ခန္ဓာကိုယ်တွင်း၌ စိတ်ခံစားချက်များ မျိုးစုံလှုပ်ခတ်နေသဖြင့် [[NAMELOCK_003]] သည် အော်ရာအတားအဆီး၏ ပွင့်လာသောဟိုစပ်ဆီသို့ အပြည့်အဝအဟုန်ဖြင့် ပြေးသွားလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း... သူတို့က [[NAMELOCK_004]] ကျွန်းနှင့် အလွန်ဝေးကွာလွန်းနေခဲ့သည်။
[[NAMELOCK_005]] နယ်မြေအတွင်း မိုင်ပေါင်းရာနှင့်ချီဝေးကွာခြင်းမှာ သေးငယ်သော အကွာအဝေးမဟုတ်ပေ။
သူတို့သည် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဤအကွာအဝေးကို အသက်ရှူချိန် ၁၀ ချက်အတွင်း ဖြတ်ကျော်ရန်မှာ ခက်ခဲဆဲပင် ဖြစ်နေသည်။
စင်စစ်သော်ကား [[NAMELOCK_005]] ၏ အာကာသသိပ်သည်းဆမှာ အလွန်ပင်မြင့်မားပြီး အပြင်လူအားလုံးအပေါ် ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။
ထိုလူသုံးဦးက သူတို့၏ အမြန်နှုန်းများကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်ထိ မြှင့်တင်ထားကြလျှင်ပင် အပေါက်ကြီး ပြန်ပိတ်သွားသည်ကို ရင်နာစွာဖြင့် ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ မတတ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။
ဒွမ်း!
[[NAMELOCK_003]]၊ [[NAMELOCK_006]] နှင့် [[NAMELOCK_007]] တို့သည် အသစ်ပြန်လိတ်သွားသည့် အပေါက်နှင့် ထိုတောင့်တင်းခိုင်မာသော အော်ရာအတားအဆီးကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အံ့သြင်្ငေးကျောက်ခဲသွားကြသည်။
ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အနာကျင်ရဆုံးအရာမှာ အများသုံးဘတ်စ်ကားကို သုံးနာရီကြာ စောင့်ဆောက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုကားက လုံးဝရောက်မလာခြင်းပင်တည်း။
သို့သော် သင်သည် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်မှ ထွက်ခွာသွားသောအခါမှသာ ဘတ်စ်ကားက ရုတ်တရက် ပေါ်လာတတ်သည်။
ထိုခဏ၌ [[NAMELOCK_003]] သည် တစ်ခုလုံးသော [[NAMELOCK_005]] က သူ့ကို ဘက်လိုက်နှိမ့်ချနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။
“[[NAMELOCK_008]] ကွန်၊ အော်ရာအတားအဆီးကြီး ပိတ်သွားပြီဟေ့”
[[NAMELOCK_006]] က [[NAMELOCK_003]] ကို မကျေမနပ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
မင်းပဲ ကျွန်းမှာပဲ တည်ငြိမ်စွာစောင့်ဆောက်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် စောစောထွက်မလားလို့ ပြောခဲ့တာလေ။ ဘယ်လိုအချိန်ကိုက်မှုဆိုးကြီးလဲကွာ။
အော်ရာအတားအဆီး ပွင့်ခါနီးလေးမှာ ထွက်လာမိပြီး အချိန်မီ ပြန်မဝင်နိုင်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ကျွန်းကြီးကိုလည်း တွေ့လိုက်ရပြန်ရော။
ဒါက လုံးဝကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ!
ထွက်သွားကြစို့!
သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ကောင်းမွန်သည့်ကျွန်းကြီးကို လက်လွှတ်ရမည်ကိုမူ သူတို့ မဝံ့ရဲကြပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုလေးတင် သူတို့ခံစားလိုက်ရသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (Spirit Qi) ၏ အရည်အသွေးမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လွန်းလှသောကြောင့်တည်း။ ၎င်းသည် ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွန်းတစ်ကျွန်း ဖြစ်ရပေမည်။
အကယ်၍သာ ဤကျွန်းကို လက်လွှတ်လိုက်ရပါက တစ်သက်တာလုံး နောင်တရနေရလိမ့်မည်။
စောင့်ကြစို့!
[[NAMELOCK_006]] နှင့် အဖွဲ့သည်လည်း ထိုအကြံကြောင့် စိတ်ညစ်သွားကြရသည်။
ဤမျှလောက် စောင့်ဆောက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် သုံးလထပ်စောင့်ခိုင်းရန်ဆိုသည်မှာ အလွန်အကျွံ တောင်းဆိုရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။
ထူထဲသော [[NAMELOCK_009]] အော်ရာများဖြင့် ဝန်းရံထားသော အခြားကျွန်းများသည် များသောအားဖြင့် နှစ်လလျှင်တစ်ကြိမ်ထက်ပို၍ မပွင့်တတ်ကြပေ။ ဤကျွန်းကမူ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ရက်စက်လွန်းလှသည်။
[[NAMELOCK_007]] က [[NAMELOCK_003]] ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ “[[NAMELOCK_008]] ကွန်၊ ဝုန်းဝုန်းချင်း မဆုံးဖြတ်ဘဲ တွေဝေနေရင် လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးရတတ်တယ်။ ပိုပြီးပြတ်သားကြစို့။ ထွက်မှာလား၊ ဆက်နေမှာလား။ မင်းဘဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့!”
