အလယ်ပိုင်းနယ်မြေ၊ မှောင်မိုက်နေသည့် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌...
ဤနေရာတွင် နေ့အလင်းရောင်ဆိုသည်မှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ လူတစ်ယောက်သည် မိမိ၏လက်ကိုပင် မျက်စိရှေ့တည့်တည့်တွင် ထောင်ပြထားသော်လည်း အမှောင်ထုကြောင့် မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် လူတစ်ယောက်၏ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများကို ကျန်ရစ်စေသည့် စွမ်းအင်တစ်မျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
သတ္တိအကောင်းဆုံး စစ်သည်တော်ပင်လျှင် ဤချောက်နက်ကြီးရှေ့တွင် ရပ်နေရုံဖြင့် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အောက်သို့ပင် ငုံ့ကြည့်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဤမှောင်မိုက်လှသော ချောက်နက်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်မူ လင်းလက်တောက်ပနေသည့် ရွှေရောင်ဘုရားကျောင်းတစ်ကျောင်း ရှိနေပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော ဗုဒ္ဓရောင်ခြည်များကို ဖြာထွက်စေလျက် ရှိသည်။
ထိုဗုဒ္ဓရောင်ခြည်သည် အမှောင်ထုထဲရှိ မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့ ထိုချောက်နက်ကြီးအတွင်းတွင် ထွန်းလင်းတောက်ပနေ၏။
ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ အမှောင်ထုသည် အလွန်တရာမှ ထူထဲပြီး အရာရာကို လွှမ်းမိုးထားလေသည်။ ၎င်းက ဗုဒ္ဓရောင်ခြည်ကို အပြည့်အဝ မျိုသိပ်ထားလိုက်သဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ လုံးဝ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်ကြီးသည် အောက်ခြေအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။
ဤကျောင်းတော်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်မူ အထူးသဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မည်းနက်သည့်သတ္တုဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် နန်းတော်ငယ်တစ်ခု ရှိနေသည်။
နန်းတော်၏ တန်းလျားများနှင့် ရင်တားများပေါ်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး ဘီလူးများ၏ ရုပ်ကြွများကို ထုလုပ်ထားပြီး အစွမ်းထက်သော လေထုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။
ဤအဆောက်အအုံနှစ်ခု၏ ဘေးတွင်မူ ရိုးစင်းပြီး ထူးခြားချက်မရှိသလို ထင်ရသည့် အိမ်ကြီးတစ်လုံး ရှိနေပြန်သည်။
ထိုအိမ်ကြီးသည် မကောင်းမှုနှင့် ဗုဒ္ဓတရားတော် နှစ်ပါးစပ်လုံးကို တစ်နေရာတည်းတွင် ပေါင်းစပ်ထားသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ စစ်မှန်သော ဗုဒ္ဓကိုယ်တိုင် ထჯင့်ထိုင်နေသကဲ့သို့ ခမ်းနားသန့်ရှင်းသည့် ဘုရားကျောင်းကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ထူးဆန်းုပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သည့် နန်းတော်ကြီး ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုသည် အလွန်ပင် ထင်ရှားလှပေသည်။
အဆောက်အအုံ သုံးခုသည် တြိဂံပုံစံ တည်ရှိနေကြပြီး ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်က မကောင်းဆိုးဝါးနန်းတော်ကို မျက်နှာမူထားကာ ၎င်းတို့သည် သေမထူးရှင်မထူး ရန်သူတော်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။
ထိုထူးဆန်းသည့် အိမ်ကြီးကမူ ထိုအဆောက်အအုံနှစ်ခုကို မျက်နှာမူလျက် ရှိနေကာ အညမည ချိန်ခွင်လျှာကို ထိန်းသိမ်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။
ချောက်နက်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ရွတ်ဖတ်သံများကို ကြားနေရသည်။
သို့သော် ဤရွတ်ဖတ်သံသည် အလွန်တရာ ထူးဆန်းနေ၏။ ၎င်း၏ အစဉ်လိုက်မှာ လုံးဝ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသည်။
ဗုဒ္ဓဘုရား၏ စစ်မှန်သော အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို လိမ်ညာကောက်ချက်ချကာ မာရ်နတ်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားနေခြင်းပင်တည်း။
ဤကဲ့သို့ လိမ်ညာပြင်ဆင်ထားသော ဗားရှင်းကို ရွတ်ဖတ်နေသူမည်သူမဆို ရဲတင်းပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် လူဆိုးကြီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေပေသည်။
မဟုတ်ပါက မည်သူက ဗုဒ္ဓ၏လမ်းစဉ်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စိန်ခေါ်ဝံ့မည်နည်း။ အကယ်၍သာ သိရှိသွားပါက ဘုရား၏ အမျက်ဒေါသကို သက်ဆင်းစေပေလိမ့်မည်။
...
ဖရိုဖရဲ အသံမြည်သ와!
ရွတ်ဖတ်သံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
ထိုကြီးမားလှသော ဘီလူးနန်းတော်ကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်ထည်တုတ်ခိုင်သော လူတစ်ဦး ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ့တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ဓားမကြီးတစ်လက်ကို ကျောဘက်တွင် လွယ်ထားပြီး မာရ်နတ်မီးတောက်များ တဖိတ်ဖိတ် တောက်လောင်နေ၏။ သူ့ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် မီးတောက်များကြောင့် ဝိုးတဝါးဖြစ်နေသဖြင့် သူ၏ မူလမျက်နှာသွင်ပြင်ကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရပေ။
"ငါ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝကိုယ်ခန္ဓာက အရှေ့ဘက်တောအုပ် က တောရွာဆိတ်ကွယ်ရာ အရပ်မှာ တကယ်ပဲ ကျဆုံးသွားခဲ့တာကိုး။"
မာရ်နတ်မီးတောက်များသည် ထိုလူ၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် အဆုံးအစမရှိ လှိုင်းထန်နေပြီး တိုက်ရိုက်ထွက်နေသည့် ဓားသွားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အလွန်တရာ အာဏာရှင်ဆန်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ဟန် ပေါ်လွင်နေစေသည်။
ဤကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းလှသော နေရာမျိုးတွင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးချင်းစီတိုင်းသည် စိတ်ကူးယဉ်မရနိုင်လောက်အောင် မာကျောလှပေသည်။
သို့သော် ထိုလူသည် ချောက်နက်ကြီးထဲတွင် သွားလာနေစဉ်အတွင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်တုံးအားလုံးသည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ ဖြာထွက်နေသော မီးတောက်ဓားသွားများကြောင့် လုံးဝ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ကြီးအတွင်းတွင် ရှည်လျားနက်ရှိုင်းသော ဖြတ်ရာကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုလုံး နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသကဲ့သို့ပင်တည်း။
"မိုက်မဲတဲ့ လူမိုက်လေးတွေ အုပ်စုများ။ ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းတွေကို လုယူဝံ့ရဲကြတယ်ပေါ့။ သူတို့က သေခြင်းတရားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို မသိကြဘူးပဲ!"
