အခန်း (၂၃၇) - ဒါဟာ နောက်ဆုံး မီးတောက်ပြင်းထန် လင်းလက်လာတာပဲ ဖြစ်တယ်!
ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ထဲတွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း ရှန်ထျန်း သည် အပြင်ဘက်မှ လာသမျှ သတင်းအချက်အလက်မှန်သမျှကို အပြည့်အဝ ဖြတ်တောက်ခံထားရသည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ ကြည့်လျှင် ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပိတ်မိနေခဲ့ပြီဆိုသည်ကို သူ ခန့်မှန်းမိပေသည်။ ဤသို့ အချိန်အတော်ကြာအောင် သတင်းအချက်အလက်ကင်းမဲ့နေခဲ့ခြင်းကြောင့် သူသည် ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် လုံးဝအဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေခဲ့သည်။
သို့သော် ဤအချက်က ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု သို့မဟုတ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကို လုံးဝမဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏စိတ်နှလုံးသည် အလွန်တရာမှ ငြိမ်သက်အေးချမ်းနေခဲ့သောကြောင့်ပင်။
သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာကြီးသည် သူ့ကို မည်သည့်အခါကမျှ ကြင်နာသနားတတ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ယခုအချိန်အထိ သူရှင်သန်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ့တွင် ကံကောင်းထောက်မမှု တစ်စုံတစ်ရာရှိနေ၍ မဟုတ်ဘဲ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကံကြမ္မာ၏ ကျေးဇူးပြုမှုကို ဘယ်သောအခါကမျှ အယုံအကြည်မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း… ယခုအချိန်တွင်မူ ဤအချက်က အလွန်တရာမှ ထူးဆန်းနေပေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏တည်ငြိမ်နေသော စိတ်နှလုံးထဲတွင် လှိုင်းထန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဘာကြောင့် ဖြစ်ရတာလဲ။ ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် ထူးဆန်းနေရတာလဲ။ သူ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာနဲ့ ဒီလောက်ကြာအောင် ပိတ်မိနေခဲ့တာတောင်မှ ဘာလို့ ဘယ်သူ့ဆီကမှ လှုပ်ရှားမှုကိုမှ မတွေ့ရတာလဲ။ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ကြီးတစ်ခုလုံးက သေနေသလို တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ ဤအချက်သည် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ လုံးဝကို မမှန်ကန်ပေ။
ရှန်ထျန်း သည် အပြင်ဘက်ကမ္ဘာမှ လူများနှင့် ကင်းကွာနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ အခြေအနေများသည် ဤမျှလောက် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေမည်မဟုတ်ကြောင်း သူကောင်းကောင်း သိထားသည်။ အထူးသဖြင့် သူပျောက်ဆုံးနေချိန်တွင် အပြင်ဘက်ရှိ အင်အားစုများ၊ အထူးသဖြင့် အဲဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များနှင့် အခြားသော အဓိကဇာတ်ကောင် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ဤမျှလောက် တိတ်ဆိတ်နေကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ… ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသည် အပ်ကျသံတောင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။
"ဒါက… ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးကြီးလဲ။"
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ်တွန့်ကွေးသွားသည်။ သူ၏ရင်ထဲတွင် မူမမှန်သည့်ခံစားချက်ကြီးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်းတက်လာသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ အပြင်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်နေခြင်းမရှိပါက၊ သို့မဟုတ် သူထင်ထားသလို ကြီးမားသောတိုက်ပွဲကြီးများ မရှိတော့ပါက… ဒါက ပိုလို့တောင် ဆိုးရွားနေပြီလေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုသည် မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု မတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည့် ငြိမ်သက်ခြင်းမျိုး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် အရာရာတိုင်း အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေမည်။
"ငါ ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားမှ ဖြစ်မယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် လေထဲတွင် ရပ်တည်ရင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူသည် ဤ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ကြီး၏ နက်နဲရာဆီသို့ ဦးတည်ပြီး ဆက်လက်သွားရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူလှမ်းမည့်ဆဲဆဲတွင်ပင်…
*ဝုန်း—*
