အခန်း ၃။ ငါက ကံဆိုးလွန်းနေတာလား။
ရှန်ထျန်း သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။
ဤနေရာသည် နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် ဖြစ်သည်။ မီးနိုင်ငံ ၏ အရေးအကြီးဆုံးနေရာများထဲမှ တစ်ခုပင်။ သို့သော် သူသည် ဤနေရာတွင် အလုပ်လုပ်နေသည်မှာ သုံးနှစ်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း ယနေ့မှသာလျှင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်နှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော မီးတံဆိပ် သည် ပူနွေးနေဆဲပင်။ ၎င်းသည် အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။
သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော ကွေ့ကုန်းကုန်း သည်လည်း အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ရှန်ထျန်း ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော မီးတံဆိပ် ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
"ဒါ... ဒါက တကယ်ပဲ မီးတံဆိပ် ဖြစ်နေတာလား" ကွေ့ကုန်းကုန်း ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် မည်သို့ဖြေရမှန်း မသိပေ။ သူသည် ခေါင်းသာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မီးတံဆိပ် ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုသည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို၍ တုန်လှုပ်သွားပုံရသည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒီ မီးတံဆိပ် က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာကို ရောက်လာရတာလဲ"
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမျှ မသိပေ။ သူသည် နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် တွင် စာအုပ်များကို စီစဉ်နေရင်းနှင့်ပင် ဤ မီးတံဆိပ် ကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဦးလေးကွေ့၊ ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး။ ကျွန်တော် စာအုပ်စင်တွေကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေရင်းနဲ့ ဒီအရာကို တွေ့လိုက်ရတာပါ" ရှန်ထျန်း သည် အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှန်ထျန်း ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ရှန်ထျန်း၊ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါနဲ့။ အထူးသဖြင့် မင်းသား ၁၃ ကိုပေါ့။ ဒီကိစ္စက အလွန်အရေးကြီးတယ်။ ငါတို့ နောက်ထပ် ဆွေးနွေးဖို့ လိုလိမ့်မယ်"
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သည့်အရာများ ရှိနေသည်ကို မသိသော်လည်း ဤ မီးတံဆိပ် သည် ရိုးရှင်းသောအရာ မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ချင်းကော သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။
"ကွေ့ကုန်းကုန်း၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ အခုလို တင်းမာနေကြတာလဲ" ချင်းကော သည် မေးလိုက်သည်။
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ချက်ချင်းပင် မီးတံဆိပ် ကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ဝှက်လိုက်သည်။
"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး ချင်းကော။ ငါတို့ နည်းနည်း စကားပြောနေကြတာပါ"
ချင်းကော သည် သူတို့ကို သံသယရှိသလို ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် ထပ်မံ၍ မမေးတော့ပေ။
"အင်းပါလေ။ ဒါနဲ့ ရှန်ထျန်း၊ မင်း အလုပ်ပြီးပြီလား။ ငါ မင်းကို တစ်ခုခု ပြောစရာရှိတယ်"
ရှန်ထျန်း သည် ကွေ့ကုန်းကုန်း ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချင်းကော ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ ချင်းကော၊ ကျွန်တော် အလုပ်ပြီးပါပြီ။ ဘာပြောစရာ ရှိလို့လဲခင်ဗျာ"
ချင်းကော သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းသား ၁၃ က မင်းကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ သူ မင်းနဲ့ စကားပြောချင်နေတယ်တဲ့"
ရှန်ထျန်း ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မင်းသား ၁၃ က သူ့ကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဤအချိန်တွင် လော။
သူသည် မီးတံဆိပ် ကို လက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားမိသည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာသည် မည်သို့ ဖြစ်လာတော့မည်နည်း။ သူသည် အလွန်အမင်း ကံဆိုးနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။
ရှန်ထျန်း က တင်းမာသော လေသံဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မင်းက မင်းသားကို ပြန်ပြောရဲနေတာလား"