ထိုလူသည် လေထုထဲသို့ ပစ်ထွက်သွားကာ အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ကြီးမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူသည် တစ်ခဏအတွင်း မိုင်သောင်းပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။
သူ့ကိုယ်ခန္ဓာမှ ဖြာထွက်နေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော ပတ်ဝန်းကျင် စွမ်းအင်များသည် ထူထဲသော တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကာ နေရောင်ခြည်မှန်သမျှကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။
တစ်ခဏချင်းတွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ကျရောက်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားလေသည်။
ထူထဲသော တိမ်တိုက်ကြီးသည် အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားသည်။ သက်ရှိအားလုံး၏ သွေးအနှစ်သာရများနှင့် ဝိညာဉ်များသည် သန့်စင်သော မကောင်းဆိုးဝါးအနှစ်သာရအဖြစ်သို့ အငွေ့ပျံသွားကြပြီး တိမ်တိုက်ကြီး၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ထိုမြင်ကွင်းသည် ကျောချမ်းစရာ ကောင်းလှပေသည်။
"ဒါ ဘယ်လို မကောင်းဆိုးဝါး သတ္တဝါမျိုးလဲ။ တကယ်ကို ရဲတင်းပြီး ရက်စက်လိုက်တာ!"
ထိုလူ၏ ရဲတင်းပြီး တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော အပြုအမူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ဟင်းလင်းပြင်၏ အထည်သားများ ကွဲအက်သွားပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထိုလူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဗုဒ္ဓရောင်ခြည် သောင်းပေါင်းများစွာ တောက်ပလာ၏။
ထိုပုံရိပ်သည် တန်ဖိုးကြီးကျောက်မျက်များ စီခြယ်ထားသော ကိုရင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာနောက်တွင် အစွမ်းထက်သော ဗုဒ္ဓကိုယ်ပွားတစ်ခု တောက်ပနေသည်။ ၎င်းမှာ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ၏ သုခဘုံ ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။
"အုမ်း မာဏိ ပဒ်မေ ဟုမ်း!"
ရဟန်းတော်သည် မဟာဗုဒ္ဓသင်္သတ္တဘာသာစကားဖြင့် ရွတ်ဖတ်လိုက်ရာ မကောင်းဆိုးဝါး တိမ်တိုက်ကြီးသည် သန့်ရှင်းသော အလင်းရောင်ကြောင့် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရပြီး ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အသက်တာများ ပြန်လည်စိမ်းလန်းစိုပြည်လာကြသည်။
"မကောင်းဆိုးဝါးသတ္တဝါ၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းပြီး မိုက်မဲရက်စက်ရဲရတာလဲ။ ကျောင်းတော်စောင့် နတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး မင်းကို နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ တိုင်အောင် ငါ နှိမ်နင်းမယ်!"
ရဟန်းတော်သည် စကားပြောဆိုရင်းနှင့်ပင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးထွားလာကာ တစ်ခဏချင်းတွင် ကြီးမားလှသော ဘုရားကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ကြီးမားသော ဘုရားကြီး၏ ပတ်လည်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး ဖယ်ရှားရေးတုတ်များ၊ ဝဇ္ဇရာတုတ်များ၊ ခြိမ်းခြောက်နေသည့် ဓားများ၊ ဗောဓိပုတီးစိပ်များနှင့် အခြားရေတွက်၍မရနိုင်သော ဗုဒ္ဓလက်နက်များ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေကြသည်။
ထိုဗုဒ္ဓလက်နက်များထဲမှ တစ်ခုတည်းကပင် အစွမ်းထက် မကောင်းဆိုးဝါးသားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်ပစ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။
ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပညာရှိရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ သိသာနေပေသည်။
အဓိက ဗုဒ္ဓဘာသာ အင်အားစုများအကြားတွင်ပင် သူသည် ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ဦးဆောင်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်မြက်ပေသည်။
...
ဗြုန်း!
ဗုဒ္ဓလက်နက်များ၏ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟည်းသံသည် ဟိန်းထွက်နေသော မိုးခြိမ်းသံနှင့် တူနေ၏။
ကမ္ဘာမြေတစ်ခွင်ရှိ ရေတွက်၍မရသော သက်ရှိများသည် လေးစားသောအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခေါင်းများကို ညွှတ်ချလိုက်ကြသည်။
သို့သော် ထိုမကောင်းဆိုးဝါး လူသားကမူ မာန်မာနကြီးစွာဖြင့် အထီအမြင်သေးသည့် အမူအရာကို ဆက်လက်ပြသနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ပညာရှိရဟန်းကို အထီအမြင်သေးစွာဖြင့် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်သည်။ "ကိုရင်လေး၊ မင်းမှာ အတတ်ပညာ အနည်းငယ်တော့ ရှိသားပဲ။ မင်းရဲ့ ဗုဒ္ဓဓာတ်တော်တွေကို ပေးအပ်လိုက်စမ်းပါ၊ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးမယ်။"
ကြီးမားသော ဘုရားပုံရိပ်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ပွင့်ဟလာသည်။ သူ၏အသံသည် မိုးခြိမ်းသံနှင့် တူနေ၏။ "မင်းလို မကောင်းဆိုးဝါးသတ္တဝါက ဘုရားကို စော်ကားဝံ့တယ်ပေါ့လေ။ မင်း သေထိုက်တယ်!"
ကြီးမားသော ဘုရားကြီးသည် သူ၏ လက်ဝဲဘက်လက္ခာကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဗုဒ္ဓ၏ ဆွဲစတိကာ အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် ဗုဒ္ဓရောင်ခြည်များ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။
ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဗုဒ္ဓလက်နက်များသည် ထိုအလင်းရောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုကို နှိမ်နင်းရန် လုံလောက်သော စွမ်းအားများ ရှိနေ၏။
ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပညာရပ်— ဘုရားမြေလက်ဖဝါးအတွင်း!
ဤပညာရပ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရပါက လူတစ်ဦးသည် အဆုံးမရှိသော သံသရာစက်ဝန်းထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ကျရောက်သွားလိမ့်မည်။ ဗုဒ္ဓရောင်ခြည်၏ သန့်စင်သော စွမ်းအားဖြင့် နှိမ်နင်းခံရကာ ဘာသာကူးပြောင်းခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်း နှစ်မျိုးမှ တစ်မျိုးကို ရွေးချယ်ရပေလိမ့်မည်။
အစွမ်းထက်ဆုံး ပညာရှိများပင်လျှင် ဤပညာရပ်ကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရန် ရှားရှားပါးပါးသာ ရဲဝံ့ကြသည်။ သူတို့အများစုမှာ ၎င်းကို ရှောင်ရှားကြပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤပညာရပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး လူသားကမူ ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ မပြပေ။
"ဘုရားကို စော်ကားတယ် ဟုတ်လား? ဟားဟား!" သူက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "ငါက မင်းထက် ဗုဒ္ဓဘာသာကို ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားတယ်!"
ထိုလူသည် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော ဓားမကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ထိုလူ၏နောက်ဘက်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သည့် သွေးနီရောင် ဗုဒ္ဓပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှ သွေးကြောင်းနှစ်ကြောင်း စီးကျလာ၏။
ဗုဒ္ဓမြေတစ်ခုလုံး ပျက်စီးခြင်းသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဗုဒ္ဓရွတ်ဖတ်သံသည် လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
သူတို့၏ ကိုယ်ပွားများ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိသည့် အခိုက်အတန်းတွင် ကြီးမားသော ဘုရားကြီးသည် တုန်လှုပ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ၏ ပညာရပ်သည် ပြိုကွဲပျက်စီးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
အမြင့်မြတ်ဆုံး ဗုဒ္ဓပညာရပ်ဖြစ်သော "ဘုရားမြေလက်ဖဝါးအတွင်း" ဆိုသည်မှာ ဖျက်ဆီးခံနေရပြီ ဖြစ်ပေသည်!
