ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် နယ်မြေ၏ အစွန်းတစ်ဖက်တွင် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောကြီးသည် ဝေဟင်၌ ရပ်တန့်နေပြီး လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို အပြည့်အဝ ဖမ်းစားထားလေသည်။
ဂရိုတိုဟဲဗင်းနယ်မြေနှင့် ကောင်းချီးပေးထားသောနယ်မြေများမှ တပည့်အများအပြားသည် ထိုပျံသန်းရေးသင်္ဘောကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း အလွန်ပင် မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။
ထိုသို့သော ပျံသန်းရေးကိရိယာမျိုးမှာ အလွန်ရှားပါးသည့် စစ်ရေးအရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသောမြေများသာလျှင် ပိုင်ဆိုင်အသုံးပြုနိုင်စွမ်းရှိသည်။
ထိုတပည့်အများစုမှာမူ အနီးဆုံးမြို့သို့ တယ်လီပို့စက်ဝိုင်းဖြင့် ရောက်လာပြီးနောက် ထိုနေရာသို့ ဓားပျံစီး၍ လာခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
လမ်းခရီးတွင် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းနှင့် လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သည့် ရာသီဥတုဆိုးရွားမှုများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် သူတို့အတွက်မှာ အလွန်ပင် ခရီးပန်းခဲ့ရသည်။
သူတို့သည် ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့်မှ တပည့်များကို ကြည့်ကာ သာမန်လူများက ဇိမ်ခံကားပိုင်ရှင်များကို ငေးကြည့်သကဲ့သို့ မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။
“ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့် သန့်ရှင်းသောမြေက နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့? အချိန်ကိုက်ပဲ။”
“သန့်ရှင်းသောမြေဖြစ်နေတာ ဘာထူးလို့လဲ? ငါတို့ကတော့ ဒီမှာ စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ!”
“ရှူး... အသံလျှော့ပါဦး။ သူတို့ကြားသွားဦးမယ်။”
“ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါတို့က အသံလွှင့်နည်းနဲ့ ပြောနေတာလေ။ သူတို့ မကြားနိုင်ပါဘူး!”
“ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့်ရဲ့ သူတော်စင်က အရမ်းတော်တယ်လို့ ကြားတယ်!”
“ဟားဟား! ငါတို့အားလုံးက ဖောင်ဒေးရှင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေပဲလေ။ ဘယ်လောက်များ တော်နိုင်မှာမို့လို့လဲ? ကောလာဟလတွေပဲ ဖြစ်မှာပါ!”
...
သင်္ဘောကြီး ဆင်းသက်လာသည်နှင့် လူအများက ဝိုင်းအုံလာကြသည်။
ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ၏ မင်းသမီးလေး လီလျန်အာ ပင်လျှင် ထိုလူအုပ်ထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။
နတ်သမီးလေး ကမူ သူမ၏ လှပသောမျက်နှာတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် သူမနောက်မှ ပြေးလိုက်လာသည်။
“လီလျန်အာ! ငါ့ရဲ့ အစ်ကို ရှန်အို ဘယ်မှာလဲ!”
လီလျန်အာ က သူမကို လျစ်လျူရှုထားသည်။ သူမ၏ ဆံပင်အစွန်းလေးက ခုန်ပေါက်နေပြီး သူမပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးနေသည်။ ရေဘူး၏ အပေါက်ကလေးပင်လျှင် ပန်းအိုးထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်နေ၏။
ဂရိုတိုဟဲဗင်းနယ်မြေများနှင့် ကောင်းချီးပေးထားသောနယ်မြေများမှ အဓိကတပည့်များလည်း စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။
သန့်ရှင်းသောမြေကြီးနှစ်ခု ဆုံတွေ့ချိန်တွင် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် စမ်းသပ်မှုကြီး တရားဝင်စတင်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။
ဗုန်း!
