ရှန်ထျန်း သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နည်းလမ်းသစ်များစွာကို ရရှိခဲ့သော်လည်း မိမိ၏ အစွမ်းအစများကို တတ်နိုင်သမျှ ဝှက်ထားရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကသည် အားနည်းသူများ အသက်မရှင်နိုင်သည့် သဘောတရားအတိုင်း လည်ပတ်နေသဖြင့် သူ၏ ကတ်ဖဲများကို အကုန်ထုတ်ပြရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ မိမိတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော လက်နက်များ များလေလေ၊ အသက်ရှင်နိုင်ခြေ ပိုများလေလေဖြစ်သည်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က မိမိ၏စွမ်းအားကို ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မျှသာဟု ထင်မှတ်နေလျှင်၊ ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို ရုတ်တရက် ပြသလိုက်ရုံဖြင့် အန္တရာယ်များကို ကျော်လွှားနိုင်ပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ ရှန်ထျန်း သည် သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်ပြလိုက်ပါက တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာသည့်အခါ သူသည် ဆိုးရွားစွာ ဒုက္ခရောက်သွားလိမ့်မည်။
မြူခိုးလွင်ပြင်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများနောက်တွင် ရှန်ထျန်း သည် တည်ငြိမ်စွာနေထိုင်ခြင်းနှင့် မိမိ၏ အားနည်းချက်များကို ဖုံးကွယ်ခြင်း၏ အရေးပါမှုကို ပိုမိုနားလည်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးပေးလိုက်မည်ဆိုပါက သူသည် တစ်ကိုယ်တော် အန္တရာယ်ပြုပြီး ရတနာရှာဖွေရန် ထွက်လာတော့မည်မဟုတ်ပေ။
ရှန်ထျန်း သည် အရသာရှိသော အစားအစာများကို စားသောက်ပြီးနောက် ရရှိလာသည့် အကျိုးအမြတ်များကို စုစည်းကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ၏ဦးခေါင်းထဲ၌ ရုတ်တရက် ထိုးကိုက်သည့်ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ထဲသို့ ထူးခြားသော သွေးမျိုးဆက် အမွေအနှစ်မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်!
ထိုခဏ၌ ရှန်ထျန်း သည် သူကိုယ်တိုင် နွယ်ပင်တစ်ပင်ဖြစ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားသည့် ကြီးမားသော နွယ်ပင်ကြီးတစ်ခုပေါ့။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ထူထဲသော ဝိညာဉ်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ့ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ ခန့်မှန်းရခက်စေသည်။
သူဆန္ဒရှိသရွေ့ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် မြေကြီးထဲတွင် လိုသလို ရွေ့လျားနိုင်ပြီး သူ၏အမြန်နှုန်းသည် နတ်ဆိုးသားရဲများထက်ပင် သာလွန်နေသည်။ ထိုခံစားချက်သည် အလွန်ထူးဆန်းလှပြီး ရှန်ထျန်း သည်လည်း ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ဝိုးတဝါး ခံစားနေရသည်။
အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်ကို မသိလိုက်ရဘဲ ရှန်ထျန်း မျက်လုံးပွင့်လာသည်။ သူသည် စိတ်၏အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ အမှတ်အသားများကို ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ပြီးနောက် ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ မကြာမီတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဝိညာဉ်မြူခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဝိညာဉ်မြူခိုးပမာဏမှာ မြူခိုးလွင်ပြင်ထက် များစွာနည်းပါးသော်လည်း၊ ဝိညာဉ်မြူခိုး၏ သဘောသဘာဝမှာ အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိသည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူများ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ပိတ်ဆို့နိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည်။
ဤသည်မှာ ရှန်ထျန်း အတွက် အံ့အားသင့်စရာပင်၊ အကြောင်းမှာ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် နှင့် အနှစ်သာရလေးလံသောရေ တို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် အလွန်အားကောင်းသည့် ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခုဖြစ်နေပြီးသားဖြစ်သည်။ ယခု ဝိညာဉ်မြူခိုး၏ အထောက်အပံ့ပါ ရရှိသွားသောအခါ မူလကပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော ရေနွယ်ပင်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာတော့မည်ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ် ဝိညာဉ်မြူခိုးကို ထုတ်လွှတ်၍ ပြိုင်ဘက်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်နှင့် သူသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိတော့ဟု မြင်ယောင်နေမိသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဝိညာဉ်မြူခိုးထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ အားကောင်းလှသော အနှစ်သာရလေးလံသောရေ နှင့် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို အသုံးပြု၍ ချုံခိုတိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် အလယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများပင် အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။
၎င်းသည် ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို စုပ်ယူပြီးနောက် ရရှိလာသည့် ပထမဆုံးသော အထူးစွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်မြူခိုးကို ထုတ်လွှတ်ခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ရှန်ထျန်း ရရှိလာသည့် ဒုတိယမြောက် အထူးစွမ်းရည်မှာ မြေပြင်အတွင်း လွတ်မြောက်ခြင်းကို အားကောင်းလာစေခြင်းဖြစ်သည်။