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ ထိုတုန်ခါမှုသည် အလွန်တရာမှ ပြင်းထန်လှသဖြင့် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးသာမကဘဲ ပြင်ပကမ္ဘာပါ တုန်လှုပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ပြောင်းပြန်လှန်သွားတော့မည့်အလား အက်ကွဲကြောင်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်လေပွေကြီးများ တိုက်ခတ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာကြီးလဲ။"
ထိုစဉ်အခါမှာပင်… ကောင်းကင်ယံ၏ အထက်ပိုင်း၊ အဆုံးအစမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် သာမန်အလင်းတန်းမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာဦးအစကတည်းက တည်ရှိခဲ့သော တရားဥပဒေ၏ စွမ်းအားများ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားအပေါင်းတို့ စုစည်းထားသည့် ထူးခြားသော အလင်းတန်းကြီး ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအလင်းတန်းကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် အတွင်းရှိ သေနေသော ဝိညာဉ်များနှင့် အငွေ့အသက်ဆိုးများအားလုံးသည် နှင်းခဲများ နေရောင်ခြည်နှင့် တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်ကျသွားကြသည်။
*ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!*
ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးပစ်ခတ်သံများ တောက်လောင်လာသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း ရင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို ရိပ်မိလိုက်သည်။
"ဒါက… နတ်ဘုရား တစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားလား။ ဒါမှမဟုတ်… ကမ္ဘာကြီးရဲ့ နောက်ဆုံးပြိုလဲမှုလား။"
သူ့ခေါင်းထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။ သို့သော် မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ဖြစ်စေ ဤမြင်ကွင်းသည် အလွန်တရာမှ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကြီးသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း သည် ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်း၏ အလယ်ဗဟိုချက်မတွင် ထူးဆန်းသောပုံရိပ်တစ်ခုကို ရဲရဲမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုပုံရိပ်သည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။ သို့သော် ထိုပုံရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်မူ အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပျက်စီးယိုယွင်းလာနေသည်ကို တွေ့ရပေသည်။
"အဲဒါ… ဘယ်သူလဲ။" ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ဖျားမှ ရေရွတ်သံထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံထက်မှ အသံနက်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံသည် လူသားတစ်ဦး၏အသံမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာကြီး၏ ငိုကြွေးသံ၊ နတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ နောက်ဆုံးသက်ပြင်းချသံပင် ဖြစ်ပေသည်။
*“ဒါက… နောက်ဆုံး မီးတောက်ပြင်းထန် လင်းလက်လာတာပဲ ဖြစ်တယ်……”*
ထိုစကားသံသည် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ဦးနှောက်ထဲတွင် လျှပ်စီးလက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
မဟုတ်ဘူး! ဒါက အောင်မြင်မှုအတွက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတာမဟုတ်ဘူး။ ဒါက သေဆုံးခါနီး လူတစ်ယောက် နောက်ဆုံးအကြိမ် အားတင်းပြီး မျက်လုံးဖွင့်လာသကဲ့သို့… နောက်ဆုံး မီးတောက်ပြင်းထန် လင်းလက်လာတာပဲ ဖြစ်တယ်!
"ဒါဆိုရင်…" ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများသည် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "အပြင်ဘက်မှာ ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်နေလို့လဲ။"
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် ရှေးဟောင်းတာအိုဆရာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ်ဟုန်ထိုးထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားလှိုင်းကြီးကြောင့် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။
ဘာဟာကြီးလဲ။ ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ။ ကြာပန်းနီလာအရှင် က ခုနလေးတင်ပဲ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့များ ဒီကောင်က ငါအလံတိုင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒီလောက်တောင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရတာလဲ။ ဒါက သေခါနီးမှ အင်အားတွေ ရုတ်တရက် ပြန်လည်တောက်လောင်လာတဲ့ သဘောမျိုးများလား။ အင်း၊ ဒါ သေချာပေါက် သေခါနီးအားတင်းတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီကောင်က ငါ့ကိုခြောက်လှန့်နေရုံသက်သက်ပဲ!
