အခန်း 26

ခေါင်းစဉ် - တကယ်တော့ ငါက ကံကြမ္မာရဲ့သား မဟုတ်ပါဘူး – အခန်း ၂၆ - ဆိုင်ရှင်စုန့် တစ်ယောက် အပင်ပန်းခံ ကြိုးစားနေခြင်း

ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း တွင် ရှိနေသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေကြသည့် လူသုံးယောက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း မှာ အံ့သြမှင်သက်သွားရသည်။

သာမန်အားဖြင့် လူတို့သည် တစ်ပါးသူထံမှ ငွေကြေးအကူအညီ တောင်းခံသည့်အခါမှသာ ဒူးထောက်တတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ပါးသူက သူတို့၏ငွေများကို ယူစေရန်အတွက် လူများ ဒူးထောက်နေကြသည်ကို ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မြင်တွေ့ရခြင်းပင်တည်း။

တကယ်ကိုပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပရိသတ်များကပင် သူတို့ဘက်မှ ဝင်ရောက်ပြောဆိုလာကြသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ညီအစ်ကို၊ သူတို့က စေတနာရှေ့ထားပြီး လုပ်နေကြတာဆိုတော့ ခင်ဗျား လက်ခံလိုက်သင့်ပါတယ်!"

"ခင်ဗျားသာ မရှိရင် သူတို့ ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေကို ရလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ညီအစ်ကို၊ ခင်ဗျားနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်ဗျာ။"

"ကောင်းမှုတိုင်းမှာ အကျိုးပေးဆိုတာ ရှိပါတယ်။ ခင်ဗျား သိမ်းထားလိုက်ပါ!"

"ဒါပေါ့! ကျွန်တော်တို့လည်း ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နဲ့ ကံကြမ္မာဆက်စပ်မှု ရှိပါတယ်ဗျာ။"

"ခင်ဗျားသာ ကျုပ်တို့ရဲ့ စေတနာလက်ဆောင်ကို လက်မခံဘူးဆိုရင် ကျုပ်တို့လည်း ခင်ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးကို ခံယူရတာ အားနာလှပါပြီ။"

"ခင်ဗျားသာ ကျုပ်တို့ရဲ့ စေတနာကို လက်မခံရင် ကျုပ်တို့ကို ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လူမိုက်တွေလို့ ခေါ်ကြတော့မှာပေါ့!"

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ကျုပ်တို့ကို စဉ်းစားပေးပါဦး! ကျောက်တုံးတွေကို သိမ်းထားလိုက်ပါတော့!"

...

"ငါ တကယ် မသိမ်းနိုင်ဘူးဆို!"

ရှန်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူတို့ကို ဆွဲထူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း ၏ အားသန်မှုမှာ သူတို့ကို တုတ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်စေရန် ဖြစ်နေသည်။

ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းကြောင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များကို ရှန်ထျန်း ထံ ပေးအပ်ရန် ပို၍ပင် ယုံကြည်ချက်ခိုင်မာလာပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် တက်ကြွလာကြတော့သည်။

'ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က ဒီကျောက်တုံးတွေကို လိုချင်နေတာပဲ။ သူက သိမ်းထားဖို့ ရှက်နေရုံပါပဲ။'

'အဲဒါကြောင့်ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူများ သူတို့ကို အသာလေး ဆွဲထူနိုင်လောက်တာပေါ့!'

'ဒီလိုမှန်းသိရင်တော့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ သဘောအတိုင်းပဲ လိုက်လုပ်ပေးတော့မယ်!'

...

ကံကောင်းသူ (က) က ရှေ့ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်— "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်စကားကို နားထောင်ပေးပါဦး။

ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က နစ်ပွန်တောင်ပေါ်က ဒေါ့ဂရိုတို ရဲ့ အထွဋ်အမြတ်ဖေးတေး ရဲ့ တပည့်ရင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ ခင်ဗျားက ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းခွဲရဲ့ အရိုက်အရာဆက်ခံမယ့်သူ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ပြသနေတာပါပဲ။

ခင်ဗျားအနေနဲ့ ငွေကြေးနဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းတွေကို မလိုချင်တော့ရင်တောင်မှ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းခွဲ ရပ်တည်နိုင်ဖို့အတွက်ကတော့ အဲဒါတွေ လိုအပ်နေဆဲပါပဲ။

ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားရဲ့ကျေးဇူးကို ခံထားရတာဆိုတော့ ဒါဟာ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းခွဲကို ကျေးဇူးဆပ်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေကို ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းခွဲအတွက် လှူဒါန်းတဲ့အလှူငွေအဖြစ် သိမ်းဆည်းထားပေးပါ။ တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ!"

