“အေးလေ၊ မင်းတို့ကလည်း အဲဒီလောက်ထိ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မလိုပါဘူး။ ငါတို့က ဂိုဏ်းမြို့ မှာ တကယ်ကို ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်တဲ့သူတွေပါ။ မင်းတို့ကို ငါတို့က လက်ကမ်းကြိုဆိုနေတာပါ၊ ဟုတ်တယ်မလား ယွမ်ဒီ?”
ရှန်ထျန်း က ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အပြုံးသည် အလွန်ပင် နွေးထွေးပြီး ရိုးသားပုံပေါက်နေသဖြင့် ကုန်းမန်း နှင့် အခြားသူများမှာမူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ယွမ်ဒီ က ခေါင်းကို အသာညိတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တာပေါ့။ ငါတို့က ဂိုဏ်းမြို့ မှာ တကယ်ကို ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်ပါတယ်။ မင်းတို့သာ အေးအေးဆေးဆေး နေမယ်ဆိုရင် ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။”
ကုန်းမန်း နှင့် သူ၏နောက်လိုက်များမှာမူ စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောရဲတော့ပေ။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး အသက်ရှူပင် မှန်မှန်မရှူနိုင်တော့သလို ခံစားနေရသည်။ ရှန်ထျန်း ၏ အပြုံးသည် သူတို့အမြင်တွင် မိစ္ဆာ တစ်ကောင်၏ အပြုံးထက်ပင် ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။
ရှန်ထျန်း က ယင်ယန်မိစ္ဆာထိုးဖောက်သေနတ် ကို လက်ထဲတွင် လှည့်ပတ်ကစားနေရင်း သူတို့ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။
“ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တောင့်တင်းနေကြတာလဲ? ငါတို့က မင်းတို့ကို အတင်းအကျပ် ဘာမှလုပ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ မင်းတို့ဆီမှာရှိတဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းလေးတွေကိုပဲ ခဏငှားသုံးချင်တာပါ။ ဒါကို မင်းတို့ကလည်း စေတနာအပြည့်နဲ့ ပေးအပ်မှာပါ၊ ဟုတ်တယ်မလား?”
ကုန်းမန်း က တံတွေးကို အနိုင်နိုင်မြိုချလိုက်ပြီး စကားကို အခက်သား ပြောလိုက်ရသည်။
“ကျုပ်… ကျုပ်တို့နားလည်ပါပြီ။ ကျုပ်တို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အကုန်လုံး ပေးအပ်ပါ့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်တို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ။”
ရှန်ထျန်း က ကျေနပ်သလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ။ အဲဒါမှ ငါတို့ ဂိုဏ်းမြို့ ရဲ့ မိတ်ဆွေစစ်တွေပေါ့။”
ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် အတွင်းရှိ တောင်တန်းများကြားတွင် ထူးခြားစွာ တည်ဆောက်ထားသည့် ကြီးမားသော ဂူတစ်ဂူ ရှိလေသည်။
ထိုဂူ၏ဝင်ပေါက်မှာ သိပ်မကြီးမားလှသော်လည်း အတွင်းဘက်သို့ မီတာအနည်းငယ်မျှ ဝင်သွားသည်နှင့် ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်သွားသည်။
ဂူအတွင်း၌ မြေအောက်နန်းတော်ကြီးတစ်ခု ပုန်းကွယ်နေသည်။
ဤမြေအောက်နန်းတော်ကြီးမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး စကျင်ကျောက်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သည့် ထူးခြားသော ကျောက်တုံးများဖြင့် တစ်ခုလုံးကို ထွင်းထုတည်ဆောက်ထားသည်။ အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။
နန်းတော်ရှေ့တွင် ငွေရောင်ဝံပုလွေကြီး ၁၈ ကောင် ဝပ်နေကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အလွန်အားကောင်းသည့် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှင့်နေကြသည်။
နန်းတော်၏ ပင်မတံခါးအထက်တွင် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ရွှေရောင်ဖြင့် ရေးသားထားသော စာလုံးသုံးလုံးမှာ "လက်နက်တစ်ထောင်နန်းတော်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ကျွီ~
နန်းတော်၏ ပင်မတံခါးများ ပွင့်လာသည်။
လူအုပ်စုတစ်စုနှင့် ငှက်ငါးကောင်တို့ နန်းတော်ထဲမှ ထွက်လာကြသည်။