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။
"ဟက်ဟက်၊ ငါ့ကိုလှည့်စားလို့ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ နင်က ငါ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါး သွေးလှံတံနဲ့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အတိုက်ခံထားရတာ၊ အဲဒီအရှိန်အဝါက နင့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီးသားလေ။ နင်ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဘာမှမဖြစ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။"
ကြာပန်းနီလာအရှင် က သူ၏တုတ်ကောက်ကို မြေကြီးပေါ်ခေါက်ရင်း အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ဆီသို့ ဖြေးညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ "ငါဘာမှမဖြစ်ဘူးလား ဆိုတာက အဓိကမဟုတ်ဘူး။ အခု အကျပ်အတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာက နင်ဖြစ်နေပြီလေ။"
"အကြွင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါး!!!"
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီး ကြီးမားလှသည့် လှံတံကြီးတစ်ချောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် က မာန်ကျောစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "နှေးလွန်းတယ်!"
သူသည် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုနေရာတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏အရှိန်အဝါမှာ လုံးဝရှာမတွေ့တော့ပေ။ ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ဤလောကကြီးထဲမှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
"မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်၊ ခံပေတော့!"
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ ကျောနောက်ဘက်မှ ဟိန်းထွက်လာသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ရွှေရောင်တုတ်ကောက်ကြီးသည် အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း!
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ တုတ်ချက်တစ်ခုချင်းစီသည် အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ လက်ထဲရှိ သွေးနီရောင်လှံတံကြီးဆီသို့ ပြင်းထန်အားကောင်းစွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။ အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် မှာမူ ဒေါသတကွ တိုက်ခိုက်နေသည့် နွားရိုင်းတစ်ကောင်၏ အပြင်းအထန်ထိုးနှက်မှုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါက တကယ်ပဲ သေခါနီးအားတင်းတာမျိုး ဟုတ်ရဲ့လား။ ဒါက လွန်လွန်းနေပြီလေ! ဘယ်သူကများ သေခါနီးအားတင်းတဲ့အချိန်မှာ ဒီလိုရူးကြောင်ကြောင် နွားရိုင်းတစ်ကောင်လို ကျင့်မူတတ်မှာလဲ။
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော အစိမ်းရောင်လက္ခဏာတစ်ခုက တဖြည်းဖြည်းတက်လာသည်။ သူတစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။
"ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား ကောင်းကင်ယံ ခွေးရိုက်တုတ်ချက်ကို ခံယူပေတော့!"
ကြာပန်းနီလာအရှင် က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ရွှေရောင်တုတ်ကောက်ကို ပို၍ပင် မြန်ဆန်ပြင်းထန်စွာ လှည့်ပတ်ကာ အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ လှံတံတန်းစီမှုကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ရိုက်ချေပစ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ထိုတုတ်ချက်၏ အစွမ်းသတ္တိအားလုံးသည် အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ကျရောက်လာတော့သည်။ တုတ်ချက်တိုင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။
တုတ်ချက်တိုင်းကြောင့် အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် မှာ သူ၏ဘဝကိုပင် မေးခွန်းထုတ်လာရသည်အထိ ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ တုတ်ချက်များကို လုံးဝခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ တင်းမာလှသည့် တုတ်ဖြင့်ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် သူသည် အကြွင်းမဲ့အရေးနိမ့်သွားခဲ့လေပြီ။
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် ပါးစပ်မှ သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "စောက်ရူးကောင်! ငါက သူတော်စင်တစ်ပါးကွ! ဘယ်လိုလုပ်ပြီး—"
သူ့စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် တောက်ပနေသော ရွှေရောင်တုတ်ကောက်ကြီးက သူ့မျက်နှာပေါ်သို့ အသင့်အတင့် ကျရောက်လာပြီး သူ့ကို လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။
"သူတော်စင်? ဟားဟား၊ ဘယ်လောက်တောင် အားနည်းတဲ့ သူတော်စင်လဲကွာ!"
