ခေါင်းစဉ်း - ငါက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့သား မဟုတ်ဘူး — အခန်း (၃၅၆) - ဒိုင်းမွန်းဖာမေမင်၏ သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်၊ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပညာရှိတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း
ရွှေကျီးကန်းကိုးကောင်သည် တရားဓမ္မဟောပြောသည့် ကျောက်တုံးပြားကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကြီးမားသော မီးလုံးကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မီးဘုရားသခင် ကျန်းလုံယွမ် ထံသို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားကြသည်။
၎င်းတို့သည် ကျောက်တုံးပြားပေါ်ရှိ အက္ခရာသင်္ကေတများဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း နတ်တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ကျီးကန်းတစ်ကောင်ချင်းစီ၏ ထုတ်လွှတ်နေသော ပုံရိပ်စွမ်းအင်သည် ပညာရှိတစ်ပါးနှင့် လုံးဝ ရင်ဘောင်တန်းနေပေသည်။
ကျောက်တုံးပြားပေါ်ရှိ အက္ခရာများ တလက်လက် ပိုမိုတောက်ပလာသည်နှင့်အမျှ ထိုရွှေကျီးကန်းများ၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါသည်လည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
မီးဘုရားသခင် ကျန်းလုံယွမ် က အလွန်တရာ စွမ်းအားထက်မြက်ပြီး စစ်မှန်သောပညာရှိတစ်ပါး ဖြစ်လာရန် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ လိုတော့သည့်တိုင် ထိုအချိန်တွင် သူ့မျက်နှာပေါ်၌ ပြင်းထန်သော ကြောက်လန့်မှုအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ ထိုရွှေကျီးကန်းများထံမှ အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နေသည့် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကို သူ ခံစားမိနေပြီဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ အကယ်၍သာ ဤအခြေအနေကို သေချာ မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ပါက သူသည် တကယ်ပင် မသေမျိုးကျွန်းစုပေါ်တွင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပေသည်။
"ထွက်သွားစမ်း!"
မီးဘုရားသခင် ကျန်းလုံယွမ် သည် ထိုရွှေကျီးကန်းများကို အနည်းဆုံး ခေတ္တမျှ ဟန့်တားနိုင်ရန်အတွက် မီးတောက်ကာကွယ်ရေး အကာအရံတစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ဖန်တီးလိုက်သည်။
ထိုစဥ်အတွင်းမှာပင် သူသည် မီးတောက်အလင်းတန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။
ဤသို့ ပြေးရသည်မှာ ရှက်စရာကောင်းသော်လည်း သူ၏အသက်က ပို၍ အရေးကြီးပေသည်!
သို့သော်လည်း ထိုကျောက်တုံးပြားသည် သူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေပုံရပေသည်။
မီးတောက်အကာအရံသည် ထိုရွှေကျီးကန်းများကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားကြပြီး စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူသန့်စင်လိုက်ကြသောကြောင့် ကျီးကန်းများမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုကြီးထွားလာကြဟန် ရှိနေသည်။
ရွှေကျီးကန်းကိုးကောင်သည် မီးဘုရားသခင်ထံသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် တိုးဝင်လာကြပြီး သူ၏ ထွက်ပြေးမည့်လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။
ပြင်းထန်သော မီးတောက်ကြီးက သူ့ကို ဝါးမြိုသွားလေသည်။
မီးဘုရားသခင်သည် စွမ်းအားထက်မြက်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ စွမ်းရည်များမှာ မီးဒြပ်စင်နှင့် သက်ဆိုင်ပေသည်။ မီးကို ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသင့်သော်လည်း မီးတောက်၏ ပြင်းအားက လွန်ကဲလွန်းလှသည်။
ဤသည်မှာ စစ်မှန်သောနေမီး မှ ဆင်းသက်လာသော ရွှေကျီးကန်းမီးတောက်များ ဖြစ်ကြသည်။ အခြားသော ထူးကဲသောပစ္စည်းများလောက် အဆင့်အတန်း မမြင့်မားသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ စစ်မှန်သောနေမီး နှင့် ကြီးမားစွာ ကွာခြားလှခြင်း မရှိပေ။
ရှေးဟောင်းကျောက်တုံးပြား၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထိုပြင်းထန်လှသော ရွှေကျီးကန်းမီးတောက်များသည် ဤမီးဘုရားသခင်ကို အရည်ပျော်သွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်!
