ငါကတကယ်ပဲကံကြမ္မာရဲ့သားတော်မဟုတ်ရပါဘူး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Am Really Not The Son of Providence – Chapter 141: Mother Vine, You’re Worthy To Be My Concubine | NovelPing

အခန်း ၁၄၁ - မိခင်နွယ်ပင်၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ကွန်ကဘိုင်ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်

ရှန်ထျန်း သည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် အရာမှာ သာမန်အပင်တစ်ပင် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ထောင်ပေါင်းများစွာသော နှစ်ကာလများအတွင်း စွမ်းအင်များကို စုစည်းထားသည့် မိခင်နွယ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအပင်သည် မြူမြို့ တစ်ခုလုံး၏ အသက်သွေးကြောဟု ဆိုရပေမည်။

အကယ်၍သာ ဤအပင်ကိုသာ သူပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ဆိုပါက သူ့အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များ စီးဆင်းလာမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးမျိုးကို ငါ လက်လွတ်ခံလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ" ရှန်ထျန်း က မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လျက် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် မိခင်နွယ်ပင်၏ အဓိကအမြစ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံများမှာ အလွန်တက်ကြွနေသည်။

ရုတ်တရက်ပင် မိခင်နွယ်ပင်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ၎င်း၏ အကိုင်းအခက်များမှာ မြွေများကဲ့သို့ ရစ်ပတ်ကာ ရှန်ထျန်း ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လာသည်။

ရှန်ထျန်း က အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်ပဲလား။ ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ မီးတောက်ကျမ်း နဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်ရဦးမယ်"

သူသည် မီးတောက်ကျမ်း ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ မီးတောက်များမှာ ကောင်းကင်ယံကို လောင်ကျွမ်းစေမည့်အလား ပေါ်ထွက်လာပြီး မိခင်နွယ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်များကို ဝါးမြိုသွားသည်။

မိခင်နွယ်ပင်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကဲ့သို့ တုန်ခါသွားသည်။ ၎င်း၏ အဓိကအမြစ်မှာ အနည်းငယ် လျော့ရဲသွားသည်ကို ရှန်ထျန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

"ဟေး... မင်းက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကွန်ကဘိုင်ဖြစ်ဖို့တောင် ထိုက်တန်တယ်" ရှန်ထျန်း က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

သူသည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ကို အသုံးပြုကာ မိခင်နွယ်ပင်၏ အမြစ်များကို စတင်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ၏ အမွေအနှစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ရန်အတွက် အရေးကြီးသော ခြေလှမ်းဖြစ်သည်။

မိခင်နွယ်ပင်သည် နောက်ဆုံးတွင် အရှုံးပေးလိုက်ရပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် မြူမြို့ ၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ရှန်ထျန်း သည် အရည်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေစဉ်တွင် သူ၏ မီးတောက်ကျမ်း မှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေသည်။ သူ မြိုချလိုက်သည့် အရည်များမှာ အစာအိမ်ထဲသို့ မရောက်ရှိခင်မှာပင် လျင်မြန်စွာ သန့်စင်ခြင်းခံရပြီး အကုန်အစင် စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ရှန်ထျန်း သည် သန့်စင်သော စွမ်းအင်များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဆဲလ်များနှင့် ကြွက်သားများထဲသို့ စီးဝင်ကာ ဖြည့်ဆည်းပေးနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မိခင်နွယ်ပင်၏ အရည်အမြောက်အမြားကို စားသုံးလိုက်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း သတိပြုမိလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်မြူခိုးများက သူ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်အပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံမှာလည်း သိသိသာသာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

မူလက ရှန်ထျန်း သည် ၁၀ မီတာထက် ပို၍ မမြင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် သူသည် မီတာ ၂၀ အထိ မြင်နိုင်စွမ်းရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

မိခင်နွယ်ပင်၏ အရည်သည် ဝိညာဉ်မြူခိုးများကို နှိမ်နင်းနိုင်သည့် အရာများ ဖြစ်နေနိုင်သလား။

