တခန်း(၃၅၄) - သူ ငါ့ကို သေချာပေါက် ကြိုက်နေတာပဲ!
ခေါင်းစဉ် - ငါက တကယ်ကို ကံကြမ္မာရဲ့သားတော် မဟုတ်ဘူး – အခန်း ၃၅၄
(ရှန်ထျန်း) က ထိုသို့ပြောလိုက်သည့်အခါ ကျန်းယွင်ရှီး ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ၏ အလွန်အမင်း ရေခဲတမျှ အေးစက်နေသည့် လှပသည့် မျက်နှာလေးမှာ တခဏချင်း တုန်ယင်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းပါးတို့လည်း အနည်းငယ် ဟသွားလေသည်။
သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စကားလုံးတစ်လုံးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
သူက သူမကို တကယ်ပဲ ကာကွယ်ပေးနေတာပဲ!
ဒီလူက ဟန်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ သူမရဲ့ အန္တရာယ်ကင်းရေးအတွက် တကယ်ကို စိုးရိမ်ပေးနေတာပဲ!
ဤအသိတရားက ကျန်းယွင်ရှီး ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူမနှင့်ယှဉ်လျှင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သလို သူမ၏ ရန်သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ရန်ငြိုးရန်စများ ရှိနေပြီး အချိန်မရွေး အသက်သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ကြရမည့် အနေအထားတွင် ရှိနေခြင်းပင်တည်း။
သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ရှန်ထျန်း က ရွှေကျီးမင်းသား ထံမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် သူ့ကိုယ်သူ စတေးခံကာ သူမကို ထွက်ပြေးခွင့်ပေးနေပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးသည် ပြိုင်ဘက်များကြားတွင် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
"ရှန်ထျန်း..." ကျန်းယွင်ရှီး ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်လာပြီး သူမ၏ အသံမှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။
သူမ၏ အနေအထားအရဆိုလျှင် ရှန်ထျန်း က သူမကို ဤကဲ့သို့ ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်တောင် မမက်ခဲ့ဖူးပေ။
*ဒီလူက ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောက် ကောင်းပေးနေရတာလဲ?*
*သူ... သူက တကယ်ပဲ ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား? ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို တကယ်ပဲ ချစ်ကြိုက်နေတာများလား?*
ကျန်းယွင်ရှီး ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ဝင်ရောက်လာပြီး သူမ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပန်းရောင်သမ်းလာကာ နားရွက်ဖျားများပါ နီရဲလာသည်အထိ ရှက်ရွံ့သွားလေသည်။ သူမ၏ အေးစက်ခက်ထန်သော ဟန်ပန်မှာ ယခုအခါတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သာလျှင် သူမ၏ အတွေးများကို သိရှိခွင့်ရှိမည်ဆိုပါက သွေးအန်ထွက်သွားသည်အထိ ဒေါသထွက်မိပေလိမ့်မည်။
သူမ ထင်နေသကဲ့သို့ ရှန်ထျန်း က သူမကို ကာကွယ်ပေးချင်၍ ဤကဲ့သို့ ပြောနေခြင်း လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ သူ့အတွက် ရွှေကျီးမင်းသား သည် အလွန်တရာ အန္တရာယ်များပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ကျန်းယွင်ရှီး ကိုပါ အတူတကွ ရှိနေစေပါက သူ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေကာ အနိုင်ယူရန် ပို၍ ခက်ခဲသွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူမကို အရင်ဆုံး ထွက်သွားခိုင်းခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။
ထို့အပြင် သူမသာ ရွှေကျီးမင်းသား ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပါက သူမနောက်ကွယ်ရှိ အင်အားစုများနှင့် ဆက်စပ်ပြီး ပြဿနာများ ထပ်တက်လာနိုင်သေးသည်။ ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံးမှာ ကျန်းယွင်ရှီး ကို ဦးစွာ လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးလိုက်ခြင်းပင်တည်း။
သို့သော် ကျန်းယွင်ရှီး ကမူ ဤအချက်များကို လုံးဝ မသိရှိဘဲ ရှန်ထျန်း ၏ စကားများကို အချစ်စစ်အချစ်မှန်၏ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ဆောင်သည့် သက်သေတစ်ခုအဖြစ်သာ မှတ်ယူနေခဲ့လေသည်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ငါ့ကို အထင်သေးနေကြတာလား။ ဒီနေရာကနေ ဘယ်သူမှ အလွယ်တကူ ထွက်သွားလို့ရမယ်လို့ ထင်နေကြတာလား?"