ပျံသန်းရေးသင်္ဘော ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် ထိခိုက်မှုကြောင့် ဖုန်မှုန့်များ ထောင်းခနဲ တက်လာသည်။
ဖြည်းညင်းစွာပင် ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့် သန့်ရှင်းသောမြေမှ အဖွဲ့ဝင်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆင်းလာကြသည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုများပင် ပါဝင်နေသည်။
အဟွတ်၊ အဟွတ်။ ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုများ ပါလာခြင်းမှာ ဆိုင်ရှင်စုန့် နှင့် ကွေ့ကုန်းကုန်း တို့က လိုက်ပါခွင့်တောင်းဆိုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ငယ်ရွယ်သောတပည့်များကြားတွင် လုံးဝမလိုက်ဖက်သည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။
“အို? ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့် သန့်ရှင်းသောမြေရဲ့ ဖောင်ဒေးရှင်းအဆင့်တပည့်တွေကြားမှာ ဘာလို့ အဘိုးကြီးတွေ ပါလာရတာလဲ?”
“ဒီလူတွေကို သန့်ရှင်းသောမြေက ဘယ်ကနေ ခေါ်လာလဲဆိုတာ ငါတော့ မသိဘူး။ လူအားနည်းနေလို့များလား?”
“မီးနိုင်ငံ မှာရှိတုန်းက သူတော်စင်အသစ်ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေလို့ ကြားတယ်။ သန့်ရှင်းသောမြေထဲ ရောက်တာနဲ့ အတွင်းပိုင်းတပည့်တွေ ဖြစ်သွားကြတာတဲ့။”
“ဝါး... လူတစ်ယောက်ကြောင့်နဲ့တင်လား?”
“ဒါဆိုရင်တော့ စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ! သူတို့က သန့်ရှင်းသောမြေနဲ့ အဆက်အသွယ်ကောင်းနေတာကိုး!”
“အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ သူတော်စင်ဆိုတာကလည်း သူ့ဆွေမျိုးတွေကို အကျိုးပြုဖို့ပဲ ကြိုးစားနေတာကိုး! အောက်တန်းကျလိုက်တာ!”
...
ဂရိုတိုဟဲဗင်းနယ်မြေများနှင့် ကောင်းချီးပေးထားသောနယ်မြေများမှ တပည့်များက တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။
သူတို့သည် မိမိတို့ဂိုဏ်းများတွင် ထိပ်တန်းဖောင်ဒေးရှင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြသဖြင့် ဂုဏ်ယူနေကြသည်မှာ မဆန်းပေ။
ထို့ကြောင့် မိမိတို့ထက် သာလွန်သူများနှင့် တွေ့သည့်အခါ ချက်ချင်းပင် မနာလိုဖြစ်လာကြသည်။
“ငါက ဒီလောက်တော်တာကို ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့်က ငါ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး အခုတော့ ငါ့အစား အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်တယ်ပေါ့?” ဟူသော အတွေးများက သူတို့စိတ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်နေသည်။
သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို အခြားသူများထက် သာလွန်သည်ဟု ယုံကြည်ထားသဖြင့် ဤအခြေအနေမှာ မမျှတဟု ခံစားနေရသည်။
သူတို့သည် သူတော်စင်နှင့် မတွေ့ဖူးသေးသော်လည်း သူ့အပေါ် အမြင်မကြည်ဖြစ်နေကြသည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ ဤတပည့်များသည် သန့်ရှင်းသောမြေမှ အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် သူတော်စင်များရှေ့တွင်မူ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ပြုမူကြသည်။
ယွမ်ဒီ သည် ဖောင်ဒေးရှင်းအဆင့်တပည့် (၁၀၈) ဦးကို ဦးဆောင်၍ သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။
သို့သော် လူတိုင်းမျှော်လင့်နေသော ရှန်ထျန်း ပေါ်မလာသေးပေ။
လျိုထိုင်ရီ နှင့် ဆိုင်ရှင်စုန့် တို့သည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ‘ငါတို့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးအတွက် ဒီလောက်နဲ့ မခမ်းနားသေးဘူးလား’ ဟု တွေးလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အလံတစ်ချောင်းစီကို ထုတ်ကာ တပည့်များရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကြသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့် တပည့်များသည် သူတို့၏ ရှည်လျားသောဓားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ဓားများက လေထဲတွင် လွင့်ပျံသွားသည်။
မကြာမီပင် ထိုဓားများသည် လေထဲတွင် “ထျန်း” (ကောင်းကင်) ဟူသော စာလုံးပုံသဏ္ဍာန် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါနေသည်။
“အင်မော်တယ်များကြားတွင် အထွတ်အထိပ်၊ ကမ္ဘာမြေ၏ ဂုဏ်ယူစရာ! သူ့နောက်ကို နေ့စဉ်လိုက်ပါလျှင် အင်မော်တယ်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိမည်!
“ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့် သန့်ရှင်းသောမြေမှ ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ တို့က အစ်ကိုကြီးသူတော်စင်ကို ကြိုဆိုပါ၏!”
ဗုန်း!
ယင်ယန် လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် ကိုးခုက လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော မီးရှူးမီးပန်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ လျိုထိုင်ရီ နှင့် ဆိုင်ရှင်စုန့် တို့၏ အကြံပေးချက်ဖြင့် ယွမ်ဒီ ပြုလုပ်ထားသော အခမ်းအနားသုံး ပေါက်ကွဲမှုအဆောင်ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်၏ ခမ်းနားသော ပွဲဦးထွက်အတွက် အထောက်အကူဖြစ်မည်ဟု သူတို့ယုံကြည်ကြသည်။
မီးရှူးမီးပန်းများအပြီးတွင် သူတော်စင် ပေါ်လာလိမ့်မည်။ လူတိုင်းက သူ့အတွက် အားပေးကြလိမ့်မည်!
ဒါက သူတို့ပြောနေကြတဲ့ ခမ်းနားတဲ့ အဖွင့်ပွဲပဲ!
ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့်မှ တပည့်အများအပြားမှာ အခြားဂိုဏ်းများရှေ့တွင် ရှက်စရာကောင်းသည်ဟု ယူဆသဖြင့် အစပိုင်းတွင် လုပ်ဆောင်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသော်လည်း...
ယခုမူ လူတိုင်းက ဆန္ဒအလျောက် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။
အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ သူတို့၏ အစ်ကိုကြီးမှာ အလွန်ရက်ရောလွန်းသောကြောင့်ပင်!
ပျံသန်းရေးသင်္ဘော ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် သို့ မရောက်မီကပင် အစ်ကိုကြီး ယွမ်ဒီ သည် သူတော်စင်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် တစ်ပုလင်းစီကို တပည့်တစ်ဦးချင်းစီထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ဆိုသည်မှာ ဒဏ်ရာမှန်သမျှကို ကုသပေးနိုင်သည့် ဒဏ္ဍာရီလာပစ္စည်းဖြစ်သည်။
တစ်မီလီလီတာမျှသာ ဖြစ်ပါစေဦး၊ ၎င်းသည် အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။
ငွေကြေးမည်မျှနှင့်မျှ တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော ပစ္စည်းဖြစ်သည်။
သူတော်စင်သည် စမ်းသပ်မှုမစမီ တပည့်တစ်ဦးစီကို နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် တစ်ပုလင်းစီ အခမဲ့ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ရက်ရောလွန်းလှသည်။
လူတိုင်းက ထိုသို့သော ခေါင်းဆောင်မျိုးကို သဘောကျကြပြီး သူတို့အတွက် ရှက်စရာကောင်းသည်များကိုပင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်။
...
ထိုသို့ဖြင့် ယခုကဲ့သို့ပင် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
အခြားဂိုဏ်းများမှ ထူးချွန်သောတပည့်များ၊ အထူးသဖြင့် မိမိတို့ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းဖောင်ဒေးရှင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ပို၍ပင် မနာလိုဖြစ်လာကြပြီး မိမိတို့၏ ညီငယ်များကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
အခြားညီငယ်တွေ ဘာလုပ်နေလဲ ကြည့်စမ်း! သူတို့က သူတို့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို အများကြီး ကူညီနေကြတာ!
မင်းတို့ကရော! ငါ့အတွက် ဘာလုပ်ပေးဖူးလဲ!
ငါ အရမ်းမနာလိုဖြစ်တယ်၊ အရမ်းမနာလိုဖြစ်တယ်!
ထို ‘ဖျော်ဖြေတင်ဆက်မှု’ ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့ပို၍ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာကြပြီး တပည့်အများအပြားက တီးတိုးစကားများ ပြောဆိုလာကြသည်။
“သူက ဖောင်ဒေးရှင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူပဲလေ! သူကိုယ်သူ ဘယ်သူမှတ်နေလဲ? ဒါက နက်စန့်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ကြိုဆိုတာထက်တောင် ပိုခမ်းနားနေသေးတယ်!”
“ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့် သန့်ရှင်းသောမြေက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေမှာ ဘာကြောင့် ကျဆင်းလာလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ သူတို့လုပ်နေတာတွေကို ကြည့်လေ!”