သူတို့မှာ ရှန်ထျန်း နှင့် သူ၏အပေါင်းအပါများပင် ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ဤလက်နက်တစ်ထောင်နန်းတော်အတွင်း၌ လေ့ကျင့်မှုများကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ယွမ်ဒီ ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ရွှေရောင်သန်းနေသည့် အလင်းဝိုင်းကို ကြည့်ရင်း ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
ဟုတ်ပေသည်။ ဤလက်နက်တစ်ထောင်နန်းတော်မှာ ယွမ်ဒီ ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်နေသော ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။
ရှေးခေတ်ကာလက ဤနန်းတော်ကို လှည့်လည်သွားလာနေသော လက်နက်တစ်ထောင်သူတော်စင်က အလွန်ပင် ပင်ပန်းကြီးစွာ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အရည်အချင်းအရှိဆုံးသော ဆက်ခံသူကို စမ်းသပ်ရွေးချယ်ရန်အတွက် အထူးရည်ရွယ်၍ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဤလက်နက်တစ်ထောင်သူတော်စင်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ဖြင့် ထင်ရှားသူမဟုတ်သော်လည်း လက်နက်ပြုလုပ်ခြင်းပညာရပ်တွင်မူ အလွန်ပင် ထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အစွမ်းထက်သည့် အရုပ်များကို ဖန်တီးရာတွင် အထူးကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဒဏ္ဍာရီများအရ လက်နက်တစ်ထောင်သူတော်စင်သည် သူ၏ အထွတ်အထိပ်ကာလတွင် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရှိ ငွေရောင်နဂါးရုပ် ၁၈ ရုပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူတော်စင်တစ်ပါးကိုပင် အပိုင်းပိုင်းအစအစ ဖြစ်သွားအောင် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။
သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် တွင်မူ သူတော်စင်တစ်ပါးဖြစ်နေပါကလည်း မသေနိုင်ဟု အာမခံချက်မရှိပေ။
နောက်ဆုံးတွင် လက်နက်တစ်ထောင်သူတော်စင်သည် ရန်သူတို့၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး ဤအမွေအနှစ်နန်းတော်ကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဤနန်းတော်ကို ယွမ်ဒီ ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အဖွဲ့ကို လက်နက်တစ်ထောင်နန်းတော်ဆီသို့ အချိန်မတိုင်မီ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး စမ်းသပ်မှုအားလုံးကို အတင်းအကျပ် ကျော်ဖြတ်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် လွယ်ကူရသလဲဟု မမေးပါနှင့်။ အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ယွမ်ဒီ ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဇာတ်ညွှန်းကို ကြိုတင်ဖတ်ရှုထားပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
မူလဇာတ်ညွှန်းတွင် ယွမ်ဒီ သည် အရုပ်များ၏ အားနည်းချက်ကို မတွေ့ရှိခင်အထိ အချိန်အတော်ကြာ ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ရှန်ထျန်း ကမူ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အချက်ကျကျ ထိမှန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ယွမ်ဒီ ပင်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ကို မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လျက်ဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
သူသည် အမှန်ပင် အစ်ကိုကြီး ရှန်ထျန်း ဖြစ်သည်။ Qi သန့်စင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို အားဖြည့်ခြင်းတို့တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းရုံသာမကဘဲ အရုပ်များအကြောင်းကိုလည်း ဤမျှ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားသေးသည်။
သူမလုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး! သူသည် တပည့်အားလုံးအတွက် အမှန်ပင် ပြီးပြည့်စုံသော အတုယူစရာ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။
“အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လမ်းပြမီးရှူးတန်ဆောင်ပါပဲ!”
