တရားဟောကျောက်ပြားသည် နတ်ကျွန်းဂူ၏ ဂူသချိုင့်ကို ဖွင့်လှစ်မည့် စစ်မှန်သော သော့ချက်ဖြစ်နေသည်ကို အားလုံး သိရှိသွားကြလေသည်။
ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီးများက ထိုအင်ပါယာကျောက်ပြားဆီသို့ ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်ပြားရှေ့တွင် ထჯင့်နေသော ရှန်ထျန်း ကိုလည်း ဝိုင်းဝန်းကြည့်ရှုကြလေသည်။
ရွှေကျီးမင်းသား တွင် သားသမီး ကိုးဦးရှိခဲ့ပြီး တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းမှာ တုနှိုင်းမမီသော ပါရမီနှင့် ကမ္ဘာ့ဒေသငါးပါး၊ သာသနာနယ်ရှစ်ပါးကိုပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် ထူးကဲသော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်ဟု သူတို့ ကြားဖူးကြပေသည်။
သို့သော် ရွှေကျီးမင်းသား ၏ သားသမီး ကိုးဦးလုံးမှာ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုအတွင်း ထွင်းဖောက်မလွဲ သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ရွှေကျီးမင်းသား တစ်ပါးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
သူ့တွင် မည်သည့်အရိုက်အရာခံမှ မရှိခဲ့ပေ။ နောက်လိုက်နောက်ပါများနှင့် လက်အောက်ငယ်သား အများအပြား ရှိခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ သူ၏တပည့်ရင်း မဟုတ်ခဲ့ကြပါ။
ရွှေကျီးမင်းသား သည် နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက်၌ပင် မည်သည့် အရိုက်အရာခံကိုမျှ ချန်မထားခဲ့ဘဲ ဤဂူသချိုင့်ကိုသာ ချန်ထားခဲ့ခဲ့သည်။
ယခုအခါတွင်မူ ရွှေကျီးမင်းသား သည် ဤဂူသချိုင့်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏အရိုက်အရာခံကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာပေသည်။
မည်သူမဆို တရားဟောကျောက်ပြားပေါ်ရှိ နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပါက ရွှေကျီးမင်းသား ချန်ထားခဲ့သော တားမြစ်ကွက်ပြင်ဆင်မှုကို လှုံ့ဆော်မိစေမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအခါ တရားဟောကျောက်ပြားသည် နိုးထလာပြီး အတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသော စစ်မှန်သောနေမီး ၏ အနှစ်သာရ မီးလုံးကို ထုတ်လွှတ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ကျွန်းဂူတစ်ခုလုံးရှိ ကျင့်စဉ်ကွက်ပြင်ဆင်မှုများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဂူသချိုင့်ကြီး ပွင့်လာမည်ဖြစ်သည်။
မှန်ပေသည်၊ ထိုအနီရောင်-ရွှေရောင် မီးလုံးသည် စစ်မှန်သောနေမီး ၏ အနှစ်သာရပင်တည်း။
ထိုမီးလုံးမှာ အလွန်သေးငယ်သဖြင့် ရွှေကျီးမင်းသား ၏ စစ်မှန်သောနေမီး အနှစ်သာရမှ ခွဲထုတ်ထားသော အစိတ်အပိုင်းငယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေမည်။
သို့သော် မည်မျှပင် သသေးငယ်စေကာမူ ၎င်းသည် ထူးကဲသောမီးစာရင်းတွင် ဒုတိယနေရာ၌ ရှိနေသည့် စစ်မှန်သောနေမီး ၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်း၏စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်ဆိုပါက ဘေးဥပဒ်ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် တုန်လှုပ်ောက်ခြားသွားစေနိုင်ပေသည်။
အကယ်၍ ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဦးသာ ဤ စစ်မှန်သောနေမီး အနှစ်သာရကို ရရှိပြီး အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူနိုင်မည်ဆိုပါက ထိုပညာရှင်ကြီး၏ စွမ်းအားမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး တိုးတက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့် တစ်ဆင့်လုံး မြင့်မားနေသော မည်သည့်ရန်သူ့ကိုမဆို အနိုင်ယူနိုင်မည်မှာ သေချာပေသည်။
တတိယဘေးဥပဒ်ဖြတ်ကျော်သူက စတုတ္ထဘေးဥပဒ်ဖြတ်ကျော်သူကို အနိုင်ယူရန်နှင့် ပဉ္စမဘေးဥပဒ်ဖြတ်ကျော်သူက ဆဋ္ဌမဘေးဥပဒ်ဖြတ်ကျော် ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီးကို အနိုင်ယူရန်မှာ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ချေရှိပေသည်!