ကျန်တဲ့လူနှစ်ယောက်ကလည်း ချက်ချင်းပင် ထောက်ခံကြသည်။

"ဒါပေါ့ဗျ! သာမန်ဘုရားကျောင်းတွေတောင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့အလှူကို လက်မခံဘဲ မနေပါဘူး!"

"ကျွန်တော်တို့က ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နဲ့ ကံကြမ္မာဆက်စပ်မှု ရှိရုံတင်မကဘဲ ခင်ဗျားကို အားပေးထောက်ခံသူတွေလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့အလှူကို ပယ်ချလိုက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ တကယ်ကို စိတ်ပျက်သွားမှာပါပဲ။"

ရှန်ထျန်း မှာ အကြပ်ရိုက်သွားရသည်။ သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေကို သိမ်းထားဖို့ အကြောင်းပြချက်ကောင်းကောင်း ရှာနေတုန်း ရှိသေးသည်၊ သို့သော် သူတို့ကိုယ်တိုင်ကပင် အတော်လေး သင့်လျော်သော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို တင်ပြလာခဲ့ကြသည်။

'သာ၍ပင် ရှက်စရာကောင်းသွားမည့်ပုံစံပေတည်း... ငါသာ သူတို့ရဲ့ကမ်းလှမ်းမှုကို ပယ်ချလိုက်မယ်ဆိုရင်ပေါ့လေ။'

"ဘာလို့... ဘာလို့များ ကိုယ့်ကို ဒီလောက်အကြပ်ကိုင်နေကြတာလဲ... ကိုယ်ကလေ..." ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ဟန်ဆောင်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်— "ထားပါတော့လေ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စေတနာပါပဲ။ ဒါဆိုလည်း ကိုယ့်ဂိုဏ်းခွဲအတွက်ပဲ သိမ်းထားပေးတော့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုတာက များလွန်းပါတယ်။ ကိုယ်က ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ယူမယ်။"

ရှန်ထျန်း ၏ စကားကြောင့် ပရိသတ်များမှာ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားကြသည်။

ကံကောင်းသူ (က) က အမြန်ပင် ပြန်ပြောလာသည်— "၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ဟုတ်လား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး! ဆိုင်ရှင်စုန့် တောင် ကျွန်တော်တို့ဆီက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ယူခဲ့သေးတာပဲ။ ခင်ဗျားကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ပေးမယ်ဆိုရင် ဒါက ခင်ဗျားကို အထင်သေးရာ ကျသွားမှာပေါ့!"

"ဒါပေါ့! ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထပ်ပြီးတော့ ငြင်းပယ်မနေပါနဲ့တော့။ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ပေးနိုင်တဲ့ အနိမ့်ဆုံးပမာဏပါပဲ!"

ရှန်ထျန်း မှာ ငိုရခက် ရယ်ရခက် ဖြစ်နေရသည်။ "တကယ်ပြောတာပါ၊ အဲဒါက တကယ် များလွန်းပါတယ်။ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ။ အဲဒါကတော့ ကိုယ်လက်ခံနိုင်တဲ့ အများဆုံးပါပဲ!"

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားက အလွန်တရာ မြင့်မြတ်လှပါတယ်ဗျာ။ ခင်ဗျားအနေနဲ့ အနည်းဆုံး ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းတော့ ရသင့်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ထပ်ပြီးတော့ မငြင်းပါနဲ့တော့။"

"၃၀ ရာခိုင်နှုန်း!"

"၆၀ ရာခိုင်နှုန်း!"

"၄၀ ရာခိုင်နှုန်း!"

"၅၀ ရာခိုင်နှုန်း! ဒီအတိုင်းပဲ အဆုံးသတ်ကြစို့၊ ဒီထက်ပိုပြီးတော့ လုံးဝမယူနိုင်တော့ဘူး!"

