ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့သား မဟုတ်ဘူး - အခန်း (၂၃၂) - ချစ်စရာလေး (၄/၄)
ရှန်ထျန်း သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် က အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကို အဖေဟု ခေါ်နေသည်မှာ ထူးဆန်းလှသည်။
“မင်းက ငါ့ကို ဘာလို့ အဖေလို့ ခေါ်တာလဲ”
ရှန်ထျန်း က မေးလိုက်သည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် သူ့လက်ချောင်းလေးများကို စုပ်ရင်း မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများဖြင့် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ပြုံးလိုက်ပြီး “အဖေရဲ့ အနံ့က အရမ်းကောင်းတယ်၊ အဖေက ကျွန်မကို အစာကျွေးမှာလေ” ဟု ဆိုသည်။
ရှန်ထျန်း သည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ဤ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ထဲမှ ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ အစာစားလိုပါက နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ကို ဆိုလိုနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။
သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အေးစက်နေသော်လည်း အနည်းငယ် နွေးထွေးမှု ရှိနေသည်။
“ကောင်းပြီလေ၊ မင်းက ငါ့ကို အဖေလို့ ခေါ်ရင်လည်း ခေါ်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းက မိစ္ဆာ ဆိုတော့ အပြင်မှာ လူတွေကို သွားမစားရဘူးနော်၊ သိလား”
ရှန်ထျန်း က သတိပေးလိုက်သည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဟုတ်ကဲ့၊ အဖေ။ ကျွန်မက အဖေပေးတဲ့ အစားအစာပဲ စားမှာ” ဟု အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် မွေးထားသင့်၊ မမွေးသင့်ကိုပင် မသေချာတော့ပေ။ သို့သော်လည်း သူမသည် အလွန်ရိုးရှင်းပုံပေါက်နေသဖြင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သနားမိသည်။
သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ဂိုဏ်းမြို့ ဆီသို့ ပြန်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဤခရီးစဉ်သည် အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။ သူသည် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများစွာကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက၊ ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တစ်ကောင်ကိုပါ အဖော်အဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာသည် အမှန်တကယ်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်တော့ပေ။
ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ၏ နယ်စပ်အနီး၊ လျှို့ဝှက်သော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုအတွင်း...
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်နေသယောင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။
သူတို့၏ ရှေ့တွင်မူ အလွန်ပင် ယုတ်မာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ဝတ်ရုံနီကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူတစ်ဦး ရှိနေသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ လူငယ်လေးက ဂိုဏ်းမြို့ ထဲမှာ အကျဉ်းချခံထားရတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ အတည်ပြုပြီးပါပြီ။”
“လူငယ်လေးဆီမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဝိညာဉ်သခင်ကို ပြန်လည်လွှတ်မြောက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ စစ်ချီအလံတွေ ရှိနေတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အလွန်သတိထားပြီး လုပ်ဆောင်ရမယ်!”
“လူငယ်လေးဆီမှာ စစ်ချီအလံတွေ ရှိနေလို့ သတိထားရမယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ အဲ့ဒီအလံတွေသာ မရှိရင် သူသေသွားလည်း ကိစ္စမရှိဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။”
“ကျွန်တော် အဲ့ဒီသဘောနဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ လူငယ်လေး အကျဉ်းကျခံနေရတာ ၁၀ ရက်ကျော်သွားပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားဖို့ လိုနေပြီလို့ ပြောတာပါ။” “ဟုတ်ပါတယ်၊ မနက်ဖြန်ညက ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာ နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး။”
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဝတ်ရုံနီဝတ်ထားသော အမျိုးသားက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “တိတ်ကြစမ်း” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုအမျိုးသားမှာ အလွန်ပင် ဩဇာအာဏာကြီးမားဟန်ရှိသည်။ သူစကားပြောလိုက်သည်နှင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
သူက ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်၊ “ဟေးယွမ် အရေးနိမ့်ပြီး ဒိဗျဖာမန့် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတာက ငါ့ရဲ့ အမှားပဲ။ ငါ့သားကို ငါ ကောင်းကောင်းမဆုံးမနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူ့ကို ကယ်ထုတ်ပြီးရင် ငါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးရလိမ့်မယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ဟေးယွမ်ရဲ့ အသက်က အခုအချိန်မှာ အရေးအကြီးဆုံး မဟုတ်ဘူး။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ဟေးယွမ်ရဲ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာ စစ်ချီအလံတွေပဲ ဖြစ်တယ်။”
“ကျွန်တော်က မြင့်မြတ်သော ဝိညာဉ်သခင် ကို ဒီနေ့ လွှတ်မြောက်ဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီပြီး ကြံစည်ခဲ့ရတာ။
မြင့်မြတ်သော ဝိညာဉ်သခင် ကို လွှတ်မြောက်ပေးလိုက်ရင် ကျွန်တော်က အသိအမှတ်ပြုခံရပြီး ဂိုဏ်းထဲမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက အများကြီး မြင့်တက်လာလိမ့်မယ်။
ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းလည်း မြင့်မြတ်သော ဝိညာဉ်သခင် ဆီကနေ ဆုလာဘ်တွေ ရကြလိမ့်မယ်။ မင်းတို့အားလုံး နတ်ဘုံနတ်နန်းကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းကို ချောချောမွေ့မွေ့ လျှောက်လှမ်းနိုင်ကြမှာပါ!”