ရှန်ထျန်း သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားပြီး မိခင်နွယ်ပင်ကို ပိုမိုပြင်းထန်သော အားဖြင့် ဆက်လက်စုပ်ယူလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မိခင်နွယ်ပင်သည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည့်အရှိန်ဖြင့် ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။ ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ မိခင်နွယ်ပင်သည် ရှန်ထျန်း ၏ စုပ်ယူမှုအားမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ရှန်ထျန်း က သူ့ကို အကုန်အစင်စုပ်ယူကာ အခွံသက်သက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ဗြစ်~"

ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် လေချဉ်တက်လိုက်သည်။

မိခင်နွယ်ပင်သည် အစက်အပြောက်မကျန် စုပ်ယူခြင်းခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အခွံသက်သက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လူသားတစ်ယောက်က သူ့ကို အသက်ကုန်သည်အထိ စုပ်ယူလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့မိပေ။ အကယ်၍ နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးသာ ရမည်ဆိုပါက ဤကဲ့သို့သော ဘီလူးဆန်သည့် လူသားမျိုးကို သူ လုံးဝ ရန်စမိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"အရသာရှိလိုက်တဲ့ မိခင်နွယ်ပင်ပဲ! ငါ့ရဲ့ ရန်သူတွေထဲမှာ အချိုမြိန်ဆုံးလို့ မင်းကို အသိအမှတ်ပြုပေးလိုက်မယ်"

ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကျန်ရစ်နေသော အရည်စက်များကို လျှာဖြင့် လျက်လိုက်သည်။ ၎င်း၏အရသာမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်သုပ်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူကာ အနည်းငယ် ချဉ်ပြီး အနည်းငယ်ချိုကာ မြက်နှင့် သစ်ပင်တို့၏ ရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ထိုအရည်၏ အသွင်အပြင်မှာ ကြည့်မကောင်းလှသော်လည်း အရသာမှာ တကယ်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။

မိခင်နွယ်ပင်၏ အခွံကို အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် အခြားသော မိခင်နွယ်ပင် တစ်ပင်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အခြားသော မိခင်နွယ်ပင်သည် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းရှိ အမြစ်များကို ဖြန့်ကျက်ကာ ဝိညာဉ်မြူခိုးများဆီသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

ကယ်ကြပါဦး! တစ်ယောက်ယောက်က နွယ်ပင်တွေကို စားနေတယ်!

ရှန်ထျန်း သည် သွားဖြဲ၍ ရယ်မောလိုက်သည်။

ငါ့ကို မရန်စနဲ့လို့ ပြောတုန်းက နားမထောင်တာ ဘယ်သူလဲ။ ငါ့ကို ကြိုးနဲ့တုပ်တာလား။ အခုတော့ ထွက်ပြေးဖို့ စဉ်းစားနေလည်း နောက်ကျသွားပြီ! နာခံနာခံနဲ့ပဲ ငါ့ကို စားခွင့်ပေးလိုက်ပြီး မင်းရဲ့ အနှစ်သာရတွေကို အကုန်ပေးလိုက်စမ်း!

ရှန်ထျန်း သည် အစောပိုင်းက ချည်နှောင်ခံထားရသည့် လိုတပ်စ်သေနတ်ကို ပြန်လည် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အနက်ရောင်ကြံ့သံချပ်ကာ!"

မိခင်နွယ်ပင်၏ အရည်များကို စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ အခြေအနေမှာ ယခုထက် ပိုကောင်းနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အစောပိုင်းက ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည့် သူ၏ မြင့်မြတ်သော စွမ်းအားများမှာ ပြန်လည်ပြည့်ဝသွားပြီး သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်အိမ်မှာလည်း အပြည့်ပင်။

လက်ရှိတွင် ရှန်ထျန်း သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပိုလျှံနေသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ရန်အတွက် အားပါးတရ တိုက်ပွဲတစ်ခုကို လိုလားနေသည်။

အေးစက်စက် အနက်ရောင် လျှပ်စီးသံချပ်ကာသည် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားလိုက်ရာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသည့် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ထည်ဝါနေသည်။ သူသည် လက်ထဲမှ လိုတပ်စ်သေနတ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်ရာ အနက်ရောင်လိပ်၏ ကိုးခုမြောက် မြင့်မြတ်သောလျှပ်စီးများက လိုတပ်စ်သေနတ်ကို တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"မုန်တိုင်းထန်တဲ့ ရေတံခွန်လို ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကို ချေမှုန်းပစ်မယ်၊ ငါ့ရဲ့ မဲလ်စထရွမ် လှံကို ကြည့်လိုက်စမ်း!"

