ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း...
ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ၏ အပြင်ဘက်စွန်းတွင် ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း တပည့်များ တည်းခိုရာ နန်းတော်တည်ရှိသည်။
နောက်ဖေးဥယျာဉ်ထဲတွင် လူငယ်တစ်ယောက်သည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းလျက် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလေ့ကျင့်နေသည်။
တောက်ပသော အနီရောင်ဓားအရှိန်အဝါများသည် ဓားသွားပေါ်တွင် စုစည်းလာပြီး သုံးပေအကွာအထိ ထိုးဖောက်သွားသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။
ဓားသွားပေါ်တွင် နေမင်းကြီး၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခုကိုလည်း ဝိုးတဝါး မြင်နေရသည်။
“ချောင်ယန်ဓားသိုင်း၊ ဒုတိယအကွက်—နေမင်းကို ထိုးဖောက်သည့် သက်တန့်!”
ထိုသူသည် နှာမှုတ်လိုက်သည်နှင့် မူလက သုံးပေသာရှိသော ဓားအရှိန်အဝါသည် ချက်ချင်းပင် ဆယ်ပေအထိ ရှည်ထွက်သွားသည်။
ဧရာမဓားအရှိန်အဝါကြီး အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထင်ရှားသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
ထိုဓား၏ အစွမ်းသတ္တိမှာ သာမန်လူသားများကို ဒူးထောက်ဝတ်ပြုစေလောက်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။
ဓားကို ဝှေ့ယမ်းပြီးနောက် ထိုသူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုအတွက် စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု အလွန်များပြားကြောင်း ထင်ရှားသည်။
သူသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဓားသမားတစ်ယောက်ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားကာ အရိုအသေပေးလျက် “ဆရာ၊ တပည့်တော် အဲဒီအကွက်ကို ကျွမ်းကျင်သွားပါပြီ” ဟု လျှောက်ထားလိုက်သည်။
ဇီယန်အရှင် သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် “မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး။ ချောင်ယန်ဓားသိုင်းရဲ့ ဒုတိယအကွက်ကို တစ်လတောင် မပြည့်ခင်မှာတင် သင်ယူနိုင်တာ တော်တော်လေး ကောင်းတယ်။
ရှန်အို၊ မင်းက ဓားလမ်းစဉ်အတွက် တကယ်ကို မျှော်လင့်ချက်ရှိတဲ့ တပည့်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဓိကကတော့ အစ်ကိုကြီး ချန်ဟယ်က မင်းကို ကောင်းကောင်းသင်ပေးလို့ပါပဲ!
အစ်ကိုကြီးက မင်းကို အကဲဖြတ်ထားတာ မဆိုးဘူး။ အချိန်ရရင် နောက်တောင်ဘက်ကို သွားပြီး လေ့ကျင့်ဦး။
‘နာကျင်မှုမရှိရင် အကျိုးကျေးဇူးမရှိဘူး’ ဆိုတဲ့ စကားကို မင်းမှတ်ထားရမယ်။ ပျင်းရိလို့ မရဘူး!”
ရှန်အို ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
ဘာဖြစ်တာလဲ။ နောက်တောင်ဘက်ကို သွားပြီး လေ့ကျင့်ဦး ဟုတ်လား?
ဆရာကတော့ အလွန်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ! ကိုယ်တိုင် နောက်တောင်ဘက်ကို မသွားချင်လို့ တပည့်ကို အစားထိုးပြီး ဓားစာခံလုပ်ခိုင်းတာပဲ!
ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်လအတွင်း သူကြုံတွေ့ခဲ့ရတာတွေကို ရှန်အို ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး—အဲဒါက တရားကျင့်တာ ဒါမှမဟုတ် လမ်းစဉ်ရှာတာမျိုး လုံးဝမဟုတ်ဘူး!
အဲဒါက ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုပဲ!
ဒါပေမဲ့ သူ့အစ်ကိုကြီး လီချန်ကဲ့ လည်း အခုထိ အနှိပ်စက်ခံနေရတုန်းပဲဆိုတာကို တွေးမိလိုက်တော့ ရှန်အို တစ်ယောက် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူက အဆိုးရွားဆုံးအခြေအနေမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလေ!