မြေဓာတ်ရှိသော ကျင့်ကြံသူအများစုသည် ထွက်ပြေးရန်အတွက် မြေပြင်အတွင်း ရွေ့လျားခြင်းကဲ့သို့သော ဓမ္မနည်းလမ်းများကို ရွေးချယ်လေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် မြေပြင်ရွေ့လျားခြင်း နည်းလမ်းတိုင်းသည် လျင်မြန်သည်မဟုတ်ဘဲ အချို့မှာ အလွန်အမင်း နှေးကွေးလှသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ အထူးစွမ်းရည်ကမူ သူ့ကို နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် တစ်ခုကဲ့သို့ မြေပြင်အတွင်း သွားလာစေနိုင်ပြီး သူ၏အမြန်နှုန်းမှာ ဓားပျံသန်းခြင်းနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ သူသည် ကောင်းကင်မှ ထွက်ပြေး၍ မရနိုင်သော အားကောင်းသည့် ရန်သူများနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ရှန်ထျန်း သည် မြေပြင်မှတစ်ဆင့် အေးဆေးပင် ထွက်ပြေးနိုင်ပေသည်။
"ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကို ကယ်တင်နိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုပဲ၊ တော်တော်ကောင်းတယ်!"
ရှန်ထျန်း သည် ဤကျွမ်းကျင်မှုကို လျှပ်စီးပေါက်ကွဲခြင်းစွမ်းအင် ထက်ပင် ပို၍ အရေးကြီးသည်ဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် အသက်ကိုရင်းပြီး တိုက်ခိုက်ရသည်ကို မနှစ်သက်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ခြင်းသည်သာ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အနာဂတ်တွင် သူသည် မခုခံနိုင်သော ရန်သူများနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ဝိညာဉ်မြူခိုးကို အသုံးပြု၍ ပုန်းအောင်းပြီးနောက် မြေပြင်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးမည်ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်သည် အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် တည်ရှိမှုဖြစ်နေပါကလည်း သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ကို ခဏတာအတွင်း လိုက်မီနိုင်မည်မဟုတ်ပေ!
ရှန်ထျန်း သည် အရာရာကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရဲသူဖြစ်သည့်အတွက် ချက်ချင်းစမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် စိတ်ထဲရှိ အမှတ်အသားတွင် ပြထားသည့်အတိုင်း လမ်းကြောင်းအတိုင်းလိုက်ကာ စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ခြေအောက်ရှိ မြေကြီးသည် အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် အတားအဆီးမရှိ မြေပြင်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ မြေပြင်အတွင်း လွတ်မြောက်ခြင်းအမြန်နှုန်းမှာ ဓားပျံသန်းခြင်းထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်ကို ဝိုးတဝါး ခံစားမိသည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာကြီးမှာ ကြီးမားလှပြီး အံ့အားသင့်စရာ မရှိတော့သည့်အရာဟူ၍ မရှိတော့ကြောင်း ရေရွတ်မိတော့သည်။
အကယ်၍ လုကျီ သည် ဒုက္ခကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားပြီး ပညာရှိဖြစ်လာရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပါက အရှေ့ဘက်တောအုပ် တွင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။ ထိုသူအနည်းငယ်ကို မနိုင်လျှင်ပင် သူသည် ထွက်ပြေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် သည် ယခုအခါ ရှန်ထျန်း ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။
ရှန်ထျန်း သည် မြေတူးနည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန် သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို သုံးလိုက်ပြီးနောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် အတားအဆီးအနည်းငယ်မျှပင် မခံစားရဘဲ မြေပြင်အတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ သွားလာနေနိုင်ပြီး ထိုအတွေ့အကြုံမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။
ရုတ်တရက် ရှန်ထျန်း သည် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုချင်လာသည်။ သူ၏အတွင်း၌ရှိသော မီးတောက်ကျမ်း သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အတွေးနက်သွားသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို အစွမ်းကုန် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ထိုအရပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ ထိုနေရာသို့ နီးကပ်လာလေလေ၊ မြေပြင်အတွင်း သွားလာရသည့် စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုမှာ ပိုမိုများပြားလာလေလေဖြစ်သည်။ ရွံ့နွံထဲတွင် သွားလာနေရသကဲ့သို့ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ ခက်ခဲလှသည်။ သူသည် အနည်းငယ်မျှ ရှေ့ဆက်ရန်အတွက်ပင် ဘုရားသခင်၏စွမ်းအား (Divinity) အမြောက်အမြားကို သုံးစွဲနေရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မမြင်နိုင်သော ပါးလွှာသည့် အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖောက်ထွက်လိုက်ပြီး ကျောက်နံရံတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ကာ နေရာကျယ်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်းမှာ ရာနှင့်ချီသော မီတာကျယ်ဝန်းသည့် မြေအောက်လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး မာကျောသော ကျောက်ဆောင်များက လုံးဝဖုံးအုပ်ထားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အခန်းဘေးတွင်... ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြောကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြောကြီးတစ်ခု!