ထိုလူသုံးယောက်က ခိုင်မာပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြောကြသည်— "ခင်ဗျားနဲ့ ကံကြမ္မာဆက်စပ်မှု ရှိလာရတာဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပါပဲ။"

"ဒီကျောက်တုံးတွေကို ရွေးထုတ်ပေးခဲ့တာက ခင်ဗျား ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့က ဘာမှတောင် မလုပ်ခဲ့ရပါဘူး။ အဲဒီထဲက တစ်ဝက်ကို သိမ်းထားရုံနဲ့တင် ကျွန်တော်တို့မှာ အပြစ်ရှိနေသလို ခံစားနေရပါပြီ။ ဒီထက်ပိုပြီးတော့ လုံးဝ မယူနိုင်တော့ပါဘူး!"

"ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ခင်ဗျားသာ ဆက်ပြီး ငြင်းဆိုနေဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ အမြဲတမ်း ဒူးထောက်နေရုံကလွဲပြီး တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ပါဘူး!"

ထိုသုံးယောက်နှင့် ကျောက်တုံးများ မရွေးရသေးသည့် အခြားလူ ၁၇ ယောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း ရှန်ထျန်း မှာ သူတို့အား ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားရလေသည်။

"ဟာ့... ကောင်းပြီလေ! ကိုယ့်မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ ရှိပုံမပေါ်ပါဘူးကွာ။"

...

ရှန်ထျန်း မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။

ဘာလို့ ဒီလိုတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။

ယဉ်ကျေးမှုလောကထဲမှာဆိုရင် အားနည်းသူသေပြီး အားကြီးသူရှင်သန်တာက သဘာဝမဟုတ်ဘူးလား။ လူတိုင်းက ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းတွေအတွက် ရန်စောင်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

အရင်းအမြစ်အနည်းငယ်အတွက်နဲ့တောင် အပြိုင်အဆိုင် တိုက်ခိုက်ကြရမှာပေါ့။ အဲဒါက ယဉ်ကျေးမှုလောကရဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ မဟုတ်ပေဘူးလား! ဘာလို့ ဒီလူတွေက ဒီလောက်တောင် ရက်ရောနေကြရတာလဲ။

သူတို့က သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေကို ပေးချင်ဇောနဲ့ အလွန်အမင်း ကြိုးစားနေကြတာပဲ!

သူတို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်လက်ဆောင်ကို ကိုယ်က မယူတော့ သူတို့က မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားကြသေးတယ်။ တကယ်ပဲ၊ ဒီလူတွေ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲဗျာ!

...

သူတို့ရရှိထားတဲ့ အမြတ်ငွေရဲ့ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ရယူပြီးနောက်မှာတော့ ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်က အလင်းစက်စိမ်းလေးတွေက အရင်ကထက် အနည်းငယ် ပိုစိမ်းလာတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ သိပ်ပြီး သိသာထင်ရှားလှခြင်း မရှိသဖြင့် ရှန်ထျန်း လည်း သူ့မျက်လုံးတွေ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေတာလားဆိုတာကို သေချာမသိပေ။

ဝေစုပုံစံတွေက အတည်ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေကလည်း အလွန်တရာ ချောမွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထမြောက် ကံကောင်းသူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁၀ တုံး တန်ဖိုးရှိသည့် ကျောက်တုံးငယ်လေးတစ်တုံးကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး ထိုထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁,၂၀၀ တန်ဖိုးရှိသော ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

အဲဒါကတော့ ယခုအထိ လူလေးယောက်လုံးထဲတွင် အမြင့်ဆုံးရရှိမှုပင် ဖြစ်ပေသည်— မူလတန်ဖိုးထက် အဆ ၁၂၀ ပင် များနေပေသည်။

အဲဒါက နတ်သမီးလေး ၏ ယခင်က ပြသခဲ့မှုထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားနေသေးသည်။

ထိုလူမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ချလိုက်တော့သည်။ ကံကောင်းသူ (က) ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူလည်း အမြတ်ငွေ၏ တစ်ဝက်ကို ရှန်ထျန်း ထံ ကမ်းလှမ်းခဲ့လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ပေါင်းစပ်အမြတ်ငွေမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၈,၀၀၀ ခန့် ရှိပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ရှန်ထျန်း ၏ သက်သာငွေမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၄,၀၀၀ ခန့် ရှိသည်ဟူ၍ပင်။ မီးနိုင်ငံ တစ်ခုလုံး၏ အခွန်ဝင်ငွေတောင်မှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၄,၀၀၀ အထိ မရောက်ရှိနိုင်ပေ။

...

