ငါကတကယ်ပဲကံကြမ္မာရဲ့သားတော်မဟုတ်ရပါဘူး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

အခန်း 30

ခေါင်းစဉ် - ငါက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့သားတော် မဟုတ်ပါဘူး – အခန်း (၃၀)၊ နတ်သမီးလေး၏ ညဘက် လည်ပတ်မှု

ဟုတ်ပေသည်။

ဤသို့ မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာသည့် ဧည့်သည်မှာ အခြားသူမဟုတ်၊ နတ်သမီးလေး ပင် ဖြစ်ပေသည်။

နေ့ခင်းဘက်တွင် ထိုနေရာမှ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ထွက်သွားခဲ့ပြီးနောက် နတ်သမီးလေး တစ်ယောက် တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေပြီဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူမနှင့် အသက်အရွယ်တူမျှသာရှိသည့် ဤကောင်လေးသည် ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်း တန်ဖိုးဖြတ်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်ကို သူမ ဘယ်လိုမှ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုသို့ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းမှာ စိုက်ပျိုးရေးလောကတွင် ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်း တန်ဖိုးဖြတ်ဆရာများ၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးမှာ သက်ကြီးရွယ်အိုများ ဖြစ်နေကြသောကြောင့်ပင်တည်း။

ခဏမျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် နတ်သမီးလေး သည် ရှန်ထျန်း နှင့် ပတ်သက်၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ သူမ သိချင်သည်မှာ သူက တကယ်ပဲ ကျွမ်းကျင်မှု ပိုင်ဆိုင်ထားသူလား၊ သို့တည်းမဟုတ် သူမကို လှည့်စားခဲ့သလို အခြားသူများကိုပါ လိမ်လည်နေသူသက်သက်လား ဆိုသည်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူမသည် အဝတ်အစားများလဲလှယ်ကာ မိတ်ကပ်လိမ်း၍ အသွင်ပြောင်းလိုက်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည့် လူအုပ်ကြီးထဲသို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

အမျိုးသမီးတို့၏ မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်မှု စွမ်းရည်ကိုတော့ လေးစားရပေမည်။ သူမ အဝတ်အစားလဲလှယ်ပြီး ရုပ်ဆိုးဆိုး အသွင်ပြောင်းလိုက်သည်နှင့် နတ်သမီးလေး ကို မည်သူမျှ မမှတ်မိနိုင်တော့သည်မှာ အမှန်ပင်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ရှန်ထျန်း ကို တစ်နေ့ကုန် တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နိုင်ခဲ့လေသည်။

သူ ကျောက်တုံးရိုင်းများကို ရွေးချယ်နေသည်ကို ပထမဆုံး တစ်နာရီကြာအောင် ကြည့်ပြီးနောက် သူမက တွေးမိသည် — "ဒီကောင် လိမ်ညာတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်၊ လူတွေကို လှည့်စားဖို့ ဘာမှော်ပညာလက်စွမ်းပြကွက်တွေ သုံးနေတာ ဖြစ်ရမယ်။"

သူ ကျောက်တုံးရိုင်းများကို ဆက်လက်ရွေးချယ်နေသည်ကို ဒုတိယမြောက် တစ်နာရီကြာအောင် ကြည့်ပြီးနောက် သူမက တွေးမိသည် — "ဟွန့်၊ လမ်းသွားလမ်းလာတွေကို ဒီလောက်အများကြီး စုဆောင်းနိုင်တာကိုတော့ သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုရမယ်။ ပြီးတော့ သူ့သရုပ်ဆောင်ကောင်းချက်ကလည်း မညံ့ဘူးပဲ!"

“အရှင်သခင်၊ အရှင်သခင်! ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ရွှေလို အခွင့်အရေးမျိုးကို လက်လွှတ်လိုက်ရတာလဲဗျာ!?” ကွေ့ကုန်းကုန်း က ပို၍ပင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော လေသံဖြင့် တအူးအူး တအဲအဲ ပြောဆိုလိုက်လေသည် — “အရှင်သခင်က အခုမှ အသက် ၁၆ ပြည့်ပြီလေ။ ကိုယ်လုပ်တော် မထားသေးရင်တောင်မှ လူငယ်ဘဝ ပျော်မြူးတတ်တာမျိုးတော့ သင်ယူသင့်တာပေါ့!”

ရှန်ထျန်း မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။

ယခုအခါတွင် သူ အားလုံးကို နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည် — နတ်သမီးလေး ၏ ညဘက် လည်ပတ်မှုကို ကွေ့ကုန်းကုန်း က တိတ်တဆိတ် ခွင့်ပြုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၇) သို့ ရောက်ရှိနေသူ တစ်ဦးဖြစ်ရာ နတ်သမီးလေး အနေဖြင့် သူ့ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး လာရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရှန်ထျန်း ကို ပို၍ စိတ်တိုဒေါသထွက်စေသည်မှာ ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် နတ်သမီးလေး နှင့် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ရှိစေလိုပုံရပြီး ထို့ကြောင့်ပင် သူမက အခန်းတွင်း၌ ရှန်ထျန်း ကို အနိုင်ကျင့်စနောက်နေသည်ကို မသိကျိုးကျွံ ပြုလုပ်နေခဲ့ခြင်းပင်တည်း။

ရှန်ထျန်း မှာ ဤကဲ့သို့သော အပြုအမူမျိုးကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ဤစိုက်ပျိုးရေးလောကထဲက လူတွေအားလုံးက တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ ရိုးသားပွင့်လင်းကြတာလား။

တကယ်ရော ဘယ်သူက ကူးပြောင်းလာတဲ့သူလဲဟင်? ငါတစ်ယောက်တည်းများ ဒီလောက်တောင် အံဝင်ခွင်ကျ မဖြစ်ဘဲ ထူးဆန်းနေရတာလဲ။