ထိုအချိန်တွင် အစွမ်းထက်သော လျှပ်စီးအရှိန်အဝါများက ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အနက်ရောင်ကြံ့သံချပ်ကာသည် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး အနက်ရောင်လိပ်သံချပ်ကာ၏ ပုံစံကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။ ရှန်ထျန်း မှလွဲ၍ သူသည် အတွင်းတွင် အနက်ရောင်လိပ်သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားကြောင်း မည်သူမျှ မသိကြပေ။

မင်းက တကယ်ပဲ ငါ့ကို နောက်ဆုံးနည်းလမ်းအထိ သုံးအောင် ဖိအားပေးတာပဲ! မင်းက တော်တော်လေး စွမ်းအားကြီးတာပဲ!

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်း လက်နက်ချဖို့ အချိန်တန်ပြီ!

ရှန်ထျန်း သည် ထိုမိခင်နွယ်ပင်နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်သွားသည်။ အနက်ရောင်လိပ်သံချပ်ကာနှင့် အနက်ရောင်ကြံ့သံချပ်ကာတို့၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အူတိုင်အဆင့်ရှိ မိခင်နွယ်ပင်ပင်လျှင် သူ၏ ခုခံမှုကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

မင်းက ငါ့ရဲ့ ခုခံမှုကို မဖောက်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ မင်းကို ရိုက်နှက်ဖို့ ငါ့အလှည့်ပဲ။ ငါ မင်းကို အကုန်စားပစ်မှာ!

ဝိညာဉ်မြူခိုးများအတွင်း အလွန်ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

မြူမြို့ ၏ အခြားနေရာများတွင် ကျင့်ကြံသူများသည် ကာကွယ်ရေးအစီအရင်အတွင်း၌သာ နေထိုင်ရင်း လျှို့ဝှက်စွာ ပုန်းကွယ်နေသော မိခင်နွယ်ပင်များကို သတိထား၍ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ရှန်ထျန်း ကမူ ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အူတိုင်အဆင့်ရှိ မိခင်နွယ်ပင်တစ်ပင်ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အရောင်တောက်နေသည်။

ထိုရွှေရောင်ဝိညာဉ်အူတိုင်အဆင့် မိခင်နွယ်ပင်မှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

မိခင်နွယ်ပင်ကြီးက ငါတို့ကို အမဲလိုက်သူတွေ ဖြစ်ရမယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား? မြူမြို့ ထဲမှာ ငါတို့ကို စားဖို့တောင် ဝံ့တဲ့ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူသားတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ!? ကယ်ကြပါဦး! အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုလတ်၊ အစ်ကိုသုံး၊ အစ်ကိုလေး၊ အစ်ကိုငါး၊ ငါတော့ သေတော့မယ်!

ထိုမိခင်နွယ်ပင်သည် ၎င်း၏ အမြစ်များကို အသုံးပြု၍ အသက်လုကာ ထွက်ပြေးနေသည်။

အနက်ရောင်ကြံ့သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရှန်ထျန်း သည် မဲလ်စထရွမ် လှံကို ကိုင်ကာ မိခင်နွယ်ပင်နောက်သို့ လိုက်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး မိခင်နွယ်ပင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို သတ်သကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူလှသည်။

"စုတ်ပြတ်တဲ့ သားရဲ၊ မင်းက ရာဇဝတ်မှုတွေ ကျူးလွန်ပြီး လူသားတွေရဲ့ အသက်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့၊ ဒီနေ့တော့ ငါ..."

"မင်းကို သင်ခန်းစာပေးမယ်! ဒီတစ်ခါတော့ ငါ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ နောက်တစ်ခါဆိုရင်တော့ နားထောင်ရမယ်နော်။"

"မရေမရာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ လွှတ်ပေးမယ်လို့ ပြောပြီးသားပဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကို ချောင်းရိုက်ရတာလဲ? အုပ်စုလိုက် ဝိုင်းရိုက်တာလား? ရှက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ!"

