အခန်း (၂၆၉) - ရွှေမြစ်၊ မသေချာမရေရာသောတံတားနှင့် ငရဲပြည်
ရှန်ထျန်း သည် ရုတ်တရက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။
သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီး နက်မှောင်အေးစက်နေသော ကမ္ဘာတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ထူးဆန်းသော မြူခိုးမီးခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေခြင်းတရား၏ အငွေ့အသက်များက အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်လာသည်။
"ဒီနေရာက..."
ရှန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် သာမန်နေရာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ဒဏ္ဍာရီလာ ငရဲဘုံနှင့် တူနေပေသည်။
အနီးအနားတွင် လုကျီ နှင့် ယဲ့ချင်းချန်း တို့လည်း ရှိနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာလည်း အံ့သြထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
"သတိထားကြ၊ ဒီနေရာက သာမန်မဟုတ်ဘူး..." လုကျီ က အသံတိုးတိုးဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။
ထိုစဉ် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ ထူးဆန်းသော ရယ်မောသံကြီးက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့လာသည်။
"ဟားဟားဟား... အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ရဲ့ နယ်မြေကို ကြိုဆိုပါတယ်။ ဒီကိုရောက်လာတဲ့သူတွေ ဘယ်တော့မှ ပြန်မထွက်နိုင်ကြဘူး..."
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ သူတို့ရှေ့တွင်ကား မြစ်တစ်စင်း တည်ရှိနေပြီး ထိုမြစ်ရေများမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲကာ အလွန်တရာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် စီးဆင်းနေသည်။
"ဒါ... ရွှေမြစ် ဖြစ်ရမယ်..." ရှန်ထျန်း တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
မြစ်ကူးရန်အတွက် ကျောက်တံတားဟောင်းကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုတံတားပေါ်တွင် သေဆုံးသွားကြသည့် ဝိညာဉ်များ၏ ငိုကြွေးသံများကို ကြားနေရသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ထိုတံတားကား အခြားမဟုတ်၊ ဒဏ္ဍာရီလာ မသေချာမရေရာသောတံတား ပင်တည်း။
ယဲ့ချင်းချန်း သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ များကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကာ အသင့်အနေအထား ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"ငါတို့ ရှေ့ဆက်သွားရမယ်..." ရှန်ထျန်း က ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး တံတားဆီသို့ ခြေလှမ်းစတင် လှမ်းလိုက်တော့သည်။
“အမိုက်စား ကျင့်ကြံသူတွေ၊ မင်းတို့က သိပ်ပြီး ရက်စက်ကြတာပဲ!”
အဆိပ်ပြင်းသော မြက်ခုံပါးပြင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာစဉ် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ အစောပိုင်း ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်မှုအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားရှိသည့် အဆိပ်နဂါးမြက်ပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းပကားမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပေသည်။
၎င်းသည် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရင့်ကျက်သွားပြီးနောက် နဂါးအမျိုးအစားပင်လျှင် ၎င်း၏အဆိပ်ကို ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ဆိုကြသည်။
ဤကဲ့သို့သော မကောင်းဆိုးဝါး သစ်ပင်မျိုးသည် အဆိပ်အတောက် ပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံကြသည့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးမားသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် အလွန်တရာ ကံဆိုးစွာဖြင့် ၎င်း၏ ရန်သူနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရပေသည်။