မီးဘုရားသခင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများသည် ကျယ်လောင်ဆူညံကာ ရူးသွပ်နေဟန်ဖြင့် မီးတောက်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ကျိန်ဆဲစရာပဲ၊ ဒီလို သာမန်တရားဓမ္မဟောပြောတဲ့ ကျောက်တုံးပြားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် စွမ်းအားထက်မြက်နေရတာလဲ။"
မီးဘုရားသခင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားနှင့်ကြပြီဖြစ်သော ရှန်ထျန်း တို့ဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ "ငါ တစ်ယောက်တည်း ဒုက္ခရောက်နေချိန်မှာ မင်းတို့ကတော့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် အေးအေးလူလူ ရပ်ကြည့်နေလို့ရမယ်လို့ မထင်နဲ့!"
ဒီကျောက်တုံးပြားကို တွေ့ရှိခဲ့တာ မင်းတို့ကြောင့်ပဲ၊ ငါ့မှာ ဒီလိုဆိုးရွားတဲ့ မီးတောက်တွေနဲ့ အပူလောင်ခံရတာ မင်းတို့ကြောင့်ပဲလေ။
ငါ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် အားလုံး အတူတူ သေကြရမယ်!
...
ထိုသို့ အော်ဟစ်ပြီးနောက် ယခုအခါတွင် နတ်မီးတောက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သော မီးဘုရားသခင်သည် ရှန်ထျန်း ထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်!
"ဒီကောင်ယုတ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပညာရှိတစ်ပါး ဖြစ်လာရတာလဲ။"
မင်းသမီး လင်လုံ ၏ မျက်နှာသည် အလွန်တရာ တင်းမာသွားခဲ့သည်။ မီးဘုရားသခင်သည် ကုန်းမြေလယ်ပိုင်း၏ ကိုးနေမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ကျော်ကြားသော ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ အချို့သော နည်းလမ်းများအရ သူသည် တောင်စွယ်ယဉ်ကျေးမှုမင်းဆက်နှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေပေသည်။
သို့သော် မီးဘုရားသခင်တွင် မိသားစု အသိုင်းအဝိုင်း ဟူ၍ မရှိပေ၊ ထို့ပြင် သူသည် အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အမြဲတမ်း မိမိသဘောအတိုင်း လုပ်တတ်ပြီး အခြားသူများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တတ်ပေ။
သို့တိုင်အောင် မီးဘုရားသခင်သည် သူ၏ ဒုက္ခရောက်နေသည့် အခြေအနေတွင် တင့်တယ်ခေါင်းဆောင်နှင့် အခြားသူများကိုပါ သူနှင့်အတူ ဆွဲခေါ်သွားလိမ့်မည်ဟု မင်းသမီး လင်လုံ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
အကယ်၍သာ သူသာ အောင်မြင်သွားခဲ့ပါက ကိုးနေမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေသည် ၎င်း၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို ဘယ်သောအခါမှ တာဝန်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အခြားသော အင်အားစုအားလုံးကလည်း လက်စားချေရန် အရောက်လာကြမည်မှာ သေချာသည်။
ဤလူသည် အမှန်တကယ်ပင် အတ္တကြီးလွန်းလှပြီး အခြားမည်သူ့ကိုမျှ အရေးမစိုက်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ တဖိတ်ဖိတ်တောက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မီးဘုရားသခင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
"မင်းတို့ ဆုတ်ကြတော့။ ငါ သူ့ကို တားဆီးမယ်။"
ရှန်ထျန်း ၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကျန်ရှိနေသူအားလုံးကို နောက်သို့ တွန်းထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
ထိုစွမ်းအင်သည် အလွန်တရာမှပင် ပြင်းထန်လှပေသည်။ ရွှေအူတိုင်အဆင့် အဆင့် (၁၀) တွင်ရှိနေသော ကျန်းယွင်ရှီး နှင့် နတ်ဘုရားပေါက်ဖွားစ မင်းသမီး လင်လုံ တို့ပင်လျှင် မခုခံနိုင်ခဲ့ကြပေ။
ထိုခဏချင်းတွင် မီးဘုရားသခင်၏ ရှေ့၌ ရပ်တည်နေခဲ့သူမှာ ရှန်ထျန်း တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်တော့သည်!