“ယွမ်ဒီ၊ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားအသိစိတ်က သာမန်လူတွေထက် သဘာဝအတိုင်း ပိုပြီးအားကောင်းတယ်။ မင်းအနေနဲ့ ယင်ယန်မိစ္ဆာထိုးဖောက်သေနတ် တွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အများအပြား ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။”
“ဒီလက်နက်တစ်ထောင်ကျမ်းရဲ့ အဓိကအချက်က အရာဝတ္ထုတွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဘယ်လိုထိန်းချုပ်ရမလဲဆိုတာပဲ။ ဒါက မင်းအတွက် အလွန်သင့်လျော်တယ်။ အခုကစပြီး ဒါကို သေချာလေ့လာရမယ်။”
ရှန်ထျန်း က ယွမ်ဒီ ကို အကြံပေးရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။
မူလက ယွမ်ဒီ သည် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ သုံးစွဲခဲ့ရပြီး ရမှတ်ကောင်းကောင်း မရခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် ယွမ်ဒီ သည် လက်နက်တစ်ထောင်ကျမ်း လေးစောင်တွဲ၏ ပထမနှစ်စောင်ကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။ အပြည့်အစုံ ရမလာခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း သည် ဖြစ်ပျက်မည့်အရာများကို သိရှိထားပြီးသားဖြစ်သည့်အပြင် ယွမ်ဒီ ထက် ပိုမိုအားကောင်းသူဖြစ်သောကြောင့် စမ်းသပ်မှုအားလုံးကို အချိန်အနည်းဆုံးဖြင့် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ကျမ်းတစ်ခုလုံးကို အလွယ်တကူ ရရှိခဲ့ပြီး လက်နက်တစ်ထောင်သူတော်စင်၏ ရွေးချယ်ခံဆက်ခံသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ယခုအခါ တိုကင်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ သူ့အား လက်နက်တစ်ထောင်နန်းတော်၏ ပိုင်ရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသည့် တိုကင်ဖြစ်သည်။
ဤတိုကင်ရှိနေသရွေ့ သူသည် နန်းတော်အတွင်းရှိ လက်နက်အားလုံးကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုနှင့်ပင် တန်ဖိုးချင်း မတိမ်းမယိမ်း ဖြစ်သည်။ ရှန်ထျန်း သည် သူရရှိလိုက်သည့်အပေါ် အလွန်ပင် ကျေနပ်နေသည်။ ပို၍ပျော်ရွှင်ရသည်မှာ ဤကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးကို ရရှိပြီးနောက် သူ၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခြင်းပင်။
လက်ဖြင့် အမှတ်အသားအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် ကြီးမားသော လက်နက်တစ်ထောင်နန်းတော်ကို တိုကင်အတွင်းသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ငွေရောင်ဝံပုလွေ ၁၈ ကောင်ကိုလည်း သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ်မှ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
“ညီလေး ယွမ်ဒီ၊ ဒီငွေရောင်ဝံပုလွေရုပ် ၁၈ ရုပ်က ရွှေအနှစ်သာရအဆင့်မှာ ရှိတယ်။”
“မင်းသာ သူတို့ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အရှေ့ဘက်တောအုပ် ရဲ့ ရွှေအနှစ်သာရစာရင်းဝင် ထူးချွန်သူအားလုံးကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်!”
“ငါတို့အားလုံးထဲမှာ ဒီဝံပုလွေတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်လောက်တဲ့ အားကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ရှိတာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။”
“ဒီငွေရောင်ဝံပုလွေ ၁၈ ကောင်ကို မင်းကို ဒီနေ့ပေးလိုက်မယ်။ ငါတို့ရဲ့ ရှေးခေတ်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို မင်း အရှက်မကွဲစေရဘူးလို့ မျှော်လင့်တယ်။”
ယွမ်ဒီ သည် ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြုံးပြနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
ဤငွေရောင်ဝံပုလွေရုပ် ၁၈ ရုပ်မှာ ရွှေအနှစ်သာရအဆင့်သာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဖန်တီးရာတွင် သုံးထားသည့် ပစ္စည်းများမှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားကြောင်း ထောက်ပြရပေမည်။
သူသာ ဤဝံပုလွေ ၁၈ ကောင်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက “ငွေရောင်ဝံပုလွေအုပ် အမဲလိုက်တိုက်ကွက်” ကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို များစွာ တိုးတက်စေလိမ့်မည်။
သာမန် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ဤငွေရောင်ဝံပုလွေ ၁၈ ကောင်၏ စနစ်တကျ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
သူသာ ဤဝံပုလွေများကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ယွမ်ဒီ ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆမတန် တိုးတက်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး။ ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်!”