"ကျွန်တော်မျိုး ရောက်ရှိနေပါပြီ အရှင်သား"
ထိုကွန်းကွန်းလေးမှာ တုန်ရီသွားပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့တွင် အမြန်ပင် ဒူးထောက်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အချစ်တော် မဟုတ်တော့သည့်တိုင် သူသည် မင်းသား ၁၃ ဖြစ်နေဆဲပင်။ နန်းတွင်း၌ အမိန့်ကို မနာခံခြင်းနှင့် အဆင့်အတန်းကို မလေးစားခြင်းတို့မှာ သေဒဏ်ပေးနိုင်သည့် ပြစ်မှုများ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ကျေနပ်သွားသည်။ သူက "မင်းနာမည်ကို ပြောစမ်း" ဟု မေးလိုက်သည်။
ထိုကွန်းကွန်းလေးက အမြန်ပင် ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်တော်မျိုးနာမည်က ချင်းကော ပါ။ အရှင်သား အနေနဲ့ ဂေါ လို့ပဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်"
ချင်းကော ဟုတ်လား။
နာမည်က အတော်လေး ထင်ရှားကျော်ကြားမည့် ကွန်းကွန်းတစ်ယောက်လိုပင်။
ရှန်ထျန်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် "ခေါင်းမော့လိုက်၊ မင်း ဘယ်လိုပုံစံလဲ ငါကြည့်ပါရစေ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ချင်းကော သည် ကြောက်လန့်သွားသည်။ နန်းတွင်း၌ အဆင့်အတန်းမြင့်မားသူအချို့သည် အမျိုးသမီးများကို စိတ်ကုန်လာသောအခါ သူ့ကဲ့သို့ ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်သည့် ကလေးငယ်များနှင့် ပတ်သက်လာတတ်သည်ဟူသော ကောလာဟလများ ရှိနေသည်။
ဒါဆိုရင် မင်းသား ၁၃ ကလည်း ဒီလိုလူစားမျိုးထဲမှာ ပါနေတာလား။
ထိုအတွေးကြောင့် ချင်းကော အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။
သူသည် ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီလျက်နှင့် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ မျက်နှာကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အရောင်တောက်သွားသည်။
ချင်းကော မှာမူ ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်လာရသည်။
"အရှင်သား၊ ဒီကွန်းကွန်းလေးရဲ့ မျက်နှာမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေလို့လား" ကွေ့ကုန်းကုန်း ၏ အသံက ရှန်ထျန်း ၏ အတွေးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
အမှန်စင်စစ် သူသည် ချင်းကော ၏ မျက်နှာကို ကြည့်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အလင်းရောင်တန်း (Halo) ကို ကြည့်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ချင်းကော ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အလင်းရောင်တန်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ် ထိုအလင်းရောင်တန်းထဲတွင် ရုပ်ပုံကားချပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုရုပ်ပုံသည် နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် ၏ ပင်မဝင်ပေါက်မှ စတင်ပြသသည်။
ထို့နောက် စာကြည့်တိုက်အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ရုပ်ပုံသည် စာအုပ်စင်များစွာကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီးနောက် အရှေ့တောင်ဘက်ထောင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ "မီးနိုင်ငံသမိုင်း" ဟု အမည်ရသည့် စာအုပ်တစ်အုပ်ပေါ်တွင် အာရုံစိုက်သွားသည်။
ထိုရုပ်ပုံသည် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ရှန်ထျန်း သည် "မီးနိုင်ငံသမိုင်း" စာအုပ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု ယုံကြည်လိုက်သည်။
၎င်းသည် ချင်းကော ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အနီရောင်အလင်းတန်းနှင့် ပတ်သက်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်များသည်။
ဤသည်မှာ ချင်းကော ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍သာ ဤကွန်းကွန်းလေးထက် အရင် သူက ဒီစာအုပ်ကို ရအောင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင် သူ့ရဲ့ အခွင့်အရေးဟာ ငါ့အခွင့်အရေး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ ယုတ်မာသည်ဟု မယူဆပေ။ ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ စည်းမျဉ်းအရ အစွမ်းထက်ဆုံးသူသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း ရိုးအလွန်းပါက နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများမှာ ဆိုးရွားနိုင်ပေသည်။
ဤအခွင့်အရေးသည် ရှန်ထျန်း အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေသည့် အဓိကပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ သူသည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် အလွန်ဆိုးရွားသော သေခြင်းမျိုးဖြင့် သေဆုံးရလိမ့်မည်ကို သူ သေချာပေါက် သိနေသည်။
...