အဖြူရောင် ပဒုမ္မာ ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် ၏ အံ့ဖွယ်အဆိပ်ပြေ စွမ်းရည်များဖြစ်စေ၊ အနီရောင် ပဒုမ္မာ ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် ၏ ဖီးနစ် မြင့်မြတ်သော လျှပ်စီးချက်များ ဖြစ်စေ — ဤအရာနှစ်ခုစလုံးတွင် ဤအဆိပ်နဂါးမြက်ပင်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် သုံးပါး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များမှာ ထိုအဆိပ်မြက်ပင်ထက် ပိုမိုမြင့်မားနေပေသည်။ အဖွဲ့လိုက်အနေဖြင့် ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ သူတို့အတွက် လွယ်ကူလွန်းလှပေသည်။
အဆုံးတွင် ဖြူစင်မှန်ကန်သော တရားမျှတမှု၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားအောက်တွင် အဆိပ်နဂါးမြက်ပင်မှာ အနီရောင် ပဒုမ္မာ ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် ၏ မီးတောက်နေသော လခြမ်းဓားသွားကြောင့် အမြစ်ပါမကျန် ခုတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရလေတော့သည်။
အမြစ်များ ပြတ်တောက်ကာ အရည်များ ပန်းထွက်လျက် — ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်တည်း။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း ၎င်းသည် ကြီးထွားလာစဉ် အဆိပ်ပြင်းသောအပင် မြောက်မြားစွာကို စားသုံးခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ရိုးရိုးလေးနှင့်ပင် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရလေသည်။
အနီရောင် ပဒုမ္မာ ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် သည် သူမ၏ဓားကို သိမ်းလိုက်ရင်း နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "ဒီမကောင်းဆိုးဝါးအရာက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းသားတွေ စိုက်ပျိုးထားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ကံကောင်းလို့ သူက အပြည့်အဝ မရင့်ကျက်သေးတာပဲ။
မဟုတ်ရင်တော့ နောက်ထပ် အဆင့်မြှင့်တင်မှု နှစ်ခုလောက် ထပ်လုပ်ပြီးတာနဲ့ သူက လူ့ရုပ်သွင်ကို ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မယ် ထင်တယ်။
အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ အဲဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းကောင်တွေကို ရင်ဆိုင်ရတာ တော်တော်လေး ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။"
ယေဘုယျအားဖြင့် အပင်များသည် နာမ်ဝိညာဉ်သတ္တဝါများနှင့် ယှဉ်လျှင် ပုံစံသစ်သို့ ကူးပြောင်းရန် ပိုမိုခက်ခဲပေသည်။
ထို့အပြင် အဆင့်အတန်း ပိုမိုမြင့်မားသော နာမ်ဝိညာဉ်သတ္တဝါများနှင့် အပင်များသည် ပြောင်းလဲရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ရှန်ထျန်း ပထမဆုံးအကြိမ် ခြင်နဂါးနှင့် ဆုံတွေ့စဉ်က ၎င်းသည် ရွှေအူတိုင်အဆင့်တွင် ရှိနေသေးသော်လည်း လူ့ရုပ်သွင်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် မြူခိုးလွင်ပြင်တွင် မိခင်နွယ်ပင် လုကျီ နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့စဉ်ကမူ ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်မှုအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိပြီး သူတော်စင်ဖြစ်လာရန် ကူးပြောင်းရေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှသာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။
ဤအဆိပ်နဂါးမြက်ပင်မှာ အလွန်တရာ စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်သစ်ပင်စာရင်းတွင် မပါဝင်သော်လည်း အဖိုးတန် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်တစ်ပါးအဖြစ် သတ်မှတ်ဆဲ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်မှုအဆင့် အလယ်အလတ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အပြည့်အဝ လူ့ရုပ်သွင်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
အဲဒီအချိန်ကျရင် မြေကြီးထဲကနေ ရုန်းထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်!
သို့သော် ထိုနေ့မရောက်လာမီမှာပင် အမြစ်ပါမကျန် ခုတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ ဝမ်းနည်းစရာပင်။
ထိုသို့ မတရားခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားရခြင်းအတွက် ၎င်းကို အပြစ်တင်၍မရပေ။
...
"နောက်ဆုံးတော့ ခုတ်ပိုင်းနိုင်သွားပြီ။ ကောင်းလိုက်တာ ကိုရင်လေး!"