[[NAMELOCK_003]] သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ ၎င်းသာ သာမန် ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းတစ်ခုမျှသာဆိုလျှင် သူ ဤမျှလောက် ဒွိဟဖြစ်နေမည်မဟုတ်ပေ။
စင်စစ်သော်ကား [[NAMELOCK_010]] [[NAMELOCK_003]] လူမျိုးစု၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပါရမီရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် [[NAMELOCK_003]] တွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိပေသည်။ သူစောင့်ဆောက်ရလောက်အောင် တန်ဖိုးရှိသော ကျွန်းဟူ၍ မရှိပေ။
သို့သော်လည်း သူ၏ သွေးကြောနက်ရှိုင်းရာ၌ မြှုပ်နှံထားသော ထိုပြင်းထန်သည့် ဗီဇဆန္ဒကိုမူ သူ လျစ်လျူရှုမထားနိုင်ခဲ့ပေ။
“ဆက်နေမယ်၊ ကျွန်းပေါ်မှာ ဆက်နေမယ်! ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်ရစောင့်ရ ငါစောင့်မယ်။ သူများ ထပ်မပွင့်ဘဲ မနေနိုင်ဘူးဆိုတာကို ငါယုံတယ်!”
[[NAMELOCK_003]] ၏ ဆံပင်များမှာ လေထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ လွင့်ပျံနေပြီး အနီးနားရှိ သားရဲအပေါင်းကိုပါ ထိတ်လန့်သွားစေလောက်သည့် အစွမ်းထက်သော အော်ရာတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။ သူသည် နီဗားနား (Nirvana) အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့သာ ရောက်ရှိသေးသော်လည်း ဝိညာဉ်တည်ဆောက်ခြင်း (Soul Formation) ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသား ဖြစ်နေပြီတည်း။
သူ့ကို နယ်မြေငါးခုလုံးတွင် စစ်မှန်သော စွမ်းအားကြီးမားသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည့်အခါမျိုးတွင်သာမကဘဲပေတည်း။
သူက ကျွန်းကြီးကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီညစ်ပတ်တဲ့ကျွန်းကြီးက နောက်ထပ် သုံးလတိတိ ပိတ်ထားဦးမယ်ဆိုတာကို ငါလုံးဝမယုံဘူး!”
ကောင်းပြီ၊ သုံးလပြည့်သွားသောအခါ [[NAMELOCK_003]] တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတွင် ယုံကြည်သွားတော့သည်။
...
ဤကျွန်းကြီး ပြန်လည်ပွင့်လာချိန်၌ မြောက်ပင်လယ် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်သုံးဦး၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးစွန်းနေသကဲ့သို့ နီရဲနေကြပြီဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်စများပင် ဝဲနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။
[[NAMELOCK_006]] နှင့် [[NAMELOCK_007]] တို့၏ မျက်လုံးများမှာ အထူးသဖြင့် ပို၍ပင် နီရဲနေကြသည်။
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် [[NAMELOCK_003]] ကို မနိုင်လို့သာ မဟုတ်ပါက၊ ထိုကောင်လေးကို သူတို့ ကောင်းကောင်းကြီး တစ်ချက်လောက် ထိုးကြိတ်မိကြလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဘယ်လောက် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျစရာ ကောင်လဲကွာ!
သူပြောတော့ သုံးလဆိုပြီး တကယ်လည်း သုံးလတောင် စောင့်လိုက်ရတယ်။
ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်စလုံး နတ်ဘုရားတွေ နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမယ့်အကြောင်း မပြောပြတာလဲကွာ။ အဲဒီဆန္ဒရော တကယ်ဖြစ်လာမလားကြည့်ရအောင်!
ဟုတ်ပေသည်၊ သူတို့နှစ်ဦး ပေါင်းစပ်လိုက်ကြလျှင်တောင်မှ [[NAMELOCK_003]] ကို အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းချက်များက သူတို့ကို ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်ထားသောကြောင့်တည်း။
သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် မကျေမနပ်ဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။ မည်သည့်ညည်းတွားမှုကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန်လည်း မဝံ့ရဲကြပါ။
“ငါခံစားလို့ရတယ်။ ဒီကျွန်းပေါ်မှာ ရတနာတွေ သေချာပေါက် ရှိရမယ်!”