ရှန်ထျန်း သည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာနေသော မီးဘုရားသခင်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် တိမ်တိုက်တစ်စင်းကဲ့သို့ သူ့ဆီသို့ နီးကပ်လာနေပြီး သူ့အတွက် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မရှိတော့ဟန်ဖြင့် တောက်လောင်နေသော မီးလုံးကြီးကို အေးအေးလူလူသာ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
"မင်းက တင့်တယ်မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ နှစ်တစ်သောင်းမှ တစ်ခါသာ ပေါ်ပေါက်တတ်တဲ့ ရှားပါးပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။ မင်းလိုအဆင့်အတန်းမျိုးရှိတဲ့သူကို ငါနဲ့အတူ ငရဲကို ဆွဲခေါ်သွားနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ့သေဆုံးမှုက တန်ဖိုးရှိပါတယ်။"
မီးဘုရားသခင်က ယုတ်မာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုတွင် မွေးဖွားလာခဲ့သော်လည်း သူ၏ မွေးရာပါ စရိုက်မှာ ရက်စက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်လှသည်။
သူသည် အန္တရာယ်အမျိုးမျိုးကို ကျော်ဖြတ်ကာ လျှပ်စီးဒဏ် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ အမြင့်ဆုံးစွမ်းဆောင်ရည် အချွန်အတက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် မီးဘုရားသခင်သည် ကံကြမ္မာ၏ အလေးပေးမှုကို ခံရကာ အကန့်အသတ်မရှိသော ပါရမီရှိကြသည့် ထိုပါရမီရှင်များနှင့် ကံကြမ္မာ၏ သားများကို အလွန်တရာ မုန်းတီးပေသည်။
တိုက်ဆိုင်စွာပင် ရှန်ထျန်း သည် ဤအုပ်စုနှစ်ခုစလုံးတွင် အကျုံးဝင်နေခဲ့သည်။
ငါ သေရမယ်ဆိုရင်တောင်မှ သူ့ကို ငါ့နဲ့အတူ ဆွဲခေါ်သွားရမယ်!
...
မီးဘုရားသခင်သည် ရှန်ထျန်း ထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ အသားအရေနှင့် ဆံပင်များကို မီးတောက်များက လောင်ကျွမ်းစေတော့မည့်အလား သူ ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမီးတောက်များ၏ စွမ်းအားမှာ သူ၏ နန်မင်လီမီးတောက် (Nan Ming Li Fire) ကဲ့သို့ပင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပေသည်။
၎င်းမှာ ထိုရှေးဟောင်းကျောက်တုံးပြားမှ ရွှေကျီးကန်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ထူးကဲသောပစ္စည်းတစ်ခုမှ ထွက်လာသည့် မီးမဟုတ်ပေ၊ ဆိုလိုသည်မှာ အသုံးပြုတိုင်း လျော့ပါးသွားမည်မဟုတ်ပါ။ ဤမီးအမျိုးအစား၏ မူလရင်းမြစ်သက်သက်ကပင် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်လောက်အောင် အဖိုးတန်နေပေပြီ!
"ငါ့တပည့်ကို ထိခိုက်နစ်နာစေချင်တာလား။ မင်း ငါ့ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းပြီးပြီလား။"
ခမ်းနားထည်ဝါသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ခိုင်မာပြတ်သားသော အသံတစ်သံသည် လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လျှပ်စီးများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါတို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မီးဘုရားသခင်ကို အေးစက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေခဲ့သည်။
အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသဖြင့် ဒေါသများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်နေသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေပေသည်!
"တင့်တယ်ခေါင်းဆောင်၊ ကျန်းလုံယွမ်။ မင်း ပညာရှိတစ်ပါး ဖြစ်လာရုံနဲ့ ငါက မင်းကို ကြောက်နေမယ်လို့ မထင်နဲ့! ငါ ပညာရှိတစ်ပါး ဖြစ်လာတဲ့အချိန်မှာ မင်းက မမွေးသေးဘူးဟေ့!"
