“ရှန်ထျန်း တပည့်ကြီး၊ ကိုယ့်ကို အကြာကြီးကတည်းက အားကျနေခဲ့ရတာပါရှင်!”
“တပည့်ကြီးက ကံကြမ္မာရဲ့သားတော်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုကို ခံထားရတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ အဲ့ဒါ တကယ်ပဲလားဟင်။”
“နတ်ဘုရား စစ်တမ်းမှာ နံပါတ်တစ်ဖြစ်ပြီး ပထမဆုံးသော ကြယ်ရှစ်ပွင့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ အရမ်းတော်တာပဲ!”
“တပည့်ကြီးရေ၊ ကိုယ့်အကြောင်းပုံပြင်တွေကို ကြီးပြင်းလာရင်းနဲ့ ကြားခဲ့ရတာ။ အခုရော ဖက်စပ်ကျင့်ကြံဖော် ရှိပြီလားဟင်။ တပည့်ကိုများ စဉ်းစားပေးလို့ရမလား။”
...
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပဒုမ္မာအရှင်ထံ လျှောက်သွားစဉ်မှာပင် အမျိုးသမီးတပည့်များစွာက သူ့ဆီသို့ အလုအယက် ပြေးလာကြသည်။
သူတို့၏မျက်လုံးများ တလက်လက်တောက်နေကြပြီး ရှန်ထျန်း ကို ဝိုင်းရံထားကြ၏။
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် ဤသို့လုပ်မိသည်မှာ မမှန်ကန်သော အဆုံးအဖြတ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
မူလက ရှန်ထျန်း တွေးထားသည်မှာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပဒုမ္မာအရှင်၏ အုပ်စုထဲတွင် လူများပြားသဖြင့် သူ ထင်ရှားပေါ်လွင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ယူဆခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူလုပ်ချင်သည်များကို လုပ်ဆောင်ရန် ပို၍ အဆင်ပြေလိမ့်မည်ပေါ့။
သို့သော်လည်း ဤအုပ်စုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင်မူ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် နောင်တရသွားခဲ့လေသည်။
သူ့ကိုယ်သူ တုနှိုင်းမရသော ရုပ်ရည်ပိုင်ရှင် ချောမောခန့်ညားသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ မေ့လျော့နေခဲ့မိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ ဘယ်နေရာမှာပဲရှိနေပါစေ အာရုံစိုက်မှု၏ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်လာမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။
သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပဒုမ္မာအရှင်၏ အုပ်စုထဲတွင် လူတစ်ရာကျော် ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူသည် အာရုံစိုက်မှု၏ ဗဟိုချက်မဖြစ်ရန် ကံပါလာခဲ့ပြီးသားပင်။ ယင်းကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။
လူအများကြီး၏ အစိုက်ကြည့်ခံနေရချိန်မှာ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များကို လုပ်ဆောင်နိုင်တော့မည်နည်း။ လုံးဝ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။
သြော်... အရမ်းချောမောနေတာကလည်း ပြဿနာတစ်ခုပါလား!
“အစ်မတော်တို့နဲ့ ညီမငယ်တို့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေကြပါ!”
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသည်။ “ဒီတစ်ခေါက် ကျုပ်တို့သွားမှာက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြတ်ချေမှုန်းဖို့ ဖြစ်တယ်။ ပျော်ပွဲစားထွက်တာ မဟုတ်ဘူး။”
“အားလုံးပဲ သတိဝီရိယရှိကြပါ၊ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေကြနဲ့။ ကိုယ်တော် ထပ်ပြီး အလေးအနက်ထားပြောမယ်၊ ဒါ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး!”
“မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းကို ချေမှုန်းပြီးသွားလို့ ဘယ်အစ်မတော် ဒါမှမဟုတ် ညီမငယ်မှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတာမျိုးကို ကိုယ်တော် မမြင်ချင်ဘူး!”