ကြာပန်းနီလာအရှင် က သူ့တုတ်ကောက်ကို ပြန်လည်မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ ပါးစပ်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ရိုက်ချလိုက်ရာ သွားများ၏ ထက်ဝက်နီးပါး ကျိုးကြေသွားရသည်။ ထိုနောက်တွင်မူ သူသည် အလွန်အမင်းမြန်ဆန်သော လှုပ်ရှားမှုအစဉ်လိုက်ဖြင့် တုတ်ကိုအသုံးပြုကာ အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ကို သတိလစ်မတတ် ဆက်လက်ထိုးနှက်တော့သည်။
"ကျူအကြီးအကဲကတော့ အမှန်တကယ်ပါပဲ။ နှစ်တွေအများကြီး ကြာသွားပြီဖြစ်ပေမဲ့ သူက အရင်လိုပဲ အစွမ်းထက်နေဆဲပါလား။ သူ့နောက်ကို မီဖို့ ငါကြိုးစားမှဖြစ်မယ်။"
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် ကြာပန်းနီလာအရှင် ကို တပ်မက်သောမျက်လုံးများဖြင့် ငေးကြည့်နေသည်။ သူမသည် ဤမြင်ကွင်းကို မှတ်တမ်းတင်ရန် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းမှန်ချပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံကို လေ့လာရန်မှာ ရှားပါးလှသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
"နတ်ဘုရား မာရ်နတ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက Qi Refinement အဆင့် သူတော်စင်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဖိနှိပ်နိုင်နေတယ်။ အကြီးအကဲက သူ့ရဲ့စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ကောင်းကောင်းဖုံးကွယ်ထားနိုင်လွန်းပါလား။"
ကောင်းကင်ယံအရှင်သခင် ဝဖြူတော်လည်း အံ့သြသွားရသည်။ သူမသည် သူ၏ညီမငယ်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို လုံးဝမသိခဲ့ပေ။ သို့သော် တကယ်တမ်းတွင်လည်း သူတို့အနေဖြင့် ဤမျှလောက်ကြီး အံ့သြမနေကြပေ။ ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် မိမိထက် ကျင့်ကြံသည့်အဆင့် ပိုမြင့်သူကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်မှာ ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။
"စောက်ရူးကောင်! ချူလုံဟယ်၊ ဒီနေ့ ငါ့ကိုအရှက်ခွဲခဲ့တာကို ငါမှတ်ထားမယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါကျင့်ကြံခြင်း အောင်မြင်သွားတဲ့အခါ မင်းဆီကို လက်စားချေဖို့ ငါပြန်လာခဲ့မယ်!"
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် ဒေါသထွက်လျက်နှင့် ရှက်ရွံ့နေသောမျက်နှာဖြင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် ဆီသို့ သွေးနီရောင်ပုလဲလုံးကြီးကို ရုတ်တရက်ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ထိုပုလဲလုံး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
မှန်ပေသည်၊ အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရား ပစ္စည်းကို ဖောက်ခွဲတော့မည်ဖြစ်ပေသည်။ သူတော်စင်အဆင့်အောက်တွင် ရှိနေသော ချူလုံဟယ်ကို ရင်ဆိုင်ရစဉ်တွင် သူသည် သူ့၏ နတ်ဘုရား ပစ္စည်းကို ဖောက်ခွဲကာ ထွက်ပြေးရန် အမှန်တကယ်ပင် ဖိအားပေးခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ မည်သည့် သူတော်စင်ကမျှ ဤကဲ့သို့သော အရှက်ကွဲစရာအခြေအနေမျိုးကို သည်းခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် သူရဲကောင်းကြီး ဖြစ်ပြနေခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် မိမိ၏မာနနှင့် ဒေါသကို မြိုသိပ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အသက်ရှင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး မျှော်လင့်ချက်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက် အသက်ရှင်နေမှသာလျှင် အနိုင်ရမည့် မျှော်လင့်ချက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။
ဝုန်း!
