ဒီနှစ်ကုန်ပိုင်းမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှတွေထဲမှာ ရှုစိန့်ချန်းရဲ့ ဖြစ်ရပ်ကသာ တစ်ခုတည်းသော မငြိမ်သက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ အိုကျိုးတို့ မိသားစုအနေနဲ့ ပျက်စီးရာ ပျက်စီးကြောင်း ဦးတည်နေသူကို လစ်မရှူဘဲ ကူညီလက်ဆန့်ပေးခဲ့ပေမဲ့ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်းမှာ ဘာမှ ထပ်ဖြစ်မလာခဲ့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ရှုစိန့်ချန်းက ကျေးဇူးတင်စကားတောင် လာမပြောခဲ့ပါဘူး။ ဒီအချက်က လူတိုင်းရဲ့ရင်ထဲမှာ ဆိုးရွားတဲ့ အရသာတစ်ခုကို ကျန်ရစ်စေခဲ့ပါတယ်။
ဟိုင်းမြို့ဘက်မှာတော့ လင်းချင်းဟယ်ဟာ အလုပ်တွေ ရှုပ်နေတာကြောင့် ဖုန်းပြန်မဆက်ဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ ဘာသာပြန်အလုပ်က မလွယ်ကူလှဘဲ ဦးနှောက်တော်တော်စားရတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူက ဒါကို အလုပ်တစ်ခုအနေနဲ့သာ သဘောထားခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း ပျင်းရိမသွားအောင် အချိန်ဖြုန်းတဲ့ သဘောနဲ့ လုပ်ကိုင်နေခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။
"ဘုရားသခင်ရဲ့ မိခင် (ဘုရားမိခင်)၊ ဘုရားသခင်ရဲ့ ဖခင်နဲ့ အန်တီတို့က ဒီမှာပဲ ညီမလေးနဲ့အတူ နှစ်သစ်ကူးကို ဖြတ်သန်းကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား" လို့ ကျန်းကိန်းက မေးပါတယ်။ သူက အဲ့ဒီနေ့က စာကျက်ဖို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး အလုပ်တွေ အများစု ပြီးသွားတဲ့အခါမှာ အဲ့ဒီလို မေးလာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
"ငါတို့က နှစ်သစ်ကူးအတွက် အဲ့ဒီဘက်ကို ပြန်ကြရမှာပေါ့။ မင်းရဲ့ လက်ဦးအကိုကြီးက ဒီနှစ် မီမီကို လာကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို သေချာပေါက် ရှာလိမ့်မယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြန်ပြောခဲ့ပါတယ်။
"ကျွန်တော်က လက်ဦးအကိုကြီးကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသေးဘူး" ဟု ကျန်းကိန်းက ဆိုပါတယ်။
"မင်းရဲ့ လက်ဦးအကိုကြီးနဲ့ တွေ့ရတာ လွယ်ကူတာ မဟုတ်ဘူး။ သူက နှစ်ကုန်ပိုင်းမှာမှ ရက်အနည်းငယ်လောက်ပဲ ပြန်လာတာ။ ဒီနှစ်သာ သူပြန်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် တောင် နောက်နှစ်မှာ သေချာပေါက် ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ဘူး" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောပြခဲ့ပါတယ်။
"ဪ" ကျန်းကိန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။ သူ ရို့ဒ်မြို့တော်ကို တကယ် သွားချင်နေခဲ့တာပါ။
"ဘာကို မျှော်လင့်နေတာလဲ။ မင်းက အထက်တန်း ဒုတိယနှစ်မှာလေ။ တတိယနှစ် ပြီးသွားလို့ မြို့တော်က တက္ကသိုလ်တစ်ခုကို ဝင်ခွင့်အောင်သွားတဲ့အခါ ကျရင် လေးနှစ်တာ သွားနေလို့ ရတာပဲဟာ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ထောက်ပြပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ သားသပိတ် (ဘုရားသား) က နှစ်သစ်ကူးအတွက် မြို့တော်ကို သွားချင်နေတယ်ဆိုတာ သူသိပေမဲ့ သူ့အမေကတော့ အဲ့ဒါကို ပထမဆုံး ကန့်ကွက်မယ့်သူ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်းမှ ပညာသင်ဖို့ သွားတာက လုံလောက်ပါပြီ၊ သူတို့နဲ့အတူ အားလပ်ရက် ခရီးထွက်ဖို့တော့ လုံးဝ မမက်သင့်ပါဘူး။
အိုကျိုး အဘွားက လင်းချင်းဟယ် သောက်ဖို့အတွက် အညိုရောင် သကြားဂျင်းပြုတ်ရည် တစ်ပန်းကန်ကို ယူဆောင်လာခဲ့ပါတယ်။
"ကျွန်မအတွက် သကြားညိုဂျင်းပြုတ်ရည်ကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြုတ်ပေးနေစရာ မလိုပါဘူး အန်တီရယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က အမြန်ဆုံး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဒီလထဲမှာ သကြားညိုဂျင်းပြုတ်ရည်ကို ပိုသောက်ပါ။ မင်းရဲ့ အရိုးတွေအတွက် ကောင်းတယ်" ဟု အိုကျိုး အဘွားက တိုက်တွန်းခဲ့ပါတယ်။ "ပြီးတော့ ဒါက သကြားညိုနဲ့ ဂျင်း နည်းနည်းပါးပါးလေးပဲဟာ၊ ကုန်ကျစရိတ်လည်း အများကြီး မရှိပါဘူး။"
"ဒါဆိုရင် နောက်တစ်ခါကျရင် ကျင်းပိုင်ကို ကျွန်မအတွက် လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။
"ကောင်းပြီလေ။" အိုကျိုး အဘွားက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ မြေးဖြစ်သူကို ငေးကြည့်ရင်းနဲ့ "မွှေစော်နံ့စော်နဲ့ လူဆိုးလေး၊ မင်းက ဒီမှာ နေ့တိုင်း ထမင်းလာစားနေတာပဲ။ မင်းရဲ့ အဖေကို မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းရဲ့ စားစရိတ်ကို ပေးခိုင်းလိုက်စမ်းပါ" ဟု ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်ပါတယ်။
"စားစရိတ် ဟုတ်လား။ အန်တီ၊ အဲ့ဒါတွေကိုတော့ ဖယ်ထားလိုက်ပါတော့" ဟု ဂျင်းပြုတ်ရည် သောက်ပြီးနောက် လင်းချင်းဟယ်က ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။
သူက ဒါကို အလွန်စဉ်းစားတွေးခေါ်ပေးတတ်တယ်လို့ ခံစားရပါတယ် - ဂျင်းဥ အပိုင်းလေးတွေကို သေချာကြိတ်ချေပြီး သကြားညိုနဲ့အတူ ပြုတ်ထားတာကြောင့် အာနိသင်က အထူးသဖြင့် ကောင်းမွန်နေပါတယ်။
"သူ့လို ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် အရွယ်ရောက်စ ကလေးတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ အဖေဟောင်းကို ဆင်းရဲတွင်းထဲ ရောက်သွားအောင် စားပစ်နိုင်တယ်။ သူက စားနိုင်သောက်နိုင်လိုက်တာမှ ဟိုးဘက်ရောက်နေတာ" ဟု အိုကျိုး အဘွားက မှတ်ချက်ပေးခဲ့ပါတယ်။
"ပန်းကန်တစ်လုံးနဲ့ တူတစ်စုံ ပိုတာပါပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ သားသပိတ်ကို ထမင်းလာစားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရတာ အခက်အခဲမှ မရှိတာ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပါတယ်။
ကျန်းကိန်းက "အဘွား၊ ကျွန်တော် အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘုရားဖခင်နဲ့ ဘုရားမိခင်ကို လုပ်ကျွေးပြုစုသွားမှာပါ" ဟု ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။
"ဒီစကားကို မင်းပြောခဲ့တာနော်။ နောက်ပိုင်းမှာ သာ မေ့ရဲကြည့်၊ မင်းကို ငါဘယ်လို ရှင်းပြစ်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်" ဟု အိုကျိုး အဘွားက ပြန်လည်ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။
လင်းချင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ အိမ်ခန်းထဲကနေ ကျိုးကျင်းပိုင်ရဲ့ အသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ် - "ဇနီးလေး၊ ရေနွေး နည်းနည်း ယူခဲ့ပေးပါဦး။"
လင်းချင်းဟယ်က ရေနွေးကို ယူဆောင်သွားပြီး အထဲကို ဝင်သွားခဲ့ပါတယ်။ မိန်းကလေးငယ်လေး မီမီက အညှီအကျံ ထပ်စွန့်လိုက်ပြန်ပြီဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဖင်ကို သုတ်ပေးဖို့ လိုအပ်နေပါတယ်။
အဲ့ဒီအလုပ်က ကျိုးကျင်းပိုင်ရဲ့ တာဝန်ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်လိုက်ရင် သူက အခုမှ အိပ်ရာက နိုးလာပုံရပေမဲ့လို့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် တွန့်ဆုတ်ခြင်း တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ သမီးငယ်လေးရဲ့ ဖင်ကို စတင်သုတ်ပေးနေပါတော့တယ်။
သူက အတော်လေး ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ ဒီလို ရာသီဥတု အေးအေးမြမြမှာ အပြင်လေတစ်ချက်တောင် မဝင်စေဘဲ အလုပ်ကို ချောမွေ့စွာ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကို တယ်လ်ကမ်မှုန့် (မွှေးမှုန့်) လေး ဖြူးပေးလိုက်ပြီးတာနဲ့ အလုပ်က ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။
သူက အလွန်တရာ စေ့စပ်သေချာကြောင်း ဝန်ခံရပါမယ်။ သူ့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကြောင့် ကျေးဇူးတင်စရာ မီမီဟာ အနှီးနာ (ဒိုက်ပါနာ) တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးပါဘူး။
"ထမင်းချက်ချိန် ရောက်ပြီ။ ဘာစားချင်လဲ" ဟု ကျိုးကျင်းပိုင်က သမီးငယ်လေးကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးပြီးနောက် သူ့ရဲ့ ဇနီးဖြစ်သူကို မေးမြန်းခဲ့ပါတယ်။
"ခရမ်းချဉ်သီး ကြက်သားခေါက်ဆွဲပြုတ် လုပ်ပေးပါ" ဟု လင်းချင်းဟယ်က ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ပါတယ်။
"ကောင်းပြီလေ။" ကျိုးကျင်းပိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။ သူမျက်နှာသစ်ပြီး ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ လင်းချင်းဟယ်က အိပ်ရာပေါ်မှာ တစ်ယောက်တည်း ပျော်ရွှင်စွာ ဆော့ကစားနေတဲ့ မိန်းကလေးငယ်လေး မီမီကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ပါတယ်။ ခြင်ထောင်တွေကို ဘက်လေးဘက်စလုံးမှာ ချထားပေးတာကြောင့် လေကြမ်းတိုက်ခတ်မှုကို အတော်လေး ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် သူက ကလေးမလေးကို တစ်ယောက်တည်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဆော့ကစားစေဖို့ ထားခဲ့လိုက်ပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ အေးခဲသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"အန်တီ၊ ဒီည ခေါက်ဆွဲစားဖို့ ကျန်ခဲ့မလားဟင်" ဟု လင်းချင်းဟယ်က မေးမြန်းခဲ့ပါတယ်။
"အိုအိုကြီးက အစားအသောက် ပြင်ဆင်ပြီးသားလေ" ဟု အိုကျိုး အဘွားက ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ပါတယ်။
"ဘုရားဖခင်၊ ကျွန်တော့်အတွက်ပါ တစ်ပန်းကန်လောက် ချက်ပေးပါဦး" ဟု ကျန်းကိန်းက ဝင်ပြောခဲ့ပါတယ်။
"မင်းရဲ့ အပိုင်းကို ငါမလျှော့ပါဘူး" ဟု ကျိုးကျင်းပိုင်က ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ပါတယ်။
အိုကျိုး အဘွားက သဘောကျစွာဖြင့် "မွှေစော်နံ့စော်နဲ့ လူဆိုးလေး၊ မင်းက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အရှက်မရှိတော့ဘူးပဲ" ဟု ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်ပါတယ်။
"ဘုရားဖခင်နဲ့ နေတဲ့အခါ ဘာလို့ အရှက်ကုန်းနေရမှာလဲ" ဟု ကျန်းကိန်းက ပြန်လည်ချေပခဲ့ပါတယ်။ "ကျွန်တော်က ဘုရားဖခင်နဲ့ ဘုရားမိခင်တို့နဲ့အတူ နှစ်သစ်ကူးကို မြို့တော်မှာ သွားပြီး ဖြတ်သန်းချင်သေးတာ။"
"ငါ့ကို လာစမ်းသပ်မနေနဲ့၊ ငါ့စကားမှာ အာဏာမရှိဘူး။ မင်းသွားချင်ရင် မင်းအမေကို သွားပြောလေ" ဟု အိုကျိုး အဘွားက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပါတယ်။
ကျန်းကိန်းက ခရမ်းချဉ်သီး ကြက်သားခေါက်ဆွဲပြုတ်နဲ့ သူ့ရဲ့ ဗိုက်ကို ဖြည့်တင်းလိုက်ပြီးနောက် အိမ်ပြန်ဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ ဘုရားနှမငယ်လေးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"မင်းရဲ့ ဘုရားမိဘတွေဆီမှာပဲ ထမင်း ထပ်စားခဲ့ပြန်ပြီလား" ဟု ကျန်းကျင်းက သတင်းစာကို ဖတ်ရှုနေရာကနေ မော့ကြည့်ရင်း သူတို့ရဲ့ သားဖြစ်သူ ဝင်လာတာကို မြင်လိုက်ရပြီး မေးမြန်းခဲ့ပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်ကတင်ပဲ ကျန်းကျင်းက ဒုတိယအကြီးအကဲရာထူးကနေ လက်ရှိရာထူးဆီကို တရားဝင် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း ခံခဲ့ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။
"မနေ့က မွန်းလွဲပိုင်းမှာ အပြင်ထွက်တဲ့အခါ ကျွန်တော့်အတွက် ညစာ မချက်ဖို့ အမေကို ပြောခဲ့သားပဲဟာ" ဟု ကျန်းကိန်းက ဆိုပါတယ်။
ကျန်းကျင်းက အဲ့ဒီကိစ္စကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ လွှတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ရှုမေလီက ရေချိုးခန်းဆီကို ထွက်သွားတဲ့အခါမှာ ကျန်းကိန်းက ကျောပိုးအိတ်ကို ချထားခဲ့ပြီး သူ့အဖေဆီကို စကားပြောဖို့ လာခဲ့ပါတယ်။
"နှစ်သစ်ကူးကို ကျင်းပဖို့ မြို့တော်ကို သွားမယ် ဟုတ်လား" ကျန်းကျင်းက အံ့သြသွားတဲ့ ပုံစံနဲ့ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ "မင်း အိမ်မှာ မနေချင်ဘူးလား။"
"အဖေရယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ဦးအကိုကြီးက ဒီနှစ် ပြန်လာမှာလေ၊ ကျွန်တော် သူ့ကို တွေ့ချင်လို့ပါ။ လက်ဦးအကိုကြီးက အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ အထူးသဖြင့် ကျွမ်းကျင်တယ် - တစ်ဖွဲ့လုံးကို တစ်ယောက်တည်း ယှဉ်တိုက်နိုင်တဲ့ အမျိုးအစားမျိုး ဖြစ်တယ်လို့ တတိယအကိုဆီကနေ ကြားခဲ့ရဖူးတယ်" ဟု ကျန်းကိန်းက ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။
ကျန်းကျင်းက သူ့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။ "ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး မင်းအမေကို သွားပြောသင့်တယ်။ သူ သဘောတူမတူ ကြည့်ရမယ်လေ။"
ကျန်းကိန်းက "အမေကတော့ သေချာပေါက် သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
"ဒါဆို ဘာလို့ လာပြီးတော့ ငါ့ကို လာပြောနေတာလဲ" ကျန်းကျင်းက သတင်းစာကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ သားဖြစ်သူကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ကာ ဆက်လက်ဖတ်ရှုနေခဲ့ပါတယ်။
အမှန်တရားမှာတော့ သူက သူ့ရဲ့ သားဖြစ်သူကို ကျိုးမိသားစုက ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ အဆက်အသွယ် ပိုလုပ်စေချင်နေတာ ဖြစ်ပါတယ် - လူဆိုတာ ကိုယ်ပေါင်းသင်းတဲ့သူနဲ့ တူသွားတတ်ပြီး ကိုယ့်ထက်သာတဲ့သူတွေနောက်ကို လိုက်တာက ကိုယ့်ကို ပိုပြီး တိုးတက်စေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ နှစ်သစ်ကူးအတွက် မြို့တော်ကို သွားမယ့်ကိစ္စကို သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကန့်ကွက်မနေခဲ့ပါဘူး။ အဲ့ဒါက လုံးဝကို သူ့ရဲ့ ဇနီးဖြစ်သူအပေါ်မှာသာ မူတည်နေပါတယ်။
"အဖေ၊ အမေကို လိုက်လျောပေးအောင် ကျွန်တော့်ဘက်ကနေ ကူပြောပေးပါဦး" ဟု ကျန်းကိန်းက တောင်းပန်ခဲ့ပါတယ်။ သူက နှစ်သစ်ကူးအတွက် မြို့တော်ကို တကယ် သွားချင်နေပြီး လမ်းခရီးမှာ သူ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးရဲ့ ပုံရိပ်ကို အမြန်ဆုံး ဖမ်းယူကြည့်ရှုချင်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ရှုမေလီက လုံးဝ မလျှော့ပေးခဲ့ပါဘူး။ "သူ့ကို မြို့တော်မှာ တက္ကသိုလ်တက်ခွင့် ပေးတာကတင် လုံလောက်နေပြီ။ နှစ်သစ်ကူးအချိန်မှာ အိမ်မှာ မရှိဘူးဆိုတာက ဘယ်လိုပုံစံ ဖြစ်သွားမလဲ။"
မနက်ခင်းမှာ သူ့အမေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျန်းကိန်း ကြားလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ အဲ့ဒီအတွေးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပါတော့တယ်။ နောက်ပိုင်း အချိန်ကျရင်တော့ သူက မြို့တော်ကို တက္ကသိုလ်တက်ဖို့ သွားတာနဲ့ နှစ်သစ်ကူးကို အဲ့ဒီမှာ ဖြတ်သန်းတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူ့ကို ဘာမှ အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပေမဲ့ လက်ရှိအချိန်မှာတော့ သူက အဲ့ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားတောင် မစဉ်းစားနိုင်ပါဘူး။
လင်းချင်းဟယ်က ဒီလို အဖြေမျိုးကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသားဖြစ်လို့ အနည်းငယ်မျှ မအံ့သြခဲ့ပါဘူး။
တကယ်လို့သာ ရှုမေလီ သဘောတူလိုက်မယ်ဆိုရင် သူက ရှုမေလီ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
လင်းချင်းဟယ်က အဲ့ဒီကိစ္စကို စိတ်ထဲမှာ စွဲလမ်းမနေခဲ့ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ဘာသာပြန်အလုပ် ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါမှာ အဲ့ဒါကို သွားရောက် အပ်နှံခဲ့ပါတယ်။ လက်ရေးမူကို အပြင်ကို မပို့ခင်မှာ ပြန်လည်စစ်ဆေးခံရဖို့ လိုအပ်ပေမဲ့ လင်းချင်းဟယ်က အလျင်စလို မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။
နောက်တစ်ယောက်ရဲ့ ဘာသာပြန်အလုပ်အပိုင်းကို မိမိကိုယ်ကို အကျွမ်းတဝင်ရှိသွားအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်မှာ အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။
ဒါက သူနေ့စဉ်ရက်ဆက် လုပ်ကိုင်နေကျ အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။ ကျိုးကျင်းပိုင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ သူက ကလေးတွေကို ထိန်းကျောင်းစောင့်ရှောက်ဖို့အတွက်သာ လုံးဝ အာရုံစိုက်ထားတဲ့ အိမ်တွင်းပုန်း အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ နေရာကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ရယူထားပြီး ဖြစ်ပါတယ်။
"ငါတို့ နှစ်ယောက်က အခုဆိုရင် 'အပြင်မှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ အိမ်ထဲမှာ နေတဲ့ အမျိုးသား' လို့ သတ်မှတ်ခံရတော့မှာလား" ဟု သူအိမ်ပြန်ရောက်လာပြီး ကျိုးကျင်းပိုင်က လည်စည်းပတ်ဝတ်ဆင်ကာ နံရိုးနဲ့ ဆောင်းဖရုံသီး ဟင်းချိုကို ချက်ပြုတ်နေတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် နောက်ပြောင်ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။
"ကိုယ့်ကိုကိုယ် အလွန်အမင်း ပင်ပန်းမခံနဲ့" ဟု ကျိုးကျင်းပိုင်က သူစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်လာတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ အပြုံးလေးနဲ့ ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။