ဆရာ့ကို စိတ်ထဲကနေ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျိန်ဆဲနေသော်လည်း မျက်နှာကတော့ ဆရာ့စကားကို လိုက်လျောပေးရသည်။
ရှန်အို ပြုံးလိုက်ပြီး “ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ဇီယန်အရှင် သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ မကြာသေးမီကမှ လက်ခံထားသော ဤတပည့်ကို အလွန်ပင် ကျေနပ်နေမိသည်။
နန်းတော်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သော်လည်း တော်ဝင်မျိုးနွယ်တို့၏ မကောင်းသော အကျင့်စရိုက်များ သူ၌ မရှိပေ။ သူသည် တည်ငြိမ်ပြီး သတိရှိကာ ယဉ်ကျေးသည်။
ထို့အပြင် ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်ရာတွင်လည်း ဒုက္ခခံနိုင်သူဖြစ်သည်။ အစ်ကိုကြီး ချန်ဟယ်၏ လေ့ကျင့်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် လူငယ်များမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်ကို သိထားရမည်။
ရှန်အို သာ ဆက်လက်ကြိုးစားနေမည်ဆိုလျှင် နက်ဆန့် (Nascent Soul) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး လူအများ လေးစားရမည့် နက်ဆန့်အရှင်သခင် ဖြစ်လာနိုင်မည်ဟု ဇီယန်အရှင် ယုံကြည်သည်။
ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူ၏ 'သူတော်စင်' ဟုခေါ်ဆိုခံရသော အစ်ကိုဖြစ်သူကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။
တရားကျင့်သည့် လမ်းကြောင်းသည် ရှည်လျားလှသဖြင့် နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းက အရာရာတိုင်းကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည် မဟုတ်ပေ။ သာမန်နောက်ခံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။
ဇီယန်အရှင် ကဲ့သို့ပင် သာမန်မိသားစုများမှ လာသော ကျင့်ကြံသူများစွာက ဤအချက်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ကြသည်။
ဤအချက်ကို တွေးမိရင်း ဇီယန်အရှင် သည် သူ့တပည့် ရှန်အို ကို အားပေးသင့်သည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။
သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “ရှန်အို၊ ဓားလမ်းစဉ်အကြောင်း တစ်ခုခု ပြောပြမယ်!
ငါတို့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေမှာ မယိမ်းယိုင်တဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိရမယ်။ ငါတို့ရဲ့ဓားတွေက ကွေးညွတ်သွားမယ့်အစား ကျိုးပဲ့သွားတာကို ပိုနှစ်သက်ကြတယ်!
ငါတို့ရဲ့ဓားကို နှလုံးသားထဲမှာ အမြဲထားရှိသရွေ့ သူတို့ရဲ့ ထက်မြက်မှုက ဘယ်အရာကိုမဆို ထိုးဖောက်နိုင်လိမ့်မယ်!
မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက မမြင့်မားပေမဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မယ်ဆိုရင် ဓားလမ်းစဉ်မှာ အောင်ပွဲခံပြီး အဲဒီလိုခေါ်ဆိုနေတဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို ကျော်တက်သွားနိုင်မှာပါ။
နားလည်လား?”
ဇီယန်အရှင် ၏အမြင်တွင် ရှန်အို ၏ အရည်အချင်းမှာ ညံ့ဖျင်းလှပြီး ပါရမီရှင်များနှင့် လုံးဝမယှဉ်နိုင်ပေ။ အဆုံးစွန်ထိပြောရလျှင် တစ်ခုလုံးဖြစ်သော အရှေ့ဘက်တောအုပ် နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် မီးနိုင်ငံ ဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် အရေးမပါလှပေ!
ရှန်အို သည် ဤတစ်လအတွင်း ထိုအချက်ကို နားလည်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း အကြီးအကျယ် စိတ်ဓာတ်ကျကာ စိတ်ညစ်ညူးခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် ယခုအခါ ဆရာ့၏ ‘အားပေးစကား’ ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်အို ၏ ရင်ထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြန်လည်ပြည့်နှက်လာသည်။ သူသည် အတွေးနက်သွားဟန်ဖြင့် မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။
“ဆရာ့ရဲ့ သင်ကြားပြသမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တပည့်တော် နားလည်ပါပြီ! တပည့်တော် ဆက်ပြီး ဓားလေ့ကျင့်ပါ့မယ်!
တစ်နေ့ကျရင် တပည့်တော်ရဲ့ ဓားသိုင်းက ဘယ်အရာကိုမဆို ထိုးဖောက်နိုင်လာမှာပါ!”
ထိုအချိန်တွင် ရှန်အို သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် တပည့်တစ်ယောက်သည် နောက်ဖေးဥယျာဉ်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ “ဆရာဦးလေး ဇီယန်၊ ဂျိတ်ရေကန် သန့်စင်သောမြေ (Jade Lake Sacred Ground) က တပည့်တစ်ယောက် ရောက်လာပါတယ်”
ဇီယန်အရှင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ဂျိတ်ရေကန် သန့်စင်သောမြေက တပည့်လား? ငါတို့ဂိုဏ်းက တစ်ယောက်ယောက်များ ပြဿနာရှာထားလို့လား?”