ရွှေကျီးကန်းမီးတောက်များသည် မီးဘုရားသခင်၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အရည်ပျော်ကျစေနေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ နာကျင်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တစ်ဝက်စီ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ လေထုကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခိုက်လာသည့် ဧရာမ အနီရောင်နက်ရောင် ဓားသွားကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
မီးနီရောင် အက်ကြောင်းများသည် အကာအရံမဲ့နေသော ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်တွင် လှပစွာ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။
မီးဘုရားသခင်သည် ဤတိုက်ခိုက်မှုအတွက် သူ၏ အမြင့်ဆုံးစွမ်းအင်များကို ထုတ်သုံးခဲ့ပြီး သူ၌ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ပုံအန်ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သေကြောင်းကြံစောက်ထိုး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ကျွန်းပေါ်ကို မဝင်ရောက်ခင်တုန်းက ဒီထူးကဲတဲ့ အခွင့်အရေးကို တွေ့ရှိတဲ့သူကသာ ပိုင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုပြီး အင်အားစုအသီးသီးက သဘောတူညီခဲ့ကြတယ်။ မင်းက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ယုတ္တိမတန်တာအပြင် ငါ့တပည့်ကိုပါ ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်။"
ကျန်းလုံယွမ် ၏ ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါသည် ပိုမို၍ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာခဲ့သည်။ "အဲ့ဒီတော့လည်း မင်းရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို ငါ အဆုံးသတ်ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ အသက်ရှည်ရှည် နေရုံသက်သက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုပါ မင်း သဘောပေါက်သွားစေရမယ်။"
ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် တင့်တယ်ခေါင်းဆောင်သည် ရှည်လျားသောဓားတစ်လက်ကို လွှတ်တင်လိုက်သည်။
သူ၏ နောက်ဘက်တွင် နတ်တိရစ္ဆာန် (၁၀) ကောင် ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဧရာမ လျှပ်စီးကိုယ်ပွားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ရွှေရောင်လျှပ်စီးများက ကောင်းကင်ယံ၏ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ကို ဖြတ်သန်းလွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
"သေစမ်း!"
တင့်တယ်ခေါင်းဆောင်သည် မီးဘုရားသခင်ကို အမူအရာကင်းမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး များ၏ အဆုံးမရှိသော စီးကြောင်းတစ်ခုသည် သူ၏ဓားဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပစ်ဝင်သွားခဲ့ရာ ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ မကြုံစဖူး ထိန်ထိန်သာ လင်းလက်သွားစေခဲ့သည်။
ချလန်း!
ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ မိုင်သောင်းပေါင်းများစွာအထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
ဧရာမ အနီရောင်နက်ရောင် ဓားသွားကြီးမှာ အရောင်မှိန်သွားခဲ့ပြီး ထိုဓားအလင်းတန်းကြောင့် တစ်ဝက်စီ ပြတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။
ရှူး!
လျှပ်စီးများ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး မိုးကြိုးများ ပစ်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
မီးဘုရားသခင်၏ ဘြူနှစ်ခုကြားတွင် သွေးနီရောင် မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်၊ လည်ချောင်းနှင့် ဝမ်းဗိုက်တို့ဆီသို့ မြွေတွန့်သကဲ့သို့ ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။
သူ့ကိုယ်သူ နှစ်ခြမ်းပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ ရုပ်အလောင်းသည် ကောင်းကင်ယံမှ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ ရွှေရောင်သန်းနေသော အနီရောင်သွေးများ လေထုထဲသို့ ဖြန်းပက်ထွက်လာခဲ့သည်။
"ဒီအချိန်ကစပြီး ငါ့တပည့်ကို စော်ကားတဲ့ ဘယ်သူမဆို သတ်ပစ်ရမယ်!"
တင့်တယ်ခေါင်းဆောင်သည် တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ပညာရှိတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်လိုက်လေပြီ!
သူ့တပည့်အတွက် အကာအကွယ်ပေးရင်းဖြင့်တည်း!