အနီရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရန်အတွက် ကိုယ်ပိုင်သွေးများကို ပူဇော်ခဲ့လေသည်။
ပြည့်စုံကြွယ်ဝလှသော ထိုလှံရိပ်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် သာမန်ဝိညာဉ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်လောက်သည့် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေ၏။
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် သက်ကြီးတာအိုပုရောဟိတ်နှင့် အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးတို့၏ တိုက်ပွဲကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရှုရင်း “အရှုံးမပေးနဲ့နော်” ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံပိုင်ရှင် ကြာပန်းနီလာသည် မြင့်မြတ်သောတိရစ္ဆာန် ဘုံဗိမာန်တော်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးထံသို့ သူမ၏ ကျောက်စိမ်းပြားဖြင့် ဆက်သွယ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းနေရှာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသား အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ယခင်က ဝိညာဉ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေစဉ်ကပင် သူတော်စင်တစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပေါက်ကွဲစေခြင်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့အပြင် ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ထိုစဉ်က ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။
ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းဘက်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် တိုက်ပွဲများအတွင်း တိုက်ရိုက် အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်လေ့ အလွန်ရှားလှသည်။ သူသည် များသောအားဖြင့် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်လက်နက်များကိုသာ အဓိက အားကိုးတတ်၏။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်ချင်းများပင်လျှင် ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအားများမှာ မည်မျှရှိသည်ကို မသိကြပေ။
ယခုအခါတွင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ၏လက်စွမ်းပြတော့မည်ဖြစ်ရာ ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ကောင်းကင်ဘုံပိုင်ရှင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးထံသို့ ချက်ချင်းပင် ဆက်သွယ်လေတော့သည်။
သို့သော် ထိုနေရာတစ်ခုလုံးကို အလုံပိတ်တားဆီးထားကြောင်း သူမ သတိပြုမိလိုက်လေသည်။
သူမအနေဖြင့် ကျောက်စိမ်းပြားကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ဘုံပိုင်ရှင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးထံ ဆက်သွယ်၍ မရတော့ပေ။ ၎င်းတို့မှာ လုံးဝအဆက်အသွယ်ပြတ်တောက် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဘယ်လောက်အစွမ်းထက်တဲ့ လှံတိုက်ခိုက်မှုလဲကွာ။ ငါ မင်းကို အထင်သေးမိသွားပြီပဲ။”
ထိုခဏ၌ နာကျင်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သွေးနီရောင်လှံသည် ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးကို ထိမှန်သွားခဲ့၏။
ရွှေရောင်သွေးများ ဒဏ်ရာမှ စီးကျလာပြီး သူ၏တာအိုဝတ်ရုံကို ရွှေရောင်ဆိုးပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ သူ့အား အလွန်ရဲရင့်ပြီး စွမ်းရည်ထက်မြက်သူတစ်ဦးအဖြစ် ပုံပေါ်စေသည်။
“မကောင်းဆိုးဝါးကောင်၊ ဒီနေ့ ငါသေရရင်တောင် မင်းလက်ချက်နဲ့ ငါ့ရဲ့ ရှန်ထျန်း လေးရဲ့ ဆံပင်တစ်ပင်တောင် ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး!”
ကြာပန်းနီလာအရှင် က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ထိုသွေးနီရောင်လှံကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်သီးမှာ ရုတ်တရက် ဆယ်ဆမျှ ကြီးထွားလာလေသည်။
ဂျွတ်!
သူသည် အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို အားပြင်းသော စွမ်းအားဖြင့် လက်ဝါးနှင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးမှာ သွေးနီရောင်အကာအကွယ်ဖြင့် အကာအကွယ်ပေးထားသော်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အလွန်အမင်း တုန်ခါသွားခဲ့၏။
“မကွဲသွားဘူးလား”
အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် သူ၏သွေးနီရောင်အကာအကွယ်နှင့် ထိမိလာသော ပြင်းထန်သည့်စွမ်းအင်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ထို့နောက် သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ပြုံးလိုက်လေသည်။
“ဟားဟား၊ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့လက်ရှိစွမ်းအားက ဒီလောက်အဆင့်ပဲ ရှိတော့တာပေါ့။
“ချူလုံဟယ်၊ မင်းရဲ့ခေတ်က ကုန်ဆုံးသွားပြီ! မင်းရဲ့လက်ရှိစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် မင်းက ဝိညာဉ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တုန်းကလို ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး မဟုတ်တော့ဘူး!
“သတိလက်လွတ် မနေနဲ့တော့!”
အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ဆရာကို လက်စားချေဖို့အတွက် ဒီနေ့ မင်းကို ငါဖျက်ဆီးပစ်မယ်! ငါ့ရဲ့ခေါင်းဆောင်က မင်းရဲ့ခေါင်းကို သူ့ဆီပြန်ယူသွားပေးပြီးရင် ငါ့ကို သေချာပေါက် ဆုလာဘ်ကြီးကြီး ပေးလိမ့်မယ်။ သေပေတော့!”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ လက်ထဲမှလှံသည် တောက်ပလာကာ လှံပေါင်းများစွာသည် တောရိုင်းမိုးရွာသကဲ့သို့ ကြာပန်းနီလာအရှင် ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် သွေးယိုထွက်ကျနေဆဲဖြစ်သော်လည်း မည်သည့်ကြောက်ရွံ့မှုကိုမျှ မပြပေ။ သူသည် သူ၏ရွှေရောင်တုတ်ကို လွှဲယမ်းကာ သွေးနီရောင်လှံများကို ရဲရင့်ပြတ်သားစွာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန်ပင် ရဲဝံ့ပြီး မွန်မြတ်လှပေသည်။
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပူနွေးသောမျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ “အစ်ကိုကြီးချူက ကျွန်မကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် သူတော်စင်တစ်ပါးကို အသက်နဲ့ရင်းပြီး ထပ်ပြီးတိုက်ခိုက်နေပြန်ပြီ။ ကျွန်မက အစ်ကိုကြီးအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုပါလား!”
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် သွားများကိုကြိတ်ကာ တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။ သူမသည် ကြာပန်းနီလာအရှင် နှင့် ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်လျက် အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင်၏ မျက်လုံးများမှာ တည်ကြည်လေးနက်လာသည်။ သူမသည် လက်မူရာများကို အမြန်ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုကို အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် နှင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် တို့ထံသို့ လွှတ်တင်ပေးလိုက်သည်။
၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်ပြီး အသက်စွမ်းအားများကို ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ကုသရေးနည်းလမ်းဖြစ်သော “ကြီးမားသော နုပျိုခြင်း” ပညာရပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် မထူးချွန်ပေရာ ဤသည်မှာ သူမအနေဖြင့် အကောင်းဆုံး ပံ့ပိုးကူညီနိုင်သည့် နည်းလမ်းပင်တည်း။
“ဒီလူက တကယ်ပဲ ကျွန်တော်အရင်က သိခဲ့ရတဲ့ ဦးလေးဖြစ်ပါသေးရဲ့လား” ရှန်ထျန်း သည် သွေးတို့ဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်နေသော ကြာပန်းနီလာအရှင် ကို ကြည့်ရင်း သူ့ဘာသာသူ တီးတိုးရေရွတ်မိလိုက်သည်။ သို့သော် ယဲ့ချင်းချန်း ၏ ကဲ့ရဲ့သံလိုလို အသံက သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။
“ဒီကောင်ယုတ်မာကြီးကလေ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်တုန်းကအတိုင်းပဲ၊ ဘာမှပြောင်းလဲမသွားဘူး။ မျက်နှာပြောင်တိုက်တုန်းပဲ။ ဒီကောင်ယုတ်မာရဲ့ ဟန်ဆောင်မှုကို မယုံနဲ့။ သူက သိပ်ကို ပရိယာယ်ကြွယ်ဝတဲ့လူ!”
ဒီကောင်ယုတ်မာရဲ့ ဟန်ဆောင်မှုကို မယုံနဲ့ ဟုတ်စ?
ရှန်ထျန်း တွင် မည်သို့မျှ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။
ထိုစဉ် မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် အခွင့်အရေးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သွေးနီရောင်လှံကို အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ လည်ပင်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးစိုက်ချလိုက်သည်။
လှံသည် အလွန်အမင်း အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ကြမ်းတမ်းဆိုးဝါးစွာ ရွေ့လျားသွား၏။
ပြင်းထန်လှသော သွေးနီရောင်စွမ်းအင်က အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ကို ချုပ်နှောင်ထားသဖြင့် သူမအနေဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် လုံးဝမစွမ်းသာတော့ပေ။
သွေးနီရောင်လှံသည် မည်သည့်အချိန်မဆို အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ လည်ပင်းကို ထိုးဖောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူသည် ကြီးထွားလာသော ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် လှံဖျားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထက်ရှသောဓားသွားက လက်ကိုလှီးဖြတ်သွားသဖြင့် သွေးဆိုးများ ပန်းထွက်လာ၏။
သွေးနီရောင်အရိုးလှံသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သော်လည်း ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ညာဘက်ပခုံးကို မထိုးဖောက်ရသေးမီ မဟုတ်ပေ။ သူသည် လေထဲတွင် မီတာရာနှင့်ချီ လွင့်ထွက်သွားကာ ပစ်ချခံလိုက်ရသည်။
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကမူ အလွန်ပင် မာန်တက်နေလေသည်။
“မင်းရဲ့ခေတ် ကုန်ဆုံးသွားပြီ။ မင်း ဒီအချက်ကို သဘောပေါက်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ၊ ချူလုံဟယ်!”
အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေ၏။ သူသည် ခေတ်သစ်တစ်ခုကို စတင်ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီဟု ခံစားနေရသည်။
သို့သော်၊ ချူလုံဟယ်က ရုတ်တရက် သူ၏ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ ဦးခေါင်းကို သူ၏တုတ်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဒုန်း!
အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် ကောင်းကင်ကြီး လှည့်ပတ်သွားသကဲ့သို့ မူးဝေသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ၏အကာအကွယ်မှာ ထိုကဲ့သို့သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရိုက်ခတ်မှုများကို တားဆီးရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။
ဒီကောင်က ငါ့ရဲ့လှံထိုးချက်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ခံယူလိုက်တာပဲ!
အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ မျက်နှာထားမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အမြန်ပင် နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။
သို့သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တုတ်ကြီးသည် တောရိုင်းမိုးကြိုးမုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ သူ့ထံသို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။
အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးမှာ ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်ကာ အသည်းအသန် ကြယ်ပွင့်များမြင်ရသည်အထိ အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို သူ ခုခံကာကွယ်ရန် လုံးဝ မစွမ်းသာတော့ပေ။
ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုများက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ အသက်ရှင်နေရသည်ထက် သေသွားသည်က ပိုကောင်းသည်ဟုပင် ခံစားလာရစေသည်။
“မကောင်းဆိုးဝါးကောင်၊ ငါ့အစ်ကိုကြီးကို ထိခိုက်ဝံ့ရဲတယ်ပေါ့!”
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အရိုးကိုအေးခဲစေမည့် စွမ်းအင်တစ်ခုက အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။
ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ အပြည့်အဝ အေးခဲသွားပြီးနောက် အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ မြေပြင်ဆီသို့ ပြုတ်ကျသွားကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။
ထိုစဉ် ကောင်းကင်ဘုံပိုင်ရှင် ချူလုံဟယ်မှာမူ စွမ်းအင်အားလုံး ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး လဲကျတော့မည့်ဟန် ရှိနေသည်။ “အစ်ကိုကြီး၊ အဘယ်လိုနေသေးလဲ။ ကျွန်မကို မကြောက်ခိုင်းပါနဲ့!”
“ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်မအပြစ်ပါပဲ။ အစ်ကိုကြီးသာ ကျွန်မကို မကယ်ခဲ့ရင် ဒီလိုဒဏ်ရာတွေ ရမှာမဟုတ်ဘူး!”
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ မျက်လုံးများမှ ပူနွေးသောမျက်ရည်များ ပوارကျလာပြီး ချူလုံဟယ်ကို သူမ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ ၇၂၀ ဒီဂရီ လှည့်ပတ်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်သွားလေတော့သည်။
ထို့နောက် သူမသည် ကြာပန်းနီလာအရှင်၏ ကျောက်စိမ်းကန် သန့်စင်နယ်မြေမှ ဆေးလုံးများနှင့် ဆေးရည်အမျိုးမျိုးတို့ကို ထုတ်ယူကာ ချူလုံဟယ်၏ပါးစပ်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ ထိုးထည့်လိုက်လေသည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျား ဘာမှဖြစ်လို့တော့ မဖြစ်ရဘူးနော်။ ခင်ဗျားသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ကျွန်မ ဆက်ပြီးအသက်ရှင်နေနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး!”
ချူလုံဟယ်က အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“နတ်သမီး၊ ခင်ဗျား နားလည်လွဲနေပြီ။ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခါ ထွက်လာတာက အဓိကအားဖြင့် ထျန်းအာကို ကယ်ချင်လို့ပဲ။ ခင်ဗျားကို ကယ်တာက နောက်မှ ဖြည့်စွက်တွေးမိတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး တခြားဟာတွေ လျှောက်မတွေးပါနဲ့တော့။”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချူလုံဟယ်သည် အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်ကာ ရှန်ထျန်း ထံသို့ ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် သူက အတင်းအကျပ် ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်၏။
“ထျန်းအာ၊ ငါ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အမိုက်စားနဲ့ ခမ်းနားတဲ့တိုက်ပွဲကို မင်းမြင်လိုက်တယ်မလား။ ငါ့ရဲ့ တိုက်ကွက်တွေက အရမ်းမိုက်တယ် မဟုတ်လား။
ဒါက မီးတောက်ကျမ်း နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကြတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ပဲ။ မင်းထက် အဆင့်မြင့်တဲ့ရန်သူနဲ့ တိုက်ရရင်တောင် မင်းအတွက်တော့ မုန့်စားရသလောက် လွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်!