...
ဗြုန်း!
ပညာရပ် ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ ဓားမကြီးကြောင့် ဖန်တီးလိုက်သော သွေးနီရောင် အလင်းလက်ချက် တစ်ချက်သာလျှင် ဖြစ်တော့သည်။ ၎င်းမှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်တည်း။
နီရောင်အလင်းတန်းများ မှေးမှိန်သွားသည့်အခါတွင် ဗုဒ္ဓရောင်ခြည်ဟူ၍ မည်သည်မျှ မကျန်တော့ပေ။
ရွှေရောင်သွေးများ စီးကျလျက် လေထုထဲမှ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခြမ်း ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ သွေးစိမ်းရောင် နံစော်မှု မရှိတော့ဘဲ ထိုအစား စန္ဒကူးနံ့သင်းသင်းလေးသာ လွှမ်းခြုံနေတော့သည်။
ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသော ကိုယ်ခန္ဓာမှ သက်တန့်ရောင်စုံအလင်းတန်းကြီးတစ်ခုသည် မိုးကောင်းကင်တစ်ဝက်အထိ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“နိဗ္ဗာန်သန့်တင်ရည် သက်တန့်ရောင်ခြည်လား။ မင်းက ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်တာပဲ။” ထိုလူက စိတ်ကျေနပ်ဖွယ် အမူအရာဖြင့် သူ၏ဓားမကြီးကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ “ဒီလိုမျိုး ဗုဒ္ဓဓာတ်တော်မျိုးက ငါ့အတွက် ကိုယ်ခန္ဓာအသစ်တစ်ခုကို ထပ်ပြီး ကျင့်ကြံဖန်တီးဖို့ လုံလောက်ပြီ။”
ရုပ်အလောင်းထဲမှ ဗုဒ္ဓဓာတ်တော်တစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုလူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ တန်းတည့် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။ သူသည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သွေးနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲကာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ထိုလူ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်၏ အထည်သားများ နောက်တစ်ကြိမ် ကွဲအက်သွားကာ ပုံရိပ်များစွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
သူတို့အားလုံးသည် မှေးမှိန်သော နတ်ဘုရားရောင်ခြည်များ ကိုယ်စီလွှမ်းခြုံထားကြ၏။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ လျှပ်စီးဘေးဒဏ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ပြီး နတ်ဘုရား စွမ်းအင်ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ကြသည့် ပညာရှင်များပင် ဖြစ်ကြပေသည်။
“နောက်ကျသွားပြီ။ ပညာရှိရဟန်းတော် ပျက်စီးသွားပြီပဲ။”
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ပညာရှိရဟန်းတော်ရဲ့ ‘ဘုရားမြေလက်ဖဝါးအတွင်း’ ပညာရပ်က ဘယ်တော့မှ အရေးနိမ့်တတ်တာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဘယ်သူက သူ့ကို သတ်နိုင်မှာလဲ။”
“ဒီမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဓားစွမ်းအင်က... ကြောက်ခမန်းလိလိပါပဲ။ ပညာရှိရဟန်းတော်ရဲ့ ပညာရပ်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ရုံသာမက သူရဲ့ ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာကိုပါ နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်ခဲ့တယ်။”
“ဒီလူရဲ့ စွမ်းအားက အနည်းဆုံးတော့ မဟာပညာရှင် အဆင့်ငါး ဆင့်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မှာ ရှိနေမှာ သေချာတယ်။ ပြီးတော့ သူက ဗုဒ္ဓဘာသာ ပညာရပ်တွေကိုလည်း အရမ်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားတယ်။”
“ငါသာ မှားတာမဟုတ်ရင် ဒီပြစ်မှုကျူးလွန်သူဟာ လေးခုသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းဘုရင်တွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့ထဲမှာမှ ထူးချွန်တဲ့ ဓားပညာရှိပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ ပညာရပ်တွေကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်တဲ့သူက တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်။ ကြည့်ရတာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းကြီး ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီ ထင်တယ်”
“မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ တိုင်အောင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သက်မဲ့ဘုရင်က အခုလိုမျိုး ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြန်ပေါ်လာခဲ့ပြီ။ မကြာခင်မှာပဲ နယ်မြေငါးခုစလုံး ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ် ထင်တယ်”
“ဂျီရှာအကယ်ဒမီ ကို သွားပြီး နတ်ဘုရား တွေကို ရှာကြစို့! တကယ်လို့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းသာ တကယ်ပြန်ပေါ်လာတာဆိုရင် စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြဖို့ သူတို့ကို ကျွန်တော်တို့ သတိပေးရမယ်။”
“လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ နယ်မြေငါးခုတစ်ခွင်မှာ ထူးခြားပြီး ပါရမီပါတဲ့ လူငယ်ပုလဲသီးတွေ ထွက်ပေါ်လာနှုန်းက တော်တော်လေး များပြားနေတယ်။ ဒါက ကိုယ်တိုင်ကကို အလွန်ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပဲ။”
“ကမ္ဘာကြီး မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာတော့မယ့် အချိန်မတိုင်ခင်မှာ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ပေါ်ထွက်လာတတ်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ တုန်းကလည်း ဒီလိုပါပဲ။”
“ဒီပါရမီရှင်တွေအားလုံးက ဒါနဲ့ တိုက်ရိုက်ပတ်သက်နေကြတယ်။ ဘေးဥပဒ်ကြီးတစ်ခုခု ကျရောက်လာခဲ့ရင် သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး မျှော်လင့်ချက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။”
...
အများပြည်သူ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး လျှော့ချနိုင်ရန်အတွက် အလယ်ပိုင်းမြေပြင်တွင် ပညာရှိရဟန်းတော် ကျဆုံးသွားသည့် သတင်းကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ကြသည်။
ရှန်ထျန်း ကမူ အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ကို လက်စားချေရန် ရှာဖွေနေသည်ဆိုသည့် အချက်ကို လုံးဝ မသိပေ။
လက်တလောတွင် သူသည် ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို နောက်ထပ်အကြိမ်အဖြစ် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဝင်ရောက်စီးနွှဲတော့မည် ဖြစ်ပေသည်!