"အကုန်လုံးပဲ။ မင်း အခု ထွက်သွားလို့ရပြီ"
ရှန်ထျန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် ဆီသို့ အမြန်သွားလိုက်သည်။
မီးနိုင်ငံ ၏ နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် သည် နန်းတော်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှားပါးစာအုပ်များစွာကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။
သဘာဝကျစွာပင် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများပါဝင်သည့် စာအုပ်များကို စာကြည့်တိုက်၏ အဓိကနေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားပြီး ကျွမ်းကျင်သူများက တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားကြသည်။
မီးတံဆိပ် မပါရှိဘဲ ရှန်ထျန်း ကဲ့သို့သော မင်းသားများပင်လျှင် ထိုစာအုပ်များကို ရယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ဤ "မီးနိုင်ငံသမိုင်း" သည် သာမန်သမိုင်းစာအုပ်တစ်အုပ်သာ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ရုပ်ပုံထဲတွင် မြင်ခဲ့ရသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လည်အမှတ်ရပြီးနောက် ထိုစာအုပ်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့လိုက်သည်။
ထိုစာအုပ်မှာ ၁၀ စင်တီမီတာခန့် ထူပြီး ဖုန်ထူကာ ဟောင်းနွမ်းနေသည်။ အခြားသော စာအုပ်ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ထူးခြားခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ရှန်ထျန်း ကမူ ၎င်းထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ပါဝင်နေသည်ဟု ပြတ်သားစွာ ယုံကြည်နေသည်။
စာအုပ်ကိုတော့ ရပြီ။ အခုဆို ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာ ပြောင်းလဲတော့မှာပဲ။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ အိတ်ထဲမှ မှန်တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူပြီး ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အရင်အတိုင်းပင် ချောမောနေဆဲဖြစ်သည်။
သူ၏ အလင်းရောင်တန်း (Halo) လည်း အတူတူပင်!
ရှန်ထျန်း စိတ်ပျက်သွားသည်။
ဒါဆိုရင် စာအုပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူးပေါ့။ ငါ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့ ဒီစာအုပ်ထဲက အရိပ်အမြွက်တွေကို ရှာရဦးမှာလား။
ရှန်ထျန်း သည် စာအုပ်ကို အမြန်ငှားရမ်းပြီး နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် မှ ထွက်လာခဲ့သည်။
...
နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှန်ထျန်း သည် အရင်ကအတိုင်းပင် ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနယ်ပယ်မှာ အိပ်ရာတစ်ဝိုက်တွင်သာ ကန့်သတ်ထားပြီး အခန်းထဲမှ လုံးဝမထွက်ပေ။
တစ်ခုတည်းသော ပြောင်းလဲမှုမှာ ရှန်ထျန်း သည် ပျင်းစရာကောင်းလှသည့် "မီးနိုင်ငံသမိုင်း" ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ဖတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ရှန်ထျန်း အတွက် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အသုံးဝင်မည့်အရာတစ်ခုမျှ မရနိုင်သောကြောင့်ပင်။ စာအုပ်သည် အလွန်ပျင်းစရာကောင်းသည်။ ပုံများလည်း မပါ၊ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်မည့် အခန်းများလည်း မရှိ၊ စာလုံးများပင်လျှင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကျပ်ညပ်နေအောင် ရေးထားသည်။
ဒီလို စာအုပ်မျိုးကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ထောင့်တစ်နေရာမှာ ပစ်ထားတာ မထူးဆန်းတော့ဘူး!