ဘယ်လိုလဲ၊ သင်ယူချင်လား။ မင်းသာ ငါ့ကို တောင်းပန်ရင် မင်းကို သင်ပေးဖို့ ငါ စဉ်းစားပေးမှာပေါ့...”
ချူလုံဟယ်သည် စကားပင် မဆုံးသေးမီ ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့တွင် လဲကျသွားလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စွမ်းအင်များလည်း သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာထား ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲမှ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် များကို အမြန်ထုတ်ယူကာ ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။
“အလကားပါပဲ။ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် တွေကို အလကား မဖြုန်းပါနဲ့တော့။”
မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော ရှေးဟောင်းတာအိုဆရာသည် အရည်များကို မျိုချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေက အဲ့ဒီမကောင်းဆိုးဝါးကောင်ရဲ့ လှံထိုးချက်ကြောင့် အပိုင်းပိုင်းကြေမွသွားပြီ။ ငါ့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ မင်းမှာ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် လီတာ ၅၀၀ ကျော်သာ မရှိရင် ငါ့ကို ကုသပေးဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ရှန်ထျန်း ကို ကြင်နာယုယသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ထျန်းအာ၊ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါ မင်းကို အရမ်းသဘောကျတယ်။
မင်းနဲ့ ပထမဆုံး ဆုံဖူးတဲ့အချိန်ကတည်းက မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်နေခဲ့တာ။
ဒါပေမဲ့ ဒုတိယတပည့်တူက အရင်ဦးအောင်လုပ်ပြီး မင်းကို သူ့တပည့်ဖြစ်သွားစေတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကလည်း ငါ့ထက် ပိုမြင့်တယ်။
အဲ့ဒါကြောင့်... ချောင်းဆိုး၊ ချောင်းဆိုး... ငါ့ဒဏ်ရာတွေ ပိုဆိုးလာပြီ။ ငါ ဆက်ပြီး မခံနိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်၊ ထျန်းအာ။ မင်း အပင်ပန်းခံ မနေနဲ့တော့။”
နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ၅ လီတာဗူးထဲမှ နောက်ဆုံးစက်အထိ သောက်သုံးပြီးနောက် ကြာပန်းနီလာအရှင် က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
“မသေခင်မှာ ငါ့မှာ နောက်ဆုံးဆန္ဒတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ထျန်းအာ၊ အဲ့ဒါကို မင်း ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မလား။”
ရှန်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ဦးလေး၊ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရထားတာကို စကားမပြောဘဲ ဒီသန့်စင်ရည်ကိုသာ အဆုံးထိ သောက်လိုက်ပါဦး!
လီတာ ၅၀၀ တည်းပါပဲဗာ! ကျွန်တော့်ကို ကယ်ရင်းနဲ့ ဒဏ်ရာရသွားတာဆိုတော့ ဒီလီတာ ၅၀၀ ကို ပေးရတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပဲလေ။”
ကြာပန်းနီလာအရှင် က နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။
“ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်မှာလဲ။ မင်းမှာ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် တန်ဖိုးအားဖြင့် လီတာ ၁၀၀၀ ကနေ ၁၅၀၀ လောက်ပဲ ရှိတာလေ။ အဲ့ဒါကို မင်းက အသက်ကို ရဲရဲစွန့်ပြီး ရှာခဲ့ရတာ။
အကြီးအကဲတစ်ယောက်အနေနဲ့... ငါက ဘယ်လိုလုပ် မင်းကို အမြတ်ထုတ်ရဲမှာလဲ။
တကယ်လို့ မင်းသာ ငါ့အတွက် တစ်ခုခုလုပ်ပေးချင်တယ်ဆိုရင် မသေခင်မှာ ငါ့ကို အသိအမှတ်ပြုပေးနိုင်မလား...