မှန်ပါသည်၊ ရှန်ထျန်း၊ ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် အိုဝူးတို့ သုံးဦးမှာ သိပ်သည်းဆများသော ဖရိုဖရဲ စွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် အခြားကျွန်းတစ်ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့က ကံမကောင်းကြပေ။ ထိုအဖွဲ့သည် စွမ်းအင် ကာရံအတားအဆီး ပွင့်လာရန်အတွက် အပြည့်အဝ သုံးလတိုင်တိုင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ ဤကျွန်းသည် ကသဉ့်ကရူးကြယ်ကျွန်းစု နယ်မြေ၏ အတွင်းပိုင်းအကျဆုံး နေရာတွင် တည်ရှိနေပြီး ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ဖြာထွက်စေနေသည်။
စွမ်းအင် ကာရံအတားအဆီး ပွင့်လာခဲ့သော်လည်း အိုဝူးမှာ ဖိနှိပ်ခံထားရလွန်းသဖြင့် ကျွန်းထဲသို့ နီးပါးမဝင်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူသည် ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် ရှန်ထျန်း တို့၏ အကူအညီဖြင့်သာ အတင်းအကျပ် တိုးဝင်နိုင်ခဲ့ပေသည်။
ဤကျွန်းသည် ကွန်းဖုန်ကျွန်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးမားသည်ကို ဖော်ပြရပေမည်။ အနည်းဆုံး မိုင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။
ဤကျွန်းသည် ကုန်းမကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံများစွာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးသည်ဟု ဆိုလျှင် လွန်လွန်ကဲကဲ ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။
ဤကျွန်းကို အစအဆုံး အပြည့်အဝ စီးနွှဲနိုင်ရန်အတွက် သူတို့သုံးဦးအနေဖြင့် လပေါင်းများစွာထက်ပင် ပိုကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။
ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ရှန်ထျန်း တို့အဖွဲ့ ယခင်က စီးနွှဲခဲ့ဖူးသော ကျွန်းများနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤကျွန်းတွင် ဝိညာဉ်ကျီပို၍ သိပ်သည်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထူထဲသော တောအုပ်များနှင့် တောင်တန်းကြီးများသည် ကြီးမားလှသော ဤကျွန်းကို ဖုံးလွှမ်းထားကြပြီး ၎င်းတို့ကြားတွင် ထူးဆန်းအံ့ဖွယ် သတ္တဝါအမျိုးမျိုး ပုန်းအောင်းနေကြသည်။
ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော အတောင်ပါယုန်များ၊ ရောင်စုံသမင်များ၊ ရွှေရောင်ယူနီကွန်များနှင့် ရှည်လျားပြီး မာကျောသော အမွှေးအတောင်များရှိသည့် ဒဏ္ဍာရီလာ လွမ်းငှက်များ...
ဤကျွန်းကြီးသည် စစ်မှန်သော အခြားကမ္ဘာ့ ပရဒိသုဘုံတစ်ခုနှင့် တူနေပေသည်။ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူ၏ အငွေ့အသက်မျှ လုံးဝ မစွန်းထင်းခဲ့ပေ။
തീർച്ചပါက ဤထူးဆန်းအံ့ဖွယ် သတ္တဝါများသည် အလွန်လှပပြီး ချစ်စရာကောင်းပုံ ပေါ်ကောင်းပေါ်နေမည်ဖြစ်သော်လည်း ကသဉ့်ကရူးကြယ်ကျွန်းစု နယ်မြေ၏ အတွင်းပိုင်းဒေသများတွင် နေထိုင်ကြသော သက်ရှိများဖြစ်ကြသည့်အလျောက် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
အတောင်ပါယုန်တစ်ကောင်ထံမှ မုန်လာဥနီတစ်ဥကို လုယူရန် ကြိုးစားပြီးနောက်တွင် ထိုယုန်၏ ကန်ချက်တစ်ချက်ကြောင့် အိုဝူးမှာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။
သာမန်မဟုတ်သော သူ၏ သွေးကြောအရည်အသွေးသာ မရှိခဲ့ပါက ထိုကန်ချက်ကြောင့်ပင် သူ သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။
သို့သော်လည်း အိုဝူးမှာ အလွန်တရာ စိတ်နာပြီး ဒေါသပေါက်ကွဲမတတ် ဖြစ်နေခဲ့ရလေသည်!
...
သို့သော်လည်း ဤကျွန်းပေါ်ရှိ အစွမ်းထက်ဆုံး သတ္တဝါမှာ ထိုထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါများ မဟုတ်ပေ။ ပို၍အစွမ်းထက်လှသော ဒရက်ခ် (Draconian) လူမျိုးစုပင် ဖြစ်သည်။
မှန်ပါသည်၊ ဒရက်ခ်များပင်။ စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်၏ သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် အစွမ်းထက် လူမျိုးစုတစ်စု ဖြစ်ပေသည်!
ပင်မနဂါးမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာကြသည့် မျိုးဆက်ကွဲများစွာ ရှိကြသည်။
နဂါးမည်းကျွန်းပေါ်ရှိ နဂါးမည်းမျိုးနွယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤကျွန်းပေါ်ရှိ ဒရက်ခ်လူမျိုးစုများမှာ မည်သည့် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးမျှ မရှိကြပေ။
သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ၏ ယခင်ဘဝက ရုပ်ရှင်ရုံများတွင် ကြည့်ဖူးခဲ့သည့် အနောက်တိုင်း နဂါးများနှင့် ပို၍တူကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ကြပြီး အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြသည်။
မီးတောင်များ၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် မုတ်ဆိတ်နီ မီးနဂါးသည် ထိုကဲ့သို့သော ဥပမာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ နှာချေချက်တစ်ချက်ကပင် မီးတောင်တစ်ခုကို ပေါက်ကွဲစေနိုင်ပေသည်။
လေ၏စွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်သည့် လေဘုရင် ဝိုင်ဗန် (Wyvern) ကလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်းရှိသော ပြင်းထန်သည့် မုန်တိုင်းလေပြင်းများကို ၎င်းက လွှတ်ထုတ်နိုင်ပေသည်။
မြေပြင်စွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ကွန်ဂိုရိုင်းစိုင်းသော နဂါးလည်း ရှိသေးသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ မာကျောသော ကွန်ဂို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များက ဖုံးလွှမ်းထားပြီး လုံးဝဥဿုံ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ထို့အပြင် ပင်လယ်ပြင်ကို အမိန့်ပေးနိုင်သည့် လက်ရှစ်ချောင်းပါ အပြာရောင်နဂါး၊ အလင်းရောင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်သည့် ရွှေရောင် သန့်ရှင်းသောနဂါး၊ အဆိပ်အတောက်အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည့် အဆိပ်နဂါးမည်း စသည်ဖြင့် အစရှိသည်တို့ ရှိကြသည်။
ဤအစွမ်းထက်လှသော ဒရက်ခ်များသည် ဤကျွန်းကို စိုးမိုးထားကြသည်။ ဤနေရာရှိ အရွယ်ရောက်ပြီး နဂါးကြီးအများစုမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ကြပေသည်။
ရှန်ထျန်း နှင့် ချီရှောင်ရွှမ် ပင်လျှင် ဤကျွန်း၏ အတွင်းပိုင်းဒေသများမှ ဖြာထွက်နေသော အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို ခံစားမိကြသည်။ ၎င်းမှာ မဟာပညာရှင် အဆင့်ရှိ သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အငွေ့အသက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဤကျွန်းပေါ်တွင် မဟာပညာရှင်ထက် ပို၍အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါများပင် ရှိနေသေးသည်။
ထို့ကြောင့် ရဲရဲတင်းတင်း ဝင်ရောက်စီးနွှဲရန် စီစဉ်ထားခဲ့ကြသည့် သူတို့သုံးဦးမှာ ပို၍ သတိကြီးကြီးထားလာကြရတော့သည်။
နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ နဂါးကြီးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် နှစ်ကောင်သာ ရှိမည်ဆိုပါက သူတို့သုံးဦးအနေဖြင့် သန့်စင်သော နဂါးသွေးမျိုးဆက်၏ စွမ်းအားဖြင့် ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်သေးသည်။
သို့သော်လည်း ဤကျွန်းပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအဆင့် နဂါးကြီး အနည်းဆုံး အကောင် ၁၀၀ ကျော် ရှိနေသည်။ ပြီးတော့ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။
ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ရဲတင်းလွန်းပြီး မာန်မာနကြီးခြင်းသည် ကိုယ့်သေကိုယ် ကြိုးကွင်းစွပ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
...