ရှန်ထျန်း သည် ယွမ်ဒီ ၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို ခေါင်းညိတ်၍ လက်ခံလိုက်သည်။
“နောက်တစ်ခုက ယွမ်ဒီ၊ မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ရပ်တန့်သွားတာကို ငါမမြင်ချင်ဘူး။ မင်းက ပေါက်ကွဲစေတတ်တဲ့ အဆောင်တွေ၊ ယင်ယန်မိစ္ဆာထိုးဖောက်သေနတ် တွေနဲ့ ဒီအရုပ်တွေကို လေ့လာဖို့ စိတ်ဝင်စားနေတာပဲ။ ပြီးတော့ ဒါတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆန့်ကျင်နေတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။”
ယွမ်ဒီ သည် အတွေးနက်သွားသည်။ သို့သော် သူသည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ရှုထောင့်ကို မြင်နိုင်ရန် တစ်စုံတစ်ခုက ပိတ်ပင်ထားသလို ခံစားနေရသည်။
သူသည် မျက်လုံးများကို ပိုမိုဖွင့်ဟလိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးအား ကိုးကွယ်သကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ “အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ချက်လေး ပေးပါဦး။”
ရှန်ထျန်း က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ “အဲဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်။ မင်းစိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် အဲဒီအရုပ်တွေရဲ့ စွမ်းရည်ကို တိုးမြှင့်ဖို့အတွက် ယင်ယန်မိစ္ဆာထိုးဖောက်သေနတ် လိုမျိုး လက်နက်တွေကို ပေါင်းစပ်ကြည့်ပါ။ မင်းမျှော်လင့်မထားတဲ့ ရလဒ်ကောင်းတွေ ထွက်လာနိုင်တယ်။” ယွမ်ဒီ သည် ထိုစကားကို ဆင်ခြင်နေမိသည်။
အစ်ကိုကြီးက ပေါက်ကွဲစေတဲ့ ပညာရပ်တွေကို သုံးပြီး ဒီအရုပ်တွေကို အဆင့်သစ်တစ်ခုဆီ ပို့ဆောင်စေချင်တာလား?
သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အရောင်တောက်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဟူး!
ငါးရက်လုံးလုံး အချိန်ပေးပြီးနောက် သူသည် သူ၏ အပေါင်းအပါများ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးများကို နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းပေးနိုင်ခဲ့ပြီ။
တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှန်ထျန်း ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ အလင်းဝိုင်းမှာ မူလက အနီတစ်ဝက်၊ အစိမ်းတစ်ဝက်မှ ယခုအခါ အနီရောင်များပြီး အစိမ်းရောင်အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း မှာမူ စိတ်မအေးနိုင်သေးပေ။ သူ၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများ လျော့ကျသွားသော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာသော ကံဆိုးမှုများနှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။
ယခင်က မြူခိုးလွင်ပြင်တွင် ရှန်ထျန်း သည် အလွန်အကဲခတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းစဉ်က သူ၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများ လျော့ကျသွားသောကြောင့် နတ်ဘုရားကြိုးနွယ်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံရပြီး မြူခိုးချိုင့်ဝှမ်းသို့ ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရသည်ကို ထောက်ပြရပေမည်။
အကယ်၍ ရှန်ထျန်း ၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးကို အချိန်မီ တိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည့် Zhao Hao ၏ ဆရာသာ မသေဆုံးခဲ့ပါက သူ အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အဘယ်ကြောင့် အန္တရာယ်တစ်ခုမျှ မကြုံတွေ့ရသနည်း? သူသည် အဆင့်တက်လှမ်းခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများ လျော့ကျခဲ့သော်လည်းပေါ့။
သူသည် အလွန်သတိထားနေ၍ ဖြစ်နိုင်ပါသလား? မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အန္တရာယ်တစ်ခုမျှ မကြုံတွေ့ရခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။
ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း ၏ ပို့ဆောင်ရေးကျောက်စိမ်းတံဆိပ်မှာ ပိုမိုနွေးထွေးလာပြီး လေထဲသို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။
လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ တင်းမာသွားကြသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် အတွင်းရှိ အထူးကာလမှာ ပြီးဆုံးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းဖြစ်သည်။
စစ်မြေပြင်၏ အတွင်းပိုင်းဒေသများမှ အုပ်စိုးရှင်ကြီးများမှာ မကြာမီ ပြန်လာကြတော့မည်။ ဝိညာဉ်မဲ့သတ္တဝါများဖြစ်ကြသည့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်နှင့် အောက်ရှိသူများမှာ နောက်ထပ် ဘေးကင်းတော့မည် မဟုတ်ပေ။
လူတိုင်းသည် ပို့ဆောင်ရေးကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းပြီး အိမ်သို့ ပြန်ကြရမည်။
“ငါတို့ အိမ်ပြန်ရတော့မယ်။” ရှန်ထျန်း သည် ပို့ဆောင်ရေးကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ထဲသို့ မှော်စွမ်းအင်အချို့ကို တည်ငြိမ်စွာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ သူသည် ကုန်းမန်း၊ Jin Yu နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မိတ်ဆွေတို့၊ အနာဂတ်မှာ အခွင့်အခါသင့်ရင် နတ်ဘုရားခိုင်မာမှုသန့်စင်ရာမြေကို ဧည့်သည်အဖြစ် လာရောက်လည်ပတ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။”
ကုန်းမန်း သည် ရှန်ထျန်း ကို လွမ်းဆွတ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ရှင်လည်း ကျွန်မတို့ဆီကို အချိန်မရွေး ဧည့်သည်အဖြစ် လာနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့က လက်ကမ်းကြိုဆိုနေမှာပါ။”
Jin Yu မှာမူ အနည်းငယ် အားနာသွားသည်။ သူတို့သာ တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပါက... နောက်တစ်ခါ ထပ်မတွေ့တာကမှ ပိုကောင်းဦးမည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ပို့ဆောင်ရေးကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ထဲသို့ မှော်စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှန်ထျန်း သည် သူ့ကိုယ်သူ ဆွဲငင်ခံနေရသည့် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့ရှေ့တွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။ အာကာသနှင့် အချိန်တို့သည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ပြောင်းလဲနေသကဲ့သို့ပင်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် အတွင်း၌ ရှိနေစဉ် တစ်လျှောက်လုံး သူသည် အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူသည် အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့ပေသည်။
သူသာ ဘေးကင်းစွာဖြင့် ပြန်ရောက်နိုင်မည်ဆိုပါက ဤ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် စမ်းသပ်မှုတွင် သူသည် အကြီးမားဆုံးသော အောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်!
တစ်စက္ကန့်...
နှစ်စက္ကန့်... သုံးစက္ကန့်... ပို့ဆောင်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း တောင့်တင်းသွားသည်။
ဤနေရာမှာ ဂိုဏ်းမြို့ ဖြစ်ပုံမရပေ!
ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြုံးပြနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
ဤငွေရောင်ဝံပုလွေရုပ် ၁၈ ရုပ်မှာ ရွှေအနှစ်သာရအဆင့်သာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဖန်တီးရာတွင် သုံးထားသည့် ပစ္စည်းများမှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားကြောင်း ထောက်ပြရပေမည်။
သူသာ ဤဝံပုလွေ ၁၈ ကောင်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက “ငွေရောင်ဝံပုလွေအုပ် အမဲလိုက်တိုက်ကွက်” ကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို များစွာ တိုးတက်စေလိမ့်မည်။
သာမန် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ဤငွေရောင်ဝံပုလွေ ၁၈ ကောင်၏ စနစ်တကျ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
သူသာ ဤဝံပုလွေများကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ယွမ်ဒီ ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆမတန် တိုးတက်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး။ ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်!”