[[NAMELOCK_003]] ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အတားအဆီး မပွင့်မီက သူ၏ သွေးကြောများထဲမှ လှုပ်ရှားတက်ကြွမှုကို မှားယွင်းစွာ ထင်မြင်မိနေလေရော့သလားဟု သူ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါ အတားအဆီးကြီး ပြန်လည်ပွင့်လာပြီဖြစ်ရာ [[NAMELOCK_003]] က သူ့ဗီဇအသိအမြင် မှန်ကန်ကြောင်း အလွန်ပင် ယုံကြည်သွားလေပြီ။
ဤကျွန်းတွင် သူ့အတွက် အလွန်အမင်း အရေးပါလှသည့် အရာတစ်ခု ရှိနေပေသည်!
“ညီအစ်ကိုတို့၊ တိုက်ခိုက်ကြစို့!”
[[NAMELOCK_003]] က အူသံပေးလိုက်ရင်း အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အော်ရာအတားအဆီး အပေါက်ဝဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပစ်ဝင်သွားလေသည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ သူသည် သူ၏ မူလဧရာမ ကွန် (Kun) ကိုယ်ခန္ဓာကြီးအတိုင်း မဟုတ်ဘဲ အသွင်ပြောင်းထားသော ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့်သာ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
[[NAMELOCK_003]] ၏ မူလကိုယ်ခန္ဓာကြီးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ ဤမျှသေးငယ်သော အပေါက်ငယ်လေးထဲသို့ ၎င်းအနေဖြင့် တိုးဝင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အော်ရာအတားအဆီး ပွင့်လာပြီးနောက်တွင်ပင် ၎င်းကို ဖြတ်ကျော်ရန်မှာ ရိုးရှင်းလွယ်ကူလှသည့် ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်ငြားလည်း ထိုထိပ်တန်းပါရမီရှင် သုံးဦးအတွက်မူ ကြီးမားသော အခက်အခဲတော့ မရှိလှပေ။
ထိုသုံးဦးသား အသက်ရှူချိန် ရှစ်ချက်အတွင်း အပေါက်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
ဟူး!
စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော ထိုလုပ်ဆောင်ချက်အပြီးတွင် သူတို့သုံးဦးသား သက်ပြင်းချလိုက်ကြရင်း သဲသောင်ပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။
“ဘယ်လောက်ထူထဲတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (Spirit Qi) လဲကွာ။ ငါတို့လူမျိုးစုရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီးပြင်းထန်တယ်!” [[NAMELOCK_007]] ၏ မျက်နှာတွင် အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေပုံ ပေါ်နေသည်။ “ဒီနေရာမှာ တန်ဖိုးကြီးပြီး ရှားပါးတဲ့ဆေးမြစ်တွေ အများအပြား ရှိနေမှာ သေချာတယ်။ [[NAMELOCK_008]] ကွန်၊ [[NAMELOCK_008]] [[NAMELOCK_006]]၊ ငါတို့တော့ သူဌေးဖြစ်တော့မယ်!”
[[NAMELOCK_006]] ကလည်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည် - “[[NAMELOCK_008]] ကွန်ရဲ့စကားကို ကျွန်တော် ထောက်ခံပါတယ်!”
[[NAMELOCK_003]] လည်း အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း သုံးဦးထဲတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်သည့်အလျောက် သူ၏ ရိုသေလေးစားဖွယ်ကောင်းသော ဂျူနီယာနှစ်ဦးရှေ့တွင် ပို၍တည်ငြိမ်ပြရမည်ဟု ခံစားနေရသည်။
“အဟမ်း၊ တည်ငြိမ်ကြစို့။ တည်ငြိမ်ကြပါ!
“မင်းတို့က ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့ကြပြီးပြီလေ။ ဘာတွေ ဒီလောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတာလဲ?”
[[NAMELOCK_003]] က နူးညံ့စွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ငါ ဒီကျွန်းအတွက် တစ်စုံလုံးကို ခြောက်လတိတိ စောင့်ဆောက်ခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ ဒီ [[NAMELOCK_005]] နယ်မြေကြီးကလည်း ခုနစ်လပဲ ပွင့်သေးတာ။
“ဒီကျွန်းက သုံးလမှ တစ်ကြိမ်သာ ပွင့်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်အလက်အရဆိုရင် တခြားဘယ်သူမှ ဒီကျွန်းကို မစူးစမ်းရသေးဘူးဆိုတာကို ငါသေချာပေါက် ယုံကြည်တယ်။
“ဒီကျွန်းပေါ်က ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ တွေအားလုံးက ငါတို့ပိုင်တွေချည်းပဲ။ အဲဒါတွေကို လိုက်လံသိမ်းဆည်းဖို့အတွက် ငါတို့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်”
ထိုသို့ပြောလိုက်ရင်း [[NAMELOCK_003]] ပါ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤကျွန်းသည် အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး သာမန်ကျွန်းတစ်ကျွန်း၏ အရွယ်အစားထက် သုံးဆမှ လေးဆခန့်အထိ ကြီးမားပေသည်။
ထိုမျှသာမကသေး၊ ၎င်းတွင် အလွန်ထူထဲသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (Spirit Qi) လည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။ [[NAMELOCK_005]] နယ်မြေအတွင်း သူ၏ ယခင်အတွေ့အကြုံ နှစ်ခုအရ ဤနေရာတွင် ကြီးမားသော ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းများ ရှိနေမည်မှာ သေချာပေါက်ပင်တည်း။
ဤကျွန်းတစ်ကျွန်းတည်းမှ သူတို့ရရှိမည့် အမြတ်အစွန်းများကပင် [[NAMELOCK_005]] နယ်မြေထဲသို့ သူတို့ဝင်ရောက်လာခြင်းကို တရားမျှတစေရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်!