သူတို့သည် ဂူအောင်းနေရာအတွင်း၌ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် အခင်းအကျင်းတစ်ခုကို ပြုလုပ်ထားခဲ့ကြသည်။
မီးပုံကြီး တောက်လောင်နေပြီး နှစ်ပေခန့်ရှည်သော တောယုန်တစ်ကောင်ကို ကင်နေကြသည်။
ဤတောယုန်သည် အလွန်ပင်ဆူဖြိုးပြီး အရည်ရွှမ်းလှသည်။ ရွှေရောင်အဆီစက်များသည် မီးပုံထဲသို့ ကျဆင်းကျလာ၏။
အသားကင်၏ ရနံ့နှင့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ရောနှောကာ ဂူအတွင်း၌ လှည့်ပတ်ပျံ့နှံ့နေပြီး အလွန်ပင် စားချင်စရာကောင်းလှပေသည်။
“ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ နဂါး နတ်ဘုရား ကျွန်း ဖြစ်ရမယ်!” အိုဝူးက ကင်ထားသော ယုန်တောင်ပံတစ်ဖက်ကို ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကိုက်ဖြတ်စားသုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒီကျွန်းအကြောင်းကို ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းအချို့မှာ ငါ ဖတ်ဖူးထင်တယ်”
မှန်ပါသည်၊ ယုန်တောင်ပံပင် ဖြစ်သည်။
မီးကင်ခံနေရသော ယုန်မှာ အိုဝူးကို သေလုနီးပါး ကန်ထုတ်ခဲ့ဖူးသည့် ထိုအတောင်ပါယုန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဤနဂါးလူငယ်လေးမှာ အလွန်တရာ လက်စားချေလိုစိတ် ပြင်းထန်သူတစ်ဦး တကယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်တကား!
ထိုအတောင်ပါယုန်သည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ရုံသာမက လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားနိုင်သည်ကို ဖော်ပြရပေမည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ဖယ်သာအင်မော်တယ်သတ္တုနှင့် ကွန်ဖုန်ဒိုသာ မရှိခဲ့ပါက ထိုယုန်ကို သူ ဖမ်းမိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ယုန်ကောင်လေးမှာ ကြည့်ရသည်မှာ ချစ်စရာကောင်းပြီး စားလိုက်ရသောအခါတွင်လည်း အလွန်ပင် အရသာရှိလှပေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ယုန်ပေါင်နှစ်ဖက်ကို စားသုံးလိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နွေးထွေးပျော်ရွှင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် နတ်ဘုရားအရည်ဝိုင် တစ်ငုံကို သောက်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာ လဲလျောင်းချလိုက်သည်။ တကယ်ကို အမိုက်စားပင်တကား!
အိုဝူးကို အလယ်တွင်ထားကာ ရှန်ထျန်း နှင့် ချီရှောင်ရွှမ် တို့က ဘယ်ညာနှစ်ဖက်၌ ဗိုက်ဝဝဖြင့် ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး လဲလျောင်းနေကြသည်။
ချီရှောင်ရွှမ် က မေးလိုက်သည် - "နတ်ဘုရား နဂါးကျွန်း ဟုတ်လား။ ဘယ်လောက်နဲ့မှ ရင်းနှီးနေတဲ့ နာမည်လဲ... ငါ့ကိုတော့ မပြောနဲ့..."
သူ တစ်စုံတစ်ရာကို စဉ်းစားမိသွားပုံရသဖြင့် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားလေသည်။ "ဒီကျွန်းက အဲဒီ ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီထဲက ကျွန်းဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ လွန်ခဲ့တဲ့ ကာလတွေ အများကြီးကတည်းက ပျောက်ဆုံးနေတယ်လို့ ဆိုကြတာ မဟုတ်ဘူးလား"
အိုဝူးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေအရ နတ်ဘုရား နဂါးကျွန်းက ကသဉ့်ကရူးကြယ်ကျွန်းစု နယ်မြေရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ တည်ရှိနေတာ။ သူက ဘယ်လိုမှန်းဆလို့မရအောင် ပေါ်လာတတ်တာမျိုး မရှိဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဒီကျွန်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ဒရက်ခ်လူမျိုးစုတွေ အများကြီး မှီတင်းနေထိုင်ကြတယ်။ ဒီကျွန်းပေါ်က အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းတွေက စိတ်ကူးယဉ်လို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှတယ်။
နဂါးမည်းမျိုးနွယ်တောင် ဒီနတ်ဘုရား နဂါးကျွန်းကနေ ဆင်းသက်လာတာလို့ တောင် ရေးစပ်သီကုံးထားကြသေးတယ်။ ငါတို့ဆိုရင် ဒီကျွန်းပေါ်က နဂါးမျိုးနွယ်စုတွေထဲက တစ်ခုရဲ့ သွေးဆက်တွေ ဖြစ်ကြတာပေါ့။
തീർച്ചပါက ဒါတွေက ကောလာဟလတွေ သက်သက်ပါပဲ။ ဘယ်သူကမှ အတည်မပြုနိုင်သေးပါဘူး။"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အိုဝူးက ရှန်ထျန်း ကို အားကျေနပ်ပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါတို့တွေ ဒီကျွန်းကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ကတည်းက ရှာဖွေခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေ့ခဲ့ရဖူးဘူး။
ဒီကျွန်းကို နောက်ဆုံးလာရောက်ခဲ့တဲ့သူက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ က အဒေါ်ကြီး အိုဘင်းပဲ ဖြစ်တယ်!
ညီလာရှန်က ကသဉ့်ကရူးကြယ်ကျွန်းစု နယ်မြေကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခြေချဖူးတာနဲ့ ဒီနတ်ဘုရား နဂါးကျွန်းဆီကို ခေါ်ဆောင်လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ညီလာရှန်က တကယ်ကို အကြွင်းမဲ့ အစွမ်းထက်လှပါတယ်!"
ချီရှောင်ရွှမ် မှာမူ - "???"
နေပါဦး၊ ဒီနတ်ဘုရား နဂါးကျွန်းကို ငါတို့ အတူတူ ရှာတွေ့ခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။
ရှန်ထျန်း က လမ်းပြပေးခဲ့ပေမယ့် အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းထောက်မမှုကြောင့် ဖြစ်မနေဘူးလား။
ငါကိုယ်တိုင်ကလည်း တစ်ချိန်က ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာလေ!
ဟေး!