ရှန်ထျန်း ၏ ကျယ်လောင်၍ အင်အားပြည့်ဝသော စကားသံကြောင့် လူငယ်အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားကြသည်။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည့် သူတို့၏မျက်လုံးများထဲမှ အားကျကိုးကွယ်မှုမှာ ပိုမိုတိုးပွားလာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ဘုံ တည်တံ့ခိုင်မြဲရေး ကျောင်းတော်ကြီး၏ သူတော်စင်ကြီး ပီသပေစွ။ ချောမောရုံတင်မကဘူး၊ အရမ်းလည်း ကြင်နာတတ်တာပဲ။
ကြင်နာတတ်ရုံတင်မကဘူး၊ အဲဒီလို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ပုံစံနဲ့ပါ ချောမောနေတာ။
သူပြောတာကို ဆက်ပြီး နားထောင်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘူး!
အရမ်းကို သဘောကျတာပဲ!
ရှန်ထျန်း တွင် ဤလူငယ်တပည့်အုပ်စုကြား၌ ထိုမျှလောက် မြင့်မားသော ဂုဏ်သတင်းကျော်စောမှု ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပဒုမ္မာအရှင်မှာ ပြုံးလိုက်လေသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် နီမြန်းသော ပဒုမ္မာအရှင်ကတော့ ထိုအမျိုးသမီးတပည့်များကို မနှစ်မြို့သည့်အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် နီရောင် တောက်လောင်နေသော တတိယအဆင့် ဖီးနစ်နီ ဘုရားဝိညာဉ်လျှပ်စီးမီးတောက်များ ဝန်းရံနေသဖြင့် သူမကို ခမ်းနားထည်ဝါပြီး မြင့်မြတ်ကာ... စိတ်မရှည်တတ်သူတစ်ဦးအဖြစ် ပုံပေါ်စေသည်။
“အားလုံးပဲ သတိထားကြ။ ကျုပ်တို့တွေ ပျော်ပွဲစားထွက်နေကြတယ်လို့ ထင်နေကြတာလား။ ပြီးတော့၊ ဟိုမှာ တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေတဲ့လူ၊ အဲ့ဒီ ပုံရိပ်မှတ်တမ်းတင် ပုံဆောင်ခဲပြားကို လွှင့်ပစ်လိုက်စမ်း!”
“ဒီ အတိုင်းအဆမဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေထဲမှာ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူတွေက ဘယ်ထောင့်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် ပုန်းအောင်းနေနိုင်ပြီး ဘယ်အချိန်မဆို ကျုပ်တို့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်လာနိုင်တယ်။”
“အဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ မင်းတို့က အဲဒီလို အသုံးမကျတဲ့အရာတွေကို တကယ်ပဲ စဉ်းစားရဲကြသေးတယ်ပေါ့။ အားလုံးပဲ သေလမ်းကို ရှာနေကြတာလား။”
“ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့သာ တွေ့ဆုံခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ရင်ဆိုင်ရမှာက သေမင်းနဲ့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်!”
နီမြန်းသော ပဒုမ္မာအရှင်၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည့် မီးတောက်နေသော နီရောင် ဒေါင်းမြားဓားကြီးက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။
နီမြန်းသော ပဒုမ္မာအရှင်က အေးစက်စက်လေသံဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်စဉ် ဒေါင်းမြားဓားကြီးပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ တဟုန်ထိုး တောက်လောင်နေသည်။
“ကျုပ်တို့တွေ အတိုင်းအဆမဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေထဲကို ဝင်သွားတဲ့အခါ ဘယ်အချိန်မဆို အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရနိုင်တယ်။”
“အကယ်၍ နောက်ထပ် တစ်ယောက်ယောက်ကများ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို ထပ်ပြောသေးတယ်ဆိုရင်တော့ ကိုယ်တော်ကို ရက်စက်တယ်လို့ မပြောနဲ့တော့!”
စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် နီမြန်းသော ပဒုမ္မာအရှင်သည် သူမ၏ မီးတောက်နေသော နီရောင် ဒေါင်းမြားဓားကြီးကို ကိုင်ဆွဲလျက် အတိုင်းအဆမဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေဆီသို့ အပြေးတပိုင်း ထွက်သွားလေသည်။
စိတ်မရှည်တတ်တဲ့ ဦးလေးတော်-အရှင်သခင်မကြီး၊ လူတွေကို ခုတ်ပိုင်းဖို့ အသင့်ပြင်နေပါပြီ...
“အစ်မတော် နီမြန်းက စိတ်မရှည်တတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူမပြောတာတွေကို စိတ်ထဲမထားကြနဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သတိဝီရိယတော့ ထားကြပါဦး။”
သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပဒုမ္မာအရှင်က ပြုံးရင်းဖြင့် အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် က ကျောက်စိမ်းကြေးမုံကို ကိုင်ဆွဲကာ ဘေးမှနေ၍ အစောင့်အရှောက်လုပ်ပေးရင်း နီမြန်းသော ပဒုမ္မာအရှင်၏နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။
သူတို့သည် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကြီးမားစွာဖြင့် အတိုင်းအဆမဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်သွားကြလေသည်။
ထိုအချိန်တွင် အတိုင်းအဆမဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေအတွင်း၌မူ...
ရဟန်းတစ်ပါးသည် ပြိုပျက်နေသော နန်းတော်ပျက်ကြီးအတွင်း၌ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေလေသည်။
ထိုရဟန်း၏ ပုံစံမှာ ထူးဆန်းပြီး ခေါင်း၏ တစ်ခြမ်းကိုသာ ရိတ်ထားသည်။
သူ့ခေါင်း၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာ အလွန်တရာ တလက်လက်တောက်နေပြီး ညာဘက်ခြမ်းမှာတော့ ဖြောင့်စင်းပြီး ချောမွေ့နက်မှောင်နေသော ဆံပင်ရှည်ကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
သူ့ခေါင်း၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် “卐” ဟူသော ဗုဒ္ဓဘာသာ သင်္ကေတ၏ တစ်ဝက်ပါရှိပြီး ညာဘက်ခြမ်းတွင်မူ ထူးဆန်းသော မည်းနဲနေသည့် မီးတောက်ဘောလုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။
သူသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် အဖြူရောင် သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ညာဘက်ခြမ်းတွင်မူ အသူရာတစ်ဦးကဲ့သို့ နက်မှောင်သော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
သူသည် နန်းတော်ထဲတွင် ရိုးရိုးသာ ထိုင်နေခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူ့ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ ဗုဒ္ဓရောင်ခြည်များ ထွက်ပေါ်လာကာ အရာရာတိုင်းကို လှပငြိမ်းချမ်းပြီး မြင့်မြတ်ကာ နိဗ္ဗာန်ဘုံကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ညာဘက်ခြမ်းမှ မည်းနက်သော မီးခိုးငွေ့များ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအထဲမှ သွေး၊ မီး၊ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် အဆုံးအစမဲ့ သတ်ဖြတ်မှုတို့၏ အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့နေရသည်။
ထိုထူးဆန်းသော ရဟန်းသည် စစ်မှန်သော ဘုရားနှင့် မကောင်းဆိုးဝါး ဘီလူး၊ အသက်နှင့်သေ့၊ ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုတို့၏ ကြားထဲတွင် တည်ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာ စကားပုံအရ “ဆင်းရဲဒုက္ခ ပင်လယ်ပြင်သည် အလွန်အမင်း ကျယ်ပြောလှသော်လည်း စက်ဝိုင်းကို လှည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိပေသည်။ မကောင်းမှုပြုသူသည် မကောင်းမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်” ဟု ဆိုထားသည်။
သို့သော်လည်း ဤရဟန်းကမူ မည်သည့်ဘက်ကိုမျှ ရွေးချယ်ပုံမပေါ်ပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ဆန့်ကျင်ဘက်အရာများ ပေါင်းစပ်နေသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်။
သူသည် ကျမ်းစာတစ်စောင်ကို ရွတ်ဆိုနေသည်။
စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီ ထွက်လာတိုင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ပျံသန်းနေမည့် စုန်းစာလုံးများကို စုစည်းဖြစ်ပေါ်စေသည်။
အကယ်၍ အခြားသော ရဟန်းများသာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက ဤပုဂ္ဂိုလ်ရွတ်ဆိုနေသော ကျမ်းစာမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အမြင့်ဆုံး ဂန္ထဝင်ကျမ်းဖြစ်သည့် မဟာ ပညာပါရမီကျမ်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း သူက ကျမ်းစာကို ပြောင်းပြန်လှန်၍ ရွတ်ဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာအတွင်းရှိ မဟာ ပညာပါရမီကျမ်း၏ အနေအထားမှာ အင်ပါယာကျမ်းများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်ကို လူတိုင်းသိကြရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏တန်ဖိုးမှာ တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ပေ။
ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းများအတွက် ဤကျမ်းစာသည် မြင့်မြတ်ပြီး မချိုးဖောက်အပ်ပေ။ ၎င်းကို ရရှိရန် ကံကောင်းခဲ့ကြသော မည်သည့်ရဟန်းမဆို ဘုရားကို ရှိခိုးသကဲ့သို့ ဤကျမ်းစာကိုပါ ရှိခိုးကြလိမ့်မည်။
စာလုံးတစ်လုံးတောင်မှ အမှားဖတ်မိပါက ဘုရားကို စော်ကားရာရောက်သည်ဟု ယူဆကြရာ ကျမ်းစာကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပြောင်းပြန်လှန်ဖတ်နေခြင်းအကြောင်းကို ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။ ၎င်းမှာ ဂန္ထဝင်များကို ဖောက်ဖျက်ပြီး သွန်သင်ချက်များကို ပုန်ကန်နေခြင်းနှင့် တူညီကာ စစ်မှန်သော ဗုဒ္ဓကို အရှက်ကွဲစေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ပို၍အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူရွတ်ဆိုနေသည့် ပြောင်းပြန်ကျမ်းစာမှာ အနက်အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ လုံးဝအဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများဖြစ်နေသော်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ တရားသဘောတရားများက သူ၏ကျမ်းစာရွတ်ဆိုသံကို တကယ်ပင် တုံ့ပြန်လာကြပြီး ထူးဆန်းသော သက္ကတစာလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုသက္ကတစာလုံးများသည် နက်နဲသော အနီရောင်ရှိကြပြီး တစ်လုံးချင်းစီတွင် အမြင့်ဆုံးသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေ၏။
၎င်းတို့သည် ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားကြပုံ ပေါ်နေသည်။
အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ရဟန်း၏ ပတ်လည်တွင် နက်နဲသော အနီရောင် သက္ကတစာလုံးများသည် ပို၍ပို၍ များပြားလာပြီး ပို၍ထူထပ်လာကြသည်။
အဆုံးတွင် ထိုသက္ကတစာလုံးများသည် ရဟန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ထွင်းထုဝင်ရောက်သွားပြီး ခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ရဟန်းသည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်လေသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ပုံရိပ် သုံးခု ရပ်နေကြသည်။
ထိုပုံရိပ်အားလုံးသည် အနီရောင် ရှည်လျားသော ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး တရားသဘောတရားများက သူတို့ကို ဝန်းရံနေသည်ကို ဝေဝေဝါးဝါး မြင်တွေ့ရပေသည်။
သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များမှာ သာမန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်တရာ မြင့်မားနေသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။
သို့သော်လည်း သူတို့သည် အလွန်တရာ ရိုသေနှိမ့်ချကြပြီး ဤရဟန်း၏ရှေ့မှောက်တွင် မည်သို့မျှ မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြလေသည်။
“အသက်မဲ့မင်းကြီး၊ ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းတွေက ကျင့်ကြံသူတွေ ရောက်လာကြပြီ။ ကျွန်တော်တို့ လှုပ်ရှားကြတော့မလား။”