“ညီအစ်ကိုတို့၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် အရှေ့ဘက်ကို စူးစမ်းကြ။ ငါအနောက်ဘက်ကို သွားမယ်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာသော အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရရင် ငါ့ဘက်ကို ပြေးလာခဲ့ကြ”
[[NAMELOCK_003]] သည် ကျောဘက်မှ ဓားနှစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း လွှမ်းမိုးကြီးစိုးလိုသော အော်ရာတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
သူသည် [[NAMELOCK_006]] နှင့် [[NAMELOCK_007]] တို့ကို အရှေ့ဘက်သို့ စေလွှတ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်က အနောက်ဘက်သို့ သွားခြင်းဖြင့် အခြေအနေကို အမြတ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော ထူထဲလှသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (Spirit Qi) ရှိသော ကျွန်းများပေါ်ရှိ သားရဲများသည် များသောအားဖြင့် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားကြသောကြောင့်တည်း။ [[NAMELOCK_006]] နှင့် [[NAMELOCK_007]] တို့သည် တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေပါက ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သာမဟုတ်ဘဲ သူတို့သုံးဦး တူတူသွားကြမည်ဆိုပါကလည်း တွေ့ရှိရသမျှ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ များကို ခွဲဝေရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဖွဲ့ခွဲ၍ ရှာဖွေခြင်းက ပို၍ပင် အလုပ်ဖြစ်မည် ဖြစ်ပေသည်။
...
ရှာဖွေမည့်လမ်းကြောင်းကို သေချာအတည်ပြုပြီးနောက် အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သည် လမ်းခွဲကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ရှေ့သို့ ဆက်တက်လာရင်း [[NAMELOCK_003]] တစ်ယောက် အလွန်ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ အကြောင်းမှာ ကျွန်း၏ တစ်နေရာရာမှ ပုန်းခိုနေသော ထောင့်တစ်ခုဆီမှ အလွန်အမင်း စွမ်းအားပြင်းထန်လှသည့် အော်ရာလှိုင်းများကို သူ ခံစားမိနေသောကြောင့်ပင်တည်း။
ယေဘုယျအားဖြင့် ဤကျွန်းပေါ်တွင် ဤမျှများပြားလှသော စွမ်းအားကြီး သားရဲများ ရှိနေခြင်းကြောင့် တန်ဖိုးကြီး ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ များလည်း အများအပြား ရှိနေရပေမည်။
သို့သော် သူ မည်မျှပင် လှည့်လាត់ရှာဖွေပါစေ ဆေးမြစ်တစ်ပင်မျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
တန်ဖိုးအနည်းငယ် ရှိကြသည့် ထိုသားရဲများပင်လျှင် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ အမှောင်ထဲသို့ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းကုန်ကြသည်။
ဘုရားရေ၊ ငါကများ ကြောက်စရာကောင်းနေလို့လား? ထွက်လာခဲ့ကြစမ်းပါ!
သားရဲအချို့ကို သတ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်သွားရတာမျိုးတော့ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးလေ!
ငါ့ကို ကြည့်ရတာ အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်ထည်ကြီးမားနေပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ ငါက အားနည်းပါတယ်။ တစ်ချက်တိုက်လိုက်တာနဲ့ လဲကျသွားမှာပါ။
ထွက်လာပြီး ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ကြစမ်းပါ!
[[NAMELOCK_003]] သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရှေ့ဆက်တိုးလာခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲတော့မည့်အစွန်းသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။
ဘယ်လို ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းလဲ? ဘယ်လို ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ တွေလဲ? ဘယ်လို ရတနာတွေလဲ? အားလုံးက လုံးဝမရှိကြပါဘူး!
ငါ လမ်းမှားရွေးမိတာများ ဖြစ်မလား? အနောက်ဘက်ခြမ်းမှာ ရတနာဆိုလို့ ဘာမှမရှိဘူး။ အားလုံးက ရော အရှေ့ဘက်ခြမ်းမှာ ရှိနေတာလား။
ဤအတွေးသည် [[NAMELOCK_003]] ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာရုံသာရှိသေးသည်၊ ထိုစဥ် ရင်းနှီးနေသော အသံနှစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ “[[NAMELOCK_008]] ကွန်၊ [[NAMELOCK_008]] ကွန်!”
လန့်သွားသဖြင့် [[NAMELOCK_003]] မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ကို လှမ်းခေါ်နေသူများမှာ [[NAMELOCK_007]] နှင့် [[NAMELOCK_006]] တို့ပင်တည်း။
စောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီကောင်တွေ ဘယ်လိုလုပ် ငါ့ရှေ့ကို ရောက်နေရတာလဲ?