ဖြူစင် ပဒုမ္မာ ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် သည် အဆိပ်နဂါးမြက်ပင် တန်ချိန်များစွာကို အမြစ်များပါမကျန်၊ တစ်ပင်လုံးမှ အမြစ်တစ်စုံတစ်ရာ မပျက်စီးစေရန် သေချာစွာဖြင့် တူးဖော်ယူလိုက်သည်။
ဤအဆိပ်နဂါးမြက်ပင်မှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏အမြစ်များတွင် သက်ရှိစွမ်းအင်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူမသာ ဂရုတစိုက်ဖြင့် ပြန်လည်ပျိုးထောင်ပေးပါက မကောင်းဆိုးဝါးအသစ် တစ်ပင်ကို ပြန်လည်ကြီးထွားစေနိုင်ပေမည်။
ဤကဲ့သို့သော အထူးအပင်မျိုးသည် ဖြူစင် ပဒုမ္မာ ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် အတွက် အလွန်တရာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်အောင် အဖိုးတန်လှပေသည်။
၎င်း၏ ပင်စည်၊ အရွက်နှင့် အရည်တို့မှာ ဆေးဝါးဆိုင်ရာ သုတေသနပြုလုပ်ရာတွင် သူမအတွက် အလွန်တရာ အဖိုးတန်သော အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် သူမသည် ၎င်းကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်မထည့်ဘဲ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် ဆေးအိတ်ထဲတွင်သာ သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းကို အဆိပ်နဂါးမြက်ပင် စိုက်ပျိုးခွင့် မပြုဘဲ ဖြူစင် ပဒုမ္မာ ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် ကိုမူ အဘယ်ကြောင့် ခွင့်ပြုသနည်းဟု မမေးနှင့်လေ။
၎င်းမှာ တရားမျှတသော လမ်းစဉ်ပင်တည်း!
အဆိပ်နဂါးမြက်ပင်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဖြူစင် ပဒုမ္မာ ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် သည် ပြုံးလိုက်သည်။ "သီလရှင်အစ်မကြီးတွေဖြစ်တဲ့ Scarlet Dance နဲ့ Crimson Lotus တို့ရေ၊ ဒီဝိညာဉ်ဆေးမြစ်က ကျွန်မအတွက် အလွန်အသုံးဝင်ပါတယ်။
နောက်ပိုင်းမှာ ဒီမြက်ပင်ရဲ့ တန်ဖိုးကို ခန့်မှန်းပြီး ကျွန်မတို့အချင်းချင်း အချိုးကျ ခွဲဝေပေးပါမယ်။ ပြီးရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အပိုင်းကို သက်ဆိုင်ရာဌာနတွေဆီ ပို့ပေးပါမယ်။ ဘယ်လိုလဲ?"
"တိန်းအာ၊ ကိုယ်တော့် အပိုင်းကိုတော့ ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်ပြီးသွားမှ ပေးပါမယ်။"
အနီရောင် ပဒုမ္မာ ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဒီလိုအပင်မျိုးက ငါ့အတွက် အများကြီး အသုံးမဝင်ပါဘူး။ ညီမလေး လိုအပ်ရင် ကိုယ့်အတွက်ပဲ ယူလိုက်ပါကွယ်။"
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ကလည်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါလည်း အတူတူပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတော်စင်ကတော့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို အမှန်တကယ် ခံစားရသူပါပဲ။ ငါတို့ရဲ့ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်မှာ အဆိပ်ရှိတဲ့အပင်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ တွေကို အဆုံးအစမရှိ သေချာပေါက် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဆုံတွေ့နေရတယ်။ တကယ်ကို ရလဒ်ကောင်းတွေ များပြားတဲ့ ရိတ်သိမ်းမှုပါပဲကွယ်။"
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဘုရားသခင် အဒေါ်တော် ရဲ့ စကားက အလွန်အမင်း ယဉ်ကျေးလွန်းပါတယ်။
ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းသားတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရေး မစ်ရှင်အကြောင်းကို ကြိုတင်သိရှိပြီးသား ဖြစ်ပုံရပါတယ်။ သူတို့တွေ အစောကြီးကတည်းက ထွက်ပြေးသွားကြလောက်ပြီ။
အစောပိုင်းက ဆေးလုံးခန်းနဲ့ လက်နက်ခန်းတွေရဲ့ အနေအထားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့ရဲ့ ရတနာအများစုကို ယူဆောင်သွားကြပြီး ဒီ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ တွေနဲ့ အဆိပ်ပြင်းတဲ့အပင်တွေကိုပဲ ချန်ထားခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။"
တကယ်တော့ ရှန်ထျန်း သည် ရတနာတစ်စုံတစ်ရာကို ရှာတွေ့သည်ဖြစ်စေ၊ မတွေ့သည်ဖြစ်စေ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်လှပေ။
သူသည် သူ၏ အဒေါ်တော်များ၊ အကြီးအကဲများနှင့် ညီမငယ်များ၏ ကံကြမ္မာကောင်းမင်္ဂလာများကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးချပြီးနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူသည် အမြတ်ထွက်နေသည့်ဘက်တွင် ရှိနေနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဖြူစင် ပဒုမ္မာ ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ အဆိပ်နဲ့ ဆေးဝါးကြားမှာ ပြတ်ပြတ်သားသား နယ်နိမိတ်မရှိပါဘူး။