ထိုခဏချင်းတွင်ပင် မနာလိုဝန်တိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်အရှုများစွာသည် ရှန်ထျန်း ထံသို့ စူးစိုက်ရောက်ရှိသွားကြသည်။
သာမန်အချိန်သာဆိုလျှင် နတ်ကျွန်းဂူတွင် ကောင်းကင်ဘုံဘုံဗိမာန် ကျောင်းတော်၏ ဂိုဏ်းချုပ် ရှိနေခြင်း မဟုတ်ပါက ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီးအချို့မှာ ရှန်ထျန်း ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ သတ်ဖြတ်ပြီးသားပင် ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ စစ်မှန်သောနေမီး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်တည်း။
ထိုအချိန်၌ လူအုပ်ကြီးထဲတွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်သံများနှင့် တကျီကျီမြည်သံများကို ကြားနေရ၏။
“මුලတုန်းကတော့ ရွှေကျီးမင်းသား ဟာ စစ်မှန်သောနေမီး နဲ့ သေမျိုးဘုရင့်လက်နက်ကို ကောင်းကင်ဘုံလောက ဆီ ယူသွားလိမ့်မယ် ဒါမှမဟုတ် ဂူသချိုင့်ရဲ့ ဗဟိုချက်မဧရိယာထဲမှာပဲ ချန်ထားခဲ့လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ စစ်မှန်သောနေမီး က တကယ်တော့ ဒီကျောက်ပြားထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမိမှာလဲ။”
“ကောင်းကင်ဘုံဘုံဗိမာန်ရဲ့ သူတော်စင်က တကယ်ကို လွန်ကဲလွန်းပါတယ်။ သူက နာရီဝက်အတွင်းမှာတင် နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို နေဆယ့်လုံးရဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့်အထိ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ဉာဏ်အလင်းပွင့်တဲ့ ပါရမီက တကယ်ကို ထူးကဲလွန်းပါတယ်!”
“ကောင်းကင်ဘုံဘုံဗိမာန် သူတော်စင်ဟာ ထူးကဲသောပစ္စည်းတစ်ခုထက်မက ပေါင်းစပ်ထားပြီးပြီလို့ ငါကြားတယ်။ ယခုအခါမှာလည်း စစ်မှန်သောနေမီး ကိုပါ ရရှိသွားခဲ့ပြီ။ သူက တကယ်ကို မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းလောက်အောင်ပါပဲ။”
“ထူးကဲတဲ့ပစ္စည်းတွေရဲ့ စွမ်းအင်က အလွန်တရာမှကို ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်တယ်။ ဒါကြောင့် သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ထူးကဲတဲ့ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ဖို့ မခံနိုင်ဘဲ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားတတ်တယ်။ ဘာလို့ ကောင်းကင်ဘုံဘုံဗိမာန် သူတော်စင်ရဲ့ ကိုယ်ထဲက ထူးကဲတဲ့ပစ္စည်းတွေက အဲ့ဒီလောက်တောင် ရိုသေနာခံနေကြရတာလဲ။”
“နှိုင်းယှဉ်ပြစ်တင်စရာတွေချည်းပါပဲလား! ကောင်းကင်ဘုံဘုံဗိမာန် သူတော်စင်က စုံလင်သူအဆင့်နဲ့တင် ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ပါးရဲ့ ရာဇာသန်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ကျောက်ပြားကိုပါ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်ဘုံအဇ္ဈတ္တအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ရင် ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီးတွေကိုတောင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်!”