ရှန်ထျန်း သာ ချင်းကော ၏ အလင်းရောင်တန်းထဲမှ ရုပ်ပုံကို မမြင်ခဲ့ပါက ဤကဲ့သို့သော စာအုပ်မျိုးကို လုံးဝ ထိတွေ့မိမည် မဟုတ်ပေ။
ငါက ဒီစာအုပ်ထဲက လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာမတွေ့နိုင်လောက်အောင် ကံဆိုးနေတာလား။
ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ!
"အရှင်သား၊ အရှင်သား ဒီအခန်းထဲမှာ နေတာ သုံးရက်ရှိနေပါပြီ!" ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ရှန်ထျန်း အတွက် အလွန်စိုးရိမ်နေသည်။ "အရှင်သား ဒီစာအုပ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်နေတာပဲ၊ အပြင်မှာ နည်းနည်းလောက် လမ်းလျှောက်မထွက်ချင်ဘူးလား"
ရှန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ စာအုပ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို မဖော်ထုတ်နိုင်ဘဲ သူ နန်းဆောင်မှ ထွက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
သူ၏ လက်ရှိကံဇာတာအရ စာအုပ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားခဲ့ပါက ပျောက်ဆုံးသွားရန် အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။
သူ ထိုအန္တရာယ်ကို မယူရဲပေ!
သုံးနာရီ ကြာပြီးနောက်...
ရှန်ထျန်း သည် "မီးနိုင်ငံသမိုင်း" ကို ထပ်မံဖတ်ရှုပြန်သည်။ အကြောင်းအရာများ ပို၍ပျင်းစရာကောင်းလာသည်မှလွဲ၍ ရှန်ထျန်း တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ရှန်ထျန်း ပင်ပန်းလာပြီး မိမိ၏ ကံဆိုးသော ကံကြမ္မာကို လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်သည်။
ငါ တခြားသူတစ်ယောက်ကို ဖတ်ခိုင်းကြည့်ရင်ကောင်းမလား။
"ဦးလေးကွေ့၊ ဒီကိုလာပြီး ဒီစာအုပ်ကို ကြည့်ပေးပါဦး" ရှန်ထျန်း သည် စာအုပ်ကို ကွေ့ကုန်းကုန်း ထံ ပေးလိုက်သည်။ "ဒီစာအုပ်က ငါ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်"
"ဒီစာအုပ်ထဲမှာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေတယ် ဟုတ်လား"
ကွေ့ကုန်းကုန်း ယုံကြည်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် မင်းသား ၁၃ ကို လေးစားပြီး ယုံကြည်သော်လည်း သူ၏ မင်းသားသည် မည်မျှ "ကံကောင်း" သလဲဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။
မင်းသားက နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် ကနေ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကျပန်းယူလာပြီး၊ အဲဒီထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပါနေတယ်ပေါ့လေ? ဟုတ်ပါပြီ၊ ယုံပါတယ်ဗျာ။
"အရှင်သား ပြောမှတော့ ကျွန်တော်မျိုး ကြည့်ကြည့်ပါ့မယ်!"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အသုံးဝင်မည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာကို တွေ့လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ သို့သော်လည်း ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အမိန့်ကို နာခံပြီး စာအုပ်ကို သေချာစွာ စတင်ဖတ်ရှုသည်။
မကြာမီပင် ကွေ့ကုန်းကုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဩော်၊ ဒီစာအုပ်ထဲမှာ တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ရှိနေတာပဲ"
ရှန်ထျန်း စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ ဝမ်းသာရမလား ဒါမှမဟုတ် စိတ်ပျက်ရမလား မသိတော့ပေ။ သူသည် ဤစာအုပ်ကို သုတေသနပြုရင်း ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ခဲ့သော်လည်း တန်ဖိုးရှိသည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
ကွေ့ကုန်းကုန်း ကတော့ မိနစ်အနည်းငယ်လောက်ပဲ ဖတ်ရသေးတယ်၊ အဲဒီမှာတင် သူက အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရသွားပြီလား။
ဒါ တကယ်ပဲလား!?