“သူတော်စင်တောင် ဒီလောက် ဝါကြွားနေတာ။ တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာပဲ။”
“ဒီသူတော်စင်မှာ ထူးခြားတာ ဘာမှမရှိဘူးနဲ့တူတယ်!”
...
လူတိုင်းသည် သူတော်စင်အပေါ် အမြင်မကြည်လင် ဖြစ်နေကြသည်။
ပျံသန်းရေးသင်္ဘော၏ တံခါးပွင့်လာပြီး အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူတစ်ယောက် ထွက်လာသည်။
စကားပြောသံများ ရုတ်ချည်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ!
သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ သူသည် ဆံပင်ရှည်နှင့် ရုပ်ရည်ချောမောလှပသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကမ္ဘာလောကသို့ ဆင်းသက်လာသော အင်မော်တယ်တစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။
သူသည် ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင် နဂါးပုံစံ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အလွန်ပင် ကျက်သရေရှိနေသည်။
သူ့၏ ရုပ်ရည်ကို မည်သူမျှ မဝေဖန်နိုင်၊ သူ့၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မည်သူမျှ မငြင်းဆန်နိုင်ပေ။
ဤနေရာတွင် ရှိနေသမျှသော လူများထဲမှ အရှက်အကြောက်အကင်းဆုံးသူပင်လျှင် ဤအဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူထက် ပို၍ကြည့်ကောင်းသည်ဟု ပြောရဲမည်မဟုတ်ပေ။
အငြိမ်ဆုံးနှင့် အတည်ငြိမ်ဆုံးဖြစ်သော အမျိုးသမီးများပင်လျှင် ဤချောမောလှပသော လူသားထံမှ အကြည့်မခွာနိုင်ကြတော့ပေ။
ထိုသူသည် လူအုပ်ကြီးဆီသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ့ဆီမှ မွှေးပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပြီး လူတိုင်းကို ဆွဲဆောင်ထားသည်။ လိပ်ပြာများပင် သူ့ပတ်လည်တွင် ပျံသန်းကာ ဝိုင်းရံနေကြသည်။
သူသည် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်သည့်အခါ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခြောက်သွေ့နေသော မြက်ခင်းပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်လာသည်။
ဝါကျင့်ကျင့် မြက်ပင်များမှာ စိမ်းလန်းလာပြီး ပန်းများမှာလည်း တစ်ပွင့်ပြီးတစ်ပွင့် ပွင့်လာကြသည်။
သူ လျှောက်လှမ်းသွားလေ ပန်းများ ပိုမိုပွင့်လန်းလေ၊ လိပ်ပြာများ ပိုမိုစုရုံးလာလေဖြစ်သည်။ သူသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ လမ်းလျှောက်လာပြီး အသက်ဝင်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေသည်။
တပည့်များအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဒီလောက်ချောမောတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ။
...
အပင်တစ်ပင်ကမူ ထိတ်လန့်မှုမှ အရင်ဆုံး နိုးထလာသည်။ ၎င်းမှာ လီလျန်အာ ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရှိနေသော ခုနစ်ရတနာနတ်သမီး ဘူးသီးပင်၏ အညှောင့်ဖြစ်သည်။ ရှန်ထျန်း ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ ၎င်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း မနေနိုင်တော့ပေ။
၎င်းသည် မိမိ၏ ပင်စည်ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး ရုတ်ချည်းပင် ပြန်ဆန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပန်းအိုးနှင့်အတူ ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ၎င်း၏ လျှပ်စီးလက်သီးချက်ဖြင့် ထိုပန်းအိုးကို ထိုးနှက်မိတော့မလိုပင် ဖြစ်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း က အညှောင့်လေးကို ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ လီလျန်အာ မှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်သွားသည်။
ဤမိန်းကလေးမှာ ထိုသို့သော အမူအရာမျိုး ပြုလုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားကြပေ။ ခုနစ်ရတနာနတ်သမီး ဘူးသီးပင်က ရှန်ထျန်း နှင့် ရင်းနှီးနေသည်ကို မြင်ရ၍ သူမ အလွန်ဝမ်းသာနေသည်။
ဒါဟာ ငါတို့ရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရဲ့ သက်သေပါပဲ! ဒါကြောင့်ပဲ သူက ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီးကို ဒီလောက်တောင် စွဲလမ်းနေတာ!
