှန်ထျန်း ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကပင် အထူးနှစ်သက်မြတ်နိုးကာ စေလွှတ်လိုက်သည့် ကမ္ဘာဦး အမြင့်ဆုံးပါရမီရှင် ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်သာ ထိုကဲ့သို့သော ထူးကဲသည့် လက္ခဏာရပ်များ ပေါ်ထွက်လာတတ်သည်။
"ရှန်ထျန်း တကယ်ပဲ... သူက ရှန်ထျန်း ပဲ..."
ကျန်းယွင်ရှီး ၏ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးများ ဟောင်းလောင်းဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ရှန်ထျန်း ကို လေးစားအားကျမှု၊ တုန်လှုပ်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုတို့ ရောနှောနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ရှန်ထျန်း ကမူ သူ၏ ပြောင်းလဲသွားသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စွမ်းအင်များကို ငေးကြည့်ရင်း သက်ပြင်းအသာချလိုက်သည်။
သူ့ကိုယ်သူပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်ရသော်လည်း အမှန်တရားက ရှေ့တွင် ရှိနေပေပြီ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော စွမ်းအင်များသည် ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရအောင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ဖောက်ခွဲပစ်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဝုန်း!
ရှန်ထျန်း လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာကာ ပြိုကျသွားတော့သည်။
ရှန်ထျန်း ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော ထိုပါရမီရှင်များအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ စီနီယာများနှင့်အတူ နတ်ဘုရားကျွန်းသို့ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် ယခင်က ရှန်ထျန်း ၏ အဖွဲ့နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့လိုက်ပါမည့်အစား ၎င်းတို့သည် နတ်ဘုရားကျွန်း၏ နယ်မြေအနှံ့အပြားကို လှည့်လည်စူးစမ်းခဲ့ကြပြီး ကျောက်တိုင်ကြီး ပေါ်ထွက်လာမှသာ ဤနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ဗုဒ္ဓေါဒယဉာဏ်ပွင့်လင်းလာပုံကို အစအဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
ရှန်ထျန်း က တရားပြကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို အလွန်လျင်မြန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားခြင်းက သူတို့ကို လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။
“အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ ယခင်က အတော်ဆုံးပါရမီရှင်” ဟု ချီးကျူးခံထားရသော ခရမ်းရောင်နန်းတော်၏ သူတော်စင်ပင်လျှင် ရှန်ထျန်း နှင့် သူတို့ကြား ကွာခြားချက်မှာ အနည်းဆုံး ဖန်းချန် ၁၀ ဆခန့် ရှိကြောင်း ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။ ရှန်ထျန်း နှင့်အတူ မကြာသေးမီကမှ ရှုပ်ထွေးကြယ်တာရာကျွန်းကို သွားရောက်ခဲ့ကြသော ကုန်းမန်း၊ အိုဝူ နှင့် အခြားသူများကို ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ!
မောင်ရှန်သည် စကြာဝဠာဧကရာဇ် ဖြစ်လာရန် အလားအလာအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်စစ်စစ် ဖြစ်ပေသည်တကား။
ရှုပ်ထွေးကြယ်တာရာကျွန်းတွင် တုန်းက ရှန်ထျန်း သည် အကောင်းဆုံး ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းမှန်သမျှကို တစ်ယောက်တည်း အသိမ်းပိုက်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဉာဏ်ပွင့်လက်ဖက်ရွက်များ၊ နဂါးဇစ်မြစ်သီးများနှင့် ခွန်ဖုန် တရားဓမ္မတို့ကဲ့သို့သော အရာများကို ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ထျန်း နှင့်အတူ လိုက်လံစူးစမ်းခဲ့ကြသူများသည်လည်း သီးနှံအမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိခဲ့ကြကာ တစ်ညချင်းပင် သူဌေးကြီးများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။
ယခုအခါ ရှန်ထျန်း က သူတို့ကို ထပ်မံခေါ်လိုက်ပြန်သောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ချက်ချင်းပင် တလက်လက် တောက်သွားကြပြီး ရင်ခုန်ကြည်နူးမှုများနှင့် ပြည့်နှက်သွားကြတော့သည်။
"မှန်တယ်၊ မောင်ရှန်က ကျုပ်ကို မှတ်မိနေတာပဲ။ သူ ကျုပ်အပေါ် ထင်မြင်ချက် မဆိုးပါဘူး။"
မဟုတ်ရင် သူက ဘာကြောင့် သူ့နဲ့အတူ လိုက်ပါသွားဖို့ ထပ်ခါထပ်ခါ ဖိတ်ခေါ်ရမှာလဲ။ ကံကောင်းထောက်မစွာ ရလာတဲ့ အခွင့်အလမ်းကြီးကို ကျုပ်နဲ့ ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့ အလဟဿ ခွဲဝေပေးရမှာလဲလေ!