သွေးနီရောင်ပုလဲလုံးကြီးသည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်စွာကြီးမားလာပြီး စွမ်းအင်များထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအင်ဘောလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် နှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသောကြောင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ထိုစွမ်းအင်ဘောလုံးကြီး၏ ဗဟိုချက်မတွင် ကျရောက်နေပြီး ယခုအခါတွင် ၎င်း၏ဝါးမြိုခြင်းကို အပြည့်အဝခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။
"ကောင်းကင်ယံ မြတ်စင်နယ်မြေ၊ ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်!"
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် ကြာပန်းနီလာအရှင် ကို တားဆီးရန်အတွက် မိမိ၏ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း ပုလဲကိုဖောက်ခွဲရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် နောက်သို့လှည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးစကားများကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုးပြေးသွားခဲ့သည်။
ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် အတွင်းတွင် ကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအားများသည် Foundation Establishment အဆင့်သို့ ဖိနှိပ်ခံထားရမည်ဖြစ်ပြီး အတွင်းဘက်ရှိ ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့သောသတ္တဝါများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အလွန်တရာ အန္တရာယ်များလှသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်ငြားလည်း အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် သူတော်စင်အဆင့် ပါဝါရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဓမ္မပညာရပ်များကို နက်နဲစွာ နားလည်ထားသူ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် Foundation Establishment အဆင့်တွင် ရှိနေလျှင်တောင်မှ စစ်မြေပြင်အတွင်းတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် ယုံကြည်မှုအပြည့်အဝ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ယင်းနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် က သူ့အတွက် ပို၍ပင် ကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍သာ သူသည် စစ်မြေပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ခိုလှုံနိုင်ခြင်းမရှိပါက၊ ကြာပန်းနီလာအရှင် ကသာ သူ့ကိုဖမ်းမိသွားပါက အခြေအနေများသည် ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် အတွင်းတွင် အောင်မြင်စွာ ပုန်းအောင်းနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး အခြားသော အစွမ်းထက် ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့သောသတ္တဝါများ၏ အလယ်တွင် ကြာပန်းနီလာအရှင် ကို ဖြတ်ကျော်ရန်မှာ ခက်ခဲလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် က သူ၏ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း ပုလဲကို ဖောက်ခွဲကာ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ဆီသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ ကြာပန်းနီလာအရှင် တစ်ယောက် သူ့ကိုမတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း ပုလဲပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက်တွင် ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ဝတ်ရုံမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ စုတ်ပြဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ့မျက်နှာမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည်ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
"စောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီကောင်က သူ့ရဲ့ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း ပုလဲလိုမျိုး အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား ပစ္စည်းကို တကယ်ပဲ ဖောက်ခွဲပစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝမထင်ထားဘူး။" ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သော အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "စောက်ကျိုးနည်း၊ ငါအစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့တာတောင် အဲဒီမကောင်းဆိုးဝါးကောင်ကို လွတ်မြောက်သွားအောင် လုပ်မိလိုက်တယ်။" ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာမှာ စက္ကူဖြူတစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြူလျော့နေသည်။
"ထျန်းအာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ အဘိုးအိုမှာ အသက်ရှင်ဖို့ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး ထင်တယ်၊ မင်းမသေခင်မှာ ငါ့ကိုဆရာတင်မယ့်ကိစ္စကို ငါတို့ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ တွေးပြီးပြီလား ဟင်။"
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရပြီး သူ၏ လျင်မြန်စွာအားနည်းလာနေသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ဆီသို့ ဆက်လက်ထွက်ပြေးနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
မင်းဟာလေ! ငါမင်းကို တစ်ခါလိမ်ညာလှည့်စားတာ ခံခဲ့ရပြီးပြီ! မင်းရဲ့ ဒီလှည့်ကွက်မျိုးကပဲ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်အောင်မြင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ ငါက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်တုံးအတယ်လို့ ထင်နေတာလား။!
