ခေါင်းစဉ်း - ငါက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့သားတော် မဟုတ်ဘူးလား – အခန်း ၃၅៖ ဓားစွမ်းအင်ပင်လယ်
ရှန်ထျန်း သည် အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။ သူသည် ဓားခုတ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ သားသမီးတွေက... အခုတော့ ဖေဖေ တစ်ယောက်နဲ့ ရှိရတော့မှာပေါ့!"
ဟိုင်တီ၏ ဆံပင်မည်းကြီးများက သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် အောက်တွင် ဘာရှိနေသည်ကို လုံးဝမမြင်ရပေ။ သို့သော် သူမ၏ ပုံစံနှင့် သနားစရာကောင်းသော အသံတို့ကပင် သူ့ကို ကျောချမ်းသွားစေရန် လုံလောက်နေသည်။
ထိုသို့သော သတ္တဝါမျိုးက ရုတ်တရက် သူ့ကို သူမ၏ ကလေးများအတွက် ဖေဖေ ဖြစ်စေချင်သည်ဟု ပြောလာခြင်းပင်။
ရှန်ထျန်း သည် ကျိုအာ ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းအုံနေကြသော သရဲကလေးငယ်များကို ငေးကြည့်ရင်း... တုန်ယင်သွားသည်။
ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေတောင် အခုလို ထူးဆန်းနေကြတာလား။ ရုပ်ချောလွန်းတာကလည်း တကယ့်ကို ပြဿနာပဲ!
...
မည်းနက်သောသွေးက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "သရဲအမေကြီး၊ ဒီချောချောလေးကို သဘောကျလို့လား။
"ကောင်းပြီလေ၊ ဒီကောင်လေးကို ဖမ်းပြီး မိန်းမောစေတဲ့ဆေးတိုက်ဖို့ ငါ့ကိုကူပြီး ဒီတရားစောင့်ထိန်းသူတွေကို နိုင်အောင်တိုက်ပေးမယ်ဆိုရင် သူက မင်းအတွက်ပဲ!"
ကျိုအာ သည် မည်းနက်သောသွေးကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟီးဟီး၊ တကယ်နော်!"
မည်းနက်သောသွေးပင်လျှင် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။ ဤမကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မည်မျှ ရက်စက်ယုတ်မာကြောင်း သူုသည် အခြားသူများထက် ပိုမိုသိရှိပေသည်။
တင်းကျပ်စွာပြောရလျှင် ကျိုအာ သည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ ကိုးကွယ်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ အဓိကခေါင်းဆောင်ပိုင်းများ ဖန်တီးထားခဲ့သည့် အထူးတရားကျင့်ကြံရေးပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤပစ္စည်းကို ဖန်တီးရန်အတွက် ယင်စွမ်းအင်အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင် မွေးဖွားလာသော အပျိုစင်တစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။ သူမ မင်္ဂလာဝတ်စုံဝတ်ဆင်ကာ လက်ထပ်ခါနီးအချိန်တွင် သူမ၏ မိသားစုဝင်အားလုံးကို သူမ၏မျက်စိရှေ့တွင် သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူကာ ဓမ္မလက်နက်တစ်ခုထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုံပိတ်ထားရလေသည်။
ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် သူမသည် မကျွတ်မလွတ်သော တစ္ဆေဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သရဲကလေးငယ် အယောက် ၅၀၀ နှင့်အထက် ရှိလာမှသာလျှင် ဤအဓိက မကောင်းဆိုးဝါးလက်နက်ဖြစ်သော ကျိုအာ ကို အပြည့်အဝ ပြုုစုပျိုးထောင်ပြီးစီးပြီဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။
အပြည့်အဝ ပြုစုပျိုးထောင်ပြီးစီးသွားသော ကျိုအာ တစ်ခုသည် အနည်းဆုံး မူလဝိညာဉ်နယ်ပယ်အထက်တွင် ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသာ ပေါ်လာပါက မြို့နှင့် တိုင်းနိုင်ငံတစ်ခုလုံး ငရဲခန်းအဖြစ်သို့ ကျရောက်သွားပေလိမ့်မည်။
ယခုအခါ ဤသရဲအမေကြီးနှင့်အတူ ရှိနေကြသော ကလေးငယ်မှာ ၃၀၀ သာ ရှိသေးသဖြင့် ၎င်းတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် မူလဝိညာဉ်နယ်ပယ်၏ စွမ်းအားသာ ရှိနေသေးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် မည်းနက်သောသွေး ကတော့ ဤဓမ္မလက်နက်သည် သူမကို ထိန်းချုပ်ထားရန် မလုံလောက်တော့ကြောင်း ခံစားမိနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းကို ဆက်လက်၍ မပြုစုပျိုးထောင်ရဲခဲ့ပေ။
သရဲအမေကြီးသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လာပြီး သူ့ကို ပြန်လည်ဒုက္ခပေးမည်ကို သူ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူသည် အလွန်ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။
...