ရဟန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရာ သူ၏လက်ဖျားတွင် ဗုဒ္ဓရောင်ခြည်များက စုစည်းလာပြီး နက်မှောင်နေသော ရွှေဘုံပဒုမ္မာပန်းတစ်ပွင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ တည်ကြည်လေးနက်ပြီး ထူးဆန်းနေ၏။
သူက ပြုံးလျက် “ရပါတယ်။ အချိန်မတန်သေးပါဘူး” ဟု မိန့်ကြားလိုက်သည်။
စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် မျက်လုံးများကို တစ်ဖန်ပြန်၍ မှိတ်လိုက်ကာ ကျင့်ကြံသူများ၏ ပူးပေါင်းတပ်ဖွဲ့က သူတို့ကို ရှင်းလင်းပစ်ရန်အတွက် အတိုင်းအဆမဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေဆီသို့ ချီတက်လာခြင်းမှာ မိမိဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန်ပင် မထိုက်တန်သော ပုရွက်ဆိတ်အုပ်စုမျှသာဖြစ်ဟန်ဖြင့် ပြောင်းပြန်ကျမ်းစာကို ဆက်လက်ရွတ်ဆိုနေလေတော့သည်။
...
“သေစမ်း!”
ပေတစ်ထောင်နီးပါး ရှည်လျားပြီး ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည့် ဓားကြီးက တောင်ကို ကာကွယ်ထားသော မည်းနက်သည့် အလွှာစုံ အစီအရင်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင်သည် မီးတောက်နေသော နီရောင် ဒေါင်းမြားဓားကြီးကို ကိုင်ဆွဲလျက် အစီအရင်အတွင်းသို့ အရင်ဆုံး ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး အခြားဂိုဏ်းများမှ တပည့်များကလည်း သူမ၏နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြသည်။
“အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင်ကို တင်ပြအပ်ပါတယ်၊ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေကို ဘယ်မှာမှ မတွေ့ရပါဘူး။”
“အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင်ကို တင်ပြအပ်ပါတယ်၊ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းရဲ့ ဆေးချက်ခန်းက လုံးဝကို ရှင်းလင်းနေပြီး ဆေးအိုးတွေနဲ့ ဆေးလုံးတွေ အကုန်လုံးကို ယူသွားကြပါပြီ။”
“အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင်ကို တင်ပြအပ်ပါတယ်၊ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းရဲ့ လက်နက်ခန်းက လုံးဝကို ရှင်းလင်းနေပြီး ပေါင်းဖိုတွေနဲ့ ဓမ္မပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို ယူသွားကြပါပြီ။”
“အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင်ကို တင်ပြအပ်ပါတယ်၊ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်တံခါးက ပွင့်နေပြီး လုံးဝကို ရှင်းလင်းနေပါတယ်၊ ရတနာတွေ အကုန်လုံးကို ယူသွားကြပါပြီ။”
တပည့်အသီးသီး၏ တင်ပြချက်များကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နတ်ဘုရားသုံးပါး၏ မျက်နှာထားများ မည်းမှောင်သွားကြတော့သည်။
သူတို့သည် အစီအရင်ရှိသော တောင်ခုနစ်တောင် ရှစ်တောင်ခန့်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှနှင့်ပင် မတွေ့ရသေးဘဲ အခန်းများအားလုံးမှာလည်း လုံးဝကို ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။
အခန်းတွေကို ဘယ်လောက်အထိ သေသေသပ်သပ် သိမ်းဆည်းသွားကြတာလဲ။ ပိုးဟပ်တောင်မှ အစာငတ်ပြီး သေသွားလောက်တယ်...
ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
ဆိုလိုသည်မှာ ခုနစ်သတ်ဂိုဏ်းမှ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူများသည် သတင်းကြိုရရှိထားကြပြီး ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါတွင် သူတို့အနေဖြင့် ထိုမကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူများသည် ထွက်ပြေးသွားခြင်းမရှိဘဲ အတိုင်းအဆမဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ၏ တစ်နေရာရာတွင်သာ ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နိုင်ကြတော့သည်။
မဟုတ်ပါက ဂိုဏ်းများက ခုနစ်သတ်ဂိုဏ်းကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းမည့် ဤအစီအစဉ်ကြီးသည် ဟာသတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မည်သာတည်း!
သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပဒုမ္မာအရှင်က ရှန်ထျန်း ဆီသို့ လှည့်ကြည့်ကာ “ထျန်းအာ၊ အရှင်ဘိုးဘေး သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်ဆီကနေ ငါကြားတာတော့ မင်းဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းကြီးပေးခြင်းကို ခံထားရတဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့သားတော်လို့ ဆိုတယ်။
“မင်းက အရင်တုန်းကလည်း သွေးသတ်ဂိုဏ်းက မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူတွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့ဖူးတယ်။ အခု ငါတို့အုပ်စုမှာ ဘာမှမတွေ့ရသေးတော့... ဘယ်ဘက်ကို ဆက်သွားသင့်တယ်လို့ မင်းထင်လဲ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပဒုမ္မာအရှင်၏ မေးခွန်းကြောင့် လူတိုင်း၏အာရုံစိုက်မှုများက ရှန်ထျန်း ထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ပါသော မျက်လုံးများက နတ်ဘုရား သခင်ငယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စုဝေးရောက်ရှိလာကြ၏။
ထွက်ပေါ်လာပြီ၊ ထွက်ပေါ်လာပြီ!
ဒဏ္ဍာရီလာ... သခင်ငယ်၏ ရွေးချယ်မှုပင်တည်း!
နတ်ဘုရား သခင်ငယ်သည် ရုပ်ရည်ချောမောရုံသာမက ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းချီးပေးခြင်းကိုလည်း ခံရသူဖြစ်သည်ဟု သူတို့ ကြားဖူးကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူသွားလေရာရာ၌ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အခွင့်အလမ်းကောင်းများနှင့် မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရမည်သာ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါတွင် ထိုသို့သော အံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းမျိုးကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်စိဖြင့် တိုက်ရိုက်တွေ့မြင်ရတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။ တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားလာရပေပြီ!
...
ရှန်ထျန်း က သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပဒုမ္မာအရှင်၊ အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် နှင့် နီမြန်းသော ပဒုမ္မာအရှင်တို့ကို အားနာပါးနာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူသည် လမ်းညွှန်ပြသမှုကို အစောပိုင်းကတည်းက ပြုလုပ်ချင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြဿနာက အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင်က အလွန်တရာ စိတ်မရှည်တတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူမက သူမ၏ နီရောင် ဒေါင်းမြားဓားကြီးကို ကိုင်ဆွဲလျက် တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ အစ်မတော် ယွန်းရှီထက်ပင် ပို၍ အာဏာဆန်နေသေး၏။
တကယ်တော့ အစ်မတော် ယွန်းရှီ၏ မီးလျှပ်စီး ပညာရပ်များကို သူမကပင် သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူမ၏ တပည့်တစ်ဦးအဖြစ်လည်း မှတ်ယူနိုင်ပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန်ထျန်း မှာ အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင်ကို တားဆီးရဲခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူမသာ အချိန်မီဓားကို မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ့ကို နှစ်ပိုင်းခုတ်ပိုင်းလိုက်မည်ကို သူ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ရသည်။
ကောင်းသည်မှာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပဒုမ္မာအရှင်က ရှန်ထျန်း ကို နောက်ဆုံးတွင် မေးမြန်းခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ “ဆဋ္ဌမအာရုံ” ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
ဟီးဟီး၊ အစ်မတော်တို့၊ အစ်မကြီးတို့နဲ့ ညီမငယ်တို့ရေ၊ ကျုပ်ကတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အခွင့်အလမ်းကောင်းတွေအားလုံးကို လိုက်ပြီး အလကား စားသုံးတော့မှာပဲ!