"မင်းကပဲ ငါ့ကို ဖိအားပေးတာနော်! အနက်ရောင်ကြံ့သံချပ်ကာ ဖြုတ်ချ၊ အနက်ရောင်လိပ် ကိုးခုမြောက် သံချပ်ကာ၊ ပေါင်းစပ်!"

အနက်ရောင်လျှပ်စီးများက ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မြင့်မြတ်သော လျှပ်စီးများ စုစည်းကာ အလွန်သန့်စင်သော အနက်ရောင်လိပ်သံချပ်ကာ အလွှာတစ်ခုကို ထပ်မံ ဖန်တီးလိုက်သည်။

နှစ်ထပ်ကာကွယ်မှုဖြင့် သူ... ပြောင်းပြန်လမ်းကြောင်းသို့ ပြေးသွားသည်။

ရာနှင့်ချီသော မီတာရှည်လျားသည့် မိခင်နွယ်ပင် ကိုးပင်က သူ့နောက်သို့ လိုက်လာသည်။ အစောပိုင်းက သေလုမြောပါး ကြောက်ရွံ့နေသည့် မိခင်နွယ်ပင်မှာ ယခုအခါတွင် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသည်။

ရှန်ထျန်း သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည်။

မရေမရာ! ငါက အနက်ရောင် မဟုတ်တော့ဘူး မဟုတ်လား?

ငါ့ရဲ့ ဟေလို (Halo) က ဒီလောက်တောင် စိမ်းနေတာကို ဘာလို့ ဒီလောက်များတဲ့ အကောင်တွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆွဲဆောင်မိတာလဲ!?

ယုတ္တိအရဆိုရင် ငါက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အူတိုင်အဆင့် မိခင်နွယ်ပင်တစ်ပင် လိုက်လာတာတောင် များလှပြီ၊ အခု ကိုးပင်တောင် ဖြစ်နေတယ်!

ဒီ ဘောက်စပ်စပ် အဂရိုစနစ် (Aggro System) က ပျက်သွားတာလား!?

သူ့နောက်တွင် ရှိနေသော အစွမ်းထက်သည့် အရှိန်အဝါ ကိုးခုကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ကစားခဲ့သည့် ဂိမ်းများမှ ရရှိခဲ့သော နည်းဗျူဟာများကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်သည်။

လည်ပတ်၊ ခုန်၊ ကာကွယ်၊ ရံဖန်ရံခါ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး တိုက်ခိုက်!

တစ်မိနစ်အကြာတွင် မိခင်နွယ်ပင်များသည် သူ၏ အနက်ရောင်လိပ်သံချပ်ကာကို ဆန်မုန့်လုံးကဲ့သို့ တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားလိုက်ကြသည်။

ရှန်ထျန်း သည် မိခင်နွယ်ပင်များကို ဆက်လက်ကိုက်ဖြတ်ပြီး တစ်ပင်ချင်းစီ စုပ်ယူလိုသော်လည်း သူတို့မှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပုံရပြီး ထိုသို့သော အခွင့်အရေးကို လုံးဝ မပေးချေ။

ရှန်ထျန်း က ကိုက်ရန်အတွက် ပါးစပ်ဟလိုက်တိုင်း အနက်ရောင်လိပ်သံချပ်ကာအပြင်ဘက်ရှိ အခြား ရှစ်ပင်က အသင့်ပြင်ထားကြသည်။ သူသာ အနက်ရောင်လိပ်သံချပ်ကာထဲမှ ခေါင်းကို အပြင်ထုတ်ရဲပါက သူတို့က နွယ်ပင်များဖြင့် ရိုက်နှက်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော ရှက်ဖွယ်ကောင်းသည့် နည်းဗျူဟာကြောင့် ရှန်ထျန်း မှာ ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်သွားသည်။

ဟူး... ငါ အစောပိုင်းက တကယ်ကို အسرားလွန်သွားတာပဲ။ အရသာရှိတဲ့ နွယ်ပင်တွေကို မက်မောပြီး သတိမရှိမိခဲ့ဘူး!