သို့သော် ယခုအခါတွင် မည်းနက်သောသွေး သည် ဝန်းရံခံထားရပြီး လွတ်မြောက်ရန် လုံးဝလမ်းမရှိတော့ပေ။ သူသည် သရဲအမေကြီးကို ထုတ်သုံးကာ အရေးကြီးသော လောင်းကြေးတစ်ခုကို ထပ်ရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။
"ဟီးဟီး၊ မင်းရဲ့ကတိကို မှတ်ထားနော်။ သူ့မှာ အရမ်းကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရှိတယ်။ ငါ သူ့ဆီက ရှိသမျှအကုန် စုပ်ယူပစ်တော့မယ်!"
ကျိုအာ သည် ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရွှေស្នုဇုန် တရားစောင့်ထိန်းသူ သုံးဦးဆီသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူမ၏ သရဲကလေးငယ် ၃၀၀ က သူမ၏နောက်တွင် လိုက်ပါလာကြပြီး အခြေတည်ကျင့်ကြံသူများကို ဝန်းရံထားကြသည်။
သူတို့သည် ဓားစွမ်းအင်များဖြင့် ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ရလဒ်မှာ အလွန်ပင် အားနည်းလွန်းလှသည်။ တရားစောင့်ထိန်းသူများ၏ အကူအညီမှန်သမျှမှာလည်း အတားအဆီးမရှိ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။
အခြားအကူအညီ တစ်စုံတစ်ရာသာ မရှိပါက သူတို့သည် အချိန်တန်လျှင် အရေးနိမ့်ကာ အသတ်ခံရမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။
"ဟီးဟီး။ အခု ဘယ်သူက လက်မြှောက်အရှုံးပေးနေတာလဲ။" မည်းနက်သောသွေး သည် သူ့ဒဏ်ရာများကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည် - "မင်းတို့ ဒီအတွက် အဖိုးအခပေးရလိမ့်မယ်!"
ထို့နောက် သူသည် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ အပြေးအရံ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် မိန်းမောစေတဲ့ဆေး ကို ကိုင်ဆွဲထား၏။
ငါ့လက်ထဲ မိပြီပေါ့ကွ!
...
ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် ချင်းကော တို့၏ မျက်နှာများမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
"မင်းသား! ထွက်ပြေးပါ! ကျုပ် သူ့ကို တားထားမယ်!"
သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး သေရဲသောစိတ်ဖြင့် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။ မင်းသား အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သူတို့ လုံးဝခွင့်မပြုနိုင်ပေ!
သို့သော် ရှန်ထျန်း က သူတို့နှစ်ဦးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။
"ဟာ..."
"ဘာလို့... ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို ဒါတွေ လုပ်ခိုင်းနေရတာလဲ..."
ရှန်ထျန်း သည် မည်းနက်သောသွေး ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူသည် နားကွဲမတတ် တောက်ပသော အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဤအလင်းရောင်ထဲမှ လူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အလင်းရောင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူ၏ ပုံရိပ်စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
သူ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် မြေကြီးများပင် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။
သူသည် ကျယ်ပြန့်သော ဘုတ်ဓားတစ်လက်ကိုသာ ကိုင်ဆွဲထားပြီး ရိုးရှင်းသော ဓားခုတ်ချက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် သာမန်ဆန်လှသည်။
သို့သော် ကောင်းကင်ယံတွင် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် နှစ်ခု၊ သုံးခု အဖြစ်သို့ ကွဲထွက်သွားပြီး... မကြာခင်မှာပင် သန်းပေါင်းများစွာ ရှိလာတော့သည်။
၎င်းတို့သည် ဓားစွမ်းအင်ပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာကာ မည်းနက်သောသွေး ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။
"ချန်ဟယ်ဓားဆန္ဒတဲ့လား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!? မဖြစ်နိုင်ဘူး!!!"