သူ့စကားကြောင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပသွားသည်။
“ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်တိုင်းကို နာခံပါ့မယ်!”
“ကျွန်တော်က မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်း အတွက်ဆိုရင် အသက်ကိုတောင် စွန့်လွှတ်ရဲပါတယ်!”
“မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်း ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော်တို့ မြေပြင်ပေါ်မှာ အိပ်ရလိမ့်မယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားတွေ ဖြစ်လာကြမှာပါ!”
“ကြိုးစားကြ! သွားကြ! သွားကြ! ဂူနန်းတော်တွေနဲ့ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေတွေကို တောက်လျှောက်မွှေနှောက်လိုက်ကြ။ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းက ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာနဲ့ အောင်ပွဲခံနိုင်ရမယ်!”
“စိတ်မပူပါနဲ့၊ အစ်ကိုတော် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းမှ ဘိုင်ဂူ က ‘ကောင်းကင်ဖုံးအုပ်ခြင်း အစီအရင်’ ကို ပြင်ဆင်ပြီးနေပါပြီ။ အစီအရင် ပြီးစီးသွားတဲ့ အချိန်ကျရင်တော့...”
လူတိုင်း ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားပြီး အားတက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝတ်ရုံနီဝတ် အမျိုးသားမှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်နေပုံရသည်။
ရုတ်တရက် သူသည် ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်သို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် သူသည် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွန်ပင် ထက်မြက်စွာ အာရုံခံနိုင်သည်။
သူသည် အချိန်နှင့်နေရာ အဆက်အစပ်အတွင်း တစ်စုံတစ်ခု ရွေ့လျားနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိလိုက်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အချိန်နှင့်နေရာကို ကျော်ဖြတ်၍ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်! “ရန်သူတွေ တိုက်ခိုက်လာပြီ! ငါတို့ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အစီအရင်ကို ဘယ်သူ တာဝန်ယူထားတာလဲ။ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဖော်ခံလိုက်ရတာလဲ!”
ဝတ်ရုံနီဝတ် အမျိုးသား၏ မျက်နှာမှာ တည်တင်းသွားသည်။ သူသည် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ မုန်တိုင်းထန်နေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် ဂိုဏ်းမြို့ နှင့် မိုင် ၁၀၀ အကွာတွင်သာ ရှိနေသည်။ ထိုနေရာတွင် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ နှစ်ခု၊ ဂူနန်းတော် ခြောက်ခုနှင့် ကောင်းချီးခံစားရသော နယ်မြေ ၁၂ ခုတို့ တပ်စွဲထားသည်။ သာမန်လူများအတွက် မိုင် ၁၀၀ ဆိုသည်မှာ အလွန်ဝေးကွာသည်ဟု ထင်ရနိုင်သည်။
သို့သော် ရင်သွေးဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် အထက် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ဤအကွာအဝေးကို ခဏတာအတွင်း ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်။
ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ပေါက်ကြားသွားပြီး မြင့်မြတ်သောနယ်မြေက လူတွေ ငါတို့နေရာကို ရှာတွေ့သွားတာ မဟုတ်ဘူးမလား?