သူတို့က ဒီအချိန်အထိ ငါ့ရှေ့ကနေ သွားပြီး ငါ့ရဲ့ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းတွေကို အကုန်သိမ်းယူသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား?
မဖြစ်နိုင်တာ၊ သူတို့ အရှေ့ဘက်ကို သွားတာကို ငါ ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာလေ။
ဒါမှမဟုတ် ဒီကျွန်းရဲ့ အချိန်နှင့် სივრცေဆက်စပ်မှု (Space-Time Continuum) က ရှုပ်ထွေးနေတာများလား? ဘယ်အချိန်မဆို ပို့ဆောင်ခံရနိုင်တာမျိုးလား။
[[NAMELOCK_006]] ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် [[NAMELOCK_007]] က သူ ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာကို အနည်းနှင့်အများ သိလိုက်သည်။
သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “ဒီကျွန်းက အဝိုင်းပုံစံ ဖြစ်နေတာလေ။ အခုလို ကျွန်တော်တို့ ဆုံကြပြီဆိုတော့ ကျွန်းပတ်လည်ကို အပြည့်အစုံ ရှာဖွေပြီးသွားပြီဆိုတဲ့ သဘောပေါ့”
ဘာ၊ ဒါနဲ့ တောင် မြန်သွားတာလား?
[[NAMELOCK_003]] အံ့အားသင့်သွားသည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီကို သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ သူ လက်ဗလာဖြင့်ပင် ရှိနေသေးသည်။
“ညီအစ်ကိုတို့၊ အရှေ့ဘက်ခြမ်းမှာ ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ကြဘူးလား?”
[[NAMELOCK_007]] က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ “[[NAMELOCK_008]] ကွန်၊ ကျွန်တော်တို့ အရှေ့ဘက်ခြမ်း တစ်ခုလုံးကို ရေဆေးသလို ရှာဖွေခဲ့တာ ဒီပစ္စည်းလေး တစ်ခုတည်းကိုပဲ တွေ့ခဲ့ရတယ်”
သူသည် အပြာရောင်အမြစ်တစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။
[[NAMELOCK_007]] က ညည်းတွားသံစပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “ကျွန်တော်သာ မှားမနေဘူးဆိုရင် ဒါက ပင်လယ် နတ်ဘုရား အနက်ရောင်မြစ် (Sea နတ်ဘုရား Black Grass) ရဲ့ အမြစ်ဖြစ်ရမယ်။ ဒီဟာက နတ်ဘုရား (Sage) တစ်ပါးကိုတောင် သွေးဆောင်နိုင်လောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ တွေ့တဲ့အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ ပင်စည်ပင်မကြီးက အသိမ်းခံလိုက်ရပြီးပြီ။ အခု ကျန်နေတာက ဒီအမြစ်ပိုင်းလေး တစ်စခန်းပဲ”
အမြစ်ပိုင်းလေး တစ်စခန်းသာ ရှိတော့သည်။ ၎င်းက မည်သည့်တန်ဖိုးမှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
[[NAMELOCK_003]] တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားပုံရသည်။ သူ့မျက်လုံးများ နီရဲလာကြသည် - “မင်းတို့ပြောချင်တာ ဘာလဲ?”
[[NAMELOCK_007]] က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည် - “ဒီကျွန်းဆီကို တစ်ယောက်ယောက် ရောက်နှင့်နေပြီ။ ဒါက အခုတော့ မြေကွက်လပ်ကြီး ဖြစ်သွားပြီ”
[[NAMELOCK_003]] ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားသည်။ သူ ရင်ထဲတွင် မူးဝေလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှားပါးလှပြီး သုံးလတစ်ကြိမ်သာ ပွင့်သည့် [[NAMELOCK_005]] နယ်မြေကမ္ဘာကြီးကို သူ အချိန်ကုန်ခံခဲ့ရကာ တစ်ဝက်ကို မြေကွက်လပ်ကြီးဖြစ်နေသည့် ကျွန်းပေါ်တွင် အလဟဿ ကုန်ဆုံးလိုက်ရပြီလော။
ငါ့ထက်စောပြီး ဒီကျွန်းကို ဘယ်သူ စူးစမ်းခဲ့တာလဲကွာ!
သာသာထိုးထိုး မိသွားလို့ကတော့ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပစ်မယ်!
...
သူ၏ ကွန် (Kun) အသက်ရှူနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း စိတ်တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့သည်။
[[NAMELOCK_003]] သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည် - “[[NAMELOCK_005]] နယ်မြေကမ္ဘာကြီးက ပွင့်တာ ခုနစ်လပဲ ရှိသေးတာ။ ဘယ်လိုလုပ် ငါတို့ထက်စောပြီး ဒီကို ရောက်နေတဲ့ လူတွေ ရှိနိုင်မှာလဲ?”