ဘူးသီးပင်က ရှန်ထျန်း ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသဖြင့် မကြိုက်မှာကို သူမ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ ထင်မှတ်မထားသည်မှာ ၎င်းက ရှန်ထျန်း ကို အလွန်ပင် နှစ်သက်နေပြီး သူ့လက်မောင်းထဲသို့ပင် ခုန်ဝင်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
လီလျန်အာ သည် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ပြေးသွားပြီး “ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီး! နောက်ဆုံးတော့ အစ်ကိုကြီး လျန်အာ့ကို လာတွေ့ပြီပေါ့! လျန်အာ အစ်ကိုကြီးကို အများကြီး လွမ်းနေတာ!” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူအုပ်ကြီးထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်သွားသည်။
“ရှန်ထျန်း လား? သူက ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့်ရဲ့ သူတော်စင်အသစ်လား? အို ဘုရားရေ! သူက အရမ်းကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ!”
“ဒီရုပ်ရည်! ဒီဆွဲဆောင်မှု! သူက တကယ်လူသားရော ဟုတ်ရဲ့လား? သူက နတ်ဘုရား ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေမလား?”
“သူ့ဆီမှာ အသက်ဓာတ်တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ သူ လျှောက်သွားတဲ့နေရာတိုင်းမှာ ပန်းတွေပွင့်ပြီး လိပ်ပြာတွေ ဝိုင်းနေတာ! ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး!”
“တပည့်တွေက အبالကြီးတွေ လုပ်နေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ! ကျွန်တော် အမှားကြီး မှားသွားပြီ!”
“ဒါကြောင့် တပည့်တွေက သူ့ကို ဒီလောက်တောင် ထောက်ခံနေတာကိုး။ သူက ဖန်ချန်း နဲ့ ကျန်းယွင်ထင် ထက် အများကြီး သာတယ်!”
“သူ့ကို မြင်ပြီးကတည်းက တခြားယောက်ျားတွေကို စိတ်မဝင်စားတော့ဘူး။ ငါ ရှန်ထျန်း ကိုပဲ လက်ထပ်မယ်၊ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မယူဘူး!”
“တခြားသူရဲ့ ဇနီးသည် ဖြစ်ရတာထက်စာရင် ရှန်ထျန်း ရဲ့ မယားငယ်ပဲ ဖြစ်ရပါစေ! ဘယ်သူမှ ငါ့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်နိုင်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ငါသေလိုက်မယ်!”
“အရှေ့ဘက်တောအုပ် မှာ ငါက အချောဆုံးပဲလို့ ထင်နေခဲ့တာ။ ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့် သူတော်စင်က ဒီလောက်တောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ။ ငါ ရှုံးသွားပြီ။ အခုကစပြီး ငါ ဒုတိယနေရာပဲ ယူတော့မယ်!”
“ကျွန်တော်က တတိယ!”
“ကျွန်တော်က စတုတ္ထ!”
“ကျွန်တော်ကတော့ အဆင့် ၁၀,၀၈၆ ပါ!”
“ဒိုင်ဗိုင်းဖာမာမန့်ရဲ့ သူတော်စင်အသစ်က တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။ ကျွန်မ သူ့ကို ချစ်မိသွားပြီ!”
...
ရှန်ထျန်း ၏ ရုပ်ရည်ကြောင့် လူတိုင်း စိတ်ဝင်စားသွားကြပြီး အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း မှာမူ ခုနစ်ရတနာနတ်သမီး ဘူးသီးပင်ကြောင့် အံ့အားသင့်နေသည်။
ဘာလို့ ငါ့ဆီမှာ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည်နံ့တွေ ထွက်နေတာလဲ? ငါ အခုလေးတင်ပဲ ရေချိုးလိုက်တာလေ!
လိပ်ပြာတွေက ငါ့ပတ်လည်မှာ ပျံဝဲနေတာကိုတော့ နားလည်နိုင်ပေမဲ့ ဒီပုစဉ်းရင်ကွဲတွေက ဘာလုပ်နေတာလဲ? ငါ့ကို တုပ်ဖို့ လုပ်နေတာလား?
အဲ့လိုသာ လုပ်ရင် ငါ့ရဲ့ ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး နဲ့ သူတို့ရဲ့ ဆူးတွေကို ချိုးပစ်လိုက်မယ်!