တောက်၊ ဒါမှမဟုတ် မောင်ရှန်က ကျုပ်ကို သဘောကျနေတာများ ဖြစ်နေမလား!
ဟုတ်ပေသည်၊ ထိုသို့သော အတွေးမျိုး တွေးမိကြသူများမှာ အများအားဖြင့် အမျိုးသမီးများပင် ဖြစ်ကြသည်။
...
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရှန်ထျန်း က အသံပြုလိုက်သည်နှင့် ထိုပါရမီရှင်များ အားလုံး သူ့ဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။
သူတို့က ရှန်ထျန်း ရဲ့ နောက်ကို လိုက်ကြမှာပေါ့!
ရှန်ထျန်း နဲ့သာ လိုက်သွားမယ်ဆိုရင် ရှားပါးပြီး ထူးကဲတဲ့ ရတနာတွေကတော့ လက်လွတ်စရာ မရှိောက်ပေ။ ရှန်ထျန်း နဲ့ ခရီးသွားရတာဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခံစားရတာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်တယ်လေ။
ဝမ်ရှန်းရွှီ က ကြီးမားသော ဟင်းလင်းပြင်သုတ္တန်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူဖြစ်သဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ရှန်ထျန်း ထံသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူ့အနေဖြင့် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းသုတ္တန်ကို ရရှိခဲ့ချိန်မှစ၍ သူသည် လုံးဝ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသွားပုံပေါ်ပြီး "အိုမင်း၍ သေဆုံးခြင်း" နှင့် "အိုမင်း၍ မသေဆုံးမီ" အကြား နယ်စပ်မျဉ်းပေါ်တွင် အမြဲလိုလို လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်။
သူသည် ယခင်က သက်တမ်းဖြည့်တင်းရန် မစွမ်းသာသည့်အခါတိုင်း ကျန်းမာရေးအတွက် နေ့စဉ် လက်ဖက်ရည်သောက်သုံးလေ့ရှိသည့် ချောမောခန့်ညားသော လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူ့ပုံစံက ချောမောခန့်ညားသော်လည်း မျက်လုံးအောက်တွင်မူ အမည်းစက်များ စွဲနေခဲ့သည်။
ယခုအခါတွင် သူသည် သက်တမ်းပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းသုတ္တန်ကို အချိန်မရွေး ကျင့်ကြံနိုင်ပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဆံပင်များမှာမူ နီရဲဖြူစွတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သက်ကြီးအိုတစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေဆဲဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း ပင်လျှင် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည့်အခါ ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ ပခုံးကို ရိုက်ရန် မဝံ့ရဲပေ။ ဝမ်ရှန်းရွှီ က ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ မြေကြီးပေါ်လဲကျသွားပြီး သူ့ထံမှ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် နှင့် ဉာဏ်ပွင့်လက်ဖက်ရွက်များကို လိမ်လည်တောင်းဆိုသွားမည်ကို ရှန်ထျန်း က စိုးရိမ်နေမိသည်။
သဘာဝကျစွာပင် ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ နောက်ကို အနီးကပ် လိုက်ပါလာပြီး သူနှင့် မသင့်မြတ်ဆုံးသူမှာ ချီရှောင်ရွှမ် ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ "နံပါတ်တစ်" ရာထူးအတွက် အမြဲတမ်း အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်နေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
လက်ရှိတွင် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မည်းနက်သော နဂါးသံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်လှံတံကြီးကို ကိုင်စွဲထားရာ နှစ်ခုစလုံးမှာ အရည်အသွေးမြင့် နတ်ဘုရား ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။
ဆိုရလျှင် ရှန်ထျန်း ကို ဖယ်လိုက်ပါက လူငယ်ပါရမီရှင်များထဲတွင် ချီရှောင်ရွှမ် ထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ရှိသူ အလွန်တရာမှ နည်းပါးလှပေသည်။