ထိုတပည့်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မဟုတ်ပါဘူး၊ လာတဲ့သူက ဂျိတ်ရေကန် သန့်စင်သောမြေက ဖေရီရှောင်လင်ပါ။ သူက အစ်ကိုကြီး ရှန်အို ကို ရှာချင်လို့ လာတာပါတဲ့။
ပြီးတော့... ပြီးတော့ ဂျိတ်ရေကန် သန့်စင်သောမြေက ဂျူနီယာညီမလေးတစ်ယောက် ပြောတာ ကြားလိုက်ရတာက ဖေရီရှောင်လင်ကလည်း မီးနိုင်ငံ ကပဲတဲ့။
သူမက အစ်ကိုကြီး ရှန်အို ကို အမြဲတမ်း ကြည်ညိုနေတာပါ။ ဂျိတ်ရေကန် သန့်စင်သောမြေထဲကို ဝင်ရောက်ကတည်းက အစ်ကိုကြီး ရှန်အို အကြောင်းကို အမြဲတမ်း စုံစမ်းမေးမြန်းနေတာတဲ့”
ဇီယန်အရှင် သည် မျက်လုံးကို မှေးလိုက်သည်။ “ဆိုလိုတာက ဖေရီရှောင်လင်က ရှန်အို ကို သဘောကျနေတာပေါ့?”
ထိုတပည့်သည် ခေါင်းကုတ်ကာ ရယ်ပြသည်။ “ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သတင်းတွေကတော့ အဲဒီအတိုင်းပဲ။ ကျွန်တော်ထင်တာတော့ တော်တော်လေး ယုံကြည်ရတဲ့ သတင်းပါ”
ဇီယန်အရှင် သည် မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးလျက် “ဖေရီရှောင်လင်နဲ့ သူမရဲ့ အစ်မ၊ ညီမတွေကို ဧည့်ခန်းမဆောင်ဆီ ခေါ်သွားလိုက်ပါ။ သူတို့ကို အကောင်းဆုံး ဧည့်ဝတ်ပြုပေး၊ သူတို့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေနဲ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုတပည့်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်သွားသည်။
ရှန်အို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရှောင်လင် ဆိုသည့်နာမည်နှင့် လူတစ်ယောက်ကို လုံးဝ မမှတ်မိပေ။
သို့သော် မီးနိုင်ငံ တွင် သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းအရ မိန်းကလေးများက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ကြည်ညိုနေခြင်းမှာ ထူးဆန်းသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
ထိုအချက်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ ရှန်အို ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ “ဆရာ၊ ဒီဖေရီရှောင်လင်ကို တပည့်တော် ဘယ်လိုဆက်ဆံရမလဲ?”
ဇီယန်အရှင် ၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် တောက်ပနေသည်။ “ချော့! သူမကို ကောင်းကောင်းချော့လိုက်!”
ရှန်အို ကြက်သေသေသွားသည်။ “ချော့ရမယ်? အဲဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ? တပည့်တော်က ဘာလို့ သူမကို ချော့နေရမှာလဲ?”
ဇီယန်အရှင် သည် တပည့်ဖြစ်သူ၏ မသိနားမလည်မှုကို ဒေါသထွက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “ရှန်အို၊ မင်း သူမက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိရဲ့လား?
ဖေရီရှောင်လင်ဆိုတာ ဂျိတ်ရေကန် သန့်စင်သောမြေက မကြာသေးမီက ရှာဖွေတွေ့ရှိထားတဲ့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ (Connate Spirit Constitution) ပိုင်ရှင်ပဲ။ သူမက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်!
သူမမှာ ထူးခြားတဲ့ အခြေခံကောင်းတွေ ရှိပြီး ဂျိတ်ရေကန်ရဲ့ သူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အနာဂတ်မှာဆိုရင် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း (Soul Formation) အဆင့်ကို ရောက်ရှိဖို့ အခွင့်အလမ်း အလွန်များတယ်!
သူမရဲ့ ကံကြမ္မာသာ ကောင်းမယ်ဆိုရင် တရားကျင့်စဉ်ကို ကျော်လွန်ပြီး ဓမ္မဆရာ (Sage) တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၁,၀၀၀ က ဂျိတ်ရေကန် သန့်စင်သောမြေရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ!
အဲဒီလို ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က မျက်စိကန်းပြီး မင်းကို သဘောကျနေတာ၊ မင်း မလှုပ်ရှားတော့ဘူးလား?”
ဝိညာဉ်ချီ (Spirit Qi) တရားစွမ်းအားများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စတင်လှည့်ပတ်သွားသည်။ ထိုလှည့်ပတ်မှုမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့လွန်းလှသဖြင့် မိမိလက်မောင်းကို မိမိလှုပ်ရှားနေရသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်လာနေသည်ကို သူက အထင်အရှား ခံစားမိသည်။
သူ၏ တန်သီယန် (dantian) ပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော နတ်သားရဲ ငါးကောင်၏ ကိုယ်ပွားများသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ ၎င်းသည် ရှန်ထျန်း ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (Foundation Establishment) အလယ်ပိုင်းမှ နောက်ဆုံးပိုင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြောင်း ပြသနေသည်။
ထို့ပြင် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌လည်း သူကိုယ်တိုင် ဖြည်းဖြည်းချင်း အစာချေဖျက်၍ စုပ်ယူရန် လိုအပ်နေသေးသော စွမ်းအင်များစွာ ပုန်းကွယ်နေသေးသည်။
ဤသည်မှာ အချိန်ယူရမည့် လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သဖြင့် အလျင်စလိုလုပ်၍ မရပေ။
ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း သည် “တကယ်ပါပဲ၊ ကျင့်ကြံဖို့ ကြိုးစားအားထုတ်နေတာက လုံးဝကို အားကိုးလို့မရဘူး! ပိုက်ဆံသုံးပြီး အရင်းအမြစ်တွေကို အသုံးပြုတာကမှ အမှန်ကန်ဆုံးပဲ!” ဟု မမြည်တမ်းဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
အချို့လူများမှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာစေရန် နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ စွဲမြဲစွာ လေ့ကျင့်ကြသည်။
သို့သော် အချို့လူများမှာမူ ရေချိုးလိုက်ရုံဖြင့် သက်သောင့်သက်သာပင် အဆင့်တက်သွားကြသည်။
တစ်ခုသာ စိတ်မကောင်းစရာရှိသည်မှာ ရှန်ထျန်း သည် နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ထဲတွင် ရေချိုးလိုက်ပြီးနောက် ထိုအရည်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်ပမာဏမှာ များစွာ လျော့ကျသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးမှာ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ထဲတွင် ရှန်ထျန်း နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ်မျှသာ ဆက်ချိုးလိုက်ပါက ဤအရည်သည် ပျော်ဝင်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ဒါဆိုရင် အရည်ပျော်သွားပြီး အပြင်ပန်း လိမ်းကျံရုံနဲ့ရော ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနိုင်ပါ့မလား?
အင်း... အခွင့်အရေးရရင်တော့ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် မှာ စမ်းကြည့်ရမယ်!
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဆိပ်မှမဟုတ်တာ။ အများဆုံးဖြစ်နိုင်တာက ဆေးစွမ်းထက်မှု နည်းသွားမှာပဲ။
ပန်းကန်သုံးလုံးစာကို တစ်လုံးထဲဖြစ်အောင် စုစည်းလိုက်ရင်တောင် ကုသပေးနိုင်တဲ့ ဆေးစွမ်းက သိသိသာသာ ကွာခြားမှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး။ ဒါကို ကျွန်တော် အသက်စွန့်ပြီး ရလာခဲ့တာမို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ရင် တကယ်ကို တန်ဖိုးမရှိရာ ရောက်သွားလိမ့်မယ်!
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် အတွေးနက်နေစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ စည်သံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ၎င်းမှာ ဒိုင်ဗိုင်းဖန်းဝါ့ (Divine Firmament) ပျံသန်းသည့် သင်္ဘောသည် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ၏ အပြင်ဘက်နယ်နိမိတ်သို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်၍ လူတိုင်း စုဝေးရန် အမိန့်ပေးသံဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
သူသည် ရေကန်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။ အရောင်ပိုမို ကြည်လင်သွားသော နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းကို တစ်ချက်ညိတ်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ လက်ထဲတွင် အနီရောင် ဂျိတ်ပုလင်းတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အခြားအစိမ်းရောင် ဂျိတ်ပုလင်းများနှင့် လုံးဝမတူပေ။
ရှန်ထျန်း သည် လက်တံဆိပ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ ရေကန်ထဲရှိ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် အားလုံးကို ထိုပုလင်းထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပိုးထည်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သူ၏ အဖြူရောင် နဂါးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ သင်္ဘောကုန်းပတ်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
...
ဒီတစ်ခါမှာတော့ ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ဟာ ဒီ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် စမ်းသပ်မှုမှာ ပါဝင်လာမှာပဲ။
လီလျန်အာ နဲ့ အစ်ကိုခြောက်ယောက်တို့ရော လိုက်လာကြမလား? သူတို့ကို မတွေ့တာ တော်တော်ကြာပြီ။
သူတို့ကို နည်းနည်းတော့ လွမ်းမိတယ်!