အခုတော့ ငါ ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အူတိုင်အဆင့် မိခင်နွယ်ပင်တွေ ဝိုင်းပတ်တာ ခံလိုက်ရပြီ။

နောက်တစ်ခါဆိုတာ ရှိခဲ့ရင်တော့ ငါ လုံးဝ ဒီလို ထပ်လုပ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး!

ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ကာကွယ်ရေးအလွှာကို ဆက်လက်ထိန်းထားရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များကိုသာ အစွမ်းကုန် စုပ်ယူနေရသည်။ ကံကောင်းသည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုခု ရောက်လာပါက ဤအကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်ပြီး ဘေးကင်းရာသို့ ရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ရှန်ထျန်း သည် မိခင်နွယ်ပင်များ၏ ရိုက်နှက်မှုကို ကာကွယ်ရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များကို စုပ်ယူနေစဉ်မှာပင် မိန်းမတစ်ယောက်၏ ကာမရာဂစိတ်ပါဝင်သော အသံတစ်ခုက မိခင်နွယ်ပင်များကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"မြူမြို့ ထဲမှာ ဒီလောက်တောင် ချောမောတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ!? ဟားဟား၊ သူက ငါ့အတွက်တော့ ထိုက်တန်ပါတယ်၊ သူရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အသွင်အပြင်က ရိုသေလေးစားရတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနဲ့ ဘာမှ မခြားနားဘူး။"

"ကလေးတို့၊ သူ့ကို ခေါ်ခဲ့ကြ။ ငါ ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ သူ့ကို ငါ့ရဲ့ သန့်ရှင်းသော ကွန်ကဘိုင်အဖြစ် ဘွဲ့ပေးမယ်။"

"ငါ သူ့ကို ပိုင်ဆိုင်မယ်၊ သူ့ကို ရိုက်နှက်မယ်၊ ပြီးရင် သူ့ကို အကုန်စုပ်ယူပစ်မယ်။"

ရှန်ထျန်း သည် ပထမပိုင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သို့သော် ဒုတိယပိုင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသည်။

ချောမောတဲ့သူကို မြင်ပြီးရင် မင်းက ဒီလိုသဘောထားမျိုးနဲ့ပဲ ဆက်ဆံတာလား?

ပိုင်ဆိုင်သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားတာကိုပဲ ဖယ်ထားဦး၊ ဒီရိုက်နှက်တာက ဘာကိစ္စလဲ။ ပိုဆိုးတာက ပိုင်ဆိုင်သိမ်းပိုက်ပြီး ရိုက်နှက်ပြီးမှ ငါ့ကို အကုန်စုပ်ယူပစ်မယ်တဲ့လား။ ဒါကတော့ လွန်လွန်းနေပြီ! တကယ်ကို ရက်စက်ယုတ်မာပြီး နှလုံးသားမဲ့လိုက်တာ!

တကယ်ပါပဲ၊ မိစ္ဆာဆိုတာ မိစ္ဆာပါပဲ။ သူတို့မှာ လူသားစိတ်ဆိုတာ မရှိဘူး။

ကယ်ကြပါဦး၊ တစ်ယောက်ယောက် ကယ်ကြပါဦး!

အသက်မပြည့်သေးတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို တဏှာကြီးတဲ့ ထောင်စုနှစ်သက်တမ်းရှိ မိစ္ဆာမကြီးက လိုက်လံပစ်မှတ်ထားနေပြီ!

ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် မိခင်နွယ်ပင်များ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပိတ်မိနေစဉ်အတွင်း သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အကြံဉာဏ်များ လျင်မြန်စွာ ပတ်ပြေးနေသည်။

"ဒီလောက်ထိ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ အခုတော့ ငါ့ရဲ့ အသက်ကိုတောင် အာမခံချက် မရှိတော့ဘူးပေါ့။"

သူသည် မိခင်နွယ်ပင်များ၏ အလယ်တွင် အသက်ရှူရခက်ခဲလာပြီး သူ၏ အနက်ရောင်လိပ်သံချပ်ကာအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော ဖိအားများမှာ တစ်စထက်တစ်စ ပြင်းထန်လာသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ တောက်ပနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် လက်လျှော့မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