ချီရှောင်ရွှမ် က စိတ်ထဲတွင် တကျိတ်ကျိတ်ဖြင့် ညည်းတွားနေခဲ့သော်လည်း သူ၏ မကျေနပ်ချက်များကို အပြင်သို့ မထုတ်ဖော်ရန် သတိကြီးစွာဖြင့် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန်ထျန်း က ကသဉ့်ကရူးကြယ်ကျွန်းစု နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက သူ ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည့် ကျွန်းတိုင်းမှာ အမှန်တကယ် မှန်ကန်နေခဲ့သောကြောင့်ပင်တကား။
ပထမအကြိမ်က ပင်လယ် နတ်ဘုရား ၏ ကြယ်မျက်ရည်ကျွန်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအကြိမ်က ကွန်းဖုန်ကျွန်း ဖြစ်သည်။ ယခုတဖန် ဤနတ်ဘုရား နဂါးကျွန်း ဖြစ်လာပြန်သည်။ သူ၏ ကျွန်းရွေးချယ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်တရာ တိကျခိုင်မာလွန်းလှသည်။
သာမန်ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ ကျွန်းရွေးချယ်သည့် ပုံစံကို အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဆိုင်ပြတင်းပေါက်များတွင် အဝတ်အထည် လှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေမည်။ ဤနေရာတွင် တစ်ချက်ကြည့်၊ ဟိုနေရာတွင် တစ်ချက်ကြည့်ကာ တወሰပ်စပ်ဖြင့် ဆိုင်ထဲဝင်သင့် မဝင်သင့် တွန့်ဆုတ်နေတတ်ကြသည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း ၏ အနေအထားမှာမူ ပစ္စည်းဝယ်ယူသည့် သူဌေးကြီးတစ်ဦးနှင့် တူနေပေသည်။ သူ အလိုရှိသည်ကို တိတိကျကျသိပြီး ထိုအရာဆီသို့ တိုက်ရိုက်ချီတက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ခရီးတစ်လျှောက်တွင် သူတို့သည် အခြားသော ထူးဆန်းသည့် ပုံစံရှိသည့် ကျွန်းအချို့နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ရှန်ထျန်း မှာ ထိုကျွန်းများကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။
ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဤနတ်ဘုရား နဂါးကျွန်းကို တွေ့ရှိခဲ့ရခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ရှန်ထျန်း က သူ ရှာဖွေနေသည့်အရာနှင့် ၎င်းကို မည်သည့်နေရာတွင် ရှာရမည်ကို ကြိုတင်သိရှိပြီးသား ဖြစ်နေခြင်းပင်တကား။
ရှန်ထျန်း သည် ဤကြာမြင့်စွာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော နတ်ဘုရား နဂါးကျွန်းကို မည်သို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်ကို ချီရှောင်ရွှမ် လုံးဝ မသိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လွတ်လပ်ခွင့်ကို လေးစားရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ရှန်ထျန်း ၏ ကျေးဇူးဖြင့် အကျိုးအမြတ် ခံစားနေရကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။
နဂါးမည်းမျိုးနွယ်က အလွန်အမင်း ရိုသေကိုင်းရှိုင်းကြသည့် ဤကျွန်းပေါ်တွင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းများ ရှိနေမည်မှာ လူမိုက်ပင် သိနိုင်ပေသည်!
ရှန်ထျန်း ၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် ဤကျွန်းကို တွေ့ရှိခဲ့ရခြင်းအတွက် သူ တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ရပေမည်!
...
ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် အိုဝူးတို့ မည်သို့ပင် တွေးတောနေကြသည်ကို ရှန်ထျန်း လုံးဝ မသိပေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော ကိစ္စရပ်သာ ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဤနေရာရှိ ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းများကို အမြင့်ဆုံးအထိ မည်သို့ ရယူရမည်နည်းဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် အိုဝူးတို့၏ ဦးခေါင်းထိပ်များမှတစ်ဆင့် ဤကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေသည့် အကြီးမားဆုံးသော ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းကို မြင်တွေ့ပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်း ပေါ်ထွန်းလာမည့် လပြည့်ညမတိုင်မီ ရက်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် အလိုရှိသေးသည်။ ထိုအချိန်အထိ ဤကျွန်းပေါ်ရှိ အခြားသော ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းများမှာလည်း အလွန်ပင် များပြားလှပေသေးသည်။
ရှေးစကားပုံတွင် "အန္တရာယ်များမှ ကြွယ်ဝမှုများ ရရှိလာသည်" ဟု ဆိုထားသည် မဟုတ်ပါလော။ ရှန်ထျန်း က ဤနေရာတွင် ရှိနေချိန်ကို အကောင်းဆုံး အသုံးချသင့်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှန်ထျန်း က မေးလိုက်သည် - "ညီလာချီ၊ မင်းရဲ့ သန့်စင်သော နတ်ဘုရားမျက်ဝန်းနဲ့ ဒီကျွန်းပေါ်က ဘယ်လိုရတနာမျိုးကိုမဆို စူးစမ်းထောက်လှမ်းနိုင်လား"
ချီရှောင်ရွှမ် က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ညီလာရှန်ထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေပေမယ့် ငါ့ရဲ့ သန့်စင်သော နတ်ဘုရားမျက်ဝန်းရဲ့ ထောက်လှမ်းနိုင်စွမ်းကတော့ ဘယ်သူ့ထက်မှ မညံ့ပါဘူး။ ငါ အလိုရှိသမျှ ကာလပတ်လုံး မိုင် ၁၀၀ ပတ်လည်အတွင်းမှာရှိတဲ့ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေ ဒါမှမဟုတ် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေက ငါ့မျက်စိကနေ လွတ်မြောက်သွားစရာ အကြောင်းကို မရှိပါဘူး။"
ဤကဲ့သို့သော ထောက်လှမ်းနိုင်စွမ်းမှာ မည်မျှဝေးဝေး မြင်နိုင်သည်ကို ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ မိမိရှာဖွေနေသည့် အရာကိုသာ တိတိကျကျ ထောက်လှမ်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်လည်း ဖြစ်ပေသည်။
ဖုံးကွယ်ထားသော အခင်းအကျင်းတစ်ခုမျှ မရှိသမျှကာလပတ်လုံး မည်သည့်အရာကမျှ သန့်စင်သော နတ်ဘုရားမျက်ဝန်း၏ အကြည့်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။
തീർച്ചပါက အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါတစ်ကောင်အနေဖြင့် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ မျက်ဝန်းအကြည့်ကို ခံစားမိနိုင်ပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးပင် ပြုလုပ်လာနိုင်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါတစ်ဦးဦးကို သန့်စင်သော နတ်ဘုရားမျက်ဝန်းဖြင့် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် စောင့်ကြည့်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှပေသည်။ ၎င်းက ထိုအစွမ်းထက်သော သတ္တဝါကို ဒေါသထွက်စေကာ အသေအပျောက် ရှိသည်အထိ လိုက်လံသတ်ဖြတ်စေရန် တွန်းပို့မိစေနိုင်ပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါများတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာများ ရှိကြသောကြောင့်ပင်တကား။
သို့သော်လည်း ဤကျွန်းပေါ်ရှိ ထိုဧရာမနဂါးကြီးများမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်ကြသော်လည်း ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး အလွန်နိမ့်ပါးကြသည်။
ထိုဧရာမနဂါးကြီးများအနေဖြင့် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ သန့်စင်သော နတ်ဘုရားမျက်ဝန်းက သူတို့ကို ခိုးကြည့်နေခြင်းအပေါ် လုံးဝ ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ပေ။
"မိုင် ၁၀၀ ပတ်လည်အတွင်းမှာရှိတဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ တစ်ပင်တလေမှ ငါ့ရဲ့ ထောက်လှမ်းမှုကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး!"