သာမန်နေရာလောက်သာ အဖော်ခံရတာဆိုရင်တော့ ကိစ္စမရှိသေးပေ။ သူပိုပြီး စိုးရိမ်နေသည်မှာ အခြားဂိုဏ်းများက သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို သိသွားပြီး သူတို့ဆီ ချဉ်းကပ်လာနေမှာကို ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်တော့မည်။
ဤဝတ်ရုံနီဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်သည် အလွန်အစွမ်းထက်သည်ဟု မထင်လိုက်ပါနှင့်။ သူသည် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း ထိုအဆင့်၏ အောက်ခြေအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။
အကယ်၍ သူတို့သာ အခြားဂိုဏ်းများ၏ ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပါက အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားပေလိမ့်မည်။
ဝတ်ရုံနီဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးသည် တုန်ခါနေသော အာကာသထံသို့ အကြည့်များ ပို့ထားကာ သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် အာကာသထဲ၌ အက်ကြောင်းတစ်ခု ပွင့်လာပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် လူငယ်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူ၏ ဆံပင်များမှာ နက်မှောင်နေပြီး မျက်ခုံးများမှာ ထူထဲဖြောင့်စင်းသည်။ သူသည် အလွန်ပင် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ပြောင်မြောက်လှပသော ဟန်ပန်ရှိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သားတစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေသည်။
ဤလူငယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလွန်းလှသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းဝင်များပင် သူ့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။
ဒီလောက်အထိ ချောမောတဲ့သူမျိုး ဒီလောကမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်တာလဲ!
ထိုအချိန်တွင် ချောမောသော လူငယ်မှာ အာကာသထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသော အပြုံးတစ်ခုရှိနေပြီး စိတ်ကြည်လင်နေပုံရသည်။
သို့သော် သူသည် မိမိကို စိုက်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများစွာကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် “သတိထားခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ သတ်ဖြတ်လိုခြင်း” မှသည် “အံ့အားသင့်ခြင်း၊ စွဲမက်ခြင်း၊ ကာမစိတ်တဏှာ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း” အထိ အမျိုးမျိုးသော ခံစားချက်များ ပါဝင်နေသည်။ ထိုအကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ တောင့်ခဲသွားသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဤချောမောသော လူငယ်မှာ ရှန်ထျန်း ပင် ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ရှန်ထျန်း နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများထံတွင် အလားတူ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများကို မြင်ဖူးထားပြီးဖြစ်ရာ ဤလူစုမှာ လူကောင်းများ မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
တစ်၊ နှစ်၊ သုံး...
ရှန်ထျန်း သည် အမြန်ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူ ၁၀ ဦးထက်မနည်း ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့၏ အငွေ့အသက်များမှာ ရင်သွေးဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် အထက်တွင် ရှိနေကြသည်။ မည်သူမျှ အားနည်းသူများ မဟုတ်ကြပေ။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း အထူးတလည် စိုးရိမ်မနေပါ။ မည်သို့ဆိုစေ သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိစဉ်ကတည်းကပင် ရင်သွေးဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာ ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ရင်သွေးဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ လူသားတစ်ဦးသည် မိစ္ဆာ ထက် ပိုမိုဉာဏ်ကောင်းပြီး တိုက်ပွဲတွင် ပိုမိုညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်နိုင်သည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း သည် ယခုအခါ ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကို မမေ့ပါနှင့်။
ရှန်ထျန်း ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ပြီးခဲ့သည့် တစ်လခွဲအတွင်း ၁၀ ဆကျော် တိုးတက်လာခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူသာ မိမိ၏ စွမ်းရည်အပြည့်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ပါက ရွှေအနှစ်သာရ စာရင်း၏ ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦးစာရင်းထဲသို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိပ်ဆုံး ၅ ဦး သို့မဟုတ် ၃ ဦးစာရင်းကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။
သာမန် ရင်သွေးဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်ပါ။ သူသည် ထိုသူတို့ကို လက်တစ်ကမ်းစာ တိုက်ပွဲအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် ရှင်းထုတ်နိုင်သည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ ဤအနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူများအားလုံးမှာ သာမန် ရင်သွေးဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ကြခြင်းပင်။
အချို့မှာ ရင်သွေးဝိညာဉ်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေကြပြီး အချို့မှာ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်များ ဖြစ်နေကြသည်။
ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ဦးကို ရှန်ထျန်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလား?
သူ အနည်းဆုံး တိုက်ပွဲအနည်းငယ်တော့ လိုအပ်လိမ့်မည်!