"ငါ့မှာ မီးတောက်ကျမ်း ရှိတယ်၊ နောက်ပြီး အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် လည်း ရှိသေးတယ်။ ဒီလောက်နဲ့တော့ ငါ အရှုံးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ စုစည်းလိုက်သည်။ သူသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်အူတိုင်မှာ သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုခိုင်မာနေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူရင်း သူ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မိခင်နွယ်ပင်များ၏ အလယ်၌ ပိုမိုထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုအရှိန်အဝါသည် ရှန်ထျန်း ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ချက်ချင်းပင် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာလဲ? ဒီလောက်ထိ ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဝါမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးဘူး။"

ရှန်ထျန်း သည် အသက်ကို အောင့်ထားရင်း သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်သည်။ သူသည် မိခင်နွယ်ပင်များ၏ အမြစ်များကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ထူးဆန်းသည့် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"အဲဒါ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

ရှန်ထျန်း ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် မြူမြို့ ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေရန် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုတွင်မူ သူသည် အရာအားလုံး၏ အဖြေကို တွေ့ရှိတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကံတရားက ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေတာလား?"

ရှန်ထျန်း သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အန္တရာယ်များကြားတွင် ရှိနေသော်လည်း သူ၏ ယုံကြည်မှုမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိပေ။ သူသည် မိခင်နွယ်ပင်များ၏ ဖိအားကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန် ကြိုးစားနေသည်။

"ဒီနေ့တော့ ငါ့ရဲ့ ခွန်အားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ပြရမယ့် အချိန်ပဲ။"

ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူသည် မိခင်နွယ်ပင်များ၏ အလယ်ဗဟိုမှ ထွက်ခွာရန် အသင့်ပြင်ဆင်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အနက်ရောင်လျှပ်စီးများမှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး သူသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"လာခဲ့ကြစမ်းပါ! ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ဆုံးဖြတ်ပေးမယ်!"

ရှန်ထျန်းသည် မိခင်နွယ်ပင်များ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အသက်ရှူရခက်ခဲလာပြီး သူ၏ အနက်ရောင်လိပ်သံချပ်ကာအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော ဖိအားများမှာ တစ်စထက်တစ်စ ပြင်းထန်လာသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ တောက်ပနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် လက်လျှော့မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

"ငါ့မှာ မီးတောက်ကျမ်း ရှိတယ်၊ နောက်ပြီး အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် လည်း ရှိသေးတယ်။ ဒီလောက်နဲ့တော့ ငါ အရှုံးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ စုစည်းလိုက်သည်။ သူသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်အူတိုင်မှာ သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုခိုင်မာနေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူရင်း သူ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မိခင်နွယ်ပင်များ၏ အလယ်၌ ပိုမိုထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုအရှိန်အဝါသည် ရှန်ထျန်း ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ချက်ချင်းပင် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာလဲ? ဒီလောက်ထိ ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဝါမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးဘူး။"

ရှန်ထျန်း သည် အသက်ကို အောင့်ထားရင်း သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်သည်။ သူသည် မိခင်နွယ်ပင်များ၏ အမြစ်များကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ထူးဆန်းသည့် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"အဲဒါ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

ရှန်ထျန်း ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် မြူမြို့ ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေရန် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုတွင်မူ သူသည် အရာအားလုံး၏ အဖြေကို တွေ့ရှိတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကံတရားက ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေတာလား?"

ရှန်ထျန်း သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အန္တရာယ်များကြားတွင် ရှိနေသော်လည်း သူ၏ ယုံကြည်မှုမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိပေ။ သူသည် မိခင်နွယ်ပင်များ၏ ဖိအားကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန် ကြိုးစားနေသည်။

"ဒီနေ့တော့ ငါ့ရဲ့ ခွန်အားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ပြရမယ့် အချိန်ပဲ။"

ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူသည် မိခင်နွယ်ပင်များ၏ အလယ်ဗဟိုမှ ထွက်ခွာရန် အသင့်ပြင်ဆင်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အနက်ရောင်လျှပ်စီးများမှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး သူသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"လာခဲ့ကြစမ်းပါ! ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ဆုံးဖြတ်ပေးမယ်!"