မည်းနက်သောသွေး သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည် — သူ့၏ ရွှေစည်နယ်ပယ်ကပင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ရှည်လျားသောဓားများက မည်းနက်သောသွေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားကြပြီး သွေးများ ဖြန်းခနဲ့ စင်ထွက်သွားသည်။ သူ့၏ ရွှေစည်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားလေသည်။
ဓားစွမ်းအင်များ ကွယ်ပျောက်သွားချိန်တွင် မည်းနက်သောသွေး ဆိုသည်မှာ မရှိတော့ပေ။
ရွှေစည်ကျင့်ကြံသူ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သော ပြည့်ဝသော မည်းနက်သောသွေး တစ်ယောက် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
...
မည်းနက်သော ပုတီးစိပ်လုံး ကြိုးသီတစ်ကုံးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ထူးခြားသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်၊ မဟုတ်ပါက ထိုသို့သော တိုက်ခိုက်မှုကြီးပြီးနောက်တွင် ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ ရှိနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ပုတီးစိပ်လုံးတိုင်းတွင် အကြောင်းရာ အက်ကွဲကြောင်းများ ရှိနေပြီး အကြီးဆုံး အနီရောင်ပုတီးလုံးမှာမူ နီးပါးကွဲအက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
ကျိုအာ နှင့် သရဲကလေးငယ်များက အူသံရှည်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ဝိညာဉ်အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
သရဲအမေကြီး မပျောက်ကွယ်သွားမီ သူမသည် ရှန်ထျန်း ကို မကျေမနပ် အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် လှမ်းကြည့်ခဲ့သေးသည်။
...
ထိုမှသာလျှင် ရွှေစည်တရားစောင့်ထိန်းသူများလည်း စိတ်အေးသွားကြတော့ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း အအေးမိချွေးများဖြင့် ရွှဲစိုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သရဲအမေကြီး ဆိုသည်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။ သာမန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ သူမအပေါ်တွင် အလုပ်မဖြစ်သလောက်ပင် နည်းပါးလှသည်။
သို့သော် သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလွန်းလှသဖြင့် တရားစောင့်ထိန်းသူများကို အန္တရာယ်ကြီးမားသော အခြေအနေဆီသို့ တွန်းပို့ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သရဲအမေကြီးသာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပါက သူတို့ သုံးဦးစလုံး ကြီးမားသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် သေချာပေသည်။
သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဓားများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာကြပြီး မျက်နှာများတွင် လေးစားအားကျမှုများ အပြည့်ဖြင့် ရှိနေကြသည်။
"ကျုပ်တို့က ရှက်စရာပါပဲဗျာ! ဒီမှာ အကူအညီဖြစ်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကပဲ ကျုပ်တို့ကို ပြန်ကယ်တင်ပေးရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် ထင်ထားမလဲ။"
"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ ဓားစွမ်းအင်က အရမ်းကို အစွမ်းထက်တာပဲ! တကယ်ကို အံ့သြချီးကျူးမိပါတယ်!"
"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရေ၊ ခင်ဗျားက ကျုပ်ရဲ့ အသက်သခင်ပါပဲဗျာ! ခင်ဗျား ဘာခိုင်းခိုင်း ကျုပ်လုပ်ပေးပါ့မယ်။"
"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ကာကွယ်သူအဖွဲ့ထဲမှာ လူလိုသေးလားဗျ။ ကျုပ်ကို ခင်ဗျားရဲ့ အလုပ်အတွက် ယုံကြည်လို့ရပါတယ်!"
...
ယခုအခါတွင် သူတို့သုံးဦးတောင်မှ ကာကွယ်သူအဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုနေကြပြီ...