“ကောင်းကင်ဘုံဘုံဗိမာန် ကျောင်းတော်ကနေ နောက်ထပ် အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီ။ အဆုံးစွန်သော တရားလမ်းစဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ အနိုင်မရှိသူတစ်ယောက်တောင် ဖြစ်လာနေပါပြီ။ ကောင်းကင်ဘုံဘုံဗိမာန် ကျောင်းတော်က ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းလိုက်ပါပေလဲ!”
...
ကောင်းကင်ဘုံဘုံဗိမာန် ကျောင်းတော်၏ ဂိုဏ်းချုပ်လည်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်သည့် အနေအထားမှ သတိဝင်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီးများ၏ အံ့အားသင့်သံများကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝန်းရံထားသော ကောင်းကင်ဘုံ ရာဇာသန်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားလေသည်။
ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီးများ၏ စက်ဝိုင်းပြင်ပရှိ လူငယ်ပါရမီရှင်များမှာမူ မေးခွန်းပျံကျလုမတတ် အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။
အထူးသဖြင့် အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ မဟာဆိတ်ဆွယ် နတ်မင်းဆက်မှ လင်လုံမင်းသမီး၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားအားကျမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
မူလက သူမသည် ကမ္ဘာ့ဒေသငါးပါးနှင့် သာသနာနယ်ရှစ်ပါးအတွင်းရှိ ဤမျိုးဆက်၏ အသန်မာဆုံးပါရမီရှင်ဖြစ်သော နတ်မင်းဆက်၏ ကျောက်ထျန်ဇီ သို့မဟုတ်လျှင် ရှန်ထျန်း ကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ ပါရမီရှင်များမှာ မိုးကောင်းကင်ရှိ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ များပြားလှပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ် ၁၀၀ အတွင်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ၎င်းမှာ ရှန်ထျန်း အပေါ် အလွန်တရာ မြင့်မားသော အကဲဖြတ်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ လူငယ်ပါရမီရှင် ထိပ်တန်း ၁၀ ဦးမှာ အခြေခံအားဖြင့် လွန်ခဲ့သောနှစ်များစွာကတည်းက ကနဦးဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်ပြီးကြကာ ကောင်းကင်ဘုံအဇ္ဈတ္တပုဂ္ဂိုလ်များကို စိုးမိုးနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့ကို ရွှေရောင်မျိုးဆက်ဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။
ထိုထိပ်တန်း ပါရမီရှင် ၁၀ ဦးထဲမှ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းသည် ကျန်ဒေသလေးခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ၎င်းတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားဖြင့် အင်အားစုအားလုံးကို အနိုင်ယူနိုင်ကြပေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် အနိုင်မရှိသူများပင် ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် လင်လုံမင်းသမီးက ရှန်ထျန်း သည် ထိုပါရမီရှင် ၁၀ ဦးကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောမိသောအခါ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားသော အကဲဖြတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်မှာ သေချာပေသည်။
သို့သော်လည်း လင်လုံမင်းသမီးသည် ထိုမျှလောက် မြင့်မားသော အကဲဖြတ်မှုနှင့်ပင် ရှန်ထျန်း ကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်မိနေသလို ခံစားနေရဆဲပင်။
ရှန်ထျန်း ၏ ပါရမီသည် ထိုတုနှိုင်းမမီသော ပါရမီရှင် ကျောက်ထျန်ဇီနှင့်ပင် တန်းတူဖြစ်နေပေမည်!
သိမှတ်ထားရမည့်အချက်မှာ ၎င်းမှာ ကျောက်ထျန်ဇီပင်တည်း!
အကယ်၍ အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ ပါရမီရှင် ၁၀ ဦးကို ကောင်းကင်ယံရှိ အတောက်ပဆုံး ကြယ်များအဖြစ် ဖွဲ့ဆိုရမည်ဆိုပါက ကျောက်ထျန်ဇီမှာ လူငယ်ပါရမီရှင်များထဲမှ နေမင်းကြီးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် နေမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ ကြယ်တာရာများအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အရောင်မှိန်သွားကြစမြဲပင်တည်း။
ထိုစဉ်က လင်လုံမင်းသမီး၏ အမြင်တွင် ရှန်ထျန်း သည် ကျောက်ထျန်ဇီနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိမည့် ဒုတိယမြောက် နေမင်းကြီးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။
အရှေ့ဘက်တောအုပ် တွင် ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး တကယ်ပင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမိမည်နည်း။ လုံးဝ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်၍ပင် မရနိုင်ပေ။
မယုံကြည်နိုင်စရာပင်!