ငါ့ကို မင်းရဲ့ဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပေးပါ၊ ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အမွေအနှစ် ပညာရပ်တွေကို မင်းကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးလို့ ရတာပေါ့။”
“အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တောင်မှ အခုသေသွားခဲ့ရင်တောင် ငါ့ဝိညာဉ် ငြိမ်းချမ်းစွာနဲ့ အနားယူနိုင်မှာပါ။”
သူ့ကို မသေခင်မှာ ဆရာအဖြစ် တင်ရမယ် ဟုတ်စ?
ရှန်ထျန်း မှာ ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့် အံ့သြသွားရသည်။
သူ့အသက်ကို ငါ အလွယ်တကူ ကယ်လို့ရသားနဲ့လေ။ ဘာလို့များ ကြာပန်းနီလာအရှင်က သေချင်နေရတာလဲ။
နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် လီတာ ၅၀၀ ဆိုတာ နည်းတဲ့ပမာဏတော့ မဟုတ်ပေမဲ့... အဲ့ဒီလောက်ကြီးလည်း မများပါဘူး!
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် လုံးဝ အံ့အားသင့်လျက် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေရသည်။
ထိုအချိန်တွင် အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို အေးခဲထားသော ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ အမြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ချူလုံဟယ်၊ မင်းရဲ့ အစွမ်းကုန်က ဒါပဲလား။ အဲ့ဒါဆိုရင် သေတော့!”
ဒုန်း! ရေခဲပြင် ပွင့်ထွက်သွားပြီး အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာ ပေါ်လာ၏။ သူသည် အတော်လေး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရထားပုံရသော်လည်း ဤအချက်ကြောင့်ပင် သူက ပို၍ အန္တရာယ်ကြီးလာကာ မျက်နှာပေါ်ရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်နေသည်။
အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် သွေးနီရောင်လှံကို ကြာပန်းနီလာအရှင်၊ ရှန်ထျန်း နှင့် တခြားသူများဆီသို့ ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
“အဘိုးကြီးယဲ့၊ ခင်ဗျား ဆက်ပြီး မလှုပ်ရှားဘူးဆိုရင်တော့ ကျုပ်တို့ အားလုံး သေကုန်တော့မယ်။”
အကြပ်အတည်းတွေ့နေသော ရှန်ထျန်း သည် ယဲ့ချင်းချန်း နှင့် စိတ်ဖြင့် အမြန် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ သို့သော် ယဲ့ချင်းချန်း ကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
သူက ရယ်မောလိုက်သည်။
“မင်းက ကောင်းတဲ့ကောင်လေးပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အတွေ့အကြုံ နုနယ်လွန်းတယ်။ တခြားသူတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘောသဘာဝကို မင်း မမြင်နိုင်သေးဘူး။ အဲ့ဒီလောက် စိတ်မပူစမ်းပါနဲ့ကွာ!”
လှံသည် တစ်စထက်တစ်စ ပို၍ နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် နှင့် ဖြူစင်သော ကြာပန်းနီလာ နတ်ဘုရားတို့ လက်တွဲကာ ခုခံခဲ့ကြသော်လည်း လှံ၏ အရှိန်ကြောင့် မီတာအနည်းငယ်မျှ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြရသည်။
လှံသည် ကြာပန်းနီလာအရှင် နှင့် ရှန်ထျန်း တို့ကို ထိတော့မည့် အနေအထားသို့ ရောက်လာ၏။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုယုံကြည်စိတ်ချရမှုမရှိသော ယဲ့ချင်းချန်း ကို လက်လျှော့လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတော်စင်တံဆိပ်ကို အသက်သွင်းကာ သူ၏ ကောင်းကင်ပြတ်ဓားဖြင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ထိုစဉ် နောက်ဘက်မှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“အရှက်မရှိတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းသားကောင်! မင်း အဲ့ဒီအတိုင်း ဆက်ပြီး အေးခဲနေခဲ့လို့ မရဘူးလားကွ။ ဒါမှမဟုတ် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကနေ လွတ်မြောက်လာပြီးရင်ရော ဘာလို့ ထွက်ပြေးမသွားတာလဲ။
ဘာလို့များ ငါ့ရဲ့အကြပ်အတည်းတွေကို လာဖျက်ဆီးနေရတာလဲ။ မင်းရဲ့... အသက်ကို မတန်ဖိုးထားဘူးလား ဟင်!”
ရှန်ထျန်း သည် အံ့သြတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော ကြာပန်းနီလာအရှင် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကြာပန်းနီလာအရှင် ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်!
ရှန်ထျန်း ပင် သံသယဝင်မိသည်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်... ဦးလေး... သူ တကယ်ပဲ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရထားတာ တကယ် ဟုတ်ရဲ့လား!?