စ်နိုင်ချေ အလွန်များသည်။
ဤသည်မှာ ချင်းကော ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍သာ ဤကွန်းကွန်းလေးထက် အရင် သူက ဒီစာအုပ်ကို ရအောင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင် သူ့ရဲ့ အခွင့်အရေးဟာ ငါ့အခွင့်အရေး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ ယုတ်မာသည်ဟု မယူဆပေ။ ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ စည်းမျဉ်းအရ အစွမ်းထက်ဆုံးသူသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း ရိုးအလွန်းပါက နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများမှာ ဆိုးရွားနိုင်ပေသည်။
ဤအခွင့်အရေးသည် ရှန်ထျန်း အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေသည့် အဓိကပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ သူသည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် အလွန်ဆိုးရွားသော သေခြင်းမျိုးဖြင့် သေဆုံးရလိမ့်မည်ကို သူ သေချာပေါက် သိနေသည်။
...
"အကုန်လုံးပဲ။ မင်း အခု ထွက်သွားလို့ရပြီ"
ရှန်ထျန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် ဆီသို့ အမြန်သွားလိုက်သည်။
မီးနိုင်ငံ ၏ နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် သည် နန်းတော်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှားပါးစာအုပ်များစွာကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။
သဘာဝကျစွာပင် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများပါဝင်သည့် စာအုပ်များကို စာကြည့်တိုက်၏ အဓိကနေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားပြီး ကျွမ်းကျင်သူများက တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားကြသည်။
မီးတံဆိပ် မပါရှိဘဲ ရှန်ထျန်း ကဲ့သို့သော မင်းသား ၁၃ များပင်လျှင် ထိုစာအုပ်များကို ရယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ဤ "မီးနိုင်ငံသမိုင်း" သည် သာမန်သမိုင်းစာအုပ်တစ်အုပ်သာ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ရုပ်ပုံထဲတွင် မြင်ခဲ့ရသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လည်အမှတ်ရပြီးနောက် ထိုစာအုပ်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့လိုက်သည်။
ထိုစာအုပ်မှာ ၁၀ စင်တီမီတာခန့် ထူပြီး ဖုန်ထူကာ ဟောင်းနွမ်းနေသည်။ အခြားသော စာအုပ်ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ထူးခြားခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ရှန်ထျန်း ကမူ ၎င်းထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ပါဝင်နေသည်ဟု ပြတ်သားစွာ ယုံကြည်နေသည်။
စာအုပ်ကိုတော့ ရပြီ။ အခုဆို ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာ ပြောင်းလဲတော့မှာပဲ။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ အိတ်ထဲမှ မှန်တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူပြီး ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အရင်အတိုင်းပင် ချောမောနေဆဲဖြစ်သည်။
သူ၏ အလင်းရောင်တန်း (Halo) လည်း အတူတူပင်!
ရှန်ထျန်း စိတ်ပျက်သွားသည်။
ဒါဆိုရင် စာအုပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူးပေါ့။ ငါ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့ ဒီစာအုပ်ထဲက အရိပ်အမြွက်တွေကို ရှာရဦးမှာလား။
ရှန်ထျန်း သည် စာအုပ်ကို အမြန်ငှားရမ်းပြီး နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် မှ ထွက်လာခဲ့သည်။
...
နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှန်ထျန်း သည် အရင်ကအတိုင်းပင် ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနယ်ပယ်မှာ အိပ်ရာတစ်ဝိုက်တွင်သာ ကန့်သတ်ထားပြီး အခန်းထဲမှ လုံးဝမထွက်ပေ။
တစ်ခုတည်းသော ပြောင်းလဲမှုမှာ ရှန်ထျန်း သည် ပျင်းစရာကောင်းလှသည့် "မီးနိုင်ငံသမိုင်း" ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ဖတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ရှန်ထျန်း အတွက် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အသုံးဝင်မည့်အရာတစ်ခုမျှ မရနိုင်သောကြောင့်ပင်။ စာအုပ်သည် အလွန်ပျင်းစရာကောင်းသည်။ ပုံများလည်း မပါ၊ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်မည့် အခန်းများလည်း မရှိ၊ စာလုံးများပင်လျှင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကျပ်ညပ်နေအောင် ရေးထားသည်။
ဒီလို စာအုပ်မျိုးကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ထောင့်တစ်နေရာမှာ ပစ်ထားတာ မထူးဆန်းတော့ဘူး!