ထို့ပြင် ထိုဝတ်ရုံနီကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသူလည်း ရှိသေးသည်။
သူ၏ အငွေ့အသက်မှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသည်။ ရှန်ထျန်း သည် သူ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သည်ကို လုံးဝ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။
ဤမျှ အစွမ်းထက်သူကို ရှန်ထျန်း သွားရောက်ရန်စရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် ကံကြမ္မာ လျော့နည်းသွားသည့်အခါ မကောင်းသော အရာများနှင့် ကြုံတွေ့ရတတ်သည်ဆိုသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
မှားပြီ၊ မှားပြီ! ဒီတစ်ခါတော့ အကြီးအကျယ် မှားသွားပြီ!
အခြေအနေ မကောင်းတော့ပေ။ ပြေးဖို့ ပြင်ဆင်ထားမှ ဖြစ်မည်!
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းဝင်များကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ရင်း ရှန်ထျန်း သည် အပြုံးလေးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။ “လမ်းမှားသွားလို့ပါ။ ဒီနေရာကို ရောက်အောင် လာဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် ဘာမှ မကြားလိုက်ပါဘူး။ သွားတော့မယ်နော်။”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ပေါ့ပါးစွာ လှည့်ထွက်သွားပြီး ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ ဟန်ပန်မှာ အလွန်ပင် ပြောင်မြောက်၍ ကျော့ရှင်းနေဆဲပင်။
ဝတ်ရုံနီဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ “ရောက်လာပြီးမှတော့ မင်းကို သတ်ပစ်ရမှာပဲ!”
သေစမ်း၊ သူတို့က တကယ်ပဲ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းဝင်တွေပဲ! ဘာမှမမေးမြန်းဘဲ လူကို သတ်လိုက်တာလား? ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ!
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တုန်ယင်သွားသည်။ သူသည် အရှိန်ကို အမြန်တင်လိုက်ပြီး ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူတော်စင်အမှတ်တံဆိပ်ပေါ်မှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်လောတ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ထံသို့ အကူအညီတောင်းခံသည့် စာတိုကို အသည်းအသန် ပို့လိုက်သည်။
ကျွန်တော်က နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ကို အလကား ပေးလိုက်တာ မဟုတ်ဘူး။ အခု ကျွန်တော် အခက်အခဲတွေ့နေပြီ၊ အဒေါ်ကြီးရေ၊ ကျွန်တော့်ကို ကယ်မှ ဖြစ်မယ်!
ရှန်ထျန်း ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းဝင်များ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
သူရောက်လာခြင်းမှာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။
“ရောက်လာပြီးမှတော့ ပြန်မသွားနဲ့တော့! ဒီချိုင့်ဝှမ်းကို အစီအရင်တွေနဲ့ ဝိုင်းရံထားတာ။ ဒီနေရာကနေ ဘယ်စာတိုမှ အပြင်ကို ပို့လို့ မရဘူး။”
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူများ အုပ်စုထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပစ်ဝင်လာသည်။
“ဟားဟား၊ သိပ်ချောတဲ့ လူငယ်လေးပဲ။ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့၊ ငါ မင်းကို စနစ်တကျ သင်ကြားပေးမယ်!” ဝတ်ရုံအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ ကာမရာဂစိတ်ကို နှိုးဆွပြီး ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားစေသည်။ “ချစ်စရာလေး၊ ငါ့မှာ ‘ကိလေသာလောကီသုတ္တန်’ ရှိတယ်၊ ငါတို့ အတူတူ ကျင့်ကြံကြရအောင်! မင်းကို ကာမလောကီ နိဗ္ဗာန်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်!”
ထိုသို့ ပြောဆိုသံမှာ ဝတ်ရုံအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး နားထောင်ရသည်မှာ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားစေကာ အလွန်ပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှသည်။ “ချစ်စရာလေး၊ ငါ့မှာ ‘ကိလေသာလောကီသုတ္တန်’ ရှိတယ်၊ ငါတို့ အတူတူ ကျင့်ကြံကြရအောင်! မင်းကို ကာမလောကီ နိဗ္ဗာန်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်!”
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားတော့သည်။
ဘာတဲ့... ကိလေသာလောကီသုတ္တန် ဟုတ်လား? အတူတူ ကျင့်ကြံကြမယ် ဟုတ်လား?
ဒီလူတွေက တကယ်ကို ရူးနေကြတာပဲ!