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အဲဒါဆိုရင် တော်တော့ကို ကောင်းတာပေါ့!"
သူသည် တလက်လက်တောက်ပြောင်နေသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ချီရှောင်ရွှမ် ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ညီလာချီ၊ ငါတို့ အတူတူလက်တွဲပြီး သူတို့ကို အကုန်လုယက်သိမ်းပိုက်ကြစို့!"
အတူတူလက်တွဲပြီး အကုန်လုယက်သိမ်းပိုက်ကြစို့ ဟုတ်စ?
ရှန်ထျန်း ၏ စူးရှထက်မြက်ပြီး ရဲရင့်သော အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ သွေးသားများလည်း ပူနွေးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ညီလာရှန်နဲ့အတူ အကုန်လုံးကို လုယက်သိမ်းပိုက်မယ်တဲ့။ သူက နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိတဲ့ ထိုဧရာမနဂါးကြီးတွေကို စစ်ကြေညာတော့မလို့ ဖြစ်နေတာများလား။ စဉ်းစားကြည့်ရုံနဲ့တင် ငါ့ရဲ့သွေးတွေ တဟုန်ထိုး ဆူပွက်လာရပြီပဲ!
ချီရှောင်ရွှမ် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခေါင်းကို တည်တည်ကြည်ကြည်ညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။ "ညီလာရှန်၊ ငါ မင်းနဲ့အတူ ရှိနေပါတယ်!"
...
နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် မှိုင်းပျပျ နေရောင်ခြည်သည် အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ကောင်းမွန်စွာ အိပ်စက်အနားယူခဲ့ရပြီးနောက် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြမ်းကြုတ်သောနဂါးသည် ပျင်းရိစွာ ဆန့်တံဆိုခတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အသိုက်ထဲမှ တွားသွားထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အသိုက်အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော ဧရာမခရမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးကို စိတ်ကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့် ငေးကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသစ်ပင်ကြီးပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် သစ်သီးကိုးလုံး သီးပွင့်နေခဲ့သည်။ သစ်သီးတိုင်းလိုလို တလက်လက် တောက်ပြောင်နေကြသည်။
သစ်သီးများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျမ်းစာစာသားများ ထွင်းထုထားကြပြီး ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းငယ်များ တဖျတ်ဖျတ် တောက်လောင်နေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ သာမန်သစ်သီးများ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။
ထိုဧရာမ ခရမ်းရောင်သစ်ပင်ကြီး၏ အမြစ်များအောက်တွင် ထူးဆန်းအံ့ဖွယ် သတ္တဝါများစွာ၏ အရိုးများ မြှုပ်နှံထားကြသည်။
ဤသည်မှာ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြမ်းကြုတ်သောနဂါးနှင့် လျှပ်စီးဧရာမသစ်ပင်တို့ အပြန်အလှန် မှီခိုရှင်သန်နေထိုင်ကြပုံပင် ဖြစ်ပေသည်။ နဂါးကြီးက ၎င်း၏ကောင်ကောင်အမျိုးမျိုး၏ အရိုးများကို ထိုသစ်ပင်ကြီး၏ အမြစ်များအောက်တွင် မြှုပ်နှံပေးလေ့ရှိသည်။
ထိုအစွမ်းထက် သတ္တဝါများ၏ အရိုးများမှာ တက်ကြွနေသော ဝိညာဉ်ကျီစွမ်းအင်၏ ရင်းမြစ်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ လျှပ်စီးဧရာမသစ်ပင်အတွက် အကောင်းဆုံး မြေသြဇာအမျိုးအစားများ ဖြစ်ကြပြီး ပို၍မြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာစေနိုင်ပေသည်။
ပြန်လည်ပေးဆပ်သည့်အနေဖြင့် လျှပ်စီးဧရာမသစ်ပင်က "ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး နတ်ဘုရားသစ်သီးများ" ကို သီးပွင့်စေသည်။
ဤခရမ်းရောင် လျှပ်စီး နတ်ဘုရားသစ်သီးများတွင် လျှပ်စီးဧရာမသစ်ပင်၏ လျှပ်စီးစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ အလွန်အမင်း အမြင့်မားဆုံး လျှပ်စီးအခြေခံ ရတနာများ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦး၏ လျှပ်စီးစွမ်းအားကို ကြီးမားစွာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပေသည်။
ထိုခရမ်းရောင် လျှပ်စီး နတ်ဘုရားသစ်သီး ကိုးလုံးကိုသာ စားသုံးနိုင်မည်ဆိုပါက ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြမ်းကြုတ်သောနဂါး၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းအနေဖြင့် "နဂါးဘုရင်" အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။
မှန်ပေသည်၊ ဤကျွန်း၏ နဂါးဘုရင်ပင်တကား! နတ်ဘုရားအဆင့် ရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်!
ဤသစ်သီးကိုးလုံးမှာ မကြာမီ ရင့်တွင်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
ဤလျှပ်စီးဧရာမသစ်ပင်အတွက် မြေသြဇာအဖြစ် နောက်ထပ် အစွမ်းထက်သော ကောင်ကောင်အချို့၏ အရိုးများ အနည်းငယ်သာ လိုအပ်တော့သည်။ ဤခရမ်းရောင် လျှပ်စီး နတ်ဘုရားသစ်သီးကိုးလုံးမှာ ရင့်တွင်ပြီး ကြွေကျလာလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအချိန်သို့ရောက်လျှင် ၎င်းသည် ဤကျွန်းပေါ်ရှိ အလေးစားရဆုံးနှင့် အကြီးမြတ်ဆုံး သခင်နဂါးဘုရင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်တည်း!
ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြမ်းကြုတ်သောနဂါးသည် အမဲလိုက်သတ်ဖြတ်မည့် အသစ်တစ်နေ့တာကို စတင်ရန်အတွက် ၎င်း၏အသိုက်ထဲမှ လှပစွာ ယိမ်းနွဲ့ထွက်လာခဲ့သည်။
ဤကျွန်းပေါ်ရှိ အခြားသော သတ္တဝါများက ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး နတ်ဘုရားသစ်သီးများကို ခိုးယူသွားကြမည်လော။
ဟားဟား၊ ဤကိစ္စအတွက် လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုပေ။ နဂါးကြီးက ၎င်း၏အသိုက် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ဝိုက်တွင် ကျင်ငယ်ရေများ ပက်ဖြန်းထားပြီးဖြစ်ပေသည်။
အားနည်းသော သားရဲများမှာ ၎င်း၏အသိုက်အနားသို့ ချဉ်းကပ်ရန်ပင် ဝံ့ကြမည် မဟုတ်ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပို၍ အစွမ်းထက်ကြသူများကလည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အလွန်ပင် နှမြောတွန့်တိုနေကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းနှင့် စစ်ကြေညာခြင်းပင် ဖြစ်သောကြောင့်တကား။
နဂါးကြီးသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ လျှောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။
၎င်း မသိလိုက်သည်မှာ အသိုက်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် "သိမ်မွေ့သော" ပုံရိပ်တစ်ခု အနီးအနားတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
...
မှန်ပေသည်၊ ထိုပုံရိပ်မှာ ရှန်ထျန်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် သတ်မှတ်ထားသော ဦးတည်ရာတစ်ခုဘက်သို့ "OK" လက်ဟပြလိုက်ပြီးမှ ၎င်း၏အကြည့်ကို လျှပ်စီးဧရာမသစ်ပင်ဘက်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
ကောင်းသောအရာများပင်တကား!