ဆေးဝါးအချို့က အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ပြီး အားနည်းတဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအားရှိသူတွေနဲ့ မတည့်ဘဲ သေစေလောက်တဲ့ အဆိပ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတတ်ပါတယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒီအဆိပ်နဂါးမြက်ပင်လို အဆိပ်ရှိတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တချို့ကို တစ်ခါတလေ အဆိပ်ပြေဆေးအဖြစ် သုံးလို့ရပါတယ်။ ဒီလိုအဖိုးတန်ဆေးမြစ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ရတာနဲ့တင် ကျွန်မအတွက် လုံလောက်ပါပြီ။"
ဖြူစင် ပဒုမ္မာ ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် ၏ စိတ်အားထက်သန်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း မှာ အတော်လေး သဘောကျမိပြီး ပြုံးမိသွားသည်။
ဤအဒေါ်တော် ဖြူစင် ပဒုမ္မာ မှာ သာမန်အားဖြင့် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်အေးဆေးကာ မည်သည့်ဆန္ဒ သို့မဟုတ် ရည်မှန်းချက်မျှ မရှိသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေတတ်သည်။
သူမသည် အဆိပ်ရှိသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ဤမျှလောက် စွဲလမ်းနှစ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
အဆိပ်နှင့် ကစားရသည်ကို နှစ်သက်သော အဒေါ်တော်တစ်ဦးကို မည်သည့်အခါမျှ မစော်ကားမိစေနှင့်!
...
"တိန်းအာ၊ ငါတို့ ဆက်ပြီး ဘယ်ဘက်ကို ဦးတည်ရမလဲကွယ်။"
အနီရောင် ပဒုမ္မာ ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် ၏ စိတ်မရှည်တော့သည့် မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း သည် သူမ၏ ခေါင်းပေါ်ဘက်သို့ အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တိုင်းတာမရနိုင်သော ရှေးဟောင်းနယ်မြေ၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"အဲဒီဘက်မှာ ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းကြီးတစ်ခု ရှိနေမယ်လို့ ကျွန်တော် ခပ်ဝါဝါ ခံစားမိပါတယ်။"
အရှေ့ဘက်မှာ ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းကြီးတစ်ခု ဟုတ်စ?!
ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် သုံးပါး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကြသည်။
ရှန်ထျန်း အား ကံကြမ္မာ၏ သားတော် အဖြစ် သတ်မှတ်ချက်အပေါ် သူတို့တွင် ရှိခဲ့ဖူးသမျှ ကနဦး သံသယမှန်သမျှမှာ ယခုအခါ လုံးဝ ကင်းစင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း က အရှေ့ဘက်တွင် ကြီးမားသော ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းကြီးတစ်ခု ရှိသည်ဟု ခံစားရပါက ထိုနေရာတွင် သေချာပေါက် ရှိနေမည်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းများ ရှိသည့်နေရာတိုင်းတွင် အန္တရာယ်များလည်း ရှိနေတတ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် နာမ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာလျှင် ဤအဆိပ်နဂါးမြက်ပင်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရပါက ၎င်းကို စုဆောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ထိုအပင်အတွက် မြေသြဇာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
"အားလုံးပဲ အထူးသတိထားကြပါ။ ပေါ့ဆလို့ လုံးဝမရဘူး! ကိုယ် မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကျန်တဲ့သူတွေကို အသိပေးဖို့ မီးရှူးမီးပန်းကို ချက်ချင်း ဖောက်လိုက်ကြပါ။"
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် နှင့် အခြား ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ် နှစ်ပါးမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်ကြပြီး ကျောက်စိမ်းမှန်ဘီလူးကို ကိုင်ဆောင်ကာ အဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာကြသည်။
ကျောက်စိမ်းမှန်ဘီလူးသည် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအနေဖြင့် දිဗ္ဗဘုန်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ရုံသာမက ရတနာများကို ရှာဖွေရာတွင်လည်း အလွန်တရာ ထူးချွန်ပေသည်။
ကျောက်စိမ်းမှန်ဘီလူး၏ အလင်းရောင် ထွန်းလင်းနေသည့်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သော ရန်သူဟူ၍ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။
အဒေါ်တော်များ၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှိနေရခြင်းမှာ အလွန်တရာ စိတ်အချရဆုံးပင်တည်း!