ရှန်ထျန်း သည် စက်ဆုပ်ရွံရှာသည့် အကြည့်ဖြင့် ထိုလူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ပိုမိုမြန်ဆန်စွာဖြင့် ရှောင်ထွက်သွားသည်။
“မင်းတို့လို လူတွေနဲ့ အတူတူ ကျင့်ကြံရမယ့် အချိန် မရှိဘူး။ တခြားလူကိုပဲ ရှာလိုက်တော့!”
ရှန်ထျန်း ၏ အသံမှာ အေးစက်စက်ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်နေသည်။
ဒီလူတွေက အတော်လေး ထူးဆန်းနေကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေကလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကလည်း သာမန်မဟုတ်သလိုပဲ။
သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်နေပြီး သူ၏ အရှိန်မှာလည်း အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သို့သော်လည်း မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းဝင်များမှာ သူ့ကို လွတ်ပေးမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။ သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ကို ဝိုင်းရံထားသည့် အစီအရင်များကို ပိုမိုတင်းကျပ်လိုက်သည်။
“ဟားဟား၊ ငါ့ရဲ့ ကိလေသာလောကီသုတ္တန်ကို ငြင်းဆန်တဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ မင်းလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ဘူး!”
ထိုလူသည် ရှန်ထျန်း နောက်သို့ အမီလိုက်လာပြီး သူ၏ လက်ဝါးများဖြင့် လေထုကို ဖိချလိုက်သည်။ အနက်ရောင်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကွေ့ကောက်ကာ ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် အလွန်လျင်မြန်စွာပင် ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်ပြီး ဓားပျံကို ထုတ်ယူကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
“မင်းတို့က တကယ်ပဲ အသေခံချင်နေတာလား!”
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် ယခုအချိန်တွင် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူသည် ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေရမည်။
ဝတ်ရုံနီဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဘေးမှနေ၍ အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။ “သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် ဖမ်းထား။ သူက တန်ဖိုးရှိတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်။”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းဝင်များမှာ ပိုမိုရဲတင်းလာပြီး ရှန်ထျန်း ကို ပိုမို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လာကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အခြေအနေမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ သူသည် သူတော်စင်အမှတ်တံဆိပ်ကို အသုံးပြု၍ ထပ်မံ အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။
“အဒေါ်ကြီးရေ၊ အခုချိန်ထိ ဘာလို့ မရောက်သေးတာလဲ! ကျွန်တော် အသက်အန္တရာယ်ရှိနေပြီ!”
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။ ဤနေရာတွင် သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းဝင်များမှာမူ အင်အားအလုံးအရင်းဖြင့် ရှိနေသည်။
သို့သော် သူသည် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏ ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုကာ တိုက်ပွဲဝင်နေသည်။
“ငါ့ကို ဖမ်းချင်တာလား၊ မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ လောက်ပါ့မလား!”
ရှန်ထျန်း သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားပျံဖြင့် လေထုကို ခွဲထွက်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းဝင်များ၏ အနက်ရောင်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများနှင့် တိုက်မိကာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်နေပြီး အာကာသတစ်ခုလုံး တုန်ခါနေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် တစ်ဖက်မှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားရင်း တစ်ဖက်မှလည်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နေရသည်။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ... ဒီနေရာကနေ ဘယ်လိုလွတ်မြောက်မလဲ ဆိုတာပဲ ဖြစ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ရွှေကိုယ်ခန္ဓာက ငါတို့အတွက်တော့ အကောင်းဆုံး ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းပဲ။ မင်းကို သတ်ပြီးရင် မင်းရဲ့ အနှစ်သာရတွေကို စုပ်ယူပြီး ငါတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ အသုံးပြုရမယ်။ ဟားဟားဟား!”
ဝတ်ရုံနီဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အသံမှာ တောင်ကြားတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူ့စကားအဆုံးတွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူများ၏ အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ပတ်လည်တွင် မည်းမှောင်နေသော စွမ်းအားအစုအဝေးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူသည် အခြေအနေကို အကဲခတ်လိုက်ရာ သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် အစီအရင်၏ အားနည်းချက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“အဒေါ်ကြီးရေ၊ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ပဲ အသက်ဆုံးရှုံးရတော့မှာ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်သာ ဒီမှာ သေသွားခဲ့ရင် နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် တွေလည်း အလကား ဖြစ်သွားတော့မှာပဲ။ အဲဒီတော့ အမြန်ဆုံး လာကယ်ပါတော့!”