ရှန်ထျန်း သည် ဤသစ်ပင်ကို ဂျီရှာအကယ်ဒမီ၏ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းအချို့တွင် မြင်ဖူးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဂျီရှာအကယ်ဒမီ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝိညာဉ်အပင်များထဲမှ တစ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းကို အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် အခြားဆေးဖက်ဝင်အပင် အချို့နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ဒဏ္ဍာရီလာ ဂျီရှာအကယ်ဒမီ ဘေးဥပဒ်ဆိုး သန့်စင်ရည်ကို ဖော်စပ်နိုင်ပေသည်။
ဘေးဥပဒ်ဆိုးတစ်ခု မကြုံတွေ့ရမီ ထိုသန့်စင်ရည်များထဲမှ တစ်မျိုးကိုသာ သောက်သုံးလိုက်ပါက လျှပ်စီးကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျှော့ချပေးနိုင်ပေသည်။
ကောင်းကင်ဘေးဥပဒ်ဆိုးများကို ကျော်ဖြတ်ရာတွင် အလွန်နီးစပ်သည့် အခြေအနေမှ ရှုံးနိမ့်သွားကြသော ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူ မည်မျှများပြားသည်ကို ထောက်ပြရပေမည်။ ၎င်းတို့သာ ယခင်ကတည်းက ဤ ဂျီရှာအကယ်ဒမီ ဘေးဥပဒ်ဆိုး သန့်စင်ရည်ကို သောက်သုံးခဲ့ကြမည်ဆိုပါက အောင်မြင်ခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့သော သန့်စင်ရည်မျိုးမှာ ဘေးဥပဒ်ဆိုးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်အတွက် ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်မှု မရှိကြသူများအတွက် အသက်ကယ်နတ်ဆေးတစ်ပါးနှင့် တူပေသည်။
"ဒီကောင်ရဲ့အသိုက်ဘက်မှာ ဒီလိုရတနာမျိုး ပေါက်ရောက်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ အလွန်ကောင်းတာပဲ၊ ငါတို့ ဒါကို ယူတော့မယ်!"
ရှန်ထျန်း သည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သစ်ပင်ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ၅၀၀ မီလီလီတာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ပွက်ပွက်ဆူသံများ ထွက်လာသည်အထိ လောင်းချလိုက်၏!
ကိုက် ၁၀၀ ခန့်အကွာတွင် ရှိနေသော ချီရှောင်ရွှမ် တစ်ယောက် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရင်နာသွားရတော့သည်။
ရှန်ထျန်းအစ်ကိုက အလွန်တရာမှကို ရက်ရောလွန်းလှသည်တကား!
သို့သော်လည်း မည်မျှပင် ရက်ရောသည်ဟု ထင်ရစေကာမူ ရလဒ်များကတော့ ငြင်းမရနိုင်အောင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေပေသည်။
မြေကြီးပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်သော နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ကို လျှပ်စီးဧရာမသစ်ပင်က ချက်ချင်းပင် စုပ်ယူလိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင် လျှပ်စီးဧရာမသစ်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စီးကြောင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်း အတန်းလိုက်များသည် သစ်ပင်ကို ရိုက်ခတ်သွားကြပြီး လျှပ်စီးကျမ်းစာတန်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ လျှပ်စီးလက်ချက်များအားလုံးသည် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး နတ်ဘုရားသစ်သီးများဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် စီးဆင်းသွားကြသည်။
ရင့်တွင်ခါနီး သစ်သီးများမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့ကြသည်။
"အိုယို၊ ၂၅၀ မီလီလီတာနဲ့တင် ကျေနပ်သွားပြီလား"
ရှန်ထျန်း သည် ကျန်ရှိနေသေးသော နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ၂၅၀ မီလီလီတာကို သူ၏ အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် အတွင်းသို့ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် နှစ်ခုသည် သူ၏ လက်ဖဝါးများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုခရမ်းရောင် လျှပ်စီး နတ်ဘုရားသစ်သီးများကို အကုန်အစင် စုဆောင်းသိမ်းပိုက်လိုက်သည်။
ပေါများကြွယ်ဝသော ရိတ်သိမ်းမှုပင်တကား! ပေါများကြွယ်ဝသော ရိတ်သိမ်းမှုပင်တကား!
ဆရာသာလျှင် ဤခရမ်းရောင် လျှပ်စီး နတ်ဘုရားသစ်သီးများကို အားလုံး မြင်တွေ့ရမည်ဆိုပါက သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံလျှပ်စီးအရောင်အဝါမှာ သုံးလတိတိ လှိုင်းထန်နေလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်!
...
သူ့ကိုယ်သူ အလွန်တရာ ကျေနပ်နေချိန်တွင်ပင် မြေကြီးသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။
ဟိန်းဟောက်သံ!
အလွန်ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်သည် သူတို့ရှိရာဘက်သို့ ပြေးဝင်လာနေသည်။
၎င်းသည် အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရောင်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ၎င်း၏ မေးရိုးများပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော သားရဲတစ်ကောင်၏ လတ်ဆတ်သော သွေးများပင် စွန်းထင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤကောင်သည် ၎င်း၏ အသိုက်တွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သိရှိသွားသဖြင့် အမဲလိုက်နေရာမှ ယခုအခါ အပြေးအလွှား ပြန်လာနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေပေသည်။
ဂျိမ်း!
သိပ်သည်းဆ မြင့်မားသော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးဘောလုံးကြီးတစ်ခုသည် ထိုခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြမ်းကြုတ်သောနဂါး၏ မေးရိုးအတွင်း၌ စုစည်းဖြစ်ပေါ်နေသည်။
နဂါးကြီးသည် ရှန်ထျန်း ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး လျှပ်စီးဘောလုံးကြီးမှာ သူ့ဆီသို့ ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လာခဲ့သည်။ လျှပ်စီးဘောလုံးကြီးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသ၏ ထည်ဝါမှုကို ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိ အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သေဆုံးစေနိုင်သည်အထိ ပြင်းထန်လှပေသည်။
"ရှန်ထျန်းအစ်ကိုက ဒီလိုအစွမ်းထက်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်ပါ့မလား။ ရှန်ထျန်းအစ်ကို့ကို ဘာအန္တရာယ်မှ ဖြစ်လို့မဖြစ်ဘူး! ရှန်ထျန်းအစ်ကို့ကို ငါပဲ အနိုင်ယူရမယ်!"
လေထုအပေါ်ယံတွင် ချီရှောင်ရွှမ် သည် သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ၏ သန့်စင်သော နတ်ဘုရားမျက်ဝန်းဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။
ဗြုန်းဒိုင်း!
ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြမ်းကြုတ်သောနဂါး၏ ဒေါသထွက်နေသော မျက်ဝန်းအစုံအောက်တွင် ကြီးမားလှသော လျှပ်စီးဘောလုံးကြီးသည် မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးများက လေထုတစ်ခွင် လွှမ်းခြုံသွားပြီး တစ်နယ်မြေလုံး ပျက်စီးဆိတ်သုဉ်းသွားစေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း သည် လျှပ်စီးများကြားထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေတော့သည်...