[[NAMELOCK_007]] က နှေးကွေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “အကယ်၍ သူတို့သာ ‘လှိုင်း’ ပွင့်တဲ့အချိန်မှာ ဝင်လာခဲ့ကြပြီး တစ်ဝက်လောက် စူးစမ်းရှာဖွေပြီးမှ ပထမအကြိမ် တရားဝင် ပွင့်ချိန်မှာ ထွက်သွားခဲ့ကြတယ်ဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
[[NAMELOCK_003]] သည် ရူးသွပ်မတတ် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မယုံဘူး! ပိုပြီး နက်နဲတဲ့နေရာတွေဆီ ဆက်သွားကြစို့။ ဒီကျွန်းပေါ်မှာ တခြား ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းတွေ ရှိရမယ်!”
ထိုသို့ပြောရင်း [[NAMELOCK_003]] သည် ကျွန်း၏ အတွင်းပိုင်းဒေသများဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။ သူ၏ သွေးများ ဆူပွက်လာသည်ကို သူ ခံစားနေရသည်။
ကျွန်း၏ အတွင်းပိုင်းဒေသများတွင် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများ သေချာပေါက် ရှိနေရမည်။
ဟွန့်၊ တန်ဖိုးအရှိဆုံး ရတနာတွေက သူတို့ပိုင်ရှင်ကို သူတို့ ရွေးချယ်တတ်ကြတယ်။ တခြားလူက အရင်ရောက်နှင့်နေတာ ဘာဖြစ်လဲ။ အဲဒါတွေက ငါ့ပိုင်ဆိုင်ရာတွေ ဖြစ်လာဦးမှာပဲ!
[[NAMELOCK_007]] နှင့် [[NAMELOCK_006]] တို့လည်း ခါးသီးစွာ အချင်းချင်း အပြုံးချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ထက်စောပြီး ဤကျွန်းပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ဦး ရောက်နှင့်နေပြီဆိုသည်ကို သူတို့ သိထားကြပြီးဖြစ်သည်။
သို့သော် အော်ရာအတားအဆီးကြီး ပိတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤကျွန်း၏ အတွင်းပိုင်းဒေသများတွင် ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်း အချို့ ကျန်ရှိနေသေးမည်ဟုသာ သူတို့ မျှော်လင့်နိုင်ကြတော့သည်။
မဟုတ်ပါက ဤခရီးစဉ်သည် အလဟဿ အရှုံးကြီး ရှုံးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်!
သွေးများ ဆူပွက်လာသည်ကို ခံစားရရင်း [[NAMELOCK_003]] သည် သူ၏ အမြန်နှုန်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ တင်လိုက်သည်။
သူ့အနေဖြင့် လက်ဗလာဖြင့် ပြန်သွားရန် လုံးဝ ဆန္ဒမရှိပေ။ ၎င်းက သူ့အတွက် စော်ကားမှုတစ်ခု ဖြစ်သကဲ့သို့ သည်းမခံနိုင်စရာ ဆုံးရှုံးမှုကြီးလည်း ဖြစ်ပေသည်။
နီးလာပြီ။
ပို၍ နီးကပ်လာနေပြီ။ အခုတော့ ငါ့ရှေ့တည့်တည့်မှာပဲ ရှိနေပြီ!
[[NAMELOCK_003]] ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူ၏ သွေးများ ဆက်လက် ဆူပွက်လာသည်ကို သူ ခံစားနေရသည်။
မကြာမီမှာပင် ကြီးမားခမ်းနားသော ဘုရားကျောင်းကြီးတစ်ခု သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။
ကောင်းကင်ကြီးထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ၎င်းကို မြင်လိုက်ရုံဖြင့် အံ့သြကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဤခမ်းနားလှသော ဘုရားကျောင်းကြီးသည် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်ပြီး တောဆန်သော အော်ရာတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ကြီးမားသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေပေသည်။
ဘုရားကျောင်း၏ အရှေ့ဘက်တွင် ကြီးမားလှသော တံခါးကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။
တံခါးအထက်တွင် ရွှေရောင် ဆိုင်းဘုတ်ကြီးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် ထည်ဝါကြီးမားလှသော မာရ်နတ်စာလုံးလေးလုံးကို ထွင်းထုထား၏—ကွန်ဖုကျောင်းတော် (Kun Peng Temple)!