လင်လုံမင်းသမီးပင်လျှင် ချီရှောင်ရွှမ် ကို ငေးကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ တည်ကြည်လေးနက်မှုနှင့် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
အရှေ့ဘက်တောအုပ် ကဲ့သို့သော လူသူကင်းမဲ့လှသည့် ဒေသမျိုးတွင် ရွှေအူအဆင့် ဆယ်ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သူပီပီ သူ့ကို ချီးကျူးရပေမည်။ သူ၏ အရှိန်အဟုန်ကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် သူသည် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်ကြီးမားပြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ရှေ့ဆက်ခရီးဝေးပေါက်မည့်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် ဤသူသာ အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ လာရောက်စိန်ခေါ်မည်ဆိုလျှင် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ လင်လုံမင်းသမီး၏ အတွေ့အကြုံအရ ချီရှောင်ရွှမ် သည် သူမအား သဘောကျ နှစ်သက်စေရန် သက်သက်လောက်သာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမ၏ မျက်လုံးကို ကျယ်သွားစေနိုင်သည့် အဆင့်အထိမူ မရောက်သေးပေ။
အနည်းဆုံးတော့ ချီရှောင်ရွှမ် ပြသခဲ့သည့် အရည်အချင်းနှင့် စွမ်းအားအရ အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ ပြန်သွားလျှင်တောင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့်သူ တစ်ဦးထက်မက သေချာပေါက် ရှိနေပေသည်။
အကယ်၍သာ ချီရှောင်ရွှမ် သာလျှင် ထိုပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ရှီထျန်းဇီ နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် သူ မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
လူအများကြီး၏ မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာ ထားရှိခြင်းခံရပြီး "ထျန်းဇီ" ဟုပင် အမည်ပေးခံထားရသူအနေဖြင့် မွေးရာပါ ပါရမီရှင်တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြရပေမည်။
မွေးရာပါ ပါရမီရှင်ဟူသည်မှာ အဘာကို ဆိုလိုသနည်း။
ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သည် မွေးဖွားလာသည့်နေ့မှစ၍ အမြင့်ဆုံးအရည်အချင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး မျိုးဆက်တစ်ဆက်၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင် အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရန် ကံကြမ္မာက ဖန်တီးပေးထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ရှီထျန်းဇီ မွေးဖွားလာသည့်နေ့တွင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများသည် မိုင်သုံးသောင်းအထိ ထွန်းလောက်တောက်ပခဲ့ပြီး မြေလောကသို့ ဆင်းသက်လာသည့် အမတေဘုရင်၏ ပုံရိပ်ယောင်ပင်လျှင် ကြာရှည်စွာ တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ပြန်လည်ဝင်စားလာသကဲ့သို့ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပေသည်။
ဟွမ်ရှီး ၏ စစ်ဆေးခြင်းကို ခံယူပြီးနောက် ရှီထျန်းဇီ ၏ ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်တရာ ထူးကဲလွန်ကဲကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူသည် မွေးရာပါ မျက်ဆန်နှစ်ဆန်ကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ အတတ်ပညာအားလုံး၏ အားနည်းချက်များကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည့် အလွန်အရည်အသွေးမြင့်မားသော မျက်လုံးအမျိုးအစား ဖြစ်ပေသည်။