ရှန်ထျန်း မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ အံ့အားသင့်သွားရသည်။
ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင် နန်းတော်ထဲမှာ အနည်းဆုံးတော့ အစောင့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့ဗျာ။
ဘာလို့ ကျုပ်ရဲ့ ပရိသတ်တွေဖြစ်ချင်နေကြရတာလဲဗျာ။
"အဟမ်း... ကျုပ်ကို အမြန်လာကူပေးကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။"
ရှန်ထျန်း မှာ ရယ်ရမိုလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည် - "ကျုပ်တို့ကြားမှာ တစ်နေ့ကျရင် ကံကြမ္မာဆက်စပ်မှုတစ်ခု ရှိလာမယ်လို့ ကျုပ် ယုံကြည်ပါတယ်ဗျာ။"
သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် စင်ကြယ်သော နက်မှောင်သော အစိမ်းရောင် ရောင်ဝါများ ရှိနေကြသည်။ နီရဲသော အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိသော်လည်း သူတို့သည် အလွန်ကံကောင်းကြသူများ အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပေမည်။
အကယ်၍ သူတို့သာ ရှန်ထျန်း ကို နေ့စဉ်လာရှာနေကြမည်ဆိုပါက တစ်နေ့တွင် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အခွင့်အလမ်းကောင်းများ ရရှိလာကြပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သုံးဦးမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားကြသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် တွင် မယုံနိုင်စရာ ကျောက်စိမ်းဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းနှင့် အစွမ်းထက်သော ဓားစွမ်းရည် နှစ်မျိုးစလုံး ရှိနေပေသည်။
သူနှင့် ကံကြမ္မာ ဆက်စပ်ခွင့်ရခြင်းသည်ပင် သူတို့အတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်!
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်!"
"ခင်ဗျား ဘာပဲလိုလို ကျုပ်ကို ပြောနော်!"
"ဒီနေရာမှာ ရှိတဲ့ ကာကွယ်သူအဖွဲ့ဝင်တွေ အားလုံးကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးသွားမယ်ဆိုတာ ကျုပ် အာမခံပါတယ်!"
...
ရှန်ထျန်း သည် သူတို့၏ ကတိစကားများကို ကြားရသဖြင့် မတတ်သာဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရသည်။
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူသည် ယခုလို လူပုံအလယ်တွင် ကြွားဝါချင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
လီချန်ကေ ပေးခဲ့သော ဓားသခင်တံဆိပ် က ဈေးအကြီးဆုံး ဖြစ်နေလို့ပါပဲ!
သူသည် ဓားသခင်တံဆိပ် ကို တစ်ချက်သာ ခုတ်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၄၀၀၀ ကုန်ကျသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့အိတ်ကပ်ထဲက ပိုက်ဆံအိတ်ကြီး နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်နေရပါပြီ!
...
ရှန်ထျန်း သည် ပုတီးစိပ်လုံးများကို ငေးကြည့်ရင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်သည်။
ဒါက ဘီလူးတစ်ကောင် သတ်လို့ ရလာတဲ့ ပစ္စည်း (Monster Drop) မျိုး ဖြစ်နေပြီလား။
[[နာမည်လော့ခ်_001]] သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ပုတီးစိပ်လုံး ကြိုးသီကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဤအရာသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သို့မဟုတ် သရဲအမေကြီး၏ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အကြွင်းအကျန် ဖြစ်နိုင်ပေမည်။ ထိုအရာက တစ်စုံတစ်ရာသော ထူးခြားသည့် သက်သေပစ္စည်း သို့မဟုတ် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေပုံရသည်။
သူသည် လက်ကိုဆန့်ကာ ထိုပုတီးစိပ်လုံးများကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုပုတီးစိပ်လုံးများကို ထိမိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ စိတ်အသိအတွင်းသို့ ထူးဆန်းသော သတင်းအချက်အလက် တစ်ခု ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
*(ဒါက... ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ရေး ပုတီးစိပ်လုံးတစ်ကုံးပဲ!)*
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