ငယ်ရွယ်သူ ဆိုင်ရှင်စုန့် က ဆိုင်ရှင်စုန့် အနေဖြင့် ရှန်ထျန်း ကို မနာလိုသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဆိုင်ရှင်စုန့် က သူ့သားဖြစ်သူ၏ ခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ငတိလေး၊ ငါ့မာနနဲ့ သတိပေးလိုက်မယ်! ဘာအကြံအစည်မှ မထုတ်နဲ့နော်! သူက ငါတို့မိသားစု တစ်ခုလုံးကို လက်တစ်ဆစ်နဲ့ အလွယ်တလေး သတ်ပစ်နိုင်တဲ့လူကွ!"

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၄,၀၀၀ ဆိုတာက တကယ်ပဲ ကြီးမားတဲ့ ပမာဏတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိပါတယ်။ အဲဒါအတွက်နဲ့ လူတွေ အများကြီး အသက်စွန့်ရဲကြပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလူက ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ရဲ့ တပည့်ရင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီအပြင် ထွက်ပေါ်နေတဲ့ သတင်းတွေအရ သူက လီမိသားစုရဲ့ သမီးနဲ့လည်း ချစ်ကြိုက်နေတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။"

"အဲဒါတင်မကသေးဘူး၊ သူ့မှာ ကျောက်တုံးအကဲဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ ဆိုလိုတာက သူ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း အပြည့်ရှိရမယ်ဆိုတာ သေချာတာပေါ့ကွ!"

"မင်းက ငါ့လို နေတတ်စမ်းပါကွာ။ ပြဿနာတွေနဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေစမ်းပါ!"

ဆိုင်ရှင်စုန့် မှာ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ မလုံခြုံသေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန်ထျန်း က သူ့သားကို အရင်က ရိုက်နှက်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။

အကယ်၍ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က သူ့ကို အခုထိ မကျေမနပ် ဖြစ်နေဆဲဆိုရင်တော့...

ဆိုင်ရှင်စုန့် အနေဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နှင့် ပြေလည်အောင် လုပ်မည့်နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရပေမည်!

မကြာမီမှာပင် ဆိုင်ရှင်စုန့် က လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို နှမြောတသဖြင့် ထုတ်ယူလာခဲ့သည်။ သူက ရှန်ထျန်း ထံ လျှောက်သွားပြီး လေးစားသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်— "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေကို သယ်ဆောင်ပြီး ခရီးသွားရတာ အဆင်မပြေလှဘူး မဟုတ်လား။"

"ကျွန်တော့်မှာ စကြာဝဠာလက်စွပ် တစ်ကွင်း ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် အရင်က တန်ဖိုးကြီးကြီးပေးပြီး ဝယ်ယူခဲ့တာပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ သွေးစက်လေးတစ်စက် ချလိုက်တာနဲ့ ခင်ဗျားကပဲ တစ်ဦးတည်းသော ပိုင်ရှင် ဖြစ်လာမှာပါ။"

"အဲဒါက အာကာသ ကုဗမီတာ ၁၀၀ ဆံ့တဲ့ ပစ္စည်းသိမ်းဆည်းစရာ အဆင့်မြင့် ဒါမာဘဏ္ဍာပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။"

"ခင်ဗျား သုံးလို့ရပါတယ်။"

"..."

ဆိုင်ရှင်စုန့်...

သူတို့က ကျောက်တုံးတွေ ရွေးပေးလို့ ကျုပ်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေ ပေးကြတာ။

ဆိုင်ရှင်စုန့်၊ ခင်ဗျားက ဘာလို့ ဒီဟာကြီးကို ပေးနေတာလဲ။

ကျုပ်က ရုပ်ချောလို့လား။

ကုဗမီတာ ၁၀၀ ဆံ့တဲ့ အဆင့်မြင့် ဒါမာဘဏ္ဍာပစ္စည်းတစ်ခုဆိုရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁၀,၀၀၀ ထက်တောင် ပိုတန်ဖိုးရှိမှာ သေချာတယ်လေ!

ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၄,၀၀၀ တောင်မှ မသိမ်းနိုင်လို့ဆိုပြီး ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို စကြာဝဠာလက်စွပ် တစ်ကွင်း လာပေးနေတာလား။

ဒီမှာ ဘာယုတ္တိဗေဒ ရှိလို့လဲဟေ့!