ရှီထျန်းဇီ သည် အသက်သုံးနှစ်အရွယ်ကတည်းက ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများနှင့် ကိုယ်ခံပညာ အားလုံးကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်းပင် အပြည့်အဝ ကျင့်ကြံနိုင်ရုံသာမက နည်းစနစ်အသစ်များကိုပါ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိရာ ရသေ့သူတော်စင်များပင်လျှင် အံ့ဩသွားခဲ့ကြရသည်။
လက်ရှိတွင် ရှီထျန်းဇီ သည် အသက် ၂၁ နှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံဆရာသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် ရသေ့သူတော်စင်တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ဖူးပြီး အရေးမနိမ့်ဘဲ ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းက ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။
ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်မှုအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ကာ ရသေ့သူတော်စင်တစ်ပါးနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင်ပင် အရေးမနိမ့်ဘဲ ရှိနေနိုင်သော ပါရမီရှင်မျိုးသည် နယ်မြေငါးခုတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း သို့မဟုတ် နှစ်သောင်းအတွင်း၌ပင် ပေါ်ထွက်လာချင်မှ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။ သူသည် ဟွမ်ရှီး လူငယ်ဘဝကထက်ပင် ပိုမို၍ တောက်ပထင်ရှားနေပေသည်။
အကယ်၍သာ ရှီထျန်းဇီ သည် စစ်ဘုရားစေတီ ထဲသို့ ဝင်ရောက်မည်ဆိုပါက ၎င်း၏ အကဲဖြတ်ချက်အရ သူသည် စစ်မှန်သော ကြယ်ခုနစ်လုံး ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
തീർച്ചပင်၊ ရှီထျန်းဇီ ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်ပြီး အမတေဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် ကံပါလာသူပင် ဖြစ်သည်။
ချီရှောင်ရွှမ် ကို သူ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းမှာ ချီရှောင်ရွှမ် ကို မတရားနှိမ့်ချရာကျပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ အძლიုံဆုံး ပါရမီရှင်ကို အရှေ့ဘက်တောအုပ် ရှိ အძლიုံဆုံး ပါရမီရှင်နှင့်သာ သဘာဝကျကျ နှိုင်းယှဉ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော။
ချီရှောင်ရွှမ် သည် အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ အძლიုံဆုံး ပါရမီရှင် မဟုတ်ပေ၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ နှိုင်းယှဉ်မှုမှာ အနည်းငယ် လွဲချော်နေပေသည်။
အကယ်၍ အမှန်တကယ် နှိုင်းယှဉ်ရမည်ဆိုလျှင် ရှန်ထျန်း နှင့် ရှီထျန်းဇီ ကိုသာ နှိုင်းယှဉ်သင့်ပေသည်။
လင်လုံမင်းသမီးသည် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် နှိုင်းယှဉ်တွေးတောနေမိသည်။
ကျင့်ကြံမှုဘက်မှ ကြည့်လျှင် မောင်နှမဝမ်းကွဲ တော်စပ်သူ ရှီထျန်းဇီ သည် ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ သူတော်စင်ကမူ အနည်းငယ် အားနည်းနေပုံရသည်။
တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် မောင်နှမဝမ်းကွဲ ရှီထျန်းဇီ သည် ရသေ့သူတော်စင်တစ်ပါးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ဖူးပြီး ထိုသူတော်စင်ပင် နောက်ဆုတ်သွားရသည်အထိ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ သူတော်စင်ကမူ ထိုသို့ လုပ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် အသက်အရွယ်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ သူတော်စင်သည် ယခုနှစ်မှ အသက် ၁၈ နှစ်သာ ရှိသေးသည်ဟု ကြားသိရပြီး မောင်နှမဝမ်းကွဲ ရှီထျန်းဇီ ကမူ အသက် ၂၁ နှစ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ သူတော်စင်သည် အသက်အရွယ်ပိုင်းတွင် များစွာ ဆုံးရှုံးမှု ရှိနေပေသည်။