[[NAMELOCK_003]] သည် ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်ရှိ ထိုစာလုံးလေးလုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တုန်ယင်သွားလေသည်။
ဤ ကွန်ဖုကျောင်းတော် (Kun Peng Temple) သည် ကြီးမားသော ဗလာနယ် ကွန်လူမျိုးစုအတွက် မည်မျှအရေးပါသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။
တခြားလူမျိုးစုများအတွက်မူ ကွန်ဖုကျောင်းတော် (Kun Peng Temple) ဆိုသည်မှာ အံ့သြဖွယ် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေမည်။
သို့သော် ကြီးမားသော ဗလာနယ် ကွန်လူမျိုးစုအတွက်မူ ဤသည်မှာ သူတို့၏ ဒုတိယမြောက် ဘိုးဘွားနယ်မြေပင် ဖြစ်ပေသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက ထို မဟာနတ်ဘုရား ကွန်ဖု (Great Sage Kun Peng) သည် ကြီးမားသော ဗလာနယ် ကွန်လူမျိုးစု၏ သွေးမျိုးဆက်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ [[NAMELOCK_003]] ကလည်း မဟာနတ်ဘုရား ကွန်ဖု၏ တူညီသော သွေးရင်းမှ ဆင်းသက်လာသည့် အနွယ်ဝင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့၏ ကွန်ဖုဘိုးဘွားကြီးသည် ကွန်ဖုကျောင်းတော် (Kun Peng Temple) 域နယ်မြေကို စူးစမ်းရှာဖွေစဉ် ကွန်ဖုကျောင်းတော်ပါရှိသည့် ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း အကြီးအကဲတစ်ဦး ပြောပြဖူးသည်ကို သူ ကြားဖူးခဲ့သည်။
ကွန်ဖုကျောင်းတော် (Kun Peng Temple) အတွင်းရှိ ရတနာများမှာမူ အသိမ်းခံထားရပြီး ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဆေးမြစ်ဥယျာဉ်အတွင်း၌မူ တန်ဖိုးကြီးဆေးမြစ်များ အမြောက်အမြား ရှိနေရပေမည်။
ထို့အပြင် ကျောင်းတော်၏ အတွင်းဆုံး အစွန်အဖျားနေရာတွင် တောင်ထွတ်နှစ်ထပ်ပါသည့် တောင်တစ်လုံး ရှိနေရပေမည်။
ဤတောင်ထွတ်နှစ်ထပ်ပါသည့်တောင်သည် အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။
တောင်နံရံတစ်ခုပေါ်တွင် ဧရာမ ကွန် (Kun) တစ်ကောင်၏ ပုံဆွဲချက် ရှိနေသည်။ ၎င်းတွင် နက်နဲသိမ်မွေ့သော ကွန်တရား (Kun Dao) ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထိုအတောအတွင်း အခြားတောင်နံရံတွင်မူ မဟာဖု (Peng) တစ်ကောင်၏ ပုံဆွဲချက် ရှိနေပြန်သည်။ ၎င်းတွင်မူ နက်နဲသိမ်မွေ့သော ဖုတရား (Peng Dao) ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးအနေဖြင့် ကွန်တရား (Kun Dao) နှင့် ဖုတရား (Peng Dao) နှစ်ခုစလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မည်ဆိုပါက ကွန်ဖုတရား (Kun Peng Dao) ကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော ကွန်ဖု (Kun Peng) တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။
မဟာနတ်ဘုရား ကွန်ဖု (Great Sage Kun Peng) သည် မူလက ထူးချွန်ထင်ရှားလှသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူသည် သာမန်ညံ့ဖျင်းလှသည့် ငါးငယ်လေးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဆေးမြစ်ဥယျာဉ်မှ ဆေးမြစ်အမြောက်အမြား၏ အကူအညီဖြင့် ကွန်ဖုတရား (Kun Peng Dao) အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့သောကြောင့်သာ သူသည် ထိပ်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ဒေသငါးပါးကို စိုးမိုးခဲ့သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။
...
ငယ်စဉ်က အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရမှုအချို့ ရှိခဲ့ဖူးဟန်တူသည်။ ဤမဟာနတ်ဘုရား ကွန်ဖု (Great Sage Kun Peng) သည် ကွန်ဖုတရား (Kun Peng Dao) ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လူမျိုးစုထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
ထို့နောက်တွင် သူသည် တားမြစ်စစ်ပွဲများအတွင်း ပြီးပြည့်စုံသော နတ်လူသား (Perfected Immortal) တစ်ပါးကို အနိုင်ယူခဲ့ရာ ထိုနတ်လူသား၏ မဟာမိတ်များ၏ မကျေနပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပြီးပြည့်စုံသော နတ်လူသားများအုပ်စု၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရား ကွန်ဖုသည် ပြီးပြည့်စုံသော နတ်လူသား (Perfected Immortal) များ၏ လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ကာ စွပ်ပြုတ်ချက်စားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အလွန်ပင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲစရာ ကောင်းသော အဆုံးသတ်ပင်တည်း။
ထိုသို့ဖြင့် ကွန်ဖုတရား (Kun Peng Dao) လည်း တိမ်ကောသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ကွန်ဖုတရား (Kun Peng Dao) ကို ကြီးမားသော ဗလာနယ် ကွန်လူမျိုးစုထံ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
“တန်ပါတယ်၊ အရာရာတိုင်းက တန်ပါတယ်!” [[NAMELOCK_003]] မှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ ရူးမတတ် ဖြစ်နေသည်။ “ဒီကျွန်းတစ်ကျွန်းလုံးမှာ ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းတွေ မရှိရင်တောင်မှ ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီကျောင်းတော်ထဲက ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်း တစ်ခုတည်းတင် လုံလောက်နေပြီ!”