ရှန်ထျန်း သည် ယွမ်ဒီ ၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို ခေါင်းညိတ်၍ လက်ခံလိုက်သည်။
“နောက်တစ်ခုက ယွမ်ဒီ၊ မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ရပ်တန့်သွားတာကို ငါမမြင်ချင်ဘူး။ မင်းက ပေါက်ကွဲစေတတ်တဲ့ အဆောင်တွေ၊ ယင်ယန်မိစ္ဆာထိုးဖောက်သေနတ် တွေနဲ့ ဒီအရုပ်တွေကို လေ့လာဖို့ စိတ်ဝင်စားနေတာပဲ။ ပြီးတော့ ဒါတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆန့်ကျင်နေတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။”
ယွမ်ဒီ သည် အတွေးနက်သွားသည်။ သို့သော် သူသည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ရှုထောင့်ကို မြင်နိုင်ရန် တစ်စုံတစ်ခုက ပိတ်ပင်ထားသလို ခံစားနေရသည်။
သူသည် မျက်လုံးများကို ပိုမိုဖွင့်ဟလိုက်ပြီး ရှန်ထျန်း ကို နတ်ဘုရား တစ်ပါးအား ကိုးကွယ်သကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ “အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ချက်လေး ပေးပါဦး။”
ရှန်ထျန်း က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ “အဲဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်။ မင်းစိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် အဲဒီအရုပ်တွေရဲ့ စွမ်းရည်ကို တိုးမြှင့်ဖို့အတွက် ယင်ယန်မိစ္ဆာထိုးဖောက်သေနတ် လိုမျိုး လက်နက်တွေကို ပေါင်းစပ်ကြည့်ပါ။ မင်းမျှော်လင့်မထားတဲ့ ရလဒ်ကောင်းတွေ ထွက်လာနိုင်တယ်။” ယွမ်ဒီ သည် ထိုစကားကို ဆင်ခြင်နေမိသည်။
အစ်ကိုကြီးက ပေါက်ကွဲစေတဲ့ ပညာရပ်တွေကို သုံးပြီး ဒီအရုပ်တွေကို အဆင့်သစ်တစ်ခုဆီ ပို့ဆောင်စေချင်တာလား?
သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အရောင်တောက်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဟူး!
ငါးရက်လုံးလုံး အချိန်ပေးပြီးနောက် သူသည် သူ၏ အပေါင်းအပါများ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးများကို နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းပေးနိုင်ခဲ့ပြီ။
တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှန်ထျန်း ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ အလင်းဝိုင်းမှာ မူလက အနီတစ်ဝက်၊ အစိမ်းတစ်ဝက်မှ ယခုအခါ အနီရောင်များပြီး အစိမ်းရောင်အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း မှာမူ စိတ်မအေးနိုင်သေးပေ။ သူ၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများ လျော့ကျသွားသော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာသော ကံဆိုးမှုများနှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။
ယခင်က မြူခိုးလွင်ပြင်တွင် ရှန်ထျန်း သည် အလွန်အကဲခတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းစဉ်က သူ၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများ လျော့ကျသွားသောကြောင့် နတ်ဘုရား ကြိုးနွယ်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံရပြီး မြူခိုးချိုင့်ဝှမ်းသို့ ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရသည်ကို ထောက်ပြရပေမည်။
အကယ်၍ ရှန်ထျန်း ၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးကို အချိန်မီ တိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည့် Zhao Hao ၏ ဆရာသာ မသေဆုံးခဲ့ပါက သူ အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အဘယ်ကြောင့် အန္တရာယ်တစ်ခုမျှ မကြုံတွေ့ရသနည်း? သူသည် အဆင့်တက်လှမ်းခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများ လျော့ကျခဲ့သော်လည်းပေါ့။
သူသည် အလွန်သတိထားနေ၍ ဖြစ်နိုင်ပါသလား? မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အန္တရာယ်တစ်ခုမျှ မကြုံတွေ့ရခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။
ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း ၏ ပို့ဆောင်ရေးကျောက်စိမ်းတံဆိပ်မှာ ပိုမိုနွေးထွေးလာပြီး လေထဲသို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။
လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ တင်းမာသွားကြသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် အတွင်းရှိ အထူးကာလမှာ ပြီးဆုံးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းဖြစ်သည်။
စစ်မြေပြင်၏ အတွင်းပိုင်းဒေသများမှ အုပ်စိုးရှင်ကြီးများမှာ မကြာမီ ပြန်လာကြတော့မည်။ မိစ္ဆာ မဲ့သတ္တဝါများဖြစ်ကြသည့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်နှင့် အောက်ရှိသူများမှာ နောက်ထပ် ဘေးကင်းတော့မည် မဟုတ်ပေ။
လူတိုင်းသည် ပို့ဆောင်ရေးကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းပြီး အိမ်သို့ ပြန်ကြရမည်။