အကယ်၍ ဝမ်းကွဲဖြစ်သူ ထျန်ဇီသာ ဤကဲ့သို့သော ထူးကဲသည့်ပါရမီရှင်တစ်ဦး ရှိနေကြောင်းကို သိရှိသွားမည်ဆိုပါက မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ နတ်ကျွန်းဂူဆီသို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်မှာ သေချာပေသည်။
သြော်... အကယ်၍ သူတို့နှစ်ဦးသာ တကယ်တမ်း ဆုံတွေ့ခဲ့ကြမည်ဆိုပါက ထိုတိုက်ပွဲသည် ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်မည်နည်း။
အစ်ကိုရှန်က ကျောက်ထျန်ဇီကို တကယ်ပဲ အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလား။
ငါက ဘာလို့များ ဒီလောက်တောင် မျှော်လင့်စောင့်စားနေမိတာ ጭምርပါလိမ့်!
...
အားလုံးမှာ အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေကြစဉ် အချိန်၌ပင် ကျောက်ပြားပေါ်တွင် နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းသည် ရုတ်တရက် မိုးပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကြီးမားလှသော ကျောက်ပြားကြီးသည် တစ်ကိုယ်လုံး အလျှံပယ် တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များဖြင့် ပေသောင်းချီ ရှည်လျားသည့် ရွှေကျီးနီ တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။
လူအများ၏ စိုက်ကြည့်နေကြသော မျက်လုံးများအောက်တွင် ထိုရွှေကျီးနီသည် ရုတ်တရက် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်ကာ ကောင်းကင်ဘုံလောက (နတ်ကျွန်းဂူ) ၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံလောက၏ အတွင်းပိုင်းမှ မီးတောက်များလည်း ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ကြရ၏။
ထိုမီးလောင်ရာ ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲမှ နီညိုရောင် တောက်နေသော ကြီးမားသည့် ဒယ်အိုးကြီးတစ်လုံးသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး ၎င်း၏ပတ်လည်တွင် ကိုယ်ပွားပေါင်း မြောက်မြားစွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုကြီးမားသော နီညိုရောင် ဒယ်အိုးကြီး၏ ပတ်လည်ဝန်းကျင်တွင် မိုင်သောင်းချီ ကျယ်ဝန်းသော စစ်မှန်သောနေမီး တို့က ဝန်းရံလျက် ရှိနေကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို နီညိုရောင်အဖြစ်သို့ ဆေးခြယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။ ၎င်း၏ပတ်လည်တွင် နေကိုးစင်း၏ ကိုယ်ပွားပင် ရှိနေသေး၏။
လူတိုင်းက ထိုဘုရားစက်ဒယ်အိုးကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း နေကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကြည့်မိသကဲ့သို့ မျက်စိကျိန်းသွားကြသည်။
သူတို့သည် ထိုဒယ်အိုးကြီးရှေ့တွင် ဒူးထောက်၍ ဦးညွှတ်ရှိခိုးလိုသည့် အလိုဆန္ဒပင် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။
“ဧကရာဇ်လက်နက်၊ အဲ့ဒါ ရွှေကျီးမင်းသား ကိုယ်တိုင် ထုလုပ်ခဲ့တဲ့ အထွတ်အထိပ် ဧကရာဇ်လက်နက်ပဲ!”
“ဒါ မြင့်မြတ်တဲ့နေမင်းဒယ်အိုးပဲ! ရွှေကျီးမင်းသား က ကောင်းကင်ဘုံကို တက်မသွားခင်မှာ မြင့်မြတ်တဲ့နေမင်းဒယ်အိုးကို တကယ်ပဲ ယူမသွားခဲ့ဘဲ ဒီသချိုင့်ထဲမှာပဲ ချန်ထားခဲ့တာပဲ!”