ပြီးတော့ ဒီမြက်တွေ၊ ပန်းတွေက ဘာဖြစ်နေတာလဲ?
တကယ်ပြောရရင် ငါ သူတို့ပေါ်ကို မနင်းမိအောင် မကြိုးစားတာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ ငါ့ခြေထောက် ကျတဲ့နေရာတိုင်းမှာ သူတို့က ဆက်တိုက် ပေါက်နေကြတာလေ!
ဘာလို့လဲ? ငါ ချောနေလို့ပဲ ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပါ လှပအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာလား?
ငါ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ရဲ့ စွမ်းအားကို အကုန်မစုပ်ယူရသေးတာလား? ပြီးတော့ သူက လေထဲကို ပျံ့လွင့်သွားတာလား?
ရှန်ထျန်း သည် ထိုအတွေးဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး ငွေကြေးအများကြီး ဆုံးရှုံးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် သူ၏ အမူအရာကို အခြားသူများက လွဲမှားစွာ နားလည်သွားကြသည်။
သူတော်စင် မျက်မှောင်ကြုတ်နေတယ်! ဘာလို့ မျက်မှောင်ကြုတ်တာလဲ?
သူတော်စင်က အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။
ဒီမှာရှိတဲ့ တပည့်တွေ အန္တရာယ်ကြုံရမယ့် ကံကြမ္မာကို သူ ကြိုမြင်လိုက်တာများလား? သူ သူတို့အတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေတာပဲ!
သူက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတဲ့ သူတော်စင်ပဲ! ဆွဲဆောင်မှုရှိသလို ဂရုလည်း စိုက်တတ်တယ်! ငါ သူ့ကို ချစ်မိသွားပြီ!
ရှန်ထျန်း ၏ ပေါ်လာပုံက လူတိုင်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။
...
“ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီး! လျန်အာ ဘူးသီးပင်ကို အရမ်း ဂရုစိုက်ထားတယ်နော်!” လီလျန်အာ က ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “ကြည့်ပါဦး၊ အညှောင့်လေး ထွက်လာပြီ!”
ရှန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် သူမရဲ့ ဖခင်သာ အနားမှာ မရှိရင် ဒီကလေးမလေးကို သူ အတော်လေး သဘောကျသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ တကယ်ကို ကြီးထွားလာပြီ။ တကယ် ချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ။”
ရှန်ထျန်း သည် အရွက်ကို လက်ဖြင့် ထိလိုက်ရာ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု ပေါ်လာသည်။
သူသည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲမှ ပုလင်းအနီရောင်တစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်ရာ အထဲတွင် အရည်ဖြူဖြူများ ရှိနေသည်။
ဘူးသီးပင်က ပို၍ပင် တက်ကြွစွာ ကခုန်လာတော့သည်။
ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူက ဒီအရည်ကို အလွန်လိုချင်နေတာပဲ!
ရှန်ထျန်း ရယ်မောလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ အခုလေးတင် ရေချိုးလိုက်သည့် နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ဖြစ်သည်။
သူသည် တစ်စက်ကို ဘူးသီးပင်ပေါ်သို့ ချပေးလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် စုပ်ယူသွားသည်။ ယခုအခါ ၎င်းမှာ ပို၍ပင် စိမ်းလန်းလာသည်။
“စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလိုက်တာ!”
ရှန်ထျန်း သည် အိုးကို လီလျန်အာ ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပြန်တင်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် ၁၀ မီလီလီတာကို ရေနှင့်ရော၍ အညှောင့်လေးကို တိုက်လိုက်သည်။
အညှောင့်လေးသည် အရည်ကို လျင်မြန်စွာ သောက်သုံးလိုက်ပြီး စိမ်းလန်းသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ပို၍ပင် တက်ကြွစွာ ကခုန်လာသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး လှိုင်းတွန့်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေပြီး မူးယစ်နေသည့်အတိုင်းပင်။
ပြွတ်!
နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် နွယ်ပင်ကို အသုံးပြု၍ အမြစ်ကို အိုးထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် မြင်လိုက်ရသည့်အရာကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။
အခု ဘာဖြစ်တာလဲ? ဒီဘူးသီးပင်က မူးနေတာလား?
သူက သူ့ကိုယ်သူ အကကွင်းထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား?