ခေါင်းစဉ် - ငါ တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့သား မဟုတ်ပါဘူး - အခန်း ၁၂၇ - ငါတို့ဆိုင်ရဲ့ အထူးဟင်းလျာ၊ ပုစွန်ဝက်နှလုံးသား | NovelPing
ကြက်ပေါင်းရည်၏ မွှေးပျံ့သောရနံ့သည် သီးသန့်ခန်းအတွင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးကို အားတက်စရာကောင်းသော စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။
ကြက်ပေါင်းရည်တစ်ပန်းကန် သောက်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ သိသိသာသာ ပြေပျောက်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ဘေးမှ ဆိုင်မန်နေဂျာက “ရှန်သခင်လေး၊ ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ရဲ့ မီးဝိညာဉ်ကြက်ပေါင်းရည်ရဲ့ အရသာကို ဘယ်လိုသဘောရပါသလဲ” ဟု မေးမြန်းသည်။
မီးဝိညာဉ်ကြက်၏ ဂုဏ်သတ္တိမှာ မီးဓာတ်ဖြစ်သည်။ တန်ရှန်းနှင့် လင်းကျီးကဲ့သို့သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် တွဲဖက်ချက်ပြုတ်ပါက ခန္ဓာကိုယ်ကို အထူးအားဖြည့်ပေးပြီး ယန်စွမ်းအင်ကို တိုးပွားစေသည်။
ရှန်ထျန်း က ပြုံး၍ “မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကြက်ပေါင်းရည်ပဲ သောက်နေရတာနဲ့တော့ ဗိုက်မဝဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး တခြားဟင်းလျာတွေကိုလည်း ထပ်ပြင်ပေးပါဦး” ဟု ပြောသည်။
မန်နေဂျာက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ မီးဖိုချောင်သို့ ဟင်းလျာများချက်ပြုတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဇူဟောင်သည် ကြက်ပေါင်းရည်ကို ပျော်ရွှင်စွာ သောက်နေသော ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်ပြီး တံတွေးမြိုချလိုက်ကာ “အစ်ကိုကြီးရှန်၊ ဒီကြက်ပေါင်းရည်က ကျွန်တော့်အတွက် မဟုတ်ဘူးလား” ဟု မေးသည်။
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ညီလေးဇူဟောင်၊ မင်း နားလည်မှုလွဲနေပြီ။ ဒါက မီးဝိညာဉ်ကြက်ပေါင်းရည်ပါ။ မင်းလိုအပ်နေတာက စိတ်ဝိညာဉ်အတွက် ကြက်ပေါင်းရည်မျိုးပဲ” ဟု ပြောသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ကြက်ပေါင်းရည်ပန်းကန်ကို ချလိုက်ပြီး ဇူဟောင်ကို ရဲရဲတောက်သော အကြည့်များဖြင့် ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်သည်။ “ညီလေးဇူဟောင်! အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ အစ်ကိုကြီးမှာ မင်းကို ပြောစရာစကားအချို့ ရှိတယ်။ ဒါတွေက မင်းအတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်”
ရှန်ထျန်း ၏ တည်ကြည်သောမျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဇူဟောင်လည်း အလေးအနက်ထားလိုက်ကာ “ကျွန်တော် နားထောင်နေပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။
ရှန်ထျန်း က သူ၏ ညာဘက်လက်ညှိုးကို ထောင်ပြလိုက်သည်။ “ပထမဆုံးအနေနဲ့၊ ကျရှုံးခြင်းဆိုတာ ကြောက်စရာမဟုတ်ဘူး။ ကြောက်စရာကောင်းတာက မင်းကိုယ်တိုင်က ကျရှုံးခြင်းရဲ့ အရှုံးပေးလိုက်တာပဲ”
ရှန်ထျန်း ၏ စူးရှသော အကြည့်ကြောင့် ဇူဟောင်သည် ရှန်ထျန်း အကြောင်း သူ၏ဖခင် ပြောပြခဲ့ဖူးသည်များကို ပြန်သတိရသွားသည်။
ငယ်စဉ်ကတည်းက သူသည် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဒုက္ခပေးတတ်သူဖြစ်၍ တစ်ယောက်တည်းသာ နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ နေ့စဉ်ရက်ဆက်လိုလို အတွင်းအားဖောက်ပြန်မှု (Qi Deviation) ကို ခံစားနေရပြီး နန်းတော်ဆေးရုံ၏ ပုံမှန်လူနာတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ယှဉ်ကြည့်လျှင် ငါ့၏ တစ်ကြိမ်သာဖြစ်သော အတွင်းအားဖောက်ပြန်မှုသည် ဘာမှမဟုတ်ပါလား!
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ညာဘက်လက်ခလယ်ကို ထောင်ပြလိုက်သည်။ “ဒုတိယအနေနဲ့၊ မင်း အစွမ်းကုန် မကြိုးစားရသေးဘူး! မင်းရဲ့ကံကြမ္မာကို မပြောင်းလဲနိုင်ဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်သိနိုင်မှာလဲ”
ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲခြင်း!
ဇူဟောင်၏ တစ်ကိုယ်လုံး အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။
ဟုတ်တယ်လေ!
ငါ့ရဲ့ တန်ထျန်က ပျက်စီးသွားတာပဲ ရှိသေးတယ်။ သေသွားတာမှ မဟုတ်တာ။ တန်ထျန်ပျက်စီးလို့ ကျင့်စဉ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားရင်လည်း တန်ထျန်ကို ပြန်ကောင်းအောင်လုပ်ပြီး ပြန်ကျင့်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမှာပေါ့။
တကယ်လို့ ဘယ်လိုမှ မရတော့ဘူးဆိုရင်တောင် နတ်ဘုရား နတ်ဘုရား တို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်လမ်းကို လိုက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမှာပဲ။ ငါ ပိုသန်မာလာအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမယ်။
အစ်ကိုကြီးရှန်တောင် ဒီလောက်ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေမှာ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစားနေသေးတာပဲ! ငါက ဘာကြောင့် အစွမ်းကုန် မကြိုးစားရမှာလဲ။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ညာဘက်လက်သူကြွယ်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ထောင်ပြလိုက်သည်။ “တတိယအနေနဲ့၊ အခု မင်းဟာ မင်းရဲ့မင်္ဂလာကိစ္စ ပျက်ပြယ်သွားတဲ့အတွက် အရှက်တကွဲ ဖြစ်နေရတယ်။ အနာဂတ်မှာ မင်းဟာ ပြန်လည်ထမြောက်ပြီး မင်းရဲ့လက်စားချေမှုကို လုပ်ဆောင်ရလိမ့်မယ်!”
ဗုန်း!
မင်္ဂလာကိစ္စ ပျက်ပြယ်သွားလို့ အရှက်တကွဲဖြစ်ရတာ! အနာဂတ်မှာ ငါ ပြန်လည်ထမြောက်ပြီး လက်စားချေမယ်!
ထိုစကားလုံးများသည် ဇူဟောင်၏ နှလုံးသားထဲရှိ တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်သွားသည့် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ထိုစကားစုသည် အလွန်အမင်း အထာကျပြီး ရှက်စရာကောင်းသော်လည်း သူ၏သွေးများ ဆူပွက်လာသည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း အကြောင်းရင်းမသိဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစကားသည် သူ့အတွက် အထူးသီးသန့် ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ပင်—သူ၏ကံကြမ္မာကို တိုက်လှန်ပြီး သူသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေမည့် စစ်သီချင်းတစ်ပုဒ်လိုပင်!
ထိုအချိန်တွင် ဇူဟောင်သည် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ရှေ့မှ အစ်ကိုကြီးနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည်ဟု ခံစားရသည်။ ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ တစ်သက်တာ အရင်းနှီးဆုံး မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ဖြစ်နေသလိုပင်။
မြင့်မားသော တောင်တန်းများနှင့် စီးဆင်းနေသော ရေပြင်များ၊ ပိုယ နှင့် ကျီချီတို့လိုပင်—သူတို့နှစ်ယောက်သည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်!
သူသည် ရှန်ထျန်း ကို တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်တို့မှာ ပူပြင်း၍ ရိုးသားနေသည်။ “ကျွန်တော် သဘောတူတယ်! အစ်ကိုကြီးရှန် ပြောသမျှ အကုန်လုံးက အရမ်းမှန်ကန်ပါတယ်!”
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ဇူဟောင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ လျှပ်စီးများဖြင့် တောက်ပနေပြီး သူမအား လျစ်လျူရှုခံထားရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ဇူဟောင်သည် လေထုထဲရှိ အန္တရာယ်ရှိသော အရိပ်အယောင်ကို မရိပ်မိဘဲ ရှန်ထျန်း ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
“အစ်ကိုကြီးရှန်၊ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်က တော်တော်လေး စိတ်ချင်းဆက်နေကြတာပဲ။ အစ်ကိုကြီးရှန် ကျွန်တော်နဲ့ သစ္စာကတိပြု ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်ပေးနိုင်မလား”
ချောင်းဆိုး၊ ချောင်းဆိုး!
ရှန်ထျန်း သည် ပါးစပ်ထဲရှိ ကြက်ပေါင်းရည်ကို ဇူဟောင်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ မမှုတ်မိစေရန် အနိုင်နိုင် ထိန်းလိုက်ရသည်။ “သစ္စာကတိပြု ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်မယ် ဟုတ်လား?”
မင်း ငါ့ကို စနောက်နေတာလား? မင်းရဲ့ဦးခေါင်းပေါ်က ဟေလို (Halo) က အလွန်ထူးဆန်းနေပြီး တစ်ဝက်က အနက်၊ တစ်ဝက်က ရွှေရောင်ဖြစ်နေလို့ အလွန်ရှုပ်ထွေးနေတယ်။ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ? ဒါက “ကံဆိုးခြင်းရဲ့အဆုံးမှာ ကံကောင်းခြင်းရောက်လာမယ်” ဆိုတာကို ဆိုလိုတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းက မင်းအနီးအနားကလူတွေကို ကံဆိုးစေပြီး သူတို့ရဲ့သေခြင်းကို ဖြစ်စေမယ့်သူလား?
အစပိုင်းမှာ မင်္ဂလာကိစ္စ ပျက်ပြယ်သွားတဲ့ ဇာတ်လိုက်တွေရဲ့ ပုံစံမျိုးဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အစွမ်းတိုးတက်လာမယ့် လမ်းကြောင်းဟာ တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ပဲ ပြည့်နှက်နေမှာ။ ဒါက အန္တရာယ်အရမ်းများတယ်!
ဇူဟောင်ရဲ့ဖခင်၊ မီးတောက်မင်းကြီးသည် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ထဲမှာ ပျောက်ဆုံးနေတာ။ ဇူဟောင်က သူ့ရဲ့ သစ္စာကတိပြု ညီအစ်ကိုကိုပါ ကံဆိုးစေမလား ဘယ်သူသိမှာလဲ?
ရှန်ထျန်း သည် သူတို့နှစ်ယောက် သူငယ်ချင်းတော့ ဖြစ်လို့ရပေမယ့် သစ္စာကတိပြု ညီအစ်ကိုတော့ လုံးဝမဖြစ်သင့်ဟု လျှို့ဝှက်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဇူဟောင်သည် ဤကာလအတွင်း လူတို့၏ ပြောင်းလဲလွယ်သော သဘောသဘာဝကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်၍ ရှန်ထျန်း ၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်သည့်အခါ နားလည်သွားသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး “အစ်ကိုကြီးရှန်၊ ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ကျွန်တော် မစဉ်းစားမဆင်ခြင်ဘဲ မေးမိတာပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် အစ်ကိုကြီးနဲ့ ညီအစ်ကိုရင်းချာ ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး” ဟု ပြောသည်။
ရှူး!
ရှန်ထျန်း သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှိုက်လိုက်ရသည်။
ဒါက... ဒါက ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်ကို တခြားသူတွေက အထင်သေးတဲ့ ဇာတ်လမ်းမဟုတ်ဘူးလား?
ပုံမှန်ဇာတ်လမ်းတွေအရ ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်ကို အထင်သေးပြီး လှောင်ပြောင်ခံရရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ဇာတ်လမ်းက ပြောင်းပြန်လှန်သွားတတ်တာမျိုး။
ခွေးကောင်! ဇူဟောင်က သည်းခံနေပြီးမှ ဒီကိစ္စအတွက် ငါ့ကို လက်စားချေဖို့ ကြံစည်နေတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်!?
ထိုအကြံအစည်ကြောင့် ရှန်ထျန်း သည် ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရသွားသည်။ သူသည် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး “မင်း တကယ်ပဲ အဲဒီလိုတွေးနေရင်တော့ မင်း တကယ်ပဲ မထိုက်တန်တာပေါ့” ဟု ပြောသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ရင်ကော့ခေါင်းမော့ကာ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အေးစက်စက် လျှောက်သွားပြီး မြူမြို့ ကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းကို ငါ တကယ်ပဲ စိတ်ပျက်တယ်!”
သူ၏ အေးစက်သော အသံထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် မျိုချနိုင်လောက်သည့် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ပါဝင်နေသည်။ “ငါ့ညီဆိုတာ အခက်အခဲအားလုံးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ထမြောက်မယ့် ရည်မှန်းချက်ရှိရမယ်။ ဆိုရိုးစကားရှိတယ်မဟုတ်လား၊ ‘ပါရမီရှင်ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ သာမန်မဟုတ်ဘူး။ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရလာတာနဲ့ သူတို့က ထွန်းတောက်လာမှာပဲ’ တဲ့။ မင်းကိုယ်တိုင်ကတောင် မင်းကိုယ်မင်း အထင်သေးနေရင် တခြားသူတွေက မင်းကို ဘယ်လိုများ အထင်ကြီးမှာလဲ။
“ညီလေးဇူဟောင်၊ တကယ့်ပါရမီရှင်ဆိုတာ တခြားသူတွေ ဘယ်လိုမြင်လဲဆိုတာ ဂရုစိုက်စရာမလိုဘူး၊ တခြားသူတွေ ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာကို ပူပန်စရာလည်း မလိုဘူး။
“ကမ္ဘာပေါ်ကလူတိုင်းက ငါ့ကို လှောင်ပြောင်နေရင်တောင် ငါ့ရဲ့နှလုံးသားက သံမဏိလို မာကျောပြီး ဘာနဲ့မှ ဖောက်ထွက်လို့မရဘူး!
“အမြဲတမ်း စိတ်ပိုင်းဖြတ်ချက်ရှိပြီး စိတ်အားထက်သန်နေရင် မင်းကို သူတို့ အံ့အားသင့်သွားအောင် လုပ်ပြနိုင်မှာပဲ!”
ရှန်ထျန်း ၏ စကားများကြောင့် ဇူဟောင်၏ အကြည့်တို့မှာ ပို၍ ပို၍ ပူပြင်းလာသည်။
“အစ်ကိုကြီးရှန် ပြောတာ မှန်တယ်! ကျွန်တော် ရှက်မိပါတယ်!”
“အစ်ကိုကြီးရှန်ရဲ့ နှလုံးသားက သံမဏိလိုမာပြီး ခန္ဓာကိုယ်က မီးလိုပူလောင်နေတယ်၊ အခက်အခဲပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်လာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေပါလား! ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ကလေးဆန်နေတာပါ!”
“အစ်ကိုကြီးရှန်ရဲ့ စကားကို နားထောင်ရတာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ တရားကျင့်ကြံတာထက် ပိုပြီး အကျိုးရှိပါတယ်။ အစ်ကိုကြီးရှန်ရဲ့ စေတနာပါတဲ့ အကြံဉာဏ်တွေကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် မှတ်သားထားမှာပါ။ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး!”
ရှန်ထျန်း သည် ပြုံးလျက် လက်ကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ “မလိုပါဘူး ညီလေးဇူဟောင်။ တကယ်တော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ပြဿနာက ဖြေရှင်းရတာ သိပ်မခက်ပါဘူး။”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဇူဟောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားသည်။ “အစ်ကိုကြီးရှန်၊ အဲဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဗျာ?”
ရှန်ထျန်း က ပြုံး၍ “ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ငါက ဗေဒင်ပညာကို လေ့လာထားတယ်။ ညီလေးဇူဟောင်ရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြည့်ရသလောက်ဆိုရင် မကောင်းမှုရဲ့ အဆုံးမှာ ကောင်းကျိုးရောက်လာလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပြီး ထမြောက်မယ့် အခွင့်အရေးက မင်းရဲ့ အနီးအပါးမှာပဲ ရှိနေတာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဇူဟောင်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ “အစ်ကိုကြီးရှန် ပြောတာ တကယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကံကြမ္မာကို ဘယ်လိုပြောင်းလဲရမလဲဆိုတာ ပြောပြပေးနိုင်မလားခင်ဗျာ?”
“လျှို့ဝှက်ချက်ကို အခုချက်ချင်း ပေါက်ကြားလို့ မဖြစ်သေးဘူး။ ညီလေးဇူဟောင် အလျင်စလို ဖြစ်စရာမလိုပါဘူး။ အရင်ဆုံး ဒီကြက်ပေါင်းရည်ကို သောက်လိုက်ဦး!” ဟု ရှန်ထျန်း က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဇူဟောင်အား ကြက်ပေါင်းရည်တစ်ပန်းကန် ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ဇူဟောင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် “အစ်ကိုကြီးရှန် တကယ်ပဲ သိတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပေးဖို့ တောင်းဆိုပါရစေ!! ကျွန်တော် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေ အကုန်ဆုံးရှုံးထားရပြီး လူတွေကလည်း ကျွန်တော့်ကို အထင်သေးကြတယ်။ ဒီလိုဘဝမျိုးနဲ့ တစ်ရက်တောင် ဆက်မနေချင်တော့ဘူး!
“ကျွန်တော် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေကို ပြန်ရယူပြီး ကျွန်တော့်မိသားစုပိုင်ဆိုင်သမျှ အကုန်ပြန်သိမ်းပိုက်ချင်တယ်! ကျွန်တော် ပိုပြီး သန်မာလာအောင် ကြိုးစားပြီး ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ဆီသွားကာ ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးစားရတဲ့ဖခင်ကို ရှာဖွေချင်တယ်!
“ဒါပေါ့! ပြီးတော့ အဲဒီမင်းသမီးကိစ္စလေ! ကျွန်တော် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေ ဆုံးရှုံးသွားတော့ သူက ကျွန်တော့်ကို မုန်းတီးနေတာ သိသာပေမဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှာနေသေးတယ်။ သူ မီးနိုင်ငံ ကို သွားတုန်းက ရုပ်ရည်ပြေပြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့ရတယ်တဲ့။ အဲဒါကြောင့် သူ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မချစ်နိုင်တော့ဘူးတဲ့။
“သူက ကျွန်တော် ကျင့်ကြံခြင်းမလုပ်နိုင်တာက အရေးမကြီးဘူး, ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ကျွန်တော်က အရုပ်ဆိုးလွန်းတယ်လို့တောင် ပြောသေးတယ်!
“ဒါက အရှက်တကွဲ ဖြစ်စရာပဲ! အရှက်တကွဲဖြစ်ခြင်းရဲ့ အောက်ခြေကို ရောက်နေတာပဲ! မင်္ဂလာကိစ္စ ပျက်ပြယ်သွားရုံတင်မကဘူး၊ သူက ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်ထိတောင် အရှက်ခွဲသွားတာ! ဒီလိုအရှက်ရမှုကိုတော့ ကျွန်တော် သည်းမခံနိုင်ဘူး!”
ဇူဟောင် စကားမဆုံးခင်မှာပင် အခန်းတွင်းရှိ တခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ထူးဆန်းသွားကြသည်။
ကျန်းယွင်ရှီး ၏ မျက်နှာမှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသလို အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ သူမသည် ဇူဟောင်ကို ကြည့်၍ “သူ အဲဒီလူကို မီးနိုင်ငံ ထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာ သေချာလို့လား?” ဟု မေးလိုက်သည်။
ဇူဟောင်သည် မဲ့ပြုံးပြုံး၍ “သူက အဲဒီရုပ်ချောတဲ့လူကို မီးနိုင်ငံ ရဲ့ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာလို့ ပြောတယ်။ သူ့နာမည်က မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ရှန်အိုtian (ရှန်ထျန်း) ဆိုလားပဲ။
“တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ! အစ်ကိုကြီးရှန်၊ အဲဒီလူရဲ့ နာမည်က အစ်ကိုကြီးနာမည်နဲ့ တော်တော်ဆင်တူတယ်၊ ပြီးတော့ သူက ဗေဒင်ပညာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်ပုံရတယ်...”
နေပါဦး၊ ဒါဘာတွေလဲ!?
ဇူဟောင်မှာ ကြက်သေသေသွားပြီး ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအခိုက်တွင် ဇူဟောင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခန်းတံခါး ပွင့်လာပြီး စားသောက်ဆိုင်မန်နေဂျာသည် မွှေးပျံ့သော ဟင်းလျာပန်းကန်တစ်ချပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝင်ရောက်လာသည်။
“သခင်လေးရှန်၊ နတ်သမီးကျန်း၊ စောင့်ရတာ ကြာသွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ရဲ့ နာမည်ကြီးဟင်းပွဲ ‘ပုစွန်ဝက်နှလုံး’ ပါ!
“မြည်းစမ်းကြည့်ကြပါဦး!”