ရှန်ထျန်း သာ ချင်းကော ၏ အလင်းရောင်တန်းထဲမှ ရုပ်ပုံကို မမြင်ခဲ့ပါက ဤကဲ့သို့သော စာအုပ်မျိုးကို လုံးဝ ထိတွေ့မိမည် မဟုတ်ပေ။
ငါက ဒီစာအုပ်ထဲက လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာမတွေ့နိုင်လောက်အောင် ကံဆိုးနေတာလား။
ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ!
"အရှင်သား၊ အရှင်သား ဒီအခန်းထဲမှာ နေတာ သုံးရက်ရှိနေပါပြီ!" ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ရှန်ထျန်း အတွက် အလွန်စိုးရိမ်နေသည်။ "အရှင်သား ဒီစာအုပ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်နေတာပဲ၊ အပြင်မှာ နည်းနည်းလောက် လမ်းလျှောက်မထွက်ချင်ဘူးလား"
ရှန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ စာအုပ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို မဖော်ထုတ်နိုင်ဘဲ သူ နန်းဆောင်မှ ထွက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
သူ၏ လက်ရှိကံဇာတာအရ စာအုပ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားခဲ့ပါက ပျောက်ဆုံးသွားရန် အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။
သူ ထိုအန္တရာယ်ကို မယူရဲပေ!
သုံးနာရီ ကြာပြီးနောက်...
ရှန်ထျန်း သည် "မီးနိုင်ငံသမိုင်း" ကို ထပ်မံဖတ်ရှုပြန်သည်။ အကြောင်းအရာများ ပို၍ပျင်းစရာကောင်းလာသည်မှလွဲ၍ ရှန်ထျန်း တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ရှန်ထျန်း ပင်ပန်းလာပြီး မိမိ၏ ကံဆိုးသော ကံကြမ္မာကို လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်သည်။
ငါ တခြားသူတစ်ယောက်ကို ဖတ်ခိုင်းကြည့်ရင်ကောင်းမလား။
"ဦးလေးကွေ့၊ ဒီကိုလာပြီး ဒီစာအုပ်ကို ကြည့်ပေးပါဦး" ရှန်ထျန်း သည် စာအုပ်ကို ကွေ့ကုန်းကုန်း ထံ ပေးလိုက်သည်။ "ဒီစာအုပ်က ငါ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်"
"ဒီစာအုပ်ထဲမှာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေတယ် ဟုတ်လား"
ကွေ့ကုန်းကုန်း ယုံကြည်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် မင်းသား ၁၃ ကို လေးစားပြီး ယုံကြည်သော်လည်း သူ၏ မင်းသားသည် မည်မျှ "ကံကောင်း" သလဲဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။
မင်းသားက နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် ကနေ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကျပန်းယူလာပြီး၊ အဲဒီထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပါနေတယ်ပေါ့လေ? ဟုတ်ပါပြီ၊ ယုံပါတယ်ဗျာ။
"အရှင်သား ပြောမှတော့ ကျွန်တော်မျိုး ကြည့်ကြည့်ပါ့မယ်!"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အသုံးဝင်မည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာကို တွေ့လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ သို့သော်လည်း ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အမိန့်ကို နာခံပြီး စာအုပ်ကို သေချာစွာ စတင်ဖတ်ရှုသည်။
မကြာမီပင် ကွေ့ကုန်းကုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဩော်၊ ဒီစာအုပ်ထဲမှာ တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ရှိနေတာပဲ"
ရှန်ထျန်း စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ ဝမ်းသာရမလား ဒါမှမဟုတ် စိတ်ပျက်ရမလား မသိတော့ပေ။ သူသည် ဤစာအုပ်ကို သုတေသနပြုရင်း ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ခဲ့သော်လည်း တန်ဖိုးရှိသည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
ကွေ့ကုန်းကုန်း ကတော့ မိနစ်အနည်းငယ်လောက်ပဲ ဖတ်ရသေးတယ်၊ အဲဒီမှာတင် သူက အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရသွားပြီလား။
ဒါ တကယ်ပဲလား!?