[[NAMELOCK_007]] နှင့် [[NAMELOCK_006]] တို့လည်း တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးမိသွားကြဟန်တူသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားကြသည်။
သူတို့သည် အားကုန်သုံးကာ ကွန်ဖုကျောင်းတော် (Kun Peng Temple) ၏ တံခါးကြီးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ကြသည်။ [[NAMELOCK_003]] ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့သည် ဆေးမြစ်ဥယျာဉ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။
ဆေးမြစ်ဥယျာဉ်ကို အုပ်မိုးထားသော တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ချိန်တွင် ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ပورانထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါမှစ၍ လူသုံးယောက်စလုံး အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။
ဤမျှထူထပ်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ ကို ပျိုးထောင်ရန် လုံလောက်ပေသည်!
လူသုံးယောက်သား ဆေးမြစ်ဥယျာဉ်ကို စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ကြွယ်ဝလှသော ရိတ်သိမ်းမှုကို မြင်ယောင်နေကြသကဲ့သို့ပင် ရှိနေကြ၏။
သို့သော် သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်မှာမူ... ကွက်လပ်ကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာအစ ဤကျန်ရစ်သည်မရှိဘဲ အကုန်တူးယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
[[NAMELOCK_003]] က “...”
[[NAMELOCK_006]] က “...”
[[NAMELOCK_007]] က “...”
ထိုခဏ၌ မြောက်ပင်လယ်၏ ပါရမီရှင်သုံးဦးစလုံးမှာ သူတို့၏ ရင်ဘတ်များ ဆတ်ခနဲ တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
မဟုတ်ပေ၊ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အရာရာတိုင်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်!
စင်စစ်အားဖြင့် သူတို့ ရောက်လာသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ နောက်ကျခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသုံးဦးအတွက်မူ တစ်သက်တာလုံး လွဲချော်သွားခဲ့ရသလို ခံစားနေကြရလေသည်။
...
“မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး!” [[NAMELOCK_003]] မှာ သွေးပင် အန်ထွက်ချင်လာသော်လည်း အမှန်တရားကို လက်မခံဘဲ ငြင်းဆန်နေသည်။ “တောင်ထွတ်နှစ်ထပ်ပါတဲ့ ကွန်ဖုတောင် ရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့ ကွန်ဖုတရား (Kun Peng Dao) လည်း ရှိသေးတယ်!”
[[NAMELOCK_003]] သည် သူ၏ အဖော်နှစ်ယောက်ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး ကျောင်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် တောင်ထွတ်နှစ်ထပ်ပါသည့်တောင်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ လှိုင်းတံပိုးများကြားတွင် ပျော်မြူးနေသည့် ဧရာမ ကွန် (Kun) လည်း မဟုတ်, ကောင်းကင်ယံတွင် လေကိုခွဲ၍ ပျံသန်းနေသည့် မဟာဖု (Peng) လည်း မဟုတ်ပေ။
သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ သမုဒ္ဒရာပြင်ထဲတွင် တစ်ခုလုံး နစ်မြုပ်နေသော ကွန် (Kun) တစ်ကောင်နှင့် တိမ်တိုက်များကြားတွင် လုံးဝနီးပါး ဖုံးကွယ်နေသော ဖု (Peng) တစ်ကောင်သာ ဖြစ်လေသည်။
ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းသော ဟန်ပန်။ မှေးမှိန်နေသော မျက်လုံးများ။ ထူထဲဝိုးတဝါးဖြစ်နေသော မြူခိုးအော်ရာ...
ထိုပုံဆွဲချက်ထဲမှ ပုံစံနှစ်ခုမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ပေါ်ကို နင်းချေသွားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ အားအင်ကုန်ခမ်းလျက် အသုံးမကျဟန် ပုံစံပေါက်နေ၏။
ဤနံရံဆေးရေးပန်းချီနှစ်ခုမှနေ၍ ကွန်ဖုတရား (Kun Peng Dao) ကို နားလည်သဘောပေါက်ချင်သေးသတဲ့လား။
ဟားဟား၊ မင်း နားလည်သဘောပေါက်လာမယ့် တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့ ဆိတ်သုဉ်းခြင်းရဲ့ အနှစ်သာရပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်!
...
ဗွမ်း!
သူသည် မိမိမျိုးဆက်၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြောက်ပင်လယ်တွင် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ စိုးမိုးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဆုံးတွင်မူ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ထိုးနှက်ချက်ကြီးကို မခံရပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူ့ကိုယ်သူ တောင့်ထားရင်း သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တန်းခနဲ ပုံလဲကျသွားတော့သည်။
သူသည် အိမ်မက်အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသော ဆားနယ်ငါးခြောက်တစ်ကောင်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ သူ၏ ကျန်ရှိနေသေးသော ဘဝအတွက် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မှ မရှိတော့ချေ။