“ငါတို့ အိမ်ပြန်ရတော့မယ်။” ရှန်ထျန်း သည် ပို့ဆောင်ရေးကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ထဲသို့ မှော်စွမ်းအင်အချို့ကို တည်ငြိမ်စွာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ သူသည် ကုန်းမန်း၊ Jin Yu နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မိတ်ဆွေတို့၊ အနာဂတ်မှာ အခွင့်အခါသင့်ရင် နတ်ဘုရားခိုင်မာမှုသန့်စင်ရာမြေကို ဧည့်သည်အဖြစ် လာရောက်လည်ပတ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။”
ကုန်းမန်း သည် ရှန်ထျန်း ကို လွမ်းဆွတ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ရှင်လည်း ကျွန်မတို့ဆီကို အချိန်မရွေး ဧည့်သည်အဖြစ် လာနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့က လက်ကမ်းကြိုဆိုနေမှာပါ။”
Jin Yu မှာမူ အနည်းငယ် အားနာသွားသည်။ သူတို့သာ တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပါက... နောက်တစ်ခါ ထပ်မတွေ့တာကမှ ပိုကောင်းဦးမည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ပို့ဆောင်ရေးကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ထဲသို့ မှော်စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှန်ထျန်း သည် သူ့ကိုယ်သူ ဆွဲငင်ခံနေရသည့် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့ရှေ့တွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။ အာကာသနှင့် အချိန်တို့သည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ပြောင်းလဲနေသကဲ့သို့ပင်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် အတွင်း၌ ရှိနေစဉ် တစ်လျှောက်လုံး သူသည် အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူသည် အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့ပေသည်။
သူသာ ဘေးကင်းစွာဖြင့် ပြန်ရောက်နိုင်မည်ဆိုပါက ဤ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် စမ်းသပ်မှုတွင် သူသည် အကြီးမားဆုံးသော အောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်!
တစ်စက္ကန့်...
နှစ်စက္ကန့်... သုံးစက္ကန့်... ပို့ဆောင်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း တောင့်တင်းသွားသည်။
ဤနေရာမှာ ဂိုဏ်းမြို့ ဖြစ်ပုံမရပေ!
ဤနေရာကား မည်သို့မျှ ဂိုဏ်းမြို့ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ!
ရှန်ထျန်း ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူရောက်ရှိနေသည့်နေရာမှာ ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် နေမင်းကြီးမှာ အလွန်ပင် ပူပြင်းစွာ ထိန်လင်းနေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အပူလှိုင်းများ တရိပ်ရိပ် တက်လာနေသည်။
“ဒါ... ဒါ ဘယ်နေရာလဲ။”
ရှန်ထျန်း ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက်မျှ ခုန်လှုပ်သွားသည်။ ပို့ဆောင်ရေးကျောက်စိမ်းတံဆိပ်က သူ့ကို ဂိုဏ်းမြို့သို့ ပို့ဆောင်ပေးရမည် မဟုတ်ပါလော။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဆိတ်ညံပြီး ပူပြင်းလှသော သဲကန္တာရထဲသို့ ရောက်နေရသနည်း။
သူသည် ပို့ဆောင်ရေးကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ထုတ်ယူ၍ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ထိုကျောက်စိမ်းတံဆိပ်မှာ ယခုအခါတွင် ပုံမှန်အတိုင်း အေးစက်နေပြီး မည်သည့်မှော်စွမ်းအင်မှ ရှိတော့ပုံမပေါ်ပေ။ ၎င်းမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။
“ပို့ဆောင်ရေးလမ်းကြောင်းက လွဲချော်သွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ ပို့ဆောင်ရေးလမ်းကြောင်းကို ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်လိုက်တာလား။”
သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှပြီး အသက်ရှူရသည်မှာပင် ခက်ခဲနေသည်။ ဤနေရာမှာ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားလှသည်။
ရုတ်တရက်ပင် ဝေးလံသော သဲကန္တာရအစွန်းတစ်ဖက်မှ အလွန်အားကောင်းလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူသည် ဤအရှိန်အဝါကို ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ... မိစ္ဆာ များ၏ အရှိန်အဝါပင်တည်း။
သူ့ရှေ့တွင် သဲမုန်တိုင်းများ တဟုန်းဟုန်း တိုက်ခတ်လာပြီး သဲမှုန်များကြားမှ အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရိပ်မှာ အလွန်ကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ ကံတရားက ဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားနေတာလား။”
သူသည် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် မှ လွတ်မြောက်လာသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ပိုမိုကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခုနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံနေရပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။