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ပင်လျှင် ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ စကားကို မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ ရှန်ထျန်း က ပို၍ပင် ယုံမည်မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူက အရူးတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။
ရှန်ထျန်း သည် ချွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း ကြာပန်းနီလာအရှင် ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းက ဒီစကားကို ခုနလေးတင်ပဲ ပြောပြီးသားမဟုတ်ဘူးလား။"
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ မျက်နှာငယ်လေးမှာ အနည်းငယ်နီရဲသွားသည်။
"အဟမ်း၊ ခုနက တကယ်ပဲ သေခါနီးအားတင်းတာ ဖြစ်သွားလို့ပါ။ ဒီတစ်ခါတော့ အဲဒီမကောင်းဆိုးဝါးကောင်က ငါ့အပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရား ပစ္စည်းကို ဖောက်ခွဲခဲ့တာလေ၊ အဲဒါကြောင့် ငါ့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ အချိန်သိပ်မကျန်တော့တာ တကယ်ပါပဲကွာ။"
ရှန်ထျန်း ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အလွန်တရာမှ ရွံရှာဖွေကောင်းသော ရယ်မောသံအကျယ်ကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ထိုရယ်မောသံကြောင့် တစ်စုံတစ်ရာဖြင့် ကျူးလွန်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။
"တပည့်ရဲ့ဦးလေး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျုပ်ကြောင့်သာ အခုလိုဒဏ်ရာရသွားတာပါ။ အကယ်၍သာ ဦးလေးဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုရင်တောင်မှ ကျုပ်က ဦးလေးအတွက် သင့်လျော်တဲ့သင်္ဂြိုဟ်မှုကို လုပ်ပေးမှာပါ၊ ပြီးတော့ လစဉ် ၁ ရက်နဲ့ ၁၅ ရက်နေ့တိုင်း အပါအဝင် အထူးနေ့ရက်တွေတိုင်းမှာ ဦးလေးရဲ့သချႌုင်းကို လာပြီးဂါရဝပြုပေးပါမယ်။ အခုတော့... ဦးလေးအနေနဲ့ သေခါနီးအားတင်းတာကို နောက်တစ်ကြိမ်လောက် ထပ်လုပ်ပေးလို့ရမလား။ အဲဒီကောင်က ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ထဲကို လွတ်ထွက်တော့မယ်။"
ရှန်ထျန်း ၏ လျစ်လျူရှုသောစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြုံးနေသော အပြုံးမှာ တောင့်တင်းသွားတော့သည်။ သူ့ရဲ့လှည့်ကွက်ကြီး ပေါ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူကောင်းကောင်း သိလိုက်ရလေပြီ။
စောက်ရူးကောင်၊ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရေ! မင်းက ဘာလို့များ ဒီလောက်တောင် သေချင်ဇောင်းကြောင်နေရတာလဲကွာ! ဘာကြောင့်လဲ။
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ရှန်ထျန်း သည် ဤကဲ့သို့ ကမောက်ကမဖြစ်ပြီး ဝဘ်ဆိုက်စာမျက်နှာများ၊ ရုပ်ပုံများနှင့် စနစ်အချက်အလက်များ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေမည့်အစား ယခင်အခန်း၏ အဆုံးသတ်တွင်သာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့လျှင် ပိုကောင်းမလာပေဘူးလောဟု တွေးတောမိနေတော့သည်။