မြင့်မြတ်သော နယ်မြေများကပင် အရေးကြီးသော အဓိကအရင်းအမြစ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြောကြီးတစ်ခု!
ဤမျှသေးငယ်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြောမျိုးသည် မြူခိုးလွင်ပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် လျှို့ဝှက်စွာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ ထင်မှတ်ထားမည်မဟုတ်ပေ။
၎င်း၏ အတိုင်းအတာမှာ မြင့်မြတ်သော ခိုင်မာသည့် နယ်မြေများရှိ ကျောက်တုံးကြောများနှင့် ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်သော်လည်း ၎င်း၏တန်ဖိုးမှာမူ တွက်ချက်၍ မရနိုင်ပေ။
လုကျီ သည် ထောင်စုနှစ်များစွာ ကြီးထွားလာနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကပင် သူမကို ဒုက္ခကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားရန် ကြိုးစားနိုင်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြောကို ယူဆောင်သွားနိုင်မည်ဆိုပါက လက်ရှိ ရှန်ထျန်း အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှန်ထျန်း အနေနဲ့ ဒီကျောက်တုံးကြောကြီးကို တစ်ယောက်တည်း ရွှေ့ယူသွားဖို့တော့ မတွေးမိပါဘူး။ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ရွှေ့ဖို့ခက်ခဲတာကြောင့် ဒါဟာ လက်တွေ့မကျတဲ့ ကိစ္စဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေရာကို လျှို့ဝှက်ထားပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ ကံကောင်းခြင်းတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ တခြားသူတွေ လာတွေ့သွားမယ့်အန္တရာယ်မျိုးထက်စာရင် သန့်စင်သောမြေ (Sacred Ground) ကို တိုက်ရိုက်သတင်းပို့လိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။
သန့်စင်သောမြေက အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေကို လာရွှေ့ခိုင်းလိုက်မယ်။ ပြီးရင်တော့ လျော်ကြေးအနေနဲ့ အကျိုးအမြတ်လေး ဘာလေး တောင်းလိုက်ရုံပေါ့။
အရင်ကအတိုင်းပါပဲ—ရှန်ထျန်း မှာ ငွေကြေးအမြဲလိုနေတတ်ပါတယ်။ ငွေဆိုတာ သူ့အတွက်တော့ ကိန်းဂဏန်းသက်သက်ပါပဲ။ လုံခြုံရေးကသာ အရေးကြီးဆုံး!
သူသည် ကျောက်တုံးကြောရှိရာ နေရာအတွင်းသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်။ သိသာထင်ရှားသည်မှာ ဤနေရာသည် လုကျီ နေထိုင်ခဲ့သည့်နေရာပင် ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် မြေအောက်လျှို့ဝှက်အခန်းအတိုင်း နောက်ထပ်အခန်းတစ်ခုကို တွေ့သည်အထိ ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့ဆက်သွားခဲ့သည်။
လုကျီ သည် အစီအရင်များ စီစဉ်တတ်ပုံမရပါ၊ သို့မဟုတ် သူမကိုယ်တိုင် ဤနေရာကို စောင့်ကြပ်နေသည်ဖြစ်၍ ဘေးကင်းမည်ဟု ယူဆခဲ့ပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခန်းကို ကာကွယ်ထားသည့် အကာအကွယ်အစီအရင်များ မရှိပေ။
အခန်းထဲတွင် နတ်ဘုရားအရည်ဝိုင် အိုးများစွာ ပြည့်နှက်နေပြီး အားလုံးမှာလည်း ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော ဝိုင်အိုးများသာ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် အိုးတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ အဖုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ နို့နှစ်ရောင် အရည်များဖြင့် ပြည့်နေပြီး မွှေးပျံ့သော ဝိုင်ရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ အရည်များကို အသုံးပြု၍ ပေါင်းခံထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ရှန်ထျန်း ခန့်မှန်းကြည့်ရာ အိုးပေါင်းရာနှင့်ချီ ရှိနေပုံရသည်။
နတ်ဘုရားအရည်ဝိုင် များသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွန်ကြွယ်ဝပြီး ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်အကျိုးပြုသည်။ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ဓားသခင် လီချန်လန် (Qian Yang) ပင်လျှင် နတ်ဘုရားအရည်ဝိုင် ကို တပ်မက်ခဲ့သည်။ ဤဝိုင်အိုးများမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှသည်။
ကံဆိုးသည်မှာ ရှန်ထျန်း သည် ဝိုင်တစ်ခွက်သောက်ရုံနှင့် မူးတတ်သူဖြစ်၍ မည်သို့မျှမသောက်ရဲပေ။ အကယ်၍သာ မူးပြီး ထိုအချိန်အတွင်း သူဘာလုပ်ခဲ့မှန်း မေ့သွားပါက ပြဿနာတက်ပေလိမ့်မည်။
"ငါ ဝိုင်သောက်ရတာကို မကြိုက်ပေမဲ့ ကောင်းတဲ့ပစ္စည်းတွေကိုတော့ သိမ်းထားရမှာပဲ! အကုန်ယူမယ်!"
ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ဝိုင်အိုးများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး သူ၏ အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် လီချန်ကဲ့ မှာ အရက်သမားတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ဝိုးတဝါး မှတ်မိနေသည်။ သူ့ဖခင်ဖြစ်သူ လီချန်လန် ရော ဝိုင်သောက်တတ်သလား မသိ။
"သူပါ ဝိုင်သောက်တတ်တယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ခါတွေ့တဲ့အခါ နတ်ဘုရားအရည်ဝိုင် တစ်အိုးနှစ်အိုးလောက် လက်ဆောင်ပေးပြီး အချွဲအကျိလုပ်လို့ရတာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား?"
"ဟုတ်ပြီ၊ ဒီ နတ်ဘုရားအရည်ဝိုင် အိုးတွေက လက်ဆောင်ပေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံဖို့ အလွန်သင့်တော်တယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါဟာ ဝိညာဉ်သစ်ပင်စာရင်းမှာ အဆင့် ၉ ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် နဲ့ ပေါင်းခံထားတဲ့ ဝိုင်ပဲလေ။"
ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးမှာ ဒီလိုမျိုး ဧည့်ခံကျွေးမွေးမှုကို ခံယူနိုင်တဲ့သူက လက်ချိုးရေလို့ရပါတယ်။
"တကယ်ပါပဲ၊ ငါ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ပိုစိမ်းလာတဲ့နောက်ပိုင်း ငါ့ရဲ့ ကံတရားကလည်း ပိုကောင်းလာတယ်။ ဒီလို တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရတနာတွေကိုတောင် ရနိုင်နေပြီ!"
...
ရှန်ထျန်း သည် တောင်ကြားအတွင်းရှိ ရတနာအားလုံးကို ရူးသွပ်စွာ သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် တောင်ကြားအပြင်ဘက်ရှိ ကုန်းမြင့်တစ်ခုတွင် ငါးစင်တီမီတာခန့်သာ ရှည်လျားသော နွယ်ပင်ငယ်လေးတစ်ခုသည် ဒေါသအရှိန်ဖြင့် တုန်ရီနေသည်။ ၎င်းသည် တောင်ကြားဘက်ကို ကြည့်ကာ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ဖြင့် ငေါက်ငန်းလိုက်သည်။ အသံမှာ ကလေးသံပေါက်နေသည်။
"အဲဒီ ရွံရှာစရာကောင်းတဲ့ မိန်းမယုတ်! မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဖုံးကွယ်ထားရုံနဲ့ ဘေးကင်းမယ်လို့ မထင်နဲ့! မင်းကို ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ စွဲမှတ်ထားပြီးပြီ—အပြာရောင် စစ်ဝတ်တန်ဆာနဲ့ အနီရောင်မျက်နှာဖုံး!"
"မင်းက ငါ့ရဲ့ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ကို လုယူရဲတယ်ပေါ့။"
"အား! ငါ မင်းကို ရှာတွေ့အောင်ရှာပြီး လက်စားချေမှာပဲ! သေချာပေါက် လက်စားချေမှာ!!!"
ငါးစင်တီမီတာသာရှိသော ထိုနွယ်ပင်လေးသည် ဒေါသကြောင့် ခုန်ပေါက်နေသည်။ ၎င်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် မြေပြင်ကို ပိတ်ခနဲ ပိတ်ခနဲ နင်းနေတော့သည်။