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော လက်ဝါးချက်ကို အစီအရင်၏ အားနည်းချက်ဆီသို့ အားကုန်ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း!”
ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ အနက်ရောင် အစီအရင်တံတိုင်းမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ သို့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။
“အလကားပါပဲ။ ငါတို့ရဲ့ အစီအရင်ကို မင်းလို လူငယ်လေးက ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား?”
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးသည် လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ကို ပိတ်ဆို့ရန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ သူသည် အခြေအနေကို လက်မလျှော့သေးပေ။ သူသည် မိမိ၏ အသက်စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် မောင်းနှင်လိုက်ပြီး သူတော်စင်အမှတ်တံဆိပ်မှတစ်ဆင့် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အချက်ပေးလိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် ချိုင့်ဝှမ်းအထက် ကောင်းကင်ယံ၌ ရုတ်တရက်ဆိုသလို လေထုမှာ တုန်ခါသွားသည်။ ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို ဖိချလိုက်သည်။
“ဘယ်သူလဲ!” ဝတ်ရုံနီဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားလှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုအလင်းတန်းကြားမှ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာသည်။
“ငါ့ရဲ့ လူငယ်လေးကို ဒုက္ခပေးရဲတဲ့ အထိပဲလား။ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းက လူတွေက တကယ်ပဲ အသက်မရှည်ချင်ကြတော့ဘူး ထင်တယ်!”
အေးစက်စက်နှင့် တည်ငြိမ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံသည် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှန်ထျန်း သည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။
“အဒေါ်ကြီး၊ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ!”
ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစကို ရှာဖွေနေသည့် ရှန်ထျန်း ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်နေသည်။ သူသည် လက်ရှိအခြေအနေကို အကောင်းဆုံး အသုံးချကာ အသက်ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
“မင်းရဲ့ ရွှေကိုယ်ခန္ဓာက ငါတို့အတွက်တော့ အကောင်းဆုံး ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းပဲ။ မင်းကို သတ်ပြီးရင် မင်းရဲ့ အနှစ်သာရတွေကို စုပ်ယူပြီး ငါတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ အသုံးပြုရမယ်။ ဟားဟားဟား!”
ဝတ်ရုံနီဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အသံမှာ တောင်ကြားတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူ့စကားအဆုံးတွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူများ၏ အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ပတ်လည်တွင် မည်းမှောင်နေသော စွမ်းအားအစုအဝေးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူသည် အခြေအနေကို အကဲခတ်လိုက်ရာ သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် အစီအရင်၏ အားနည်းချက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“အဒေါ်ကြီးရေ၊ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ပဲ အသက်ဆုံးရှုံးရတော့မှာ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်သာ ဒီမှာ သေသွားခဲ့ရင် နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် တွေလည်း အလကား ဖြစ်သွားတော့မှာပဲ။ အဲဒီတော့ အမြန်ဆုံး လာကယ်ပါတော့!”
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော လက်ဝါးချက်ကို အစီအရင်၏ အားနည်းချက်ဆီသို့ အားကုန်ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း!”
ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ အနက်ရောင် အစီအရင်တံတိုင်းမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ သို့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။
“အလကားပါပဲ။ ငါတို့ရဲ့ အစီအရင်ကို မင်းလို လူငယ်လေးက ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား?”
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးသည် လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ကို ပိတ်ဆို့ရန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ သူသည် အခြေအနေကို လက်မလျှော့သေးပေ။ သူသည် မိမိ၏ အသက်စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် မောင်းနှင်လိုက်ပြီး သူတော်စင်အမှတ်တံဆိပ်မှတစ်ဆင့် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အချက်ပေးလိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် ချိုင့်ဝှမ်းအထက် ကောင်းကင်ယံ၌ ရုတ်တရက်ဆိုသလို လေထုမှာ တုန်ခါသွားသည်။ ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို ဖိချလိုက်သည်။
“ဘယ်သူလဲ!” ဝတ်ရုံနီဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားလှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုအလင်းတန်းကြားမှ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာသည်။
“ငါ့ရဲ့ လူငယ်လေးကို ဒုက္ခပေးရဲတဲ့ အထိပဲလား။ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းက လူတွေက တကယ်ပဲ အသက်မရှည်ချင်ကြတော့ဘူး ထင်တယ်!”
အေးစက်စက်နှင့် တည်ငြိမ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံသည် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှန်ထျန်း သည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။
“အဒေါ်ကြီး၊ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ!”