...
အဖွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားခဲ့ကြပြီး မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းကာ မြစ်တစ်စင်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
ဤမြစ်၏ ရေမှာ သဲအမြောက်အမြား ရောနှောထားသကဲ့သို့ အဝါရောင် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် စီးဆင်းနေစဉ် ရွံ့နွံများ လှည့်ပတ်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းကို ငေးကြည့်ရုံမျှဖြင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာစေသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံရှင်မြတ်၊ ဒီမှာ ကျောက်တံတားလေး တစ်ခုရှိတယ်။ ပြီးတော့... ပြီးတော့ ရှေးဟောင်းကျောက်စာတိုင် တစ်ခုလည်း ရှိနေတယ်။"
တစ်စုံတစ်ယောက်က မြစ်ကြောင်းအတိုင်း အောက်ဘက်သို့ ဆင်းသွားရင်း ကျောက်တံတားငယ်လေး တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။ အားလုံးက ထိုနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။
သို့သော် ထိုကျောက်တံတားမှာ နက်မည်းသော ကျောက်သားဖြင့်သာ အလုံးစုံ ထွင်းထုထားခြင်းဖြစ်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားစေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ရှေးဟောင်းကျောက်စာတိုင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ "ငရဲငယ်" ဟူ၍ ခမ်းနားထည်ဝါသော စာလုံးကြီး နှစ်လုံး ထွင်းထုထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုစာလုံးနှစ်လုံးသည် အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ထဲသို့ ဝိညာဉ်ကို အဆက်မပြတ် ဆွဲငင်သွားစေမည့် ရေပတ်လည်ဝဲကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ဆောင်ကြဉ်းထားပုံ ရပေသည်။
ဟွန်!
ရှန်ထျန်း ၏ စင်ကြယ်သော ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း မြေပြင်သည် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်ဖြင့် တုန်ခါသွားပြီး ဤထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
သူသည် ထူးဆန်းလွန်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရရန် မိမိ၏ ခေါင်းကို အတင်းအကျပ် လှည့်ကာ မြစ်ပြင်ဘက်သို့ အကဲခတ်လိုက်လေသည်။
မူလက အဝါရောင်သန်းနေသော မြစ်ရေသည် ယခုအခါ သွေးရောင်စွန်းနေသော အဝါရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရွံ့နွံထူထပ်သော ရေပြင်ထဲသို့ လတ်ဆတ်သော သွေးများ အမြောက်အမြား ဝင်ရောက် ရောနှောသွားသကဲ့သို့ပင် ရှိပေသည်။
ပို၍ပင် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်လာစေသည်မှာ မြစ်ပြင်ထက်တွင် အလောင်းများစွာ ပေါ်လာပြီး ရေစီးကြောင်းအတိုင်း လည်ပတ်မျောပါနေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
မည်သူမဆို ၎င်းကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ထိုတားမြစ်ထားသော စကားစု — ဝါရေမြစ် (ယဲ့ချွမ်း) ကို သတိရလာမိစေလိမ့်မည်!
ရှေးဟောင်းကျောက်စာတိုင်ပေါ်ရှိ “ငရဲငယ်” ဟူသော စာလုံးများကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ငေးကြည့်လိုက်ကြစဉ်မှာပင် ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် သတိပြုမိခဲလှသည့် ပို၍ငယ်သော စာလုံးလေးလုံးကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်ကြသည်။
ဘယ်ဘက်တွင် “မေ့လျော့ခြင်း မြစ်ငယ်” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး၊
ညာဘက်တွင်ကား “မတတ်သာခြင်း တံတားငယ်” ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။