ထိုလူအိုကြီးများအတွက်မူ သုံးနှစ်၊ ငါးနှစ်ဆိုသည်မှာ မပြောနှင့်၊ နှစ်ပေါင်း သုံးဆယ်၊ ငါးဆယ်ကြာအောင်ပင် တိုးတက်မှု မရှိခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။
သို့သော် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ သူတော်စင်နှင့် မောင်နှမဝမ်းကွဲ ရှီထျန်းဇီ ကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်များအတွက်မူ သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ သုံးနှစ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ဆတိုးသွားနိုင်ပေသည်။
မောင်နှမဝမ်းကွဲ ရှီထျန်းဇီ သည် ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်မှုအဆင့်သို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ရန်အတွက် လေးနှစ်သာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ သူတော်စင် ကျင့်ကြံစပြုလာသည်မှာ တစ်နှစ်သာ ရှိသေးသည်ဟု ကြားသိရသည်။
အကယ်၍သာ သူ့ကို နောက်ထပ် သုံးနှစ်အချိန်ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက သူသည် မည်သည့်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်မည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။
ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ ကမ္ဘာကို သာမန်ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။
...
തീർച്ചပင်၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နှင့် အသက်အရွယ်တို့သည် အရေးအကြီးဆုံး မဟုတ်ပေ။
အနည်းဆုံးတော့ အသွင်အပြင်ပိုင်းအရဆိုလျှင် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ သူတော်စင်က ရှီထျန်းဇီ ကို လုံးဝ အနိုင်ယူထားပြီး ဖြစ်သည်။
မဟုတ်ပါက လင်လုံမင်းသမီးသည် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ သူတော်စင်က ရှီထျန်းဇီ ကို ရိုက်နှက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုစိတ်ဖြင့် ဤမျှတမ်းတနေမည် မဟုတ်ပေ။
အမျိုးသမီးများဆိုသည်မှာ အဆုံးတွင် အပြင်လူများဘက်သာ ပါတတ်ကြသည်လေ!
လင်လုံမင်းသမီးသည် သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် အတွေးများထဲတွင် နစ်မြောနေစဉ် ကုန်းယွီ လည်း ထိုနည်းတူစွာ အတွေးနယ်ချဲ့နေခဲ့သည်။ ကျန်းယွင်ရှီး နှင့် ကုန်းမန်း တို့လည်း ကိုယ့်အလိုလို စိတ်ကူးယဉ်နေကြလေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန်ထျန်း စုစည်းထားခဲ့သည့် ဤအုပ်စုထဲတွင် ပါဝင်လာကြသူတိုင်းက ကိုယ်စီကိုယ်ငှ ရည်ရွယ်ချက် ကိုယ်စီရှိနေကြသည်။ တကယ်တမ်းသာ ရွှေကျီးမင်းသား ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည့်အခါ မည်သို့သော အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။
သို့သော်လည်း အုပ်စုအတွင်းရှိ လူတိုင်းကတော့ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ သူတော်စင်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခြင်းဖြင့် လမ်းမှားသွားစရာ မရှိဟူ၍ ခိုင်မာစွာယုံကြည်ထားကြသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ထျန်း လည်း ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန်ထျန်း သည် ကံကြမ္မာ၏ သားသမီး ဆယ်ဦးကျော်၏ နောက်ကွယ်မှ အကျိုးအမြတ်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရယူထားပြီး ဖြစ်သလို ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်း မြင်ကွင်းဆယ်ခုကျော်နှင့်အတူ သွားရောက်စူးစမ်းမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
အကယ်၍ ဤတစ်ကြိမ်တွင်သာ အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည် စစ်ဘုရားစေတီ ကိုပင် ဝါးမြိုပစ်လိုက်ပါဦးမည်။