ဤပုတီးစိပ်လုံးများ၏ စွမ်းရည်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ဝိညာဉ်များကို စုဆောင်းသိမ်းဆည်းကာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိခြင်းပင်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့ကိုင်ဆောင်ထားသူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကြံ့ခိုင်လာစေရန် အသုံးချနိုင်သေးသည်။
ယခု လက်ရှိတွင်မူ ဤပုတီးစိပ်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ [[နာမည်လော့ခ်_001]] ၏ အစွမ်းထက်လှသော ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ၎င်းတို့၏ မူလစွမ်းအင် အများစု ပျက်စီးသွားခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် သာမန်လက်နက်ပစ္စည်းများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်ဆဲ ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ် ပြုပြင်အသုံးပြုနိုင်ရုံမျှဖြင့် အလွန်အသုံးဝင်သော ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည် သေချာပေသည်။
"[[နာမည်လော့ခ်_004]] ရေ၊ ဒီပစ္စည်းက တော်တော်လေး ထူးဆန်းပုံရတယ်နော်။"
ဘေးနားတွင် ရှိနေကြသော ရွှေစည်တရားစောင့်ထိန်းသူများထဲမှ တစ်ဦးက ရှန်ထျန်း ၏ လက်ထဲမှ ပုတီးစိပ်လုံးများကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူတို့၏ အကြည့်များထဲတွင် လိုဘစိတ်ထက် အံ့သြကြောက်ရွံ့မှုများသာ ပိုမိုလွှမ်းမိုးနေသည်။
"အင်း၊ ဒီပစ္စည်းက အနုတ်လက္ခဏာ ဆောင်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အများကြီး စုဝေးနေတယ်။ သာမန်လူတွေ ကိုင်တွယ်ဖို့တော့ မသင့်တော်ဘူး။"
[[နာမည်လော့ခ်_001]] က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း ထိုပုတီးစိပ်လုံးကို သူ့အိတ်ကပ်ထဲသို့ တထိုးထိုးဖြင့် ထည့်လိုက်သည်။
သူ့အတွက်မူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသာလျှင် အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ရတနာမျိုးကို လက်လွတ်ခံရန်လည်း မရှိပေ။ တစ်ချိန်ချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်အား ပြန်လည်ရောင်းချခြင်း သို့မဟုတ် အခြားနည်းလမ်းဖြင့် အသုံးချခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်ပေမည်။
"ကဲ... ဒီနေရာက ကိစ္စတွေလည်း ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ကျုပ်တို့ ဆက်သွားကြတာပေါ့။"
[[နာမည်လော့ခ်_001]] က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ မည်းနက်သောသွေး လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှောင်မိုက်သော ဝိညာဉ်ရောင်ဝါများလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျံ့လွင့်ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှေစည်တရားစောင့်ထိန်းသူ သုံးဦးလည်း ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ [[နာမည်လော့ခ်_004]]! ခင်ဗျား ဘယ်ကိုပဲသွားသွား ကျုပ်တို့က နောက်ကနေ အမြဲ လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ပေးသွားမှာပါ။"
သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် [[နာမည်လော့ခ်_001]] မှာ အလွန်အမင်း ထူးချွန်ထက်မြက်ပြီး ကံကောင်းခြင်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ တစ်ဦးအဖြစ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဘေးတွင် ကပ်ပါးနေခြင်းကပင် သူတို့၏ အနာဂတ်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ကံကောင်းခြင်း တစ်ရပ် ဖြစ်လာမည်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိနားလည်ထားကြသည်။
[[နာမည်လော့ခ်_001]] က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ရှေ့သို့ စတင်လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။
သူ့ရင်ထဲတွင်မူ ဤသို့သော အဖော်အချွတ်များနှင့် သွားလာနေရခြင်းအတွက် ခပ်ဆန်းဆန်း ခံစားချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေဆဲပင်။ သို့သော် တစ်ဖက်တွင်လည်း ဤလူများ၏ အကူအညီနှင့် ကာကွယ်ပေးမှုများကြောင့် သူ၏ ခရီးလမ်းမှာ ပိုမိုလွယ်ကူချောမွေ့လာသည်မှာလည်း ငြင်းမရနိုင်သော အမှန်တရား တစ်ခုပင်တည်း။