“ကြည့်စမ်း၊ အဲ့ဒီ တရားပြကျောက်ပြားက စစ်မှန်သောနေမီး ရဲ့ အနှစ်သာရ အလုံးအခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြင့်မြတ်တဲ့နေမင်းဒယ်အိုးနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားပြီ။ ဧကရာဇ်လက်နက်ကြီး ပြန်လည်နိုးထလာပြီပဲ။ ကြည့်စမ်း၊ အဲ့ဒီပတ်လည်က အာကာသတွေတောင် ခြေရာလက်ရာပျောက်ပြီး သုညဘဝကို ရောက်သွားပြီ!”
“အကယ်၍သာ ငါတို့တွေ ဒီမြင့်မြတ်တဲ့နေမင်းဒယ်အိုးကို ရရှိနိုင်မယ်ဆိုရင် နေကိုးစင်းသန့်ရှင်းသောနယ်မြေ ဟာ ထိပ်တန်းဧကရာဇ်လက်နက်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့အတွက် အဆပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်လာနိုင်မှာပဲ!”
“ဟားဟား၊ အိပ်မက်တွေ ဆက်မက်နေလိုက်ပါဦး။ ဒီမြင့်မြတ်တဲ့နေမင်းဒယ်အိုးက ရွှေကျီးမင်းသား က သူ့ရဲ့အရိုက်အရာကို ဆက်ခံမယ့်သူအတွက် ချန်ထားခဲ့တာဆိုတာ သိသာထင်ရှားနေတာပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံဘုံဗိမာန် သူတော်စင်က အံ့ဖွယ် နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး သချိုင့်ကို ဖွင့်ပေးခဲ့တာလေ၊ အဲ့ဒီတော့ မြင့်မြတ်တဲ့နေမင်းဒယ်အိုးကို မင်းတို့ ရနိုင်ဦးမယ်လို့များ ထင်နေသေးတာလား။”
“ဒါပေါ့၊ မင်းတို့ရဲ့ နေကိုးစင်းသန့်ရှင်းသောနယ်မြေ က သူတော်စင်က ကျောက်ပြားကိုတောင် လုယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့သေးတာ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ကောင်းကင်ဘုံဘုံဗိမာန် သူတော်စင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတဲ့အခါ မင်းတို့ဆီကို လက်စားချေဖို့နဲ့ ပြဿနာရှာဖို့ မလာတာနဲ့တင် မင်းတို့က ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရလိမ့်မယ်။”
“ငါတို့မှာ ဧကရာဇ်လက်နက်နဲ့ အထွတ်အထိပ် အမွေအနှစ်ကို ရရှိဖို့ ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိတော့ဘူးထင်တယ်။ သချိုင့်ပွင့်လာတဲ့အခါ ရတနာလေးတွေ အနည်းငယ် ရယူတာကမှ ပိုပြီး လက်တွေ့ကျဦးမယ်။”
...
စကားပြောသံများကြားတွင် ဂိုဏ်းဂဏအသီးသီးတို့ကလည်း နောက်ထပ် အချိန်မဆွဲတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
သချိုင့်က ဟိုမှာရှိနေပြီး အထဲက ရတနာတွေကလည်း အဲ့ဒီလောက်ပါပဲ။ မြန်ဆန်မှုအပေါ်မှာသာ မူတည်နေပြီး ဘာမဆို ရလာသမျှက အမြတ်ပင်တည်း။
တစ်ရှိန်ထိုးပင် လူအများအပြားသည် သချိုင့်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အပြိုင်အဆိုင် တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း ကတော့ အစောကြီး မလှုပ်ရှားပေ။ သူက ပါရမီရှင်အသီးသီးကို တစ်စုံတစ်ရာကို စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ကြည့်နေ၏။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။ “အစ်ကိုချီ၊ အစ်ကိုဝမ်၊ အစ်ကိုချန်၊ အစ်ကိုကွန်မင်း၊ မင်းသမီးလင်လုံ၊ မင်းသမီးကွန်ယု၊ မင်းသမီး ကုန်းမန်း…
“ခင်ဗျားတို့အားလုံး ကျွန်တော်နဲ့အတူ ဒီရွှေကျီးမင်းသားရဲ့သချိုင့်ကို စူးစမ်းလေ့လာဖို့ ခရီးထွက်ဖို့ စိတ်ဝင်စားကြရဲ့လား။”