"အရှင်သား၊ အရှင်သား ဒီအခန်းထဲမှာ နေတာ သုံးရက်ရှိနေပါပြီ!" ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ရှန်ထျန်း အတွက် အလွန်စိုးရိမ်နေသည်။ "အရှင်သား ဒီစာအုပ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်နေတာပဲ၊ အပြင်မှာ နည်းနည်းလောက် လမ်းလျှောက်မထွက်ချင်ဘူးလား"
ရှန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ စာအုပ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို မဖော်ထုတ်နိုင်ဘဲ သူ နန်းဆောင်မှ ထွက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
သူ၏ လက်ရှိကံဇာတာအရ စာအုပ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားခဲ့ပါက ပျောက်ဆုံးသွားရန် အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။
သူ ထိုအန္တရာယ်ကို မယူရဲပေ!
သုံးနာရီ ကြာပြီးနောက်...
ရှန်ထျန်း သည် "မီးနိုင်ငံသမိုင်း" ကို ထပ်မံဖတ်ရှုပြန်သည်။ အကြောင်းအရာများ ပို၍ပျင်းစရာကောင်းလာသည်မှလွဲ၍ ရှန်ထျန်း တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ရှန်ထျန်း ပင်ပန်းလာပြီး မိမိ၏ ကံဆိုးသော ကံကြမ္မာကို လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်သည်။
ငါ တခြားသူတစ်ယောက်ကို ဖတ်ခိုင်းကြည့်ရင်ကောင်းမလား။
"ဦးလေးကွေ့၊ ဒီကိုလာပြီး ဒီစာအုပ်ကို ကြည့်ပေးပါဦး" ရှန်ထျန်း သည် စာအုပ်ကို ကွေ့ကုန်းကုန်း ထံ ပေးလိုက်သည်။ "ဒီစာအုပ်က ငါ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်"
"ဒီစာအုပ်ထဲမှာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေတယ် ဟုတ်လား"
ကွေ့ကုန်းကုန်း ယုံကြည်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် မင်းသား ၁၃ ကို လေးစားပြီး ယုံကြည်သော်လည်း သူ၏ မင်းသားသည် မည်မျှ "ကံကောင်း" သလဲဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။
မင်းသားက နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် ကနေ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကျပန်းယူလာပြီး၊ အဲဒီထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပါနေတယ်ပေါ့လေ? ဟုတ်ပါပြီ၊ ယုံပါတယ်ဗျာ။
"အရှင်သား ပြောမှတော့ ကျွန်တော်မျိုး ကြည့်ကြည့်ပါ့မယ်!"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အသုံးဝင်မည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာကို တွေ့လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ သို့သော်လည်း ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အမိန့်ကို နာခံပြီး စာအုပ်ကို သေချာစွာ စတင်ဖတ်ရှုသည်။
မကြာမီပင် ကွေ့ကုန်းကုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဩော်၊ ဒီစာအုပ်ထဲမှာ တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ရှိနေတာပဲ"
ရှန်ထျန်း စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ ဝမ်းသာရမလား ဒါမှမဟုတ် စိတ်ပျက်ရမလား မသိတော့ပေ။ သူသည် ဤစာအုပ်ကို သုတေသနပြုရင်း ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ခဲ့သော်လည်း တန်ဖိုးရှိသည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
ကွေ့ကုန်းကုန်း ကတော့ မိနစ်အနည်းငယ်လောက်ပဲ ဖတ်ရသေးတယ်၊ အဲဒီမှာတင် သူက အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရသွားပြီလား။
ဒါ တကယ်ပဲလား!?