ရွှေကျီးမင်းသား ၏ အေးစက်လှောင်ပြောင်သော အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်လောင်နေပြီး စစ်မှန်သောနေမီး ၏ အရှိန်အဝါက ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။
နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို ကျင့်ကြံထားသော ရွှေကျီးမင်းသား သည် ယခုအခါတွင် ဒေါသထွက်နေပြီဖြစ်ကာ သူ၏ အစွမ်းအစမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။
"ကျန်းယွင်ရှီး၊ မင်း အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း။ ငါ့နောက်ကို လှည့်တောင် မကြည့်နဲ့!" ရှန်ထျန်း က အသံမာမာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်တရာ တင်းမာနေပြီး တိုက်ပွဲအတွက် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားကြောင်း ပြသနေသည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် သူ့ကို တစ်ချက် ငေးကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူမ သိထားသည်မှာ ဤနေရာတွင် ဆက်နေမည်ဆိုပါက ရှန်ထျန်း အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကိုပင်။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကို အားမနာဘဲ ရှန်ထျန်း ၏ ကြိုးစားမှုကို အလဟဿ မဖြစ်စေရဲပေ။
"ရှန်ထျန်း၊ ရှင် ဂရုစိုက်ပါ။ ကျွန်မ ပြန်လာခဲ့မယ်..."
ကျန်းယွင်ရှီး သည် စိတ်ထဲမှ တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုရင်း သူမ၏ အမြန်ဆုံး အစွမ်းကုန်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
"ဘယ်ကို ထွက်သွားမလဲ!"
ရွှေကျီးမင်းသား က အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျန်းယွင်ရှီး ကို တိုက်ခိုက်ရန် စစ်မှန်သောနေမီး အလင်းတန်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ!"
ရှန်ထျန်း က ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး ရွှေကျီးမင်းသား ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိုက်သည်။
*ဘုန်းးးးးး!*
ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းများက လေးဘက်လေးလပ်သို့ ပြန့်ထွက်သွားကာ တောင်ပိုင်းနယ်စပ် ၏ မြေပြင်ကိုပင် တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။
အရမ်းကို အစွမ်းထက်တာပဲ!
အရမ်းကိုလည်း ဝင့်ကြွားာဓိပတိဆန်တာပဲ!
ငါ သူ့ကို တကယ် နှစ်သက်မိပြီ!
သတ္တဝါမှန်သမျှသည် အားကောင်းမန်သန်သူကို အလိုအလျောက် နှစ်သက်တတ်ကြစမြဲပင်။
သို့သော် လူသားများအနေဖြင့်မူ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အသိဉာဏ်အရှိဆုံး သတ္တဝါများဖြစ်ကြသည့်အလျောက် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ခွန်အားထက် ရုပ်ရည်ဆင်းတရားကို ပို၍ အလေးပေးတတ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် ရုပ်ရည်လည်းချောမောပြီး ခွန်အားလည်း ကြီးမားသည့် ယောက်ျားတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ အမျိုးသမီးများအပေါ် သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် သေလောက်အောင် ပြင်းထန်ပေလိမ့်မည်!
မင်းသမီး လင်လုံ သည် ရှန်ထျန်း ထံသို့ စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်မိသည်။ ရွှေရောင် မြင့်မြတ်သော သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုကျောပြင်ကျယ်ကြီးသည် သူမ၏ စိတ်အာရုံနှင့် နှလုံးသားထဲတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
*ဒီဝိညာဏစကြာဝဠာ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ပဲ ထူးကဲလွန်ကဲလှချေလား၊ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဓားစွမ်းအင်ကိုတောင် တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ ဖမ်းဆုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ကြီးမားတဲ့ တောရိုင်းနယ်မြေ နတ်မင်းဆက်အတွက်နဲ့ဆိုရင်တော့ ငါ သူနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရလိမ့်မယ်!*
*ဟုတ်တယ်၊ သူ့ကို ငါ့ကိုယ်ငါ ပေးအပ်ရမယ့် အနေအထား ရောက်သွားရင်တောင်မှပေါ့!*
ထိုသို့သော အတွေးများဖြင့် မင်းသမီး လင်လုံ တွေးတောနေခဲ့သော်လည်း ရှန်ထျန်း ကမူ ဤအချက်များကို လုံးဝ မသိပေ။
သူသည် မင်းသမီး လင်လုံ ၏ နဖူးပြင်ကိုသာ စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေပုံ ပေါ်နေသည်။
ထိုအဖြစ်အပျက်ကြောင့်ပင် ကျန်းယွင်ရှီး ၏ ဖြူစင်လှပသော မျက်နှာလေးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ညှိုးမှိုင်းသွားခဲ့ပြီး ဖြူစင်ဝင်းပနေသော မင်းသမီး လင်လုံ ၏ မျက်နှာပြင်မှာမူ ပိုမိုနီရဲလာခဲ့သည်။
*ဝိညာဏစကြာဝဠာ ဂိုဏ်းချုပ်က ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေရတာလဲ? ဒါမှမဟုတ် သူ ငါ့ကို တစ်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားတာများ ဖြစ်နေမလား? အို... တကယ် ရှက်စရာကြီး!*
ထိုအချိန်နှင့်အတူပင် ရှေးဟောင်းအနီရောင် ကျောက်ပြားကြီးတစ်ချပ်သည် ရေကန်၏ကြမ်းပြင်မှ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး စစ်မှန်သောနေမီး ၏ အလင်းရောင်များကို ဝန်းရံကာ စုပ်ယူလိုက်လေသည်။
မကြာမီမှာပင် ထိုရှေးဟောင်းကျောက်ပြားပေါ်၌ နက်နဲဆန်းကြယ်လှသော စာလုံးပုံစံများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
😊🔥❤️