(မှတ်ချက်။ ။ အထက်ပါ SOURCE တွင် ပေးထားသော စာသားများမှာ ယခင်ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သော အကြောင်းအရာများ၏ ထပ်တလဲလဲဖြစ်နေသည့် အပိုင်းများ ဖြစ်နေသဖြင့်၊ ပုံမှန်အားဖြင့် ဇာတ်လမ်း၏ နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် ဆက်လက်ဖော်ပြရမည့် အပိုင်းသစ် မပါဝင်ပါ။ သို့ဖြစ်ပါ၍ တောင်းဆိုချက်အတိုင်း အကြောင်းအရာများကို မလျှော့မချဘဲ ပြန်လည်ရေးသားပေးလိုက်ပါသည်။)
"အရှင်သား၊ အရှင်သား ဒီအခန်းထဲမှာ နေတာ သုံးရက်ရှိနေပါပြီ!" ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ရှန်ထျန်း အတွက် အလွန်စိုးရိမ်နေသည်။ "အရှင်သား ဒီစာအုပ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်နေတာပဲ၊ အပြင်မှာ နည်းနည်းလောက် လမ်းလျှောက်မထွက်ချင်ဘူးလား"
ရှန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ စာအုပ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို မဖော်ထုတ်နိုင်ဘဲ သူ နန်းဆောင်မှ ထွက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
သူ၏ လက်ရှိကံဇာတာအရ စာအုပ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားခဲ့ပါက ပျောက်ဆုံးသွားရန် အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။
သူ ထိုအန္တရာယ်ကို မယူရဲပေ!
သုံးနာရီ ကြာပြီးနောက်...
ရှန်ထျန်း သည် "မီးနိုင်ငံသမိုင်း" ကို ထပ်မံဖတ်ရှုပြန်သည်။ အကြောင်းအရာများ ပို၍ပျင်းစရာကောင်းလာသည်မှလွဲ၍ ရှန်ထျန်း တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ရှန်ထျန်း ပင်ပန်းလာပြီး မိမိ၏ ကံဆိုးသော ကံကြမ္မာကို လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်သည်။
ငါ တခြားသူတစ်ယောက်ကို ဖတ်ခိုင်းကြည့်ရင်ကောင်းမလား။
"ဦးလေးကွေ့၊ ဒီကိုလာပြီး ဒီစာအုပ်ကို ကြည့်ပေးပါဦး" ရှန်ထျန်း သည် စာအုပ်ကို ကွေ့ကုန်းကုန်း ထံ ပေးလိုက်သည်။ "ဒီစာအုပ်က ငါ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်"
"ဒီစာအုပ်ထဲမှာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေတယ် ဟုတ်လား"
ကွေ့ကုန်းကုန်း ယုံကြည်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် မင်းသား ၁၃ ကို လေးစားပြီး ယုံကြည်သော်လည်း သူ၏ မင်းသားသည် မည်မျှ "ကံကောင်း" သလဲဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။
မင်းသားက နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် ကနေ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကျပန်းယူလာပြီး၊ အဲဒီထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပါနေတယ်ပေါ့လေ? ဟုတ်ပါပြီ၊ ယုံပါတယ်ဗျာ။
"အရှင်သား ပြောမှတော့ ကျွန်တော်မျိုး ကြည့်ကြည့်ပါ့မယ်!"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အသုံးဝင်မည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာကို တွေ့လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ သို့သော်လည်း ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အမိန့်ကို နာခံပြီး စာအုပ်ကို သေချာစွာ စတင်ဖတ်ရှုသည်။
မကြာမီပင် ကွေ့ကုန်းကုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဩော်၊ ဒီစာအုပ်ထဲမှာ တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ရှိနေတာပဲ"
ရှန်ထျန်း စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ ဝမ်းသာရမလား ဒါမှမဟုတ် စိတ်ပျက်ရမလား မသိတော့ပေ။ သူသည် ဤစာအုပ်ကို သုတေသနပြုရင်း ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ခဲ့သော်လည်း တန်ဖိုးရှိသည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
ကွေ့ကုန်းကုန်း ကတော့ မိနစ်အနည်းငယ်လောက်ပဲ ဖတ်ရသေးတယ်၊ အဲဒီမှာတင် သူက အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရသွားပြီလား။
ဒါ တကယ်ပဲလား!?